Το γνωστό σενάριο που έχουμε παρακολουθήσει αρκετές φορές φέτος είδαμε και σήμερα κόντρα στην Καλλιθέα με την σημαντική διαφορά ότι αυτή τη φορά η ανατροπή δεν ήρθε ποτέ... Οι χαμένες σημαντικές ευκαιρίες στην επίθεση δεν κατάφεραν να "καλύψουν" τα λάθη της άμυνας και έτσι ήρθε η πρώτη ήττα στο φετινό πρωτάθλημα από μια ομάδα που είχε να κερδίσει εδώ και 5 αγωνιστικές.

Τον απόλυτο έλεγχο του αγώνα είχε η ομάδα μας από το ξεκίνημα του παιχνιδιού δείχνοντας ότι εύκολα ή δύσκολα θα έφθανε στο πολυπόθητο γκολ. Ακόμη και αν δεν υπήρχε κίνηση από τους ελεύθερους παίκτες, ταχύτητα στης μεταβιβάσεις και ιδιαίτερο πάθος στις διεκδικήσεις υπήρχαν οι ευκαιρίες που έδειχναν τον δρόμο προς τη νίκη. Οι ελάχιστες αντεπιθέσεις των γηπεδούχων δεν μας ανησύχησαν ιδιαίτερα σε αντίθεση με την αφλογιστία των παικτών μας και τα παιχνίδια της τύχης που ακόμη και από πλεονεκτική θέση αδυνατούσαν να στείλουν την μπάλα στα δίχτυα. 2 φορές το δοκάρι, άλλες 2-3 ο πολύ καλός σήμερα τερματοφύλακας της Καλλιθέας και άλλες 2-3 ευκαιρίες που σπαταλήθηκαν από την επιπολαιότητα μας και το μηδέν όσο περνούσε η ώρα πλησίαζε ολοένα και πιο πολύ. Αυτό που δεν περιμέναμε παρόλο που φέτος μας έχει συνηθίσει ήταν το γκολ της Καλλιθέας μετά από λάθος στην άμυνα αλλά και την κατάρρευση της ομάδος που έδειχνε κουρασμένη ψυχολογικά μετά το γκολ που δέχθηκε κόντρα στη ροή του παιχνιδιού. Η συνέχεια άνηκε αποκλειστικά στους γηπεδούχους που με φτερά στα πόδια κατάφεραν να πετύχουν και δεύτερο γκολ σε αντίθεση με τους δικούς μας που πέρα από κάποια νεύρα και το ακυρωθέν γκολ του Τζιμπούρ δεν είχαν κάτι άλλο να επιδείξουν...

Ένα πικρό αποτέλεσμα που για την ώρα μπορεί να μην κρίνει κάτι όσο αφορά την βαθμολογία και την προσπάθεια που κάνουμε για την άνοδο αλλά σίγουρα φωνάζει για την επιτακτική ανάγκη ενίσχυσης της ομάδος κυρίως στα μετόπισθεν. Όπως άπαντες έχουν διαπιστώσει η μεσοαμυντική λειτουργία της ομάδος συνεχίζει να νοσεί και κανείς στα μετόπισθεν(συμπεριλαμβανομένου και του Διούδη) δεν εμπνέει εμπιστοσύνη. Ακόμη και στις πιο ακίνδυνες φάσεις υπάρχει ο φόβος ότι μπορεί να γίνει το μοιραίο λάθος από το πουθενά. Ήδη θα έπρεπε να είχαν αποκτηθεί ένας με δύο παίκτες ... τουλάχιστον  να μην χρειαστεί να φτάσουμε Φεβρουάριο μήνα για να δούμε την ομάδα να στρώνει... 

ΥΓ. Μπράβο στα αλάνια που βρέθηκαν και σήμερα κοντά στην ομάδα.