Την 5^η συνεχόμενη νίκη του στα πλέιοφς 5-8 πέτυχε η ομάδα μας κόντρα στο Λεβαδειακό κατακτώντας με αυτό το εμφατικό 3-0 την 5^η θέση στην τελική κατάταξη του πρωταθλήματος. Μια 5^η θέση που δεν προσφέρει το ευρωπαϊκό εισιτήριο(όπως άλλες χρονιές) αλλά διατηρεί τον ΑΡΗ στην «βάση» σύμφωνα με τα μπάτζετ και τη δυναμική των ανταγωνιστών του για τις υψηλότερες θέσεις. Η ομάδα έκανε το χρέος της σε αυτή τη σειρά των αγώνων, αυτό όμως που κυριαρχεί στο μυαλό όλων μας εδώ και καιρό είναι το τι μέλλει γενέσθαι την επόμενη ημέρα.

ΠΡΟΣΗΛΩΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΣΤΟΧΟ ΤΟΥ

Ο Γρηγορίου εδώ και καιρό έχει βρει το σημείο επαφής με τους παίκτες του, η ομάδα έχει σε αυτή τη σειρά αγώνων μια συγκεκριμένη αγωνιστική ταυτότητα στην οποία και σήμερα παρέμεινε πιστός από το ξεκίνημα του αγώνα. Είχε κατοχή, είχε πρωτοβουλία, είχε περισσότερη διάθεση να επιτεθεί και να φτιάξει από νωρίς τις προϋποθέσεις για να προηγηθεί. Κουαμέ, Ράτσιτς, Γκαρέ και πάλι Κουαμέ είχαν σημαντικές ευκαιρίες για να κάνουν το 1-0, το δοκάρι και ο γκολκίπερ του Λεβαδειακού κράτησαν το μηδέν. Και όσο το γκολ δεν ερχόταν δυσάρεστες μνήμες από την κανονική διάρκεια της χρονιάς τριγυρνούσαν στη σκέψη μας. Ευτυχώς στην καλή στιγμή του Λεβαδειακού δεν έγινε το 0-1 και ισορροπίες παρέμειναν σταθερές με τον ΑΡΗ μας να έχει τον πρώτο λόγο.

ΚΑΝΤΕΒΕΡΕ Η «ΧΡΥΣΗ ΑΛΛΑΓΗ» ΚΑΙ ΓΚΟΛ ΑΠΟ ΠΕΡΕΘ

Αυτό έλειπε από την ομάδα τόσο στο πρώτο ημίχρονο όσο και στο ξεκίνημα του Β ημιχρόνου δεν ήταν οι ευκαιρίες μιας και είχαμε μπόλικες… αλλά ο παίκτης που θα τις μετουσιώσει σε γκολ.  Και αυτός όπως αποδείχθηκε ήταν ο Καντεβέρε που με το που πέρασε ως αλλαγή στην πρώτη ευκαιρία που του δόθηκε έκανε με κεφαλιά το 1-0 μετά από γλυκιά σέντρα του Γιαννιώτα. Ο ζεστός Καντεβέρε δεν σταμάτησε εκεί. Στο 72’ έδωσε την ασίστ στον Πέρεθ για να πετύχει το πρώτο του γκολ στη χρονιά με ένα πολύ ωραίο διαγώνιο σουτ.  Ένας Πέρεθ από τον οποίο περιμέναμε πολλά περισσότερα από 1 γκολ στο τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς. Περιμέναμε περισσότερα γκολ όπως και περισσότερες ασίστ σαν και αυτή που έδωσε 80’ στον Καντεβέρε για να γράψει το τελικό 3-0. Μια επιβλητική νίκη που όμως θα μπορούσε να είχε πάρει διαφορετική τροπή αν ο Αθανασιάδης δεν φώναζε βροντερό παρών τις ελάχιστες φορές που χρειάστηκε.

ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΚΑΙ ΚΑΝΤΕΒΕΡΕ

Με 2 γκολ και μία ασίστ  και το πρώτο γκολ σε ένα χρονικό σημείο όπου η ομάδα έμοιαζε να έχει κολλήσει, ο Καντεβέρε έβαλε την υπογραφή του στη σημερινή νίκη. Σε ένα παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια των πλέιοφς ήταν σοβαρός, συγκεντρωμένος και με αποφασιστικότητα κυνηγούσε τη νίκη από το πρώτο λεπτό. Σήμερα αν και είχαμε τις ευκαιρίες από νωρίς ζοριστήκαμε να βρούμε το γκολ αλλά από την στιγμή που το βρήκαμε όλα έγιναν εύκολα. Και για να γίνει εύκολο το παιχνίδι, όλοι έβαλαν το λιθαράκι τους.

Αν όμως δούμε αυτή τη σειρά των αγώνων ξεχωριστά και ψάχνουμε για πρωταγωνιστή αυτός δικαιωματικά είναι ο Γρηγορίου. Που όπως αθόρυβα ήρθε σε έναν άχαρο ρόλο σε μια άκρως δυσάρεστη κατάσταση, έτσι αθόρυβα με τη δουλειά και τον τρόπο του κατάφερε να συμμαζέψει το αγωνιστικό χάλι και να παρακινήσει τους παίκτες του να τελειώσουν την χρονιά με αξιοπρέπεια. Γιατί ο κανόνας σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η εγκατάλειψη κάθε προσπάθειας και η ολική αγωνιστική διάλυση.  Με τον Γρηγορίου στο τιμόνι όμως η έκπληξη ήταν ευχάριστη και αυτό θα πρέπει να του το αναγνωρίσουμε.

ΚΡΑΤΗΣΕ ΤΑ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΑ

Κάτι σαν απολογία… για τη βασανιστική κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ήταν αυτή η σειρά των πλέιοφς με τον Γρηγορίου και τους παίκτες στο τέλος να κατακτούν την 5^η θέση και να κρατάνε τα προσχήματα. Και όσο αδιάφορο και αν φαντάζει το συγκεκριμένο επίτευγμα αν γυρίσουμε λίγο πίσω το χρόνο θα θυμηθούμε ότι πριν την έναρξη των πλέιοφς τίποτε δεν έδειχνε ότι ο ΑΡΗΣ στην κατάσταση που βρισκόταν ήταν ικανός για να κάνει 5 συνεχόμενες νίκες σε αυτή τη σειρά των αγώνων. Και για αυτή την αλλαγή αξίζει ένα μπράβο ο Γρηγορίου και οι παίκτες του που όχι μόνο δεν πέταξαν λευκή πετσέτα αλλά αντιθέτως παρουσίασαν ένα αισθητά βελτιωμένο σύνολο. Κάπως έτσι με αυτό το 3-0 προσπέρασε στο φινάλε του πρωταθλήματος το «θαύμα της Λιβαδειάς». Πλέον αναμένουμε να ακούσουμε τα πιο ουσιαστικά, τα πιο ευχάριστα.

ΥΓ. Με τα σημερινά δεδομένα και εφόσον το μπάτζετ παραμείνει στα ίδια ή και χαμηλότερα επίπεδα(όπως ακούγεται), αν η επιλογή προπονητή γίνει από τον «κάδο ανακύκλωσης» της εγχώριας αγοράς τότε η λογική λέει ότι ο Γρηγορίου την αξίζει την ευκαιρία του.

Γλυκιά ήττα θα μπορούσε να πει κανείς γνώρισε ο ΑΡΗΣ μας στο Περιστέρι μιας και το τελικό 78-75 μας δίνει το προβάδισμα για την 5^η θέση στην κανονική διάρκεια του αγώνα. Ωστόσο ήττα και γλυκιά για τον ΑΡΗ μας δύσκολα πηγαίνουν και κάπου όλο αυτό μοιάζει εντελώς λάθος. Όπως εντελώς λάθος αγωνίσθηκε  η ομάδα μας σε ένα παιχνίδι που ήθελε να κερδίσει κόντρα σε έναν πιο αδύναμο αντίπαλο όπως είναι το Περιστέρι. Το καλό πρόσωπο που είδαμε κόντρα στον Ολυμπιακό όπως αποδείχθηκε σήμερα ήταν απλά λόγω των άνευ πίεσης συνθηκών. Και αυτό είναι μια κατάσταση που προβληματίζει είτε σήμερα κερδίζαμε είτε όχι.

ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΚΑΛΕΠΤΟ ΕΒΑΛΕ ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός και για την ομάδα μας  ήταν ακριβώς αυτή που δεν έπρεπε. Μουδιασμένη, χωρίς εντάσεις στην άμυνα, χωρίς ρυθμό και καθαρή σκέψη στην επίθεση. Με άσχημα ποσοστά από μακριά και αποφάσεις που πονοκεφάλιαζαν. Το Περιστέρι έβρισκε σκορ πιο εύκολα απ’ όσο θα έπρεπε, ειδικά κοντά στο καλάθι με αποτέλεσμα να κυνηγάμε στο σκορ από νωρίς. Ο Νουά κρατούσε επιθετικά την ομάδα όρθια, ο Τζόουνς έδινε λύσεις, όμως συνολικά ο ΑΡΗΣ δεν είχε διάρκεια και κανένα σταθερό σημείο αναφοράς. Το -8 έμοιαζε διαχειρίσιμο  αλλά η εικόνα φώναζε ότι χρειάζεται άμεση αλλαγή νοοτροπίας.

ΕΠΕΜΕΙΝΕ, ΤΟ ΓΥΡΙΣΕ ΚΑΙ ΤΟ ΕΧΑΣΕ

Στο τρίτο δεκάλεπτο το έργο πήγε να στραβώσει άσχημα με το Περιστέρι να ξεφεύγει με 14 πόντους και τον ΑΡΗ να μοιάζει ανήμπορος να αντιδράσει. Όπως το συνηθίζει όμως… εκεί όπου όλα φαίνεται να τελειώνει έβγαλε αντίδραση! Με Τζόουνς και Νουά να σηκώνουν το βάρος, τον Κουλμπόκα να δίνει κάποιες λύσεις και τον Αντετοκούνμπο να βγάζει ενέργεια στην άμυνα η διαφορά άρχισε να μαζεύεται.

Το Περιστέρι όσο περνούσε ο χρόνος έβγαζε κόπωση λόγω του περιορισμένου ροτέισον, έχανε διαρκώς ελεύθερα σουτ με αποτέλεσμα οι παίκτες μας να αρπάξουν την ευκαιρία και από το -14 να τρέξουν ένα μεγάλο σερί και να προσπεράσουν με +4 λίγα λεπτά πριν το φινάλε. Εκεί αντί να τελειώσουμε την δουλειά… έγινε η μια λάθος επιλογή μετά την άλλη και το Περιστέρι στις λεπτομέρειες πήρε τη νίκη μιας και στο τέλος πάρθηκε η απόφαση να κρατήσουμε τη διαφορά παρά να ρισκάρουμε το παιχνίδι στην παράταση.

ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ

Ο Μίλιτσιτς μετά το ματς στάθηκε στην κακή εκκίνηση και στη συγκέντρωση τονίζοντας ουσιαστικά αυτό που έδειξε και το παρκέ. Το πρόβλημα δεν ήταν μόνο ένα κακό πεντάλεπτο ή δύο λάθος αποφάσεις. Το πρόβλημα είναι ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο σε κάθε «πρέπει» που συναντά η ομάδα το οποίο καταλήγει σε αρνητικό αποτέλεσμα. Ναι ο στόχος εν μέρει επετεύχθη αλλά κάπου όλο αυτό μοιάζει λάθος. Λάθος γιατί εδώ και τόσο καιρό υπολογίζαμε το αν θα βγούμε 3^οι ή 4^οι ή  αν με μειονέκτημα έδρας θα μπορούμε να κάνουμε το μπρέικ ευελπιστώντας στα κρίσιμα να είμαστε έτοιμοι. Κάτι που σήμερα δεν το είδαμε σχεδόν καθόλου. Δεν το είδαμε την περασμένη Τετάρτη στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας, δεν το είδαμε όποτε χρειάστηκε σε ολόκληρη τη χρονιά. Αν όλο αυτό δεν είναι λάθος, τότε αναρωτιέμαι τι είναι; Τουλάχιστον με αυτή την εικόνα βγαίνουν κάποια χρήσιμα συμπεράσματα για την επόμενη χρονιά. Γιατί πέρα από «καλούς χαρακτήρες», η ομάδα χρειάζεται και ανθρώπους που δεν φοβούνται τη νίκη.

ΚΑΚΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ

Παιχνίδι στα μέτρα του που έπρεπε και μπορούσε να κερδίσει είχε ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στο Περιστέρι, τελικά όμως η ομάδα αρκέστηκε στο να μην χάσει τη διαφορά της πρώτης αναμέτρησης και μαζί και το πλεονέκτημα για την κατάκτηση της 5^ης θέσης. Πολύ κακό αγωνιστικό πρόσωπο στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα μόλις λίγες ημέρες μετά την πολύ καλή εμφάνιση στο ΣΕΦ. Το τι διαφορά είχε εκείνο το παιχνίδι με το σημερινό το γνωρίζουμε όλοι. Αυτό που δεν γνωρίζουμε είναι αν ο Μίλιτσιτις και οι παίκτες του μπορούν να αλλάξουν αυτή τη νοοτροπία στα επόμενα παιχνίδια «χωρίς γυρισμό» ή όχι.

ΥΓ. Τουλάχιστον τώρα υπάρχει διπλό κίνητρο με Πανιώνιο και καμία απολύτως δικαιολογία.