Στο Παρίσι βρίσκεται η αγαπημένη μας ομάδα χωρίς τον Γ.Αθηναίου που δεν ακολούθησε την αποστολή λόγω του γνωστού τραυματισμού που τον ταλαιπωρεί τον τελευταίο καιρό. Με τον Προύιτ όμως και τον Μάρας να κάνουν το Ευρωπαϊκό τους ντεμπούτο θα παλέψει να πάρει τη νίκη απέναντι στη Ναντέρ που θα του επιτρέψει να ξαναμπεί γερά στο παιχνίδι της πρόκρισης.

Οι εντός έδρας ήττες από Βόννη και Νίμπουργκ είναι αυτές που μας πονάνε ως τώρα που σε συνδυασμό με την μεγάλη χαμένη ευκαιρία στην Οστάνδη μας έχουν φέρει σε πολύ δύσκολη θέση όσο αφορά την πρόκριση. Ο όμιλος μας με εξαίρεση τη Μπεσίκτας τόσο βαθμολογικά όσο και καθαρά αγωνιστικά είναι από τους πλέον αμφίρροπους. Ενδεικτικό παράδειγμα η σημερινή μας αντίπαλος που αν και βρίσκεται στη 2η θέση του ομίλου είχε χάσει μέσα στο Παλέ μόνο σίγουρη δεν μπορεί να νιώθει για τη συνέχεια παρά το βαθμολογικό της προβάδισμα. Και μόνο που την κερδίσαμε σε μια περίοδο όπου η εικόνα μας ήταν σαφώς πιο προβληματική σε σχέση με αυτή που δείχνουμε στα τελευταία παιχνίδια δείχνει ότι η υπόθεση νίκη δεν είναι κάτι το αδύνατο. Θα πρέπει όμως οι παίκτες του Π.Γιαννάκη να βγάλουν τον καλό τους εαυτό πάνω στο παρκέ και να δώσουν και το κάτι παραπάνω κυρίως στο κομμάτι της ενέργειας. Άλλωστε όπως όλες οι Γαλλικές έτσι και η Ναντέρ φημίζεται για την αθλητικότητα της.

Οι 2 τελευταίες νίκες στην Ελλάδα μπορεί να ήρθαν κόντρα στους ουραγούς της βαθμολογίας αλλά συνοδεύτηκαν με καλές εμφανίσεις υπό αντίξοες συνθήκες όπως ήταν η ξαφνική φυγή του Μπένσον, η απουσία του Αθηναίου αλλά και η εχθρική διαιτησία στη Ν.Σμύρνη. Η ομάδα οφείλει να "επενδύσει" πάνω σε αυτά τα θετικά αποτελέσματα και να αρχίσει όχι μόνο να σταθεροποιεί την απόδοση της αλλά να ανεβάσει και άλλο στροφές. Όπως στο Ελληνικό πρωτάθλημα έτσι και στο BCL τίποτα δεν έχει χαθεί παρά τα αρνητικά αποτελέσματα. Ένα διπλό σήμερα μπορεί να τα αλλάξει όλα! ΔΙΠΛΟ ΜΕΣ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

ΥΓ. Πώς να μην διατηρείς μια κρυφή ελπίδα για τη διοίκηση Λάσκαρη όταν βλέπεις τον συστηματικό πόλεμο που δέχεται από διάφορα ΜΜΕ που μόνο για το καλό του ΑΡΗ δεν ενδιαφέρονται. Από αυτά τα ΜΜΕ που μόνο την απόφαση-χαρακίρι για τη Γ Εθνική "στήριξαν" για το "καλό" του ΑΡΗ….  Πως δηλαδή να ερμηνεύσεις  τα "συμπτωματικά" κείμενα που αφορούν την διοικητική καταστροφή του ΑΡΗ και την πλήρη μετατόπιση του ενδιαφέροντος από το αγωνιστικό κομμάτι λίγες ώρες μετά το παλικαρίσιο διπλό στη Ν.Σμύρνη?

Με αιχμή του δόρατος τον Λ.Μποχώριδη και θυμίζοντας την λέξη ομάδα πιο πολύ από κάθε άλλη φορά φέτος ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να κάμψει την αντίσταση του Πανιωνίου αλλά και των 3 διαιτητών που έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να σπρώξουν την ομάδα της Ν.Σμύρνης στη νίκη. Οι παίκτες του Π.Γιαννάκη δεν μάσησαν και έδωσαν την καλύτερη απάντηση στους εντολοδόχους της ΕΟΚ και τους χαϊδεμένους τους.

Είχε φανεί και από τα προηγούμενα παιχνίδια ότι το ξεκαθάρισμα στο ρόστερ παρά την έλλειψη επιλογών για τον προπονητή μας λειτουργούσε ευεργετικά για το σύνολο.  Το ξέφρενο ξεκίνημα του Πανιωνίου(4/5 τρίποντα) και η προκλητική διαιτησία που σφύριζε το κοίταγμα  στα μάτια των παικτών μας ως φάουλ δεν πτόησε τους παίκτες του Π.Γιαννάκη που στο πρόσωπο του Λ.Μποχωρίδη βρήκε τον ηγέτη που θα οδηγούσε την ομάδα στην νίκη. Ο νεαρός αθλητής πραγματοποίησε άλλη μια εκπληκτική εμφάνιση που αποτυπώνεται ξεκάθαρα στο φύλλο της στατιστικής με 27 πόντους(10/15 σουτ), 3  ασίστ, 3 κλεψίματα και 2 ριμπάουντ. Ο Μποχωρίδης όμως δεν ήταν μόνος στο γήπεδο μιας και βρήκε πολύτιμες βοήθειες σχεδόν από όλους τους συμπαίκτες του. Προύιτ, Φλιώνης, Μπελ,Τσαϊρέλης, Βασιλόπουλος(10 ριμπάουντ) και Μάρας βοήθησαν σημαντικά στο να έρθει αυτή η νίκη. Γενικά η ομάδα έδειξε ένα καλό πρόσωπο και κατάφερε να  επικρατήσει του Πανιωνίου παρά την άκρως εχθρική διαιτησία που είχε συγκεκριμένη αποστολή. Δεν έχασε την συγκέντρωση της και ακόμη και όταν το παιχνίδι έδειχνε να στραβώνει έβρισκε πάντα λύσεις παρόλο που και σήμερα ο Γ.Αθηναίου δεν μπόρεσε να βοηθήσει και αποχώρησε νωρίς από τον αγώνα. Ευτυχώς όμως οι συμπαίκτες του κατάφεραν και κάλυψαν επάξια το κενό του!

Αν και κόντρα στον ουραγό της βαθμολογίας δεν παύει αυτή η νίκη να είναι ιδιαίτερα σημαντική τόσο για βαθμολογικούς όσο και για ψυχολογικούς λόγους. Το γεγονός ότι κερδίσαμε και τις 3 μαριονέτες της ΕΟΚ με τα γκρι τονώνει ακόμη περισσότερο το ηθικό μας. Πλέον είναι φανερό ότι έστω και μετά από 3 μήνες κάτι αρχίζει να γίνεται σωστά στον ΑΡΗ. Οι τελευταίες προσθήκες χωρίς να εντυπωσιάζουν φαίνεται να προσφέρουν τα βασικά που έλειπαν στην ομάδα. Ενώ ο Ελληνικός κορμός φέτος κυριολεκτικά εντυπωσιάζει.  Μακάρι η διοίκηση της ΚΑΕ να αναγνωρίσει την προσπάθεια που καταβάλει ο Δράκος και οι παίκτες του και να μην γκρεμίσουν αυτό που πάει να χτιστεί. Η απόκτηση ενός δυνατού σέντερ μοιάζει να είναι το κομμάτι που λείπει από το πάζλ του φετινού ΑΡΗ και ευελπιστούμε σύντομα να έρθει και αυτός ώστε να μην αγχωνόμαστε τόσο πολύ όταν τα "κοράκια" μας φορτώνουν με φάουλ… ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Αθάνατη Ελλάδα σε όλα τα επίπεδα… με σκάνδαλο ο Πανιώνιος βρέθηκε στην Α1, με συνεχόμενα σκάνδαλα προσπαθούν να τον κρατήσουν... και μετά σου  λένε ότι ο ΑΡΗΣ μπορεί να αποτελέσει ασπίδα για τον οποιοδήποτε…

ΥΓ2. Πηλοΐδης, Παναγιώτου, Γεωργιάδης τα μπουμπούκια της κομπλεξικής ΕΟΚ. Μπράβο στον Δράκο που παρά τη νίκη δεν μάσησε τα λόγια του και μίλησε για τις φετινές εγκληματικές διαιτησίες που καλύπτονται από την μέτρια αγωνιστική εικόνα της ομάδος μας

ΥΓ3. Εξαιρετικός χαρακτήρας ο Τσούπκοβιτς, παιδί διαμάντι λέμε… χημεία, οικογένεια, παρέα παλιάς γειτονιάς και τέτοια μόνο υπό την καθοδήγηση του κόουτς οφ δε γίαρ

Με το δεξί θέλει να ξεκινήσει η αγαπημένη μας ομάδα τις υποχρεώσεις της για το 2018 και να φύγει με το διπλό από μια έδρα που παραδοσιακά δυσκολεύεται. Ο Πανιώνιος μπορεί να είναι ο ουραγός της βαθμολογίας αλλά η ομάδα μας ως τώρα στα εκτός έδρας έχει δείξει ένα αλλοπρόσαλλο πρόσωπο, ικανό να χάσει από οποιοδήποτε.  Στην προσπάθεια να δούμε τον ΑΡΗ που είδαμε και κόντρα στα Τρίκαλα ο Π.Γιαννάκης θα έχει στη διάθεση του και τον Μάρας που είναι η τελευταία προσθήκη στο ρόστερ.

Απέναντι στα Τρίκαλα πάρα τα σημαντικότατα προβλήματα που είχαμε όπως ήταν η φυγή του Μπένσον και η απουσία λόγω τραυματισμού του Αθηναίου η ομάδα μας πραγματοποίησε μιας από τις καλύτερες εμφανίσεις της στη φετινή σεζόν και πήρε πολύ εύκολα τη νίκη. Ο Πανιώνιος είναι μια ομάδα ακριβώς ίδιας δυναμικότητας με τα Τρίκαλα όπου αν δείξουμε την απαραίτητη σοβαρότητα εύκολα ή δύσκολα θα φθάσουμε στη νίκη.  Μάλιστα η συμμετοχή του Ιβάν Μάρας στο παιχνίδι που αγωνίζεται στις θέσεις 4 και 5 όπου υπάρχει και το μεγάλο πρόβλημα στο ρόστερ αλλά και η παρουσία του Προύιτ με περισσότερες προπονήσεις είναι 2 στοιχεία που μπορούν να αλλάξουν σημαντικά την εικόνα της ομάδος μας. Ενώ θετικά θα πρέπει να δούμε και την αποχώρηση του Γουίβερ μιας και ο Αμερικανός ποτέ δεν έδειξε τη διάθεση να προσαρμοστεί στη φιλοσοφία του προπονητή του. Χαρακτηριστικό της όλης συμπεριφοράς του Γουίβερ ήταν το "νεύρο" που έβγαζε στον πάγκο όταν συχνά πυκνά μάλωνε έντονα με τα μέλη του τεχνικού τιμ. Νεύρο και θράσος που μόνο εκεί είδαμε και όχι μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου. Οπότε όπως φάνηκε και στο τελευταίο παιχνίδι καλύτερα να μείνουν αυτοί που θέλουν να βοηθήσουν παρά να παίρνουν χρόνο συμμετοχής παίκτες που ήδη το μυαλό τους είναι αλλού. Ερωτηματικό παραμένει η συμμετοχή του Γ.Αθηναίου αν και στην τελευταία προπόνηση συμμετείχε στο μεγαλύτερο κομμάτι της.

Το να κολλάμε στους πόσους ξένους έχει η ομάδα με όσα βιώνουμε φέτος στον ΑΡΗ αλλά και την περσινή χρονιά φαντάζει περισσότερο σαν ανέκδοτο. Όταν τις τελευταίες 2 σεζόν έχεις δει ξένους σαν τους Μάρμπλ, Μπάκνερ, Τζάκσον, Σκοτ, Λούκας, Τζένκινς  και τους φετινούς Βον, Γουίβερ, Μοράντ, Πέτγουεϊ τότε αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι πρέπει να κάνεις κάτι διαφορετικό από το να φέρνεις τον έναν ξένο μετά τον άλλο μόνο και μόνο για να καλύψεις μια θέση στο ρόστερ. Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι η ομάδα δεν πρέπει να ενισχυθεί άλλο. Θα πρέπει όμως πρώτα να βρει μέσα από τις νίκες την ηρεμία της και στη συνέχεια το τεχνικό τιμ σε συνεργασία με τη διοίκηση να κάνει τη σωστή επιλογή. ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!

ΥΓ. Με ενδιαφέρον διαβάσαμε ως συνήθως τις δηλώσεις του Γ.Ιωαννίδη όπου σε σχέση με τις προηγούμενες παρατηρήσαμε στροφή 180 μοιρών… Το όποιος θέλει να βοηθήσει απλά βοηθάει και δεν ασχολείται με μετοχές μεταλλάχθηκε στο ότι η στήριξη στην ομάδα δίνει άλλοθι και λειτουργεί ως ασπίδα στον Λάσκαρη ή για να το γενικεύσουμε στην εκάστοτε διοίκηση. Γιατί μάλλον λόγω ηλικίας ξεχνάει ο κόουτς των τίτλων ότι και με τις διοικήσεις των σωτήρων-διαχειριστών ή των αμέτοχων-μετόχων της Αρειανής οικογένειας πάλι δεν τον βλέπαμε στο γήπεδο. Τόσο τον ίδιο όσο και άλλες τεράστιες προσωπικότητες της Αυτοκρατορίας. Μάλλον και τότε κάτι παραπάνω θα ήξερε από εμάς που δεν μπορούσαμε να δούμε…

Στο πιο ξεκούραστο και χαλαρό απόγευμα της φετινής αγωνιστικής σεζόν εξελίχθηκε το παιχνίδι με τα Τρίκαλα κόντρα στα καταστροφικά σενάρια των προηγούμενων ημερών. Οι παίκτες του Π.Γιαννάκη δανείστηκαν την αύρα του Δράκου, έβγαζαν φωτιές πάνω στο παρκέ και διέλυσαν το Τρίκαλο που παρασυρόμενο από το κακό κλίμα της ομάδος είχε βγάλει γλώσσα πριν το παιχνίδι. Συγκλονιστική η παρουσία του κόσμου που παρέδωσε οπαδικά μαθήματα για ακόμη μια φορά!

Αν η δεδομένη απουσία του Μπένσον μας είχε κάνει να ανησυχούμε, το ξαφνικό πρόβλημα του Αθηναίου που τελικά δεν μπόρεσε να αγωνισθεί σήμερα έκανε τα πράγματα ακόμη πιο δύσκολα. Όλα αυτά όμως σε θεωρητικό παιχνίδι πριν το τζάμπολ του αγώνα. Ένα παιχνίδι που ήταν δύσκολο μόλις για 5'. Στη συνέχεια ο ΑΡΗΣ μας πάτησε γκάζι, έφθασε στο +25 και δεν κοίταξε ούτε για μια στιγμή πίσω του. Εντυπωσιακή η προσπάθεια που κατέβαλλαν όλοι όσοι αγωνίσθηκαν σήμερα με εξαίρεση ίσως τους Μπέλ και Γουίβερ που μάλλον το πνεύμα τους οδεύει στην πορεία που χάραξε ο Μπένσον αλλά και οι υπόλοιποι ξένοι που ήρθαν το καλοκαίρι. Ευχάριστη έκπληξη ήταν ο Προύιτ που μόλις λίγα εικοσιτετράωρα μετά την άφιξη του στη Θεσσαλονίκη κατάφερε να προσφέρει σημαντική βοήθεια στην ομάδα από το πρώτο κιόλας παιχνίδι. Σε 13' πέτυχε 11 πόντους, έδωσε 5(!!!) ασίστ και μάζεψε και 3 ρίμπαουντ! Γενικά όμως έδειξε να βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση και να διψάει να παίξει μπάσκετ. Πάντως οι Έλληνες παίκτες της ομάδος είναι αυτοί που αξίζουν σήμερα τα συγχαρητήρια μιας και το πάθος και το πείσμα που έβγαλαν πάνω στο παρκέ άρεσε πάρα πολύ!  Μπράβο και στο τεχνικό τιμ που κατάφερε να κρατήσει τους παίκτες ανεπηρέαστους από το αρνητικό κλίμα των τελευταίων εβδομάδων. Χαρακτηριστικό της εικόνας που παρουσιάσαμε σήμερα ήταν ότι όλοι όσοι αγωνίσθηκαν σκόραραν.  Ακόμη και ο νεαρός Καλαϊτζάκης!

Το μεγάλο πάντως στοίχημα για τον Π.Γιαννάκη είναι αυτό που είδαμε σήμερα όχι μόνο να έχει συνέχεια αλλά και περισσότερη βελτίωση.  Σίγουρα υπάρχουν σημαντικά κενά στο ρόστερ και θα πρέπει η ομάδα να ενισχυθεί στις θέσεις των ψηλών άμεσα αλλά αυτή η ομάδα έχει καλό υλικό που νιώθει τι εστί ΑΡΗΣ. Και αν ο κόσμος συνεχίζει να στηρίζει την ομάδα όπως ακριβώς έκανε  σήμερα τότε τα πράγματα μόνο καλύτερα μπορούν να γίνουν. Αλλά και αυτοί που σήμερα σφυρίζουν αδιάφορα θα αναγκασθούν να ασχοληθούν. Καλή Χρονιά σε όλους!

ΥΓ. 4500 κόσμο κόντρα στο Τρίκαλο προπαραμονή Πρωτοχρονιάς! Μόνο ο κόσμος του ΑΡΗ τα κάνει αυτά!

ΥΓ2. Πως το είπε αυτός ο Καλογιαννίδης από τα Τρίκαλα στο blogτου ΕΣΑΚΕ? "να κλείσουμε τη χρονιά με νίκη"… μάλλον ο ποπός σας έκλεισε με π@@τσες… που θέλεις να κερδίσεις και στο Παλέ ρε Τρίκαλο.

ΥΓ3. Ναι υπάρχουν και παράγοντες σαν τον κ.Πλιάκη που στηρίζουν ανεξάρτητα από διοικήσεις την ομάδα με απόλυτη ανιδιοτέλεια και χωρίς καν την λεζάντα που του αναλογεί!

ΥΓ4. Και πως το είπε το άλλο ο Γιαννάκης στην πρόσφατη συνέντευξη του? "Σημασία δεν έχει να βγαίνεις 3ος ή 4ος αλλά να χτίζεις και κάτι για την επόμενη χρονιά. Ο ΑΡΗΣ τι έκανε όλα τα προηγούμενα χρόνια?" Καλή ερώτηση για τους αβανταδόρους του κόουτς οφ δε γιαρ που εδώ και 3 χρόνια μένει αναπάντητη…

Ούτε ο πιο απαισιόδοξος φίλος της ομάδος δεν θα περίμενε ότι πριν το παιχνίδι με τα  Τρίκαλα μέσα στο Παλέ θα περνούσαν από το μυαλό του Αρειανού σκέψεις όπως "και τι θα γίνει αν…" αλλά η τραγική διοικητική αδράνεια μας έχει φέρει σε αυτό το σημείο. Όπως όμως και αν έχει η κατάσταση ο Π.Γιαννάκης και οι παίκτες του θα πρέπει να κάνουν το καθήκον τους, να πάρουν τη νίκη και να διώξουν οποιοδήποτε αρνητικό σενάριο όσο ακραίο και αν ακούγεται.

Εδώ και αρκετό καιρό το ενδιαφέρον όλων έχει επικεντρωθεί σχεδόν αποκλειστικά στο διοικητικό κομμάτι. Ο λόγος φυσικά δεν είναι άλλος γιατί όλο αυτό το μπάχαλο που επικρατεί στην ΚΑΕ και τραβάει εδώ και αρκετούς μήνες όχι απλά έχει αγγίξει και το αγωνιστικό κομμάτι αλλά το έχει κυριολεκτικά εγκλωβίσει. Άλλωστε μια από τις σημαντικότερες "εξαγγελίες" του Νίκου Λάσκαρη στην περιβόητη συνέντευξη τύπου που είχε δώσει ήταν ότι όλη αυτή η δικαστική του περιπέτεια δεν θα επηρέαζε την τρέχουσα σεζόν και την ομάδα που χτίστηκε το καλοκαίρι υπό τις οδηγίες του Π.Γιαννάκη.  Αυτό όμως που βιώνουμε φέτος είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Την ίδια στιγμή που σχεδόν όλες οι ομάδες της Α1 αλλάζουν και ξαναλλάζουν ξένους με συνοπτικές διαδικασίες εμείς κατεβαίνουμε στον αγώνα με τα Τρίκαλα με μόλις 3 ξένους όπου ο ένας μοιάζει ξένο σώμα εδώ και καιρό και ο άλλος έχει μόλις λίγες ώρες στη Θεσσαλονίκη.  Και όλα αυτά όταν μετά από 9 αγωνιστικές έχουμε μόλις 3 νίκες. Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι τα Τρίκαλα δεν είναι η ομάδα φόβητρο και όπως μέσα στο Παλέ πήραμε τη νίκη απέναντι σε υποδεέστερους αντιπάλους έτσι θα πρέπει να γίνει και σε αυτό το παιχνίδι. Ο γρίφος που καλείται να λύσει αυτή την φορά ο Π.Γιαννάκης έχει να κάνει με τις θέσεις των ψηλών. Εκεί όπου η αποχώρηση του Μπένσον σε συνδυασμό με την αδυναμία(ή αδιαφορία) της διοίκησης να φέρει εγκαίρως άλλον σέντερ οι επιλογές που έχουν απομείνει είναι ελάχιστες. Τσαϊρέλης και Χρηστίδης θα καλύψουν τη θέση του σέντερ ενώ στη θέση 4 λογικά θα δούμε τον Βασιλόπουλο για όσο αντέξει αλλά και τον Γουίβερ που έχει ξαναπαίξει σε καταστάσεις ειδικών συνθηκών στη συγκεκριμένη θέση. Όσο για τον νέο παίκτη που ήρθε τα λόγια είναι περιττά… και θα περιμένουμε να τον δούμε πάνω στο παρκέ. Αν πάντως οι παίκτες μας δείξουν την αποφασιστικότητα που έδειξαν στο Β ημίχρονο με την Νίμπουργκ δεν θα αντιμετωπίσουμε πρόβλημα.

Είχαμε τονίσει μετά την φυγή του Μπένσον ότι το μεσοδιάστημα μέχρι τον αγώνα με τα Τρίκαλα ήταν η τελευταία ευκαιρία της διοίκησης Λάσκαρη. Το ότι ο ΑΡΗΣ ξέμεινε με 3 ξένους(μόλις προχθές ήρθε ο τρίτος) και χωρίς σέντερ ενώ παρουσιάζει τόσο προβληματικό αγωνιστικό πρόσωπο φέτος  είναι μια εγκληματική επιλογή της διοίκησης που δείχνει ξεκάθαρα την αδυναμία και την αδιαφορία για να βρει λύσεις και να βοηθήσει ουσιαστικά την ομάδα. Πλέον ο ΑΡΗΣ φαντάζει "αιχμάλωτος" μιας αρρωστημένης διοικητικής κατάστασης παρά μια ομάδα με διοίκηση που απλά αντιμετωπίζει προσωρινά δυσκολίες και ψάχνει λύσεις. Το τι θα γίνει την επόμενη ημέρα είναι πάρα πολύ σημαντικό αλλά αυτό που προέχει είναι αύριο κόντρα στα Τρίκαλα να πάρουμε τη νίκη. Η κατάσταση που ζούμε φέτος μας έχει κουράσει όλους αλλά στα δύσκολα είναι που η ομάδα μας χρειάζεται ακόμη περισσότερο. Για τον ΑΡΗ πάμε στο γήπεδο και όχι για τον εκάστοτε πρόεδρο του. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

ΥΓ. Πλέον ακόμη και αυτοί που έβλεπαν το όλο θέμα πιο καλοπροαίρετα(όπως και εμείς) έχουν αγανακτήσει με τους χειρισμούς της διοίκησης Λάσκαρης  που οδηγούν τον ΑΡΗ σε επικίνδυνα μονοπάτια. Καιρός είναι και αυτοί που θέλουν και μπορούν να βοηθήσουν να βγουν μπροστά.  Το βέβαιο είναι ότι η λογική αγανάκτηση του κόσμου και οι ακραίες αντιδράσεις  σε καμία περίπτωση δεν μπορού να αποτελέσουν λύση σε οποιοδήποτε πρόβλημα. Ας μην δώσουμε το δικαίωμα σε κανένα κοράκι να μας "θάψει".

ΥΓ2. Και αυτός ο καημός μερικών συνΑρειανών που το "Πάνω από όλα ο ΑΡΗΣ" το επικεντρώνουν στο πρόσωπο του Δράκου πραγματικά με ξεπερνάει... Εντάξει οι ομάδες ανήκουν στον λαό τους, διοικήσεις, πρόεδροι, παράγοντες, προπονητές και παίκτες είναι περαστικοί αλλά εμείς είμαστε σταθερά εκεί στην κερκίδα δίπλα στην ομάδα αλλά κάπου χάνουμε και την ουσία... χωρίς σπουδαίους αθλητές και προσωπικότητες που αξίζουν την αναγνώριση και τον σεβασμό όλων μας ίσως ο ΑΡΗΣ μας να ήταν η ομάδα που μάθαμε από μικρά παιδιά...

Ολοένα και χειρότερη γίνεται η κατάσταση στον μπασκετικό ΑΡΗ με τον Νίκο Λάσκαρη να δείχνει ανήμπορος να προσφέρει τα βασικά στην ομάδα αφήνοντας κυριολεκτικά στο έλεος του Θεού και στο φιλότιμο του Π.Γιαννάκη και των Ελλήνων παικτών. Αυτό είναι το συμπέρασμα που βγαίνει μετά την είδηση ότι ο Μπένσον αποτελεί παρελθόν μιας και βρήκε πολύ καλύτερο από αυτό του έχει προσφέρει συνολικά ο ΑΡΗΣ.

Ο Μπένσον ήταν με διαφορά ο πιο συνεπής στα αγωνιστικά του καθήκοντα σε σχέση με τους υπόλοιπους Αμερικάνους που ήρθαν φέτος παρόλο που όπως φαινόταν πάνω στο παρκέ δεν ταίριαζε απόλυτα στη φιλοσοφία του Π.Γιαννάκη. Αν μιλούσαμε για αντικατάσταση του παίκτη με κάποιον άλλο τότε ελάχιστη σημασία θα είχε η συγκεκριμένη είδηση αλλά όταν περιμένεις να ακούσεις το ποιος ή ποιοι παίκτες θα έρθουν και αν θα προλάβουν να είναι στον αγώνα με τα Τρίκαλα σε 8 ημέρες και αυτό που γίνεται είναι να μαθαίνεις για την αποχώρηση ενός ακόμη παίκτη και μάλιστα σε μια θέση όπου οι επιλογές σου είναι περιορισμένες τότε πραγματικά μιλάμε για μια είδηση σοκ. Το αγωνιστικό πρόβλημα ήταν ήδη μεγάλο όπως και η ανάγκη για ενίσχυση. Πλέον μετά την αποχώρηση του Μπένσον που αποχαιρέτησε ήδη συμπαίκτες και τεχνικό τιμ μιλάμε όντως για ρόστερ έκτακτης ανάγκης που αν δεν αλλάξουν τα πράγματα θα πρέπει άπαντες να υπερβάλλουν τις δυνατότητες τους για να σηκώσουν την ομάδα στις πλάτες τους.

Από την αρχή που έσκασε η "βόμβα" με τα προβλήματα του Ν.Λάσκαρη πάντα προτιμούσαμε να μένουμε και να αναλύουμε τα γεγονότα και όχι υποθετικές καταστάσεις. Μάλιστα όταν το καλοκαίρι είδαμε παρά την έντονη καταστροφολογία να χτίζεται μια ομάδα υπό την καθοδήγηση του Π.Γιαννάκη που παρά τις κάποιες παραφωνίες(όπως πχ. η περίπτωση Πέτγουεϊ και Μόραντ) έμοιαζε στα "χαρτιά" ανταγωνιστική πιστέψαμε ότι η διοίκηση Λάσκαρη έχει λύσεις και μπορεί να κουμαντάρει το καράβι. Με την ομάδα όμως αυτή τη στιγμή να έχει μόλις 2 Αμερικάνους με τον Γουίβερ να μοιάζει ξένο σώμα η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική. Αν μέχρι τον αγώνα με τα Τρίκαλα η ομάδα δεν έχει ενισχυθεί τότε πολύ απλά θα σημαίνει ότι υπάρχει πλήρη αδυναμία ή αδιαφορία από τον Ν.Λάσκαρη να διαχειριστεί αυτή την κατάσταση. Όσο για τη στήριξη που ζήτησε ο Π.Γιαννάκης περισσότερο ακούγεται σαν ανέκδοτο.  Μάλλον ο Δράκος απουσίαζε για πολλά χρόνια από τον ΑΡΗ και δεν γνωρίζει ότι εδώ και αρκετά χρόνια το "πάνω από όλα  ο ΑΡΗΣ" ισχύει κατόπιν συγκεκριμένων προϋποθέσεων κατά το δοκούν…

ΥΓ. Και σαν να μην φθάνουν όλα αυτά έχουμε και το γνωστό "gameofthrones" στον ΑΡΗ με μεσολαβητές, διαπραγματευτές και όρους παραλαβής και παράδοσης…

ΥΓ2. Πως το είχε πει ο Δράκος και ο Ξανθός στην αρχή της χρονιάς… "Όποιος θέλει να βοηθήσει βοηθάει… δεν ζητάει μετοχές, δεν ζητάει ανταλλάγματα, δεν διαπραγματεύεται, απλά βοηθάει γιατί μπορεί και θέλει να βοηθήσει."

ΥΓ3. Και όμως παρά το κατάντημα που βιώνουμε εξακολουθεί να υπάρχει κόσμος που νιώθει δικαιωμένος και απολαμβάνει αυτό που γίνεται.. πάλι καλά που υπάρχουν και οι άλλοι… αυτοί που δεν νιώθουν από διοικήσεις, παράγοντες, προπονητές, παίκτες αλλά νιώθουν μόνο από ΑΡΗ!

Διπρόσωπος παρουσιάστηκε για ακόμη ένα παιχνίδι ο ΑΡΗΣ μας γνωρίζοντας νέα ήττα από τη Νίμπουργκ σε ένα παιχνίδι θρίλερ που θα μπορούσε να το κερδίσει παρά την περίεργη εξέλιξη του.  Η επιστροφή από το -25 στο +1 μας έκανε να πιστέψουμε ότι θα παίρναμε τη νίκη αλλά οι Αμερικάνοι  γκαρντ της  Νίμπουργκ είχαν διαφορετική άποψη, πήραν τα μεγάλα σουτ και χάρισαν τη νίκη στους Τσέχους.

ΆΡΗΣ για λύπηση είχαμε γράψει μετά τον αγώνα με τον Προμηθέα και κάπως έτσι για λύπηση ήταν και ο ΑΡΗΣ του πρώτου ημίχρονου. Έλλειψη συγκέντρωσης, μηδέν πάθος, πολλά νεύρα, λάθη, αστοχία και αδιαφορία στην άμυνα ότι αυτά που μου έδειξε ο ΑΡΗΣ στα πρώτα είκοσι λεπτά. Ομάδα χωρίς αρχή, μέση και τέλος που μοιρολατρικά έπαιρνε μέσα στο γήπεδο ότι ακριβώς της άξιζε… Όλα αυτά όμως έμειναν στα αποδυτήρια. Ο Π.Γιαννάκης βρήκε στο πρόσωπο του νεαρού Πουλιανίτη τον παίκτη που το πάθος του στην άμυνα και την ψυχραιμία στην επίθεση αφύπνισε τους συμπαίκτες του και τους έπεισε ότι αυτή η εικόνα δεν τους αξίζει και ότι το παιχνίδι παρά το μείον -25 δεν είχε κριθεί. Με αμιγώς Ελληνικά σχήματα και απίστευτη ενέργεια στην άμυνα οι παίκτες του Π.Γιαννάκη εγκλώβισαν τους Τσέχους και κατάφεραν με κάποια σπουδαία καλάθια κυρίως από τους Βασιλόπουλο, Αθηναίου,  Τσαϊρέλη και Πουλιανίτη το 23-42 του ημιχρόνου έγινε 61-60 λίγα λεπτά πριν τη λήξη. Σε εκείνο το σημείο οι Ρέι και Λόρενς κόντρα στη ροή του αγώνα και κάθε λογική μπασκετικού πλάνου και αντίδρασης πήραν τα δύσκολα σουτ και μας εκτέλεσαν με μια εκνευριστική ευκολία δίνοντας τέλος στην προοπτική μιας ανεπανάληπτης  ανατροπής που θα είχε πολλαπλά οφέλη για την ομάδα.

Παρά την όποια προσπάθεια η ήττα είναι γεγονός όπως και γεγονός είναι ότι η ομάδα δείχνει παρατημένη στην  τύχη της με μια διοίκηση που ως τώρα φαίνεται να αδυνατεί να της παρέχει τα βασικά. Το ξέσπασμα του Δράκου στη συνέντευξη τύπου είχε πολλαπλούς αποδέκτες και θα  πρέπει όλοι μας (και κυρίως αυτοί που αισθάνονται δικαιωμένοι με αυτή την κατάσταση) να το κατανοήσουμε μπας και αντιληφθούμε το τι έχει γίνει στον ΑΡΗ φέτος αλλά το τι συμβαίνει ακόμη και σήμερα. Λάθη έχουν γίνει από όλους αλλά αυτοί που έχουν απομείνει να παλεύουν να κρατήσουν τη σημαία του ΑΡΗ ψηλά είναι οι τελευταίοι που φταίνε και σίγουρα αξίζουν τη στήριξη όλων μας. Όσο για τη διοίκηση τα χρονικά περιθώρια έχουν στενέψει απειλητικά… Ενίσχυση της ομάδος χθες!

ΥΓ. Ότι και να πούμε για το επίπεδο των διαιτητών του BCL είναι λίγο… επιεικώς μπορούν να χαρακτηριστούν άσχετοι και επικίνδυνοι για το άθλημα.

ΥΓ2. Και για όσους αρνούνται να καταλάβουν το τι ακριβώς συμβαίνει και πιστεύουν σε διαχειριστές-σωτήρες ας βάλουν κάτω τα νούμερα όπως ακριβώς τα αναφέρει ο "δίαυλος επικοινωνίας" με την "Αρειανή οικογένεια". Από τη μια τα 500.000€  δανεικά των 5 από την άλλη τα περίπου 500.000€  αγύριστα που ήδη πλήρωσε ο Λάσκαρης αποκλειστικά για τις υποχρεώσεις του ΑΡΗ προς το δημόσιο ώστε μέχρι και το καλοκαίρι η ομάδα να είναι 100% εξασφαλισμένη. Τελικά οι λύσεις έχουν να κάνουν με τα χρήματα και το καλό του ΑΡΗ ή μόνο με τα πρόσωπα που προτιμάμε να βλέπουμε στα βελούδινα του Παλέ;

ΥΓ3. Όποιος "νιώθει" έρχεται και στηρίζει οι υπόλοιποι ας κάνουν "αποχή" μέχρι να λυθούν τα προβλήματα δια μαγείας...

ΥΓ4. Για την κατάθεση ψυχής που έγινε από τον τεράστιο Παναγιώτη Γιαννάκη θα αναφερθούμε εκτενέστερα αύριο.

Λίγες ώρες απέμειναν για τον αγώνα κόντρα στη Νίμπουργκ σε ένα παιχνίδι  όπου η νίκη είναι μονόδρομος. Αν ο ΑΡΗΣ μας σήμερα κερδίσει τότε θα έχει κάνει ένα σημαντικό βήμα για την πρόκριση στην επόμενη φάση, διαφορετικά τα πράγματα θα γίνουν πολύ δύσκολα. Γνωστά τα προβλήματα όπως όμως γνωστή είναι και η ηθική υποχρέωση του Π.Γιαννάκη και των παικτών του να τα αφήσουν όλα εκτός παρκέ και να πάρουν τη νίκη σήμερα.

Με τη συμμετοχή του Μπένσον να κρίνεται την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή και με τους 3 αποχωρήσαντες ξένους ακόμη να μην έχουν αντικατασταθεί ο Π.Γιαννάκης καλείται να βρει τις λύσεις ώστε ο ΑΡΗΣ να δείξει σήμερα το καλό του πρόσωπο. Αθηναίου, Μποχωρίδης και Μπελ θα είναι λογικά τα βαρόμετρα του σημερινού ΑΡΗ που από την στιγμή που οι επιλογές σε παίκτες είναι εκ των συνθηκών περιορισμένες θα πρέπει να πάρουν τις πρωτοβουλίες στην επίθεση. Κάτι αντίστοιχο υπό φυσιολογικές συνθήκες θα ίσχυε και για τον Κάιλ Γουίβερ αλλά η έως τώρα αγωνιστική του συμπεριφορά δείχνει  περισσότερο έναν παίκτη που ήδη σκέφτεται τον επόμενο σταθμό της καριέρας του παρά του παίκτη που τον νοιάζει να αρπάξει την ευκαιρία και να βοηθήσει το παιχνίδι του. Οι αντίπαλοι μας μπορεί στο πρώτο παιχνίδι μέσα σε περίπου 15' να μας διέλυσαν αλλά σε ένα μεγάλο κομμάτι του αγώνα φάνηκε ότι με περισσότερη σοβαρότητα και συγκέντρωση μπορούσαμε να διεκδικήσουμε τη νίκη. Η επίθεση όπως συμβαίνει από την αρχή της χρονιάς θα είναι το μεγάλο ερωτηματικό σε αντίθεση με την άμυνα που όταν η ομάδα είναι προσηλωμένη σε αυτή φαντάζει ικανή να εγκλωβίσει τον κάθε αντίπαλο. Αν πάντως ο Μπένσον τελικά δεν μπορέσει να αγωνισθεί θα πρέπει ο Τσαϊρέλης οπωσδήποτε να επαναλάβει εμφάνιση ανάλογη με αυτή στο Βέλγιο αλλά και ο νεαρός Χρηστίδης να ξεπεράσει επιτέλους τις "φοβίες" του.

Δίκοπο μαχαίρι οι διπλοί αγώνες για μια ομάδα ιδίως όταν έχει τόσα πολλά κενά στο ρόστερ της. Από την άλλη όμως αυτά τα διπλά παιχνίδια μέσα στην εβδομάδα μπορούν να σε βοηθήσουν να βρεις ρυθμό αλλά και να ξεπεράσεις πολύ πιο εύκολα ήττες σαν και αυτές με την Κύμη. Ο Π.Γιαννάκης αρκετές φορές έχει ζητήσει συσπείρωση και στήριξη παρά την αρνητική εικόνα και αυτό ακριβώς οφείλουμε να κάνουμε και εμείς ως οπαδοί του Αυτοκράτορα! Όλοι στο Παλέ!

ΥΓ. Όσο μέτρια διοργάνωση και αν είναι αυτό το BasketBall Champions League της FIBA δεν παύει να σου προσφέρει απλόχερα(σε αντίθεση με τον ανταγωνισμό) κάποια χρηματικά ποσά. Το 1.000.000€ που παίρνει ο νικητής της διοργάνωσης μπορεί να μοιάζουν πολύ μακρινά τη δεδομένη χρονική στιγμή αλλά τα περίπου 70.000€ που δίνει η πρόκριση στην επόμενη φάση είναι ένα "έπαθλο" που θα πρέπει η ομάδα πάση θυσία να κερδίσει.

Τελικά όπως αποδείχθηκε πάνω στο παρκέ η καλή εμφάνιση στο παιχνίδι με τη Ζιελόνα Γκόρα ήταν απλά μια παρένθεση στην συνήθης κακή εικόνα του φετινού ΑΡΗ. Μόλις 10' εμφανίσθηκε ο ΑΡΗΣ κόντρα στην Κύμη με αποτέλεσμα να στηθεί άλλο ένα πάρτι ντροπής στην πλάτη της αγαπημένης μας ομάδος.

Ημέρες που θυμίζουν την εποχή με το banτης FIBAόπου οι Έλληνες παίκτες μαζί με τον ταλαίπωρο Τζέρεμι Χάντ προσπαθούσαν να κρατήσουν τη σημαία του ΑΡΗ ψηλά. Κάπως έτσι και σήμερα όπου μετά τον τραυματισμό του Μπένσον με την υπέρ μας διαφορά να έχει φθάσει στο +10 και το "αναγκαστικό" ροτέισον του Π.Γιαννάκη η ομάδα σταδιακά άρχισε να πέφτει μέχρι το δεύτερο ημίχρονο όπου ήρθε η οριστική κατάρρευση. Όσο τραγικός και αν ο Χρηστίδης και ο Μούρτος σήμερα, όσα εύκολα καλάθια και αν έχασε ο Τσαϊρέλης και όσο μακρινά και αν έμεινε ο Μποχωρίδης σε σχέση με την απόδοση του στην Πολώνια σε καμία περίπτωση δεν ευθύνονται για το χάλι που παρακολουθήσαμε σήμερα. Ο Μπένσον που είναι ο μόνος διασωθέντας από τις επιλογές του κόουτς στους ξένους τραυματίστηκε νωρίς και εγκατέλειψε. Ο Μπέλ ήθελε αλλά δεν μπορούσε και ο Γουίβερ μάλλον περισσότερο μας κορόιδευε παρά πάλευε να βοηθήσει την ομάδα του. Πάλεψε ο Αθηναίου, πάλεψε ο Βασιλόπουλος, πάλεψε ο Τσαϊρέλης αλλά αν μπορούσαν αυτοί οι παίκτες να σηκώσουν στις πλάτες τους τον ΑΡΗ δεν θα ψάχναμε κάθε χρονιά και θα χρυσοπληρώναμε κάποια Αμερικανάκια μπας και δώσουν το κάτι παραπάνω. Αμερικανάκια έστω σαν και αυτά που είχε η Κύμη που στην καλή τους μέρα μπορούν να τα βάζουν ακόμη και από το σπίτι τους…

Δεν έχει νόημα να περιμένουμε κάποιο μαγικό για να διορθωθεί αυτό το χάλι. Το πρόβλημα πλέον δεν είναι μόνο ποιοτικό αλλά και ποσοτικό. Αναγκαστικά όταν είσαι μείον 3 παίκτες εξαρχής, μείον 4 στην πορεία λόγω τραυματισμού, μείον 5 λόγω "κακής βραδιάς" και μείον 6 λόγω αδιαφορίας τότε παίκτες που θα έβαζαν απλά την πινελιά τους στη φετινή ομάδα λογικό είναι να μην μπορούν να ανταποκριθούν. Καλές οι διαβεβαιώσεις ότι όλα θα λυθούν αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει ο μεγαλομέτοχος να κατανοήσει ότι υπάρχει και μια ομάδα που παλεύει πάνω στο παρκέ και το μόνο που καταφέρνει ως τώρα είναι να μας γεμίζει με απογοήτευση και πίκρες.