Ισοπαλία που μοιάζει περισσότερο με ήττα κατάφερε να πάρει ο ΑΡΗΣ μας σήμερα απέναντι σε μια από τις πιο αδύναμες ομάδες του πρωταθλήματος που ήταν σχεδόν 6 μήνες σε απραξία. Χωρίς τίποτα να φαίνεται να έχει αλλάξει πέρα από τους νέους πειραματισμούς του νέου μας προπονητή ο ΑΡΗΣ έδειξε μια από τα ίδια πληρώνοντας τα λάθη και την ατολμία του.  Ατολμία που φάνηκε τόσο στο ξεκίνημα του αγώνα όσο και στο διάστημα που είχαμε φέρει το παιχνίδι στο 2-2.

Νέος προπονητής νέα πλάνα λέει η λογική, αλλά όταν όμως αυτά τα νέα πλάνα συμπεριλαμβάνουν νέους παραλογισμούς μαζί με επιλογές που έχουν ξαναδοκιμαστεί και αποτύχει τα λόγια είναι περιττά. Δίδυμο Σάσα-Ματίγια με τον Ισπανό να δικαιώνεται με το εντυπωσιακό χτύπημα φάουλ ως εκεί. Σάσα ως δεξί μπακ να βγαίνει ως αλλαγή γιατί δεν έπεισε ως δεξί μπακ. Ντάκοβιτς πρώτη πρώτη αλλαγή ακυρώνοντας τον βασικό στόπερ της ομάδος λες και η επιθετική πρωτοβουλία των αντιπάλων μας είχαν να κάνουν με τις αντιδράσεις των 2 στοπερ. Μανσίνι σε άλλη μια θέση «έμπνευση» μακριά από εκεί που υποτίθεται ότι αγωνίζεται. Και ένας Λόπεθ μόνος στην επίθεση με τους υπόλοιπους της μεσοεπιθετικής γραμμής να κινούνται περιφερειακά και να μην πατάνε περιοχή ακολουθώντας τις φάσεις.   Ναι μεν και στα 2 γκολ φέρει σημαντικό μερίδιο ευθύνης ο Κουέστα(τον ματιάξαμε) αλλά η όλη αμυντική προσέγγιση της ομάδος στο παιχνίδι ήταν απελπιστικά λάθος. Καμία πίεση στον αντίπαλο και αδικαιολόγητη οπισθοχώρηση που φώναζε στους παίκτες των Ιωαννίνων να βγουν μπροστά και να κάνουν παιχνίδι. Όπως δηλαδή ακριβώς έγινε… και  από τη θέση του φαβορί πριν την έναρξη του αγώνα βρεθήκαμε να χάνουμε με 2-0 στο 22’. Η συνέχεια έδειξε ότι ο ΑΡΗΣ αδίκησε για ακόμη μια φορά τον εαυτό του φοβούμενος να επιβάλλει την ανωτερότητα του και το πλήρωσε. Λίγο περισσότερο νεύρο και το μονόδρομο ανέβασμα(μετά το 0-2) της ομάδος προς την αντίπαλη εστία ήταν αυτά που οδήγησαν στην αφύπνιση των παικτών μας και σε μια εικόνα που δεν θυμίζει τον ΑΡΗ των πρώτων 25’. Με σαφώς μεγαλύτερη πίεση, τρεξίματα και ευκαιρίες για γκολ. Όταν όμως χάρη στις γκολάρες των Φετφατζίδη και Ματίγια ήρθε σχετικά νωρίς η ισοφάριση φάνηκε ξανά η μίζερη νοοτροπία της ομάδος και η ατολμία μας σε όλο της το μεγαλείο. Εκεί που θα περίμενες να «καταπιούμε» τον ΠΑΣ Γιάννινα είδαμε μια ομάδα να παίζει τόσο χαλαρά λες και ήταν μπροστά στο σκορ ή απλά ήταν ικανοποιημένη με το Χ. Όσο γίνονται αυτοί οι πειραματισμοί και η ομάδα στο σύνολο της παρουσιάζεται τόσο ασύνδετη η ατομική κριτική δεν έχει νόημα. Δεν μπορεί ο Λόπεθ μόνος του να σηκώσει τον ΑΡΗ επιθετικά, δεν γίνεται να περιμένουμε το καλό χτύπημα του Ματίγια με οποιοδήποτε κόστος, δεν γίνεται να θυσιάζονται παίκτες σαν τον Τζέγκο που είναι αξιόπιστος στα καθήκοντα που αναλαμβάνει να τρώει πάγκο για να χωρέσουν οι «βασικοί», δεν γίνεται έτσι απλά να ακυρώνεις τον βασικό σου στόπερ προσφέροντας λύσεις περιορισμένων δυνατοτήτων. Πόσο μάλλον δεν γίνεται να υποδέχεσαι στην έδρα σου τα Γιάννενα και στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα να νιώθεις ότι απειλείσαι παρά να απειλείς.

Δεν την γλίτωσε αυτή τη φορά ο ΑΡΗΣ μας όπως στις πρώτες 2 αγωνιστικές γνωρίζοντας μια  ισοπαλία που μοιάζει περισσότερο με ήττα. Έτσι απλά πετάχτηκαν 2 βαθμοί και η ευκαιρία η ομάδα να βρει την ηρεμία της μέσα από νίκες. Όπως φάνηκε η πίστωση χρόνου που δεν δόθηκε στον Ένινγκ πλέον θα πρέπει να δοθεί απλόχερα στον Άκη Μάντζιο. Όπως και η δυνατότητα για κάποιες μεταγραφικές κινήσεις που κρίνονται απαραίτητες. Όσο για το ποδόσφαιρο κυριαρχίας που σε κάτι παιχνίδια σαν το σημερινό επιβάλλεται να παίζουμε, θέλει ακόμη πολύ πολύ δουλειά…

ΥΓ. Πόσο σωστό και λογικό είναι να κρίνεις παίκτες που παίζουν σε λάθος θέσεις ως λύσεις ανάγκης;

ΥΓ2. Που δηλαδή εμείς να ήμασταν μετά από 6 μήνες απραξίας χωρίς κανένα επίσημο παιχνίδι απέναντι σε μια ομάδα με 3 επίσημα παιχνίδια. Ήττα από τα αποδυτήρια…

ΥΓ3. Τελικά τι είναι προτιμότερο; Ανούσια κατοχή έξω από την περιοχή μας με τους αντιπάλους μας όποτε περνούν το κέντρο να μοιάζουν απειλητικοί ή συμπαγής άμυνα και ουσιαστικές ευκαιρίες όπως είδαμε στον Βόλο;  

ΥΓ4. Αυτό ρε παιδιά το ότι η ομάδα δεν πάει για πρωτάθλημα και θα παλέψει για την 4^η-5^η θέση δεν μπορώ να το καταλάβω… Αποτελεί δικαιολογία για να μην εκμεταλλευτείς την κλήρωση και να κάνεις το 3στα3;

Ισόπαλος αναδείχθηκε ο ΑΡΗΣ μας με τα Γιάννινα σε και αποκλείστηκε από τη συνέχεια του κυπέλλου σε ένα παιχνίδι που το είχε φέρει στα μέτρα του και ήταν αγκαλιά με την πρόκριση. Η ομάδα παρά το μαζικό ροτέισον παρουσιάστηκε καλή, σαφώς ανώτερη από τον αντίπαλο που έμεινε  σχετικά νωρίς με 10 παίκτες, προηγήθηκε στο σκόρ αλλά στο τέλος με ένα παιδικό λάθος πέταξε την νίκη-πρόκριση στα σκουπίδια.

Οι πολλές αλλαγές στην ενδεκάδα δεν φάνηκαν να επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό την εικόνα της. Έλειπαν οι εμπνεύσεις του Πλατέλλα και η μαχητικότητα 2-3 παικτών αλλά σε γενικές γραμμές η ομάδα στάθηκε καλά. Σίγουρα σε σχέση με τον ΠΑΣ ήταν καλύτερη, είχε την πρωτοβουλία των κινήσεων, δεν απειλήθηκε σχεδόν καθόλου και κυνήγησε το γκολ που τελικά ήρθε με κεφαλιά του Μιλούνοβιτς στο 60'. Και αν κανείς συνυπολογίσει ότι από το τέλος του πρώτου ημίχρονου οι αντίπαλοι μας έπαιζαν με 10 παίκτες ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι ήμασταν αγκαλιά με τη νίκη. Μια νίκη που δεν ήρθε μιας και στο 72' ο Μαραγκός δεν συνεννοήθηκε σωστά με τον Αναγνωστόπουλο και έδωσαν την ευκαιρία να γράψει το τελικό 1-1.  Συνολικά η ομάδα άρεσε, παρόλα αυτά από κάποιους παίκτες συγκεκριμένα περιμέναμε να αρπάξουν την ευκαιρία και να δείξουν το κάτι παραπάνω. Ενώ και ο Σπανός που κατεύθυνε την ομάδα από την κερκίδα όπως φάνηκε δεν διάβασε σωστά την εξέλιξη του παιχνιδιού, αδράνησε στις αλλαγές του ενώ θα μπορούσε αν λειτουργούσε πιο γρήγορα και πιο έξυπνα θα μπορούσε να περιορίσει μετά το 1-0 τους αντιπάλους μας σε παθητικό ρόλο αυξάνοντας την πίεση ή με γυρνώντας σε παιχνίδι αντεπιθέσεων εκμεταλλευόμενος την αριθμητική υπεροχή μας να πετυχαίναμε και ένα δεύτερο γκολ.

Ένα γκολ στις καθυστερήσεις με τον Πανιώνιο και μια στιγμιαία αδράνεια στο σημερινό παιχνίδι ήταν αρκετά για να αποκλειστούμε άδοξα σε έναν θεσμό που θέλαμε να προχωρήσουμε και να ζήσουμε πιο δυνατά παιχνίδια που τα έχουμε ανάγκη. Έτσι όμως είναι το ποδόσφαιρο και από τη στιγμή που αποκλειστήκαμε πλέον όλο το ενδιαφέρον περιορίζεται στην προσπάθεια της ανόδου. Και εκεί δεν υπάρχουν περιθώρια ούτε για λάθη αλλά ούτε και για ατυχίες στην καθυστερήσεις.

Την ξέφρενη πορεία που έχει η ομάδα μας εδώ και 5 αγωνιστικές που έχει το απόλυτο θέλει να συνεχίσει και σήμερα, αυτή την φορά για τον θεσμό του κυπέλλου. Ο ΠΑΣ Γιάννινα αν και αγωνίζεται μια κατηγορία πιο πάνω από εμάς σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί φόβητρο και παρά το ροτέισον που θα κάνει ο Σπανός η ομάδα θα πρέπει να πάρει τη νίκη. Μια νίκη που ισοδυναμεί με πρόκριση στους 16, κάτι που θα έχει πολλά οφέλη για την ομάδα μας!

Αρκετές φορές από το καλοκαίρι έχουμε ακούσει τον Π.Μυροφορίδη και τον Δ.Σπανό να μιλάνε για το ρόστερ του ΑΡΗ τονίζοντας ότι φέτος λείπουν οι αστέρες που βάζουν τον εαυτό τους πάνω από την ομάδα και άπαντες είναι ετοιμοπόλεμοι να τα δώσουν όλα μέσα στο γήπεδο όποτε αυτό ζητηθεί από τον προπονητή τους. Οπότε το σημερινό παιχνίδι αποτελεί την ιδανική ευκαιρία για να δει ο Σπανός και όλοι μας κατά πόσο ισχύει αυτό αλλά και για τους παίκτες που δεν έχουν ως τώρα παιχνίδια στα πόδια τους να αποδείξουν ότι θα πρέπει ο προπονητής να τους υπολογίζει. Παίκτες όπως οι Μπαργκάν, Μιλούνοβιτς και ο Τσουμάνης θεωρητικά θα περιμέναμε να είχαν περισσότερο χρόνο συμμετοχής αλλά οι συγκυρίες ως τώρα τους έχουν περιορίσει στην αναμονή. Ώρα λοιπόν να μας δείξουν και αυτοί όπως και όλοι όσοι αγωνιστούν σήμερα τι πραγματικά αξίζουν!

Η άνοδος με την "καλή πορεία" στο κύπελλο δεν είναι κάτι που μπαίνει σε ζυγαριά. Το να βάζουμε όμως ζυγαριά σε αγωνιστικούς στόχους είναι κάτι εντελώς λανθασμένο. Ο ΑΡΗΣ όποτε και όπου και αν αγωνίζεται οφείλει να έχει μοναδικό στόχο τη νίκη. Ναι αλλαγές θα υπάρχουν αλλά αυτό δεν λέει απολύτως τίποτα. Η νίκη πρόκριση θα είναι ευεργετική για την ομάδα από πολλές πλευρές. Το δέλεαρ να δώσουμε μερικά δυνατά παιχνίδια στο κατάμεστο Κλ.Βικελίδης είναι μεγάλο. Και ποτέ δεν ξέρεις… μπορεί στο τέλος να τους τρελάνουμε όλους! Οπότε δυνατά ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ για την πρόκριση! 

Με μια γκολάρα του Ναφτί στις αρχές του Β ημιχρόνου η ομάδα μας πήρε μια σπουδαία νίκη και πήρε μια σημαντική διαφορά στην βαθμολογία απο τους διώκτες της στην κούρσα που οδηγεί στην Ευρώπη. Παιχνίδι που θύμισε πάρα πολύ τον αγώνα του Α γύρου όπου και πάλι ο ΑΡΗΣ μας παρουσιάστηκε μετριότατος και οι αντίπαλοι μας σαφώς καλύτεροι. Όλοι το παραδέχτηκαν οτι η τύχη ήταν με το μέρος αλλά καιρός ήταν και για εμάς να μας πάει και κάτι καλά γιατί όλο με την γκαντεμιά μας τα είχαμε. Γουστάρω που εκτός απο την τύχη μας που έχει αλλάξει σήμερα είδαμε και ακόμη ενα σκηνικό απο την άλλη πλευρά με τους αντιπάλους μας να διαμαρτύρονται για πέναλτι σε μια πολύ δύσκολη φάση που ακόμη και με το τηλεοπτικό ριπλέι δεν μπορείς να πεις με σιγουριά τι ακριβώς έγινε. Πάντως αυτό που φάνηκε είναι οτι αρχικά ο Μπακαγιόκο ξεκινάει απο θέση οφσάιντ. Όσο για το γκολ που ακυρώθηκε νομίζω οτι η φάση είναι ξεκάθαρη. Δεν είναι πιο ωραίο να έχεις πάρει τους 3 βαθμούς της νίκης και να κάθεσαι να βλέπεις τις αμφισβητούμενες φάσεις εαν ευνοήθηκες ή όχι? Αλλά είναι φανερό οτι στους αντιπάλους(δεν αναφέρομαι στους οπαδούς του ΠΑΣ) μας δεν αρέσει και προτιμάνε τον ΑΡΗ στην θέση του αδικημένου που ψάχνει το δίκιο του. Φυσικά η σημερινή νίκη δεν θα πρέπει να μας αποπροσανατολίσει γιατί ο ΑΡΗΣ ήταν μέτριος και πολύ εύκολα θα μπορούσε να είχε ηττηθεί. Μπορεί ο Κούπερ να είπε οτι δεν απειληθήκαμε ιδιαίτερα αλλά νομίζω οτι εκτός απο τις εξαιρετικές αποκρούσεις του Σηφακή υπήρχαν πολλές ελεύθερες κεφαλίές απο εξαιρετικές θέσεις που ευτυχώς οι παίκτες του ΠΑΣ δεν αξιοποίησαν. Πάντως η άμυνα μας κυρίως στα στημένα ήταν πολύ κακή και σε μια μέρα που ο συνήθης ύποπτος για αμυντικά λάθη Κουλουχέρης τα πήγε πάρα πολύ καλά. Στα ελαφρυντικά της ομάδος μας σίγουρα είναι και το γεγονός οτι ο αγωνιστικός χώρος ήταν σε τραγική κατάσταση και μας χάλασε σε μεγάλο βαθμό το γνωστό μας παιχνίδι με τις πολλές συρτές πάσες. Όπως ήταν αναμενόμενο στο γήπεδο των Ιωαννίνων βρέθηκαν πολλοί παραπάνω απο 800 Αρειανοί! Περισσότεροι απο 2000 Αρειανοί ντυμένοι στα κίτρινα γέμισαν απο άκρη σε άκρη και τα 2 πέταλα και μετατρέψανε το γήπεδο των Ιωαννίνων σε Κλ.Βικελίδης! Μελανό σημείο τα επεισόδια απο κάποιους ανεγκέφαλους που "τσίμπησαν" απο τις προκλήσεις των αντιπάλων μας και έγιναν αιτία για να διακοπεί το παιχνίδι και να χάσει η ομάδα μας την συγκέντρωση της που σε εκείνη την φάση φαινότανε μετά και το γκολ να παίρνει και τον έλεγχο του παιχνιδιού. Ευτυχώς που δεν μας στοίχισε... Αυτό που μένει εκτός απο τους 3 βαθμούς είναι η πιστοποίηση οτι ο Έκτορ Ραούλ Κούπερ έχει περάσει μια νοοτροπία νικητή στην ομάδα και ακόμη και σε άσχημες ημέρες παίρνει αυτό που θέλει! Σειρά τώρα ο Παναθηναϊκός που πιθανόν μετά το σημερινό +7 προβάδισμα να είναι και πιο χαλαρός. Και να μην είναι πάλι θα πάρει αυτό που του έχουμε κρατημένο απο τον Α γύρο!

[youtube=

Οι συνεχόμενες επιβλητικές νίκες και η συνολική παρουσία της ομάδος έχουν διώξει τα σύννεφα προβληματισμού πάνω απο το Κλ.Βικελίδης και έχουν φέρει έναν άνεμο αισιοδοξίας τόσο για την φετινή σεζόν όσο και για το μέλλον της ομάδος μας γενικότερα! Πλέον ο προβληματισμός μας έχει να κάνει με το πως με 800 εισιτήρια θα εξυπηρετηθούν οι τουλάχιστον 5000 Αρειανοί που σίγουρα θα θέλανε να κάνουν μια ωραία εκδρομούλα στα Γιάννινα σε συνδυασμό με ένα ακόμη παιχνίδι του ΑΡΗ μας. Δυστυχώς όπως όλοι μπορούμε να καταλάβουμε είναι αδύνατο να ικανοποιηθούν όλοι. Καλό είναι σε αυτές τις περιπτώσεις απο μόνοι μας να καταλαβαίνουμε που έχουν προτεραιότητα σε αυτά τα εισιτήρια και να κάνουμε πίσω χωρίς να δημιουργούμε προβλήματα χωρίς λόγο. Ευτυχώς υπάρχει και η τηλεοπτική μετάδοση γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα δικαιολογούσα κάθε ακραία αντίδραση/ενέργεια προκειμένου κάποιος συνΑρειανός να εξασφαλίσει ενα μαγικό χαρτάκι. Αν και δεν θα έπρεπε να αισθάνομαι τόσο χαλαρός, άνετος και σίγουρος αλλά δεν μπορώ να κάνω άλλιως. Η ομάδα με έχει πείσει και με το παραπάνω οτι αυτό που θέλει μέσα στο γήπεδο το παίρνει. Οι παίκτες μας με έχουν πείσει οτι γουστάρουν και αυτοί όπως είναι λογικό αυτό που βγάζουν μέσα στο γήπεδο και η προσπάθεια τους όλο και μεγαλώνει. Ο κόσμος, η διοίκηση, οι παίκτες, ο προπονητής και οτι άλλο αποτελεί αυτόν τον μεγάλο σύλλογο βρίσκεται σε μια φάση όπου βλέπει ο αγώνας όλων να δικαιώνεται και να μετουσιώνεται σε επιτυχίες που τις έχουμε ανάγκη. Θα μου πει κανείς επιτυχία δεν είναι η 4άρα επι του Ηρακλάκου ή η πρόκριση επι του Αστέρα αλλά να σηκώσεις την κούπα. Συμφώνω και επαυξάνω αλλά κάθε πράγμα στην ώρα του και τώρα σειρά έχουν τα Γιάννινα που "καίγονται" για βαθμούς. Απο όλες τις ομάδες που έχουμε αντιμετωπίσει εως τώρα αυτή που με έχει εντυπωσιάσει πιο πολύ και αισθάνθηκα ιδιαίτερα τυχερός που την κέρδισα είναι η ομάδα των Ιωαννίνων. Πραγματικά εκείνο το γκολ του Ναφτί μόλις στο 2' ήταν μια όαση σε ενα εντελώς μονόπλευρο παιχνίδι όπου ο αντίπαλος μας έπαιζε σαν την γάτα με το ποντίκι. Απο οτι φάνηκε όμως στην συνέχεια η παρουσία του ΠΑΣ δεν ήταν η ανάλογη και για αυτό βρίσκεται σε κακή βαθμολογική κατάσταση και ψάχνει απελπισμένα για βαθμούς. Εντελώς διαφορετικά είναι τα πράγματα και για εμάς πλέον και για αυτό περιμένω όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια ο ΑΡΗΣ μας να μπει απο την αρχή δυνατά και να πάρει τον έλεγχο του παιχνιδιού. Και το γκολ το ξέρουμε πως θα έρθει γιατί έχουμε επίθεση φωτιά με Κόκε να μοιράζει και Κάμπορα, Κάλβο να σκοράρει. Στο συγκεκριμένο παιχνίδι θα έχουν για πρώτη φορά δικαίωμα συμμετοχής οι Αντού και Τζόνσον και ιδίως ο πρώτος θεωρείται σχεδόν βέβαιο οτι θα πάρει χρόνο ιδίως εαν ο Χαβίτο ξαναπαρουσιαστεί όπως στο παιχνίδι κόντρα στον Αστέρα Τρίπολης.  Η αλλαγή του προπονητή στον ΠΑΣ και η έλευση του Αναστόπουλου δεν είναι κάτι που θα πρέπει να μας προβληματίζει ιδιαίτερα γιατί όσο και αν μοχθήσουν οι αντίπαλοι μας η ανωτερότητά μας είναι δεδομένη εφόσον παίξουμε σύμφωνα με τις δυνάμεις μας. Είμαι περίεργος να δω και τι κατάσταση θα επικρατεί στις κερκίδες του γηπέδου γιατί μπορεί επίσημα να πήραμε 800 αλλά όλα δείχνουν οτι θα βρεθεί τριπλάσιος αριθμός οπαδών μας στα Γιάννινα που έχουν ήδη προμηθευτεί εισιτήρια για άλλες θύρες. Πάντως μάγκες οτι και αν γίνει όχι έκτροπα και χαζομαγκιές. Ας μην γκρεμίσουμε οτι χτίζουμε εδώ και χρόνια γιατί όπως όλοι ξέρετε μας περιμένουν στην γωνία για να αποδείξουν οτι είμαστε και εμείς σαν τα μούτρα τους... Ας μην τους κάνουμε την χάρη. Τραγούδια, φωνή το διπλάκι και το τρένο συνεχίζει τον δρόμο του!

Ευτυχώς που τελικά  αυτό το γρήγορο γκόλ του Ναφτί ήταν αρκετό για να πάρουμε την νίκη και τους πολύτιμους 3 βαθμούς γιατι σε διαφορετική περίπτωση ειναι σχεδόν βέβαιο οτι θα είχαμε να σχολιάσουμε πολλά για τον προπονητή και τους παίκτες που αγωνίστηκαν σήμερα και την συνολική εικόνα της ομάδος που γρήγορα θα πρέπει να την ξεχάσουμε. Υπήρχαν στιγμές στο Α ημίχρονο  που αισθανόμουνα οτι παίζαμε με αντίπαλο την Σαραγόσα και όχι τον ΠΑΣ μιας και μετα βιας καταφέρναμε να περάσουμε την σέντρα! Όπως και με τον Ηρακλή έτσι και σημερα φάνηκε οτι η πίεση των αντιπάλων μας βραχυκυκλώνει με την τεράστια διαφορά οτι κόντρα στον Ηρακλή για περίπου 30'  αντιδράσαμε με απόλυτη συγκέντρωση και ψυχραιμία και οχι όπως σήμερα με αντιποδόσφαιρο γειτονιάς χωρίς αρχή και τέλος... Φυσικά αυτό που μένει είναι οι 3 βαθμοί και το γεγονός οτι η ομάδα μας όπως εξελιχθηκε το παιχνίδι πήρε μια σπουδαία νίκη απέναντι σε μια πολύ μαχητική ομάδα, σε μια εχθρική διαιτησία του Παμπορίδη και εναν επόπτη για κλάματα αλλά πάνω απο όλα απέναντι στον κακό της εαυτό! Είμαστε πιο τυχεροί απο πέρσι? Είμαστε πιο δυνατοί απο πέρσι? Η ουσία είναι οτι αυτά τα ματς πέρσι μας στοίχισαν βαθμολογικά και μας πόνεσαν ψυχολογικά ενω φέτος απλά μας προβληματίζουν για την συνέχεια χώρις όμως να μας απομακρύνουν απο τους στόχους μας. Όσο αφορά τους παίκτες που αγωνίστηκαν σήμερα κορυφαίο του αγώνα αναμφισβήτητα θα έλεγα οτι ήταν ο Φερνάντεζ που βοηθησε ασταμάτητα την ομάδα σε όλες τις γραμμές και λίγο έλειψε να πετυχει και γκολ.  Για ακόμη μια φορά θα πρέπει να αναφερθούμε και στον Σηφάκη που βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα και έσωσε την ομάδα μας όσες φορές χρειάστηκε. Εξίσου καλός ήταν και ο Ναφτί που εκτός απο το γκολ είχε και πολλές καθοριστικές επεμβάσεις. Οι Αράνο, Νασούτι μπορεί να μην εντυπωσίασαν και να κάνανε και μερικά ανόητα λάθη αλλά σε γενικές γραμμές ήταν καλοί. Ο Γκιάρο για όσο αγωνίστηκε ήταν μόνιμη πηγη κινδύνου στην άμυνα μας με τον Ρομπέρζ να επανέρχεται δυναμικά και να δείχνει για άλλη μια φορά οτι αυτον τον παίκτη θα πρέπει να τον πιστέψουμε και να του δώσουμε τις ευκαιρίες που αξίζει. Ο Κάλβο αν και δεν κατάφερε να σκοράρει είχε καλές μεταβιβάσεις και σωστές επιλογές. Δυστυχλως νεα ερωτηματικά και φήμες δημιουργεί η απρόσμενη μη χρησιμοποίηση του Νέτο με τον Φλάβιο να αδυναμεί να προωθήσει το παιχνίδι κατι που φάνηκε εντονα σήμερα με την εξέλιξη του αγώνα. Ο αδύναμος κρίκος όμως του σημερινού ΑΡΗ πιστεύω οτι ηταν η 3άδα Κόκε-Γκρασιάν-Κάμπορα που δεν μπόρεσαν να συνδιαστούν σωστά, να τελειώσουν φάσεις και να γυρίσουν πίσω να μαρκάρουν αντιπάλους. Για τους 2 πρώτους λίγο πολύ το περίμενα μιας και ειναι γνωστό(σε όλους εκτός του Μαζίνιο) το πρόβλημα με την αριστερή πλευρά αλλά ο Κάμπορα με απογοήτευσε οικτρά και δεν θύμισε σε τίποτα την εκπληκτική του εμφάνιση κόντρα στον Ηρακλή. Για τον Μαζίνιο τι να πω?Απο την μια χαιρόμαστε που βλέπουμε να υπολογίζει τον Ρομπέρζ και απο την άλλη αρχίζουμε να αγχωνόμαστε εαν κάτι συμβαίνει με τον Νέτο, κατα τα άλλα δίνει χρόνο στα προβλήματα μηπως και λυθούν απο μόνα τους... 7 βαθμούς σε 3 αγώνες μπορεί να μην είναι το απόλυτο αλλά έτσι όπως πήγαν τα 3 πρώτα παιχνίδια θα πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι και αισιόδοξοι για την συνέχεια. Που ξέρεις μπορεί στον ντέρμπι με τον παναθηναϊκό εκτός απο τους 3 βαθμούς να κερδίσουμε και τις εντυπώσεις! Τέλος θα πρέπει να δώσω τα συγχαρητήρια μου στον ΠΑΣ τόσο για την ανταγωνιστική ομάδα που παρουσίασαν όσο και για τον κόσμο τους που δημιούργησε μια εντυπωσιακή κερκίδα στο Κλ.Βικέλιδης και έδωσε ενα ξεχωριστό χρώμα στον αγώνα που όλοι μας γουστάραμε. Αυτά να τα βλέπουν αυτοί που προτιμάνε να παίζουν μόνοι τους.