Θα αρχίσω κάπως ανάποδα και θα εκδηλώσω την απορία μου για το πως γίνεται ενας φίλαθλος που αγαπάει την ομάδα του να τρέχει στο αεροδρόμιο(7500 οπαδοί) στην υποδοχή του Αμορόζο, να πηγαίνει στην πρώτη προπόνηση(12000 οπαδοί πέρσι) της ομάδος και να μην πηγαίνει στο γήπεδο οταν η ομάδα που αγαπάει αγωνίζεται είτε στο ποδόσφαιρο είτε στο μπάσκετ. Αυτή είναι η απορία ενός οπαδού που  οι φορές που έχει πάει σε αεροδρομιο(για υποδοχή παίκτη), σε ανοικτή προπόνηση ή σε οποιαδήποτε εξωγηπεδική εκδήλωση είναι μετρημένες στα δάχτυλα... Απο την άλλη όμως οταν βλέπεις τα τελευταία χρόνια η ομάδα σου να έχει κάνει τεράστια άλματα προόδου σε όλα τα επίπεδα χαρη στην δ'υναμη του ίδιου του κόσμου(που είναι κυριολεκτικά ο μεγαλομετόχος της ομάδος) της και αυτό να μεταφράζεται με μια αγωνιστική δυναμική που συνεχώς δείχνει να ενισχύεται ε τότε οι ημέρες που απομένουν για να δείς έστω σε φιλικό την Αρειανάρα να αγωνίζεται μοιάζουν με αιώνες! Μια λύση για το παραπάνω είναι  να εκδηλώνεις την πόρωση σου ανα πάσα στιγμή όπου κι αν βρίσκεσαι και οτι κι αν κάνεις! Φυσικά το πιο πιθανό εαν φέρεσαι συχνά έτσι είναι να έρθει ο γνωστός χιλιοτραγουδημένος τρελογιατρός με τους φίλους του και να σε μαζέψει μιας και ποτε δεν πρόκειται να βρει τπ χαμένο μυάλο μας... Για να αποφύγουμε λοιπόν όλα αυτά αυριο στις 19.30 στο Κλ.Βικελίδης μπορούμε να πάρουμε μια πρώτη τζούρα ποδοσφαιρικού ΑΡΗ και σε συνδιασμό με την ευφορία που έχουμε απο την σημερινή είδηση για τον μπασκετικό ΑΡΗ και την συμμετοχή του στην Ευρωλίγκα να λάβουμε μέρος στο γνωστό μεγάλο Αρειανίδικο πάρτι και να υποδεχτούμε με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο την νεα προσπάθεια της ομάδος που ξεκίνησε ανεπίσημα σήμερα με την πρώτη χαλαρή προπόνηση στο Ν.Ρυσιο. Η μπάντα του Super 3 θα βαράει, εμείς θα τραγουδάμε και οι καινούργιοι παίκτες θα τρίβουν τα μάτια τους και δεν θα το πιστεύουν. Για εμας μια απο τα ίδια, ίσως με λίγο παραπάνω ενθουσιασμό και αισιοδοξία που θα αναγκάσει μέχρι και τους πιο απαιτητικούς και πολυάσχολους(σαν και εμένα) να αφιερώσουν άλλες 2 ώρες απο την ζωή τους στον θεο ΑΡΗ και χωρίς να έχει αγώνα! Αν και είναι μότο μας το να μην ασχολούμαστε με τους άλλους ειλικρινά θα ήθελα να ακούσω τι λενε όλοι οι εχθροί μας που μετά απο μια απογητευτική χρονιά(λόγο των υψηλών προσδοκιών), μια έντονη διοικητική διαμάχη, με παίκτες μας Αρειανάρες σαν τον Παπάζογλου και τον Βιτόλο να επιλέγουν τον μπάοκ για την συνέχιση της καριέρας τους  και μια νεα χρονιά χωρίς την Ευρωπαϊκή πρόκληση να υπάρχει ήδη ρεκορ εισητηριών διαρκείας και ο στόχος των 10.000 που έθεσε η νεα διοίκηση να μοιαζει κατι παραπάνω απο εφικτός! Σαν να μην μας άγγιξε τίποτα λοιπόν απο την περσινή άσχημη χρονιά και το μόνο που κρατήσαμε να είναι τα μαθήματα απο τα λάθη μας που μας δίνουν την σιγουριά για κάτι καλύτερο που να πλησιάζει ακόμη πιο κοντά στο όραμα του μεγάλου ΑΡΗ που έχουμε όλοι μας μεσα στην καρδιά μας! Όσο για τις ζηλιάρες φιλοξενούμενες γκόμενες της πόλης που αρρωσταίνουν με την χαρά μας και γαυγίζουν(μάλλον κο κο κο κάνουν) όπου μπορούν μήπως και  φοβηθούμε και αράξουμε σπίτια μας να τους επισημάνω οτι καλοκαιριάτικα με τόση ζέστη που θα έχει αυριο το απόγευμα(ιδίως στην περιοχή Χαριλάου), κινδυνευουν να πάθουν θερμοπληξία εαν αποφασίσουν να βάλουν τα κράνη τους...