Μια γνωστή παροιμία λέει "έξω από το χορό πολλά τραγούδια λέμε" και στην πλειοψηφία των μελών αυτού του Δ.Σ. της ΚΜΑ νομίζω ότι ταιριάζει γάντι. Ένα Δ.Σ. που σε αρκετό κόσμο η σύνθεση του δημιούργησε προσδοκίες για κάτι διαφορετικό από τα προηγούμενα. Αντιθέτως είδαμε μια ομάδα ανθρώπων πολλά υποσχόμενη να λειτουργεί υπό καθεστώς φόβου, κατευθυνόμενη από το κλίμα που υπήρχε στον κόσμο του ΑΡΗ ή από αυτό που κάποιοι δημοσιογραφικοί κύκλοι δημιουργούσαν, προσπαθώντας  πάντα να κρατήσουν ανόητες ισορροπίες, χαμηλούς τόνους και να μην στεναχωρήσουν κανέναν. Εκτός από τη δημιουργία του πολύ όμορφου περιπτέρου στη ΔΕΘ ειλικρινά αδυνατώ να θυμηθώ κάποια άλλη  προσφορά στο σύλλογο. Αντιθέτως η μη απαίτηση έγγραφων δεσμεύσεων για τις εξαγγελίες Ηλιάδη και η ανοχή που έδειξαν σε πολλά θέματα όπως στις καθυστερήσεις που συνεχώς προέκυπταν από το  λογιστήριο στον έλεγχο των οικονομικών της ΠΑΕ αλλά και η όλη στάση στο θέμα του επενδυτή και του πορίσματος απλά φανερώνει ότι από ουσιαστικές κινήσεις είχαμε το απόλυτο μηδέν. Οι δηλώσεις περί παραίτησης όλου του Δ.Σ. μόνο έκπληξη δεν προκάλεσε μιας και ο δρόμος είναι γνωστός και έχει χαραχθεί εδώ και καιρό. Εύχομαι στο μέλλον όσοι συνΑρειανοί μας αποφασίσουν να περάσουν τη διαχωριστική γραμμή από το ράδιο, την κερκίδα, το διαδίκτυο, το καφενείο κτλ στα διοικητικά του ΑΡΗ να έχουν κατανοήσει τη διαφορά και να είναι αποφασισμένοι να κάνουν τις θυσίες και να υποστούν τις συνέπειες που μια διοικητική θέση στον τεράστιο σύλλογο που λέγεται ΑΡΗΣ επιβάλλει.  Η επιστολή παραίτησης του κ.Μισιρλή όπως ήταν αναμενόμενο δεν μας έκανε σοφότερους ενώ το λυπηρό είναι οτι  θα μπορούσε να ταιριάζει σε οποιοδήποτε άλλο απλό, ανώνυμο Αρειανό που δεν θέλησε να γίνει διοίκηση της ΠΑΕ ΑΡΗΣ ή δεν συμμετείχε στο σημαντικότερο ίσως Δ.Σ της ΚΜΑ στο χρονικό σημείο που ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ παλεύει για την επιβίωση του.

Αναλυτικά η επιστολή παραίτησης του κ.Μισιρλή όπως δημοσιεύθηκε στο pressaris.gr 

«Αρης Θεσσαλονίκης, ο μεγαλύτερος και ιστορικότερος σύλλογος της Μακεδονίας, που ανήκει στον χώρο των κορυφαίων συλλόγων της Ελλάδας και το απέδειξε πολλές φορές στο παρελθόν, όταν τίμησε τη Θεσσαλονίκη, τη Μακεδονία και ολόκληρη την Ελλάδα. Ανέπτυξε από το 1914 πολυσχιδή δράση, κοινωνική, αθλητική, πολιτιστική σε όλα τα αθλήματα.

Δυστυχώς από το 2000 έως και σήμερα διοικούν αυτόν τον τεράστιο σύλλογο άνθρωποι ανάξιοι της ιστορίας του. Μπατίρηδες, άφραγκοι, ψεύτες, κακοδιαχειριστές που το μόνο που κατάφεραν ήταν να διχάσουν τον υπέροχο λαό του Άρη και να καταχρεώσουν ΑΣ, ΚΑΕ και ΠΑΕ.

Αποτέλεσμα ο ποδοσφαιρικός Άρης να είναι ένα βήμα πριν από την εξόντωση, από τους ίδιους ανθρώπους που δηλητηρίασαν το κορμί του, διχάσανε τον κόσμο, έγιναν δικηγόροι, λογιστές, οικονομολόγοι, δικαστές, φτάνοντας να πολεμάμε μεταξύ μας, ενώ ο εχθρός είναι λίγα χιλιόμετρα μακριά μας.

Αλληλοχτυπηθήκαμε, αλληλοβριστήκαμε, χωριστήκαμε σε στρατόπεδα με αποτέλεσμα να δηλητηριαστούμε και να κυνηγάμε ανεμόμυλους και φαντάσματα, ενώ ο ποδοσφαιρικός πεθαίνει εξαιτίας ανδρείκελων που γνώρισαν μια ομερτά και διοίκησαν τον Άρη χωρίς χρήματα, χωρίς όνειρα, χωρίς οράματα.

Υπεύθυνοι υπάρχουν το 2000-2014 και οργανωμένοι. Δεν τόλμησαν να μιλήσουν, να αντιδράσουν, διότι υπήρχε η σιδερένια μπότα που ανά πάσα στιγμή είτε προπηλάκιζε λεκτικά και όχι μόνο, είτε σε αποκαλούσε «τούρκο ή εχθρό της ομάδας» και αυτοί συνέχιζαν να λεηλατούν τον σύλλογο.

Δημιούργησαν θεσμούς όπως η Λέσχη, θεωρώντας ότι θα διοικούν εφ” όρου ζωής κια τολμούσες να έχεις διαφορετική άποψη, σε θεωρούσαν κωλοτούμπα. Οι οργανωμένοι που έχουν και αυτοί τεράστιο μερίδιο ευθύνης μπήκαν και αυτοί στο τριπάκι της συνδιοίκησης με απόψεις και θέσεις και κανείς δεν τολμούσε να μιλήσει. Για να διοικήσεις έπρεπε να φιλήσεις δαχτυλίδια και να δηλώσεις υποταγή.

Μέχρι εδώ και μη παρέκει! Ο λαός του Άρη και εγώ μαζί, όπου και εγώ έχω μεγάλο μερίδιο ευθύνης και ζητώ συγγνώμη που δεν μίλησα σεβόμενος τις αρχές και το ήθος και την πολυσυλλεκτικότητα, πρέπει να ξαποστείλουμε όλους αυτούς που διαλύσανε όνειρα και οράματα του Άρη μας.

Το παραμύθι τελείωσε, δεν μας φταίει κανείς, ούτε ΕΠΟ, ούτε ΚΕΔ, ούτε το κράτος.

Είστε άφιλοι και άφραγκοι, είστε στα τελευταία σας, ο θεός του πολέμου θα σας ξεράσει και θα σας ξαποστείλει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Σας βαρεθήκαμε, ώρα να αυτοεξαφανιστείτε.

Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς τον Γιάννη Τσαλαβούτη, τον Ισαάκ Ξανθόπουλο, τα μέλη του δ.σ. της ΚΜΑ, Στεφανίδη, Φουρλίγκα, Τανούλα, Τατάκη, Ταμπακούλη, Γεωργιάδη, τους Χατζή, Σιδέρη, Ιωάννου και φυσικά όλους όσους με στήριξαν και με ψήφισαν και τους ζητάω ένα τεράστιο συγγνώμη, η ιστορία θα δείξει εάν έχω δίκιο, καθώς και όλους τους δημοσιογράφους που ανιδιοτελώς λειτούργησαν υπέρ των συμφερόντων του συλλόγου.

Πάνω από όλα ΑΡΗΣ!»