Οριστικό τέλος για τον Ερέρα από τον πάγκο της ομάδος που φαίνεται να χρεώνεται την μέτρια πορεία της ομάδος και κυρίως την αδυναμία του να βρει λύσεις και να βελτιώσει την συνολική εικόνα. Η πίεση για το αποτέλεσμα και η ανάγκη για αλλαγή τελικά υπερίσχυσε του δρόμου της υπομονής και έτσι ο ΑΡΗΣ αναγκάζεται να στρέψει το βλέμμα του αλλού και να ψάξει να βρει νέο καπετάνιο σε αυτή την περίεργη χρονιά της επανόδου στην σουπερλίγκα.

5 ήττες και 4 νίκες ο απολογισμός του Ισπανού προπονητή με τις 3 από αυτές τις ήττες να έρχονται απέναντι στις 3 πιο δυνατές ομάδες της σουπερλίγκας. Αποτελέσματα που αν τα δεις έστω και με λίγο συναίσθημα κρίνονται απογοητευτικά για τον ΑΡΗ που θέλουμε αλλά με μια πιο καθαρή και απόμακρη ματιά ίσως και να είναι φυσιολογικά για μια ομάδα που 4 χρόνια απουσίαζε από την πρώτη κατηγορία. Όχι ότι οι μαύρες χρονιές που ζήσαμε ορίζουν και το γενικότερο στάτους του ΑΡΗ μας και η σκιά των μαρτυρικών χρόνων θα πρέπει να κουκουλώνει τα πάντα όμως θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι όταν δεν υπάρχει το χρήμα για να κάνεις άλματα προόδου το μόνο που μπορείς να κάνει είναι μικρά βήματα προόδου με μεγάλη προσοχή. Αν σε όλα τα παραπάνω προσθέσουμε και την εικόνα των αγώνων και τον "κρύο" τρόπο με τον οποίο ήρθαν οι 4 από τις 5 ήττες τότε είναι που χάνεται κυριολεκτικά η μπάλα… Μικρές λεπτομέρειες ήταν αυτές που έκαναν τη διαφορά και το αποτέλεσμα στράβωσε αλλά με τα αν και τις υποθετικές πραγματικότητες δεν γίνεται καμία ομάδα να προχωρήσει μπροστά. Και αυτή ακριβώς η ανάγκη η ομάδα να προχωρήσει μπροστά ήταν που οδήγησε στην απόφαση της αλλαγής προπονητή. Δεν είναι υπερβολικό να παραδεχτούμε ότι από την έναρξη του πρωταθλήματος η ομάδα όχι μόνο δεν βελτιώθηκε αλλά έκανε και βήματα πίσω. Η αδιαπέραστη άμυνα έδωσε τη θέση της στην απόλυτη ποδοσφαιρική αφέλεια την ίδια στιγμή που η φλυαρία στην επίθεση και η έλλειψη δημιουργικότητας παρέμεινε ίδια και απαράλλαχτη.  Και αυτή η εικόνα στασιμότητας(αν όχι χειρότερη) δεν έχει να κάνει με το αν ήμασταν τυχεροί ή άτυχοι ή αν αδικηθήκαμε από κάποιο "κοράκι". Αυτή η εικόνα έχει να κάνει με την καθημερινή δουλειά που γίνεται στην προπόνηση και την καθαρή σκέψη του προπονητή που προσπαθεί να λύσει ένα ένα τα προβλήματα. Το γιατί δεν μπόρεσε ο Ερέρα να βρει τις λύσεις είναι άλλο θέμα που χωράει πολύ συζήτηση…

Το αν ο Καρυπίδης βιάστηκε να "χρεώσει" τα πάντα στον Ερέρα είναι κάτι που θα φανεί στην πορεία του χρόνου. Στο παρελθόν με εξαίρεση ελάχιστες περιπτώσεις η αλλαγή προπονητή έφερνε σχεδόν πάντα θετικά αποτελέσματα. Το ενδιαφέρον όλων πλέον στρέφεται στην επιλογή του νέου προπονητή. Επιλογή που θα δείξει τι ΑΡΗ θέλει ο Καρυπίδης όπως έδειξε και το καλοκαίρι με την επιλογή Ερέρα παρά τη δυσάρεστη κατάληξη.

ΥΓ. Όπως πολύ εύστοχα σχολίασε ένας φίλος στην ιστοσελίδα μας… είναι από τις περιπτώσεις που έχουν όλοι τα δίκια τους. Και αυτοί που βλέπουν ότι η ομάδα έχει δυναμική και οφείλει να παίρνει αποτελέσματα μέσα στο γήπεδο και αυτοί που προτιμούν τον δρόμο της "υπομονής" και της στήριξης στο πρόσωπο ενός προπονητή που θα τον αφήσουν να δουλέψει απερίσπαστο.

ΥΓ2. Και αυτό το ότι πρέπει πάντα κάτι να κρύβεται από πίσω κάπου κουράζει… Την μια η ομάδα στήνεται, την άλλη ο παίκτης παίζει γιατί έχει όρο στο συμβόλαιο του, την άλλη έχουμε "φάγωμα" του προπονητή… Δηλαδή το σενάριο να έχουμε έναν προπονητή με εμμονές όπως σχεδόν όλοι προπονητές που απολύθηκε επειδή δεν έχει βελτιώσει καθόλου την ομάδα και έχει 5 ήττες σε 9 αγωνιστικές είναι τόσο ακραίο;

Ιδανικό ξεκίνημα για την αγαπημένη μας ομάδα μας  που στην επιστροφή της στην σουπερλίγκα μετά από 4 χρόνια φιλοδώρησε τη Λαμία με 3 γκολ  συνδυάζοντας γκολ και θέαμα!  Εκρηκτικός ο νέος ΑΡΗΣ του Πάκο Ερέρα που παρά τον βαρύ αγωνιστικό χώρο κατάφερε να ξεδιπλώσει μέρος των δυνατοτήτων του αναγκάζοντας τη Λάμια σε παθητικό ρόλο και τους παίκτες της να παραμένουν ακόμη ξαπλωμένοι στο χορτάρι.

Λίγα λεπτά χρειάστηκαν να περάσουν στο παιχνίδι για να καταλάβει ο κάθε ποδοσφαιρόφιλος ότι ο φετινός ΑΡΗΣ έχει όλα τα απαραίτητα στοιχεία για να πρωταγωνιστήσει σε αυτή την δύσμοιρη σουπερλίγκα.  Με κάθετο παιχνίδι από το κέντρο όπου ο Μπρούνο Γκάμα σε ελεύθερο ρόλο μάγεψε, τον Μπάσα από πίσω να εντυπωσιάζει με την σταθερότητα του και την γρήγορη σκέψη στην προώθηση του παιχνιδιού αλλά και τους Γκαρσία και Ματίγια να είναι διαρκώς δραστήριοι και επικίνδυνοι ο ΑΡΗΣ ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος. Παρόλο που ο Γιούνες κυρίως και ο Ντιγκινί κινήθηκαν σε ρηχά νερά αλλά και τα μπάκ  πολλές φορές καθυστερούσαν την επιθετική ανάπτυξη.  Μοναδικός αντίπαλος ήταν το βαρύ γηπέδο και μόλις ο ΑΡΗΣ βρήκε τα πατήματα του κατάφερε με πολύ ωραία κεφαλιά του Ντιγκινί να ανοίξει το σκορ στο 53' . Στη συνέχεια οι παίκτες της Λαμίας που με κάθε ευκαιρία έπεφταν κάτω προσπαθώντας να εκβιάσουν τα φάουλ και να κερδίσουν μέτρα και χρόνο με κουραστικές καθυστερήσεις  αναγκάστηκαν να παίξουν λίγο ποδόσφαιρο διεκδικώντας την ισοφάριση κάνοντας τα πράγματα πολύ πιο εύκολα για την ομάδα μας.  Στο 71' ήταν η σειρά του Γκαρσία να τρυπώσει μέσα στην αντίπαλη άμυνα και με κεφαλιά να μετατρέψει την ωραία σέντρα του Τζανακάκη σε γκολ κλειδώνοντας με αυτόν τον τρόπο τη νίκη. Το 0-3 έκανε με εκπληκτικό διαγώνιο σουτ ο Μπρούνο Γκάμα σφραγίζοντας με αυτόν τον τρόπο τόσο τη δική ολοκληρωτική εμφάνιση όσο και της ομάδος μας. Πολύ καλοί και οι Δεληζήσης και Βέλεθ που δεν άφησαν το περιθώριο στους αντίπαλους επιθετικούς να απειλήσουν ουσιαστικά.

Ότι καλύτερο ήταν αυτό που ζήσαμε σήμερα μιας και το περιμέναμε εδώ και πολλά χρονιά. Η νίκη μπορεί να πιστοποιεί την καλή εικόνα της ομάδος μας αλλά αυτό που πραγματικά μας κάνει και χαμογελάμε είναι τα εξαιρετικά στοιχεία που έδειξε η ομάδα μας μόλις από την 1η αγωνιστική. Συνυπολογίζοντας και την περαιτέρω ενίσχυση που ακολουθεί(ανακοινώθηκαν Σιώπης και Μαρτίνες)  ο ΑΡΗΣ σε αυτό το μετριότατο ποιοτικά πρωτάθλημα οφείλει να βάλει τον πήχη ψηλά. Το οφείλει στην ιστορία του και στον χιλιοταλαιπωρημένο κόσμο που μετράει τις ώρες και τα λεπτά μέχρι τον πρώτο εντός έδρας αγώνα ώστε να γεμίσει κάθε γωνιά του Κλ.Βικελίδης. ΠΑΜΕ ΡΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!

ΥΓ. Μεγαλύτερο φόβος μας όλα αυτά τα χρόνια που ταλαιπωρούμασταν στις μικρές κατηγορίες ήταν μη στην επάνοδο μας  ο "Χ" Καρυπίδης έστηνε έναν ΑΡΗ της μετριότητας που με ποδόσφαιρο επιπέδου Μπάμπη Τεννέ θα ίδρωνε να κλέψει κανα βαθμό σκοτώνοντας τα μάτια μας. Ευτυχώς ο Θ.Καρυπίδης διέψευσε  τους πάντες με τις κινήσεις του και όπως όλα δείχνουν τα χαμόγελα θα επιστρέψουν για τα καλά στο Κλεάνθης Βικελίδης!

Ανάμεικτα συναισθήματα άφησε το χθεσινό πρώτο εντός έδρας φιλικό με τη Λάρισα που έληξε ισόπαλο 1-1. Από την μια η ομάδα του Πάκο Ερέρα δεν δικαιολόγησε τα χαμόγελα και την αισιοδοξία που κουβάλησε από την Ολλανδία, από την άλλη και  ο νέος χλοοτάπητας όπως αποδείχθηκε θέλει όπως και η ομάδα μας τον χρόνο του. Αυτός όμως που αναμφίβολα έκλεψε την παράσταση για ακόμη μια και έδειξε ότι είναι πανέτοιμος στη γνωστή του θέση ήταν ο εκπληκτικός κόσμος της ομάδος. Τι παραλίες, δεκαπενταύγουστος και λοιπές κοινές ασχολίες για τους κοινούς οπαδούς… Χαριλάου, Κλεάνθης Βικελίδης για μοναδικά Αρειανίδικα γούστα!

Καθαρά αγωνιστικά η ομάδα σίγουρα δεν έδειξε το πρόσωπο που θα θέλαμε. Δεν είχε τη συνοχή, δεν είχε το καθαρό μυαλό, δεν είχε τις εμπνεύσεις στην επίθεση.  Ενώ και αμυντικά σε κάποιες στιγμές φάνηκε να έχει προβλήματα. Για αυτό ακριβώς όμως τον λόγο γίνονται τα φιλικά κάτι που ο Πάκο Ερέρα(όπως και ο κάθε προπονητής) το γνωρίζει καλά. Άλλωστε και μόνο από την επιλογή προσώπων στο αρχικό σχήμα καταλάβαινες ότι ο Ισπανός ήθελε να κάνει τις δοκιμές του.  Και μόνο τον Ντιγκινί και τον Γκάμα να προσθέσεις στη χθεσινή ομάδα, έτσι απλά βλέπεις κάτι εντελώς διαφορετικό στην επίθεση. Μεγάλο ρόλο στην όλη εικόνα που είδαμε έπαιξε και ο αγωνιστικός χώρος που ήταν ίσως και η μεγαλύτερη απογοήτευση της  χθεσινής βραδιάς. Προφανώς και το πλάνο που είχαν στο μυαλό τους οι άνθρωποι που ασχολήθηκαν με τον χλοοτάπητα πήγε κατά διαόλου παρόλο που «κέρδισαν» και 2 εβδομάδες εξαιτίας της αναβολής του φιλικού με την ΑΕΚ.

Μετά από 4 χρόνια περιπλάνησης στα «χωράφια» των μικρών κατηγοριών ως ένα σημείο είναι λογικό ο ΑΡΗΣ να μην είναι έτοιμος σαν ΠΑΕ σε όλα τα επίπεδα. Το ζητούμενο είναι να υπάρχει η διάθεση και η δυνατότητα τα κακώς κείμενα να διορθωθούν. Το καλό είναι ότι υπάρχει ο χρόνος τόσο ο Θ.Καρυπίδης και οι συνεργάτες όσο και το τεχνικό τιμ να δουλέψουν και να παρουσιάσουν σε 2 εβδομάδες από τώρα έναν ΑΡΗ ακόμη καλύτερο. Ο κόσμος το έστειλε το μήνυμα του και έδειξε ότι φέτος θα είναι ακόμη πιο κοντά στην ομάδα. 15000 κόσμο για ένα μη εμπορικό φιλικό μέσα στο κατακαλόκαιρο μόνος ο κιτρινόμαυρος Θεός μπορεί να μαζέψει! ΑΡΗΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ!

ΥΓ. Ακόμη και στο κομμάτι των διαπραγματεύσεων με τον Τομ Παπαδόπουλο που χθες ήταν στο γήπεδο ο Καρυπίδης κατάφερε να αλλάξει τα δεδομένα.

Ολοένα και πληθαίνουν οι αφίξεις για τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ με την αλλαγή στο αγωνιστικό προφίλ της ομάδος να είναι πλέον γεγονός. Απομένουν φυσικά οι επίσημες ανακοινώσεις για αρκετούς από τους παίκτες που φέρεται να υπάρχει προφορική συμφωνία αλλά σε συνδυασμό με τους μεταγραφικούς στόχους που "επίσημα"  βγαίνουν από την ΠΑΕ όλα δείχνουν ότι ο ΑΡΗΣ της FootballLeagueκαι των προηγούμενων μίζερων χρόνων ανήκει οριστικά στο παρελθόν.

Η αρχική παγωμάρα από το διαζύγιο με τον mvpτης περσινής σεζόν και την κωλυσιεργία στη στελέχωση της ομάδος και τις νέες μεταγραφές έχει δώσει τη θέση της στις ανακοινώσεις των νέων μεταγραφικών αποκτημάτων και των προφορικών συμφωνιών με παίκτες που θεωρητικά τουλάχιστον φαίνεται να μας ανεβάζουν επίπεδο. Μετά και το "διαζύγιο" με τον Μπούρμπο παρά τη συμφωνία που υπήρχε σε διοικητικό επίπεδο είναι ολοφάνερο ότι τα πάντα στρέφονται γύρω από τα θέλω του Πάκο Ερέρα. Άλλωστε σε γενικές γραμμές αυτή ήταν και η "λαϊκή απαίτηση" και η προσδοκία που γεννήθηκε με τον ερχομό του Ισπανού προπονητή. Μάλιστα  η παραμονή παικτών από την περσινή ομάδα όπως οι Σόουζα, Δεληζήσης, Παυλίδης, Διαμαντόπουλος αλλά και οι υπόλοιποι  που ανανέωσαν ή έχουν ήδη συμβόλαιο(αν τελικά παραμείνουν) δείχνει ότι γίνεται προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα καλό μείγμα που θα συνδυάζει όλα τα απαραίτητα στοιχεία για μια καλή ομάδα. Αν μάλιστα γίνει και πράξη και η "υπέρβαση" στη θέση  του επιθετικού περιοχής με έναν παίκτη όπως ο Λόπεζ που ακούγεται ή κάποιον άλλο ανάλογης αξίας τότε θα μιλάμε για ένα καλοκαίρι βγαλμένο από άλλες εποχές όπου ο Αρειανός ξυπνούσε καθημερινά με την αισιοδοξία μιας καλής είδησης!

Οι μεταγραφικές κινήσεις  για τις οποίες ανυπομονούσαμε βλέπουμε να γίνονται, η ομάδα ύστερα από χρόνια φαίνεται να έχει στελεχωθεί σε πιο επαγγελματικό επίπεδο, το νέο "χαλί" στο Κλεάνθης Βικελίδης έχει ήδη στρωθεί ενώ και στο παρατημένο επί χρόνια Νέο Ρύσιο δίνεται νέα πνοή. Αυτό που απομένει είναι στα 8(ως τώρα) προγραμματισμένα φιλικά να δούμε ότι και πάνω στο χορτάρι χτίζεται ένας ΑΡΗΣ αντάξιος του μεγαλείου του κόσμου και των προσδοκιών του. Πάμε γερά ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Τελικά μια χαρά μεταγραφικές κινήσεις γίνονται χωρίς εμμονές και υπερβολές. Ούτε με δανεικούς από τον Ολυμπιακό όπως έσπευσαν να μας πείσουν κάποιοι, ούτε με λάτιν καραβιές  χωρίς λογική και ούτε με αποκλεισμένες "αγορές" λόγω της "λάτιν φιλοσοφίας".

ΥΓ2. Και από εκεί που ο ΑΡΗΣ όπως μας έλεγαν έτρεμε μην "αποκλειστεί" από τη νέα ανανεωμένη σουπερλίγδα όπως την οραματίζεται ο Βασιλειάδης συμπτωματικά Ολυμπιακός και μπαογκ αγχώνονται μην χάσουν τους δορυφόρους τους με πρόσχημα το καλό των ομάδων της επαρχίας παρά που οι ίδιες οι ομάδες ψηφίζουν πρωτάθλημα με 12! Έτσι είναι αυτά, εξυγίανση χωρίς δορυφόρους δεν γίνεται…

Ανεπίσημη "πρώτη" για την αγαπημένη μας ομάδα που φέτος σε αντίθεση με άλλες χρονιές στην σουπερλίγκα αρκέστηκε σε μια "κλειστή" συγκέντρωση. Παίκτες και τεχνικό τιμ είχαν μια πρώτη γνωριμία,  με την απουσία όμως αρκετών παικτών από τον μεταγραφικό σχεδιασμό που καθυστερεί χαρακτηριστικά και  την μη ανανέωση του περσινού MVPΠλατέλλα να είναι από τα σημεία αναφοράς.

Περισσότερο ενισχυμένος σε τεχνικό και οργανωτικό επίπεδο φαίνεται ως τώρα ο ΑΡΗΣ μας παρά στο αγωνιστικό κομμάτι που μας καίει όλους. Σίγουρα η επιστροφή του Κολτσίδα ως τιμ μάνατζερ, η πρόσληψη του Διαμαντόπουλου ως τεχνικού διευθυντή  και η παρουσία των Ραούλ Μπράβο και Ντάρσι Νέτο σε κάποιον άγνωστο ως τώρα ρόλο είναι άκρως θετικές κινήσεις. Παρόλα αυτά για ανεξήγητο λόγο αυτές οι σωστές κατά τα άλλα ενέργειες έγιναν κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Ως συνέπεια όλου αυτού έχουμε την καθυστέρηση στις μεταγραφές νέων παικτών που θεωρητικά θα αποτελούν τα "δυνατά χαρτιά" του ΑΡΗ του Πάκο Ερέρα.  Ένας Ισπανός προπονητής όπου η παρουσία του και μόνο παρέπεμπε σε επιστροφή σε λάτιν φιλοσοφία με τις ως τώρα όμως κινήσεις να δείχνουν περισσότερο με κλασσική ελληνική συνταγή.  Ελληνική συνταγή στην οποία για κάποιο δυσνόητο λόγο δεν είχε θέση ο Πλατέλλας παρά την περσινή εξαιρετική χρονιά που έκανε με την κιτρινόμαυρη φανέλα. Δεν έχει νόημα να υπεραναλύσουμε το γιατί ενώ ο παίκτης ήθελε να μείνει τελικά αποχώρησε αλλά σίγουρα σε έναν ανταγωνιστικό ΑΡΗ με γεμάτο ρόστερ  όπως θα πρέπει να έχουμε τη νέα σεζόν σίγουρα χωρούσε.

Όχι ότι οι όποιες ανανεώσεις και προσθήκες που έχουν γίνει ως τώρα δεν είναι καλές ή πλέον δεν υπάρχουν τα χρονικά περιθώρια για να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο ομάδα αλλά αυτό που φαίνεται ξεκάθαρα είναι ότι υπάρχει μια παγωμάρα στον κόσμο. Ναι μεν υπάρχει η ικανοποίηση που η ομάδα επέστρεψε στη φυσική της θέση αλλά αν ο Θ.Καρυπίδης έχει την πεποίθηση ότι μόνο η παρουσία μας στην σουπερλίγκα είναι αρκετή για να ξεσηκωθεί ο κόσμος και να στηρίξει μαζικά όπως θα ήθελε μάλλον θα απογοητευτεί. Τον ΑΡΗ τον βλέπαμε και στη Γ και στη Β… δεν μας έλειψε… Ο ανταγωνιστικός ΑΡΗΣ που θα κοιτάει χωρίς φόβο τον οποιοδήποτε αντίπαλο στα μάτια και θα διεκδικεί την κορυφή μας έλειψε.

ΥΓ. 19 παίκτες η αποστολή για το πρώτο στάδιο της προετοιμασίας. Αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να διαπιστώσουμε ότι κάτι έχει πάει στραβά με τον σχεδιασμό της ομάδος.

ΥΓ2. Αν κοιτάξει κανείς την ουσία για λίγα πράγματα μπορεί να κατηγορήσει τον Καρυπίδη μιας και αυτά που πρέπει να κάνει τα κάνει. Ο σπασμωδικός και πρόχειρος τρόπος όμως που τα κάνει συνήθως μετριάζει το θετικό αποτέλεσμα.

ΥΓ3. Εδώ στο PlanetARISποτέ δεν διεκδικήσαμε τον τίτλο του δημοσιογράφου και ούτε γνωρίζουμε ακριβώς πως πάει το πράγμα. Παρακολουθώντας πάντως το ρεπορτάζ του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ σίγουρα κάτι δεν γίνεται σωστά. Πως από τις αναλύσεις των παικτών της Μπαρτσελόνα Β και της Λας Πάλμας καταλήξαμε στους Ναζλίδη, Καψάλη κλπ κανείς δεν πήρε χαμπάρι…

Εδώ και καιρό ήταν γνωστό ότι ο Θ.Καρυπίδης με τον Πάκο Ερέρα είχαν έρθει σε συμφωνία και το μόνο που είχε απομείνει ήταν να μπουν οι τελικές υπογραφές όπως και έγινε. Πλέον ο ΑΡΗΣ επίσημα αφήνει πίσω του τα 4 χρόνια ταλαιπωρίας και σχεδιάζει το μέλλον του πάνω σε Ισπανικές βάσεις!

Όσο βάση και αν έχει το επιχείρημα περί γνώσης του Ελληνικού πρωταθλήματος και των προσεγμένων κινήσεων το Ισπανικό ποδόσφαιρο εδώ και πολλά χρόνια είναι στην κορυφή. Και αν το γενικεύσουμε λίγο παραπάνω βάζοντας οτιδήποτε λάτιν μέσα, τότε μιλάμε για μια τεράστια ποδοσφαιρική δεξαμενή που με τις κατάλληλες διασυνδέσεις και σκάουτινγκ   μπορεί να αποδειχθεί φλέβα χρυσού. Και εδώ ακριβώς κολλάει ο πολύπειρος Πάκο Ερέρα, στο πρόσωπο του οποίου ευελπιστούμε να βρούμε τον άνθρωπο που θα οδηγήσει την αγαπημένη μας ομάδα προς την κορυφή! Μπορεί το να μιλάς για κορυφή και Ευρώπη να έρχεται σε κοντράστ με τις εικόνες των τελευταίων χρόνων και τους αγώνες που δώσαμε  στα διάφορα χωριά της Ελλάδος αλλά όταν μιλάμε για Ελληνικό πρωτάθλημα και ΑΡΗ τα πάντα είναι δυνατά. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ομάδα μας το έχει ξανακάνει και μάλιστα σε περιόδους όπου το πρωτάθλημα ήταν πιο δυνατό.  Και τότε η συνταγή ήταν λάτιν!

Με την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην σουπερλίγκα (εφόσον μείνει με την μορφή που την ξέρουμε) το να μπει οποιοσδήποτε άλλος στόχος πέρα από την έξοδο στην Ευρώπη θα είναι λάθος. Ο κόσμος του ΑΡΗ διψάει για καλό ποδόσφαιρο και διακρίσεις και αυτό είναι κάτι που φαίνεται να το αντιλαμβάνεται ο Θ.Καρυπίδης. Αυτό που απομένει είναι να δούμε η έλευση του Π.Ερέρα να συνδυαστεί και με τον ερχομό καλών παικτών που θα κάνουν την διαφορά!  4 χρόνια ήταν αρκετά…

ΥΓ. 31 Μαΐου και ο ΑΡΗΣ έχει νέο προπονητή όταν πέρσι η πρόσληψη προπονητή είχε εξελιχθεί σε σήριαλ! Θα πρέπει να αναγνωρίσουμε στον Θόδωρα ότι βελτιώνεται!

ΥΓ2. Άπαντες κρίνονται στο γήπεδο. Παρόλα αυτά η συγκεκριμένη κίνηση δείχνει να είναι προς την σωστή κατεύθυνση!

ΥΓ3. Αδιάφορο αν θα είναι ή δεν θα είναι ο Ρ.Μπράβο στο πλευρό του Π.Ερέρα.

4 χρόνια μας πήρε το ταξίδι (θα το αναλύσουμε τις επόμενες ημέρες) με την Καρδίτσα να είναι η τελευταία στάση του ΑΡΗ μας πριν την επιστροφή στην σουπερλίγκα. Ένα ταξίδι πικρό και οδυνηρό που ευελπιστούμε τα επόμενα χρόνια η αγαπημένη μας ομάδα να μας κάνει να το ξεχάσουμε.  Ναι μεν υπάρχει παιχνίδι την Κυριακή απόγευμα για την τυπική ολοκλήρωση της ανόδου αλλά η σκέψη όλων μας είναι στις κινήσεις που αφορούν τον ΑΡΗ της επόμενης σεζόν.

Με του Π.Μυροφορίδη και Δ.Σπανό να μην συμπεριλαμβάνονται όπως όλα δείχνουν στο πλάνο της επόμενης ημέρας είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι πλέον οδηγούμαστε σε μια εντελώς διαφορετική φιλοσοφία. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το μότο του περασμένου καλοκαιριού που θεωρήθηκε πετυχημένο ήταν ότι στήθηκε μια πολύ καλή ομάδα σύμφωνα με τις ιδιαίτερες απαιτήσεις της FootballLeague. Οπότε από μόνη της αυτή η προσέγγιση δεν έχει θέση στον ΑΡΗ της σουπερλίγκας. Σίγουρα στην φετινή πετυχημένη χρονιά τόσο ο Μυροφορίδης όσο ο Σπανός και πολλοί από τους ποδοσφαιριστές είχαν καθοριστική συμβολή. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο πρωταγωνιστής ΑΡΗΣ(όπως δηλαδή τον θέλουμε) οφείλει να δώσει την ευκαιρία σε αυτούς που δικαιωματικά την αξίζουν ρισκάροντας μια ολόκληρη χρονιά. Συν φυσικά αν θέλουμε να τα λέμε τα πράγματα με το όνομα τους Μυροφορίδης και Σπανός λειτούργησαν εντελώς τεχνοκρατικά στοχεύοντας 100% στο αποτέλεσμα χωρίς να έχουν στην άκρη του μυαλού της τη συνέχεια του ΑΡΗ. Μια ματιά να ρίξεις στο ρόστερ του ΑΡΗ ζήτημα πέρα από 2-3 παίκτες θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει "ασφαλείς επιλογές" για ομάδα της σουπερλίγκας. Ούτε καν σαν ρεζέρβες δεν μπορεί να είσαι σίγουρος ότι θα μπορούν να ανταποκριθούν. Και αυτό είναι κάτι που φαίνεται από το βιογραφικό του κάθε παίκτη. Άλλωστε το αν αυτοί οι παίκτες διέπρεψαν σε τέτοιο βαθμό φέτος που αξίζουν μια θέση στην σουπερλίγκα ανεξάρτητα από το αν θα το αναγνωρίσουν στην ομάδα μας υπάρχουν και άλλες ομάδες της σουπερλίγκας που μπορούν να το κάνουν.

Η προφορική συμφωνία με τον Πάκο Ερέρα μας φέρνει στο μυαλό τις καλές στιγμές που ζήσαμε στην "λάτιν εποχή" του ΑΡΗ μας. Ελπίδα όλων να δούμε κάτι ανάλογο και ακόμη καλύτερο αλλά με τα χοντρά λάθη εκείνη της περιόδου να μην επαναληφθούν. Φυσικά για οτιδήποτε όμως καλό θα πρέπει να υπάρχει και η ανάλογη δυναμική σε οικονομικό και διοικητικό επίπεδο και όσο το ραντεβού με τους "συμπαίκτες" εξ Αμερικής καθυστερεί δύσκολα μπορούμε να ελπίζουμε για σπουδαία πράγματα.  Θα αναμένουμε με αγωνία τις επόμενες κινήσεις του Θ.Καρυπίδη…

ΥΓ. Η μεταγραφολογία τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι ανούσια. Θέματα όπως το τηλεοπτικό, οι  συνεργασίες και οι εμπορικές συμφωνίες φαντάζουν πιο σημαντικά.

ΥΓ2. Και μια που λέμε για το τηλεοπτικό… όσο πιο γρήγορα ο ΑΡΗΣ απεμπλακεί από τα μίζερα γκρουπ των "άστεγων" και κλείσει μόνος του συμφωνία τόσο το καλύτερο.

ΥΓ3. Και για να μην ξεχνιόμαστε… υπάρχει και ένα γήπεδο που θα πρέπει επιτέλους υστέρα από τόσα χρόνια να αρχίζει να θυμίζει το στολίδι που πραγματικά άξιζε και αξίζει σε αυτή την ομάδα και τον κόσμο της!

ΥΓ4. Πρώτο φιλικό με την πρωταθλήτρια ΑΕΚ στο Κλ.Βικελίδης για να μπαίνουμε σιγά σιγά σε φυσιολογικούς ρυθμούς σουπερλίγκας… Μα καλά έχουμε εδώ πιο πάνω τους νταμπλούχους και εσύ ρε Θόδωρα φέρνεις τους πρωταθλητές