10 ημέρες έχουν περάσει από την τελευταία μας δημοσίευση σχετικά με τις εξελίξεις στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ και ο λόγος δεν είναι μόνο η επικίνδυνη αδράνεια που παρατηρείτε σε όλα τα φλέγοντα θέματα της ΠΑΕ αλλά κυρίως η θέληση μας να δούμε την προσπάθεια του κ.Στεφανίδη και των υπολοίπων όσο πιο καλοπροαίρετα γίνεται. Να ξεχάσουμε τα περσινά με τις διοικούσες επιτροπές, να ξεχάσουμε τα φετινά με τον κ.Ηλιάδη, να ξεχάσουμε τις 10 ημέρες παράταση τον Δεκέμβρη και να ξεχάσουμε την Γ.Σ. φιάσκο όταν η ομάδα πάλευε ακόμη για να σωθεί. 

Όταν σχεδόν 2 μήνες μετά τον μαθηματικό υποβιβασμό της ομάδος και 1 μήνα από την δικαστική απόφαση που άλλαξε το διοικητικό τοπίο στην ΠΑΕ αντί για κάποιες θετικές εξελίξεις ή έστω εξαγγελίες το μόνο που βιώνει ο Αρειανός είναι η προσφυγή του Τσουμάνη, οι συζητήσεις(για ποιο λόγο άραγε?) με τον τακτοποιημένο Μανιά, την προπόνηση του Διούδη με Γερμανική ομάδα και την προσφυγή του Σταυρόπουλου για μόλις 1975 ευρώ(!!!) τότε όσο καλοπροαίρετοι και αν θέλουμε να είμαστε μόνο τα άσχημα σενάρια τριγυρνάνε στο μυαλό μας. Ιδίως όταν η συγκεκριμένη διοίκηση δεν έχει συγκροτηθεί σε σώμα και όταν θα το κάνει ο έχων το δικαίωμα της υπογραφής και της ευθύνης θα είναι ο κ.Ψηφίδης για λόγους που μόνο οι ίδιοι ξέρουν. Το 2011 ο κ.Στεφανίδης ήθελε να γίνει διοίκηση, το καλοκαίρι του 2012 έγινε διοίκηση μέσω της διοικούσας επιτροπής, τον Δεκέμβρη του 2013 ζήτησε 10 ημέρες για να παρουσιάσει λύση, τον Φεβρουάριο είπε ότι έχει πλάνο και ότι στο τέλος του πρωταθλήματος θα μπορεί να μας το παρουσιάσει και τώρα που είναι τυπικά πρόεδρος δεν έχει παρουσιάσει απολύτως τίποτα... Για ποιο λόγο λοιπόν όλος ο νταλκάς για αλλαγή του διοικητικού τοπίου όταν αυτή η διοίκηση δεν μπορεί να μαζέψει όχι μόνο τα 30.000 του Τσουμάνη αλλά ούτε τα 1975 ευρώ του Σταυρόπουλου.

Το να λες τον καθένα που εκφράζει μια διαφορετική άποψη κακοπροαίρετο και υποκινούμενο είναι το πιο εύκολο για να αποπροσανατολίσεις τον κόσμο από τα πραγματικά προβλήματα. Το πρόβλημα του ΑΡΗ δεν είναι όλα αυτά που ακούγονται σε ραδιόφωνα, γράφονται σε εφημερίδες, σε sites και σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης αλλά είναι η διοικητική ανυπαρξία που βασανίζει εδώ και χρόνια τον σύλλογο με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ από Ευρωπαίος να προσπαθούμε να τον καταντήσουμε ομάδα γειτονιάς μόνο και μόνο για να μπορούμε να τον διαχειριστούμε. Για να καταλήξουμε στο δεν υπάρχει κανείς και καμία λύση θα πρέπει να γίνει δημόσιο κάλεσμα προς κάθε ενδιαφερόμενο για να παρουσιάσει τις προτάσεις του. Είτε μιλάμε για αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, είτε μιλάμε για συνέλευση της ΚΜΑ, είτε μιλάμε για συνέλευση του Α.Σ.(καινούργιο φρούτο!) . Αν συνεχίζουμε να λειτουργούμε πίσω από τις κλειστές πόρτες με συγκεκριμένους δίαυλους επικοινωνίας και προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις τότε ποτέ δεν θα μάθει  ο κόσμος του ΑΡΗ να υπάρχουν  πραγματικές λύσεις ή μεθοδεύονται συγκεκριμένες λύσεις γιατί έτσι βολεύει.... 

ΥΓ. Άραγε αν πουληθούν Μανιάς και Διούδης βγαίνει η χρονιά στην Γ εθνική?