Πάνω που αρχίσαμε να πιστεύουμε ότι ο ΑΡΗΣ μας βρίσκει αγωνιστική ταυτότητα και αποκτά συνέπεια στο παιχνίδι του, ήρθε το 3-0 στη Λιβαδειά να μας προσγειώσει απότομα. Απέναντι σε μια ομάδα που δεν είχε ούτε νίκη ούτε γκολ σε 8 αγωνιστικές, εμφανιστήκαμε χωρίς δημιουργία, με προβληματικό κέντρο και φθηνά λάθη στην άμυνα. Μια ήττα και μια εμφάνιση που μας γυρίζει αρκετά βήματα πίσω.

ΔΕΧΘΗΚΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΟ ΓΚΟΛ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Ο Γρηγορίου διατήρησε το 4-4-2, με τον Γένσεν δίπλα στον Χόνγκλα αντί του Ράσιτς και τον Παπασαραφιανού στα αριστερά της επίθεσης. Η πρώτη προσπάθεια ήταν δική μας  αλλά αμέσως μετά ο Λεβαδειακός βρήκε αυτό που έψαχνε από την αρχή της χρονιάς. Ελνένι, Κωστή και Νίκας συνεργάστηκαν χωρίς να συναντήσουν ιδιαίτερη κάνοντας  το 1-0 μόλις στο 8΄.

Το κακό δεν ήταν μόνο ότι δεχθήκαμε ξανά ένα γρήγορο γκολ. Ήταν ότι αυτή τη φορά δεν ακολούθησε ουσιαστική αντίδραση. Η μπάλα περνούσε από τα πόδια μας, κερδίζαμε κόρνερ, αλλά δεν μπορούσαμε να συνδέσουμε το κέντρο με την επίθεση. Οι Κουαμέ και Καντεβέρε έμεναν αποκομμένοι και ο Λεβαδειακός προστάτευε το προβάδισμά του χωρίς να πιέζεται ιδιαίτερα.

Πριν από την ανάπαυλα ήρθε και το δεύτερο δώρο. Ο Βέλιο απέκρουσε άσχημα το σουτ του Μανθάτη και στη συνέχεια έκανε το πέναλτι προσπαθώντας να διορθώσει το λάθος του. Με το πέναλτι και το 2-0 η ομάδα πήγε στα αποδυτήρια έχοντας φέρει η ίδια τον εαυτό της σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση.

ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΔΕΝ ΑΡΚΟΥΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Η είσοδος του Γιαννιώτα στο δεύτερο μέρος έδωσε λίγη περισσότερη κίνηση και ο ΑΡΗΣ μας προσπάθησε να ανεβάσει την πίεσή του. Η μεγάλη στιγμή ήρθε με το σουτ του Καντεβέρε που πέρασε ελάχιστα δίπλα από το δοκάρι. Αν έμπαινε, θα υπήρχε χρόνος να διεκδικήσουμε την επιστροφή. Δεν μπήκε, όμως, και η συνέχεια δεν είχε την ανάλογη επιμονή και δημιουργία. Αντί να βάλουμε τον Λεβαδειακό σε κατάσταση πίεσης, του δώσαμε χώρους για νέες ευκαιρίες και στο 87’ βρήκε και το 3-0. Ένα τέλος ανάλογο της συνολικής μας παρουσίας.

ΣΑΝ ΝΑ ΕΠΑΘΕ ΑΜΝΗΣΙΑ

Τι είδαμε σήμερα; Ένα ανύπαρκτο δημιουργικά κέντρο και μια ομάδα ασύνδετη που δεν ήξερε τι να την κάνει την μπάλα. Ένα σύνολο παικτών που σχεδόν κανέναν δεν μπορείς να τον βαθμολογήσεις έστω με τη βάση. Και έναν προπονητή που πάνω που αρχίσαμε λίγο να τον εμπιστευόμαστε τελικά να μας δίνει ένα χαστούκι για να συνέλθουμε και να τον κοιτάξουμε όπως πραγματικά είναι και όχι όπως θα ευχόμασταν να είναι.

Έλειψε ο Ράσιτς έλειψε  και η σύνδεση των γραμμών, η σωστή πρώτη πάσα και η ηρεμία στην ανάπτυξη. Ο Γένσεν δεν μπόρεσε να προσφέρει κάτι και ο Χόνγκλα έμοιαζε μόνος.  Ο Παπασαραφιανός δεν μπόρεσε να συνεχίσει την καλή παρουσία του Κυπέλλου, αλλά προφανώς δεν μπορεί να περιμένουμε από έναν νεαρό να διορθώσει τη δυσλειτουργία ολόκληρης της ομάδας. Δυσλειτουργία που δεν διορθώθηκε ούτε με τις παρεμβάσεις του Γρηγορίου. Και εδώ υπάρχει ευθύνη του Γρηγορίου. Δεν φάνηκε να έχει διαβάσει σωστά τον αντίπαλο ούτε πριν ούτε κατά την διάρκεια του αγώνα.

Μετά το σημερινό reset μάλλον μοιάζει άσκοπο τουλάχιστον αυτή τη στιγμή να μιλάμε για αγωνιστική ταυτότητα, για καλά χρονικά διαστήματα και βελτίωση. Πλέον αναμένουμε μόνο αποτελέσματα μιας και οι εμφανίσεις μοιάζουν τυχαίες.

ΣΥΝΕΠΗΣ ΣΤΙΣ ΓΚΕΛΕΣ, ΑΣΥΝΕΠΗΣ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΥΠΟΣΧΕΤΑΙ

Πιστός στις κακές παραδόσεις του ο ΑΡΗΣ μας στη Λειβαδιά, έχασε αμαχητί με 3-0 από μια ομάδα που δεν είχε πετύχει ούτε γκολ ως τώρα στο πρωτάθλημα. Αγνώριστη ομάδα σήμερα λες και έπαθε αμνησία. Δεν θύμισε σε τίποτα την ομάδα που τα τελευταία παιχνίδια έπαιζε κάποια διαστήματα καλό ποδόσφαιρο και έψαχνε τον τρόπο να τα επεκτείνει χρονικά. Σημαντική βαθμολογική απώλεια, μεγάλο πισωγύρισμα, ακόμη μεγαλύτερο ξενέρωμα.

Μια ήττα που μπορούσε όχι απλά να αποφύγει αλλά να την μετατρέψει σε νίκη… γνώρισε ο ΑΡΗΣ μας στο ΟΑΚΑ, χάνοντας με 2-1 από τον Παναθηναϊκό με γκολ λίγο πριν το φινάλε της αναμέτρησης. Η ομάδα του Γρηγορίου παρά τις πολλές αλλαγές βρήκε ευκαιρίες, ισοφάρισε με τον Καντεβέρε και είχε τις στιγμές της για να φέρει τούμπα το παιχνίδι. Στο τέλος όμως ένα «εύκολο» γκολ του στέρησε ακόμη και την ισοπαλία. Κρατάμε όμως την συνολική εμφάνιση αλλά και την παρουσία των «μικρών» Χαρούπα και Παπασαραφιανό που έδειξαν καλά στοιχεία.

ΓΡΗΓΟΡΟ ΕΥΚΟΛΟ ΓΚΟΛ ΚΑΙ ΗΜΙΤΕΛΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Ο Γρηγορίου άλλαξε πρόσωπα και διάταξη επιλέγοντας τον Μιρ στην κορυφή, τον Γένσεν πίσω του και τους Μπουσαΐντ και Παπασαραφιανό στα άκρα. Με τον Χαρούπα αριστερά στην άμυνα και τον Μπασίρου δίπλα στον Χόνγκλα, η ομάδα αναζητούσε διαφορετικές συνεργασίες από αυτές των τελευταίων αγώνων.

Πριν προλάβει να τις βρει βρεθήκαμε πίσω στο σκορ. Ο Λούζα σχεδόν ανενόχλητος είχε τον χώρο να περάσει την κάθετη και ο Κοντούρης εκμεταλλεύτηκε την αδράνεια στην άμυνά μας και την κακή έξοδο του Βέλιο για το 1-0. Μια φάση που μπορούσαμε να σταματήσουμε νωρίτερα αν ο Μπασιρού είχε γρηγορότερες αντιδράσεις και περισσότερη ένταση στο παιχνίδι του.

Στη συνέχεια αν και υπήρχε διάθεση έλειπε η σωστή απόφαση κοντά στην περιοχή. Προς το τέλος του ημιχρόνου καταφέραμε να γίνουμε πιο απειλητικοί. Ο Μιρ προτίμησε να εκτελέσει αντί να αξιοποιήσει τον ελεύθερο Γένσεν, με τον Πένια να αποκρούει, ενώ ο Χαρούπας έφτασε με προσωπική προσπάθεια σε σουτ μέσα από την περιοχή και ανάγκασε τον γκολκιπερ σε μια ωραία απόκρουση.

ΒΡΗΚΕ ΤΗΝ ΙΣΟΦΑΡΙΣΗ, ΤΟΥ ΕΛΕΙΨΕ Η ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ

Ο ΑΡΗΣ μας συνέχισε πιο επιθετικά στην επανάληψη με τους 2 νεαρούς να κάνουν έντονη την παρουσία τους. Από τη σέντρα του Χαρούπα ο Παπασαραφιανός στέλνει με κεφαλιά την μπάλα λίγο πάνω από το δοκάρι. Ενώ λίγο αργότερα ο Χαρούπας δημιούργησε ξανά αλλά ο Γένσεν σπατάλησε μια μεγάλη ευκαιρία με αδύναμο τελείωμα.

Η είσοδος των Γκαρέ, Κουαμέ και Καντεβέρε έδωσε περισσότερη απειλή στην επίθεση. Πριν έρθει το γκολ χρειάστηκε η μεγάλη επέμβαση του Βέλιο στο τετ α τετ του Αντίνο για να παραμείνουμε στο παιχνίδι. Στο 65΄ ο Γκαρέ κέρδισε την μπάλα και βρήκε τον Παπασαραφιανό, εκείνος μπήκε στην περιοχή και γύρισε σωστά στον Καντεβέρε για το 1-1!

Στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα ο Παναθηναϊκός βρήκε περισσότερες επιθέσεις στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα και στο 89΄ μια σέντρα του Κυριακόπουλου βρήκε τον Ραστόντερ που με τακουνάκι αιφνιδίασε τον Βέλιο για το 2-1. Σε μια φάση που η άμυνα μας ήταν πολύ χαλαρή χωρίς λόγο. Στις καθυστερήσεις ο Φαμπιάνο δεν πρόλαβε να βρει την μπάλα μπροστά στην εστία και η ευκαιρία για μια δεύτερη ισοφάριση χάθηκε.

ΞΕΧΝΑΕΙ… ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΚΑΙ ΚΡΑΤΑΕΙ ΤΑ ΘΕΤΙΚΑ

Όπως ήταν αναμενόμενο οι αλλαγές του Γρηγορίου επηρέασαν τη συνοχή της ομάδας κάτι που φάνηκε κυρίως στο ξεκίνημα. Το «φθηνό» πρώτο γκολ έδειχνε ότι και πνευματικά οι 11 που είχαν επιλεχθεί δεν ήταν σε ετοιμότητα. Στην πορεία όμως η εικόνα βελτιώθηκε σε όλα τα επίπεδα. Βρέθηκαν συνεργασίες, δημιουργήσαμε προϋποθέσεις και όταν μπήκαν οι αλλαγές ήρθε και η ισοφάριση. Εκεί χρειαζόταν καλύτερη διαχείριση από τον πάγκο και μεγαλύτερη συγκέντρωση μέσα στο γήπεδο. Η ομάδα έδειξε ότι μπορούσε να πάρει τη νίκη αλλά της έλειπε μια σωστή απόφαση για να το πετύχει. Και όταν δεν το πετυχαίνεις όταν σου παρουσιάζονται οι ευκαιρίες τότε συχνά το ποδόσφαιρο σε τιμωρεί όπως έγινε σήμερα.

Κατά τα άλλα ο Χαρούπας και ο Παπασαραφιανός έδωσαν ουσιαστικούς λόγους για να τους ξαναδούμε. Ο πρώτος πήρε πρωτοβουλίες και δημιούργησε ευκαιρίες ενώ ο δεύτερος απείλησε κάμποσες φορές και στο γκολ της ισοφάρισης κάνει τη σωστή πάσα. Πέρα όμως από αυτούς δεν νομίζω ότι οι υπόλοιποι άρπαξαν την ευκαιρία που τους έδωσε ο Γρηγορίου. Μιρ και Γένσεν επιβάλλετε να έχουν καλύτερες αποφάσεις και τελειώματα. Αυτά τα παιχνίδια είναι ευκαιρία να δείξουν ότι μπορούν να προσφέρουν περισσότερα και όταν παρουσιάζονται έτσι δύσκολα να τους δούμε διαφορετικά. Στους αρνητικούς πρωταγωνιστές θα βάλουμε και τον Βέλιο που σήμερα πρόσθεσε μια κακή παρένθεση στις εξαιρετικές εμφανίσεις του από την αρχή της χρονιάς.

Ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Η εμφάνιση σήμερα ξεπέρασε τις προσδοκίες μας. Η δημιουργική βελτίωση και η παρουσία των νεαρών είναι πράγματα που κρατάμε, αλλά χρειάζεται να συνοδεύονται από αποτελεσματικότητα και καλύτερη προστασία της εστίας μας. Διακρίνεται πλέον μια συνέπεια και μια συνέχεια σε αυτά που προσπαθεί να περάσει ο Γρηγορίου και σήμερα πάρα τις τόσες αλλαγές το είδαμε σε αρκετά σημεία του αγώνα. Στόχος παραμένει η επέκταση αυτών των καλών διαστημάτων στο παιχνίδι.

Η ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΥΠΑΡΧΕΙ, ΤΑ ΔΩΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ

Με τόσες αλλαγές και απουσίες σήμερα, κανείς δεν περίμενε τον ΑΡΗ μας τόσο ανταγωνιστικό. Η ομάδα είχε την εικόνα και τις ευκαιρίες για να πάρει κάτι από το ΟΑΚΑ και αυτό κάνει την ήττα ακόμη πιο πικρή. Δεν γίνεται να παλεύεις, να επιστρέφεις, να σου παρουσιάζονται οι ευκαιρίες και στο τέλος να φεύγεις με άδεια χέρια τόσο απλά. Όσο στενάχωρο και αν ήταν το τελικό αποτέλεσμα δεν παύει η ομάδα να παρουσιάζει κάποιες σταθερές, να δείχνει βελτίωση και να αφήνει υποσχέσεις για τη συνέχεια. Υποσχέσεις όπως ακριβώς άφησαν οι Παπασαραφιανός και ο Χαρούπας σήμερα με τον Γρηγορίου να πρέπει να αρχίζει να τους υπολογίζει περισσότερο. Ιδιαίτερα αν στο κύπελλο φέτος θέλουμε να προχωρήσουμε και δεν κάνουμε απλό τουρισμό.

Με ένα γεμάτο πρώτο ημίχρονο που σκοράραμε 4 φορές(μέτρησαν τα 3), ο ΑΡΗΣ μας κέρδισε τον Ατρόμητο με 3-1 και επέκτεινε το νικηφόρο του σερί! Το γρήγορο γκολ του Φαμπιάνο, η άδικη ισοφάριση από τον Ατρόμητο και η αντίδραση του ΑΡΗ με τον Κουαμέ και τον Πετρίς οδήγησαν στο σκορ νίκης πριν συμπληρωθεί μισή ώρα. Η συνέχεια είχε χαμηλότερο ρυθμό, αλλά το τρίποντο ήρθε χωρίς μεγάλη αγωνία και μας έφερε στους 16 βαθμούς και στην 4^η θέση του βαθμολογικού πίνακα.

ΜΠΗΚΕ ΔΥΝΑΤΑ, ΔΕΝ ΧΑΛΑΣΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΙΣΟΦΑΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Ο Γρηγορίου κράτησε την ίδια ενδεκάδα για τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι και ο ΑΡΗΣ φρόντισε από νωρίς να δείξει τις διαθέσεις του. Η συνεργασία Γκαρέ και Μπρούμα στο κόρνερ έφερε τη σέντρα και ο Φαμπιάνο με κεφαλιά έκανε το 1-0 μόλις στο ξεκίνημα.

Η ισοφάριση του Σερζίνιο στο 9΄ σε φάση που ξεκινάει από το χέρι του Μάγκνουσον που δεν είδε ούτε ο διαιτητής, ούτε το VAR δεν μας αποσυντόνισε. Ο ΑΡΗΣ μας συνέχισε να κερδίζει μονομαχίες, κυκλοφορούσε γρήγορα την μπάλα και πίεζε την προβληματική άμυνα του Ατρομήτου. Στο 23΄ ο Καντεβέρε κυνήγησε τη φάση και σούταρε, ο Χουτεσιώτης απέκρουσε και ο Κουαμέ ακολούθησε για να σκοράρει με κεφαλιά. Λίγο αργότερα ήρθε η εξαιρετική πάσα του Ράσιτς στην κίνηση του Πετρίς και δυνατό τελείωμα από πολύ δύσκολη γωνία για το 3-1! Η ομάδα βρήκε και 4^ο γκολ με τον Γκαρέ αλλά τα όργανα της διαιτησίας είδαν επαφή με το χέρι.

ΈΡΙΞΕ ΤΑΧΥΤΗΤΑ, ΔΙΑΤΗΡΗΣΕ ΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ

Το δεύτερο ημίχρονο δεν είχε την ίδια εκρηκτικότητα με το πρώτο. Ο Ατρόμητος έκανε αλλαγές και προσπάθησε να αναδιοργανωθεί η ομάδα μας διατήρησε την συγκέντρωση της και δεν αγχώθηκε. Μάλιστα υπήρχαν προϋποθέσεις για τέταρτο γκολ, αλλά δεν τις αξιοποιήσαμε ώστε να τελειώσουμε ακόμη πιο άνετα το παιχνίδι.

Οι φιλοξενούμενοι έγιναν περισσότερο απειλητικοί προς το τελευταίο κομμάτι του αγώνα, χωρίς να μας βάλουν σε παρατεταμένη πίεση. Στις καθυστερήσεις χρειάστηκε παρέμβαση του VAR για να διορθωθεί το πέναλτι που υπέδειξε ο Τσιμεντερίδης, αφού το μαρκάρισμα του Χόνγκλα ήταν εκτός περιοχής… Άλλη μια αποτυχημένη προσπάθεια του Τσιμεντερίδη να αφυπνίσει τους αντιπάλους μας που έπεσε στο κενό και κάπως έτσι ολοκληρώθηκε το παιχνίδι.

Η ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΑΠΟΔΙΔΕΙ

Ο Γρηγορίου για ακόμη ένα παιχνίδι διατήρησε πρόσωπα και διάταξη με αποτέλεσμα η ομάδα να έχει σωστές αποστάσεις, να πιέζει πιο ορθολογικά και να βγάζει ακόμη καλύτερες συνεργασίες. Το ότι η ισοφάριση δεν έφερε πανικό και το ότι η νίκη ήρθε μέσα από οργανωμένο ποδόσφαιρο δείχνει ότι γίνεται δουλειά τόσο σε τεχνικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Στόχος παραμένει η διάρκεια γιατί αν τα σημερινά καλά 60’ γίνουν 90’ τότε θα μιλάμε για άλλον ΑΡΗ!

Σε ατομικό επίπεδο Πετρίς και Ράσιτς έκαναν τη διαφορά. Ο πρώτος πρόσφερε ανεβάσματα και απειλή από δεξιά ενώ ο δεύτερος είχε την καθαρή σκέψη που χρειαζόταν ο άξονας, με τον Χόνγκλα να βοηθά στις μονομαχίες. Το πείσμα του Καντεβέρε και η παρουσία του Κουαμέ στην περιοχή έδωσαν ουσία στο παιχνίδι με δύο επιθετικούς. Μαζί με τον σταθερό Φαμπιάνο που ήταν από τα βασικά πρόσωπα της νίκης. Η ομάδα διαθέτει παίκτες με ποιότητα και όταν αυτό επιβεβαιώνεται στο γήπεδο βλέπουμε εμφανίσεις σαν τις σημερινές.

ΒΡΙΣΚΕΙ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΟΥ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΖΕΙ

Την αγωνιστική του ταυτότητα φαίνεται να βρίσκει ο ΑΡΗΣ μας, που με 3 γκολ από το πρώτο ημίχρονο έφτασε στην τρίτη συνεχόμενη νίκη του στο πρωτάθλημα σκαρφαλώνοντας στην 4^η θέση! Ο Φαμπιάνο άνοιξε ξανά τον δρόμο, ο Κουαμέ ήταν εκεί που έπρεπε και ο Πετρίς συνδύασε τη γεμάτη παρουσία του με ένα υπέροχο γκολ. Με τον Ράσιτς να δίνει ποιότητα στον άξονα και την ομάδα να βγάζει ένταση και συνεργασίες έχοντας μεγαλύτερη διάρκεια από τα προηγούμενα παιχνίδια. Και αυτή η διάρκεια και η γενικότερη βελτίωση που παρατηρούμε στα τελευταία παιχνίδια είναι που μας κάνει να χαμογελάμε πέρα από τους 3 βαθμούς. Συνέχισε έτσι ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου και άσε τους Τσιμεντερίδηδες να σκούζουν!

ΥΓ. Ότι είπαμε για το μπάσκετ και το lioliosgate ισχύει και για το ποδόσφαιρο. Δεν χρειάζεται κανένα δικαιοδοτικό όργανο να μας πει αν υπάρχουν στημένοι, μιλημένοι, δημοσιοσχεσίτες διαιτητές με μόνιμες συμπάθειες, αντιπάθειες και επιλεκτικές ευαισθησίες.  Τα βλέπουμε με τα ματάκια μας κάθε αγωνιστική.

Πολύτιμο διπλό για βαθμολογικούς και ψυχολογικούς λόγους πήρε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στη Λεωφόρο κόντρα στην Κηφισιά σε ένα μέτριο ποιοτικά παιχνίδι όπου όπως εξελίχθηκε όλα τα αποτελέσματα ήταν ανοιχτά. Διπρόσωπη η ομάδα για ακόμη ένα παιχνίδι ωστόσο δεν λύγισε όταν όλα πήγαιναν στραβά και στο τέλος πήρε τη νίκη με τις αλλαγές του Γρηγορίου αυτή τη φορά να βοηθάνε ώστε να έρθει το θετικό αποτέλεσμα.

ΒΡΗΚΕ ΤΑ ΠΑΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ

Ο Γρηγορίου διατήρησε την ενδεκάδα του αγώνα με τον Βόλο, αλλά το ξεκίνημα δεν είχε την ίδια επιθετική ορμή. Η Κηφισιά μπήκε καλύτερα και ο ΑΡΗΣ χρειάστηκε χρόνο για να ισορροπήσει. Όταν άρχισε να πιέζει πιο αποτελεσματικά και να βρίσκει χώρους, δημιούργησε και τις προϋποθέσεις για το γκολ. Ο Πετρίς έδωσε έτοιμη ευκαιρία στον Μπρούμα, που δεν την αξιοποίησε, ενώ ο Καντεβέρε απείλησε με κεφαλιά από κόρνερ.

Το προβάδισμα ήρθε τελικά από το σουτ του Γκαρέ που σταμάτησε στο χέρι του Ζολιμπουά. Ο Μπρούμα ανέλαβε την εκτέλεση και ο Ραμίρες απέκρουσε, προκαλώντας μας ξανά τον γνωστό εκνευρισμό με τα πέναλτι. Ευτυχώς υπήρχε παράβαση του Αντονίσε, ο οποίος μπήκε πρόωρα στην περιοχή και απομάκρυνε την μπάλα. Η εκτέλεση επαναλήφθηκε και αυτή τη φορά ο Πορτογάλος έκανε το 0-1 στο 32’.

Το γκολ μάς έδωσε το προβάδισμα, αλλά όχι και την αποτελεσματικότητα που χρειαζόταν για να το διευρύνουμε. Η ευκαιρία του Καντεβέρε στις καθυστερήσεις του ημιχρόνου ήταν από αυτές που περιμένεις περισσότερα. Πήγαμε στα αποδυτήρια μπροστά, αφήνοντας όμως τη δουλειά μισοτελειωμένη.

ΕΧΑΣΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΑΛΛΑ Ο ΓΚΑΡΕ ΕΙΠΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ

Στην επανάληψη εμφανίστηκαν ξανά οι αδυναμίες μας. Οι επιθέσεις δεν ολοκληρώνονταν σωστά, η μεσαία γραμμή δυσκολευόταν να ελέγξει τον ρυθμό και η Κηφισιά έβρισκε χώρους. Στο 53’ ο Σαγάλ είχε χρόνο να σημαδέψει έξω από την περιοχή και με εξαιρετικό σουτ έκανε το 1-1. Η ισοφάριση έδωσε ώθηση στους γηπεδούχους και ο Βέλιο χρειάστηκε να επέμβει για να μη βρεθούμε πίσω.

Αγγίξαμε το 2^ο γκολ με τη μεγάλη ευκαιρία του Κουαμέ που δεν κατάφερε να περάσει την μπάλα στους ελεύθερους συμπαίκτες του, αλλά συνολικά το παιχνίδι είχε ανοίξει επικίνδυνα. Μπορούσαμε να σκοράρουμε, μπορούσαμε όμως και να δεχθούμε δεύτερο γκολ. Οι Μιρ και Μπουσαΐντ μπήκαν στο 72’, με τον Ισπανό να έχει καθοριστική συμμετοχή στη φάση που έκρινε τον αγώνα. Στο 89’ έκανε την κίνηση από δεξιά και γύρισε την μπάλα στην περιοχή. Αυτή έφτασε στον Γκαρέ, που με προσποίηση έφτιαξε τον χώρο του και εκτέλεσε για το 1-2! Μια ενέργεια ποιότητας την κατάλληλη στιγμή, που άλλαξε όλο το συναίσθημα της βραδιάς και μας έδωσε το διπλό.

ΙΔΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ, ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ, ΙΔΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Η ποιότητα του Γκαρέ που φέτος δεν αποδίδει καλά έκανε τελικά τη διαφορά σε ένα παιχνίδι που η ομάδα δεν μπορούσε να επιβληθεί. Από δικό του σουτ κερδίσαμε το πέναλτι, από δική του εκτέλεση πήραμε τη νίκη. Σημαντική και η συμβολή του Μιρ, που μπήκε από τον πάγκο και συμμετείχε αποφασιστικά στο νικητήριο γκολ. Τέτοιες λύσεις χρειάζεσαι όταν το παιχνίδι δεν εξελίσσεται όπως θέλεις. Μαζί κρατάμε την παρουσία του Πετρίς και τις επεμβάσεις του Βέλιο, χωρίς τις οποίες το φινάλε θα μπορούσε να ήταν πολύ διαφορετικό.

Το δεύτερο ημίχρονο όμως πρέπει να προβληματίσει έντονα τον Γρηγορίου. Με τον Βόλο χάσαμε τη συγκέντρωσή μας έχοντας τρία γκολ προβάδισμα. Σήμερα με το σκορ εύθραυστο, πάλι δεν καταφέραμε να ελέγξουμε το παιχνίδι. Ο άξονας δεν λειτούργησε καλά, ο Ράσιτς έμεινε μακριά από την καλή του εικόνα και οι επιθετικοί σπατάλησαν προϋποθέσεις που μπορούσαν να γίνουν καθαρές ευκαιρίες. Η επιμονή μέχρι το τέλος είναι θετική. Χρειάζεται όμως και καλύτερη λειτουργία, ώστε να μη στηριζόμαστε σε μια απόκρουση και μια προσωπική ενέργεια για να βγάλουμε άκρη. Στόχος παραμένει η μεγαλύτερη διάρκεια στην απόδοση και φυσικά η αποτελεσματικότητα στις ευκαιρίες που σου παρουσιάζονται μέσα στο παιχνίδι. Ευκαιρίες που σπαταλήθηκαν σήμερα αλλά ευτυχώς στο τέλος δεν μας στοίχισαν.

ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ ΨΥΧΟΒΓΑΛΤΗΣ ΚΑΙ ΝΙΚΗΤΗΣ

Από το προβάδισμα με το «διπλό» πέναλτι, τις χαμένες ευκαιρίες για το 2^ο γκολ που μετατράπηκαν σε ισοφάριση της Κηφισιάς, μέχρι τον απόλυτο αποσυντονισμό της ομάδας μετά το 1-1 και το νικητήριο γκολ του Γκαρέ λίγο πριν το φινάλε! Κλασσικός ψυχοβγάλτης ΑΡΗΣ που ευτυχώς στο τέλος μας κέρασε τη χαρά της νίκης. Νίκη που δίνει βαθμούς, δίνει ψυχολογία και δίνει(?) μια ώθηση για να πιστέψει παραπάνω η ομάδα στις δυνάμεις της μπας και στη συνέχεια δούμε κάτι διαφορετικό. Κάτι πολύ διαφορετικό από μια μπερδεμένη ομάδα που μέσα στο ίδιο παιχνίδι εναλλάσσει το καλό με το κακό της πρόσωπο ανά 10’… Αν στο τέλος κερδίζουμε όπως έγινε σήμερα χαλάλι η ανεβασμένη πίεση. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Επιστροφή στην αγωνιστική δράση, επιστροφή και στις νίκες για τον ΑΡΗ μας που κέρδισε τον Βόλο με 3-2! Εντυπωσιακός μέχρι το 55’ με 3-0 κάλπαζε προς μια εμφατική νίκη, αδικαιολόγητα προβληματικός  από ένα χρονικό σημείο και μετά πρόσθεσε άγχος στον εαυτό του(και σε όλους μας) δεχόμενος 2 γκολ από στατικές φάσεις χωρίς καν να το καταλάβει. Ωστόσο το θετικό ντεμπούτο του Μπρούμα σε μια θέση που πονάμε… και η συνολική επιθετική λειτουργία της ομάδας στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα είναι μερικοί λόγοι που μπορούν να μας κάνουν να αισιοδοξούμε.

ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΣ ΑΡΗΣ, ΤΡΙΑ ΓΚΟΛ ΚΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η επιλογή του Γρηγορίου να βάλει μαζί Κουαμέ και Καντεβέρε με Μπρούμα και Γκαρέ στα άκρα, έδωσε από το ξεκίνημα ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην επίθεσή μας. Υπήρχαν κινήσεις, στηρίγματα και παίκτες μέσα στην περιοχή. Ο Πετρίς ανέβηκε από δεξιά και ο Κουαμέ με εξαιρετική κεφαλιά έκανε το 1-0 μόλις στο 7’. Ένα γρήγορο γκολ που συνοδεύτηκε από συνέχεια στην προσπάθεια και αρκετές ευκαιρίες.

Ο Μπρούμα έδειξε από την πρώτη του παρουσία ότι μπορεί να μας βοηθήσει. Έδωσε πλάτος, κέρδισε μονομαχίες και το φάουλ από το οποίο ξεκίνησε η φάση του δεύτερου γκολ. Εκεί ο Φαμπιάνο χρειάστηκε δύο κεφαλιές. Η πρώτη σταμάτησε στο δοκάρι, η δεύτερη, μετά τη σέντρα του Γκαρέ, κατέληξε στα δίχτυα για το 2-0.

Ο Καντεβέρε πήγε να χαλάσει την εικόνα με την εκτέλεση του πέναλτι που κέρδισε ο Γκαρέ. Σε ένα παιχνίδι που ελέγχεις, τέτοιες ευκαιρίες τις αξιοποιείς και τελειώνεις τη δουλειά. Ευτυχώς ο ίδιος βρήκε τον τρόπο να διορθώσει το λάθος του πριν από την ανάπαυλα. Η εξαιρετική κάθετη του Ράσιτς τον έβγαλε στην πλάτη της άμυνας, πέρασε τον Σιαμπάνη και έκανε το 3-0. Ένα ημίχρονο γεμάτο επιθετικές λύσεις, με τον Βέλιο πάντως να χρειάζεται μια σημαντική απόκρουση για να κρατήσει το μηδέν.

ΑΠΟ ΤΟ 3-0 ΣΤΟ ΑΓΧΟΣ ΤΩΝ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΩΝ

Οι ευκαιρίες συνεχίστηκαν και μετά την ανάπαυλα, αλλά το τέταρτο γκολ δεν ήρθε. Και όσο δεν τελειώναμε το παιχνίδι, ο Βόλος άρχισε να βρίσκει χώρο και να πιστεύει ότι μπορεί να διεκδικήσει κάτι. Το 3-1 ήρθε από κόρνερ, με τον Αγιάκουα να σκοράρει ανενόχλητος κοντά στην εστία. Ένα γκολ που έπρεπε να μας ξυπνήσει. Αντί γι’ αυτό, χρειάστηκε ξανά ο Βέλιο να απομακρύνει εντυπωσιακά το σουτ του Κόμπα για να μη γίνει ακόμη νωρίτερα το παιχνίδι ντέρμπι. Ο Γρηγορίου έριξε Γένσεν και Μπουσαΐντ, η ομάδα βρήκε ξανά κάποιες καλές επιθέσεις, αλλά ούτε η μεγάλη ευκαιρία του Ράσιτς στο 83’ κατέληξε στα δίχτυα.

Και μετά ήρθε πάλι μια στημένη μπάλα, πάλι μια χαμένη κεφαλιά μέσα στην περιοχή μας και το 3-2 από τον Κάργα λίγο πριν από το τέλος. Ξαφνικά περιμέναμε να περάσουν τα λεπτά. Στις καθυστερήσεις ο Αγιάκουα βρήκε ακόμη μία κεφαλιά από κόρνερ και μας έκανε να κρατήσουμε την ανάσα μας. Κρατήσαμε τελικά τη νίκη, αλλά είχαμε καταφέρει να μετατρέψουμε μόνοι μας ένα άνετο απόγευμα σε δοκιμασία για τα νεύρα μας.

ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ Η ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΠΛΑΝΟ

Μέχρι να εμφανιστεί η χαλάρωση, να δεχθούμε δύο γκολ από στημένες μπάλες και να περιμένουμε το τελευταίο σφύριγμα με αγωνία είδαμε έναν εξαιρετικό ΑΡΗ που κυριαρχούσε μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου. Καντεβέρε, Κουαμέ, Γκαρέ, Μπρούμα και Ράτσιτς διαθέτουν ποιότητα και μπορούν να κάνουν την διαφορά σε μια αναμέτρηση. Και όταν παίρνουν βοήθειες και από τους υπόλοιπους όπως πρόσφεραν σήμερα οι Χόνγκλα, Πετρίς, Ρίτσαρντς και φυσικά οι Φαμπιάνο και Βέλιο που ήταν καθοριστικοί όλα λειτουργούν ιδανικά. Προφανώς και αυτός είναι ο ΑΡΗΣ που θέλει να βλέπει ο Γρηγορίου όπως και όλοι μας.

Όταν όμως βλέπεις αυτές τις αλλαγές σε έναν αγώνα που ελέγχεις απόλυτα, αντί να προσθέτουν κάτι θετικό τελικά να σε μπερδεύουν όπως μπερδεύτηκε ο ΑΡΗΣ σήμερα από ένα σημείο και μετά τότε αγαπητέ Γρηγορίου θα πρέπει να δεις τι φταίει. Τι φταίει και παίκτες αγωνίζονται σε διαφορετικές θέσεις από την φυσική τους όταν υπάρχουν εναλλακτικές. Τι γίνεται και κάποιοι παίκτες στηρίζονται με μανία ενώ άλλοι εξαφανίζονται σε μια στιγμή και μια σειρά από προβλήματα που σχετίζονται 100% με το πολυπληθές ρόστερ και παίκτες «βαρίδια» που έχει να διαχειριστεί ο Γρηγορίου. Προβλήματα που βγήκαν κόντρα στον Ηρακλή και μας κόστισαν 2 βαθμούς, βγήκαν και σήμερα με τον Βόλο αλλά δεν το πληρώσαμε. Μπράβο για το ποδόσφαιρο που έπαιξε η ομάδα για περίπου 55’, μπράβο για τους 3 βαθμούς αλλά κάποια στιγμή πρέπει να πάψει αυτή η ομάδα να αδικεί τον εαυτό της.

ΑΠΕΦΥΓΕ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΤΑΕΙ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΙΟ ΑΙΣΙΟΔΟΞΑ

Τρεις πολύτιμοι βαθμοί, αλλά και μια υπενθύμιση ότι αυτός ο ΑΡΗΣ έχει ακόμη πολλή δουλειά μπροστά του ήταν η αποψινή αναμέτρηση με τον Βόλο. Σε ένα παιχνίδι που λίγο έλειψε από παράσταση για έναν ρόλο να καταλήξει σε τραγωδία. Οι τρεις βαθμοί όμως ήταν το ζητούμενο και ήρθαν. Μαζί τους ήρθε και ένα καλό δείγμα για το τι μπορούμε να κάνουμε μπροστά με την προσθήκη του Μπρούμα αλλά και τι ποδόσφαιρο τελικά μπορεί να παίξει αυτή η ομάδα. Αυτό όμως που προέχει τη δεδομένη στιγμή είναι να μάθει να εξαργυρώνει τα καλά του διαστήματα όπως έκανε σήμερα(και δεν έκανε κόντρα στον Ηρακλή) πάρα το αγχωτικό φινάλε. Επιστρέψαμε στις νίκες και ελπίζουμε να συνεχίσουμε έτσι.

2 βαθμούς πέταξε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στο Κλ.Βικελίδης, μένοντας στο 0-0 με τον Ηρακλή σε ένα παιχνίδι που έπρεπε να είχε καθαρίσει από το πρώτο ημίχρονο. Η ομάδα μπήκε δυνατά, πίεσε, δημιούργησε τη μία ευκαιρία μετά την άλλη αλλά με περίσσια αφέλεια πέταξε στα σκουπίδια όλες τις στιγμές της. Στην επανάληψη αντί να συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό έπεσε, οι αλλαγές μπέρδεψαν παρά έδωσαν λύση και στο τέλος θα μπορούσαμε ακόμη και να πληρώσουμε την αστοχία μας. Απογοήτευση στον κόσμο που ήλπιζε σε αυτό το παιχνίδι να ξεκινήσει μια «ανάκαμψη» και να πάει με άλλη διάθεση στην διακοπή.

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ

Ο Γρηγορίου επέλεξε αυτή τη φορά Μορόν και Καντεβέρε μαζί, επανέφερε τον Χόγκλα δίπλα στον Ράσιτς και ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παιχνίδι όπως ακριβώς έπρεπε. Πίεση ψηλά, κλεψίματα, ένταση και συνεχόμενες επισκέψεις στην περιοχή του Ηρακλή. Ο Γιαννιώτας σημάδεψε το δοκάρι μόλις στο 5', ο Μορόν έχασε τεράστια ευκαιρία λίγο αργότερα και στη συνέχεια Καντεβέρε, Χόγκλα, Ράσιτς και ξανά Μορόν είχαν τις δικές τους στιγμές. Το γκολ όμως δεν ήρθε και κάπως έτσι ένα πρώτο ημίχρονο όπου ο αντίπαλος περισσότερο προσπαθούσε να επιβιώσει παρά να παίξει ποδόσφαιρο ολοκληρώθηκε στο 0-0. Ημίχρονο που εύκολα έληγε με 2-0.

ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΛΥΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΟ Χ

Και ενώ περιμέναμε η ομάδα να συνεχίσει από εκεί που σταμάτησε στο Α ημίχρονο, στην επανάληψη για ανεξήγητο λόγο μπήκαμε χωρίς την ίδια ένταση και φρεσκάδα. Ο Ηρακλής βρήκε την ευκαιρία να περάσει το κέντρο, να κρατήσει λίγο μπάλα παραπάνω και να απειλήσει για μια και μοναδική φορά στο παιχνίδι. Οι αλλαγές του Γρηγορίου δεν κατάφεραν να ξαναδώσουν στην ομάδα την εικόνα του πρώτου ημιχρόνου και όσο περνούσε η ώρα η πίεση μετατράπηκε περισσότερο σε άγχος παρά σε πραγματική απειλή. Και κάπως έτσι ένα παιχνίδι που έμοιαζε κομμένο και ραμμένο για να το κερδίσεις, ολοκληρώθηκε χωρίς γκολ και με έντονες αποδοκιμασίες.

ΔΕΝ ΤΟΥ ΒΓΗΚΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΜΕ ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗ ΝΙΚΗ

Ο Γρηγορίου μετά το παιχνίδι είπε ότι δεν ξέρει τι άλλο έπρεπε να κάνει η ομάδα ως προς την προσπάθεια. Ως ένα σημείο έχει δίκιο. Στο πρώτο ημίχρονο ο ΑΡΗΣ έκανε αρκετά από αυτά που ζητάμε. Έτρεξε, πίεσε, δημιούργησε και έφερε το παιχνίδι εκεί που ήθελε. Αν όμως δεν βάζεις την μπάλα στα δίχτυα όλα τα υπόλοιπα χάνουν την αξία τους. Και όταν στο Β ημίχρονο αδικαιολόγητα αφήνεις το καλό σου πρόσωπο που έπειθε ότι αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει στο γκολ στα αποδυτήρια τότε κάπου εδώ αρχίζει να γίνεται σοβαρό το πρόβλημα.

Στα τελευταία παιχνίδια βλέπουμε έναν ΑΡΗ που δυσκολεύεται απίστευτα να βρει γκολ ακόμη και όταν δημιουργεί τις προϋποθέσεις. Σήμερα Μορόν και Καντεβέρε είχαν τις στιγμές τους αλλά δεν τις εκμεταλλεύτηκαν, ενώ όσο περνούσε η ώρα έμπαινε ξανά στο παιχνίδι και αυτό το ψυχολογικό βάρος για το οποίο μίλησε ο Γρηγορίου. Το αποτέλεσμα είναι μια ομάδα που όσο δεν σκοράρει τόσο περισσότερο αγχώνεται και όσο αγχώνεται τόσο περισσότερο χάνει την συγκέντρωση στο παιχνίδι της. Βέβαια με τον τρόπο που στήθηκε η ομάδα από το καλοκαίρι με κάμποσους παίκτες να είναι εκτός   ομάδας και ξαφνικά να υπολογίζονται όπως για παράδειγμα ο Μορόν και ο Αλφαρέλα που αγωνίστηκαν σήμερα συν παίκτες σαν τον Γκαρέ που είναι αγνώριστος σε σχέση με πέρσι και ένα πολυπληθές μπερδεμένο ρόστερ η κατάσταση είναι εξαρχής άκρως προβληματική. Και αυτό το μπέρδεμα ως ένα βαθμό έχει και τη «συγκατάθεση» του Γρηγορίου.

Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΗΡΘΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΣΤΙΓΜΗ

Αντί για ένα άνετο τρίποντο μείναμε με έναν βαθμό και ακόμη περισσότερο προβληματισμό. Ναι μεν δεν ήθελε να μπει η μπάλα στα δίχτυα αλλά και η εικόνα του Β ημιχρόνου κόντρα σε έναν τόσο αδύναμο αντίπαλο μόνο «παράσταση νίκης» δεν ήταν.  Πλέον η διακοπή είναι ίσως η τελευταία ελπίδα για να δουλέψει ο Γρηγορίου(?) με όλο το ρόστερ, να ξεκαθαρίσει ρόλους, να βελτιώσει αυτοματισμούς και κυρίως να ξαναδώσει στην ομάδα την αυτοπεποίθηση που είχε αρχίσει να αποκτά στην αρχή της χρονιάς. Καλές οι προθέσεις, η κατοχή, οι ευκαιρίες και η όλη προσπάθεια, οι βαθμοί όμως κερδίζονται μόνο όταν η μπάλα καταλήγει στα δίχτυα. Και ο ΑΡΗΣ εδώ και κάμποσα παιχνίδια έχει κολλήσει επιθετικά και το πληρώνει όπως ακριβώς έγινε και σήμερα.

ΥΓ. Δεν χάνονται αυτά τα γκολ… δεν χάνονται αυτά τα γκολ… δεν χάνονται αυτά τα γκολ…

ΥΓ2. Έτσι όπως έγινε ο μεταγραφικός σχεδιασμός η κανονική προετοιμασία της ομάδας ξεκινάει από αύριο. Ας περιμένουμε να δούμε λοιπόν τι θα δούμε μετά την διακοπή, με τον προπονητή και τους παίκτες να αναλαμβάνουν επιτέλους και τις δικές τους ευθύνες για τους πεταμένους βαθμούς.

Επιστροφή στις νίκες για τον ΑΡΗ μας που επικράτησε με 1-0 της Μαρκό και έφθασε τους 4 βαθμούς στη League Phase του κυπέλλου. Μέχρι εκεί όμως περιορίζονται τα θετικά της ημέρας μια και απέναντι σε μια ομάδα χαμηλότερης κατηγορίας με σημαντικές αλλαγές στη σύνθεσή της, η ομάδα προβλημάτισε έντονα με την εικόνα της. Ένα τραγικό πρώτο ημίχρονο που ήδη έχουμε ξεχάσει… και ένα βελτιωμένο Β ημίχρονο χάρη στις αλλαγές που έδωσαν λίγη ζωντάνια στο οποίο όμως χρειάστηκε ένα  αυτογκόλ για να πάρεις τη νίκη που τόσο ήθελες. Για πολλά γκολ, ούτε κουβέντα.

ΚΑΤΟΧΗ ΧΩΡΙΣ ΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΗΜΙΧΡΟΝΟ ΣΚΕΤΗ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ

Με εκτεταμένο ροτέισον και αρκετές δοκιμές στην ενδεκάδα ο Γρηγορίου έδωσε χρόνο σε παίκτες που μέχρι τώρα είχαν μικρότερο ρόλο. Αυτό όμως δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για την εικόνα που είδαμε μιας και αυτές υποτίθεται είναι οι ευκαιρίες που περιμένουν κάμποσοι παίκτες. Η κατοχή που είχαμε κρατούσε τη Μαρκό μακριά αλλά ουσιαστικά δεν ξέραμε τι να κάνουμε τη μπάλα. Και ενώ εμείς ψαχνόμασταν και αναλωνόμασταν στο ένα φθηνό λάθος μετά το άλλο οι αντίπαλοι μας κατάφεραν να φθάσουν μια ανάσα από το γκολ με το δοκάρι τελικά να μας σώζει.

ΜΠΗΚΑΝ ΟΙ ΒΑΣΙΚΟΙ ΚΑΙ ΒΡΗΚΕ ΤΗ ΛΥΣΗ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟΓΚΟΛ

Μανού, Γκαρέ και Σούταλο μπήκαν με την έναρξη του Β ημιχρόνου και λίγο αργότερα προστέθηκε και ο Μορόν. Η ομάδα έγινε πιο γρήγορη, πίεσε περισσότερο και άρχισε επιτέλους να πατάει πιο συχνά στην περιοχή. Στο 63' ήρθε το γκολ με τον Σούταλο να ανεβαίνει με αυτοπεποίθηση, η μπάλα να φθάνει στον Κουαμέ και το σουτ του χάρη στην παρέμβαση του Σμάλη να καταλήγει στα δίχτυα. Και ενώ ελπίζαμε ότι αυτό το γκολ θα «ξεκλείδωνε» την ομάδα τελικά οι παίκτες μας προτίμησαν τη διαχείριση του προβαδίσματος χωρίς το παραμικρό ρίσκο. 1-0 και τέλος.

Ο ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟ ΕΙΠΕ ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΗΤΑΝ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ

Δεν χρειάστηκε σήμερα ούτε να ψάξουμε πίσω από τις γραμμές ούτε να κάνουμε περίπλοκη ποδοσφαιρική ανάλυση. Ο ίδιος ο Γρηγορίου χαρακτήρισε την εμφάνιση πολύ άσχημη. Γιατί πολύ απλά απέναντι σου είχες τη Μαρκό και η εικόνα του αγώνα δεν σε έπειθε ότι αγωνίζονται 2 ομάδες διαφορετικών κατηγοριών. Ταχύτητα, κυκλοφορία, δημιουργία, αποφάσεις σε όλα ήμασταν αδικαιολόγητα πίσω. Προφανώς και ο Γρηγορίου σε σχέση με πέρσι έχει «χάσει» τον Γκαρέ και τον Χόγκλα που ακόμη ψάχνονται, έχει και το δύσκολο έργο της ενσωμάτωσης των νέων παικτών αλλά κάπου φαίνεται να έχει μπερδευτεί και ο ίδιος. Δύσκολη η διαχείριση της κατάστασης εκ των συνθηκών αλλά και ο Γρηγορίου κάποια πράγματα φαίνεται να τα έχει ζυγίσει λάθος. Και από τον ίδιο θα πρέπει να ξεκαθαρίσει η «διαχείριση» του ρόστερ για να καταλάβουν και οι παίκτες πως ακριβώς λειτουργεί η όλη φάση.

ΜΕΤΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ, ΜΕΤΡΙΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ

Σε έναν θεσμό όπως το κύπελλο με το συγκεκριμένο σύστημα διεξαγωγής, οι τρεις βαθμοί έχουν τεράστια σημασία. Αυτούς κρατάμε και τίποτα παραπάνω. Προφανώς και η ομάδα χρειάζεται χρόνο, να μπουν οι νέοι παίκτες και να βρουν ρυθμό. Χρειάζεται όμως και διάθεση, αποφασιστικότητα και σωστή νοοτροπία. Και δυστυχώς ο ΑΡΗΣ μας σήμερα κόντρα σε έναν αδύναμο αντίπαλο δεν είχε τίποτα από όλα αυτά. Για αυτό νίκη ακόμη και με μισό αυτογκολ κόντρα στον Ηρακλή και «κανονική προετοιμασία» κατά τη διακοπή μπας και δούμε έναν κανονικό ΑΡΗ με τις όποιες δυνατότητες πραγματικά έχει αυτό το ρόστερ.

Δεύτερη συνεχόμενη ήττα στο πρωτάθλημα για τον ΑΡΗ μας που έφυγε με άδεια χέρια από την Τούμπα, σε ενα παιχνίδι που για περίπου μισή ώρα είχε πάει ακριβώς εκεί που το θέλαμε αλλά μέσα σε λίγα λεπτά τα ατομικά λάθ και οι αποφάσεις του διαιτητή άλλαξαν εντελώς την εικόνα. Το 2-0 του ημιχρόνου ουσιαστικά τελείωσε το ντέρμπι μιας και η αντίδραση που περιμέναμε στην επανάληψη δεν ήρθε ποτέ στον βαθμό που θα έπρεπε.

ΜΠΗΚΕ ΣΑΝ ΑΡΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΦΕΡΕ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟΥ

Ο Γρηγορίου επανέφερε τους βασικούς του, έβαλε επιτέλους τον Γένσεν πιο μπροστά από Ράσιτς και Μπασίρου και ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παιχνίδι όπως ακριβώς έπρεπε να μπει σε ένα ντέρμπι. Με ένταση, σωστές αποστάσεις, καλή κυκλοφορία και διάθεση να χτυπήσει κυρίως από την πλευρά του Κένι, όπου ο Γιαννιώτας δημιουργούσε συνεχώς προβλήματα. Στο 15' ήρθε και η τεράστια ευκαιρία με τον Καντεβέρε να παίρνει την κεφαλιά από κοντά και τον Παβλένκα να σώζει τον Ποακ με τα πόδια. Ο Φαμπιάνο στην εξέλιξη της φάσης δεν βρήκε στόχο και κάπως έτσι χάθηκε η μεγάλη ευκαιρία να πάρουμε το προβάδισμα σε ένα διάστημα όπου ο αντίπαλος δεν είχε δημιουργήσει τίποτα ουσιαστικό. Και δυστυχώς σε τέτοια παιχνίδια αν δεν εκμεταλλευτείς τις στιγμές σου, αργά ή γρήγορα θα τις πληρώσεις.

ΧΑΘΗΚΕ ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΔΕΚΑ ΛΕΠΤΑ

Στο 31' ένα λάθος στην ανάπτυξη έδωσε στον Ποακ την ευκαιρία να βγει μπροστά, η μπάλα βρήκε στο χέρι του Φαμπιάνο και αφού ο Κολόμπο αρχικά έδειξε κόρνερ, το VAR τον κάλεσε να αλλάξει την απόφασή του και να δώσει πέναλτι. Το 1-0 άλλαξε εντελώς το παιχνίδι. Ο ΑΡΗΣ προσπάθησε να απαντήσει και είχε μεγάλη στιγμή με τον Γένσεν, αλλά ο Παβλένκα είπε ξανά όχι. Και εκεί που περίμενες να πάμε στα αποδυτήρια για να ανασυνταχθούμε, ήρθε το δεύτερο δώρο. Ο Μπασιρού έχασε εύκολα την μπάλα, ο Ποακ βγήκε στην κόντρα και μετά από επέμβαση του Βέλιο ο Ζίβκοβιτς έκανε το 2-0 με την τύχη να μας γυρνά την πλάτη επιδεικτικά.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ ΔΕΝ ΗΡΘΕ

Ο Γρηγορίου σωστά άφησε στα αποδυτήρια τον κακό Μπασιρού και πέρασε τον Μανού, μεταφέροντας τον Γένσεν πιο πίσω. Στην πορεία μπήκε και ο Μορόν, αλλά όσο και αν ο ΑΡΗΣ πήρε περισσότερο την μπάλα δεν κατάφερε να βάλει πραγματικά δύσκολα στον αντίπαλο. Η κεφαλιά του Φαμπιάνο και κυρίως η μεγάλη ευκαιρία του Μορόν στο 80' ήταν οι στιγμές όπου μπορούσαμε να ξαναμπούμε στο παιχνίδι. Το γκολ όμως δεν ήρθε και το 2-0 παρέμεινε μέχρι το τέλος.

ΕΙΧΕ ΠΛΑΝΟ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

Δύο γκολ από δύο τυχαίες καταστάσεις που όμως ξεκίνησαν από δικά μας λάθη έκριναν όλο το παιχνίδι. Με ένα πρώτο ημίχρονο που για περίπου 30' είχε πάει καλά κατέληξε στο χειρότερο δυνατό σενάριο. Και αυτό είναι το σημείο που πρέπει να προβληματιστούμε μιας και δεν γίνεται σε ημίχρονο που ακολουθείς το πλάνο σου και όλα βαίνουν καλώς τελικά να φεύγεις με 2 γκολ στα αποδυτήρια. Και εκεί που περιμένεις το κάτι παραπάνω, την αντίδραση για την ανατροπή ή έστω την ισοφάριση εσύ συνεχίζεις στο ίδιο τέμπο. Και αυτό είναι ίσως που με ενοχλεί περισσότερο. Κατά τα άλλα ο ΑΡΗΣ σήμερα έδειξε καλά στοιχεία σαν ομάδα. Όσο όμως έχεις ανέτοιμους παίκτες, επιρρεπείς στο λάθος αυτό δεν σου εξασφαλίζει τίποτα. Καλώς ή κακώς ο Γρηγορίου δείχνει αποφασισμένος να «ετοιμάσει» παίκτες μέσα από τα επίσημα παιχνίδια με οποιοδήποτε τίμημα. Τίμημα όπως τα ατομικά λάθη που στοιχίζουν βαθμούς. Το αν θα αποδώσει στην πορεία αυτό το ρίσκο θα φανεί μέσα στους επόμενους μήνες και κυρίως στα παιχνίδια μετά τη διακοπή του πρωταθλήματος.

ΜΕ ΑΔΕΙΑ ΧΕΡΙΑ

Ο ΑΡΗΣ τα τελευταία χρόνια έχει φύγει αρκετές φορές νικητής από αυτό το γήπεδο παίζοντας πολύ χειρότερο ποδόσφαιρο από ότι παίξαμε σήμερα. Σε όλες τις νίκες(αλλά και τις κλεμμένες που έληξαν Χ) κανείς δεν ασχολήθηκε με το πως παίξαμε. Έτσι και σήμερα. Κατοχή, έλεγχος, ευκαιρίες κτλπ είναι ψιλά γράμματα όταν γνωρίζεις την ήττα από το ημίχρονο. Φυσικά σε αυτή την εξίσωση της ήττας μπαίνουν και οι διαιτητικές αποφάσεις και ο παράγοντας τύχη. Αλλά αν μείνεις σε αυτά δεν πρόκειται να βελτιωθείς ποτέ. Και ο ΑΡΗΣ οφείλει να βρει τον τρόπο να παίρνει αποτελέσματα. Είτε αποδίδοντας καλό ποδόσφαιρο, είτε όχι. Το αν είναι θέμα χρόνου το ξέρει ο Γρηγορίου και οι παίκτες του. Εμείς αναμένουμε να δούμε αντίδραση με νίκες. Τίποτα λιγότερο.

Επιστροφή στην σκληρή πραγματικότητα είχαμε απόψε στην Αθήνα, με τον ΑΡΗ μας να γνωρίζει βαριά ήττα από την ΑΕΚ με 5-0. Σε ένα παιχνίδι που η ομάδα μας κατάφερε στο σημείο που είχε ανεβάσει την απόδοση της και διεκδικούσε την ισοφάριση να καταρρεύσει ολοκληρωτικά. Και αυτή η κατάρρευση που επέτρεψε στους αντιπάλους μας να στήσουν το δικό τους πάρτι είναι που πονάει. Στοίχισε η απουσία του Φαμπιάνο, στοίχισε η απουσία κανονικού στόπερ, στοίχισε το αργό και άνευρο κέντρο μας, στοίχισε η έλλειψη αποφασιστικότητας και καθαρού μυαλού σε κάθε μας κίνηση. Μια ανέτοιμη πνευματικά ομάδα με σημαντικά κενά που αυτή τη φορά ο Γρηγορίου αναγκάστηκε να τα επισημάνει.

ΔΕΝ ΜΠΗΚΕ ΠΟΤΕ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΑΛΛΑ ΕΜΕΝΕ ΖΩΝΤΑΝΟΣ

Με τη γνωστή ενδεκάδα των τελευταίων αγώνων και τη σημαντική απουσία του Φαμπιάνο στο κέντρο της άμυνας, ο ΑΡΗΣ μπήκε παθητικά στο παιχνίδι και δεν κατάφερε σε κανένα σημείο του Α ημιχρόνου να βρει τον τρόπο να δυσκολέψει την ΑΕΚ. Οι γηπεδούχοι είχαν την κυκλοφορία, έβρισκαν εύκολα χώρους ανάμεσα στις γραμμές μας και μόλις στο 11' με μια εξαιρετική συνεργασία έφθασαν στο 1-0. Η ομάδα μας δεν μπορούσε να κρατήσει την μπάλα μπροστά, δεν είχε σωστή σύνδεση των γραμμών και ουσιαστικά επιθετικά ήταν απούσα. Παρόλα αυτά η ΑΕΚ δεν εκμεταλλεύτηκε την υπεροχή της για δεύτερο γκολ και το 1-0 του ημιχρόνου μας κρατούσε μέσα σε ένα παιχνίδι στο οποίο ως εκείνο το σημείο είχαμε προσφέρει ελάχιστα.

ΠΗΓΕ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΙΣΟΠΕΔΩΘΗΚΕ

Στην ανάπαυλα ο Γρηγορίου πέρασε Κουαμέ και Παλάσιος αντί Μανού και Γιαννιώτα και η εικόνα άλλαξε. Η ομάδα ανέβηκε μέτρα, πίεσε περισσότερο και για περίπου ένα τέταρτο μετέφερε το παιχνίδι στο μισό της ΑΕΚ. Και εκεί φάνηκε πόσο πνευματικά ανέτοιμοι και άτολμοι ήμαστα. Πάντα ένας δισταγμός, πάντα ένα λάθος απόφαση στην τελική ενέργεια που θα οδηγούσε στο 1-1. Και αφού εμείς δεν εκμεταλλευτήκαμε το καλό μας διάστημα η ΑΕΚ με περίσσια αυτοπεποίθηση και αποτελεσματικότητα με φιλοδώρησε με 5 γκολ.

ΗΤΤΑ ΜΕ ΗΤΤΑ ΕΧΕΙ ΔΙΑΦΟΡΑ

Αν το παιχνίδι τελείωνε 2-0 πιθανόν σήμερα να συζητούσαμε για ένα κακό παιχνίδι απέναντι σε έναν σαφώς πιο έτοιμο και ποιοτικό αντίπαλο. Θα λέγαμε για το κακό πρώτο ημίχρονο, για την αντίδραση που έμεινε στη μέση στην επανάληψη, για τις αδυναμίες της ομάδας και θα πηγαίναμε παρακάτω. Όταν όμως από το 2-0 και μετά βλέπουμε μια ομάδα να παραδίδεται με παίκτες να χάνουν τις θέσεις τους, να μην μαρκάρουν, να αφήνουν τεράστιους κενούς χώρους και να μην προσπαθούν να αντιδράσουν μιλάμε για κάτι διαφορετικό. Όταν πριν λίγο καιρό εκθειάζαμε την επιμονή στην Καλαμάτα και την ποιότητα που έβγαλε η ομάδα με τον ΟΦΗ ήταν γιατί αυτά μας έδειξε μέσα στο γήπεδο. Και πάνω σε αυτά τα θετικά στοιχεία ξεκίνησε να χτίζεται λιθαράκι λιθαράκι μια νέα σχέση εμπιστοσύνης με τον φετινό ΑΡΗ. Σήμερα όμως αυτή η σχέση κλονίστηκε.

ΠΡΩΤΗ ΗΤΤΑ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟ ΗΧΗΡΟ ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Μέχρι σήμερα ο Γρηγορίου είχε κερδίσει αρκετούς πόντους με τη διαχείριση των παιχνιδιών. Σήμερα προσπάθησε ξανά να αλλάξει την εικόνα στο ημίχρονο και αρχικά το κατάφερε. Εκεί όμως που το σχέδιο απέτυχε ολοκληρωτικά ήταν μετά το 2-0. Εκεί η κατάσταση ξέφυγε από τον όποιο έλεγχο είχε και απλά αφέθηκε και αυτός μαζί με τους παίκτες του στις διαθέσεις των αντιπάλων. Και αυτή ακριβώς η αγωνιστική συμπεριφορά είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που πρέπει να διαχειριστεί ο Γρηγορίου. Γιατί τόσο καιρό μιλούσαμε για αποδυτήρια, για παίκτες που έχουν πεισθεί από το πλάνο του προπονητή, δείχνουν διάθεση και θέλουν να προσφέρουν στην ομάδα. Σήμερα όμως όλα αυτά ξεχάστηκαν και θυμηθήκαμε ότι απουσιάζει ο Φαμπιάνο, κενά στα στόπερ και ανέτοιμο κέντρο. Όπως δεν γίναμε υπερομάδα επειδή ξεκινήσαμε με 2 στα 2, έτσι δεν γίναμε ξαφνικά σκορποχώρι επειδή φάγαμε πέντε από την ΑΕΚ. Ούτε όμως με το να βάλουμε το σημερινό κάτω από το χαλάκι κερδίζουμε κάτι. Βαρύ πάθημα, σκληρό μάθημα… άντε να δούμε μπας και βγει και κάτι καλό από αυτό το στραπάτσο.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΕ ΣΚΛΗΡΟ ΤΡΟΠΟ

Με μια εύκολη ήττα που στην πορεία εξελίχθηκε σε διασυρμό έφυγε ο ΑΡΗΣ μας από την Αθήνα, σε ένα παιχνίδι που περιμέναμε πολλά περισσότερα από μια άνευ όρων παράδοση. Μπήκε ανέτοιμος, συνέχισε με διστακτικότητα και ατολμία και με την πρώτη ευκαιρία παραδόθηκε. Ένα αποτέλεσμα και μια εμφάνιση καθρέφτης όλων αυτών των προβλημάτων που ακολουθούν την ομάδα από την αρχή της σεζόν. Προβλήματα που είτε το παιχνίδι έληγε 1-0 είτε 7-0 πάλι τα ίδια θα ήταν. Προφανώς και υπάρχει απόσταση από την ΑΕΚ αλλά όχι αυτή που επιτρέψαμε να φανεί σήμερα. Αναμένουμε αντίδραση σε όλα τα επίπεδα…

ΥΓ. Ευχάριστη έκπληξη ήταν ως τώρα η πορεία του Γρηγορίου στον ΑΡΗ μας και κάπως έτσι περιμέναμε και σήμερα να μας εκπλήξει. Δυστυχώς είχαμε ξαναζεσταμένο φαγητό.

ΥΓ2. Αν υπάρχει κάτι πιο στενάχωρο από το να βλέπεις την ομάδα σου να αγωνίζεται με τέτοιο τρόπο και να δέχεται 5 γκολ, είναι να νιώθεις ότι αυτό το έργο το έχεις ξαναδεί αρκετές φορές.

ΥΓ3. Τα προηγούμενα παιχνίδια μας έδωσαν το δικαίωμα να ελπίζουμε, σήμερα νιώσαμε αποστάσεις και ταβάνια που μας πληγώνουν. Ας μην παρασυρόμαστε και ας δούμε παιχνίδι με το παιχνίδι τι μπορεί να κάνει αυτή η ομάδα… αρχίζοντας από το ντέρμπι της επόμενης αγωνιστικής ευελπιστώντας να δούμε από τους παίκτες μας την αντίδραση που θέλουμε.

Το 2 στα 2 έκανε ο ΑΡΗΣ μας ξεπερνώντας το εμπόδιο του ΟΦΗ στο Κλ.Βικέλιδης πιο εύκολα από όσο δείχνει το τελικό 2-1. Κόντρα σε μια φορμαρισμένη ομάδα με περισσότερα παιχνίδια στα πόδια της, η ομάδα μας έκανε μια πειστική εμφάνιση και πήρε άλλους 3 βαθμούς. Ο Γκαρθία στην επανεμφάνιση του και ο Κουαμέ με μια εξαιρετική έμπνευση και εκτέλεση τα 2 γκολ. Φρένο στη χαρά μας από την εικόνα του αγώνα έβαλε ο τραυματισμός του Φαμπιάνο που μόλις στην επόμενη φάση «νιώσαμε» τη σημαίνει τι σημαίνει η απουσία του. Αναμενόμενη η μέτρια προσέλευση του κόσμου λόγω της παράλογης τιμολογιακής πολιτικής της ΠΑΕ, ωστόσο υπήρχε παλμός και ενθουσιασμός που διατηρήθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα.

ΜΑΝΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ

Με αρκετές αλλαγές σε σχέση με την Καλαμάτα και τον Μανού Γκαρθία να παίρνει θέση πίσω από τον Καντεβέρε, ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παιχνίδι με το πόδι στο γκάζι. Μόλις στο 3' η πίεση ψηλά έφερε το λάθος του ΟΦΗ, ο Ράσιτς έδωσε την μπάλα στον Μανού και ο Ισπανός με ωραίο τελείωμα στην επιστροφή του στο Βικελίδης έκανε το 1-0. Ό,τι καλύτερο για τον ίδιο αλλά και για την ομάδα που από νωρίς έφερε το παιχνίδι στα μέτρα της. Ο ΟΦΗ πήρε στη συνέχεια περισσότερο την μπάλα χωρίς όμως να δημιουργεί προβλήματα και πέρα από μια ασυνεννοησία Φαμπιάνο-Γένσεν που διόρθωσε ο εξαιρετικός Βέλιο, ο ΑΡΗΣ ήταν αυτός που είχε τις καλές στιγμές για να πάει με μεγαλύτερο προβάδισμα στα αποδυτήρια. Τα σουτ των Καντεβέρε και Γκαρέ(2 φορές) εύκολα θα μπορούσαν να έχει οδηγήσει και σε ένα δεύτερο γκολ στο Α ημίχρονο.

ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΕ, ΕΒΓΑΛΕ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ

Στο Β ημίχρονο η εικόνα έγινε ακόμη πιο ξεκάθαρη. Ο ΑΡΗΣ είχε τον έλεγχο, έβρισκε χώρους και δημιουργούσε συνεχώς προϋποθέσεις για το δεύτερο γκολ. Ο Γρηγορίου φρέσκαρε την επιθετική του γραμμή με Γιαννιώτα, Μιρ και Κουαμέ και στο 68' ήρθε η φάση που ουσιαστικά τελείωσε το παιχνίδι. Ο Φαμπιάνο έκανε τη βαθειά μπαλιά, ο Χριστογεώργος βγήκε μακριά από την εστία του και έδιωξε πάνω στον Κουαμέ που χωρίς δεύτερη σκέψη έστειλε με εκπληκτικό τρόπο την μπάλα στα δίχτυα για το 2-0. Το παιχνίδι θα μπορούσε να είχε τελειώσει και με μεγαλύτερο σκορ, με αποκορύφωμα το πέναλτι του Ράσιτς που απέκρουσε όμως ο γκολκιπερ του ΟΦΗ. Στις καθυστερήσεις ήρθε ο τραυματισμός του Φαμπιάνο που άφησε την ομάδα με δέκα και στην αμέσως επόμενη φάση ο ΟΦΗ εκμεταλλεύτηκε το αριθμητικό πλεονέκτημα και μείωσε στο τελικό 2-1. Σκορ που μάλλον αδικεί την εμφάνιση μας αλλά ελάχιστη σημασία έχει από την στιγμή που πήραμε τους 3 βαθμούς.

ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΣΥΝΔΥΑΣΕ ΝΙΚΗ ΜΕ ΚΑΛΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Στην Καρδίτσα κρατήσαμε το αυτονόητο της πρόκρισης. Στην Καλαμάτα κρατήσαμε την ψυχή, την αντίδραση και μια τεράστια ανατροπή. Σήμερα όμως μαζί με τους τρεις βαθμούς μπορούμε να κρατήσουμε και την εικόνα. Απέναντι σε έναν ΟΦΗ που μόνο αμελητέα ποσότητα δεν είναι και μπήκε στη χρονιά με την καλύτερη δυνατή ψυχολογία, ο ΑΡΗΣ ήταν ξεκάθαρα η καλύτερη ομάδα μέσα στο γήπεδο. Και το σημαντικότερο είναι ότι αυτό δεν έγινε από κάποιον πρωταγωνιστή που πήρε την ομάδα στην πλάτη του αλλά μέσα από μια συνολικά καλή λειτουργία.

Ο Βέλιο φώναξε παρών όταν χρειάστηκε. Ο Ρίτσαρντς στο ντεμπούτο του έδωσε μια πρώτη εικόνα του τι μπορεί να προσφέρει αν και φανερά ανέτοιμος. Ο Ράσιτς παρά το χαμένο πέναλτι ήταν μέσα στις περισσότερες καλές ενέργειες και συνεχίζει να υπηρετεί άριστα τον ηγετικό ρόλο που έχει αναλάβει. O Φαμπιάνο και πάλι εκ των κορυφαίων. Ο Μανού επέστρεψε με γκολ και έδειξε με το καλημέρα γιατί η επιστροφή του μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα. Ο Κουαμέ μπήκε από τον πάγκο και μαζί με την ενέργεια που έδωσε πέτυχε και ένα πανέμορφο γκολ. Ο Μπασιρού αν και πάλι μέτριος κατά την διάρκεια του αγώνα βελτιώθηκε αλλά όταν μπήκε ο Χόγκλα φάνηκε η διαφορά ενός πιο «μπαρουτοκαπνισμένου» παίκτη(παρά την απουσία του λόγω τραυματισμού). Γενικότερα υπήρχαν λύσεις μέσα στο παιχνίδι αλλά και στον πάγκο …όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος ο Μορόν. 

ΤΑ ΚΕΝΑ ΤΟΥ ΡΟΣΤΕΡ ΠΟΥ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΜΕΙΩΝΟΝΤΑΙ

Τόσο καιρό συζητάμε για τα κενά του ρόστερ, τις καθυστερημένες μεταγραφές και έναν σχεδιασμό που δικαιολογημένα μας έχει εκνευρίσει. Αυτά δεν αλλάζουν επειδή κάναμε δύο νίκες. Σήμερα όμως για πρώτη φορά είδαμε και κάτι από την άλλη πλευρά. Είδαμε αρκετή ποιότητα συγκεντρωμένη μέσα στο γήπεδο και ακόμη περισσότερη να έρχεται από τον πάγκο. Και υπάρχουν και άλλοι παίκτες που ακόμη περιμένουμε να μπουν στην εξίσωση. Ακόμη και αν αυτή η εξίσωση εμπεριέχει το ρίσκο του να παίρνουν χρόνο ανέτοιμοι παίκτες.

ΣΑΝ ΝΑ ΑΡΧΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΜΑΔΑ

Ο Γρηγορίου μετά το παιχνίδι είπε το αυτονόητο. Μέχρι να μπουν όλοι οι νέοι παίκτες και να αποκτήσει η ομάδα την ταυτότητα που θέλει για να φθάσει στο επίπεδο ετοιμότητας που πρέπει, προέχουν οι βαθμοί. Και έχει απόλυτο δίκιο. Για το χρονικό σημείο όμως που βρισκόμαστε η ομάδα όχι μόνο παίρνει τους βαθμούς αλλά μας δείχνει και κάποια στοιχεία ομάδας. Στην Καλαμάτα το είδαμε στην επιμονή μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Σήμερα το είδαμε στην πίεση, στις συνεργασίες, στις ευκαιρίες, στις επιλογές από τον πάγκο και στον τρόπο που διαχειρίστηκε σχεδόν ολόκληρο το παιχνίδι. Δεν χρειάζεται να ενθουσιαστούμε από την 2η αγωνιστική. Ούτε να ξεχάσουμε τις ανορθογραφίες του καλοκαιριού επειδή μπήκαμε με 2 στα 2. Φαίνεται όμως να δημιουργείται μια ομάδα που πιστεύει σε αυτό που κάνει.

ΠΕΙΘΕΙ ΟΛΟΕΝΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ

Αυτή τη φορά δεν χρειάστηκε ανατροπή, άγχος και Φαμπιάνο σε ρόλο σέντερ φορ για να έρθει η νίκη. Ο ΑΡΗΣ ήταν καλύτερος από τον ΟΦΗ, προηγήθηκε μόλις στο 3' με τον Μανού Γκαρθία, έχασε ευκαιρίες, βρήκε το δεύτερο γκολ με μια γκολάρα του Κουαμέ και έφθασε απόλυτα δίκαια στη νίκη. Ένα σκορ που κολακεύει περισσότερο τους φιλοξενούμενους παρά αποτυπώνει την πραγματική εικόνα του αγώνα. Δεύτερη νίκη στο πρωτάθλημα, 6 βαθμοί και κυρίως μια εμφάνιση που μας επιτρέπει δειλά δειλά να βλέπουμε κάτι καλό να δημιουργείται. Συνέχισε έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Από το χάος και την απογοήτευση του καλοκαιριού μέχρι το σημερινό 2 στα 2 η απόσταση είναι τεράστια. Η σεζόν φυσικά μόλις ξεκίνησε και κανένας δεν κέρδισε τίποτα από τον Αύγουστο. Αλλά αν είναι να κοιτάμε παιχνίδι με το παιχνίδι και να βλέπουμε ένα βήμα μπροστά κάθε φορά, όλα μια χαρά!

ΥΓ2. Σε μια αμυντική γραμμή που ακόμη ψάχνει την τελική της μορφή κάθε αγωνιστική ημέρα απουσίας του Βραζιλιάνου θα μοιάζει με Γολγοθά.

ΥΓ3. Τεράστιο ατόπημα της ΠΑΕ με τις τιμές των εισιτηρίων. Πέρα από τον μόνιμα κακό επικοινωνιακό χειρισμό του θέματος και την αδυναμία εύρεσης σημείου επαφής με τον κόσμο, είναι έγκλημα να κόβεις το γήπεδο από όποιον αδυνατεί να ανταποκριθεί σε αυτή την τιμολογιακή πολτική… Από τους πιτσιρικάδες, τον κόσμο που έρχεται από επαρχία μέχρι και τον οποιονδήποτε που απλά δεν το σηκώνει το πορτοφόλι του. Μακάρι να διορθωθεί σύντομα αυτό το λάθος.