Με τις μεταγραφικές κινήσεις της τελευταίας στιγμής σε πρώτο πλάνο και τον απόηχο των πρώτων χαμένων βαθμών με τον ΟΦΗ να έχει σβήσει ο ΑΡΗΣ μας θα παλέψει στο Πανθεσσαλικό για το πρώτο τρίποντο της χρονιάς! Εκεί όπου με σύμμαχο τον κόσμο του που αναμένεται να δώσει βροντερό παρών θα προσπαθήσει αυτή τη φορά να εκμεταλλευτεί την διαφορά ποιότητας που υπάρχει ανάμεσα στις 2 ομάδες και να φθάσει στη νίκη. Μια νίκη που θα έχει τη δική της ξεχωριστή σημασία μιας και θα προσφέρει στην ομάδα 2 εβδομάδες(λόγω διακοπής για Εθνικές ομάδες) ηρεμίας και αισιοδοξίας για τη συνέχεια.

Αποστολή με 2 εκπλήξεις ανακοίνωσε ο Παντελίδης για το σημερινό παιχνίδι επιβεβαιώνοντας τα ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών. Από την μια ο Μαντσίνι μετά και τις πρώτες προπονήσεις με τα κιτρινόμαυρα έδειξε ότι βρίσκετε σε εξαιρετικό επίπεδο αγωνιστικής ετοιμότητας την ίδια στιγμή που η παραφιλολογία για αποχώρηση του Γιουνές παίρνει σάρκα και οστά με τον Τυνήσιο να αναμένεται να λύσει το συμβόλαιο του μέσα στις επόμενες ημέρες. Κινήσεις που αποτέλουν «αγκάθια» στον φετινό σχεδιασμό παρόλο που η ομάδα μας σε σχέση με προηγούμενα καλοκαίρια ξεκίνησε με ένα σχεδόν ολοκληρωμένο ρόστερ. Ωστόσο τα κενά παραμένουν σε αρκετές θέσεις και θα πρέπει να καλυφθούν το συντομότερο δυνατό. Άλλωστε  το περσινό πάθημα με τον περσινό μετριότατο πρώτο γύρο θα πρέπει να γίνει παράδειγμα προς αποφυγή. Για αυτό και ο αγώνας με τον Βόλο έχει τη δική του ξεχωριστή σημασία. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να δούμε την ομάδα να μπαίνει χαλαρά όπως κόντρα στον ΟΦΗ δίνοντας αυτοπεποίθηση στον αντίπαλο. Και φυσικά θα πρέπει κάποια στιγμή οι πολλές ευκαιρίες που δημιουργεί η ομάδα να αρχίζουν να καταλήγουν στα δίχτυα. Σε αυτό το κομμάτι το βάρος όλο έχει πέσει σχεδόν στον Ιντέγε που παρά την ομολογουμένως εντυπωσιακή μαχητικότητα του και συμμετοχή σε όλες τις φάσεις του λείπει η αποτελεσματικότητα που περιμένει ο ΑΡΗΣ από αυτόν. Η απουσία του Γιουνές από την αποστολή πιθανόν να φέρει και αλλαγές στο αρχικό σχήμα με τον Ντιγκινί ίσως τελικά λόγω σχήματος αλλά και εναλλακτικών λύσεων στην επίθεση να μένει στον πάγκο και ένας εκ των Τόνσο ή Μαρτίνες να παίρνουν θέση πίσω από τον Ιντέγε. Στα πλάγια πέρα από την σίγουρη συμμετοχή του φορμαρισμένου Φετφατζίδη, Λάρσον και Μαντσίνι πιθανόν να μοιραστούν την αριστερή πλευρά με τον Λάρσον μάλλον να ξεκινάει από την αρχή. Στις υπόλοιπες θέσεις και με δεδομένη την απουσία των Μπάσα και Βέλεθ δεν αναμένεται να δούμε κάποια άλλη αλλαγή πέρα από την επιστροφή του Κουέστα αντί του Έμαν. Μια κίνηση που ναι μεν στόχευε στο να στείλει ένα μήνυμα στον «χαλαρό» Κουέστα αλλά έδειξε ότι και στη θέση του τερματοφύλακα η ομάδα δεν κινήθηκε σωστά. Παρά όμως τις όποιες παραφωνίες στον μεταγραφικό σχεδιασμό και την απώλεια των 2 βαθμών στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος ο ΑΡΗΣ είναι πιο ποιοτική ομάδα από τον Βόλο με σαφώς περισσότερες λύσεις. Αρκεί οι παίκτες του Σάββα Παντελίδη να μπουν από την αρχή με στόχο να τελειώσουν την υπόθεση νίκη όσο γίνεται γρηγορότερα.

Οι νίκες είναι αυτές που χτίζουν την αυτοπεποίθηση και την καλή ψυχολογία μιας ομάδος και για αυτό ακριβώς ο ΑΡΗΣ σήμερα θα πρέπει να επιστρέψει από το Πανθεσσαλικό με το διπλό. Ανεξάρτητα όμως από το τελικό αποτέλεσμα δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε μόλις στη 2^η αγωνιστική, η μεταγραφική ενίσχυση συνεχίζεται και υπάρχει πολύς δρόμος ακόμη μέχρι να αρχίσουμε να απογοητευόμαστε ή να ενθουσιαζόμαστε. Από την δική μας απόδοση θα κριθούν τα πάντα. Για αυτό παίρνουμε το διπλό το βράδυ και συνεχίζουμε σε ξέφρενους Αρειανίδικους ρυθμούς! Πάμε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Το κομμάτι της διαιτησίας ποτέ δεν ήταν ευχάριστο για τον Αρειανό. Τελικά όμως όπως φάνηκε από την 1^η αγωνιστική της σουπερλίγδας από εκεί που είχαμε να ανησυχούμε για το κοράκι και τους βοηθούς τους τώρα έχουμε και αυτούς του VAR.

ΥΓ2. Σπουδαία κίνηση η επιστροφή του Χαριστέα. Μακάρι να δώσει λίγο από την εμπειρία και την αίγλη του σε όλους όσους αποτελούν τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ σήμερα.

ΥΓ3. Διαχρονικά στην ευρωπαϊκές διοργανώσεις πέφτουν οι μάσκες για τον εκάστοτε πρωταθλητή(και όχι μόνο), πόσο μάλλον για τον πρωταθλητή της εξυγίανσης που έγραψε το δικό του μοναδικό ρεκόρ. Πάλι καλά που στην ελλάδα υπάρχει και η #superligdamafia.

Με τον Γιουνές  να βάζει το χρυσό γκολ λίγα λεπτά πριν συμπληρωθούν τα 90' ο ΑΡΗΣ μας εξαργύρωσε την ανωτερότητα του σε όλο το παιχνίδι και πήρε τη νίκη. Πολύ καλή η ομάδα στο πρώτο ημίχρονο, έριξε στροφές στο δεύτερο χωρίς ωστόσο να το πληρώσει. 2 πέναλτι έπνιξε το κοράκι σήμερα επιβεβαιώνοντας την ειδική μεταχείριση που χαίρει η ομάδα μας.

Με τον Σόουζα και τον Μαρτίνες  να ξεκινάνε βασικοί ο Σ.Παντελίδης επέλεξε να μην ξεφύγει αρκετά από το πλάνο του παρά την έλλειψη βαθμολογικού ενδιαφέροντος. Μια επιλογή που τον δικαίωσε μιας και ο ΑΡΗΣ στο πρώτο ημίχρονο είχε τον απόλυτο έλεγχο και έβγαινε με ευκολία στην επίθεση. Εκεί είχε τη γνωστή δυσκολία στο να γίνει αρκετά απειλητικός και αν και δημιούργησε 3-4 καλές στιγμές δεν μπορούμε να πούμε ότι κατάφερε να αξιοποιήσει την υπεροχή του στον βαθμό που έπρεπε. Το γκολ του Μαρτίνες από την ασίστ του Ντιγκινί στο 22' έδειχνε ότι θα πηγαίναμε σε ένα πολύ εύκολο απόγευμα. Παρόλα αυτά μια στιγμιαία αδράνεια στο Β ημίχρονο από αυτές που μας συνηθίζει δυστυχώς η άμυνα μας ήταν αρκετή ώστε να έρθει η ισοφάριση στην πρώτη ουσιαστική ευκαιρία του Παναιτωλικού στην ισοφάριση. Αν και μετά το 1-1 οι αντίπαλοι μας πήραν ψυχολογία και βελτίωσαν την εικόνα τους ο ΑΡΗΣ μας ήταν και πάλι κυρίαρχος του αγώνα. Οι αλλαγές του Παντελίδη ήταν εύστοχες μιας και ο Γκαρσία σπατάλησε πολλές ευκαιρίες σήμερα και ο Σόουζα δεν μπόρεσε να κάνει το κάτι παραπάνω και με τον Φετφατζίδη και τον Τζανακάκη μέσα η ομάδα απέκτησε περισσότερη ταχύτητα και έγινε και πάλι δραστήρια. Η είσοδος του Γιούνες λίγο πριν το φινάλε έμοιαζε με μονόδρομο με τον Τυνήσιο αυτή τη φορά να δικαιώνει τον προπονητή του και να μετουσιώνει την ασίστ του Φετφατζίδη με ένα ωραίο διαγώνιο συρτό σουτ σε νικητήριο γκολ. Συνολικά η ομάδα ήταν καλή αλλά και πάλι φάνηκαν οι γνωστές αδυναμίες μας. Τα μπακ και ιδιαίτερα η δεξιά πλευρά δεν συμμετείχε στην ανάπτυξη του παιχνιδιού την ίδια στιγμή που στην επίθεση ο ΑΡΗΣ ήταν επιπόλαιος στην τελική προσπάθεια είτε ήταν η ασίστ είτε το σουτ.  Λείπει το killerinstictαπό την ομάδα και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να δουλευτεί ενόψει της νέας χρονιάς.  Ακόμη και έτσι όμως η ποιότητα που έχει αυτή η ομάδα δείχνει ότι είναι ένα κλικ πάνω από τις περισσότερες ομάδες της σουπερλίγκας και σίγουρα αποτελεί ιδανική βάση για να χτιστεί πάνω σε αυτή ο ΑΡΗΣ της επόμενης σεζόν.

Δεν έμεινε στις εντυπώσεις, στις χαμένες ευκαιρίες και στον κοράκα Φωτιαδή ο ΑΡΗΣ σήμερα και χάρη στο γκολ του Γιουνές πήρε αυτό που άξιζε μέσα στο γήπεδο. Μια νίκη που μπορεί βαθμολογικά να μην σημαίνει πολλά αλλά όλοι μας την θέλαμε πάρα πολύ. Πλέον απομένει ένα παιχνίδι-γιορτή για να κλείσει αυτή η όμορφη χρονιά και να αρχίσουμε να οραματιζόμαστε όλοι τον ΑΡΗ της νέας σεζόν. Εκεί όπου το μήνυμα θα πρέπει να είναι διαφορετικό και πολύ πιο ηχηρό από το μήνυμα της επιστροφής που στείλαμε φέτος. Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Αυτό που έγινε σήμερα στο δημαρχείο της πόλης ήταν άλλη μια τεράστια πρόκληση που προσβάλλει κάθε πολίτη αυτής χώρας και δείχνει τι εστί "εξυγίανση"…   Έχει ο καιρός γυρίσματα και η πτώση θα είναι σκληρή…

Την ευκαιρία να στρογγυλοκαθίσει στις θέσεις που οδηγούν στην Ευρώπη θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στην Τρίπολη μετά και τη νέα "γκέλα" του Παναθηναϊκού. Εκεί όπου θα έχει ελαφρώς διαφορετικό προφίλ με το πολυαναμενόμενο ντεμπούτο του Φετφατζίδη αλλά και την επιστροφή του Γιουνές εκτός απροόπτου στην κορυφή της επίθεσης.

Αν κάτι χαρακτήριζε τις επιλογές του Παντελίδη στα τελευταία  2 νικηφόρα παιχνίδια αυτό ήταν οι ορθολογικές  κινήσεις  και η αποφυγή πειραμάτων σε ότι έχει να κάνει με τον καταρτισμό της βασικής ενδεκάδας. Ακόμη και η επιλογή του Διαμαντόπουλου(που θα απουσιάζει σήμερα λόγω τραυματισμού) για την κορυφή της επίθεσης αποδείχθηκε καθοριστική.  Με την ίδια συνταγή περιμένουμε να δούμε και σήμερα έναν ΑΡΗ με παίκτες που θα έχουν ξεκάθαρους ρόλους, χωρίς αλχημείες και "μαγικά". Με αυτή τη λογική το πιο πιθανό σενάριο είναι να δούμε τον Γιουνές να ξεκινάει στην κορυφή παρά την "αποχή" λόγω τραυματισμού. Ενώ δεν θα μας κάνει εντύπωση αν δούμε από την αρχή και τον Φετφατζίδη. Κάτι που πολύ πιθανό να σημαίνει ότι ένας εκ των Λάρσον ή Ντιγκινί θα μείνει στον πάγκο ή θα χρησιμοποιηθεί σε μια  θέση διαφορετική από ότι τον έχουμε συνηθίσει αν και ο Γάλλος από το ξεκίνημα του πρωταθλήματος χρησιμοποιείτε συστηματικά ως "πασπαρτού" στις θέσεις της επίθεσης. Στην άμυνα η επιστροφή του Βελέθ μας κάνει να αισθανόμαστε πιο σίγουροι την ίδια στιγμή που τα μπακ παραμένουν πονοκέφαλος με τον Κορχούτ να φαίνεται ότι δεν έχει πείσει τον προπονητή του και τον Κωσταντινίδη ίσως να μην είναι ακόμη έτοιμος. Το βέβαιο είναι ότι ο ΑΡΗΣ θα πρέπει σήμερα να παίξει έξυπνα. Να αντιληφθεί το βαθμολογικό πλεονέκτημα που  έχει και τις ομάδες που ανταγωνίζεται και να προσπαθήσει να το διαφυλάξει με κάθε τρόπο.

Ευκαιρία να πάρει σημαντικό προβάδισμα στην κούρσα για την έξοδο της Ευρώπης  έχει σήμερα το απόγευμα ο ΑΡΗΣ μας στην Τρίπολη και θα πρέπει να την εκμεταλλευτούμε πάση θυσία. Εφόσον αυτή η μεταβατική περίοδο με τις πολλές αλλαγές λόγω μεταγραφών και τραυματισμών κλείσει με νίκη σήμερα τότε η συνέχεια θα γίνει πολύ πιο εύκολη! Πάμε για το διπλό ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Αγνώριστος ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στο Περιστέρι που σαν να μην βγήκε ποτέ στο γήπεδο να αγωνιστεί γνώρισε την ήττα με 4-2. Μάλιστα κόντρα στην ροή του παιχνιδιού η ομάδα είχε την ευκαιρία να διεκδικήσει ακόμη και τη νίκη αλλά δείχνοντας για ακόμη μια φορά τεράστια ποδοσφαιρική αφέλεια την πέταξε στα σκουπίδια.

Σε αντίθεση με τον αγώνα με τον Παναθηναϊκός η ομάδα σήμερα ήταν αδιάβαστη και χωρίς ένα στοιχείο που να δείχνει ότι έγινε προετοιμασία για να αντιμετωπίσει σε επίσημο παιχνίδι τον Ατρόμητο. Οι παίκτες μας φάνηκε να μην ήξεραν αν πρέπει να πιέσουν ή όχι ψηλά και το έκαναν ανορθόδοξα έδειχναν ανίδεοι για τον τρόπο με τον οποίο κυκλοφορεί την μπάλα ο Ατρόμητος και αλλάζει συχνά πλευρά στο παιχνίδι του. Την ίδια στιγμή στην επίθεση η ομάδα έμοιαζε κομμένη στα 2 και με τον Γκάμα να κλείνετε καλά, τον Γιουνές να κινείται κάπου στα χαμένα και τον Γκαρσία για ακόμη ένα παιχνίδι να είναι ανύπαρκτος επιθετικά μοιάζαμε απελπιστικά ακίνδυνοι. Φυσικά στο επιθετικό βατερλό περίοπτη θέση είχε ο Κολάσο που μετά και από αυτή την εμφάνιση μάλλον εξάντλησε και την τελευταία ελπίδα που υπήρχε για να ανταποκριθεί στις προσδοκίες που γέννησε ο ερχομός του. Τα μπακ και πάλι τραγικά ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για την εικόνα του πρώτου ημιχρόνου. Ενώ ο Κωσταντινίδης που αντικατέστησε τον Τζανακάκη και μόνο που προσπάθησε να ανέβει πιο ψηλά έκανε αισθητή την παρουσία του. Το πέναλτι που κέρδισε ο Μαβράι που σπατάλησε ο Γιουνές επιβεβαίωσε το πρόβλημα που υπάρχει από την άσπρη βούλα και ως τώρα μας έχει στοιχίσει πολλά. Σε όλο αυτό το μπάχαλο μεγάλο μερίδιο ευθύνης φέρει ο Παντελίδης που διάβασε εντελώς λάθος τον αντίπαλο αλλά και τις εναλλακτικές που είχε μετά την απώλεια των Ντιγκινί και Μαρτίνες. Μπορεί οι αλλαγές του να είναι ήταν καθοριστικές και να μεταμόρφωσαν στο φινάλε την ομάδα αλλά το ρίσκο με τον Κολάσσο δεν του βγήκε όπως και η άδικη απόφαση να αφήσει τον Δεληζήση στον πάγκο για χάρη του Μαβράι. Το πώς εξελίχθηκε στο τέλος το παιχνίδι απλά επιβεβαίωσαν την ποδοσφαιρική αφέλεια που μας χαρακτηρίζει φέτος και την γενικότερη έλλειψη συγκέντρωσης  σήμερα. Εξαιρετικός ο Σιώπης και σήμερα όπως και ο Βελέθ που ήταν με διαφορά οι πιο δραστήριοι παίκτες της ομάδος μας. Σκόραρε και πάλι ο Διαμαντόπουλος ευελπιστώντας αυτή τη φορά ο Παντελίδης να του δώσει στη συνέχεια την ευκαιρία που δεν του έδωσε ο Ερέρα.

Ο χειρότερος φετινός ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε σήμερα σε ένα παιχνίδι διδακτικό από πολλές απόψεις. Φάνηκε ξεκάθαρα γιατί είναι απαραίτητοι δραστήριοι παίκτες σαν τον Ντιγκινί και τον Μαρτίνες μπροστά που μπορούν να παίζουν και χωρίς την μπάλα αλλά και το πόσο στοιχίζει το "ποιοτικό κενό" που υπάρχει στα μπακ. Ενώ για αυτούς που βλέπανε με θετικό μάτι την φλύαρη κατοχή επί εποχής Ερέρα σήμερα ο Ατρόμητος έδειξε τι σημαίνει να έχεις ουσιαστική κατοχή με καλή κυκλοφορία της μπάλας  ανεβαίνοντας ψηλά και απειλώντας τον αντίπαλο.

Άλλη μια σπουδαία ευκαιρία για μια μεγάλη νίκη σπατάλησε η ομάδα μας σήμερα, δεχόμενη την ισοφάριση από την άσπρη βούλα στο τελευταίο λεπτό της αναμέτρησης. Οι παίκτες μας στο τέλος δεν είχαν τις αντοχές και το καθαρό μυαλό να κρατήσουν την μπάλα και να αμυνθούν σωστά με αποτέλεσμα ο Παναθηναϊκός να πάρει μια ισοπαλία κόντρα στην εικόνα του παιχνιδιού.

Διαβασμένος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα και πιέζοντας από την αρχή αρκετά ψηλά τον αντίπαλο του κατάφερε να τον εγκλωβίσει και να πάρει τον έλεγχο του παιχνιδιού. Αυτή η πίεση στο ξεκίνημα είχε ως αποτέλεσμα 2 κερδισμένα πέναλτι με το πρώτο να το σπαταλάει ο Γκάμα και το δεύτερο να το μετουσιώνει σε γκολ ο Γιουνές. Η εικόνα μέχρι την λήξη του ημιχρόνου ήταν ένας μονόλογος του ΑΡΗ που κατάφερε να αναγκάσει τον Παναθηναϊκό σε έναν παθητικό ρόλο. Στο Β ημίχρονο η εικόνα αν και φάνηκε να αλλάζει ελαφρώς με την κατοχή του Παναθηναϊκού να αρχίζει να γίνεται πιο ουσιαστική ωστόσο τις ευκαιρίες τις είχε ο ΑΡΗΣ μας. Σε 4 τουλάχιστον περιπτώσεις οι παίκτες μας βγήκαν στην αντεπίθεση με ιδανικές συνθήκες για να κάνουν το 2-0 και να κλειδώσουν τη νίκη χωρίς όμως τελικά να το πετυχαίνουν. Το σουτ του Ντιγκινί που πέρασε δίπλα από το δοκάρι, η προβολή του Γιουνές στην αγκαλιά του Διούδη αλλά και η ακόμη πιο σπουδαία ευκαιρία του Βελέθ που σταματάει στο δοκάρι… Ο Παντελίδης βλέποντας τον Παναθηναϊκό να έχει πάρει το κέντρο και να πιέζει ολοένα και περισσότερο αποφάσισε να ρίξει και τρίτο στόπερ μιας και η αλλαγή του Ματίγια νωρίτερα για να ενισχύσει το κέντρο δεν είχε αποτέλεσμα. Παρόλα αυτά αν και το παιχνίδι φαινόταν στα μέτρα μας θα έπρεπε ο Παντελίδης να δείξει καλύτερα αντανακλαστικά και κάνοντας πιο γρήγορα τις αλλαγές του να μην επέτρεπε στον αντίπαλο να πιέσει τόσο πολύ και τους παίκτες μας να κλειστούν κάτι που σε καμία περίπτωση δεν το πέτυχε με την είσοδο του Μαβράι. Παρά τις επιλογές όμως του προπονητή αδύναμος κρίκος όμως ήταν η επιθετική μας γραμμή που δεν μπόρεσε σήμερα να τελειώσει το παιχνίδι παρά τις ευκαιρίες που παρουσιάστηκαν. Ενώ και τα μπακ σε ένα παιχνίδι που δεν δεχθήκαμε μεγάλη πίεση έδειξαν πόσο επιτακτική είναι η ενίσχυση στις συγκεκριμένες θέσεις. Πολύ καλός ο Μπάσα σήμερα που μαζί με τον Σιώπη όσο είχαν δυνάμεις κυριάρχησαν. 

Όσο και αν μας πληγώνει αυτό το ισόπαλο σκορ η ομάδα στάθηκε καλά και το μόνο που της έλειπε ήταν η αποτελεσματικότητα στην τελική προσπάθεια είτε αυτό ήταν το σουτ που θα κατέληγε στα δίχτυα είτε η καθοριστική πάσα που θα οδηγούσε στο γκολ. Φάνηκε ότι κάποια πράγματα έχουν αλλάξει με την παρουσία του Παντελίδη στον πάγκο αλλά ακόμη χρειάζεται πολύ δουλειά μέχρι να φθάσουμε στο επιθυμητό επίπεδο απόδοσης. Και φυσικά θα πρέπει τον Ιανουάριο να γίνουν οι απαραίτητες κινήσεις ώστε αυτό το καλό σύνολο που στήθηκε το καλοκαίρι να παρουσιαστεί στον Β γύρο ακόμη καλύτερο.

ΥΓ. Η διαφορά του κακού διαιτητή με του στημένου διαιτητή είναι ότι τα κουκούτσια από το καρπούζι μοιράζονται και στις 2 πλευρές  και αυτό είναι σαφώς πιο έντιμο από τους "καλούς" διαιτητές που το πρώτο μέλημα τους είναι να μην αδικήσουν συγκεκριμένες ομάδες.

ΥΓ2. Τουλάχιστον για αυτή τη χρονιά όπου χαριστικά βρίσκεται ο Παναθηναϊκός στην σουπερλίγκα και σπρώχνεται από το όλο σύστημα για να "σβήσει" την τιμωρία της Ευρώπης δεν θα έπρεπε να βγάζει γκιχ.

78'' διήρκησε το ταξίδι του ΑΡΗ από την πίκρα και την απογοήτευση στην γλυκιά γεύση της νίκης! Τόσο χρειάστηκε ο Γιουνές για να ξορκίσει τους δαίμονες των δοκαριών και να σκοράρει 2 φορές χαρίζοντας τους 3 βαθμούς νίκης! Μια νίκη που μας επαναφέρει για τα καλά στον δρόμο των επιτυχιών που καταλήγει στην έξοδο στην Ευρώπη!

Λίγες οι αλλαγές του Παντελίδη ως προς τα πρόσωπα της ενδεκάδας με την επιλογή των Μαρτίνες, Κωνσταντινίδη να είναι το κάτι διαφορετικό σε σχέση με την εποχή Ερέρα. Ενώ η τοποθέτηση του Ντιγκινί στην κορυφή αλλά και οι συχνές μακρινές μπαλιές από την άμυνα προς την επίθεση έδειχναν την αλλαγή στην αγωνιστική φιλοσοφία. Στο παιχνίδι η ομάδα είχε τον πρώτο λόγο αλλά οι φορές που καταφέραμε να γίνουμε απειλητικοί ήταν και σήμερα μετρημένες. Η μεγάλη ευκαιρία στο Α' ημίχρονο ήταν το κοντινό πλάσε στην κίνηση του Βέλεθ που ανάγκασε τον τερματοφύλακα του ΟΦΗ σε μια σπουδαία απόκρουση. Πέρα από αυτή την φάση και κάποια χλιαρά σουτ ή γρήγορες αντεπιθέσεις δεν υπήρχε ουσιαστική απειλή για τον ΟΦΗ. Όπως φυσικά και για τον Κουέστα όπου δεν ένιωσε την πίεση των Κρητικών πέρα από 1-2 φάσεις. Στο Β ημίχρονο η γνωστή γκαντεμιά που μας κυνηγάει φέτος έκανε την εμφάνιση της με την μπάλα να σταματάει 2 φορές στο δοκάρι του ΟΦΗ μια από την εξαιρετική εκτέλεση του Γιουνές και μια σε σουτ του Γκαρσία… Η συνέχεια ήταν ακόμη πιο απογοητευτική με την άμυνα μας σε μια φάση διαρκείας να χάνει την συγκέντρωση της και να δεχόμαστε τελικά το γκολ. Και ενώ όλα έδειχναν ότι θα γνωρίσαμε άλλη μια πικρή ήττα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως και σε προηγούμενα παιχνίδια ήρθε η κινηματογραφική ανατροπή με τον Γιουνές 2 φορές με αποφασιστικότητα να τρυπώνει στην αντίπαλη περιοχή και να σκοράρει με αποφασιστικότητα! Ανέλπιστη νίκη έτσι όπως εξελίχθηκε ο αγώνας που θα πρέπει να εκμεταλλευτεί ο Παντελίδης πάση θυσία. Η ομάδα σε γενικές γραμμές δεν έδειξε κάτι πολύ διαφορετικό σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια. Φάνηκε όμως ότι έχει τους παίκτες που μπορούν να κάνουν τη διαφορά και πάνω στους τρόπους που θα τους εκμεταλλευτεί καλύτερα θα πρέπει να δουλέψει ο νέος προπονητής μας.

Από τα πιο απολαυστικά 78'' που έχουμε ζήσει με τον ΑΡΗ μας ήταν η σημερινή ανατροπή με την ομάδα να δείχνει έστω και στις καθυστερήσεις την αντίδραση που δεν είχαμε δει σε προηγούμενες αναμετρήσεις! Αυτή την αντίδραση κρατάμε παρέα με τους 3 βαθμούς με την αισιοδοξία ότι ο νέος προπονητής θα καταφέρει να αξιοποιήσει αυτό το ρόστερ σαφώς καλύτερα από τον προκάτοχο του. Οι νίκες πάντα βοηθάνε ώστε να δουλέψει η ομάδα με πιο καθαρό μυαλό. Πως τους πόνεσες έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!!

ΥΓ. Έδωσε απαντήσεις ο Γιουνές αλλά ακόμη χρωστάει για το χαμένο πέναλτι…

ΥΓ2. 5 δοκάρια…  Λέτε να έσπασε εντελώς η γκαντεμιά που μας κυνηγάει;

Στο 87'  ήρθε τελικά η λύτρωση για την ομάδα μας από την άσπρη βούλα για τον ΑΡΗ με τον Γιουνές να εκτελεί εύστοχα και να ξεκλειδώνει την συμπαγή άμυνα της Τρίπολης. Μεγάλος πρωταγωνιστής ο Ματέο Γκαρσία που κέρδισε το πέναλτι με το οποίο προήλθε το γκολ και λίγα λεπτά αργότερα έκανε και το 2-0! Ξέφρενο γλέντι στις κερκίδες από περισσότερους από 13.000 φίλους που χόρευαν στην βροχή!

Διπρόσωπος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα με την εικόνα του στο πρώτο ημίχρονο να αρχίζει να μοιάζει με κακιά συνήθεια. Παιχνίδι υπομονής, χτίσιμο επίθεσης με ψυχραιμία από πίσω, συνεχής κυκλοφορία μέχρι να βρεθούν οι κατάλληλοι χώροι και άλλα παρόμοια μπορεί να είναι απαραίτητα στοιχεία για μια δυνατή ομάδα που θέλει να παίξει εξαιρετικό ποδόσφαιρο αλλά στη δική μας περίπτωση μάλλον απουσιάζει ο ρεαλισμός ή γίνεται υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων μας και του τρόπου με τον οποίο αγωνίζονται οι περισσότερες ομάδες στην Ελλάδα. Ο Αστέρας αν και τον περιμέναμε να παίξει λιγότερα φοβισμένα τελικά επιδόθηκε σε ένα αμυντικό ρεσιτάλ που με τον τρόπο που αγωνιζόμασταν δύσκολα δημιουργούσαμε ευκαιρίες. Κάπως  έτσι σπαταλήθηκαν τα πρώτα 45' με τον ΑΡΗ μας να κουράζει αντί να εκμεταλλεύεται την συντριπτική υπέρ του κατοχή. Στην επανάληψη από νωρίς ο Π.Ερέρα αποφάσισε να ανακατέψει την τράπουλα ρίχνοντας από νωρίς τον Ναζλίδη και αλλάζοντας τον τρόπο με τον οποίο αγωνιζόμασταν. Ξαφνικά ο ΑΡΗΣ έγινε πιο γρήγορος, πιο πιεστικός και πιο απειλητικός κυνηγώντας από τα πρώτα λεπτά το γκολ που θα ξεκλείδωνε την αντίπαλη άμυνα. Το γκολ όμως δεν ήρθε και ο χρόνος άρχισε να μας πιέζει ασφυκτικά. Οι  Μαρτίνες και Σιώπης ήταν οι 2 επόμενες αλλαγές του Ερέρα που ήθελε να δώσει περισσότερη ενέργεια στην ομάδα του και να διεκδικήσει έστω και στο φινάλε του παιχνιδιού το πολύτιμο τρίποντο. Ο ορεξάτος Σιώπης είναι ο παίκτης που δίνει την έξυπνη πάσα στον Γκαρσία με τον τελευταίο να χορεύει την αντίπαλη άμυνα και να κερδίζει ένα πεντακάθαρο πέναλτι από τον τερματοφύλακα του Αστέρα.  Ο Γιουνές έκανε το 1-0 και  η ομάδα μας αγκάλιασε τη νίκη! Στα ελάχιστα λεπτά πριν τη λήξη η Τρίπολη αποφάσισε να βγει μπροστά μπας και σώσει την παρτίδα κάτι όμως που έδωσε την ευκαιρία στους παίκτες μας να βρουν χώρους, να τρέξουν και να πετύχουν ακόμη ένα γκολ και πάλι με τον Γκαρσία μετά από εξαιρετική πάσα του Μαρτίνες! Μεγάλος πρωταγωνιστής ο Γκαρσία που πρόσθεσε άλλη μια καλή εμφάνιση. Εγγύηση στην άμυνα και σήμερα Βελέθ και Δεληζήσης. Εξαιρετικός σήμερα ο Τζανακάκης που κυριάρχησε στην πλευρά του. Με καλές στιγμές ο Ντιγκινί παρόλο που αντικαταστάθηκε.  Έδειξε αντανακλαστικά σήμερα ο Ερέρα με τους Σιώπη, Μαρτίνες και Ναζλίδη να  άλλαζουν την εικόνα του ΑΡΗ και να δίνουν την ενέργεια που έλειπε ώστε να έρθει η νίκη! 

Τέλος καλό όλα καλά για την ομάδα μας που κατάφερε και πήρε το τρίποντο απέναντι σε μια πολύ καλή ομάδα. Μια ομάδα που οι "bigπορδ" ΑΕΚ, μπαογκ και Ολυμπιακός την κέρδισαν χάρη στη σφυρίχτρα και με την ψυχή στο στόμα. Εμείς δεν εντυπωσιάσαμε στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα αλλά χωρίς να κινδυνέψουμε φθάσαμε σε μια καθαρή νίκη!  Σήμερα φάνηκε πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει βάθος πάγκου και αρκετές επιλογές για τον προπονητή. Η ομάδα είναι σε καλό δρόμο και τίποτα δεν μοιάζει ικανό να τη σταματήσει! Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

 ΥΓ. Και όμως ο φετινός ΑΡΗΣ δεν αγχώνεται αν απουσιάζει ο Μπρούνο Γκάμα, αν είναι ανέτοιμος ο Μαβράι και αν ο Κολάσσο ακόμη βρίσκεται στα χαμένα.. Και αυτό λέει πολλά!

ΥΓ2. Ευτυχώς το πέναλτι ήταν κραυγαλέο γιατί με το "κοράκι" που σφύριζε σήμερα σε διαφορετική περίπτωση δεν θα μας το έδινε ούτε με σφαίρες.

Συνέχεια στην καλό ξεκίνημα έδωσε η αγαπημένη μας  ομάδα παίρνοντας  σε ένα κατάμεστο Κλ.Βικελίδης!  Ο Λεβαδειακός ήταν πολύ αδύναμος για να χαλάσει το πάρτι που είχε στηθεί από νωρίς στις κερκίδες και οι παίκτες του Πάκο Ερέρα πετυχαίνοντας από ένα γκολ σε κάθε ημίχρονο έκαναν το αυτονόητο.  Αποθέωση στο φινάλε από τον κόσμο που απαίτησε το διπλό στα Γιάννενα!

Συγκεντρωμένος μπήκε ο ΑΡΗΣ μας στο παιχνίδι προσπαθώντας με καλή κυκλοφορία να πλησιάσει την αντίπαλη περιοχή.  Μόλις στο 3' παραλίγο η ομάδα μας να ανοίξει το σκορ με το απευθείας χτύπημα φάουλ του Ματίγια να περνάει ξυστά. Στη συνέχεια υπήρξαν κάποιες στιγμές αδράνειας στην άμυνα μας χωρίς ωστόσο να μας στοιχίσει.  Μετά το 15' όμως η πίεση προς τους αντιπάλους άρχισε να ανεβαίνει με αποτέλεσμα ο Γκαρσία με πολύ ωραία κίνηση να τρυπώνει στην μεγάλη περιοχή και να ανατρέπεται κερδίζοντας το πέναλτι. Ο Γιούνες με ψυχραιμία έκανε το 1-0 με πέναλτι και όλα έγιναν πολύ πιο εύκολα για την ομάδα μας. Τα λεπτά μέχρι να ολοκληρωθεί το ημίχρονο ήταν ένας μονόλογος του ΑΡΗ που έφθασε κοντά και στο 2-0. Κάπως έτσι ξεκίνησε και το δεύτερο ημίχρονο με τον Λεβαδειακό να μην έχει τρόπους να απειλήσει πέρα από κάποιες αντεπιθέσεις και τον ΑΡΗ μας υπομονή να ψάχνει τους τρόπους να σπάσει την αντίπαλη άμυνα. Στο 57' ήρθε η εξαιρετική εκτέλεση φάουλ του Μενέντεθ, η σωτήρια απόκρουση του τερματοφύλακα του Λεβαδειακού αλλά και το γκολ από τον Γκαρσία που πήρε το "ριμπάουντ" και  σε κενή εστία έκανε το 2-0! Και ενώ στο 67' φθάσαμε μια ανάσα από το 3-0 μιας και η κεφαλιά του Γιουνές κατέληξε στο οριζόντιο δοκάρι στην επόμενη φάση ο διαιτητής Τάσσης ανακάλυψε πέναλτι στην βουτιά του Μαρκόφσκι. Ο Κουέστα όμως έδειξε για ακόμη μια φορά την κλάση του και είπε "όχι" στον Μαρκόφσκι "κλειδώνοντας" ουσιαστικά σε εκείνο το χρονικό σημείο τη νίκη για την ομάδα μας και ο Λεβαδειακός στη συνέχεια είχε "αδειάσει" από ψυχικά αποθέματα.  Ο Πάκο Ερέρα βρήκε την ευκαιρία να κάνει ένα μίνι ροτέισον, αλλάζοντας τον καλό και σήμερα Μπρούνο Γκάμα και παιρνόντας στη θέση του τον Κολάσσο αλλά και δίνοντας για πρώτη φορά την ευκαιρία στους Σιώπη και Παυλίδη. Με τον Σιώπη να είναι αυτός που με το που μπήκε έδειξε ότι έχει να δώσει πολλά στην ομάδα. Η ομάδα σήμερα μπορεί να μην είχε τα εκρηκτικά πεντάλεπτα που είδαμε τις πρώτες 2 αγωνιστικές αλλά είχε την απαραίτητη αποτελεσματικότητα. Μάλιστα αν και είχε αρκετές φάσεις που χάλασαν στην τελική πάσα φάνηκε ότι είναι θέμα χρόνου ώστε να μάθουν καλύτερα ο ένας το παιχνίδι του άλλου και αυτές οι ευκαιρίες να καταλήγουν σε γκολ.

Γιορτινή η ατμόσφαιρα σήμερα στο γήπεδο με όλους τους φίλους της ομάδος κυριολεκτικά να απολαμβάνουν αυτό που βλέπανε μέσα στο γήπεδο. Μετά και τη σημερινή νίκη και την διατήρηση στην κορυφή της σουπερλίγκας έχει γίνει πλέον ξεκάθαρο σε όλους ότι φέτος θα είναι η χρονιά μας. Σίγουρα έχουμε ακόμη πολύ δρόμο μέχρι να αρχίσουμε τις θριαμβολογίες αλλά όταν βλέπεις μια καινούργια ομάδα όπως είναι ο φετινός ΑΡΗΣ να αποδίδει έτσι και να έχει και ουσία στο παιχνίδι του και όταν ξέρεις ότι και στον πάγκο έχεις παίκτες όπως οι Μαβράι, Σιώπης, Σόουζα, Κολάσσο δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα. Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ  συνέχισε να μοιράζεις χαμόγελα σε εμάς και πόνο στους υπόλοιπους!

ΥΓ. Ρε συ Κάρυ… έχεις φτιάξει τέτοια ομάδα, έχεις μαζέψει 20.000 κόσμο… ε βάλε και κανά κυλικείο να ξεδιψάσει ο κόσμος και να μαζέψει κανά φράγκο η ομάδα…

Πέντε λεπτά ήταν αρκετά για τον ΑΡΗ μας να κάνει την αμυντική λειτουργία της Λάρισας άνω κάτω και να κλειδώσει τη νίκη με 2 γκολ! Ο Γιούνες έκανε την αρχή με παλικαρίσιο σεντερφορίσιο γκολ ενώ ο Ντιγκινί  λίγα δευτερόλεπτα αργότερα έγραψε τους τίτλους τέλους στην υπόθεση νίκη! Την παράσταση όμως έκλεψε ο κόσμος με περισσότερους από 20.000 φίλους της ομάδος μας να ντύνουν στα κιτρινόμαυρα το Καυτανζόγλειο!

Εγκλωβισμένος φάνηκε ο ΑΡΗΣ μας στο ξεκίνημα του αγώνα με τους παίκτες μας να μην βρίσκουν τον τρόπο να σπάσουν την αντίπαλη άμυνα. Η Λάρισα ήρθε αρκετά διαβασμένη με μοναδικό σκοπό  να χαλάσει το παιχνίδι και ο προκλητικός ρέφερι της πρόσφερε την αμέριστη βοήθεια του σφυρίζοντας εκνευριστικά την κάθε λεπτομέρεια στο παιχνίδι και διακόπτοντας διαρκώς τον ρυθμό. Οι παίκτες του Πάκο Ερέρα παρουσιάστηκαν  όμως πειθαρχημένοι και με υπομονή προσπάθησαν να  προσαρμοστούν  στο παιχνίδι των αντιπάλων. Κάτι που όσο περνούσαν τα λεπτά γινόταν ολοένα και πιο φανερό με αποκορύφωμα το δεύτερο ημίχρονο όπου ο ΑΡΗΣ μπήκε με περισσότερη ενέργεια και αποφασιστικότητα σε κάθε του κίνηση.  Ματίγια και Ντιγκινί με σουτ από πλάγια θέση προσπάθησαν να ανοίξουν το σκορ χωρίς όμως αποτέλεσμα. Η πίεση συνεχώς αυξανόταν και στο 71΄ ο Γιούνες έστειλε την μπάλα στο δοκάρι.  Στο επόμενο όμως λεπτό ο Τυνήσιος επιθετικός δεν χαρίστηκε στους αντιπάλους και μπαίνοντας πολύ δυνατά στην φάση κατάφερε με το στήθος να στείλει τη σέντρα του Τζανακάκη στα δίχτυα. Λίγα λεπτά αργότερα και ενώ το γήπεδο είχε πάρει φωτιά από τον κόσμο ήταν η σειρά του Ντιγκινί  να δείξει και σήμερα ότι το έχει to γκολ μιας και πέφτοντας  στο έδαφος κατάφερε να γυρίσει την μπάλα και να σκοράρει  σε μια πολύ δύσκολη φάση!  Η συνέχεια ήταν διαδικαστική με την Λάρισα να προσπαθεί να πείσει ότι  αν θέλει μπορεί να παίξει εκτός από καθυστερήσεις και κανονικό ποδόσφαιρο.

Μπορεί να μην εντυπωσίασε η ομάδα με την απόδοση της σήμερα αλλά έδειξε ότι έχει αποτελεσματικότητα που σε τέτοια παιχνίδια είναι το πιο σημαντικό . Η πολυπρόσωπη άμυνα της Λάρισας και ο ξεκάθαρος προσανατολισμός της  να μην παιχτεί ποδόσφαιρο είναι κάτι που μας προβλημάτισε σήμερα και αυτό θα πρέπει να γίνει μάθημα για τον Ερέρα μιας και η πλειοψηφία των ομάδων της σουπερλίγκας κάπως έτσι θα αγωνίζονται.  Περιθώρια βελτίωσης υπάρχουν πάρα πολλά όπως και παίκτες που ακόμη δεν έχουν μπει καν μέσα στο αγωνιστικό πλάνο. Και αν σε όλα αυτά προσθέσεις την τρέλα του κόσμου που διψάει να δει τον ΑΡΗ να παίζει καλό ποδόσφαιρο δεν υπάρχει τίποτα και κανείς να μας φοβίσει σε αυτή την σουπερλίγκα! ΑΡΗΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ ΛΕΜΕ!!!!

ΥΓ. Πολλές φορές για να μετρήσεις το πόσο καλά τα πηγαίνει η ομάδα σου το μόνο που χρειάζεται να ακούσεις είναι τα λόγια των αντιπάλων. Όταν λοιπόν οι  αντίπαλοι σου σε αντιμετωπίζουν φιλικά και με συμπόνια τότε μάλλον είσαι πολύ αδύναμος και σπάνε πλάκα μαζί σου. Αν τους ακούς ακόμη και στις πιο καθαρές νίκες και γιορτινές ατμόσφαιρες όπως ήταν η σημερινή να ψάχνουν κάτι αρνητικό να σου καταλογίσουν τότε μάλλον είσαι σε καλό δρόμο και τους έχεις τρομάξει για τα καλά! Τόσο απλά…

ΥΓ2. Εντάξει βρε Αντωνίου… αφού το λες εσύ ο ΑΡΗΣ δεν είχε ευκαιρίες, η ομάδα σου δεν απειλήθηκε καθόλου και ο διαιτητής σε έσφαξε γιατί δεν σε έβαλε με τα σφυρίγματα του(!!!!) στην περιοχή του αντιπάλου μπας και καταφέρεις και βάλεις κανα  γκολάκι με κανά στημένο... και φυσικά όπως δήλωσε και ο πρόεδρος σου η Λάρισα δεν έκανε καθυστερήσεις... Μάλλον οι 20.000 φίλαθλοι που ήταν στο γήπεδο έβλεπαν άλλο παιχνίδι.

ΥΓ3. Άλλο η μόρφωση και τα πτυχία, άλλο η επαγγελματική επιτυχία και άλλο το ήθος ενός ανθρώπου. Προφανώς αυτό δεν το έμαθε ο Κούγιας στις "λαϊκές γειτονιές" που μεγάλωσε...