Μεγαλύτερο σοκ από τον τρόπο με τον οποίο ήρθε η ήττα από τον συμπολίτη ήταν η είδηση της χθεσινής ημέρας που ακολούθησε με την "γενναία" απόφαση της απόλυσης του Παναγιώτη Γιαννάκη. Μια απόφαση που ήρθε εν βρασμώ(ή μήπως όχι;) σε ένα χρονικό σημείο που τόσο για λόγους γοήτρου όσο και για αγωνιστικούς (σε 2 ημέρες κανένας προπονητής δεν μπορεί να αλλάξει κάτι ) ήταν άστοχη.  Και όλα αυτά από μια νέα διοίκηση που δεν έχει μπει καν ακόμη στη διαδικασία να συστηθεί  και αποφεύγει με ονοματεπώνυμο να υπογράψει την απόφαση που πήρε.

Καθαρά αγωνιστικά και παρά τις συνθήκες που κυλάει η φετινή χρονιά είναι γεγονός ότι ο Δράκος  απέτυχε να διαχειριστεί την κατάσταση. Παρόλα αυτά δεν γίνεται να αγνοήσουμε το γεγονός ότι το καλοκαίρι χτίστηκε μια ομάδα και ήρθαν κάποιοι παίκτες οφείλεται κατά κύριο λόγο στον Γιαννάκη. Διαφορετικά δύσκολα να ερχόντουσαν παίκτες όπως ο Αθηναίου, ο Βασιλόπουλος αλλά και ο Τσαϊρέλης που πείσθηκε να παραμείνει. Ενώ και στο κομμάτι των ξένων πάλι το όνομα του Γιαννάκη έπαιξε το ρόλο του.  Η "κανονικότητα" όμως στην ομάδα δεν υπήρξε ποτέ. Και αυτό φάνηκε από το πότε κλείστηκαν οι μεταγραφές του καλοκαιριού αλλά και από το πόσο γρήγορα  εκείνο το παζλ έσπασε σε κομμάτια που δεν αντικαταστάθηκαν ποτέ. Και αν και όλα τα παραπάνω  είναι γνωστά  τελικά σε αυτόν τον σύλλογο δεν μαθαίνουμε ποτέ από τα λάθη μας και θυμίζοντας κάτι από την εποχή Μητρούδη αποφασίσθηκε με τον πλέον άκομψο τρόπο να φορτωθεί όλη αυτή η αποτυχία του οργανισμού ΑΡΗ στον Παναγιώτη Γιαννάκη που ρίσκαρε την υστεροφημία του ερχόμενος αυτή την χρονική στιγμή. Το ελάχιστο που θα έπρεπε να κάνουν οι νέοι "ιδιοκτήτες" ήταν να περιμένουν να κοπάσει η οργή από την ήττα-σοκ, να περιμένουν 2 ημέρες να περάσει και το παιχνίδι με τον Προμηθέα και μετά να έπαιρναν την σωστή απόφαση για το καλό του ΑΡΗ. Απόφαση που όπως πάρθηκε δείχνει περισσότερο σαν να άρπαξαν την ευκαιρία της στιγμής για να περάσουν κάτι προαποφασισμένο. Άλλωστε ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας… Το ότι στην ιστορικότερη και πιο μπασκετική ομάδα της Ελλάδος απουσιάζουν συστηματικά οι προσωπικότητες που τίμησαν την φανέλα του Αυτοκράτορα   δεν είναι τυχαίο. Απλά προς στιγμή και με μεγάλη δόση αφέλειας πιστέψαμε ότι η παρουσία του Παναγιώτη Γιαννάκη θα το άλλαζε όλο αυτό…

Η επόμενη ημέρα μας βρίσκει πλέον με τον Β.Αγγέλου  στον πάγκο της ομάδος μας. Μια κίνηση που μόνο έκπληξη δεν μας προκάλεσε μιας και είναι γνωστό το πώς δουλεύουν τα πράγματα στον μπασκετικό ΑΡΗ αλλά και στον χώρο του Ελληνικού μπάσκετ γενικότερα.  Οι φίλοι των φίλοι, οι γνωστοί των γνωστών, οι καλές δημόσιες σχέσεις και όλα τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες.  Όσοι παρακολουθούν το PlanetARIS.gr ξέρουν την άποψη μας για έναν εκ των "κορυφαίων προπονητών της Ευρώπης" όπως τον αναδείξαμε στην προηγούμενη θητεία του… εκείνη τη θητεία που έληξε λίγο "βιαστικά"…  Δεν υπάρχει λόγος να το αναλύσουμε περισσότερο και ούτε υπάρχει το περιθώριο για γκρίνια και εσωτερικές διαμάχες. Τον καλωσορίζουμε πίσω στον ΑΡΗ και του ευχόμαστε ολόψυχα εκείνα τα "καρεκλάκια που γκρίνιαζαν" να τα διαψεύσει και να δικαιώσει όλους αυτούς που τον πιστεύουν και τον κατατάσσουν στους κορυφαίους προπονητές εντός και εκτός Ελλάδος. Και ας μην ξεχνάμε… Αν κάτι υπάρχει δεδομένο σε αυτόν τον ΑΡΗ, αυτό είναι ο κόσμος του. Είτε με Γιαννάκη προπονητή, είτε με Αγγέλου προπονητή, είτε με Καμπερίδη προπονητή εμείς θα είμαστε εκεί να στηρίξουμε με όλες τις δυνάμεις μας!

ΥΓ1. Πλήρωσε λέει ο Γιαννάκης το γεγονός ότι αποτέλεσε ασπίδα του Λάσκαρη… Οι άλλοι που ήταν στην διοίκηση επί 2 χρόνια παρέα με τον Λάσκαρη δεν ήταν ασπίδα; Ή εκείνοι είναι "δικοί μας"  οπότε όλα καλά;

ΥΓ2. 3 χρόνια υπομονή με την χρυσή μετριότητα ελπίζοντας μήπως με μεγαλύτερο μπάτζετ τα πάει καλύτερα… αλλά για τον Γιαννάκη ακόμη και ο ένας χρόνος "κανονικότητας" θεωρείται πολυτέλεια.

ΥΓ3. Σούμποτις-Μεξάς δίδυμο έγραψαν οι άλλοι… υπομονή ρε παιδιά μπορεί του χρόνου με τα μπαν να είναι στόχος η σωτηρία και να καταφέρετε να μας πλασάρετε τον Μεξά. Υπομονή…

ΥΓ4. Μόνο από την χαρά που έδωσαν στους συμπολίτες να κοκορεύονται ότι "φάγανε" τον Γιαννάκη  μπορείς να καταλάβεις το "όραμα" που έρχεται.

ΥΓ5. "Με τιμάτε με αυτή(της απόλυσης) την απόφαση σας…"  ήταν η απάντηση στην πρόταση να τον τιμήσουν για να χρυσώσουν τον χάπι… Λες και ο Δράκος είναι κάτι σαν τον Σάκοτα να τον πηγαινοφέρνουν βόλτες όπως τους βολεύει.

ΥΓ6. Θα περάσει καμιά εβδομάδα μετά θα αρχίσουν μερικοί πάλι να αναρωτιούνται γιατί δεν έρχεται ο Νίκος Γκάλης; Που είναι  ο Γιάννης Ιωαννίδης; Σίμτσακ και να λέτε και ευχαριστώ…

ΥΓ7. Πριν 10 μέρες εδώ  τα συζητούσαμε μην η πρώτη κίνηση της νέας διοίκησης να είναι η αντικατάσταση του Π.Γιαννάκη. Και θυμηθήκαμε και την πάντα επίκαιρη συνέντευξη του Σούμποτιτς

ΥΓ8. Από Dragon Spirit καταλήξαμεστο PR*  Spirit

*Public Relations

ΥΓ9. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΕΧΕΙΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ!

Μέσα από τα χέρια του κατάφερε και έχασε ο ΑΡΗΣ μας τη νίκη σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη για ψυχολογικούς  και βαθμολογικούς λόγους ήταν κάτι παραπάνω από απαραίτητη. Οι πολλές  χαμένες βολές και η ατυχία στις τελευταίες επιθέσεις που έδωσαν την ανέλπιστη ευκαιρία στον συμπολίτη να βάλει 3 συνεχόμενα τρίποντα και να κερδίσει από το πουθενά…

Μόλις το πρώτο δεκάλεπτο ήταν αρκετό για να επιβεβαιώσει τη δυσκολία τ ου αγώνα και το αναμενόμενο για πολλούς ότι η νίκη θα κρινόταν οριακά. Η ομάδα δεν είχε καμία σταθερά στο παιχνίδι της σε καμία πλευρά του γηπέδου και αυτό επέτρεψε τον μπάογκ από νωρίς να πιστέψει ότι μπορεί να φύγει με τη νίκη. Η μετριότατη εικόνα του αντιπάλου και η ώθηση που έδινε  η κερκίδα στους παίκτες μας βοήθησε στο να βελτιωθεί αισθητά η άμυνα μας  αλλά και να βρούμε κάποιους πόντους στην επίθεση ακόμη και αν αυτοί προερχόταν με ανορθόδοξους τρόπους. Στο φινάλε με τον μπάογκ να  έχει εγκλωβιστεί στην άμυνα μας φθάσαμε στο +7 και αγκαλιά με τη νίκη. Σε εκείνο όμως το σημείο φάνηκε για ακόμη μια φορά ότι ο φετινός ΑΡΗΣ έχει "μπολιαστεί" στην ήττα και ενώ 1-2 βολές ή ένα ριμπάουντ ήταν αρκετά για να σε οδηγήσουν στη νίκη όλα πήγαν στραβά και αυτοκτονήσαμε… Κακό και σήμερα το κοουτσάρισμα του Γιαννάκη που δεν έδειξε τα απαραίτητα αντανακλαστικά και συνέχισε για ακόμη μια φορά να περιορίζει το ρόστερ από μόνος  του σε ένα χρονικό σημείο όπου κανένας δεν περισσεύει… Πόσο μάλλον 2 παίκτες σαν τον Προύιτ και τον Ντουβιέρ που ξαφνικά(ιδιαίτερα ο πρώτος) έχουν αχρηστευτεί χωρίς καν να τους δοθεί η ευκαιρία να αποδείξουν αν μπορούν να βοηθήσουν ή όχι. Και όλα αυτά σε μια ομάδα που αγωνίζεται με 4 ξένους και 3 άπειρους παίκτες. Ενώ παραμένει ερωτηματικό το γιατί ακόμη και οι εναπομείναντες έμπειροι παίκτες που μπορεί να κάνουν τη διαφορά αντί να είναι βασικοί και αναντικατάστατοι συμμετέχουν σε ανούσιο ροτέισον με κάποιους φιλότιμους αλλά άπειρους παίκτες που δεν μπορούν να σου δώσουν το κάτι παραπάνω.

Τεράστια ευκαιρία χάθηκε σήμερα για να πάρουμε τα πάνω μας και να διώξουμε τα μαύρα σύννεφα πάνω από  το Παλέ. Αντί για αυτό η αγωνία και η δικαιολογημένη γκρίνια παρατείνεται. Κάποια πράγματα πρέπει να αλλάξουν και επειδή η ομάδα μέχρι το τέλος θα είναι αυτή που είναι κάποια πράγματα στην εσωτερική της λειτουργία θα πρέπει να αρχίζουν να γίνονται διαφορετικά. Όσο για τον κόσμο ότι και να πούμε είναι λίγο. Παρέδωσε μαθήματα οπαδισμού και σήμερα. Δεν ξενερώνουμε, πεισμώνουμε και στηρίζουμε την ομάδα ώστε να βγει για να μην στραβώσει ακόμη περισσότερο αυτή η καταραμένη χρονιά...

ΥΓ. Δεν ξέρω αν στο πρώτο ημίχρονο οι διαιτητές μας "σεβάστηκαν" υπερβολικά αλλά στην επανάληψη όχι μόνο ισορρόπησαν τα πράγματα, στο καθοριστικό σημείο όταν το κάθε σφύριγμα μπορεί και να έκρινε το παιχνίδι έκλεισαν τα μάτια σε οφθαλμοφανέστατες  παραβάσεις.

Μπορεί ομάδα να μην είναι στην καλύτερη αγωνιστική της κατάσταση, το κυνήγι από τη διαιτησία ανελέητο και το διοικητικό τοπίο να παραμένει θολό παρά την ελπίδα που έχει διαφανεί με την παρουσία του κ.Γουλιέλμου και το γκρουπ επιχειρηματιών(?) που εκπροσωπεί αλλά ο ΑΡΗΣ με τον κόσμο στο πλευρό του δεν φοβάται κανέναν. Πόσο μάλλον αυτόν τον δύσμοιρο συμπολίτη που με τα ψέματα και τα δεκανίκια προσπαθεί να πείσει ότι κάνει φέτος καλύτερα από τις προηγούμενες αδιάφορες χρονιές.

Στο παιχνίδι με τον Φάρο η έλλειψη αγωνιστικού ρυθμού ήταν εμφανής στο ξεκίνημα του αγώνα και αυτή ήταν η μεγαλύτερη αδυναμία μας που τελικά μας οδήγησε στην ήττα. Αύριο τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Όπως φάνηκε κόντρα στο Λαύριο αλλά και σε άλλα παιχνίδια μέσα στο Παλέ, η δυναμική του αντιπάλου δεν τρομάζει. Και όταν κερδίζεις με σχετική ευκολία το πολύ δυνατό Λαύριο τότε με την ίδια σοβαρότητα και αποφασιστικότητα μπορείς να κερδίσεις ακόμη πιο εύκολα τον συμπολίτη. Ο μπαογκ φέτος εντός και εκτός γηπέδου έχει παρουσιάσει μια πιο σοβαρή εικόνα από εμάς σαν ομάδα αλλά αυτό από μόνο του δεν είναι αρκετό. Ο Π.Γιαννάκης και οι παίκτες του έχουν περάσει πολλά φέτος και ψάχνουν εναγωνίως  την νίκη που θα του δώσει την ώθηση για τη συνέχεια. Η νίκη αυτή ήρθε κόντρα στο Λαύριο αλλά τα 2 μεγάλα κενά που ακολούθησαν όπως φάνηκε το περασμένο Σάββατο μας έβγαλαν και πάλι εκτός ρυθμό. Έναν ρυθμό που θα πρέπει να πάρουν οι παίκτες από την κερκίδα που και αύριο θα έχει τον δικό της ξεχωριστό παλμό. Τα κακώς κείμενα που πρέπει να διορθωθούν σε σχέση με αυτά που βλέπουμε φέτος είναι πολλά.  Τόσο το τεχνικό τιμ με τις επιλογές του όσο και οι περισσότεροι παίκτες μας σε ατομικό επίπεδο αδικούν τους εαυτούς με την εικόνα που μας δείχνουν στα περισσότερα παιχνίδια. Το ντέρμπι με τον συμπολίτη αποτελεί την ιδανική ευκαιρία για όλους ώστε να διώξουν τα μαύρα σύννεφα που έχουν μαζευτεί πάνω από το Παλέ με τον καλύτερο τρόπο.

Άπαντες εντός και εκτός ομάδος γνωρίζουν πολύ καλά πόσο απαραίτητη είναι η νίκη σε αυτό το παιχνίδι όπως εξίσου καλά γνωρίζουν τις παγίδες που κρύβει. Φέτος το κυνήγι από την ΕΟΚ και τους εντολοδόχους της έχει ξεπεράσει κάθε όριο και όταν απέναντι μας έχουμε ένα από τα αγαπημένα της παιδιά τότε αυτομάτως σημαίνει ότι όλοι θα πρέπει να είμαστε υποψιασμένοι και να μην απαντήσουμε στις προκλήσεις. Το ξέρουμε ότι θα έρθουν δασκαλεμένοι για να προκαλέσουν τον κόσμο. Όπως επίσης ξέρουμε ότι οι διαιτητές θα περιμένουν στην γωνία για το παραμικρό ώστε να τιμωρήσουν την ομάδα μας. Δεν θα τους κάνουμε την χάρη… Όλοι δίπλα στην ομάδα, στήριξη και φωνή από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο του αγώνα. Πάμε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ δυνατά!

ΥΓ. Γραπτή επίπληξη στον Π.Γιαννάκη η τιμωρία… Για τις διαιτητικές σφαγές φέτος θα έχουμε καμιά επίπληξη προς τους διαιτητές; Για τα φανταστικά γεγονότα που ανακάλυψαν οι διαιτητές στο παιχνίδι με το Λαύριο και οδήγησαν στην άδικη τιμωρία θα υπάρξει καμία "επίπληξη";

Από το -18 στο -3 έφθασε ο ΑΡΗΣ μας στην Λάρισα αλλά δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει την μεγάλη ανατροπή.  Η ομάδα παρουσιάστηκε επηρεασμένη από την αγωνιστική απραξία, συνάντησε απέναντι του έναν εξαιρετικό Μπάρτ που δεν μπόρεσε να περιορίσει αλλά και μια άκρως εχθρική διαιτησία που από το πρώτο δευτερόλεπτο προσπάθησε να αλλοιώσει τις ισορροπίες της αναμέτρησης.

Χωρίς διάθεση για άμυνα μπήκαν οι παίκτες μας στο παιχνίδι επιτρέποντας με ευκολία στους αντιπάλους μας να φθάνουν στο καλάθι και να ξεφύγουν από νωρίς στο σκορ. Σε όλο αυτό το κακό διάστημα του ΑΡΗ οι διαιτητές  σφυρίζοντας με άλλα μέτρα και σταθμά για τις 2 ομάδες(1-6 στο ξεκίνημα τα φάουλ)  έδωσαν άλλον αέρα στην ομάδα της Λάρισας. Οι μάσκες έπεσαν όταν με τεράστια ευκολία ο ι εντολοδόχοι της ΕΟΚ με μπροστάρη τον Πηλοϊδη απέβαλαν με δεύτερη τεχνική ποινή τον Π.Γιαννάκη χωρίς να υπάρξει καν η αφορμή μιας και ο κόουτς δεν έκανε κάτι διαφορετικό πέρα από ότι κάνουν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο όλοι οι προπονητές σε όλες τις ομάδες. Προφανώς η αυστηρότητα των διαιτητών εξαντλείται όταν βλέπουν τον Π.Γιαννάκη στον πάγκο του ΑΡΗ… Μια διαιτησία που με πολύ επιστημονικό τρόπο όποτε ο ΑΡΗΣ προσπαθούσε να μειώσει έκαναν το ένα "λάθος" μετά το άλλο εις βάρος της ομάδος μας και μόνο όταν η διαφορά πήγαινε σε διψήφια επίπεδα επιχειρούσαν να επαναφέρουν την ισορροπία στα σφυρίγματα τους. Παρόλα αυτά ο ΑΡΗΣ μας εκμεταλλευόμενος  τα προβλήματα τραυματισμών που προέκυψαν μέσα στο παιχνίδι για τον Φάρο μείωσε στο -3 περίπου 2΄πριν το τέλος, είχε την ευκαιρία να ισοφαρίσει αλλά τα τραγικά λάθη στα τελευταία δευτερόλεπτα μας οδήγησαν στη νίκη. Κακό το διάβασμα του αντιπάλου και η προετοιμασία της ομάδος από το τεχνικό τιμ κάτι που φάνηκε από το γεγονός ότι ο Μάρας  που δεν ήταν στο αρχικό πλάνο και άργησε να μπει  ήταν  ο καλύτερος για την ομάδα μας. Ενώ όλοι οι υπόλοιποι ήταν κάτω του μετρίου πέρα από κάποια ξεσπάσματα του Μπέλ, του Τσαϊρέλη και του Αθηναίου.

Το είδαμε με την Κύμη με τον Μακφάντεν, το είδαμε και σήμερα με το ντεμπούτο του Μπάρτ ότι ένας παίκτης μπορεί να κάνει τη διαφορά. Δυστυχώς  όμως στον φετινό ΑΡΗ ακόμη και αυτός ο ένας παίκτης είναι πολυτέλεια. Το χειρότερο βέβαια είναι από την στιγμή της αποχώρησης του Βασιλόπουλου η ομάδα έχει μείνει στάσιμη αντί για να βελτιωθεί. Και φυσικά όταν ακόμη ψάχνεσαι αγωνιστικά λογικό είναι να μην μπορείς να κερδίσεις και τα ανθρωπάκια με τα γκρι που φέτος έχουν βρει την ευκαιρία να σε χτυπάνε με κάθε ευκαιρία. Σε λίγες ημέρες πλησιάζει ένα πολύ σημαντικό παιχνίδι και όπως περιμένουμε από την νέα διοίκηση να προχωρήσει πιο δυναμικά έτσι περιμένουμε και από τον Π.Γιαννάκη και τους παίκτες του να δείξουν ένα πολύ καλύτερο πρόσωπο στη συνέχεια.

ΥΓ. Καταχειροκροτούμενος αποχώρησε από τον κόσμο της Λάρισας ο Π.Γιαννάκης που σε αντίθεση με τους ιθύνοντες της ΕΟΚ, της ΚΕΔ και τους εντολοδόχους ξέρουν να σέβονται .  Και όταν δεν σέβεσαι έναν άνθρωπο σαν τον Π.Γιαννάκη που είναι και από τους βασικούς λόγους που βρίσκεσαι εκεί και σφυρίζεις  και γενικότερα υπάρχει όλο αυτό το πανηγύρι που λέγεται ελληνικό μπάσκετ τότε μοιραία το μπάσκετ στην Ελλάδα σήμερα βρίσκεται εκεί χαμηλά που βρίσκεται…

Λύση από το πουθενά φαντάζει στον ορίζοντα για τον Αυτοκράτορα με τις τελευταίες ειδήσεις που κάνουν τον γύρο του διαδικτύου να αναφέρουν για οριστική συμφωνία στο θέμα της μεταβίβασης του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών από τον Νίκο Λάσκαρη. Μάλιστα η ζουμερή πληροφορία ότι πρόκειται για άλλο γκρουπ επιχειρηματιών και όχι αυτό του κ.Καπάζογλου που διαπραγματευόταν εδώ και καιρό με τον μεγαλομέτοχο έχει εξιτάρει την φαντασία μας και όλοι περιμένουμε με αγωνία τις οριστικές εξελίξεις.

Τις τελευταίες ημέρες άρχισε έστω και με καθυστέρηση η πίεση προς τον Νίκο Λάσκαρη να αυξάνεται ολοένα και περισσότερο. Η "υπόσχεση" για νομικές κινήσεις από τον Ερασιτέχνη, η παρέμβαση των βετεράνων αλλά και η "επιστροφή" του Θ.Τζεβελέκη που έκανε ξεκάθαρα τα πράγματα για πολλούς που το τελευταίο χρονικό διάστημα έπαιζαν με τις λέξεις φάνηκε να επηρεάζουν τον Ν.Λάσκαρη που όπως είχε διαφανεί  δεν ήθελε να μπει σε καμία διαδικασία δεσμεύσεων και εγγυήσεων σχετικά με τα χρέη. Αυτό το τελευταίο το "αγκάθι" φαίνεται να έχει ξεπεραστεί αλλά όχι σε συνεννόηση με την πλευρά Καπάζογλου αλλά με ένα σχήμα Αρειανών επιχειρηματιών που συγκεντρώθηκε τις τελευταίες εβδομάδες  χάρη στις ενέργειες του γνωστού(;) Αρειανού δικηγόρου Δημήτρη Γουλιέλμου! Ένα νέο γκρουπ επιχειρηματιών για τους οποίους ως τώρα δεν έχει βγει κανένα στοιχείο παραέξω σχετικά με την δυναμική τους, παρά μόνο το ότι πρόκειται για Αρειανούς. Μάλιστα το θετικό στην όλη υπόθεση φαντάζει η πρόθεση του συγκεκριμένου σχήματος να κάνει κάλεσμα προς την πλευρά του κ.Καπάζογλου ώστε ο ΑΡΗΣ να βγει από αυτή την διαδικασία πολύ πιο δυνατός. Τα προβλήματα που πρέπει να λυθούν είναι δεκάδες ενώ και η όλη προσπάθεια που καταβάλλει ο Π.Γιαννάκης και οι παίκτες του υπό τις πλέον αντίξοες συνθήκες αξίζει να στηριχθεί.

Αρκετός ντόρος όπως είναι φυσιολογικό γίνεται γύρω από την επόμενη ημέρα στην μετά Λάσκαρη εποχή όπως διαφαίνεται αλλά και για την ταυτότητα των εμπλεκομένων. Ελάχιστη σημασία όμως έχουν επί της ουσίας τα ονόματα μιας και ο Ν.Λάσκαρης κατάφερε με τους χειρισμούς του να επιβεβαιώσει τα χειρότερα σενάρια και να δικαιώσει όλους αυτούς που βροντοφώναζαν ότι οποιοσδήποτε άλλος  να είναι διοίκηση εκτός από αυτόν είναι καλύτερο για την ομάδα. Και επειδή από το περασμένο καλοκαίρι πολλά έχουμε δει να συμβαίνουν στον Αυτοκράτορα ας περιμένουμε  τις επίσημες ανακοινώσεις  αλλά κυρίως τις ενέργειες της νέας διοίκησης που θα σχηματιστεί. μιας και επισήμως από την ΚΑΕ μέχρι   και νέος αντιπρόεδρος ανακοινώθηκε χωρίς να ισχύει…

ΥΓ. Ωραία τα είπε ο Θ.Τζεβελέκης και στα περισσότερα που ανέφερε περί ιδιοκτητών, διοικήσεων και μετόχων μας βρίσκει σύμφωνους.  Άλλωστε για μερικούς  σαν και εμάς όπου τις διοικήσεις τις κρίνουμε κυρίως βάσει της εικόνας της ομάδος μέσα στο γήπεδο ίσως επί Τζεβελέκη να ήταν η τελευταία φορά που είδαμε στην διοίκηση του ΑΡΗ να υπάρχει η φιλοδοξία για το κάτι παραπάνω ανεξάρτητα για το αν εκείνη η κίνηση που είχε γίνει με τον τότε πολύ καλό Γουάσιγκτον(και όχι τον σημερινό κοιλαρά του Ηρακλή)  δεν μας βγήκε σε καλό.   Παρόλα αυτά είχε και ο ίδιος μερίδιο ευθύνης σε όσα έγιναν τότε. Σίγουρα βολεύει πολύ κόσμο να λέμε ότι για όλα τα δεινά στον σύλλογο ΑΡΗ φταίνε 3 άτομα με το ονοματεπώνυμο τους αλλά καλό είναι  να μην θεωρούν δεδομένο ότι όλοι τρώμε το ίδιο κουτόχορτο. Και μέτοχοι, και  εκπρόσωποι του ΑΣ και διαχειριστές  και αρδακια και οπαδικοί στρατοί και παρατρεχάμενοι έχουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης και καλό είναι να μην τον ξεχνάνε… Ιδιαίτερα όταν πασχίζουν για την υστεροφημία τους και θέλουν να συνεχίσουν να έχουν λόγο στον ΑΡΗ.

ΥΓ2. Σίγουρα όταν τα ονόματα των εμπλεκομένων βγαίνουν στην φόρα πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να αρχίσει η λασπολογία και η δημιουργία εντυπώσεων που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Το κρυφτούλι όμως δίνει το πάτημα στον οποιοδήποτε να κατεβάζει  ότι θέλει το μυαλό του και να το πλασάρει ως "είδηση".

ΥΓ3. Το ότι στον πλανήτη ΑΡΗ  θεωρούνται πιο ικανοί για να διοικήσουν μια ομάδα ρουχάδες, επιπλάδες, μουσικοί, γιατροί και δικηγόροι(με άσχετο αντικείμενο με τον αθλητισμό)  σε σχέση με μάνατζερ αθλητών δεν μας προκαλεί καθόλου εντύπωση. Εδώ βέβαια ούτε τους ίδιους πρωταγωνιστές που τίμησαν την φανέλα του Αυτοκράτορα δεν θεωρούμε ικανούς και τους αφήσαμε στην άκρη όπως πολύ σωστά τόνισε ο Σούμποτιτς, στους μάνατζερ θα κολλούσαμε? Και όταν λέει ο Λευτέρης ότι κάποιοι δεν μας ήθελαν μάλλον δύσκολα να εννοεί τον Λάσκαρη…

ΥΓ4. Πλάκα έχει αυτό με την "αποκλειστική είδηση" που σχεδόν ταυτόχρονα την έγραψαν 4-5 sitesκαι όλα την βάφτιζαν δικιά τους.  Ένας όμως δεν μας είπε… τελικά θα κρατήσει ποσοστό ο Λάσκαρης ή όχι; Διοίκηση πρωτοδικείου θα έχουμε ή όχι; Διάθεση για να αρθεί άμεσα το μπαν και να ενισχυθεί  η ομάδα υπάρχει ή όχι;

Την αναμενόμενη εξέλιξη είχε η σημερινή αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό με την αγαπημένη μας ομάδα να μην μπορεί να κοντράρει την ομάδα του Πειραιά. Η αδυναμία μας κάτω από τα καλάθια, η αστοχία έξω από τα 6.75 και το επιθετικό κρεσέντο του Μάντζαρη στο τελευταίο δεκάλεπτο διαμόρφωσαν το τελικό σκορ.

Με τον ΑΡΗ φέτος να είναι σχεδόν από το καλοκαίρι μια ομάδα ειδικών συνθηκών η σημερινή αναμέτρηση έμοιαζε για τους παίκτες του Π.Γιαννάκη μια καλή ευκαιρία για να μπουν όλοι μαζί σε αγωνιστικούς ρυθμούς μετά από τη διακοπή λόγω των εθνικών ομάδων.  Μια διακοπή που όπως φάνηκε επηρέασε αρνητικά σχεδόν όλες τις ομάδες είτε είχαν διεθνείς είτε όχι. Όσο και αν προσπάθησαν οι παίκτες μας να μείνουν προσηλωμένοι στο αμυντικό πλάνο όταν ήταν μέσα ο Μιλουντίνοφ ο Ολυμπιακός είχε ένα ξεκάθαρο προβάδισμα σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού. Οι διάδρομοι προς το καλάθι έκλειναν, τα ριμπάουντ σε άμυνα και επίθεση γινόταν πολύ δύσκολη υπόθεση ενώ όταν τον τροφοδοτούσαν κοντά στο καλάθι ήταν σχεδόν αδύνατο να τον σταματήσουμε. Όπως επίσης και τους περισσότερους παίκτες του Ολυμπιακού όταν πλησίαζαν στο καλάθι. Για αυτό άλλωστε και ο κόουτς επέλεξε για μεγάλο χρονικό διάστημα την ζώνη που τελικά οδήγησε ένα φεστιβάλ τριπόντων στην τελευταία περίοδο. Μοίρασε τον χρόνο ο Π.Γιαννάκης στους παίκτες  του  όπου πέρα από κάποια καλά δίλεπτα δεν έδειξαν κάτι το ιδιαίτερο.

Ελάχιστη σημασία είχε το σημερινό παιχνίδι ως προς το αποτέλεσμα με το μυαλό όλων να βρίσκεται εδώ και καιρό στην επόμενη αναμέτρηση με τον συμπολίτη. Είτε με κόσμο είτε χωρίς λόγω της απίστευτης τιμωρίας για το τίποτα η ομάδα οφείλει να κερδίσει. Παρά την ήττα με 20 πόντους το ότι υπήρχε παιχνίδι σήμερα με τον Ολυμπιακό ήταν κάτι το θετικό. Αρκεί φυσικά στο επόμενο παιχνίδι όπου ο αντίπαλος είναι στα μέτρα μας ο ΑΡΗΣ να είναι αυτός που πρέπει να είναι!

ΥΓ. Κάτι τέτοιες στιγμές αναρωτιέσαι που είναι όλη εκείνη  η δυναμική αντίδραση που άλλαξε τη διοικητική κατάσταση στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ ώστε να οδηγηθεί στην Γ Εθνική… προφανώς τότε το πρόβλημα ήταν τα πρόσωπα και όχι η κατάσταση της ομάδος.

Σαν να μην φθάνουν τα υπόλοιπα σημαντικότατα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο μπασκετικός ΑΡΗΣ, έχει να αντιμετωπίσει και το κόμπλεξ της αθλητικής δικαιοσύνης που τον βάζει για ακόμη μια φορά στο στόχαστρο! Η μικροένταση στον αγώνα με τον Λαύριο στο ανύπαρκτο αντιαθλητικό του Μποχωρίδη που έφερε μια μικρή διακοπή μέχρι ο παίκτης του Λαυρίου να σηκωθεί από το παρκέ βαφτίστηκαν επεισόδια εντός του αθλητικού χώρου με αποτέλεσμα να τιμωρηθούμε εκτός από πρόστιμο και με 2 αγωνιστικές!

Μια απόφαση πέρα από κάθε λογική από την αθλητική δικαιοσύνη που όπως συνηθίζει όταν πρόκειται για ΑΡΗ ερμηνεύει όπως θέλει τα γεγονότα και εξαντλεί  όλη την αυστηρότητα της αγνοώντας το τι συμβαίνει στα Ελληνικά γήπεδα και τα χάδια σε όλες τις υπόλοιπες ομάδες. Συμπτωματικά ευνοημένος από την όλη ιστορία είναι ο συμπολίτης που μαζί με τον Προμηθέα  είναι τα 2 εντός έδρας παιχνίδια που ακολουθούν. Και αν σε όλο αυτό το μπάχαλο συνυπολογίσουμε τα έσοδα από τα 2 αυτά παιχνίδια που θα είχαν μεγάλη προσέλευση αλλά και το αβαντάζ του κόσμου σε μια περίοδο όπου ο ΑΡΗΣ προέρχεται από τη νίκη επί του Λαυρίου και ψάχνει την αγωνιστική του ταυτότητα, η ζημιά είναι τεράστια.  Η διοικούσα επιτροπή όπως έχει γίνει ήδη γνωστό θα ασκήσει έφεση ευελπιστώντας όπως στην περίπτωση του Αναστόπουλου που για το τίποτα είχε διακόψει το παιχνίδι με τον μπάογκ και τελικά δικαιωθήκαμε έτσι και τώρα η λογική να πρυτανέψει…

Τίποτα δεν προκαλεί εντύπωση στην χώρα που ζούμε και ιδιαίτερα όταν έχουμε να κάνουμε με τον επαγγελματικό αθλητισμό. Στην αναμπουμπούλα ο κάθε πικραμένος χαίρεται και κάπως έτσι οι γνωστοί κομπλεξικοί βρήκαν την ευκαιρία να χτυπήσουν τον ταλαιπωρημένο ΑΡΗ.  Τη δεδομένη στιγμή ο ΑΡΗΣ έχει σημαντικότερα προβλήματα να λύσει αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να ασχοληθούμε και με αυτούς και αφήνοντας τις "μικροπολιτικές" έξω από τον σύλλογο και να δούμε πως μπορούμε να θωρακιστούμε απέναντι σε αυτή την σαπίλα με τα χίλια κεφάλια…

ΥΓ. Έκοψαν λέει το ρεύμα στο κρατικό... και αργήσανε να συμπληρώσω εγώ...

Τέλος στο αρνητικό σερί των 9 συνεχόμενων ηττών έδωσε η ομάδα σήμερα κερδίζοντας το Λαύριο για 2η φορά φέτος. Η ομάδα έκπληξη του φετινού πρωταθλήματος που πριν λίγες ημέρες κόντρα εκτός έδρας τον πανίσχυρο Παναθηναϊκό συνάντησε έναν παθιασμένο ΑΡΗ που με τον κόσμο στο πλευρό του δεν υπήρχε περίπτωση να χάσει. Επέστρεψε ο Αθηναίου στις καλές εμφανίσεις ύστερα από καιρό που μαζί με τον Τσαϊρέλη και τον Μούρτο(!!!) ήταν οι  πρωταγωνιστές στη σημερινή νίκη!

Αν και το Λαύριο ήταν με διαφορά ο πιο δύσκολος αντίπαλος σε σχέση με τις ομάδες που αντιμετωπίσαμε στα 2 προηγούμενα εντός έδρας παιχνίδια ο ΑΡΗΣ απέδειξε σήμερα ότι με όλους τους παίκτες ετοιμοπόλεμους και χωρίς το βαρίδιο(λόγω των ειδικών φετινών συνθηκών) της Ευρώπης  αξίζει πολλά περισσότερα από ότι δείχνει η βαθμολογική του θέση. Ο Γ.Αθηναίου από το καλοκαίρι που αποκτήθηκε προοριζόταν για τον ηγέτη αυτής της ομάδος, ο τραυματισμός του τον άφησε πολύ πίσω αλλά σήμερα έδειξε μετά από καιρό το καλό του πρόσωπο. Και αν οι 12 πόντοι δεν λένε τίποτα το ιδιαίτερο οι 12 ασιστ μεταμόρφωσαν σχεδόν όλη την ομάδα.  Αντίστοιχα και ο Μ.Τσαϊρέλης που για τον φετινό ΑΡΗ αποτελεί σημείο αναφοράς  και τις τελευταίες εβδομάδες ήταν τραυματίας ήταν αγωνιζόταν είτε όχι σήμερα ήταν εξαιρετικός. Ιδιαίτερα στο πρώτο ημίχρονο προβλημάτισε πάρα πολύ την αντίπαλη άμυνα. Η ευχάριστη έκπληξη της βραδιάς ήταν ο Σπύρος Μούρτος  που εκτός από το γνωστό του πάθος στα αμυντικά του καθήκοντα έδωσε και πολύτιμες λύσεις στην επίθεση φορτώνοντας το καλάθι του Λαυρίου με 15 πόντους. Μάρας, Μποχωρίδης και Μπέλ  ήταν αρκετά καλοί όπως και ο Χρηστίδης που τον χρησιμοποίησε ο Π.Γιαννάκης σε ένα κρίσιμο σημείο του αγώνα και τα πήγε εξαιρετικά και στις 2 πλευρές του γηπέδου!  Φλιώνης και Προύιτ ήταν η μοναδική παραφωνία του  σημερινού ΑΡΗ όπως και η μη χρησιμοποίηση του Πουλιανίτη που ίσως στην άμυνα θα μπορούσε να τα είχε πάει καλύτερα από ότι ο Φλιώνης που είχε πρόβλημα με τα γκαρντ του Λαυρίου. Ανεξάρτητα πάντως από τις ατομικές επιδόσεις όλων όσων αγωνίσθηκαν σήμερα η νίκη ήταν 100% αποτέλεσμα της  ομαδικής προσπάθειας σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού. Τόσο στην άμυνα και στα ριμπάουντ όσο και στην επίθεση οι παίκτες μας ήταν απόλυτα συγκεντρωμένοι  και συνδυάστηκαν εξαιρετικά.  Ούτε καν όταν οι γκρι προσπάθησαν να φέρουν τούμπα το παιχνίδι με τα απίστευτα σφυρίγματα  τους δεν έχασαν την ψυχραιμία τους. Στο τέλος μπήκαν και τα μεγάλα σουτ και το Λαύριο που "ψήλωσε" πολύ τελικά έφυγε όπως ήταν αναμενόμενο με σκυμμένο κεφάλι.

Και μόνο ότι αυτή η νίκη ήρθε μετά από 9 συνεχόμενες αποτυχίες είναι αρκετό για να καταλάβει κανείς πόσο σημαντική είναι.  Βαθμολογικά το αρνητικό σενάριο απομακρύνεται ενώ ψυχολογικά σίγουρα οι παίκτες μας θα ανέβουν και θα απελευθερωθούν ενόψει της συνέχειας.  Η διακοπή περίπου 3 εβδομάδων παρά την απουσία 3 παικτών για τις Εθνικές ομάδες θα είναι ευεργετική. Όσο για την συνέχεια, από την στιγμή που πιάσαμε πάτο μόνο καλύτερη μπορεί να είναι… Αρκεί φυσικά και ο Νίκος Λάσκαρης να αντιληφθεί ότι ο ΑΡΗΣ πρέπει να προχωρήσει και ότι αυτό δεν είναι κάποιου είδους αντιπολίτευση αλλά η καθολική απαίτηση του κόσμου της ομάδος. Του κόσμου που σήμερα έγινε έκτος παίκτης και έσπρωξε την ομάδα στην πολύτιμη νίκη! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Ρε πόσο κομπλέξ κατά του ΑΡΗ κουβαλάτε ρε "γκρι" ανθρωπάκια;