Νέα οδυνηρή ήττα για την ομάδα μας που κατάφερε από το +17 υπέρ της στο Β ημίχρονο να ηττηθεί με -18! Πλέον η ομάδα βρίσκεται στη ζώνη του υποβιβασμού με τίποτα να δείχνει ότι με την παρούσα κατάσταση κάτι μπορεί να αλλάξει. Πέρα από τις δεδομένες αγωνιστικές αδυναμίες η ηττοπάθεια κυλάει πλέον στο αίμα των παικτών και αυτό φαίνεται αδύνατο να διορθωθεί.

Νευρικές μπήκαν και οι 2 ομάδες με τα καλάθια να μπαίνουν με το σταγονόμετρο. Ήταν φανερό ότι όποια έβρισκε τα σουτ θα κατάφερνε να ελέγξει και τον ρυθμό του αγώνα. Με τον Χάρις να πετυχαίνει κάποια συνεχόμενα μακρινά σουτ και τον ΜακΓκι να κυριαρχεί κάτω από τα καλάθια  ο ΑΡΗΣ πήρε κεφάλι στο σκορ και έμοιαζε να ελέγχει το παιχνίδι. Μάλιστα καθώς περνούσαν τα λεπτά η ομάδα ανέβασε και άλλο την απόδοση της με αποτέλεσμα η διαφορά να φθάσει στο +17 και όλα να δείχνουν ότι επιτέλους θα γευόμασταν την χαρά της νίκης. Σαν να βλέπαμε όμως τον αγώνα με τον Χολαργό σε επανάληψη ξαφνικά η ομάδα μπλόκαρε. Κάποια συνεχόμενα ανάποδα(ως εξωπραγματικά) σφυρίγματα των διαιτητών βραχυκύκλωσαν εντελώς τους παίκτες μας και ο γνωστός φετινός ηττοπαθής ΑΡΗΣ πήρε τη θέση του στο παρκέ.  Ο Καστρίτης όσο και αν προσπάθησε δεν μπόρεσε να βρει καμία λύση στην πίεση των αντιπάλων και η ομάδα αφέθηκε στις διαθέσεις της Κύμης που κατάφερε όχι απλά να γυρίσει το παιχνίδι αλλά να το τελειώσει και με το εμφατικό +18. Μια ήττα που για ακόμη μια φορά έδειξε το πόσο κακός σχεδιασμός έγινε το καλοκαίρι  όπου στήθηκε ομάδα χωρίς πόιντ γκαρντ και ηγέτη-σκόρερ και ένα σύνολο που ούτε για πλάκα δεν έχει το ψυχικό σθένος να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις μιας ομάδος σαν τον ΑΡΗ. Προφανώς και ο νέος προπονητής αδυνατεί να βρει τις λύσεις και να εμπνεύσει τους παίκτες του να παίξουν δυνατά τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση… Ξέχασε τον Βεργίνη στον πάγκο, άφησε τον Χάρις αρκετή ώρα έξω ενώ είχε ρυθμό, ρίσκαρε χωρίς λόγο με τον Νταλό, επέμεινε αρκετά στον Μπέλ ενώ είχε χάσει την συγκέντρωση του.

Ανάξια οποιασδήποτε κριτικής η ομάδα και σήμερα. Αυτό δεν είναι ΑΡΗΣ και θα πρέπει άμεσα να αλλάξει. Ο προπονητής που έφερε μεγάλο μερίδιο ευθύνης έφυγε ώρα να ακολουθήσουν και οι επόμενοι. Και αν ο Δ.Γουλιέλμος αδυνατεί να κάνει τις αλλαγές που χρειάζονται ας κάνει στην άκρη μπας και επιτέλους ενεργοποιηθούν όλοι οι υπόλοιποι για να σωθεί η ομάδα. Από τους επώνυμους που χρόνια ήταν στο προσκήνιο μέχρι και τον απλό τον κόσμο που δεν είναι διατεθειμένος να δει την "ναυαρχίδα" του συλλόγου να βυθίζεται για το καπρίτσιο κάποιων παραγόντων και μερικών ουρανοκατέβατων σωτήρων.

ΥΓ. Όταν ένας 36χρονος προπονητής που αναλαμβάνει τον ΑΡΗ ακόμη και σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία μετά από ήττα από τον ουραγό της βαθμολογίας μοιράζει συγχαρητήρια αντί να κατεβάσει το κεφάλι και να μοιράσει συγνώμες τότε είναι ξεκάθαρο ότι δεν ξέρει που βρίσκεται.

ΥΓ2. Αφού δεν μπορείς να ενισχύσεις την ομάδα …βγάλε μετοχές στο σφυρί, κάνε κάλεσμα μέσω του Α.Σ. , ψάξε και παρακάλα αυτούς που "άδειασες" με το που έπεσες με το αλεξίπτωτο στον πλανήτη ΑΡΗ ή απλά ομολόγησε την αδυναμία σου να σώσεις την ομάδα. Οποιαδήποτε άλλη κίνηση θα θεωρεί έγκλημα εις βάρος της μεγαλύτερης ομάδος μπάσκετ στην Ελλάδα.

ΥΓ3. Ακούστηκε και αυτή η ερώτηση από φίλο της ομάδος στα ερτζιανά της πόλης "Μήπως μπορεί να γυρίσει ο Αγγέλου;" Πραγματικά ρε μάγκες... μερικοί δεν έχετε ιδέα τι είναι αυτό που παρακολουθείτε και πως ακριβώς παίζεται αυτό το παιχνίδι με την πορτοκαλί μπάλα.

ΥΓ4. Περισσότεροι από 200 φίλοι της ομάδος βρέθηκαν στην Χαλκίδα για να στηρίξουν αυτό το συνονθύλευμα που εκπροσωπεί τον ΑΡΗ μας... Και αυτόν τον κόσμο από την αρχή της χρονιάς τον έχουν πιάσει στο στόμα τους οι βασικοί υπεύθυνοι για αυτό το κατάντημα. Μπράβο ρε αλάνια για την κερκίδα και κουράγιο σε όλους μας.

Τελικά όπως αποδείχθηκε πάνω στο παρκέ η καλή εμφάνιση στο παιχνίδι με τη Ζιελόνα Γκόρα ήταν απλά μια παρένθεση στην συνήθης κακή εικόνα του φετινού ΑΡΗ. Μόλις 10' εμφανίσθηκε ο ΑΡΗΣ κόντρα στην Κύμη με αποτέλεσμα να στηθεί άλλο ένα πάρτι ντροπής στην πλάτη της αγαπημένης μας ομάδος.

Ημέρες που θυμίζουν την εποχή με το banτης FIBAόπου οι Έλληνες παίκτες μαζί με τον ταλαίπωρο Τζέρεμι Χάντ προσπαθούσαν να κρατήσουν τη σημαία του ΑΡΗ ψηλά. Κάπως έτσι και σήμερα όπου μετά τον τραυματισμό του Μπένσον με την υπέρ μας διαφορά να έχει φθάσει στο +10 και το "αναγκαστικό" ροτέισον του Π.Γιαννάκη η ομάδα σταδιακά άρχισε να πέφτει μέχρι το δεύτερο ημίχρονο όπου ήρθε η οριστική κατάρρευση. Όσο τραγικός και αν ο Χρηστίδης και ο Μούρτος σήμερα, όσα εύκολα καλάθια και αν έχασε ο Τσαϊρέλης και όσο μακρινά και αν έμεινε ο Μποχωρίδης σε σχέση με την απόδοση του στην Πολώνια σε καμία περίπτωση δεν ευθύνονται για το χάλι που παρακολουθήσαμε σήμερα. Ο Μπένσον που είναι ο μόνος διασωθέντας από τις επιλογές του κόουτς στους ξένους τραυματίστηκε νωρίς και εγκατέλειψε. Ο Μπέλ ήθελε αλλά δεν μπορούσε και ο Γουίβερ μάλλον περισσότερο μας κορόιδευε παρά πάλευε να βοηθήσει την ομάδα του. Πάλεψε ο Αθηναίου, πάλεψε ο Βασιλόπουλος, πάλεψε ο Τσαϊρέλης αλλά αν μπορούσαν αυτοί οι παίκτες να σηκώσουν στις πλάτες τους τον ΑΡΗ δεν θα ψάχναμε κάθε χρονιά και θα χρυσοπληρώναμε κάποια Αμερικανάκια μπας και δώσουν το κάτι παραπάνω. Αμερικανάκια έστω σαν και αυτά που είχε η Κύμη που στην καλή τους μέρα μπορούν να τα βάζουν ακόμη και από το σπίτι τους…

Δεν έχει νόημα να περιμένουμε κάποιο μαγικό για να διορθωθεί αυτό το χάλι. Το πρόβλημα πλέον δεν είναι μόνο ποιοτικό αλλά και ποσοτικό. Αναγκαστικά όταν είσαι μείον 3 παίκτες εξαρχής, μείον 4 στην πορεία λόγω τραυματισμού, μείον 5 λόγω "κακής βραδιάς" και μείον 6 λόγω αδιαφορίας τότε παίκτες που θα έβαζαν απλά την πινελιά τους στη φετινή ομάδα λογικό είναι να μην μπορούν να ανταποκριθούν. Καλές οι διαβεβαιώσεις ότι όλα θα λυθούν αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει ο μεγαλομέτοχος να κατανοήσει ότι υπάρχει και μια ομάδα που παλεύει πάνω στο παρκέ και το μόνο που καταφέρνει ως τώρα είναι να μας γεμίζει με απογοήτευση και πίκρες.

Καθοριστική νίκη για την κατάκτηση της 4ης θέσης πέτυχε η αγαπημένη μας ομάδα κόντρα στην Κύμη σε ένα παιχνίδι που κρίθηκε στο έξτρα πεντάλεπτο της παράτασης. Προβληματική η εικόνα της ομάδος στην μεγαλύτερη διάρκεια με πολλά τρίποντα και αρκετά παιδαριώδη λάθη αλλά ευτυχώς στα κρίσιμα ο Κάμιγνκς αποδείχθηκε ψύχραιμος και μας οδήγησε στη νίκη.

Αρκετά νωθρός παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στο παιχνίδι με την Κύμη να δείχνει αποφασισμένη να κάνει την έκπληξη που θα της εξασφάλιζε την παραμονή στην κατηγορία. Το 20-13 του πρώτου δεκαλέπτου αντικατόπτριζε πλήρως την κακή μας εικόνα. Στο δεύτερο δεκάλεπτο η άμυνα "έσφιξε" , στα ριμπάουντ υπήρχε περισσότερη μαχητικότητα ενώ και στην επίθεση επιτέλους αρχίσαμε να βρίσκουμε τον δρόμο προς το καλάθι. Το 25-38 και ο αέρας του +13 έδειχνε ότι ο ΑΡΗΣ θα έφθανε σε μια νίκη χωρίς ιδιαίτερο άγχος αλλά η Κύμη δεν είχε πει ακόμη την τελευταία της λέξη. Με πρωταγωνιστή τον Τσούπκοβιτς(!!!) η Κύμη επέστρεψε στο παιχνίδι και όταν ο ΑΡΗΣ προσπάθησε να ξεφύγει ξανά στο σκορ οι 3 διαιτητές έκαναν τα αδύνατα δυνατά για να γυρίσουν το παιχνίδι. Στο τέλος φάνηκε η γύμνια της ομάδος και η έλλειψη ποιοτικών παικτών με προσωπικότητα μιας και μόνο ο Κάμινγκς ήταν ο μοναδικός ψύχραιμος παίκτης. Ευτυχώς τα εγκληματικά λάθη του Ξανθόπουλου και οι επιπόλαιες ενέργειες των υπολοίπων δεν στοίχισαν όπως και η αποβολή των Γιάνκοβιτς, Ντραγκίσεβιτς και Ζάρα  με 5 φάουλ.

3 μήνες περίπου είχαμε να κερδίσουμε εκτός έδρας και επιτέλους έστω και με αυτόν τον τρόπο το καταφέραμε. Το αν θα πρέπει να νιώθουμε ικανοποιημένοι που βλέπουμε την ομάδα μας που ξεκίνησε με φιλοδοξίες το καλοκαίρι να αγκομαχά να κερδίσει ομάδες σαν την Κύμη είναι άλλο θέμα. Πάντως είναι αξιοσημείωτο ότι ακόμη και σήμερα με την ομάδα να παραπαίει πάνω στο παρκέ, τον προπονητή να συνεχίζει να αδυνατεί να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα και την διοίκηση να δείχνει αντανακλαστικά χελώνας να υπάρχουν οι γνωστοί "κύκλοι" που να μιλάνε για την προσπάθεια της κατάκτησης της 4ης θέσης ώστε να μην φύγει ο κόουτς ως αποτυχημένος  και παράλληλα να θεωρηθεί σωστή η ανοχή που δείχνει η διοίκηση στο θέμα προπονητή... Ακόμη και την ημέρα των γενεθλίων του συλλόγου μας για αρκετούς συνΑρειανούς... το ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ Ο ΑΡΗΣ πάει περίπατο...

ΥΓ. Η σημερινή διαιτησία μάλλον ήταν το αποτέλεσμα των "παρασκηνιακών ενεργειών" που κάνει η διοίκηση για να προστατεύσει την ομάδα μας. Ξέρετε αυτά που γίνονται αλλά δεν μπορούν να μας τα πουν... όπως τονίζουν οι "υπνωτιστές" του κόσμου του ΑΡΗ.

ΥΓ2. Από τον προπονητή στη διοίκηση έχει πεταχτεί πλέον το μπαλάκι της ευθύνης για την κωλυσιεργία στην απόκτηση του ξένου. Έτσι είναι... οι μεγάλοι προπονητές απαιτούν, οι μικροί προπονητές αποποιούνται τις ευθύνες τους....

Μπορεί στη θεωρία ο ΑΡΗΣ να αποδυναμώθηκε με την φυγή του Αθηναίου στην πράξη όμως φαίνεται τα πράγματα να έχουν πάρει μια πολύ πιο διαφορετική τροπή από όσο φανταζόμασταν. Η ανάγκη να καλύφθει το κενό του πρώτου σκόρερ και ασιστμαν της ομάδος έχει οδηγήσει τους υπόλοιπους παίκτες να παίρνουν περισσότερες πρωτοβουλίες και να έχουν πιο ενεργή συμμετοχή στο παιχνίδι με αποτέλεσμα να βλέπουμε για ακόμη μια αγωνιστική τον ΑΡΗ παίζει σαφώς πιο ώριμα, να έχει καλύτερη κυκλοφορία της μπάλας, σαφώς περισσότερες ασιστ, καλύτερες επιθετικές επιλογές και μεγαλύτερη διάρκεια στον αγώνα. 

Ο Ίκαρος Χαλκίδας έπαιζε ίσως το τελευταίο του χαρτί για παραμονή στην κατηγορία και αυτό από μόνο του ήταν αρκετό ώστε να κάνει την αποστολή μας πολύ δύσκολη. Κάτι τέτοιο όμως δεν φάνηκε στον αγώνα όπου ο ΑΡΗΣ με ένα ξεκίνημα ανάλογο με αυτό που είχε πραγματοποιήσει απέναντι στον Πανιώνιο στον ημιτελικό του κυπέλλου έδειξε από τα "αποδυτήρια" ότι ήρθε αποφασισμένος για τη νίκη. Με τον Πελεκάνο και τον Μποχωρίδη να πραγματοποιούν την καλύτερη φετινή εμφάνιση, τον Βεζένκοφ να συμπληρώνει άλλη μια ολολκηρωτική παρουσία και τον Γκίκα να ανταποκρίνεται στον ρόλο του πόιντ γκαρντ η νίκη ήρθε πολύ πιο εύκολα από όσο περιμέναμε. Οι 36 πόντοι της πρώτης περιόδου και το +22 που έφθασε η διαφορά δείχνει ότι ο ΑΡΗΣ ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος του αγώνα. Άσκα, Σάτον και Γκαγκαλούδης προσπάθησαν να γυρίσουν το παιχνίδι  αλλά χωρίς αποτέλεσμα μιας και ο ΑΡΗΣ υπερτερούσε σχεδόν παντού σύμφωνα με την στατιστική. Καθοριστική η παρουσία και του Χαρίση που με 12 ριμπάουντ και 2 κοψίματα έκανε αρκετή βρώμικη δουλειά, ενώ ο Μούρτος έδωσε αρκετές λύσεις στην επίθεση με 12 πόντους.

Με 3 σερί νίκες η ομάδα μας άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά και από αουτσάιντερ για την 6η θέση πλέον είναι το φαβορί. 2 νίκες στα επόμενα 2 παιχνίδια και μόνο με θαύμα θα χαθεί η έκτη θέση. Η άνοδος του Μποχωρίδη και του Γκίκα,  το ξέσπασμα του Πελεκάνου, το σταθερό φορμάρισμα του Βεζένκοφ αλλά και η συμμετοχή των ψηλών στον παιχνίδι της ομάδος πλησιάζοντας προς τα πλέιοφς μοιάζει ότι καλύτερο την δεδομένη χρονική στιγμή. Αρκεί φυσικά η διακοπή του πρωταθλήματος να μην επηρρεάσει αρνητικά την ομάδα. Είναι σημαντικό με την ομάδα στο άρθρο 99 να φανεί ότι και αγωνιστικά μπορούμε να πετύχουμε κάτι και αυτό είναι πάρουμε την έκτη θέση και να κάνουμε ότι δεν κάναμε πέρσι κόντρα στον Πανιώνιο. Έτσι όχι μόνο θα ανέβει το ηθικό κόσμο από μια ταλαίπωρη χρονιά σε όλα τα τμήματα αλλά μπορεί και όλοι αυτοί που το σκέφτονται να εμπλακούν διοικητικά στην ΚΑΕ να ζεσταθούν και να κάνουν επιτέλους τις προθέσεις τους ψάξεις. Όπως αρκετές φορές έχουμε τονίσει, καλή η οργάνωση και η οικονομική εξυγίανση αλλά ο "καθρέφτης" της ομάδος δεν είναι τα γραφεία αλλά το παρκέ.