Για ακόμη μια φορά η τύχη μας γύρισε την πλάτη και αντί η μπάλα να καταλήξει στα δίχτυα βρήκε 2 φορές στο δοκάρι και βγήκε έξω με αποτέλεσμα ούτε και σήμερα να πάρουμε τους 3 βαθμούς της νίκης και να χάσουμε άλλη μια ευκαιρία για να ξαναμπούμε δυνατά στην διεκδίκηση της εισόδου στα πλέιοφς.  Τόσο η εξαιρετική κεφαλιά του Μπομπαντίγια όσο και το πλασάρισμα του Καστίγιο για ελάχιστους πόντους κατέληξαν στο δοκάρι και μαζί και η σημερινή προσπάθεια μας για νίκη. Με αυτό το μεγάλο παράπονο έφυγαν τόσο οι ηρωικοί οπαδοί μας που βρέθηκαν σήμερα στο Περιστέρι όσο και όλοι εμείς που αρκεστήκαμε στην τηλεοπτική μετάδοση. Αυτό είναι η μια όψη του αγώνα όπου εάν το δει κανείς καθαρά ψυχρά ο ΑΡΗΣ μας σήμερα είχε 2 τεράστιες ευκαιρίες για να πάρει την νίκη σε αντίθεση με τον Ατρόμητο που δεν είχε ανάλογες ευκαιρίες. Κατά τα άλλα όμως δεν θα πρέπει να αρνηθούμε το γεγονός ότι για ακόμη μια φορά ήμασταν κατώτεροι των περιστάσεων. Δεν υπήρχε ταχύτητα, δημιουργικότητα μεσοεπιθετικά,  χάναμε σχεδόν όλες τις διεκδικήσεις, οι αντίπαλοι μας πήγαιναν σχεδόν πάντα πρώτοι στην μπάλα, δεν πιέσαμε όσο έπρεπε και εκτός από αυτές τις 2 φάσεις σχεδόν δεν απειλήσαμε καθόλου. Αν και είναι ολίγον τι οξύμωρο παρόλο που μου εμπνέει εμπιστοσύνη ο Γ.Μιχαλήτσος συνεχίζει να με απογοητεύει με τις επιλογές του. Με δεδομένη την απουσία του Φατί που είναι το καλύτερο αμυντικό χάφ που μας έχει απομείνει αποφασίζει να βάλει δίδυμο στην συγκεκριμένη γραμμή τον ντεφορμέ Πρίτα που ως γνωστόν δεν φημίζεται για την προώθηση του παιχνιδιού αλλά για τα ανασταλτικά του προσόντα και να δώσει ακόμη μια ευκαιρία στον μετριότατο Πορτίγια να αναλάβει ίσως τον πιο σημαντικό ρόλο που είναι να μεταφέρει την μπάλα από την άμυνα στην επίθεση. Ταυτόχρονα χαραμίζει 65' και την πρώτη του αλλαγή στην αντικατάσταση του Μπομπαντίγια ενώ ήταν αρκετά καλός και ενώ  δεν έχει προλάβει  να δείξει καν σημάδια κούρασης ενώ ο Σακάτα είχε εξαφανιστεί στην επανάληψη και στην συνέχεια πηγαίνει με αργούς ρυθμούς σε ουσιαστικές αλλαγές με τον κουρασμένο Τόχα να αποδίδει καλύτερα μεσοαμυντικά, τον Καστίγιο να προσπαθεί να απειλήσει και τον Μενδρινό να δείχνει πιο ουσιαστικός σε σχέση με την φλυαρία του Τόχα στην συγκεκριμένη θέση. Δυστυχώς όμως τα πράγματα ήταν αργά  μιας και ο Τσέζαρεκ σε καμιά περίπτωση δεν μπόρεσε να αντικαταστήσει επάξια τον Μπομπαντίγια και ο Τόχα που είχε διορθώσει την απουσία των Πρίτα και Πορτίγια μεσοαμυντικά είχε κουραστεί. Όταν λοιπόν ο ΑΡΗΣ που αγωνίζεται με την πλάτη στον τοίχο επιτρέπει στον Ατρόμητο να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων αλλά και να δημιουργήσει σχεδόν διπλάσιες τελικές τότε όλα τα άλλα είναι σχεδόν περιττά. Σίγουρα σε κάθε αγώνα το τελικό αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει αλλά η λογική λέει ότι μέσα από καλό ποδόσφαιρο και ορθολογικό τρόπο παιχνιδιού μπορείς να πάρεις το αποτέλεσμα. Σε διαφορετική περίπτωση τα βάζεις με την τύχη σου... Συνεχίστηκε λοιπόν η παράδοση του "σκωτσέζικου ντους" που μας ακολουθεί φέτος από την αρχή της χρονιάς και ας ελπίσουμε μετά την κρυολουσία την σημερινή να έρθει και το ζεστό την Πέμπτη το βράδυ. Μέχρι να χαθεί κάθε ελπίδα για κάτι καλό σε Ελλάδα και Ευρώπη πιστεύουμε, στηρίζουμε και προσπαθούμε να σπρώξουμε την ομάδα προς την επιτυχία. Κάτι μας χρωστάνε αυτά τα άτιμα τα δοκάρια και ελπίζω το βράδυ της Πέμπτης να μας τα δώσουνε! VAMOS ARIANARA!!!! VAMOS EUROPA LEAGUE!!!!

[youtube=