Την επίσημη ανακοίνωση της ΠΑΕ ΑΡΗΣ για την πρόσληψη του νέου προπονητή αναμένουμε μέσα στο Σαββατοκύριακο, με τον Νίκο Αναστόπουλο όπως ήταν αναμενόμενο να αποτελεί και τυπικά παρελθόν. Ένα διαζύγιο που καθυστέρησε πάρα πολύ, μια αλλαγή που ήταν επιβεβλημένη εδώ και αρκετές αγωνιστικές και πλέον αυτό που απομένει είναι να φανεί αν ο νέος προπονητής μπορεί να αλλάξει την ψυχολογία και την εικόνα της ομάδος αλλά και αν φυσικά ο ΑΡΗΣ μας προλαβαίνει το τραίνο της ανόδου παρά αυτό το -8.

Δέλλας, Ελευθερόπουλος, Βοσνιάδης και Μιλίνκοβιτς είναι τα ονόματα που ακούγονται με τον Ελευθερόπουλο να παρουσιάζεται ως "κλεισμένος" μετά το "ναυάγιο" με τον Δέλλα που ήταν η πρώτη επιλογή. Ας περιμένουμε μέχρι να επιβεβαιωθούν τα ρεπορτάζ γιατί στον ΑΡΗ οι ειδήσεις και τα δεδομένα αλλάζουν από λεπτό προς λεπτό. Όποιος όμως και αν έρθει θα πρέπει να αισθάνεται ιδιαίτερα τυχερός μιας και το έργο του θα είναι αρκετά εύκολο. Μπορεί ο στόχος της ανόδου αυτή τη στιγμή με το -8 να μοιάζει δύσκολος να επιτευχθεί αλλά η δουλειά του νέου προπονητή σε πρώτη φάση τουλάχιστον θα κριθεί από την εικόνα της ομάδος. Ο συμπαθής(εκτός γηπέδων) Νίκος Αναστόπουλος κατάφερε να ρίξει τόσο χαμηλά τον πήχη αυτής της ομάδος,  "ευνουχίζοντας" με τον τρόπο του αυτό το πολύ καλό ρόστερ για την κατηγορία κάνοντας το έργο του επόμενου προπονητή πολύ εύκολο. Όποιος και αν έρθει μόνο να βελτιώσει μπορεί αυτή την ομάδα γιατί το να δούμε κάτι χειρότερο με αυτούς τους παίκτες μοιάζει αδύνατο. Οπότε θα πρέπει να θεωρούμε δεδομένο ότι η ομάδα θα βελτιωθεί. Το αν θα καταφέρει να καλύψει την διαφορά έχει να κάνει και με άλλες παραμέτρους όπου εκεί λόγο έχει περισσότερο ο Καρυπίδης παρά ο νέος προπονητής. Ας κάνει η δική μας ομάδα αυτό που πρέπει πάνω στο χορτάρι και ύστερα ας αρχίσουμε να κοιτάμε και δεξιά αριστερά. 

Μπορεί να γινόμαστε κουραστικοί με την αναδρομή στο παρελθόν αλλά θα πρέπει κάποιοι στιγμή όλοι μας να καταλάβουμε το ιστορικό έγκλημα που έγινε όταν συνΑρειανοί μας έκαναν αγώνες για να ρίξουν την ομάδα στην Γ Εθνική.  Όχι γιατί θα πρέπει να τους δείχνουμε με το δάχτυλο και να ξεσπάμε προς συγκεκριμένη κατεύθυνση σε κάθε στραβή αλλά για να μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Γιατί δυστυχώς στον ΑΡΗ όπως τον έχουμε καταντήσει το σενάριο σε καμιά δεκαετία(ίσως και παραπάνω) να ξαναπαρουσιαστεί η διαγραφή χρεών μέσω διάλυσης, συγχώνευσης με άλλη ομάδα και τα συναφή δεν μου μοιάζει και πολύ φανταστικό. Διαβάζοντας λοιπόν τα ονόματα των υποψήφιων προπονητών για τη θέση του Αναστόπουλου αλλά και συνυπολογίζοντας όλους όσους πέρασαν από την ομάδα από ην στιγμή που ξεκίνησε αυτό το καταραμένο "restart" αυτό που καταλαβαίνω είναι παλεύουμε για να φτιάξουμε έναν ΑΡΗ που είχαμε και δεν μας έκανε. Όχι έναν ΑΡΗ φιλόδοξο, πρωταγωνιστή αλλά έναν ΑΡΗ survivor με κάποιες χρονιές φωτοβολίδες που γρήγορα σβήνουν. Αυτό ήταν το πλάνο άραγε?

ΥΓ. Τρίτη χρονιά σε αυτόν τον Γολγοθά και η μόνη κίνηση όλα αυτά τα χρόνια που σου έδινε ελπίδα  ότι πάει να γίνει κάτι καλό στο μέλλον ήταν αυτή του Τοπαλίδη. Όλα τα υπόλοιπα, τα ίδια και τα ίδια...