Αλώβητος έφυγε από την Τούμπα ο ΑΡΗΣ μας για ακόμη μια φορά σε ένα από τα πιο παράξενα ντέρμπι των τελευταίων ετών. Οι 11 του Ένινγκ κόντρα στα προβλήματα μιας περίεργης χρονιάς, έδειξαν αυταπάρνηση και άντεξαν μέχρι το φινάλε σε ένα παιχνίδι που στα «χαρτιά» φαινόταν χαμένο. Ξεχώρισε ο Σόουζα που ήταν βράχος στην άμυνα όπως και ο Κουέστα που συνέχισε τις εκπληκτικές εμφανίσεις του.

Παιχνίδι αντοχών ήταν το σημερινό για την ομάδα μας με τους 11 εναπομείναντες παίκτες να έχουν πρώτα να αντιμετωπίσουν την κούραση και μετά τον αντίπαλο τους. Ο μπαογκ μπήκε πιο ορεξάτος είχε τον πρώτο λόγο και τις ευκαιρίες αλλά η ομάδα μας δεν μάσησε. Λίγο η τύχη, λίγο ο Κούεστα, πολύ περισσότερο ο Σόουζα που ήταν μέσα σε όλες τις φάσεις και ο ΑΡΗΣ κατάφερε να εγκλωβίσει τον συμπολίτη που όσο περνούσε η ώρα έχανε την επιθετικότητα του. Σε αυτό βοήθησε και η πολύ καλή κυκλοφορία της μπάλας μεσοεπιθετικά αλλά και ο μαχητικός Διαμαντόπουλος που πάλευε σε κάθε διεκδίκηση με όλες του τις δυνάμεις. Η ανάποδη κεφαλιά του Σόουζα, το εξαιρετικό χτύπημα του Ματίγια που ανάγκασε τον Πασχαλάκη σε μια δύσκολη απόκρουσε και η παραλίγο προβολή του Διαμαντόπουλου μετά από την σέντρα διαβήτη του Μαρτίνες ήταν οι καλύτερες μας ευκαιρίες. Και όλα αυτά σε ένα παιχνίδι όπου παρά την στατιστική λίγες ήταν οι πραγματικά καλές ευκαιρίες για να μπει ένα γκολ. Ωστόσο σε μεγάλο βαθμό φάνηκε η ηρωική προσπάθεια των παικτών μας σε αυτά τα πλέιοφς που τόσο κατηγορήθηκαν για τις άσχημες ήττες μιας και σε αυτή την τελευταία αγωνιστική ΑΕΚ και μπάογκ με έλλειψη κίνητρου(μιας και τα συμφώνησαν για την 2η θέση)  και μερικές αλλαγές φάνηκαν πολύ κατώτεροι του αναμενομένου.

Στάθηκε στο ύψος του ο ΑΡΗΣ μας σήμερα σε ένα παιχνίδι όπου οι οπαδοί του συμπολίτη προτού ξεκινήσει ονειρευόντουσαν βροχή από γκολ και «ιστορικά» ρεκόρ. Στο γήπεδο όμως μέσα αυτοί οι εναπομείναντες 11 αντί για δυνάμεις και τρεξίματα παρέταξαν θέληση και πείσμα αποχαιρετώντας την χρονιά με ψηλά το κεφάλι. Ένα γλυκόπικρο φινάλε σε μια γλυκόπικρη χρονιά… Αναμένουμε τις επίσημες ανακοινώσεις Κάρυ!

ΥΓ. Βλέποντας τον μπαογκ με 3-4 ρεζέρβες φρέσκων παικτών κατόπιν επιλογής του προπονητή του να έχει αυτή την εικόνα (και την ΑΕΚ  που παραχώρησε την 2η θέση μεσοβδόμαδα) καταλαβαίνεις πόσο δύσκολο ήταν για τον Ένινγκ και τους παίκτες του να βγάζουν τα πλέιοφς με 12-13 ετοιμοπόλεμους παίκτες, 2 πιτσιρικάδες στην άμυνα και κανένα απολύτως βαθμολογικό κίνητρο.

ΥΓ2. Βροχή ονομάτων για την ομάδα μας αλλά μέχρι να ακούσουμε την επίσημη ανακοίνωση για την άρση των μπαν απλά τα προσπερνάμε.

ΥΓ3. Με αυτόν τον σχολιασμό και αυτά τα επιλεκτικά ριπλέϊ από το ποακ τιβι ως ένα σημείο είναι λογικό τα πρόβατα του συμπολίτη να πιστεύουν ότι τους κυνηγάει το σύστημα των Αθηνών…

ΥΓ4. Είχαμε και την ανακοίνωση της Ένωσης Δημοσιογράφων για την στοχοποίηση συναδέλφων τους από την ΠΑΕ ΑΡΗΣ… για τα στημένα ρεπορτάζ κατά παραγγελία ούτε κουβέντα! Προφανώς και αυτά τα ρεπορτάζ  πλέον διδάσκονται στις σχολές δημοσιογραφίας και δεν προκαλούν έκπληξη αλλά καθημερινότητα.

Πώρωση και μοναδική Αρειανίδικη τρέλα επικρατεί στον πλανήτη ΑΡΗ με τον κόσμο να βρίσκεται στην τελευταία προπόνηση και να «ντοπάρει» την ομάδα ενόψει του μεγάλου ημιτελικού! Οι απώλειες των Βέλεθ και Σόουζα είναι σημαντικές αλλά όλοι στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ γνωρίζουν ότι το πάθος και η αποφασιστικότητα των παικτών μας είναι η κινητήρια δύναμη της ομάδος και τα στοιχεία αυτά που θα μας οδηγήσουν στην πρόκριση!

Όπως φάνηκε και κατά τη διάρκεια του σαββατιάτικου αγώνα στο ΟΑΚΑ οι τραυματισμοί των Βέλεθ και Σόουζα ήταν σημαντικοί και μόνο με θαύμα θα προλάβαιναν τον ημιτελικό της Τετάρτης.  Αποτέλεσμα αυτής της ατυχίας είναι οι αλχημείες που θα αναγκαστεί ο Μίκαελ Ένινγκ να κάνει για ακόμη μια φορά. Μπα ως στόπερ; Σάσα ή Σούντγκρεν ως δεξί μπακ και ο Ρόζ δίπλα στον Δέλη; Ή μήπως θα ρισκάρει με Μανσίνι ως δεξί μπακ που τα πήγε σχετικά καλά και σε αυτόν τον ρόλο; Το βέβαιο είναι ότι ο ΑΡΗΣ θα αναγκαστεί να παλέψει με άμυνα ανάγκης σε ένα παιχνίδι όπου τα εκτός έδρας γκολ έχουν τη δική τους ξεχωριστή σημασία. Στην πράξη όμως ο ΑΡΗΣ έχει αντιμετωπίσει  4 φορές την ΑΕΚ υπό πολύ αντίξοες συνθήκες και παρά τα αρνητικά αποτελέσματα η ομάδα πείθει ότι μπορεί να τα καταφέρει. Για να τα καταφέρει όμως θα πρέπει πρώτα από όλα το παιχνίδι να διεξαχθεί επί ίσους όρους, κάτι που δεν έγινε σε κανένα από τα προηγούμενα 4 παιχνίδια. Και αυτό ακριβώς είναι το στοιχείο που έχει τρελάνει και πωρώσει για τα καλά τους παίκτες μας ώστε να δώσουν ένα καλό μάθημα στο αεκάκι. Παρά τα αμυντικά προβλήματα η ομάδα μεσοεπιθετικά έχει μπόλικο ταλέντο και κόντρα στην εξίσου προβληματική άμυνα της ΑΕΚ μπορούμε παίζοντας επιθετικά να πάρουμε αυτό που θέλουμε. Άλλωστε το γνωμικό «η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση» δεν έχει βγει τυχαία… Για αυτό και ίσως ο προπονητής μας από το ξεκίνημα να στήσει την ομάδα με καθαρά επιθετικούς προσανατολισμούς, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα τα μετόπισθεν. Τακτική με πολύ ρίσκο αλλά όσο πιο μακριά είναι η μπάλα από την περιοχή μας και στα πόδια των παικτών μας τόσο καλύτερα.

Η ΑΕΚ  πραγματικά φέτος έχει ξεπεράσει κάθε όριο εύνοιας απέναντι στην ομάδα μας και για αυτό πρέπει μέσα στο γήπεδο να πάρει την απάντηση της. Και αυτός ο ημιτελικός είναι η καλύτερη ευκαιρία για να την δώσουμε. Και ας μην είναι ο κόσμος στην κερκίδα οι παίκτες το έχουν πάρει το μήνυμα για την πρόκριση εδώ και καιρό. Σήμερα με το «ντου» στην προπόνηση απλά το ένιωσαν πιο έντονα στο πετσί τους! ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ!!!

ΥΓ1. Μια πρώτη «μικρή» νίκη ήταν αυτή με την αντικατάσταση του παρατηρητή του αγώνα. Μπράβο στον κόσμο και στην ΠΑΕ για τα αντανακλαστικά και την αντίδραση.

ΥΓ2. Το θέμα με τον πρόεδρο της ΕΠΣ Καρδίτσας που ορίστηκε βοηθός παρατηρητή αλλά τελικά δήλωσε κώλυμα λόγω της αγάπης του για την ΑΕΚ δεν είναι ότι αυτά τα ανθρωπάκια υποστηρίζουν μια ομάδα… αλλά το ότι απροκάλυπτα το διαφημίζουν ακόμη και όταν αναλαμβάνουν θέσεις ευθύνης. Αν δεν βλέπουν κάτι ηθικά μεμπτό σε όλο αυτό όταν συμβαίνει μπροστά στα φώτα της δημοσιότητας φανταστείτε τι γίνεται πίσω από τις κλειστές πόρτες…

Χωρίς να ιδρώσει ιδιαίτερα η ομάδα μας έφθασε σε ακόμη ένα τρίποντο κερδίζοντας με 3-0 την Αναγέννηση Καρδίτσας σε ένα παιχνίδι μονόλογο από την αρχή μέχρι το τέλος.  Μπορεί στο πρώτο ημίχρονο η ατυχία και ο εκπληκτικός Γκέκας να κράτησε ανέπαφη την εστία του στην επανάληψη όμως το παιχνίδι πήρε την φυσιολογική του μορφή όπως ξεκάθαρα αποτυπώνεται από το τελικό 3-0.

Σε αντίθεση με τα περισσότερα παιχνίδια ο ΑΡΗΣ μας μπήκε δυνατά στο παιχνίδι κυνηγώντας από νωρίς να ανοίξει το σκορ. Λίγο η ατυχία λίγο ο εκπληκτικός τερματοφύλακας της Καρδίτσας και παρά τις εκπληκτικές ευκαιρίες των Μπαστακού, Δεληζήση, Πασά, Μουμίν και Σόουζα το σκορ έμεινε στο μηδέν. Φυσικά στα πρώτα 45’ δεν έλειψαν τα γνωστά «λαθάκια» της διαιτησίας με κανονικό γκολ να ακυρώνεται ως οφσάιντ και πεντακάθαρο χέρι μέσα στην περιοχή να μην δίνεται πέναλτι. Στην επανάληψη όμως η γκίνια έσπασε και μόλις από το πρώτο λεπτό ο Σόουζα με κοντινή προβολή άνοιξε το σκορ. Παρά το 1-0 οι παίκτες της Καρδίτσας δεν μπόρεσαν ούτε για μια στιγμή να αντιδράσουν και να ανησυχούν τον τερματοφύλακα μας που παρέμεινε θεατής από την αρχή μέχρι το τέλος της αναμέτρησης. Στο 63’ ο Πασάς ανατράπηκε ξεκάθαρα μέσα στην περιοχή με το «κοράκι» να αναγκάζεται αυτή την φορά να δείξει την άσπρη βούλα.  Ο Πλατέλλας με ψύχραιμη εκτέλεση έκανε το 2-0  και εκεί τελείωσε ουσιαστικά το παιχνίδι. Στα εναπομείναντα λεπτά οι παίκτες μας έκαναν απλή διαχείριση του παιχνιδιού σε ρυθμούς  προπόνησης μέχρι το 93’ όπου ο Ντούνης έβγαλε έξυπνη πάσα στον Μιλούνοβιτς με τον τελευταίο να τελειώνει εξαιρετικά την φάση κάνοντας το τελικό 3-0. Πολύ καλός ο ΑΡΗΣ μας σήμερα παρά την ατυχία του πρώτου ημιχρόνου. Από την στιγμή όμως που η ομάδα δημιουργεί πολλές ευκαιρίες και καταφέρνει να παίρνει τους 3 βαθμούς τα πάντα δείχνουν ότι η ομάδα βαδίζει  στον σωστό δρόμο προς την άνοδο!

Κόντρα στην διαιτησία και το σπρώξιμο που δέχεται ο ΟΦΗ, ο ΑΡΗΣ μας κάνει αυτό που πρέπει από το ξεκίνημα της σεζόν. Η αύξηση της διαφοράς από την 3^η θέση σε συνδυασμό με την εικόνα της ομάδος μας κάνει να αισθανόμαστε σχεδόν σίγουροι ότι ο στόχος θα επιτευχθεί. Ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία ο πρώτος γύρος και όσο περνάνε οι αγωνιστικές το άγχος θα είναι αποκλειστικά στους διώκτες μας. Μέχρι όμως να «κλειδώσει» και μαθηματικά η άνοδος άπαντες πρέπει να συνεχίζουν να βρίσκονται σε εγρήγορση!

Άλλον έναν κακό του δαίμονα των τελευταίων χρόνων ξόρκισε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα παίρνοντας ένα σπουδαίο διπλό σε μια δύσκολη έδρα. Ο Διαμαντόπουλος βρήκε ύστερα από καιρό βρήκε τον δρόμο προς τα δίχτυα και ήταν αυτός που έκανε το χρυσό 1-2 όταν όλα έδειχναν ισοπαλία. Φλύαρη η υπεροχή της ομάδος μας που αν και μας άγχωσε αρκετά τελικά μας έκανε να χαμογελούσαμε και δείχνει αποφασισμένη να μην αφήσει να χαθεί το τραίνο της ανόδου φέτος!

Σχεδόν μονότερμα παίζαμε σε όλο το πρώτο ημίχρονο με τους παίκτες του Πανσερραϊκού  να μην περνάνε ούτε καν το κέντρο. Ωστόσο ήταν ολοφάνερο ότι είχαμε σημαντικά προβλήματα στην επιθετική μας ανάπτυξη με τον Πλατέλλα να είναι ο μόνος που προσπαθούσε να δημιουργήσει φάσεις και τον Χαντί που στο πρώτο ημίχρονο έκανε και αυτός αισθητή την παρουσία του. Στο δεύτερο ημίχρονο η ομάδα μας μπήκε δυνατά δημιούργησε 2-3 καλές ευκαιρίες μέχρι ο Σόουζα να κάνει με κεφαλιά το 0-1 μετά από ωραία εκτέλεση φάουλ του Πλατέλλα.  Τις πρώτες 2 φορές που συμπτωματικά οι αντίπαλοι μας σούταραν προς την εστία μας  φάνηκε ότι τους πήγαινε η μπάλα… την μια παραλίγο από το πουθενά να καταλήξει στα δίχτυα ένα σουτ μερικά μέτρα μπροστά από το κέντρο  και την άλλη μια στραβοκλωτσιά κατέληξε στο δοκάρι μας.   Την τρίτη όπου ο παίκτης των Σερρών βρήκε και ελεύθερο πεδίο έξω από την μεγάλη μας περιοχή έστειλε την μπάλα στο γάμα με ένα άπιαστο σουτ όπου σπάνια βλέπεις ιδίως από ομάδες όπως ο Πανσερραϊκός. Στη συνέχεια είχαμε όπως αναμενόταν τις γνωστές καθυστερήσεις και όλα έδειχναν ότι βαδίζαμε προς το Χ. Ο δραστήριος όμως Διαμαντόπουλος που βοήθησε πολύ την ομάδα περνώντας στην θέση του "άφαντου" Μπαστακού χώθηκε όπως συνηθίζει σε μια φάση που δεν μύριζε γκολ, βρέθηκε σε πλεονεκτική θέση και έκανε από κοντά το 1-2! Στα ελάχιστα λεπτά που απέμειναν σε μια αντεπίθεση ο Πασσάς έβγαλε την ασιστ στον Τζανακάκη για να γράψει το τελικό 1-3 απέναντι σε μια ομάδα που τα προηγούμενα χρόνια μας είχε σπάσει τα νεύρα. Δεν είχε νεύρο η ομάδα σήμερα και όπως φάνηκε δεν είχε ούτε πλάνο. Οι ψιλοκρεμαστές μπαλιές κυρίως στο Α ημίχρονο σπάνια έβρισκαν τον στόχο τους. Η ομάδα όμως φαίνεται να έχει μπολιαστεί με τη νίκη, να μένει ανεπηρέαστη από ότι συμβαίνει γύρω της και να παίρνει  τις νίκες.

Μετά το διπλό με τα Τρίκαλα στην πρεμιέρα ήρθε άλλο ένα διπλό σε μια έδρα όπου την προηγούμενη αγωνιστική η 2η της βαθμολογίας Παναχαϊκή έχασε βαθμούς. Μπορεί να μην εντυπωσιάζουμε με την απόδοση μας αλλά οι παίκτες του Δ.Σπανού φαίνονται προσηλωμένοι στον στόχο της ανόδου. Όσο για τους Σερραίους  όσο χαρήκανε τα προηγούμενα χρόνια χαρήκανε… ας ψάξουν αλλού βαθμούς για να σωθούν. Μη σταματάς να τους πονάς ΑΡΕΙΝΑΡΑ!!!!

ΥΓ. Εντάξει… ο διαιτητής δεν μας έσφαξε αλλά και μόνο που συζητιέται καταλαβαίνει κανείς τι τραβάμε από τα κοράκια φέτος. Αν και θα ήταν ενδιαφέρον να μπορούσαμε να δούμε αν στη φάση του γκολ στην περίπτωση που δεν κατέληγε η μπάλα στα δίχτυα αν θα σφύριζε πέναλτι το ξεκάθαρο τράβηγμα φανέλας μέσα στην περιοχή.

Χωρίς να χρειαστεί να φορτσάρει ιδιαίτερα ο ΑΡΗΣ μας πήρε εύκολα τη νίκη απέναντι στην Καλλιθέα με 3-0. Η ομάδα ήταν συγκεντρωμένη και είχε ουσία στο παιχνίδι της περιορίζοντας τους αντιπάλους σε παθητικό ρόλο για 90'. Παρόλα αυτά η νέα κραυγαλέα εύνοια υπέρ της Λαμίας που κέρδισε με σκανδαλώδη τρόπο μετρίασε την χαρά του κόσμου που έκανε αισθητή την παρουσία του σήμερα στο Κλ.Βικελίδης.

Από το ξεκίνημα του αγώνα ο ΑΡΗΣ μας παρουσιάστηκε σοβαρός με καλή κυκλοφορία της μπάλας και σωστές αντιδράσεις στην άμυνα. Η Καλλιθέα αρκέστηκε στο να αμύνεται κάτι όμως που έδειχνε ότι αργά ή γρήγορα θα ερχόταν το γκολ. Κάτι που έγινε μόλις στο 9΄όταν από το γύρισμα του Τζανακάκη ο Ντούνης έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Στη συνέχεια και με την Καλλιθέα να μην αντιδράει και να περιμένει παρά το εις βάρος της σκορ η ομάδα μας έψαξε το δεύτερο γκολ χωρίς όμως να δημιουργήσει ουσιαστικές ευκαιρίες. Στην επανάληψη οι παίκτες μας μπήκαν αποφασισμένοι να καθαρίσουν το παιχνιδί για να αποφύγουν το αγχωτικό φινάλε. Μπορεί το σουτ του Τάτου μετά από εξαιρετική ατομική ενέργεια στο 48΄να σταμάτησε στο δοκάρι αλλά λίγα λεπτά αργότερα ο Τζανακάκης βρήκε την ευκαιρία και με ένα πολύ ωραίο διαγώνιο σουτ έγραψε το 2-0 όπου και ουσιαστικά τέλειωσε το παιχνίδι. Το 3-0 με την κοντινή προβολή του Σόουζα ήταν το κερασάκι στην τούρτα από ένα ήσυχο ηλιόλουστο απόγευμα στο Κλ.Βικελίδης.

Δυστυχώς ο ΑΡΗΣ έχει δώσει το δικαίωμα στους αντιπάλους του να κάνουν αυτά που κάνουν με αποτέλεσμα ακόμη και μετά από νικηφόρα αποτελέσματα σαν το σημερινό να είμαστε εκνευρισμένοι με τα "περίεργα" που γίνονται στα άλλα γήπεδα. Σίγουρα ένα κομμάτι ευθύνης ανήκει στη διοίκηση και τον προηγούμενο προπονητή αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κατηγορήσουμε την ομάδα που είνα μια "φυσιολογική" ομάδα με τις αδυναμίες της και τις κακές στιγμές της. Κακές στιγμές όπως έχουν και οι υπόλοιποι διεκδικητές της ανόδου που έχουν όμως την "τύχη" όταν τα παιχνίδια πηγαίνουν να στραβώσουν να έχουν τους "φύλακες-άγγελους" τους.. Είτε αυτοί είναι οι διαιτητές είτε είναι κάποιοι αντίπαλοι αμυντικοί ή τερματοφύλακες με "άτυχες" στιγμές. Μετά και από το σημερινό σκάνδαλο στη Λαμία είναι ξεκάθαρο ότι η άνοδος θα παιχτεί εκτός των 4 γραμμών. Και εκεί μπάλα πρέπει να παίξει ο Καρυπίδης...

ΥΓ. Αν δούμε συνολικά τα παιχνίδια από την στιγμή που ήρθε ο Κωστένογλου θα συμπεράνουμε ότι η ομάδα είναι πιο σοβαρή, πιο συγκεντρωμένη και πιο αποτελεσματική στο παιχνίδι της. Έλα όμως που δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου το παιχνίδι στα Τρίκαλα που ήταν μια "παρένθεση" με την υπογραφή του προπονητή μας και όχι μόνο...

Τέλος για φέτος το κύπελλο για την αγαπημένη μας ομάδα που γνώρισε την ήττα με 2-0 από τον Ολυμπιακό σε ένα παιχνίδι που λίγη τύχη παραπάνω θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί πολύ διαφορετικά. Η πρόκριση μπορεί να χάθηκε αλλά η ομάδα μας με την παρουσία της και σήμερα έχοντας στη σύνθεση της αρκετά νέα πρόσωπα έδειξε ότι και βάθος στο ρόστερ έχει αλλά και μπορεί να παίξει καλά κόντρα σε δυνατούς αντιπάλους.

Ο Αναστόπουλος όπως ήταν αναμενόμενο κατέβασε μια εντεκάδα με παίκτες που δεν είχαν πολλά παιχνίδια στα πόδια τους ή αγωνιζόντουσαν για πρώτη φορά σε επίσημο παιχνίδι όπως οι Χαριτωνίδης, Αναγνωστόπουλος, Μακουτά και Καρβούνης. Ο Ολυμπιακός εξίσου με αρκετές "ρεζέρβες" είχε από την αρχή μια φλύαρη υπεροχή αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπόρεσε να πιέσει αποτελεσματικά και να αγχώσει την άμυνα μας όπως έγινε ως ένα βαθμό μέσα στο Κλ.Βικελίδης. Σήμερα δεν υπήρχε Τίκας στο γήπεδο, ο διαιτητής και οι επόπτες παρά τα όποια μονόπλευρα λάθη τους ήταν πιο "χαλαροί" με αποτέλεσμα να μπορέσουμε και να αμυνθούμε ικανοποιητικά αλλά και να βγούμε επικίνδυνα στην αντεπίθεση. 2 φορές ο ΑΡΗΣ έχασε τεράστια ευκαιρία να ανοίξει το σκορ στο πρώτο ημίχρονο. Στην πρώτη ο Καπνίδης που έφευγε σε τετ α τετ κόπηκε λανθασμένα από τον επόπτη ενώ στη δεύτερη φάση ο Ντούνης δεν μπόρεσε να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα από την εξαιρετική παράλληλη φαλτσαριστή σέντρα του εξαιρετικού Μπαργκάν σήμερα. Στην επανάληψη και μετά το γκολ του Ολυμπιακού η ομάδα μας ανέβασε την απόδοση της, άρχισε να βγαίνει πιο συχνά μπροστά και να αγχώνει τους Πειραιώτες. Άλλες δύο φορές  η ομάδα μας έφθασε μια ανάσα από το γκολ, παρόλα αυτά αν δεν έχεις τύχη σε τέτοια παιχνίδια δύσκολα μπορείς να κάνεις την έκπληξη... Το δεύτερο γκολ ήρθε λίγο πριν το 90' και κάπως έτσι ολοκληρώθηκε ένα παιχνίδι όπου η ομάδα μας στάθηκε πολύ καλά, έπαιξε έξυπνα, κοίταξε στα μάτια τον πρωταθλητή Ελλάδος και αποκλείστηκε με ψηλά το κεφάλι.

Επιστροφή στον αδιαπραγμάτευτο στόχο της ανόδου όπου πολύ σύντομα ευελπιστούμε να αποτελέσει τυπική διαδικασία. Άλλωστε με εμφανίσεις σαν τις σημερινές δεν έχεις να φοβηθείς καμία Λαμία και κανέναν Απόλλων. Η πολύ καλή παρουσία του Σόουζα και του Γκαρσία δείχνει ότι ο ΑΡΗΣ  όντως ενισχύθηκε σε αυτή τη μεταγραφική περίοδο ενώ η παρουσία του Χαριτωνίδη και του Μακουτά ίσως και να αναγκάσει τον Αναστόπουλο να συμπεριλάβει στα πλάνα του για τη συνέχεια της σεζόν και αυτούς τους 2 παίκτες. Μπορεί ο ΑΡΗΣ να σεβάστηκε λίγο περισσότερο από ότι έπρεπε τον Ολυμπιακό σήμερα και να έστρεψε εξαρχής το βλέμμα προς την Football League αλλά φάνηκε και πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε το πρώτο παιχνίδι και η μανία του Τι.. Τίκα να βγάλει το παιχνίδι Χ. Πάντως η ομάδα δείχνει ότι βρίσκεται σε σωστό δρόμο και ότι πολύ σύντομα θα καταφέρει να βρεθεί αγκαλιά με τον μεγάλο στόχο της ανόδου.

Μπορεί ο Ολυμπιακός να κατέβηκε όπως και ο ΑΡΗΣ με πολλές αλλαγές στο αρχικό του σχήμα, είχε όμως "βασικό" τον διαιτητή Τίκα και τους 2 βοηθούς του με αποτέλεσμα να καταφέρει να γλιτώσει σήμερα το κάζο. Η ομάδα μας αν και δεν έφθασε στην πολυπόθητη νίκη, κέρδισε τις εντυπώσεις με την εμφάνιση της και παρέα με τον κόσμο της υπενθύμισε ότι ο ΑΡΗΣ επιστρέφει! Ιδανικά στημενή η ομάδα παρά τις πολλές αλλαγές, παίκτες με πάθος και νέα πρόσωπα που άφησαν καλές εντυπώσεις.

Με τους Τάτο, Μπαργκάν, Ίλιτς, Καράμπελα, Μπούρμπο και Ρ.Μπράβο να μένουν εκτός αποστολής ο ΑΡΗΣ κατάφερε να προβληματίσει σημαντικά τον υπερόπτη Ολυμπιακό από νωρίς στο παιχνίδι. Στο 13' ο Μιλούνοβιτς στην αντεπίθεση μετά από εξαιρετική "ασίστ" του Ντούνη έκανε το 1-0 και έβαλε φωτιά στις κερκίδες του γηπέδου. Στη συνέχεια αν και η ομάδα δεν πανικοβλήθηκε ο διαιτητής Τίκας και οι βοηθοί του με κάθε ευκαιρία έσπρωχναν τον Ολυμπιακό προς την περιοχή μας. Ενώ έκλεισε τα μάτια του στο πέναλτι που έγινε πάνω στον Καπνίδη στο 52'  όταν ο Ρέτσος τον αγκάλιασε μέσα στην περιοχή. Αρκετή πίεση και πολλά στημένα όπου στις περισσότερες περιπτώσεις η προβληματική ως τώρα άμυνα μας λειτουργούσε ιδανικά αλλά και όσες φορές χρειάστηκε ο Διούδης ήταν εκεί για να κόψει τις φιλοδοξίες των Πειραιωτών πραγματοποιώντας ίσως την καλύτερη φετινή του εμφάνιση. Στο 71΄ ο Τίκας σε μια προσπάθεια να βοηθήσει ακόμη περισσότερο τον Ολυμπιακό απέβαλλε τον Ρόβα όταν σε ανάλογες περιπτώσεις δεν τιμωρούσε ούτε καν με φάουλ τους "ερυθρόλευκους". Το αριθμητικό μειονέκτημα λύγισε την ομάδα μας και ο Ολυμπιακός κατάφερε να ισοφαρίσει στο 82'. Από εκείνο το σημείο και μετά ο Τίκας χαλάρωσε, σφύριξε και μερικά φάουλ υπέρ μας για τα μάτια του κόσμου και κάπως έτσι έληξε το παιχνίδι ισόπαλο. Ένα αποτέλεσμα που με δεδομένη την διαφορά δυναμικότητας των 2 ομάδων και την εμετική διαιτησία μας αφήνει ικανοποιημένους. Αν ο ΑΡΗΣ μας αρχίζει να  παίζει έτσι και στο πρωτάθλημα τότε δεν θα έχουμε κανένα πρόβλημα για την επίτευξη του στόχου της ανόδου. Μάγκας ο Αναστόπουλος που και ροτέισον έκανε ενόψει των σημαντικών αγώνων στην Football League και το αποτέλεσμα το πήρε!

Παιχνίδι χωρίς άγχος ήταν το σημερινό, από αυτά που μας είχαν λείψει. Αυτό είναι το Κλεάνθης Βικελίδης και αυτός είναι ο κόσμος του ΑΡΗ όπως τον ξέρει όλη η Ελλάδα! Ομάδα μαχητής και κόσμος πρωταθλητής! Το μήνυμα εστάλη προς πάσα κατεύθυνση και πλέον αυτό που απομένει είναι να παρουσιαστούμε εξίσου δυνατοί και στα σημαντικά παιχνίδια που ακολουθούν κάνοντας το αποφασιστικό βήμα για την άνοδο! Μπράβο στην ομάδα για το σημερινό! Γουστάραμε όλοι και ας μας χάλασε ελαφρώς το πάρτι το "κοράκι"!

ΥΓ. Ε τι πλάκα που έχουν αυτοί οι "πρωταθλητές"... Ακόμη και με το παιδικό να κατέβαινε ο ΑΡΗΣ, αυτοί για να είναι καβατζωμένοι θα φέρουν κάποιον Τι..Τίκα να κάνει τα μαγικά του...

ΥΓ2. Πολλές διασυνδέσεις ο Κάρυ. Είναι δυνατόν να σφυρίζεις λήξη ενώ έχει κερδίσει κόρνερ ο Ολυμπιακός?!?!??! Τι πάει να πει ότι πέρασαν 7΄από τα 90? Αυτά δεν γίνονται στο Ελλαδιστάν...