Με μπάσκετ που μας ξεσήκωσε και χαρακτήρα ομάδας με στόφα νικητή όταν το παιχνίδι πήγε να γυρίσει, ο ΑΡΗΣ μας κέρδισε τον Παναθηναϊκό με 101-91 φθάνοντας στις 8 συνεχόμενες νίκες σε Ελλάδα και Ευρώπη! Το σύνολο του Βασίλη Σπανούλη επέβαλε τον ρυθμό του σχεδόν σε όλη την διάρκεια του αγώνα, αγνόησε τους 3 προκλητικούς διαιτητές και πήρε μια πανάξια νίκη.

ΕΠΕΒΑΛΕ ΤΟΝ ΡΥΘΜΟ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε με ένταση, πίεσε την μπάλα και αξιοποίησε τα λάθη του Παναθηναϊκού για να τρέξει. Το αρχικό πρόβλημα στα αμυντικά ριμπάουντ δεν τον εμπόδισε να πάρει τον έλεγχο, με τα τρίποντα των Μοκόκα και Ρόμπινσον-Ερλ να δίνουν το πρώτο καθαρό προβάδισμα. Οι φιλοξενούμενοι έβρισκαν απαντήσεις από την περιφέρεια, αλλά η ομάδα μας συνέχιζε να δημιουργεί και να παίρνει λύσεις από διαφορετικά πρόσωπα. Ο Ντιμιτρίεβιτς είχε σημαντικό ρόλο στην επίθεση και το 46-44 του ημιχρόνου άφηνε τα πάντα ανοιχτά.

Όταν ο Παναθηναϊκός πέρασε μπροστά στις αρχές της τρίτης περιόδου, ο ΑΡΗΣ μας ξανανέβασε ακόμη περισσότερο την απόδοσή του. Ο Μόργκαν βρήκε συνεχόμενα καλάθια, ο Μοκόκα ήταν σταθερά μέσα στις φάσεις και η άμυνα έδωσε την ώθηση για να ανοίξει η διαφορά. Η ενέργεια του Κώστα Αντετοκούνμπο και το τρίποντο του Τολιόπουλου στο τέλος της περιόδου έφεραν το 79-68 και ένα Παλέ στο πόδι!

ΑΝΤΕΞΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Η τελευταία περίοδος ήταν για γερά νεύρα, κυρίως της ξεκάθαρης διάθεσης των 3 διαιτητών να κρατήσουν τους αντιπάλους μας μέσα στη διεκδίκηση της νίκης. Η δυστοκία στην επίθεση και τα τρίποντα του Γιαμπουσέλε έφεραν το 84-85. Και εκεί που φοβόμασταν ότι θα χάσουμε το μυαλό μας, η ομάδα βρήκε απάντηση. Πρώτα ο Μοκόκα και στη συνέχεια ο Μόργκαν, με το τεράστιο τρίποντο και φάουλ μπροστά στον Ναν, έφεραν το 90-85. Το τελείωμα είχε καθαρές αποφάσεις και σημαντικές άμυνες. Ο Λιντέλ έβαλε δύσκολο καλάθι και δημιούργησε για τον Μπιρτς, ενώ ο Τολιόπουλος με το τελευταίο μεγάλο τρίποντο τελείωσε την υπόθεση νίκη. Το 101-91 ήταν η ανταμοιβή μιας προσπάθειας που είχε ποιότητα, πείσμα και διάρκεια.

ΤΟ ΠΛΑΝΟ ΤΟΥ ΣΠΑΝΟΥΛΗ ΑΠΟΚΤΑ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Δύσκολη νίκη αλλά κυριαρχική νίκη θα μπορούσε να πει κανείς για το σημερινό παιχνίδι μιας και ο ΑΡΗΣ μας σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα κατάφερε να επιβάλλει το ρυθμό του και να έχει τον πρώτο λόγο για τη νίκη. Το σημαντικότερο είναι ότι η ομάδα έπαιξε σύμφωνα με τις δικές της αρχές χωρίς να προσπαθεί να προσαρμοστεί ακριβώς πάνω στον αντίπαλο της. Ασταμάτηση, πίεση, γρήγορη μετάβαση στην επίθεση και ξεκάθαρη διάθεση να τιμωρήσει κάθε λάθος του αντιπάλου. Οι 37 πόντοι από τα 20 λάθη του Παναθηναϊκού δείχνουν πόσο αποτελεσματικά συνδέθηκε η άμυνα με την επίθεση. Τα 13/25 τρίποντα συνδυάστηκαν με 22 ασίστ και ήταν το αποτέλεσμα μιας ορθολογικής ομαδικής λειτουργίας.

Ο Σπανούλης έχει τεράστιο μερίδιο σε αυτή την εικόνα. Η ομάδα ήξερε πώς ήθελε να παίξει και βρήκε διαφορετικές λύσεις όσο άλλαζαν οι ανάγκες του αγώνα. Ο Μοκόκα με 19 πόντους, αποτελεσματικά τελειώματα και σημαντική αμυντική δουλειά έδειξε πόσο μπορεί να ανεβάσει το σύνολο. Ο Μόργκαν έφτασε τους 21 και επιβεβαίωσε ξανά ότι μπορεί να εκτελέσει όταν η μπάλα καίει. Ντιμιτρίεβιτς και Τολιόπουλος πρόσθεσαν ποιότητα στην περιφέρεια, ο Ρόμπινσον-Ερλ συνέχισε τη σταθερή προσφορά του και οι Λιντέλ και Μπιρτς έκαναν καθοριστικές δουλειές στο φινάλε. Αυτό το βάθος αρχίζει να φαίνεται στην πράξη και αυτό ακριβώς ήταν εξαρχής το πλάνο του Σπανούλη.

ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΚΑΙ ΤΟ ΦΩΝΑΖΕΙ

Επέστρεψε δυναμικά και το φωνάζει ο ΑΡΗΣ μας με κάθε ευκαιρία! Και αυτό ακριβώς έκανε σήμερα στο κατάμεστο Nick Galis Hall, απέναντι στον Παναθηναϊκό αλλά και στους «πρασινοφρουρούς» του που με νύχια και με δόντια πάλευαν να τον κρατήσουν μέσα στη διεκδίκηση της νίκης. Στο τέλος όμως άρπαξαν μια κατοστάρα στο κεφάλι όπως τους άξιζε! Ο Μοκόκα έκανε την καλύτερη εμφάνισή του, ο Μόργκαν έβαλε τα μεγάλα καλάθια και ο Τολιόπουλος υπέγραψε και αυτός με τον γνωστό του τρόπο το τέλος μιας σπουδαίας βραδιάς στο Παλέ και ενός ξέφρενου πάρτι που συνεχίστηκε και μετά τη λήξη του αγώνα. Κρατάμε τη μεγάλη νίκη-δήλωση κόντρα στο υψηλότερο μπάτζετ της Ευρωλίγκας και τη σπουδαία εμφάνιση ενόψει της συνέχειας, αναμένοντας τα καλύτερα! Τρέλανε μας και άλλο ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Τεράστιος Σπανούλης! 

Πάνω που αρχίσαμε να πιστεύουμε ότι ο ΑΡΗΣ μας βρίσκει αγωνιστική ταυτότητα και αποκτά συνέπεια στο παιχνίδι του, ήρθε το 3-0 στη Λιβαδειά να μας προσγειώσει απότομα. Απέναντι σε μια ομάδα που δεν είχε ούτε νίκη ούτε γκολ σε 8 αγωνιστικές, εμφανιστήκαμε χωρίς δημιουργία, με προβληματικό κέντρο και φθηνά λάθη στην άμυνα. Μια ήττα και μια εμφάνιση που μας γυρίζει αρκετά βήματα πίσω.

ΔΕΧΘΗΚΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΟ ΓΚΟΛ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Ο Γρηγορίου διατήρησε το 4-4-2, με τον Γένσεν δίπλα στον Χόνγκλα αντί του Ράσιτς και τον Παπασαραφιανού στα αριστερά της επίθεσης. Η πρώτη προσπάθεια ήταν δική μας  αλλά αμέσως μετά ο Λεβαδειακός βρήκε αυτό που έψαχνε από την αρχή της χρονιάς. Ελνένι, Κωστή και Νίκας συνεργάστηκαν χωρίς να συναντήσουν ιδιαίτερη κάνοντας  το 1-0 μόλις στο 8΄.

Το κακό δεν ήταν μόνο ότι δεχθήκαμε ξανά ένα γρήγορο γκολ. Ήταν ότι αυτή τη φορά δεν ακολούθησε ουσιαστική αντίδραση. Η μπάλα περνούσε από τα πόδια μας, κερδίζαμε κόρνερ, αλλά δεν μπορούσαμε να συνδέσουμε το κέντρο με την επίθεση. Οι Κουαμέ και Καντεβέρε έμεναν αποκομμένοι και ο Λεβαδειακός προστάτευε το προβάδισμά του χωρίς να πιέζεται ιδιαίτερα.

Πριν από την ανάπαυλα ήρθε και το δεύτερο δώρο. Ο Βέλιο απέκρουσε άσχημα το σουτ του Μανθάτη και στη συνέχεια έκανε το πέναλτι προσπαθώντας να διορθώσει το λάθος του. Με το πέναλτι και το 2-0 η ομάδα πήγε στα αποδυτήρια έχοντας φέρει η ίδια τον εαυτό της σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση.

ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΔΕΝ ΑΡΚΟΥΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Η είσοδος του Γιαννιώτα στο δεύτερο μέρος έδωσε λίγη περισσότερη κίνηση και ο ΑΡΗΣ μας προσπάθησε να ανεβάσει την πίεσή του. Η μεγάλη στιγμή ήρθε με το σουτ του Καντεβέρε που πέρασε ελάχιστα δίπλα από το δοκάρι. Αν έμπαινε, θα υπήρχε χρόνος να διεκδικήσουμε την επιστροφή. Δεν μπήκε, όμως, και η συνέχεια δεν είχε την ανάλογη επιμονή και δημιουργία. Αντί να βάλουμε τον Λεβαδειακό σε κατάσταση πίεσης, του δώσαμε χώρους για νέες ευκαιρίες και στο 87’ βρήκε και το 3-0. Ένα τέλος ανάλογο της συνολικής μας παρουσίας.

ΣΑΝ ΝΑ ΕΠΑΘΕ ΑΜΝΗΣΙΑ

Τι είδαμε σήμερα; Ένα ανύπαρκτο δημιουργικά κέντρο και μια ομάδα ασύνδετη που δεν ήξερε τι να την κάνει την μπάλα. Ένα σύνολο παικτών που σχεδόν κανέναν δεν μπορείς να τον βαθμολογήσεις έστω με τη βάση. Και έναν προπονητή που πάνω που αρχίσαμε λίγο να τον εμπιστευόμαστε τελικά να μας δίνει ένα χαστούκι για να συνέλθουμε και να τον κοιτάξουμε όπως πραγματικά είναι και όχι όπως θα ευχόμασταν να είναι.

Έλειψε ο Ράσιτς έλειψε  και η σύνδεση των γραμμών, η σωστή πρώτη πάσα και η ηρεμία στην ανάπτυξη. Ο Γένσεν δεν μπόρεσε να προσφέρει κάτι και ο Χόνγκλα έμοιαζε μόνος.  Ο Παπασαραφιανός δεν μπόρεσε να συνεχίσει την καλή παρουσία του Κυπέλλου, αλλά προφανώς δεν μπορεί να περιμένουμε από έναν νεαρό να διορθώσει τη δυσλειτουργία ολόκληρης της ομάδας. Δυσλειτουργία που δεν διορθώθηκε ούτε με τις παρεμβάσεις του Γρηγορίου. Και εδώ υπάρχει ευθύνη του Γρηγορίου. Δεν φάνηκε να έχει διαβάσει σωστά τον αντίπαλο ούτε πριν ούτε κατά την διάρκεια του αγώνα.

Μετά το σημερινό reset μάλλον μοιάζει άσκοπο τουλάχιστον αυτή τη στιγμή να μιλάμε για αγωνιστική ταυτότητα, για καλά χρονικά διαστήματα και βελτίωση. Πλέον αναμένουμε μόνο αποτελέσματα μιας και οι εμφανίσεις μοιάζουν τυχαίες.

ΣΥΝΕΠΗΣ ΣΤΙΣ ΓΚΕΛΕΣ, ΑΣΥΝΕΠΗΣ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΥΠΟΣΧΕΤΑΙ

Πιστός στις κακές παραδόσεις του ο ΑΡΗΣ μας στη Λειβαδιά, έχασε αμαχητί με 3-0 από μια ομάδα που δεν είχε πετύχει ούτε γκολ ως τώρα στο πρωτάθλημα. Αγνώριστη ομάδα σήμερα λες και έπαθε αμνησία. Δεν θύμισε σε τίποτα την ομάδα που τα τελευταία παιχνίδια έπαιζε κάποια διαστήματα καλό ποδόσφαιρο και έψαχνε τον τρόπο να τα επεκτείνει χρονικά. Σημαντική βαθμολογική απώλεια, μεγάλο πισωγύρισμα, ακόμη μεγαλύτερο ξενέρωμα.

Με ένα γεμάτο πρώτο ημίχρονο που σκοράραμε 4 φορές(μέτρησαν τα 3), ο ΑΡΗΣ μας κέρδισε τον Ατρόμητο με 3-1 και επέκτεινε το νικηφόρο του σερί! Το γρήγορο γκολ του Φαμπιάνο, η άδικη ισοφάριση από τον Ατρόμητο και η αντίδραση του ΑΡΗ με τον Κουαμέ και τον Πετρίς οδήγησαν στο σκορ νίκης πριν συμπληρωθεί μισή ώρα. Η συνέχεια είχε χαμηλότερο ρυθμό, αλλά το τρίποντο ήρθε χωρίς μεγάλη αγωνία και μας έφερε στους 16 βαθμούς και στην 4^η θέση του βαθμολογικού πίνακα.

ΜΠΗΚΕ ΔΥΝΑΤΑ, ΔΕΝ ΧΑΛΑΣΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΙΣΟΦΑΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Ο Γρηγορίου κράτησε την ίδια ενδεκάδα για τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι και ο ΑΡΗΣ φρόντισε από νωρίς να δείξει τις διαθέσεις του. Η συνεργασία Γκαρέ και Μπρούμα στο κόρνερ έφερε τη σέντρα και ο Φαμπιάνο με κεφαλιά έκανε το 1-0 μόλις στο ξεκίνημα.

Η ισοφάριση του Σερζίνιο στο 9΄ σε φάση που ξεκινάει από το χέρι του Μάγκνουσον που δεν είδε ούτε ο διαιτητής, ούτε το VAR δεν μας αποσυντόνισε. Ο ΑΡΗΣ μας συνέχισε να κερδίζει μονομαχίες, κυκλοφορούσε γρήγορα την μπάλα και πίεζε την προβληματική άμυνα του Ατρομήτου. Στο 23΄ ο Καντεβέρε κυνήγησε τη φάση και σούταρε, ο Χουτεσιώτης απέκρουσε και ο Κουαμέ ακολούθησε για να σκοράρει με κεφαλιά. Λίγο αργότερα ήρθε η εξαιρετική πάσα του Ράσιτς στην κίνηση του Πετρίς και δυνατό τελείωμα από πολύ δύσκολη γωνία για το 3-1! Η ομάδα βρήκε και 4^ο γκολ με τον Γκαρέ αλλά τα όργανα της διαιτησίας είδαν επαφή με το χέρι.

ΈΡΙΞΕ ΤΑΧΥΤΗΤΑ, ΔΙΑΤΗΡΗΣΕ ΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ

Το δεύτερο ημίχρονο δεν είχε την ίδια εκρηκτικότητα με το πρώτο. Ο Ατρόμητος έκανε αλλαγές και προσπάθησε να αναδιοργανωθεί η ομάδα μας διατήρησε την συγκέντρωση της και δεν αγχώθηκε. Μάλιστα υπήρχαν προϋποθέσεις για τέταρτο γκολ, αλλά δεν τις αξιοποιήσαμε ώστε να τελειώσουμε ακόμη πιο άνετα το παιχνίδι.

Οι φιλοξενούμενοι έγιναν περισσότερο απειλητικοί προς το τελευταίο κομμάτι του αγώνα, χωρίς να μας βάλουν σε παρατεταμένη πίεση. Στις καθυστερήσεις χρειάστηκε παρέμβαση του VAR για να διορθωθεί το πέναλτι που υπέδειξε ο Τσιμεντερίδης, αφού το μαρκάρισμα του Χόνγκλα ήταν εκτός περιοχής… Άλλη μια αποτυχημένη προσπάθεια του Τσιμεντερίδη να αφυπνίσει τους αντιπάλους μας που έπεσε στο κενό και κάπως έτσι ολοκληρώθηκε το παιχνίδι.

Η ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΑΠΟΔΙΔΕΙ

Ο Γρηγορίου για ακόμη ένα παιχνίδι διατήρησε πρόσωπα και διάταξη με αποτέλεσμα η ομάδα να έχει σωστές αποστάσεις, να πιέζει πιο ορθολογικά και να βγάζει ακόμη καλύτερες συνεργασίες. Το ότι η ισοφάριση δεν έφερε πανικό και το ότι η νίκη ήρθε μέσα από οργανωμένο ποδόσφαιρο δείχνει ότι γίνεται δουλειά τόσο σε τεχνικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Στόχος παραμένει η διάρκεια γιατί αν τα σημερινά καλά 60’ γίνουν 90’ τότε θα μιλάμε για άλλον ΑΡΗ!

Σε ατομικό επίπεδο Πετρίς και Ράσιτς έκαναν τη διαφορά. Ο πρώτος πρόσφερε ανεβάσματα και απειλή από δεξιά ενώ ο δεύτερος είχε την καθαρή σκέψη που χρειαζόταν ο άξονας, με τον Χόνγκλα να βοηθά στις μονομαχίες. Το πείσμα του Καντεβέρε και η παρουσία του Κουαμέ στην περιοχή έδωσαν ουσία στο παιχνίδι με δύο επιθετικούς. Μαζί με τον σταθερό Φαμπιάνο που ήταν από τα βασικά πρόσωπα της νίκης. Η ομάδα διαθέτει παίκτες με ποιότητα και όταν αυτό επιβεβαιώνεται στο γήπεδο βλέπουμε εμφανίσεις σαν τις σημερινές.

ΒΡΙΣΚΕΙ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΟΥ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΖΕΙ

Την αγωνιστική του ταυτότητα φαίνεται να βρίσκει ο ΑΡΗΣ μας, που με 3 γκολ από το πρώτο ημίχρονο έφτασε στην τρίτη συνεχόμενη νίκη του στο πρωτάθλημα σκαρφαλώνοντας στην 4^η θέση! Ο Φαμπιάνο άνοιξε ξανά τον δρόμο, ο Κουαμέ ήταν εκεί που έπρεπε και ο Πετρίς συνδύασε τη γεμάτη παρουσία του με ένα υπέροχο γκολ. Με τον Ράσιτς να δίνει ποιότητα στον άξονα και την ομάδα να βγάζει ένταση και συνεργασίες έχοντας μεγαλύτερη διάρκεια από τα προηγούμενα παιχνίδια. Και αυτή η διάρκεια και η γενικότερη βελτίωση που παρατηρούμε στα τελευταία παιχνίδια είναι που μας κάνει να χαμογελάμε πέρα από τους 3 βαθμούς. Συνέχισε έτσι ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου και άσε τους Τσιμεντερίδηδες να σκούζουν!

ΥΓ. Ότι είπαμε για το μπάσκετ και το lioliosgate ισχύει και για το ποδόσφαιρο. Δεν χρειάζεται κανένα δικαιοδοτικό όργανο να μας πει αν υπάρχουν στημένοι, μιλημένοι, δημοσιοσχεσίτες διαιτητές με μόνιμες συμπάθειες, αντιπάθειες και επιλεκτικές ευαισθησίες.  Τα βλέπουμε με τα ματάκια μας κάθε αγωνιστική.

Με τον Λιντέλ να κάνει την καλύτερη φετινή του εμφάνιση και τον Τολιόπουλο να δίνει τις απαντήσεις όποτε χρειάστηκε, ο ΑΡΗΣ πέρασε από τη Μύκονο με 72-88 και έφτασε τις έξι συνεχόμενες νίκες σε Ελλάδα και Ευρώπη! Ο Ρόμπινσον-Ερλ πρόσθεσε άλλη μία ουσιαστική παρουσία και η άμυνα στην τελευταία περίοδο έβαλε τέλος στις διαθέσεις των γηπεδούχων. Σε ένα παιχνίδι όπου ο φορμαρισμένος Ντιμιτρίεβιτς έμεινε εκτός και σχεδόν το κενό του πέρασε απαρατήρητο.

Η ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΕΦΕΡΕ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ, Ο ΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΤΟ ΕΔΡΑΙΩΣΕ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε με την επιθετική αυτοπεποίθηση που έφερε από τη Γερμανία. Η μπάλα κυκλοφορούσε, τα ελεύθερα σουτ έμπαιναν και οι λύσεις έρχονταν από διαφορετικούς παίκτες. Τα 6/10 τρίποντα της πρώτης περιόδου βοήθησαν στο 21-28, ενώ η συνέχεια είχε περισσότερο Λιντέλ και σταθερά καλές συνεργασίες. Το προβάδισμα έφτασε στο 32-49, πριν κλείσει το ημίχρονο στο 36-49. Οι 16 ασίστ στο πρώτο μέρος έδειχναν πόσο ομαδικά λειτουργούσε η επίθεσή μας.

ΛΑΘΗ, «ΛΑΘΗ» ΚΑΙ ΧΑΛΑΡΩΣΗ

Στην τρίτη περίοδο αυτή η εικόνα χάθηκε. Η αποτελεσματικότητα έπεσε, ο Λοβ βρήκε ρυθμό και η Μύκονος πλησίασε στο 54-59. Σε αυτό το κομμάτι του αγώνα οι διαιτητές έδειξαν ότι δεν τους αγγίζει καθόλου όλα όσα γίνονται στον χώρο τους και προσπάθησαν να δώσουν χείρα βοηθείας στους γηπεδούχους μπας και… Εκεί ο Τολιόπουλος πήρε την ευθύνη. Έδωσε πολύτιμα καλάθια και με το δύσκολο τρίποντο στην εκπνοή διαμόρφωσε το 56-64. Μια ανάσα που είχε μεγάλη σημασία, όπως είχε εξελιχθεί το παιχνίδι.

Ο ΛΙΝΤΕΛ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ

Στο τελευταίο δεκάλεπτο ο ΑΡΗΣ ξαναβρήκε την αμυντική του ένταση. Η παρουσία των δύο Αντετοκούνμπο δυσκόλεψε τις προσπάθειες των γηπεδούχων, ο Τολιόπουλος πρόσθεσε κλέψιμο και καλάθι και ο Λιντέλ ανέλαβε ξανά στην επίθεση. Η διαφορά άνοιξε, το 66-80 έβαλε τις βάσεις για το τέλος και το τελικό 72-88 ήρθε με την ομάδα να έχει ανακτήσει τον έλεγχο.

ΕΧΕΙ ΒΑΘΟΣ, ΕΧΕΙ ΛΥΣΕΙΣ, ΨΑΧΝΕΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑ

Με 25 πόντους και 6 ριμπάουντ Ο Λιντέλ ήταν το πρόσωπο του αγώνα Έδειξε πόσα μπορεί να προσφέρει όταν μένει στο παιχνίδι και βρίσκει ρυθμό. Αυτή την εμφάνιση την περιμέναμε και έχει σημασία να αποτελέσει συνέχεια στην προσαρμογή του. Ο Τολιόπουλος πάλι έδωσε μεγαλύτερη αξία στους 14 πόντους του τη στιγμή που τους πέτυχε. Όταν η επίθεση κόλλησε και η Μύκονος άρχισε να πιστεύει στην ανατροπή, βγήκε μπροστά. Ο Ρόμπινσον-Ερλ συνέχισε τη σταθερή δουλειά του με 15 πόντους, χωρίς να χρειάζεται να συγκεντρώνει πάνω του κάθε επίθεση. Μέχρι και οι 9 πόντοι του Μήτρου Λονγκ είχαν ξεχωριστή σημασία ιδιαίτερα από την στιγμή που ο Ντιμιτρίεβιτς ήταν εκτός και ο Μόργκαν δεν ήταν σε καλή ημέρα. Θετική και η παρουσία του Γιόβιτς, με 3 πόντους και 3 ασίστ. Όσο βρίσκει αγωνιστικό ρυθμό, περιμένουμε να προσθέσει περισσότερη ηρεμία και καλύτερη οργάνωση στην επίθεσή μας.

Για την ομάδα μας γενικότερα και τον κόουτς  Σπανούλη πιο συγκεκριμένα, έχει αξία ότι την στιγμή που για πρώτη φορά στη σεζόν πήρε ένα θεωρητικό ρίσκο να κρατήσει εκτός αποστολής τον ανεβασμένο Ντιμιτρίεβτις κατάφερε να βρει λύσεις από τους υπόλοιπους και μέσα από την σταθερά του φετινού ΑΡΗ που είναι άμυνα φθάσαμε εύκολα στη νίκη . Φέτος έχουμε την τύχη στον πάγκο να υπάρχουν παίκτες με διαφορετικά στοιχεία και ο κόουτς έχει τη δυνατότητα να τα αξιοποιεί ανάλογα με τις ανάγκες του παιχνιδιού. Το τρίτο δεκάλεπτο, πάντως, χρειάζεται προσοχή. Αυτή τη φορά είχαμε την ποιότητα και την αμυντική αντίδραση για να αποκαταστήσουμε τη διαφορά. Θέλουμε σταδιακά να περιορίζονται και αυτά τα διαστήματα.

ΕΠΕΝΔΥΕΙ ΣΤΟ ΡΟΤΕΪΣΟΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ

Την 6η συνεχόμενη νίκη πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας στην Μύκονο ξεπερνώντας σχετικά εύκολα ένα παιχνίδι «παγίδα». Με εξαίρεση το τρίτο δεκάλεπτο η ομάδα δεν ζορίστηκε καθόλου και το «κενό» του Ντιμιτρίεβτις δεν φάνηκε ποτέ. Κρατάμε το διπλό, τον εντυπωσιακό Λιντέλ και την ψυχραιμία της ομάδας όταν πιέστηκε. Νίκες σαν τη σημερινή χτίζουν αυτοπεποίθηση, ιδιαίτερα όταν συνοδεύονται από διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Συνεχίζουμε με δουλειά και όλο και περισσότερη ανυπομονησία για το επόμενο παιχνίδι. Πάμε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Κανένα «κατευθυνόμενο» δικαιοδοτικό όργανο και «πειστήριο»  δεν χρειάζομαι για να καταλάβω αν ο διαιτητής είναι πιασμένος, μιλημένος, καριερίστας-δημοσιοσχετίστας . Τα επιλεκτικά του σφυρίγματα και οι μόνιμες συμπάθειες και αντιπάθειες τα επιβεβαιώνουν όλα.

ΥΓ2. Έλα ρε φίλε, σοβαρά; στημένος διαιτητής εις βάρος του ΑΡΗ; Δεν είναι φάντασμα; δεν είναι καραμέλα; δεν είναι το άλλοθι των δικών μας αδυναμιών; δεν είναι η φαντασία μας ότι μας κυνηγάνε; Μάλλον μεμονωμένο περιστατικό θα ήταν γιατί αυτά δεν γίνονται ούτε στο μπάσκετ, ούτε στο ποδόσφαιρο που έχει και εξυγίανση…

Πολύτιμο διπλό για βαθμολογικούς και ψυχολογικούς λόγους πήρε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στη Λεωφόρο κόντρα στην Κηφισιά σε ένα μέτριο ποιοτικά παιχνίδι όπου όπως εξελίχθηκε όλα τα αποτελέσματα ήταν ανοιχτά. Διπρόσωπη η ομάδα για ακόμη ένα παιχνίδι ωστόσο δεν λύγισε όταν όλα πήγαιναν στραβά και στο τέλος πήρε τη νίκη με τις αλλαγές του Γρηγορίου αυτή τη φορά να βοηθάνε ώστε να έρθει το θετικό αποτέλεσμα.

ΒΡΗΚΕ ΤΑ ΠΑΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ

Ο Γρηγορίου διατήρησε την ενδεκάδα του αγώνα με τον Βόλο, αλλά το ξεκίνημα δεν είχε την ίδια επιθετική ορμή. Η Κηφισιά μπήκε καλύτερα και ο ΑΡΗΣ χρειάστηκε χρόνο για να ισορροπήσει. Όταν άρχισε να πιέζει πιο αποτελεσματικά και να βρίσκει χώρους, δημιούργησε και τις προϋποθέσεις για το γκολ. Ο Πετρίς έδωσε έτοιμη ευκαιρία στον Μπρούμα, που δεν την αξιοποίησε, ενώ ο Καντεβέρε απείλησε με κεφαλιά από κόρνερ.

Το προβάδισμα ήρθε τελικά από το σουτ του Γκαρέ που σταμάτησε στο χέρι του Ζολιμπουά. Ο Μπρούμα ανέλαβε την εκτέλεση και ο Ραμίρες απέκρουσε, προκαλώντας μας ξανά τον γνωστό εκνευρισμό με τα πέναλτι. Ευτυχώς υπήρχε παράβαση του Αντονίσε, ο οποίος μπήκε πρόωρα στην περιοχή και απομάκρυνε την μπάλα. Η εκτέλεση επαναλήφθηκε και αυτή τη φορά ο Πορτογάλος έκανε το 0-1 στο 32’.

Το γκολ μάς έδωσε το προβάδισμα, αλλά όχι και την αποτελεσματικότητα που χρειαζόταν για να το διευρύνουμε. Η ευκαιρία του Καντεβέρε στις καθυστερήσεις του ημιχρόνου ήταν από αυτές που περιμένεις περισσότερα. Πήγαμε στα αποδυτήρια μπροστά, αφήνοντας όμως τη δουλειά μισοτελειωμένη.

ΕΧΑΣΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΑΛΛΑ Ο ΓΚΑΡΕ ΕΙΠΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ

Στην επανάληψη εμφανίστηκαν ξανά οι αδυναμίες μας. Οι επιθέσεις δεν ολοκληρώνονταν σωστά, η μεσαία γραμμή δυσκολευόταν να ελέγξει τον ρυθμό και η Κηφισιά έβρισκε χώρους. Στο 53’ ο Σαγάλ είχε χρόνο να σημαδέψει έξω από την περιοχή και με εξαιρετικό σουτ έκανε το 1-1. Η ισοφάριση έδωσε ώθηση στους γηπεδούχους και ο Βέλιο χρειάστηκε να επέμβει για να μη βρεθούμε πίσω.

Αγγίξαμε το 2^ο γκολ με τη μεγάλη ευκαιρία του Κουαμέ που δεν κατάφερε να περάσει την μπάλα στους ελεύθερους συμπαίκτες του, αλλά συνολικά το παιχνίδι είχε ανοίξει επικίνδυνα. Μπορούσαμε να σκοράρουμε, μπορούσαμε όμως και να δεχθούμε δεύτερο γκολ. Οι Μιρ και Μπουσαΐντ μπήκαν στο 72’, με τον Ισπανό να έχει καθοριστική συμμετοχή στη φάση που έκρινε τον αγώνα. Στο 89’ έκανε την κίνηση από δεξιά και γύρισε την μπάλα στην περιοχή. Αυτή έφτασε στον Γκαρέ, που με προσποίηση έφτιαξε τον χώρο του και εκτέλεσε για το 1-2! Μια ενέργεια ποιότητας την κατάλληλη στιγμή, που άλλαξε όλο το συναίσθημα της βραδιάς και μας έδωσε το διπλό.

ΙΔΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ, ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ, ΙΔΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Η ποιότητα του Γκαρέ που φέτος δεν αποδίδει καλά έκανε τελικά τη διαφορά σε ένα παιχνίδι που η ομάδα δεν μπορούσε να επιβληθεί. Από δικό του σουτ κερδίσαμε το πέναλτι, από δική του εκτέλεση πήραμε τη νίκη. Σημαντική και η συμβολή του Μιρ, που μπήκε από τον πάγκο και συμμετείχε αποφασιστικά στο νικητήριο γκολ. Τέτοιες λύσεις χρειάζεσαι όταν το παιχνίδι δεν εξελίσσεται όπως θέλεις. Μαζί κρατάμε την παρουσία του Πετρίς και τις επεμβάσεις του Βέλιο, χωρίς τις οποίες το φινάλε θα μπορούσε να ήταν πολύ διαφορετικό.

Το δεύτερο ημίχρονο όμως πρέπει να προβληματίσει έντονα τον Γρηγορίου. Με τον Βόλο χάσαμε τη συγκέντρωσή μας έχοντας τρία γκολ προβάδισμα. Σήμερα με το σκορ εύθραυστο, πάλι δεν καταφέραμε να ελέγξουμε το παιχνίδι. Ο άξονας δεν λειτούργησε καλά, ο Ράσιτς έμεινε μακριά από την καλή του εικόνα και οι επιθετικοί σπατάλησαν προϋποθέσεις που μπορούσαν να γίνουν καθαρές ευκαιρίες. Η επιμονή μέχρι το τέλος είναι θετική. Χρειάζεται όμως και καλύτερη λειτουργία, ώστε να μη στηριζόμαστε σε μια απόκρουση και μια προσωπική ενέργεια για να βγάλουμε άκρη. Στόχος παραμένει η μεγαλύτερη διάρκεια στην απόδοση και φυσικά η αποτελεσματικότητα στις ευκαιρίες που σου παρουσιάζονται μέσα στο παιχνίδι. Ευκαιρίες που σπαταλήθηκαν σήμερα αλλά ευτυχώς στο τέλος δεν μας στοίχισαν.

ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ ΨΥΧΟΒΓΑΛΤΗΣ ΚΑΙ ΝΙΚΗΤΗΣ

Από το προβάδισμα με το «διπλό» πέναλτι, τις χαμένες ευκαιρίες για το 2^ο γκολ που μετατράπηκαν σε ισοφάριση της Κηφισιάς, μέχρι τον απόλυτο αποσυντονισμό της ομάδας μετά το 1-1 και το νικητήριο γκολ του Γκαρέ λίγο πριν το φινάλε! Κλασσικός ψυχοβγάλτης ΑΡΗΣ που ευτυχώς στο τέλος μας κέρασε τη χαρά της νίκης. Νίκη που δίνει βαθμούς, δίνει ψυχολογία και δίνει(?) μια ώθηση για να πιστέψει παραπάνω η ομάδα στις δυνάμεις της μπας και στη συνέχεια δούμε κάτι διαφορετικό. Κάτι πολύ διαφορετικό από μια μπερδεμένη ομάδα που μέσα στο ίδιο παιχνίδι εναλλάσσει το καλό με το κακό της πρόσωπο ανά 10’… Αν στο τέλος κερδίζουμε όπως έγινε σήμερα χαλάλι η ανεβασμένη πίεση. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Την 4^η συνεχόμενη νίκη του πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στο Μαρούσι με 74-57 στο πιο χαμηλό παιχνίδι από πλευράς παραγωγικότητας. Το Μαρούσι πρόβαλλε σθεναρή αντίδραση, ο Σπανούλης δεν ήθελε να αναπροσαρμόσει τα πλάνα του και κάπως έτσι ήρθε μια εύκολη νίκη χωρίς όμως η ομάδα να πιάσει υψηλά επίπεδα απόδοσης. Ξεχώρισε ξανά ο Μόργκαν που δείχνει να έχει βρει για τα καλά ρυθμό, από κοντά και ο Ντιμιτρίεβιτς.  Μελανό σημείο ο τραυματισμός του Χαραλαμπόπουλου που είχε ξεκινήσει πολύ καλά τη σεζόν.

Η ΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΕΔΙΝΕ ΔΥΝΑΜΗ, Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΑΦΑΙΡΟΥΣΕ

Το ξεκίνημα δεν είχε ιδιαίτερη σχέση με όσα είδαμε στα προηγούμενα παιχνίδια στο Παλέ. Ο ΑΡΗΣ πίεζε, έκλεβε μπάλες, αλλά δυσκολευόταν να αξιοποιήσει ακόμη και τις ευκαιρίες που δημιουργούσε η άμυνά του. Άστοχα ελεύθερα σουτ, χαμένα τελειώματα και ελάχιστος επιθετικός ρυθμός. Το καλάθι του Λίντελ στην εκπνοή διαμόρφωσε το 15-13, ενώ είχε ήδη προηγηθεί η ανησυχία από τον τραυματισμό του Χαραλαμπόπουλου.

Στη δεύτερη περίοδο φάνηκε ότι θα μπορούσαμε να ξεφύγουμε. Ο Τολιόπουλος βοήθησε στο 22-13, αλλά η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Το Μαρούσι επέστρεψε και χρειάστηκαν οι προσωπικές λύσεις του Ρόμπινσον-Ερλ και των γκαρντ μας για να ξαναχτίσουμε διαφορά. Το 37-28 του ημιχρόνου ήταν ένα καλό προβάδισμα, κυρίως χάρη στην πίεση που ανάγκαζε τους αντιπάλους σε λάθη. Επιθετικά όμως υπήρχε ακόμη αρκετό ψάξιμο.

Ο ΝΤΙΜΙΤΡΙΕΒΙΤΣ ΕΔΩΣΕ ΛΥΣΕΙΣ, Ο ΜΟΡΓΚΑΝ ΕΒΑΛΕ ΤΕΛΟΣ

Ούτε μετά την ανάπαυλα τελειώσαμε αμέσως τη δουλειά. Το Μαρούσι πλησίασε και η ομάδα συνέχισε να δυσκολεύεται απέναντι στην οργανωμένη άμυνα. Εκεί ο Ντιμιτρίεβιτς βγήκε μπροστά με συνεχόμενους πόντους, κρατώντας την ομάδα σε θέση οδηγού μέχρι να έρθει το ξέσπασμα του Μόργκαν.

Ο Αμερικανός πήρε τη σκυτάλη και άλλαξε οριστικά την εικόνα του αγώνα. Με διαδοχικά καλάθια και το τρίποντο στην εκπνοή της τρίτης περιόδου έστειλε τη διαφορά στο 60-43. Συνέχισε και στην αρχή της τέταρτης, το προβάδισμα έφτασε στους 22 πόντους και κάπου εκεί έμεινε μόνο η αναμονή για το τελικό σκορ. Ο Σπανούλης άνοιξε το ροτέισον, ξεκούρασε τον Ρόμπινσον-Ερλ και έδωσε χρόνο στον Χατζηλάμπρου, που πρόλαβε να δείξει διάθεση στην άμυνα και να πετύχει τρεις πόντους.

ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ

Κούρασε σε κάποια σημεία η ομάδα σήμερα, κυρίως λόγω αρκετών χαμένων εύκολων πόντων που δεν του επέτρεπαν να βρει ρυθμό. Ρόμπινσον Ερλ και Μήτρου Λόνγκ χάσανε τα άχαστα, 2-3 φορές ο Μπιρτς και ο Λιντέλ μπερδεύτηκαν κοντά στο καλάθι, άλλες τόσες τα αδέρφια Αντετοκούνμπο και ο Μοκόκα. Προφανώς και ο Σπανούλης δεν είναι τυφλός ή αφελης. Θα μπορούσε να αφήσει μέσα τον Ντιμιτρίεβιτς και τον Μόργκαν να σκοράρουν κατά βούληση ή τουλάχιστον να μην τους τραβήξει έξω ώστε η διαφορά να ξεπεράσει τους 20 με 25 πόντους και οι άλλοι να εγκαταλείψουν. Κόντρα όμως σε αδύναμους αντιπάλους ο κόουτς θέλει να δώσει μια πραγματική ευκαιρία σε όλους τους παίκτες του να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις του αγώνα. Και όχι να χωριστούν σε γκρουπ δυναμικότητας καταλήγοντας να χρησιμοποιεί σε κάθε δύσκολο παιχνίδι τους ίδιους και τους ίδιους παίκτες. Δεν γίνεται επειδή ως τώρα ξεχωρίζουν οι Ρόμπινσον Ερλ, Μόργκαν και Ντιμιτρίεβιτς να παίζουν 30’ το παιχνίδι για να διαλύσουμε αντιπάλους σαν τους σημερινούς. Για αυτό και μοιράζει χρόνους και αφήνει παίκτες μέσα ενώ το παιχνίδι δεν τσουλάει σωστά.

Αυτό που κρατάμε από σήμερα είναι πως ο ΑΡΗΣ δεν χρειάστηκε μια καλή επιθετική εμφάνιση για να κερδίσει με σχετική άνεση. Είχε την άμυνά του να τον στηρίζει μέχρι να βρεθούν οι λύσεις μπροστά. Οι 57 πόντοι του Αμαρουσίου και τα 13 κλεψίματά μας εξηγούν σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα. Όταν δυσκολεύεσαι να βάλεις την μπάλα στο καλάθι, η πίεση και η συγκέντρωση στην άλλη πλευρά του παρκέ μπορούν να σου κρατήσουν το παιχνίδι. Σήμερα αυτό έγινε.

Ο Μόργκαν συνεχίζει να επιβεβαιώνει όσα περιμέναμε από αυτόν. Ο Ντιμιτρίεβιτς είχε επίσης καθοριστική παρουσία, ενώ ο Μπιρτς έδωσε χρήσιμες λύσεις και στις δύο πλευρές. Δεν χρειαζόταν σήμερα να κάνουν όλοι κάτι εντυπωσιακό. Χρειαζόταν να βρεθούν οι παίκτες που θα ξεκολλήσουν την επίθεση και βρέθηκαν.

Από την άλλη  υπήρχαν διαστήματα που η ομάδα δεν είχε συνέχεια στη δημιουργία της και περίμενε την ατομική λύση. Ο Σπανούλης έχει ήδη δώσει σαφή αμυντική κατεύθυνση. Το επόμενο βήμα είναι να αποκτήσει η επίθεση μεγαλύτερη συνοχή, ώστε να μη χρειάζεται κάθε φορά ένα ξέσπασμα του Μόργκαν για να ξεμπερδεύουμε. Trust the process δηλαδή!

ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΚΑΙ ΧΤΙΖΕΙ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ

Χωρίς να εντυπωσιάσει αλλά και χωρίς να αγχωθεί ο ΑΡΗΣ μας πήρε ακόμη μια νίκη και επέκτεινε το σερί του σε Ελλάδα και Ευρώπη! Η άμυνα ήταν ξανά η σταθερά μας, ο Ντιμιτρίεβιτς έδωσε λύσεις όταν η επίθεση δυσκολευόταν και ο Μόργκαν με 22 πόντους φρόντισε να τελειώσει το παιχνίδι προτού οι αντίπαλοι μας αρχίσουν να το βλέπουν διαφορετικά. Σήμερα δεν πρόσφερε το θέαμα των προηγούμενων ημερών, αλλά έκανε τη δουλειά του και συνεχίζει να χτίζει την αυτοπεποίθηση. Άλλωστε ο στόχος δεν είναι να εντυπωσιάζει σε παιχνίδια σαν το σημερινό, αλλά να παρουσιαστεί πανέτοιμος κόντρα στους δυνατούς αντιπάλους και στα κρίσιμα παιχνίδια. Μέχρι τότε απολαμβάνουμε τη διαδικασία!

ΥΓ. Η αποχώρηση του Χαραλαμπόπουλου με τραυματισμό μετρίασε τη χαρά της νίκης. Μακάρι τα νέα για τον Βασίλη να είναι όσο γίνεται καλύτερα γιατί ακόμη μέσα Οκτωβρίου είμαστε και ήδη μετράμε από το ξεκίνημα της προετοιμασίας πολλούς και σημαντικούς τραυματισμούς.

Να διαγράψει οριστικά από την μνήμη μας την κάκιστη εμφάνιση της Καρδίτσας προσπάθησε η ομάδα μας σήμερα και θα μπορούσε κανείς να πει ότι το πέτυχε! Ένας ΑΡΗΣ γεμάτος ενέργεια και αποφασιστικότητα από το πρώτο τζάμπολ, διέλυσε την ΑΕΚ με 88-58 πανηγυρίζοντας την πρώτη του νίκη στο πρωτάθλημα μέσα σε ένα καυτό Παλέ! Ουσία και θέαμα από τους παίκτες του Σπανούλη που κυριάρχησαν από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή κυρίως χάρη στην άμυνα που αχρήστευσε κάθε επιθετικό πλάνο της ΑΕΚ.  Μια απολαυστική παράσταση για όλους όσους βρέθηκαν στο Παλέ αλλά και όσους είχαν την τύχη να το παρακολουθήσουν τηλεοπτικά.

ΜΠΗΚΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ, ΠΗΡΕ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΞΕ ΠΟΤΕ ΠΙΣΩ ΤΟΥ

Από τις πρώτες κατοχές φάνηκε η διάθεση των παικτών μας να επιβληθούν. Πίεση στην μπάλα, δυνατές άμυνες και γρήγορες επιθέσεις έφεραν το 10-2 με τον Ρόμπινσον-Ερλ να τελειώνει τις φάσεις και να φτάνει τους 11 πόντους ήδη στο πρώτο δεκάλεπτο. Το 23-10 αποτύπωνε την υπεροχή μας, αλλά το σημαντικό ήταν πως ο ΑΡΗΣ συνέχισε με την ίδια ένταση.

Ο Μόργκαν πήρε τη σκυτάλη στο σκοράρισμα, οι λύσεις κοντά στο καλάθι αυξήθηκαν και η ΑΕΚ δυσκολευόταν να βρει μια καλή επίθεση. Το 42-21 του ημιχρόνου είχε προκύψει μέσα από την ομαδική προσπάθεια, με τους αντιπάλους να έχουν μόλις έξι εύστοχα σουτ σε τριάντα προσπάθειες.

ΡΟΤΕΪΣΟΝ, ΔΟΚΙΜΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΡΑ

Μετά την ανάπαυλα περιμέναμε να δούμε αν θα υπήρχε η χαλάρωση. Ο ΑΡΗΣ μπήκε με 5-0, κράτησε τον έλεγχο και έκλεισε την τρίτη περίοδο στο 64-35. Ούτε τότε έπεσε η ένταση. Η διαφορά έφτασε τους 33 πόντους και ο Μόργκαν συνέχισε να ευστοχεί από μακριά, μέσα στην αποθέωση του κόσμου. Το τελικό 88-58 ήταν η φυσιολογική κατάληξη ενός αγώνα στον οποίο δεν αφήσαμε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης.

Η ΑΜΥΝΑ, Η ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Η πρώτη νίκη στο πρωτάθλημα καθυστέρησε μια αγωνιστική… αλλά ήρθε με τρόπο που μας γεμίζει αυτοπεποίθηση και ενθουσιασμό. Και πως να μην ενθουσιάζεσαι όταν παρακολουθείς κόντρα σε θεωρητικό «ανταγωνιστή» σου τι μπορεί να κάνει αυτό το σύνολο όταν παίζει συγκεντρωμένο και με διάθεση στην άμυνα. Προφανώς παιχνίδι που τελειώνει με 30 πόντους είναι μονόλογος αλλά σήμερα θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο ΑΡΗΣ κέρδισε ακόμη πιο εύκολα από ότι δείχνει το τελικό σκορ. Γιατί στο τελικό σκορ δεν αναφέρεται πόσο γρήγορα πήραμε διψήφιο προβάδισμα, πόσο εύκολα το αυξήσαμε και το διατηρήσαμε αλλά και πόσες «δοκιμές» έκανε ο Σπανούλης στο Β ημίχρονο. Πως μοίρασε το χρόνο και τι σχήματα τέσταρε.

Σε ατομικό επίπεδο ο Μόργκαν επιτέλους μας καθησύχασε με μια εμφάνιση ανάλογης της φήμης που τον ακολουθούσε. Οι 25 πόντοι και η ευκολία με τους οποίους τους πέτυχε είναι μια πρώτη επιβεβαίωση της ορθότητας της επιλογής του. Και όποτε μιλάμε για ορθές επιλογές το μυαλό μας πάει στον Ρόμπινσον Έρλ που δεν τον γνωρίζαμε αλλά όπως φαίνεται θα τον μάθουμε για τα καλά και θα τον χαιρόμαστε για καιρό. Ένα ένα τα κομμάτια που επέλεξαν ο Σπανούλης με τον Ζήση δείχνουν να κουμπώνουν. Είδαμε τις 8 ασίστ του Ντιμιτρίεβιτς, είδαμε τον Κώστα Αντετοκούνμπο τι μπορεί να κάνει αν πάρει σωστά την μπάλα, είδαμε και τον Μπίρτς ακόμη και όταν μας εκνευρίζει με την ατολμία του στην επίθεση είναι πολύτιμος για την λειτουργία της ομάδας. Όπως και ο Μήτρου Λόνγκ και φυσικά ο Χαραλαμπόπουλος που ξεχωρίζει. Όλα βαίνουν καλώς, η ομάδα βελτιώνεται από παιχνίδι σε παιχνίδι και αυτά που περιμέναμε να δούμε με την έλευση του Σπανούλη και την κατάρτιση αυτού του ρόστερ, αρχίζουμε να τα βλέπουμε.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΙΓΜΑ ΓΡΑΦΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ

Εντυπωσιακός ο ΑΡΗΣ σήμερα δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης στην ΑΕΚ που περιορίστηκε από την αρχή σε παθητικό ρόλο, κάνοντας το τελικό +30 να φαίνεται πιο κολακευτικό από την ίδια την εικόνα της αναμέτρησης Η συνολική αμυντική προσπάθεια σχεδόν αδιάκοπα επί 40’ ήταν το στοιχείο που έκρινε τον αγώνα πριν καλά καλά ξεκινήσει. Είναι πολύ νωρίς ακόμη για να πούμε με σιγουριά ότι δεν θα ξαναδούμε τον ΑΡΗ της Καρδίτσας και πόσο καλύτερα μπορεί να παίξει ο ΑΡΗΣ από ότι έπαιξε σήμερα. Πάντως με εξαίρεση το επιθετικό κρεσέντο του Μόργκαν(25 πόντους με 6 τρίποντα) όταν η διαφορά ήταν ήδη στο 20+, στην επίθεση δεν μπορείς να πεις ότι σουτάραμε καλά. Που δηλαδή να αρχίσουν να βρίσκουν και οι υπόλοιποι ρυθμό όπως βρήκε ο Μόργκαν σήμερα. Αναμένουμε σπουδαία πράγματα! Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Ανώμαλη προσγείωση στην Καρδίτσα είχαμε σήμερα για τον ΑΡΗ μας παρουσιάζοντας ένα κάκιστο αγωνιστικό πρόσωπο γνώρισε την ήττα με 74-68 από την τοπική ομάδα. Τα 21 λάθη, οι βιαστικές αποφάσεις, η ατολμία, η αδυναμία αντίδρασης και η συνολική εικόνα της ομάδας ήταν αυτά που απογοήτευσαν και προβλημάτισαν ενόψει της συνέχειας. Ξενέρωμα για τον κόσμο που έσπευσε ανυπόμονος να δώσει βροντερό παρών.

ΕΝΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΜΠΑΣΚΕΤ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΑΝΙΚΟΣ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε όπως προσδοκούσαμε στο παιχνίδι και για περίπου 11’  τίποτα δεν προμήνυε αυτό που θα ακολουθούσε. Ο ΑΡΗΣ μπήκε δυνατά, πίεσε σωστά στην άμυνα, έλεγξε τα ριμπάουντ και με τον Ρόμπινσον Έρλ να δίνει λύσεις πήρε γρήγορα τον έλεγχο φθάνοντας μέχρι και το +10 στις αρχές της δεύτερης περιόδου. Κάπου εκεί όμως όλα σταμάτησαν. Η Καρδίτσα απάντησε με 12-0, η επίθεση άρχισε να γεμίζει λάθη και βιαστικές επιλογές και το 12-22 έγινε 24-22. Ο Ρόμπινσον Έρλ και ο Μοκόκα έδωσαν προσωρινά κάποιες λύσεις, αλλά το 35-35 του ημιχρόνου είχε ήδη δείξει ότι το παιχνίδι είχε στραβώσει για τα καλά.

ΔΕΝ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗΚΕ ΠΟΤΕ ΣΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΕΧΑΣΕ

Στην επανάληψη περιμέναμε ότι αργά ή γρήγορα η ποιότητα του ρόστερ θα έκανε τη διαφορά. Δεν έγινε ποτέ. Ο ΑΡΗΣ συνέχισε να παίζει νευρικά, χωρίς σωστή κυκλοφορία και με το ένα φθηνό λάθος να διαδέχεται το άλλο. Η Καρδίτσα όχι μόνο έμεινε μέσα στο παιχνίδι αλλά όσο περνούσε η ώρα πίστευε ολοένα και περισσότερο ότι μπορεί να το πάρει. Ρόμπινσον Έρλ και Λιντέλ κρατούσαν την ομάδα κοντά στο σκορ, αλλά στο τελευταίο δεκάλεπτο το μυαλό χάθηκε εντελώς. Τέσσερα συνεχόμενα λάθη όταν η διαφορά είχε πάει στους 6 πόντους, κακές επιθέσεις και κανένα σημάδι ουσιαστικής αντίδρασης. Με 21 λάθη και 5/22 τρίποντα δύσκολα κερδίζεις οποιοδήποτε παιχνίδι. Πόσο μάλλον έναν αντίπαλο που μυρίστηκε την ευκαιρία και την άρπαξε.

ΚΑΚΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΑΚΟΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Λίγες ημέρες πριν στο Λε Μαν γράφαμε για την ποιότητα, το βάθος και τους πολλούς διαφορετικούς πρωταγωνιστές αυτής της ομάδας. Τίποτα όμως από αυτά δεν είδαμε σήμερα. Αντιθέτως είδαμε μια ομάδα με ακίνδυνη περιφέρεια που επί 40’ πάλευε να κυκλοφορήσει σωστά τη μπάλα χωρίς επιτυχία πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Είδαμε τον Σπανούλη να αδυνατεί να βρει λύσεις στην «απουσία» των Μόργκαν, Ντιμιτρίεβιτς, Τολίοπουλο και Μήτρου Λόνγκ(αν και πήρε ελάχιστο χρόνο) και τους παίκτες να μην μπορούν να προσαρμοστούν στο δυνατό παιχνίδι των αντιπάλων. Παίκτες και προπονητής σχεδόν στο ίδιο μοτίβο από την αρχή μέχρι το τέλος. Όταν οι αντίπαλοι μας αυξομείωναν την ένταση, άρπαζαν τις ευκαιρίες και έχτιζαν αυτοπεποίθηση.

Ο Ρόμπινσον Έρλ με 25 πόντους προσπάθησε σχεδόν μόνος του να αλλάξει την κατάσταση και ο Λιντέλ με 14 ήταν ξανά θετικός μέχρι να αποβληθεί. Από εκεί και πέρα όμως ελάχιστα. Τα γκαρντ δεν κατάφεραν να βάλουν τάξη στο παιχνίδι και ο Σπανούλης δοκίμασε αρκετά σχήματα χωρίς να βρει τη λύση που είχε βρει στη Γαλλία. Αυτή τη φορά όμως έγινε πιο ξεκάθαρο ότι σε αυτή την ομάδα θα πρέπει και κάποιος να βγει μπροστά και να αναλάβει τον ρόλο του ηγέτη. Του παίκτη που θέλει την μπάλα στα χέρια του τα κρίσιμα. Γιατί στα κρίσιμα τα μεγάλα σουτ κρίνουν τις αναμετρήσεις και αυτά συνήθως προκύπτουν από προσωπικές ενέργειες και όχι από την «κυκλοφορία της μπάλας» που τόσο πολύ επιμέναμε μέχρι τέλους.

ΜΙΑ ΗΤΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΑΝ ΜΑΘΗΜΑ

Οι πρεμιέρες πάντα κρύβουν εκπλήξεις αλλά αυτή την ψυχρολουσία στην Καρδίτσα δεν την περιμέναμε. Με μόλις 11’ ορθολογικού μπάσκετ δεν κερδίζεις κανέναν αντίπαλο. Δικαιολογίες δεν υπάρχουν για το σημερινό. ‘Άκρως προβληματική εικόνα κόντρα σε ότι παρακολουθούσαμε ως τώρα. Προφανώς είμαστε στο ξεκίνημα και η ομάδα χρειάζεται τον χρόνο της. Απλά αυτά που είδαμε σήμερα σε κάνουν να ανησυχείς για τη συνέχεια. Κρατάμε τη δήλωση του Σπανούλη ότι ανεξαρτήτως του τι έγινε σήμερα και τι μπορεί να ξανασυμβεί στην πορεία, η ομάδα θα φθάσει στον στόχο της. Αυτό μετράει άλλωστε και από υπομονή καλώς ή κακώς έχουμε μπόλικη…

Λίγες ώρες απέμειναν πριν το πρώτο επίσημο τζάμπολ της αγωνιστικής σεζόν και όλοι οι φίλοι (και όχι μόνο) του ΑΡΗ μας μετράνε τα λεπτά για να δουν με τα μάτια τους αυτό το νέο ξεκίνημα. Αυτή την αρχή του ταξιδιού της επιστροφής του Αυτοκράτορα του ελληνικού αθλητισμού στο θρόνο του. Οι εποχές έχουν αλλάξει, ο «στυγνός επαγγελματισμός» και ο «μακιαβελισμός» έχουν επικρατήσει και ο ΑΡΗΣ καλείται σε ένα πολύ ιδιαίτερο περιβάλλον να αποδείξει ότι ακόμη υπάρχουν «ρομαντικοί τρελοί» και άνθρωποι ικανοί να εμπνεύσουν. Άνθρωποι που έχουν καταφέρει από το «καλημέρα» να ξεσηκώσουν έναν ολόκληρο λαό και να κάνουν την Ευρώπη να ρωτάει με θαυμασμό και να ανησυχεί… Σε αυτό το mood είμαστε όλοι και κάπως έτσι θα πορευτούμε ολόκληρη τη χρονιά.

ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΟΜΑΔΑ ΓΕΜΑΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΛΑΤΡΕΥΟΥΝ ΤΟ ΑΘΛΗΜΑ

Προφανώς τα πάντα στον επαγγελματικό αθλητισμό καταλήγουν στα χρήματα. Αυτό είναι το καύσιμο για να στηθούν και να προχωρήσουν όλες οι ομάδες οπότε ο ρομαντισμός περισσεύει. Έλα όμως που στον ΑΡΗ έχει στηθεί κάτι μαγικό. Από το δίδυμο Σπανούλη-Ζήση, τα αδέρφια Αντετοκούνμπο που κουβαλάνε τη δική τους ιστορία εντός και εκτός των 4 γραμμών αλλά και τον Σιάο που με κάθε ευκαιρία δείχνει την αγάπη για το άθλημα. Και από πίσω φυσικά ολόκληρη η Αρειανή οικογένεια σύσσωμη να τους αγκαλιάσει, να τους στηρίξει και όλοι μαζί να σπρώξουμε τον ΑΡΗ στην κορυφή. Και από την στιγμή που τα λόγια έχουν γίνει πράξεις τίποτα δεν μπορεί να μας εμποδίσει να ονειρευόμαστε. Ακόμη και αν αυτή η πορεία μας κρύβει εμπόδια και δύσκολες στιγμές, το νέο διοικητικό καθεστώς σε πείθει ότι θα κάνει ότι χρειαστεί ώστε ο ΑΡΗΣ να πετύχει.

ΤΥΦΛΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΕ ΣΠΑΝΟΥΛΗ ΚΑΙ ΖΗΣΗ

Αν κάτι πυροδότησε όλο αυτόν τον πανικό που βιώνουμε εδώ και μερικούς μήνες, αυτό ήταν η επίτευξη της συμφωνίας του Βασίλη Σπανούλη. O Kill Bill συνδυάζει γνώση, εμπειρία, τρέλα και προοπτική και δικαιολογημένα τα φώτα επι του αγωνιστικού πέφτουν πάνω του. Δίπλα του ο Ζήσης σε μια «οικογενειακή συνεργασία» που μόνο θετικά μπορεί να λειτουργήσει. Και όταν ακους τις δηλώσεις του προπονητή σου να λέει «ότι αυτούς τους παίκτες τους ήθελα πριν υπογράψω με τον ΑΡΗ και η διοίκηση μου τους έφερε» περιθώρια για κριτική και δεύτερες σκέψεις δεν υπάρχουν. Ηδη από τα φιλικά βλέπουμε μια ομάδα με υπογραφή Σπανούλη. Έχουμε ένα γεμάτο ρόστερ με ποιοτικούς παίκτες και πολλές λύσεις. Η προετοιμασία και τα φιλικά παρά τους τραυματισμούς έδειξαν ότι κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση. Άρα δεν μένει τίποτα ικανό να μας τρομάξει και να μας αποπροσανατολίσει από τον στόχο μας. Στόχος που δεν είναι άλλος από την επιστροφή στην κορυφή αρχίζοντας με το Eurocup.

Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΑΝΤΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ

Για πρώτη φορά ύστερα από κάμποσα χρόνια… νιώθουμε ότι ο ΑΡΗΣ μας έχει όλα όσα απαιτούνται για να αρχίσει να κοιτάει ξανά ψηλά. Όχι με μεγάλα λόγια και υποσχέσεις αλλά με ανθρώπους, αποφάσεις και κινήσεις που μας δίνουν το δικαίωμα να πιστεύουμε ότι μπορούμε να επιστρέψουμε στα παλιά. Εκεί όπου η κατάκτηση τίτλων ήταν η μόνιμη συνήθεια και το «Ένα Έθνος μια Ομάδα» ήταν το σύνθημα που ένωνε όλη την Ελλάδα κάθε φορά που αγωνιζόμασταν. Για χρόνια κοιτούσαμε πίσω για να θυμηθούμε ποιοι είμαστε. Τώρα ήρθε η ώρα να αρχίσουμε να κοιτάμε μπροστά!

ΥΓ. Πως το είπε ο Θανάσαρος για τον Γιάνναρο με νόημα; "Θα δούμε, θα δούμε"

2 βαθμούς πέταξε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στο Κλ.Βικελίδης, μένοντας στο 0-0 με τον Ηρακλή σε ένα παιχνίδι που έπρεπε να είχε καθαρίσει από το πρώτο ημίχρονο. Η ομάδα μπήκε δυνατά, πίεσε, δημιούργησε τη μία ευκαιρία μετά την άλλη αλλά με περίσσια αφέλεια πέταξε στα σκουπίδια όλες τις στιγμές της. Στην επανάληψη αντί να συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό έπεσε, οι αλλαγές μπέρδεψαν παρά έδωσαν λύση και στο τέλος θα μπορούσαμε ακόμη και να πληρώσουμε την αστοχία μας. Απογοήτευση στον κόσμο που ήλπιζε σε αυτό το παιχνίδι να ξεκινήσει μια «ανάκαμψη» και να πάει με άλλη διάθεση στην διακοπή.

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ

Ο Γρηγορίου επέλεξε αυτή τη φορά Μορόν και Καντεβέρε μαζί, επανέφερε τον Χόγκλα δίπλα στον Ράσιτς και ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παιχνίδι όπως ακριβώς έπρεπε. Πίεση ψηλά, κλεψίματα, ένταση και συνεχόμενες επισκέψεις στην περιοχή του Ηρακλή. Ο Γιαννιώτας σημάδεψε το δοκάρι μόλις στο 5', ο Μορόν έχασε τεράστια ευκαιρία λίγο αργότερα και στη συνέχεια Καντεβέρε, Χόγκλα, Ράσιτς και ξανά Μορόν είχαν τις δικές τους στιγμές. Το γκολ όμως δεν ήρθε και κάπως έτσι ένα πρώτο ημίχρονο όπου ο αντίπαλος περισσότερο προσπαθούσε να επιβιώσει παρά να παίξει ποδόσφαιρο ολοκληρώθηκε στο 0-0. Ημίχρονο που εύκολα έληγε με 2-0.

ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΛΥΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΟ Χ

Και ενώ περιμέναμε η ομάδα να συνεχίσει από εκεί που σταμάτησε στο Α ημίχρονο, στην επανάληψη για ανεξήγητο λόγο μπήκαμε χωρίς την ίδια ένταση και φρεσκάδα. Ο Ηρακλής βρήκε την ευκαιρία να περάσει το κέντρο, να κρατήσει λίγο μπάλα παραπάνω και να απειλήσει για μια και μοναδική φορά στο παιχνίδι. Οι αλλαγές του Γρηγορίου δεν κατάφεραν να ξαναδώσουν στην ομάδα την εικόνα του πρώτου ημιχρόνου και όσο περνούσε η ώρα η πίεση μετατράπηκε περισσότερο σε άγχος παρά σε πραγματική απειλή. Και κάπως έτσι ένα παιχνίδι που έμοιαζε κομμένο και ραμμένο για να το κερδίσεις, ολοκληρώθηκε χωρίς γκολ και με έντονες αποδοκιμασίες.

ΔΕΝ ΤΟΥ ΒΓΗΚΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΜΕ ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗ ΝΙΚΗ

Ο Γρηγορίου μετά το παιχνίδι είπε ότι δεν ξέρει τι άλλο έπρεπε να κάνει η ομάδα ως προς την προσπάθεια. Ως ένα σημείο έχει δίκιο. Στο πρώτο ημίχρονο ο ΑΡΗΣ έκανε αρκετά από αυτά που ζητάμε. Έτρεξε, πίεσε, δημιούργησε και έφερε το παιχνίδι εκεί που ήθελε. Αν όμως δεν βάζεις την μπάλα στα δίχτυα όλα τα υπόλοιπα χάνουν την αξία τους. Και όταν στο Β ημίχρονο αδικαιολόγητα αφήνεις το καλό σου πρόσωπο που έπειθε ότι αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει στο γκολ στα αποδυτήρια τότε κάπου εδώ αρχίζει να γίνεται σοβαρό το πρόβλημα.

Στα τελευταία παιχνίδια βλέπουμε έναν ΑΡΗ που δυσκολεύεται απίστευτα να βρει γκολ ακόμη και όταν δημιουργεί τις προϋποθέσεις. Σήμερα Μορόν και Καντεβέρε είχαν τις στιγμές τους αλλά δεν τις εκμεταλλεύτηκαν, ενώ όσο περνούσε η ώρα έμπαινε ξανά στο παιχνίδι και αυτό το ψυχολογικό βάρος για το οποίο μίλησε ο Γρηγορίου. Το αποτέλεσμα είναι μια ομάδα που όσο δεν σκοράρει τόσο περισσότερο αγχώνεται και όσο αγχώνεται τόσο περισσότερο χάνει την συγκέντρωση στο παιχνίδι της. Βέβαια με τον τρόπο που στήθηκε η ομάδα από το καλοκαίρι με κάμποσους παίκτες να είναι εκτός   ομάδας και ξαφνικά να υπολογίζονται όπως για παράδειγμα ο Μορόν και ο Αλφαρέλα που αγωνίστηκαν σήμερα συν παίκτες σαν τον Γκαρέ που είναι αγνώριστος σε σχέση με πέρσι και ένα πολυπληθές μπερδεμένο ρόστερ η κατάσταση είναι εξαρχής άκρως προβληματική. Και αυτό το μπέρδεμα ως ένα βαθμό έχει και τη «συγκατάθεση» του Γρηγορίου.

Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΗΡΘΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΣΤΙΓΜΗ

Αντί για ένα άνετο τρίποντο μείναμε με έναν βαθμό και ακόμη περισσότερο προβληματισμό. Ναι μεν δεν ήθελε να μπει η μπάλα στα δίχτυα αλλά και η εικόνα του Β ημιχρόνου κόντρα σε έναν τόσο αδύναμο αντίπαλο μόνο «παράσταση νίκης» δεν ήταν.  Πλέον η διακοπή είναι ίσως η τελευταία ελπίδα για να δουλέψει ο Γρηγορίου(?) με όλο το ρόστερ, να ξεκαθαρίσει ρόλους, να βελτιώσει αυτοματισμούς και κυρίως να ξαναδώσει στην ομάδα την αυτοπεποίθηση που είχε αρχίσει να αποκτά στην αρχή της χρονιάς. Καλές οι προθέσεις, η κατοχή, οι ευκαιρίες και η όλη προσπάθεια, οι βαθμοί όμως κερδίζονται μόνο όταν η μπάλα καταλήγει στα δίχτυα. Και ο ΑΡΗΣ εδώ και κάμποσα παιχνίδια έχει κολλήσει επιθετικά και το πληρώνει όπως ακριβώς έγινε και σήμερα.

ΥΓ. Δεν χάνονται αυτά τα γκολ… δεν χάνονται αυτά τα γκολ… δεν χάνονται αυτά τα γκολ…

ΥΓ2. Έτσι όπως έγινε ο μεταγραφικός σχεδιασμός η κανονική προετοιμασία της ομάδας ξεκινάει από αύριο. Ας περιμένουμε να δούμε λοιπόν τι θα δούμε μετά την διακοπή, με τον προπονητή και τους παίκτες να αναλαμβάνουν επιτέλους και τις δικές τους ευθύνες για τους πεταμένους βαθμούς.