Αν και εδώ και καιρό το μόνο που χρειαζόταν ο ΑΡΗΣ ήταν διοικητική ηρεμία, συσπείρωση και προσήλωση από όλους στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι η διοίκηση του Λ.Σκόρδα θεώρησε ότι έπρεπε να αντιδράσει στον πόλεμο που δέχεται και για αυτό προέβη στην σημερινή συνέντευξη τύπου. Μια συνέντευξη τύπου που παρά τις καταγγελίες με ονοματεπώνυμα, τις έγγραφες αποδείξεις και τις ξεκάθαρες τοποθετήσεις το πιο πιθανό είναι πολύ σύντομα να ξεχαστούν όπως και τόσες άλλες καταγγελίες που έχει κάνει ο πρόεδρος της ΠΑΕ τα προηγούμενα χρόνια και για κακή μας τύχη αποδείχθηκε αληθινός.

Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αναφερθούμε αναλυτικά σε όλα όσα ειπώθηκαν. Οι καταγγελίες για την υπόθεση Σιστόν, Ουντότζι, Ολαϊταν, ΑΡΗΣ Εμπορική, Sports Cafe, μεταγραφή Μπουζάνη με εμπλοκή Φουρλίγκα, τεχνικό τιμ Μιλίνκοβιτς, πληρωμές μανατζαρέων αν δεν ευσταθούν τότε αύριο λογικά ο Λ.Σκόρδας θα έχει να αντιμετωπίσει άλλη μια ντουζίνα μηνύσεων για συκοφαντική δυσφήμιση. Φυσικά εκτός από τις μηνύσεις το γνωστό δημοσιογραφικό μπλογκ που έχει συστρατευτεί στον αγώνα κατά του Λ.Σκόρδα θα είχε δώσει ήδη τις απαντήσεις του αλλά για την ώρα το μόνο που κάνει είναι να δημιουργεί εντυπώσεις και να αφήνει να αιωρούνται ερωτήματα για τη θητεία του Λ.Σκόρδα κατά το παρελθόν... Για να μην γινόμαστε όμως γραφικοί και αναγκαζόμαστε να διαλέγουμε πλευρές θα ευχηθούμε το συντομότερο δυνατό η δικαιοσύνη να κάνει το έργο της. Γιατί ναι μεν πολλά από τα παραπάνω είναι κακοδιαχείριση αλλά όταν γίνονται αναφορές σε πλαστογραφίες, σε υπεξαιρέσεις  και άλλα παρόμοια τότε μιλάμε για πολλά παραπάνω από απλή κακοδιαχείριση. Οι δικαστές λοιπόν θα αποφασίσουν και από εκεί θα περιμένουμε κάποια στιγμή να μάθουμε και εμείς την αλήθεια.

Για την πορεία της ομάδος νομίζω ότι όσο και αν τον πνίγει το δίκαιο είναι κουραστική αυτή η επανάληψη και οι συνεχείς αναφορές στον καλοκαιρινό σχεδιασμό και την ύποπτη φυγή των 3 ξένων. Αν κάποιος Αρειανός αδυνατεί να κατανοήσει τον καταλυτικό ρόλο του καλοκαιρινού σχεδιασμού στον με απαγόρευση μεταγραφών ΑΡΗ αλλά και τον εγκληματικό ρόλο της διοίκησης Ηλιάδη στην περίπτωση του Ουντότζι και των άλλων ξένων τότε όσες φορές και αν ακούσει τα συγκεκριμένα γεγονότα πάλι το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο και θα του φταίει ο Σκόρδας, ο Σούλης και οι αδιάφοροι παίκτες. Το ίδιο ισχύει και για κάθε Αρειανό που μπορεί να πεισθεί με κείμενα σαν το συγκεκριμένο  "Παπαδόπουλος όπως... Ουντότζι!" όπου πέρα από κάθε λογική συμψηφίζεται η περίπτωση του πρώτου σκόρερ της ομάδος Ουντότζι με αυτή του σχεδόν αόρατου Γ.Παπαδόπουλου! Ο ΑΡΗΣ το καλοκαίρι θα μπορούσε με πολύ απλές και λογικές κινήσεις πατώντας πάνω στην περσινή ομάδα και με την θετική αύρα που είχε δημιουργηθεί στο τέλος της χρονιάς χωρίς άγχος να βρίσκεται στη χειρότερη περίπτωση στην μέση της βαθμολογίας και ίσως με λίγο τύχη να διεκδικεί και την είσοδο στα πλέιοφς. Τώρα από εκεί και πέρα το πρόβλημα με την ενίσχυση στις μεταγραφές του Ιανουαρίου, η αδυναμία του Σ.Παπαδόπουλου και των παικτών να πάρουν τις νίκες είναι η λογική συνέπεια της αγωνιστικού πλάνου του καλοκαιριού και της στοχοποίησης του ΑΡΗ από τα κέντρα αποφάσεων.

Στο τελευταίο και πιο σημαντικό κομμάτι(για εμένα) της συνέντευξης τύπου ο Λ.Σκόρδας έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα νίκης ενόψει του ντέρμπι με τον συμπολίτη μπάογκ. Κανείς δεν γνωρίζει από που πηγάζει αυτή η υπεραισιοδοξία του προέδρου ενόψει της συνέχειας του πρωταθλήματος αλλά ΟΛΟΙ θα πρέπει να γίνουμε μια γροθιά έστω για αυτό το παιχνίδι. Είναι θέμα τιμής και γοήτρου αυτή η ομάδα που διδάσκει αλητεία εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων στο Κλ.Βικελίδης να πάρει την απάντηση της. Και όταν λέμε απάντηση εννοούμε νίκη και μόνο νίκη. Άλλωστε ο συμπολίτης εδώ και πάρα πολλά χρόνια μόνο ισοπαλίες πανηγυρίζει στο Κλ.Βικελίδης.  Τώρα αν το παιχνίδι της Κυριακής βγάλει νικητή τον ΑΡΗ και γυρίσει το κλίμα θετικά και όπως λέει ο πρόεδρος ο ΑΡΗΣ γίνει Μπαρτσελόνα και σωθεί τότε θα μιλάμε για άθλο. Μακάρι πάντως να δικαιωθεί γιατί η αλήθεια είναι όπως τονίστηκε στην συνέντευξη τύπου "επόμενη ημέρα" χωρίς τον ΑΡΗ στην superleague δεν υπάρχει... 

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΣΚΟΡΔΑ

ΥΓ. Λύση συμβολαίου Κόκε, υπέρογκα συμβόλαια με υπέρογκες ρήτρες, Σιστόν, Ουντότζι, Ολαϊταν, ΑΡΗΣ Εμπορική, Sports Cafe, μεταγραφή Μπουζάνη με εμπλοκή Φουρλίγκα, τεχνικό τιμ Μιλίνκοβιτς, πληρωμές μανατζαρέων και πόσες ακόμη υποθέσεις που λογικά κρύβονται μέσα στο πόρισμα. Και οι "παραπλανημένοι" το μόνο που είχαν να μας πουν είναι για ένα τιμολόγιο από το 2008-09 για κάποια έπιπλα για ΑΝ98.7 που κόπηκαν στην ΠΑΕ. Δηλαδή κάτι μεμπτό που συνηθίζεται στον χώρο των επιχειρήσεων... 

ΥΓ2. Καλό το σύνθημα νίκης για το ντέρμπι με τον μπαογκ αλλά αυτή συνέντευξη τύπου όπως και η Γ.Σ. της ΚΜΑ και τα δικαστήρια που ακολούθησαν και θα ακολουθήσουν μπορούσαν να περιμένουν...

Άλλη μια εβδομάδα μετά από μια καθοριστική αποτυχία όπως ήταν αυτό το Χ με τη Βέροια όπου αντί να είμαστε όλοι προσηλωμένοι στις τελευταίες ελπίδες που μας έχουν μείνει πέφτουμε στις παγίδες που διάφοροι "κύκλοι" μας βάζουν. Το παιχνίδι με τον Πλατανιά είναι το μοναδικό με το οποίο πρέπει να ασχολούμαστε μιας και όλα τα υπόλοιπα μπορούν να περιμένουν.

Μόνο εύκολο δεν είναι να κοπούν οι κακές συνήθειες και έτσι για ακόμη μια φορά σε ένα κρίσιμο σημείο οι καλοθελητές που κόπτονται για το καλό του ΑΡΗ "'έβγαλαν" στην επιφάνεια καυτά θέματα που δύσκολα μπορείς να αδιαφορήσεις. Θέματα για όλα τα γούστα! Θέλεις αγωνιστικό; πάρε επιστροφή Ουντότζι! θέλεις λύση με λαμπρό μέλλον: πάρε 40-50 ζεστά μύρια από τον Ελληνικό Χρυσό! Δεν πιστεύεις τίποτα από όλα αυτά, έχεις απελπιστεί και θέλεις να κυνηγήσεις τους πραγματικούς ενόχους; Μάθε όλη την αλήθεια από τον Γ.Κόντη για να ανοίξουν επιτέλους τα μάτια σου και να μην τρώς άλλο πρόλογο... Τα κλασσικά εμετικά πάνελ  του ΤV Μακεδονία με το μότο να είναι ένα και μοναδικό "η λύση για τον ΑΡΗ είναι η Γ εθνική"... Και όλα αυτά φέρνουν συζητήσεις επί συζητήσεων. Να έρθει ή να μην έρθει ο Ουντότζι; ή μήπως θα δημιουργήσει πρόβλημα στα αποδυτήρια; Να δεχθεί ο ΑΡΗΣ χρήματα του ματωμένου χρυσού ή όχι; Μήπως έχει δίκιο ο Κόντης και οι "φίλοι μας" οι μπαογκτζήδες; Κερασάκι στην τούρτα ο Α.Σ. και τα όσα τραγελαφικά συμβαίνουν εκεί πέρα. Ευτυχώς τώρα με τις μειωμένες συνδρομές και τις δωρεάν εγγραφές για τους συνδεσμίτες θα μπορέσουμε να αφήσουμε την ΚΜΑ πίσω μας, να μαζευτούμε στον Α.Σ. και να ξαναζήσουμε στο ιστορικό τμήμα βόλεϊ ημέρες 1997! Εκτός φυσικά αν υπάρχει κάτι άλλο από πίσω εκεί στον Α.Σ. που πολύ σύντομα θα μάθουμε και χρειάζεται "λαϊκή στήριξη"...

Σαν δύσκολο πάζλ μοιάζει όλο αυτό αλλά κάποια κομμάτια καταφέραμε να ενώσουμε μιας και όλη αυτή η "ειδησεογραφία" πηγάζει και προωθείται από συγκεκριμένη κατεύθυνση. Αποκλειστικές "πληροφορίες" όπως ότι ο παίκτης βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, η ΠΑΕ ξαφνικά κάνει την ύστατη προσπάθεια ή ότι  " ο εκπρόσωπός του άφηνε να εννοηθεί ότι ο παίκτης έχει παράπονα και από την στάση που κράτησε απέναντί του ο Λάμπρος Σκόρδας και κάποια σχόλια που χρησιμοποίησε στην τελευταία επικοινωνία τους."  ή ότι ο πρόεδρος της ΠΑΕ εδώ και καιρό συνομιλεί με την εταιρεία Ελληνικός Χρυσός απλά δείχνουν ότι η συσπείρωση που ζήτησε ο κόσμος έχει και τα όρια της. Αποπροσανατολισμός και εξιλαστήρια θύματα η τέλεια συνταγή για να φουντάρεις από τώρα αντί να παλέψεις μέχρι την τελευταία σου πνοή. 

ΥΓ. Μέχρι και η ατάκα του Α.Ζαμπέτα από το Facebook αποτέλεσε είδηση! Αν δηλαδή ο Α.Ζαμπέτας αισθάνεται δικαιωμένος και βγάζει παράπονο για την επιλογή Αναστασίου που οι "σοφοί" δεν τον άφησαν να φέρει στον ΑΡΗ τι να πει και ο κάθε Αρειανός που μετά λύπης του βλέπει να δικαιώνεται για τις φοβίες που είχε για τις παραγοντάρες σαν τον Α.Ζαμπέτα και τους λοιπούς στα συμβούλια πουτ συμμετείχε όλα αυτά τα χρόνια και τον ΑΡΗ να καταστρέφεται μπροστά στα μάτια του... Και για να λέμε του στραβού το δίκιο ο  Γ.Αναστασίου είχε έναν Αλαφούζο να τον κρατάει με τα νύχια και τα δόντια παρόλο που όλοι στον Παναθηναϊκό μετά το κακό ξεκίνημα ήθελαν να τον φάνε. Στον ΑΡΗ δύσκολα να είχε προλάβει την παρέλαση...

4 μήνες περίπου μετά την αποχώρηση από τον πάγκο της ομάδος μας ο Γ.Χατζηνικολάου έλυσε τη σιωπή λέγοντας πολλά και σημαντικά σε μια συνέντευξη που πέρασε στα "ψιλά" λόγω των γιορτινών ημερών. Ένα ξέσπασμα κατά των επικριτών του και μια προσπάθεια αποποίησης των δικών του ευθυνών που σε συνεργασία με τους Μούτα και Ηλιάδη έβαλαν γερές βάσεις για τη διάλυση του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ με αριστοτεχνικό τρόπο που θα ζήλευε ακόμη και ο εμπνευστής του Δούρειου Ίππου, Οδυσσέας... Μια συνέντευξη που πραγματικά όσο τι διαβάζω τόσο περισσότερο απορώ με το θράσος του συγκεκριμένου ανθρώπου που προφανώς ακόμη δεν έχει αντιληφθεί ποιος ήταν ο ρόλος του στην ομάδα και ποιές οι ευθύνες του απέναντι στον κόσμο του ΑΡΗ.

Ας τα δούμε λίγο πιο αναλυτικά παρακάτω:

ΑΝΑΝΕΩΣΕΙΣ - ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ. Μπορεί το κουμάντο σε μια ομάδα να είναι ο προπονητής και αυτός να χτίζει την ομάδα σύμφωνα με το πλάνο που έχει στο μυαλό του αλλά ο κ.Χατζηνικολάου δηλώνει σαν να μην συμβαίνει τίποτα ότι οι μάνατζερ έκαναν κουμάντο στον ΑΡΗ, αυτοί έφερναν τους παίκτες και αυτός δεν μπορούσε να κάνει τίποτα πέρα από το να απειλήσει ότι θα παραιτηθεί αν προσπαθήσουν να του φορτώσουν και άλλο παίκτη. Ενώ λοιπόν όπως είπε η ομάδα δεν μπορούσε να ολοκληρώσει μεταγραφές αυτός δεν απαίτησε να γίνουν οι ανανεώσεις με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να μείνει γυμνός σε πολλές θέσεις. Όσο για τις υπόλοιπες 2 θέσεις των ξένων που καλύφθηκαν από Ουντότζι και Ίμπε είπε ότι απλά ατύχησε με τον Ίμπε όπως συμβαίνει καμιά φορά λέγοντας χαρακτηριστικά "Στις 10 επιλογές θα σου βγουν και 1-2 κακές...". Εδώ πραγματικά προσβάλλει τη νοημοσύνη μας. Ο ΑΡΗΣ με τους γνωστούς περιορισμούς στις μεταγραφές που δεν ανανέωσε τους παίκτες που μπορούσε και είχε 3 επιλογές ξένων πάνω στους οποίους θα έπρεπε να βασιστεί η φετινή ομάδα και αντί για αυτό κάποιοι του έφεραν τον Έλσνερ και στην περίπτωση του Ίμπε υπήρχε "ατυχία"...

ΑΓΚΑΝΘΟ - ΤΑΤΟΣ - ΠΟΥΛΙΔΟ. Μπορεί λοιπόν ο Χατζηνικολάου και ο Μούτας σε συνεργασία με τη διοίκηση Ηλιάδη να μην είχαν τη δυνατότητα για διάφορους λόγους να κάνουν τις μεταγραφές που ήθελαν και να αδυνατούσαν να προχωρήσουν στις ανανεώσεις παικτών όπως ο Παπαστεριανός, ο Παπαζαχαρίας, ο Καζναφέρης και ο Κοέλιο αλλά θεώρησαν ότι ήταν σωστό να αποδεσμεύσουν τον Αγκάνθο, να μην αποκτήσουν τον Τάτο και να "τρίξουν τα δόντια" στον Πουλίδο! Παίκτες δεν είχαμε αλλά ο Αγκάνθο επειδή ήταν "κουτσός" δεν τους έκανε και για αυτό υπήρχαν και οι δημόσιες τοποθετήσεις του κ.Μούτα μπας και ο Αγκάνθο σηκωθεί και φύγει από μόνος του... Μάλιστα το ότι ενημέρωσε τους 2 Ισπανούς ότι φέτος θα πρέπει να μάθουν Ελληνικά όπως και οι υπόλοιποι(!?!?!) μάλλον περί φάρσας πρόκειται που μόνο ο ίδιος δεν την κατάλαβε. Για τον Τάτο που ήταν ένας από τους πρωτεργάτες της σωτηρίας του ΑΡΗ κατά την περσινή σεζόν μπορεί να είπε ότι δεν είχε πρόβλημα μαζί του αλλά το ότι του ξεκαθάρισε ότι ήθελε τον Σουμπίνιο που δεν μπορούσε να "κλείσει" και το ότι ο Μούτας καταφέρθηκε δημόσια εναντίον του Τάτου δείχνει κατά πόσο ο κ.Χατζηνικολάου λειτουργούσε επαγγελματικά σαν προπονητής του ΑΡΗ. Και φυσικά για κάποιον ανεξήγητο λόγο αισθάνθηκε υπερήφανος που πέρασε το δικό του και δεν του φόρτωσαν και τον Σικαλιά οι μάνατζερ με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να μείνει χωρίς ακραίους μιας και αν δεν έφευγε ο Χατζηνικολάου το μέλλον των Μαργαρίτη και Ψυχογιού ήταν αμφίβολο στην ομάδα...

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ. Διαβάζοντας λοιπόν την απολογία του Γ.Χατζηνικολάου ουσιαστικά επιβεβαιώνεται η αντίληψη περί των περισσοτέρων Ελλήνων προπονητών που απλά αποτελούν διακοσμητικό στοιχείο στους πάγκους όπως πολλοί άλλοι που πέρασαν από τον ΑΡΗ μας και φεύγοντας θυμήθηκαν ότι υπήρχε μια κακή διοίκηση και κάποιοι κακοί μάνατζερ που έκαναν την ομάδα άνω κάτω. Μάλιστα στη περίπτωση του κ.Χατζηνικολάου τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα μιας και πρόκειται για Αρειανό και αυτός ήταν ο βασικότερος λόγος που ο κόσμος του ΑΡΗ τον δέχθηκε και έκανε υπομονή. Αντί λοιπόν ο Γ.Χατζηνικολάου να αφυπνίσει τον κόσμο του ΑΡΗ για τις προθέσεις και τα καμώματα του κ.Ηλιάδη αυτός έκανε πλάτες και έβαλε την υπογραφή σε αυτό το έγκλημα που ξεκίνησε από το καλοκαίρι και κορυφώθηκε πριν λίγες ημέρες με τη φυγή των Ουντότζι, Έλσνερ και Ιμπε... Κρίμα που δεν είχε το θάρρος να πει μια συγνώμη για το κακό που προξένησε...

ΥΓ/ Καλά βρε Αβάνογλου. και με τον Ηλιάδη είχες κόντρα? Τελικά αυτά τα πτιφούρ του Ψηφίδη κάτι "μαγικό" πρέπει να έχουν μέσα...

Κανονικά οι πρώτες ημέρες του χρόνου είναι αφιερωμένες στην οικογένεια και στην ανταλλαγή ευχών. Ευχές για υγεία και ευτυχία που και εμείς μέσα από το PlanetARIS.gr θέλουμε να ευχηθούμε σε κάθε συνάνθρωπο μας ανεξάρτητα από την οπαδική του προτίμηση. Στην μεγάλη όμως οικογένεια του ΑΡΗ μας οι ευχές έχουν να κάνουν με σαφώς πιο συγκεκριμένα και "κοντινά" πράγματα που μπορούν να βάλουν τις βάσεις ώστε να πραγματοποιηθεί η ευχή κάθε Αρειανού που θέλει το 2014 να είναι μια γιορτινή χρονιά για τα 100 χρόνια ιστορίας και όχι μια μαύρη χρονιά που θα συνοδευτεί με την "διάλυση" του ποδοσφαιρικού τμήματος του συλλόγου. Η μεταγραφική ενίσχυση ιδίως μετά την φυγή των Ουντότζι και Έλσνερ είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη και όμως μέχρι τώρα εκτός από φήμες δεν έχει ανακοινωθεί τίποτα επίσημο. Και όλα αυτά όταν την ερχόμενη Δευτέρα η ομάδα δίνει ένα από τα κρισιμότερα παιχνίδια της νέας χρόνιας.

Η διοίκηση Σκόρδα ήταν ξεκάθαρη ότι δεν μπορεί να εγγυηθεί τίποτα, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν έχει ιερή ευθύνη να κάνει ότι καλύτερο μπορεί για να βοηθήσει την ομάδα, και αυτό το κάτι είναι μεταγραφές. Τώρα θα είναι ελεύθεροι παίκτες? θα είναι μεταγραφές με χρήματα που θα δοθούν στο μέλλον? θα είναι με παίκτες που θέλουν απλά να αρπάξουν την ευκαιρία ή δανεικούς από τον Ολυμπιακό ή οποιαδήποτε άλλη ομάδα? Καμμία σημασία δεν έχει μιας και ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και ο ΑΡΗΣ θα πρέπει πάση θυσία να σωθεί. Μπουγαϊδης, Βλάχος, Παπαστεριανός παρουσιάζονται "κλεισμένοι" αλλά εκτός του τερματοφύλακα Γουναρίδη δεν έχει ανακοινωθεί κανείς. Ενώ περιπτώσεις όπως αυτές του Βλαχοδήμου, του Γιαννιώτα ή ακόμη και του Τ.Φούντα που ίσως να μπορούν πραγματικά να κάνουν τη διαφορά παρόλο που φαίνονται να βρίσκονται μακριά μπορεί τελικά να ευδοκιμήσουν. Ίσως και να πρέπει να γίνει ακόμη μεγαλύτερη προσπάθεια για να μεταπεισθεί ο Ουντότζι αλλά και να ξανασκεφτούν την περίπτωση του Έλσνερ που με τεράστια ευκολία αποφασίστηκε ότι μπορεί να φύγει έτσι απλά... Ακόμη και αυτός ο Έλσνερ που ήρθε σαν αμυντικό χαφ που δεν βλεπόταν και κατέληξε σε μέτριο στόπερ για αυτόν τον ΑΡΗ είναι υπερπολύτιμος.

Όλοι αυτές τις ημέρες έχουμε αφήσει τα αθλητικά σε δεύτερη μοίρα, όταν όμως πριν λίγες ημέρες αποφασίσαμε στο Βελλίδειο ότι ο ΑΡΗΣ πρέπει να έχει άμεσα νέα διοίκηση και όχι σε 10 ημέρες βλέπουμε πως θα πάει το θέμα και αν εμφανιστεί κανένας λεφτάς υπήρχε σημαντικός λόγος. Σχεδόν αδύνατο να δούμε κάποιο νέο πρόσωπο τη Δευτέρα αλλά θα πρέπει μέχρι τότε να υπάρχουν σημαντικές ανακοινώσεις και αφίξεις. Ήδη Παπαστεριανός και Γιαννιώτας βρίσκονται Θεσσαλονίκη και θα πρέπει να βρεθεί ο τρόπος να τους κρατήσουμε. Έτσι ώστε Δευτέρα βράδυ και μετά την πρώτη εντός έδρας νίκη η αισιοδοξία επιστρέψει για τα καλά το κιτρινόμαυρο στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο!

Καλύτερος του αναμενομένου παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα και για σχεδόν 70' μας έκανε να πιστεύουμε ότι ίσως μπορούμε να κερδίσουμε πολλά παραπάνω από όσα περιμέναμε πριν αρχίσει η σημερινή αναμέτρηση. Πάνω όμως που είχε περάσει το κρίσιμο δεκάλεπτο μετά το γκολ και φαινόταν ότι η ομάδα μας είχε τη ψυχραιμία και συγκέντρωση για να αντέξει μέχρι το τέλος μίλησε η κούραση των παικτών μας που σε συνδυασμό με τις 3 ποιοτικές αλλαγές των αντιπάλων έφερε την ανατροπή και το τελικό 3-1. Όσο θλιβερό και αν ακούγεται αύτη η παρουσία του ΑΡΗ σήμερα άφησε θετικές εντυπώσεις και αν οι παίκτες μας δείξουν στα παιχνίδια που ακολουθούν ανάλογο πάθος, δύναμη και θέληση τότε πολύ γρήγορα θα ξεφύγουμε από τον πάτο της βαθμολογίας.

Η ποιοτική διαφορά ανάμεσα στις 2 ομάδες και οι λύσεις που είχε ο Στέφενς στον πάγκο του σε σχέση  με την απουσία αξιόλογων επιλογών στον πάγκο του Μιλίνκοβιτς ήταν αυτό που άλλαξε την ροή του αγώνα. Μέχρι τότε ο ΑΡΗΣ στεκόταν αρκετά καλά και δειλά δειλά προσπαθούσε να βγει στην αντεπίθεση και να σκοράρει. Κάτι που κατάφερε να το κάνει στο 59' με τον συνήθη ύποπτο Ουντότζι. Για 12΄ περίπου η Τούμπα είχε παγώσει, οι γιούχες έδιναν και έπαιρναν και ακούσθηκαν και συνθήματα μέχρι και κατά της Εθνικής Ελλάδος! Η κούραση όμως ήταν καταλυτικός παράγοντας μιας και ο Ψυχογιός που στο πρώτο ημίχρονο τα πήγε πολύ καλά δεν άντεχε να τα βγάλει πέρα με τον φρέσκο Στοχ και πάντα επικίνδυνο Λίνο. Ο Σωκράτης Διούδης μπορεί να πραγματοποίησε μια από τις καλύτερες εμφανίσεις  του αλλά με την αδυναμία που έδειχναν οι αμυντικοί μας να κρατήσουν μακριά από την περιοχή μας τους αντιπάλους αργά ή γρήγορα θα ερχόταν και η ισοφάριση. Εκεί για ακόμη μια φορά  υπήρξε η γνωστή ψυχολογική κατάρρευση μιας και ο φετινός ΑΡΗΣ δεν έχει ούτε την εμπειρία, ούτε τις προσωπικότητες για να αντιδράσει σε δύσκολες καταστάσεις. Ο Μιλίνκοβιτς από την άλλη δεν νομίζω ότι μπορούσε να κάνει κάτι διαφορετικό μιας και αναγκάστηκε να πάει σε 2 υποχρεωτικές αλλαγές λόγω των τραυματισμών του Τριανταφυλλάκου και του Ουντότζι αλλά και γιατί δεν είχε τις λύσεις στον πάγκο. Ίσως αν ο Αγκάνθο ήταν ετοιμοπόλεμος να μπορούσε να κρατήσει λίγο μπάλα στο χώρο του κέντρου αλλά και ο Πουλίδο αν δεν είχε "ίωση" ίσως να ήταν μια καλή με αλλαγή ώστε ο Έλσνερ να μεταφερόταν στα αμυντικά χαφ. Οι ευκαιρίες του Νταμαρλή μετά το 3-1 απλά θα άλλαζε το τελικό αποτέλεσμα αλλά δεν θα έδινε βαθμό στον ΑΡΗ.

Δεν τα καταφέραμε σήμερα αλλά δεν πρέπει να μείνουμε σε αυτή την ήττα. Θα κρατήσουμε την προσπάθεια των παικτών μας και θα απαιτήσουμε να δούμε κάτι ανάλογο και στη συνέχεια απέναντι σε ομάδες σαφώς πιο αδύναμες από τον συμπολίτη. Αυτό  είναι το υλικό της ομάδος και έτσι θα πρέπει να πορευτούμε τουλάχιστον μέχρι το Ιανουάριο αλλά τότε θα πρέπει επιτέλους η διοίκηση Ηλιάδη να δείξει ότι θέλει να σώσει την ομάδα και ότι μπορεί. Όπως αναγνώρισε ο κ.Ηλιάδης το λάθος με την επιλογή των Χατζηνικολάου - Μούτα και το διόρθωσε έτσι πρέπει να διορθωθεί το λάθος στον μεταγραφικό σχεδιασμό. Υπάρχει ο περιορισμός των μεταγραφών αλλά αν υπάρχει θέληση και χρήμα λύσεις υπάρχουν. Μπορείς να χτυπήσει παίκτες σαν τον Μητρόπουλο του Πανιωνίου που είναι υπό διάλυση, μπορείς να κυνηγήσεις να πάρεις δανεικούς σαν τον Γιαννιώτα και τον Βλαχοδήμο. Ας συνεννοηθούν όμως από τώρα με τον Μιλίνκοβιτς για από αυτόν τον ΑΡΗ δεν περισσεύει κανείς. Ούτε Αγκάνθο, ούτε Πουλίδο, ούτε Ίμπε και φυσικά ούτε ο Οικονομόπουλος... Μπορεί αν ο Μιλίνκοβιτς δεν τους είχε εκτός αποστολής να μπορούσε να κάνει αλλαγές ουσίας.  Βγάλε τη χρονιά, πάρε άδεια μεταγραφών και μετά στείλε τους όλους σπίτι τους. Όσο για αυτούς που θα έκαναν πάρτι, μέχρι να χαμογελάσουν πολύ άγχος και γκρίνια έβγαλαν απέναντι στον χειρότερο ΑΡΗ της ιστορίας μας.

ΥΓ. Άραγε πόσες φορές σφύριξε ο Σιδηρόπουλος στο Β ημίχρονο υπέρ του ΑΡΗ?

Χωρίς τον πρώτο του σκόρερ θα παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στο Γεντί Κουλέ απέναντι στον ΟΦΗ που κατεβαίνει αποφασισμένος για τη νίκη μιας και όπως λέγεται στη Κρήτη παίζει με την πλάτη στο τοίχο και διαφορετικό αποτέλεσμα εκτός της νίκης θα είναι για τους Κρητικούς καταστροφή. Εκεί ακριβώς θα πρέπει να πατήσει η ομάδα μας, να αγωνιστεί έξυπνα, να αφήσει τον χρόνο να κυλάει, τα πόδια των αντιπάλων μας να βαρύνουν από το άγχος και αν βρει την κατάλληλη ευκαιρία να χτυπήσει. Διαφορετικά αν και ο ΑΡΗΣ πάντα και παντού πρέπει να έχει πρωταρχικό στόχο τη νίκη, το να αφήσει τον ΟΦΗ στην ίδια βαθμολογική θέση θα είναι κέρδος.

Ο Μιλίνκοβιτς πρέπει να πήρε ένα σπουδαίο μάθημα στον αγώνα της Πέμπτης σχετικά με τις δυνατότητες και τη διάθεση των παικτών του. Ναι μεν οι ευκαιρίες που δίνει στους παίκτες του και ο δίκαιος τρόπος που μοιράζει τον χρόνο συμμετοχής είναι ο βασικός λόγος που έχει κερδίσει τα αποδυτήρια αλλά όπως φάνηκε κάποιοι ποδοσφαιριστές δεν μπορούν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία που τους δίνετε στον φετινό ΑΡΗ και δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της ομάδος ακόμη και κόντρα στους πιο αδύναμους αντιπάλους. Έτσι λοιπόν όπως όλα δείχνουν Σουνάς, Μαργαρίτης και Τριανταφυλλάκος δύσκολα να ξεκινήσουν ενώ λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών που έχουν διαμορφωθεί με την απουσία των Ουντότζι, Οικονομόπουλου αλλά και του Ηρακλή που αν και ακολούθησε την αποστολή δύσκολα να αγωνιστεί Ίμπε, Παπαδόπουλος και Τσουμάνης θα επιστρέψουν στην βασική 11άδα. Ενώ και εκτός απροόπτου Νταμαρλής και Σταυρόπουλος θα ξεκινήσουν κανονικά παρά την κακή εμφάνιση τους στο παιχνίδι του κυπέλλου. Και ιδίως για τον δεύτερο αν και υπάρχει το τεράστιο ελαφρυντικό του νεαρού της ηλικίας του αλλά από την άλλη είναι ανεξήγητο φαινόμενο το πως μετά τις 3 πρώτες αγωνιστικές που ήταν ο κορυφαίος για την ομάδα μας ξαφνικά μοιάζει με ένα 18χρονο που τα έχει χαμένα. Ο ΟΦΗ βρίσκεται στον πάτο της βαθμολογίας και η συνολική του παρουσία δικαιολογεί στο απόλυτο αυτή τη θέση. Παρόλα αυτά όπως φάνηκε με τον Πλατανιά και τον Ολυμπιακό Βόλου ακόμη και ο πιο αδύναμος αντίπαλος μπορεί να αποδειχθεί ανίκητος απέναντι στον κακό ΑΡΗ.

Μετά το "θέαμα" που παρακολουθήσαμε στον αγώνα του κυπέλλου ειλικρινά δεν ξέρω τι μπορούμε να περιμένουμε να δούμε σήμερα. Πρέπει να διαγράψουμε από τη μνήμη μας το συγκεκριμένο παιχνίδι και κάτι ανάλογο θα πρέπει να κάνουν και οι παίκτες μας. Ο ΑΡΗΣ της Πέμπτης δεν πρέπει να "ξαναεμφανισθεί". Όσο για τον στόχο σήμερα δεν είναι ντροπή να παραδεχτούμε ότι κατεβαίνουμε για 2 αποτελέσματα. Και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το έχουμε διαρκώς στο μυαλό μας σε τέτοια παιχνίδια. Όταν παίζεις με τους ανταγωνιστές της ουράς η ήττα είναι καταστροφή. Για αυτό αν δεν μπορείς να πάρεις τη νίκη, τουλάχιστον μη χάνεις. Αν από την αρχή του πρωταθλήματος(ή ακόμη και από πέρσι) ο ΑΡΗΣ αντιμετώπιζε τα παιχνίδια με βάση τη βαθμολογική σκοπιμότητα και έπαιρνε 2-3 ισοπαλίες παραπάνω τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα. Ας ελπίσουμε σήμερα να δούμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ και έστω χωρίς τον Ουντότζι να φύγουμε νικητές. ΔΙΠΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΚΡΗΤΗ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

Με τους Ίμπεχ, Παπαδόπουλο και Τριανταφυλλάκο να "πληρώνουν" το αρνητικό αποτέλεσμα κόντρα στον Πλατανιά αλλά και τον Ουντότζι να μην ρισκάρει να αγωνιστεί ανέτοιμος(τραυματίστηκε στον μηρό) η ομάδα μας θα παραταχθεί το βράδυ της Πέμπτης (20.30) στο Κλ.Βικελίδης με μοναδικό στόχο να ανατρέψει το 1-0 της πρώτης αναμέτρησης κόντρα στον Ολυμπιακό Βόλου. Μπορεί η απουσία του πρώτου σκόρερ Ουντότζι να είναι μια αρνητική έκπληξη για όλους μας αλλά η συμμετοχή του Αγκάνθο που εκτός απροόπτου θα ξεκινήσει και βασικός δείχνει ότι ο Μιλίνκοβιτς θέλει πάση θυσία την πρόκριση.

Μια πρόκριση που κακώς από πολλούς συνΑρειανούς μας πέφτει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μιας και η θετική έκβαση του αγώνα με τον Ολυμπιακό Βόλου θα έχει πολλαπλά οφέλη για τον ταλαιπωρημένο ποδοσφαιρικό ΑΡΗ. Καταρχάς αυτή η ομάδα όπως και όλοι μας έχουμε ανάγκη από νίκες, έτσι λοιπόν μια νίκη αύριο, που θα είναι η πρώτη σε επίσημο παιχνίδι μέσα στο Κλ.Βικελίδης θα τονώσει το ηθικό όλων. Από εκεί και πέρα ο ΑΡΗΣ οφείλει στην ιστορία και στον κόσμο του να παλέψει να σκαρφαλώσει όσο πιο ψηλά μπορεί ανεξάρτητα από την αγωνιστική και βαθμολογική κατάσταση που μπορεί να βρίσκεται τη δεδομένη χρονική στιγμή στην ομάδα. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τον τελικό της Πάτρας όπου 5500 Αρειανοί κατεβήκαμε να στηρίξουμε την ομάδα στον τελικό του κυπέλλου με μια ομάδα πεσμένη στη Β Εθνική και κόντρα σε έναν Ολυμπιακό που είχε την κούπα στο τσεπάκι του. Ακόμη και τώρα θα ξανακατέβαινα για εκείνο το παιχνίδι και ας ήξερα όπως τότε την κατάληξη του. Για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ που έχει να δει τίτλο 40φεύγα χρόνια το κύπελλο πρέπει να είναι πάντα στους στόχους μας και κάθε κουβέντα για επιλογή στόχων είναι πολυτέλεια. Αν σε όλα τα παραπάνω προσθέσουμε και τα έσοδα για την ΠΑΕ από μελλοντικά εμπορικά παιχνίδια για το θεσμό του κυπέλλου τα λόγια είναι περιττά. Έτσι λοιπόν όλοι μας αύριο θα πρέπει να στηρίξουμε την ομάδα έχοντας σαν μοναδική σκέψη τη νίκη-πρόκριση.  Ο Μιλίνκοβιτς μπορεί να μπέρδεψε λίγο τον κόσμο με τους παίκτες που άφησε εκτός αποστολής αλλά αν εξαιρέσουμε τον Ουντότζι που δεν είναι απόλυτα υγιής οι υπόλοιποι 3 αποτελούν ξεκάθαρο μήνυμα προς όλη την ομάδα. Θα πρέπει λοιπόν όλοι να προσπαθήσουν περισσότερο, αρχίζοντας φυσικά από τους παίκτες που έχουν πάρει μπόλικες ευκαιρίες. Δεν είναι τυχαίο ότι Παπαδόπουλος και Τριανταφυλλάκος έχουν συνθέσει το πιο αποτυχημένο δίδυμο στο κέντρο, με το οποίο δεν έχουμε κερδίσει ούτε βαθμό. Ενώ και ο Ίμπε που έδειξε κάποια καλά στοιχεία έχει μείνει στάσιμος τη στιγμή που όλοι περιμέναμε να συνεχίζει να ανεβάζει σταδιακά την απόδοση του. Οι επιστροφές των Αγκάνθο, Πουλίδο και Οικονομόπουλου σε συνδυασμό με τις αλλαγές στο κέντρο μας κάνουν να αισιοδοξούμε. Επίσης δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι και ο Ολυμπιακός Βόλου έχει αφήσει σημαντικούς παίκτες όπως ο Ακόστα , ο Ολίσε αλλά και ο Κατσιαρός που ήταν από τους καλύτερους παίκτες στο πρώτο παιχνίδι.

Το πάθημα με τον Πλατανιά πρέπει να μας γίνει μάθημα. 90' συγκέντρωση και ούτε ένα δευτερόλεπτο χαλάρωση, γιατί όπως είδαμε την Κυριακή μια στιγμή αδράνειας μπορεί να μας στοιχίσει ακριβά. Όποιος έχει αντοχές, πιστεύει σε αυτή την ομάδα και γουστάρει να δει τον ΑΡΗ να κερδίζει και να προκρίνεται ας έρθει να στηρίξει. Όλοι όσοι αδυνατούν να παρακολουθούν τον ΑΡΗ στην αγωνιστική κατάσταση που βρίσκεται και θεωρούν ότι στο μπάχαλο που επικρατεί, η γκρίνια, οι γιούχες και οι κροτίδες βοηθάνε ας κάτσει καλύτερα σπίτι του. ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΝΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΚΡΙΣΗ!

Μετά από 6 ανεπιτυχής προσπάθειες ήρθε η ώρα να χαμογελάσουμε και εμείς λιγάκι και να γευτούμε τη χαρά της νίκης. Το εκπληκτικό γκολ του Ουντότζι 2' πριν την συμπλήρωση του ενενηντάλεπτου ήταν η βαθμολογική και η ψυχολογική ένεση που αναζητούσε η ομάδα μας εδώ και πολύ καιρό. Πλέον ο Μιλίνκοβιτς θα μπορεί να δουλέψει με λιγότερη πίεση με τους παίκτες και να δει την συνέχεια του πρωταθλήματος πολύ πιο ψύχραιμα. Όχι ότι πετύχαμε κάτι και μπορούμε να είμαστε άνετοι αλλά υπάρχει διαφορά να παλεύεις με το βάρος της επιθετικής δυστοκίας και της βαθμολογικής λειψυδρίας.

Οι απουσίες στο χώρο του κέντρου ήταν εδώ και μέρες γνωστές και ο Μιλίνκοβιτς έπραξε με βάση τη κοινή λογική.  Επιλέγοντας Οικονομόπουλο και Ηρακλή στα αμυντικά χαφ ο ΑΡΗΣ είχε ίσως την καλύτερη αμυντική λειτουργία στο χώρο του κέντρου από την αρχή της χρονιάς. Αυτή τη φορά η άμυνα μας προδόθηκε από τα πλάγια όπου ο Ψυχογιός στη φάση του γκολ αλλά και ο Τσουμάνης με την βλακώδη αποβολή του πλήγωσαν την ομάδα. Αντίθετως η πολύ κακή ημέρα που βρέθηκε ο Διούδης αλλά και το λάθος του Πουλίδο στη ξαφνικό γέμισμα προς τον Αραβίδη δεν στοίχισαν. Παρόλα αυτά ο Μιλίνκοβιτς θα πρέπει να βρει τις λύσεις γιατί τα παραπάνω προβλήματα είναι σχεδόν μόνιμα και ακόμη και σε παιχνίδια σαν το σημερινό όπου ο αντίπαλος δεν μπόρεσε ούτε να πιέσει πολύ αλλά ούτε και να κάνει πολλές ευκαιρίες εύκολα να μπορούν να αποδειχθούν καθοριστικά. Μεσοεπιθετικά ο ΑΡΗΣ μπορεί να μην έκανε τις πολλές ευκαιρίες που έκανε σε παιχνίδια σαν και αυτό με την Ξάνθη και τον Λεβαδειακό αλλά η ποιοτική 4αδα των Αγκάνθο, Ουντότζι, Ίμπε και Τάτου για πρώτη φορά έβγαλε πολύ καλές συνεργασίες. Ίμπε και Τάτος μετά από καλή συνεργασία βρέθηκαν 2 φορές σε εξαιρετική θέση για να σκοράρουν ενώ και οι Ουντότζι και Αγκάνθο βρέθηκαν σε καλές θέσεις αλλά τα σουτ τους δεν βρήκαν στόχο.  Ο Αγκάνθο σήμερα έκλεισε στόματα. Για ακόμη μια φορά ο Ισπανός έδειξε ότι η ποδοσφαιρική εφυία που διαθέτει υπερτερεί κατά πολύ τις αδυναμίες του σε αθλητικά προσόντα και φυσική κατάσταση. Εκτός από το γκολ της ισοφάρισης που κινείται εξαιρετικά, σχεδόν σε όλο τον αγώνα έχει καταφέρει και έχει πάρει όλες τις διεκδικήσεις από τις μακρινές μπαλιές κόντρα σε παίκτες πολύ πιο ψηλούς και δυνατούς. Αν ο Τάτος ήταν ελαφρώς πιο δραστήριος και αποτελεσματικός ίσως ο ΑΡΗΣ να μπορούσε να είχε πάρει μια εύκολη νίκη από το πρώτο ημίχρονο που πατούσε σαφώς καλύτερα από τον αντίπαλο του.  Ο Πανιώνιος ήταν ακριβώς όπως τον περιμέναμε  και πέρα από τη δύναμη και τους ψευτοτσαμπουκάδες δεν είχε τίποτα παραπάνω να δείξει.

Το γκολ της νίκης ήρθε κόντρα στην ροή του αγώνα, κάτι φυσιολογικό από τη στιγμή που μείναμε με 10 παίκτες αλλά και ο Πανιώνιος δεν μπόρεσε να απειλήσει ουσιαστικά παρά την αριθμητική υπεροχή του. Η ομάδα από την αρχή όμως κατέβηκε σωστά στημένη, είχε πλάνο, είχε συνοχή και στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα που αγωνίστηκε με 11 παίκτες έδειξε ένα αρκετά συγκροτημένο πρόσωπο. Η σημερινή νίκη μπορεί να ήρθε από μια προσωπική ενέργεια του Ουντότζι αλλά νομίζω ότι πρόκειται για νίκη από τον πάγκο. Η προσπάθεια του Μιλίνκοβιτς να αλλάξει κάτι από την πρώτη ημέρα που ήρθε σήμερα δικαιώθηκε. Παιχνίδι με παιχνίδι η ομάδα έδειχνε βελτίωση αλλά μια το δοκάρι, μια το κοράκι δεν παίρναμε τη νίκη. Σήμερα ο ΑΡΗΣ τα είχε σχεδόν όλα και κόντρα σε μια ομάδα που έπαιξε κλασσικό αλήτικο ποδόσφαιρο όχι μόνο δεν μάσησε αλλά κατάφερε να ανατρέψει και το σκορ. Τελικά όσοι φωνάζανε ότι ο ΑΡΗΣ χρειάζεται πιο δυναμικούς παίκτες στον χώρο του κέντρου σήμερα δικαιώθηκαν. Τεχνίτης παίκτης ο Παπαδόπουλος, ντελικάτος ο Τριανταφυλλάκος, πολλά υποσχόμενος ο Σουνάς αλλά στις συγκεκριμένες θέσεις θέλει τσαμπουκά και δύναμη και σήμερα οι Οικονομόπουλος και Ηρακλής είχαν αυτά τα στοιχεία και έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη σημερινή νίκη. Οι 2 εβδομάδες κενό είναι ιδανική ευκαιρία για τον Μιλίνκοβιτς να δουλέψει πιο σωστά με τους παίκτες του. Πλέον γνωρίζει πολύ καλύτερα το υλικό της ομάδος του, γνωρίζει σαφώς καλύτερα τις ιδιαίτερες συνθήκες του Ελληνικού πρωταθλήματος και φαίνεται να έχει βρει τα κουμπιά των παικτών του! Για όλους εμάς που επιτέλους χαμογελάσαμε, παρακαλάμε να είναι αυτό απλά η αρχή και την επόμενη αγωνιστική μετά από 2 εβδομάδες κόντρα στη Βέροια να μάθουμε ότι το παιχνίδι τελικά  θα γίνει στο Καυτατζόγλειο. ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!!!

Βελτιωμένος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ στον αγώνα με τον Λεβαδειακό χωρίς όμως αυτό να είναι αρκετό ώστε να έρθει η νίκη. Οι αλλαγές του Μιλίνκοβιτς στην τακτική της ομάδος και το πάθος των παικτών συνέθεσαν μια διαφορετική εικόνα από αυτή των 3 αγωνιστικών με τον ΑΡΗ να έχει τον έλεγχο του αγώνα και να δημιουργεί φάσεις. Τα προσωπικά λάθη και οι τεράστιες αμυντικές αδυναμίες για ακόμη μια φορά αποδείχθηκαν ανυπέρβλητα εμπόδια και οδήγησαν στο δίκαιο 1-1 αν και στο 88' ο Σταυρόπουλος που ήταν ίσως ο κορυφαίος του αγώνα έχασε μοναδική ευκαιρία για να χαρίσει την νίκη στην ομάδα του.

Αυτά ακριβώς που είχαν διαρρεύσει από τις τελευταίες προπονήσεις, αυτά ακριβώς είδαμε σήμερα από τον Μιλίνκοβιτς και τους παίκτες του. Με τον Ουντότζι στη κορυφή και τον Τάτο στα πλάγια ο ΑΡΗΣ έδειχνε αρκετά απειλητικός στην χαλαρή άμυνα του Λεβαδειακού. Ιδίως στα πρώτα 25' του αγώνα οι αμυντικοί του Λεβαδειακού έδειχναν να μην πατάνε καλά και να κάνουν αρκετά λάθη που δυστυχώς δεν μπορέσαμε να εκμεταλλευτούμε. Όσο περνούσε η ώρα ο ενθουσιασμός και η ζωντάνια των παικτών μας έπεφτε και αντί να γινόμαστε πιο απειλητικοί ο Λεβαδειακός έδειχνε πιο άνετος. Στο Β ημίχρονο δεν φαινόταν ότι θα άλλαζε κάτι αλλά η κακή εκτίμηση του Διούδη και η αδράνεια της άμυνας έδωσαν την ευκαιρία στον Κάπο( τι ειρωνεία...) να κάνει το 0-1 από ακόμη μια στημένη φάση. 4 παιχνίδια 4 γκολ από στημένα. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να είσαι επαγγελματίας προπονητής για να διαπιστώσεις ότι η άμυνα μας μπάζει και δεν ξέρει πως να κινηθεί στα στημένα. Ενώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι και ο Διούδης έχει τις δικές του ευθύνες γιατί μετά το παιχνίδι με την Καλλονή και σήμερα είχε ευθύνη. Σε αντίθεση με τον αντίπαλο τερματοφύλακα που τουλάχιστον 4 φορές είπε όχι σε καλές προσπάθειες κυρίως του Ουντότζι. Ευτυχώς μετά το γκολ η κερκίδα που έδειξε να μην μασάει παρέσυρε τους παίκτες μας και τους έσπρωξε στην ισοφάριση με τον Ουντότζι να μπαίνει πολύ δυνατά στη μεγάλη περιοχή του Λεβαδειακού και να κάνει το 1-1. Προσπάθησαν οι παίκτες μας ιδίως μετά την αποβολή του Κονέ να πετύχουν το νικητήριο γκολ αλλά εκτός της φάσης του Σταυρόπουλου δεν κατάφεραν να απειλήσουν. Μπορεί ο νεαρός να έχασε μοναδική ευκαιρία αλλά για ακόμη ένα παιχνίδι έδειξε ότι ο ΑΡΗΣ στο πρόσωπο του όχι μόνο βρίσκει τον αντί-Γιαννώτα αλλά και έναν παίκτη ικανό να καλύψει αποτελεσματικά την πτέρυγα. Ιδίως όταν ο Ίμπε παρακολουθεί το παιχνίδι από την κερκίδα και οι εναλλατικές επιλογές του Μιλίνκοβιτς είναι οι Καραγιάννης και κατά ανάγκη ο Σουνάς τότε όλοι καταλαβαίνουμε ότι ο νεαρός Σταυρόπουλος είναι κάτι σαν εσωτερική μεταγραφή αεροδρομίου. Ας ελπίσουμε ο νεαρός να συνεχίσει έτσι και να αρχίσει να κοιτάει και προς τα δίχτυα γιατί δυστυχώς οι συμπαίκτες του δυσκολεύονται να αξιοποιήσουν τις εξαιρετικές εμπνεύσεις του. Τάτος και Ουντότζι προσπάθησαν όσο μπορούσαν αλλά στην τελική προσπάθεια πάντα τα χαλούσαν οι έβρισκαν μπροστά τους τον πολύ καλό Στρατηλάτη. 

Μεσοεπιθετικά ο ΑΡΗΣ φάνηκε βελτιωμένος κυρίως χάρη στη διάθεση των Σταυρόπουλο, Ουντότζι και Τάτο αλλά όσο δεν έρχονται τα γκολ που θα δώσουν τη νίκη όλα τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες. Πηγαίνοντας προς τα μετόπισθεν τα πράγματα παραμένουν στάσιμα, με τις αδυναμίες και τα ίδια ακριβώς προβλήματα. Λίγα πράγματα και πάλι από τους Τριανταφυλλάκο, Έλσνερ και Παπαδόπουλο και ακόμη πιο λίγα από την αμυντική 4αδα κυρίως στα στημένα. Ο Ψυχογιός τα πήγε καλύτερα από τον Καραγκούνη αλλά όταν περνούσε το κέντρο δεν μπόρεσε να κάνει μια καλή ενέργεια, όπως και από την άλλη πλευρά ο Τσουμάνης. Κύργιας και Πουλίδο μοιάζουν με μια τεράστια τρύπα και δεν εμπνέουν καθόλου εμπιστοσύνη σε κανένα. Ακόμη και ο Ισπανός που είναι αρκετά έμπειρος μοιάζει αρκετά ασταθής. Οι εμπνεύσεις του Μιλίνκοβιτς βελτίωσαν ελαφρώς  την εικόνα του ΑΡΗ μεσοεπιθετικά αλλά μεσοαμυντικά χρειάζεται πολύ δουλειά. Ο Έλσνερ έδειξε κάποια ίχνη βελτίωσης αλλά η έλλειψη ταχύτητας  ιδίως όταν έχει δίπλα του τους Τριανταφυλλάκο και Παπαδόπουλο που μοιάζουν εξίσου αργοί καθιστούν το κέντρο του ΑΡΗ ανύπαρκτο. Στην αμυντική 4αδα με αυτά που έχουμε δει τις πρώτες 4 αγωνιστικές ειλικρινά δεν βλέπω τι μπορεί να αλλάξει. Ίσως το μόνο που μπορεί να αλλάξει την αμυντική λειτουργία της ομάδος είναι η συμμετοχή των αμυντικών χαφ όπου ως τώρα απουσιάζει προκλητικά. 

Ούτε σήμερα η ομάδα μας κατάφερε να πάρει τη νίκη και όπως είναι λογικό  ο προβληματισμός, η γκρίνια και η στεναχώρια επικρατεί σε όλους τους φίλους της ομάδος που και σήμερα δημιούργησαν μια ζεστή ατμόσφαιρα στο Κλ.Βικελίδης. Αναγκαστικά έχουμε φθάσει στο σημείο να παρακαλάμε από το ξεκίνημα όλα τα παιχνίδια των άλλων ομάδων να λήγουν Χ ή μισητές ομάδες να κερδίζουν για να κόβουν βαθμούς από τις ομάδες της ουράς. Η παρουσία του Μιλίνκοβιτς στον πάγκο και η διάθεση που δείχνει για να αλλάξει τα πράγματα είναι κάτι που μας κάνει λίγο να αισιοδοξούμε. Ενώ ανυπομονούμε μέχρι να δούμε τον Αγκάνθο να επιστρέφει από την τιμωρία και όπως πέρσι να γίνει ο "σωτήρας" της ομάδος.  Είναι φανερό ότι ο ΑΡΗΣ χρειάζεται παίκτες που έχουν την προσωπικότητα να πάρουν τις πρωτοβουλίες και να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα. Αυτό επιδίωξε και ο Μιλίνκοβιτς με την προώθηση του Ουντότζι στην κορυφή της επίθεσης. Σίγουρα όταν επιστρέψει ο Ισπανός θα μπορέσει μαζί με τους Τάτο, Ουντότζι και τον Σταυρόπουλο να κάνει ουσιαστικά πράγματα. Πρώτος βαθμός για το φετινό πρωτάθλημα σε ένα από τα χειρότερα ξεκινήματα της ιστορίας του ΑΡΗ μας. Μας αρέσει δεν μας αρέσει,  οι λέξεις που μας έρχονται στο μυαλό είναι πίστη και υπομονή, υπομονή, υπομονή, υπομονή...

Το μήνυμα ενόψει της νέας χρόνιας στάλθηκε ξεκάθαρα προς όλες τις κατευθύνσεις. Ο ΑΡΗΣ με τη διοίκηση Ηλιάδη στο τιμόνι αλλάζει σελίδα και το χθεσινό παιχνίδι με τη Ρόμα στο γιορτινό Κλ.Βικελίδης ήταν η καλύτερη επιβεβαίωση. Η γιορτή στήθηκε όπως ήταν αναμενόμενο από τον κόσμο του ΑΡΗ παρόλο που βρισκόμαστε στην καρδιά του Καλοκαιριού, η μεγάλη καλεσμένη Ρόμα παρουσιάστηκε όπως έπρεπε με όλα της τα αστέρια και οι παίκτες μας ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του αγώνα μοιράζοντας υπόσχεσεις. Η εμφάνιση του Τάτου που γνώρισε την αποθέωση ήταν το κερασάκι στην τούρτα και απο χθες το βράδυ και το τελευταίος φίλος της ομάδος έχει καταλάβει ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει.

Είχαμε γράψει και στο preview της αναμέτρησης ότι αυτό το σπουδαίο διεθνές φιλικό είχε πολλούς περισσότερους εξεωαγωνιστικούς στόχους παρά αγωνιστικούς πάνω στο χόρτο. Το όνομα του ΑΡΗ ακούστηκε εκτός συνόρων, ο κόσμος του ΑΡΗ "ξεκόλλησε" ως ένα βαθμό απο την μιζέρια της περσινής περιόδου παίρνοντας λίγο άρωμα Ευρώπης, η ΠΑΕ έβαλε κάποια χρήματα στα ταμεία της, μιας και η κινητικότητα που υπήρχε λόγω Ρόμα έσπρωξε και τα διαρκείας ενώ και ο Χατζηνικολάου πρέπει να έμεινε ικανοποιημένος που είδε την ομάδα του σε γενικές γραμμές να ανταποκρίνεται απέναντι σε έναν πολύ πιο δυνατό και ποιοτικό αντίπαλο. Η ομάδα για ακόμη ένα παιχνίδι έδειξε ότι έχει αποκτήσει μια αγωνιστική ταυτότητα κυρίως μεσοαμυντικά όπου οι παίκτες μας όταν καταφέρνουν να αποφεύγουν τα ατομικά λάθη δείχνουν την απαιτούμενη πειθαρχία και συγκέντρωση ώστε να κλείνουν τους χώρους σωστά και να προβληματίζουν ακόμη και αντιπάλους σαν τη Ρόμα. Ενώ μεσοεπιθετικά φάνηκε ξεκάθαρα πόσο μεγάλη ανάγκη ώστε να υπάρχουν μέσα στην ομάδα παίκτες με προσωπικότητα και ταλέντο σαν τους Ουντότζι και Αγκάνθο. Να μπορούν να κρατάνε τη μπάλα, να την "σπάνε" σωστά στους συμπαίκτες τους και να μπορούν με μια προσωπική ενέργεια να προσφέρουν το κάτι παραπάνω στην ομάδα που θα οδηγήσει στο γκολ. Παίκτης με τέτοια χαρακτηριστικά είναι και ο Τάτος που θα καλύψει μια σημαντικότατη θέση βοηθώντας σε μεγάλο βαθμό τους Έλσνερ και Παπαδόπουλο να δέσουν καλύτερα με την επιθετική γραμμή της ομάδος αλλά και να δώσει την ευκαιρία στους Αγκάνθο και Ουντότζι να κάνουν το παιχνίδι τους. Για την Ρόμα ότι και να πούμε είναι λίγο. Η διαφορά ποιότητας ήταν εμφανής καθώς και η διαφορά νοοτροπίας. Η Ιταλική ομάδα παρόλο που ήρθε σχεδόν κατευθείαν απο το αεροδρόμιο παρουσιάστηκε σοβαρή και χωρίς τη διάθεση να χαριστεί σε κανέναν.

Πρόβα τζενεράλε και για τον κόσμο του ΑΡΗ που πήρε άριστα. Μπορεί ποσοτικά να μην πλησίασε τα προηγούμενα σπουδαία φιλικά αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι χθες έλλειψε από την κερκίδα ο όγκος και ο παλμός που απαιτούνται για να δώσουν μια ξεχωριστή χροιά στο παιχνίδι. Ιδίως η Θ3 έβραζε και χορεύε ασταμάτητα σε κιτρινόμαυρους ρυθμούς. Ιδίως οι νεοαποκτηθέντες πήραν μια γεύση από τον κόσμο του ΑΡΗ ενώ αν όλα κυλήσουν καλά αναμένεται το Κλ.Βικελίδης κάθε εντός έδρας παιχνίδι να θυμίζει το γνωστό ηφαίστειο Αρειανίδικης τρέλας! Άλλη μια επιτυχία της διοίκησης Ηλιάδη το χθεσινό φιλικό όπως και η μεταγραφή του Τάτου. Δεν νομίζω να έχει απομείνει Αρειανός που να εξακολουθεί να αμφισβητεί τις προθέσεις και τις ικανότητες της συγκεκριμένης διοίκησης. Το μόνο που απομένει είναι να επισημοποιηθεί και η θετική έκβαση της υπόθεσης του άρθρου 99. Μετά θα μπορούμε να μιλάμε με σιγουριά για τη νέα σελίδα του ΑΡΗ μας!