Ημέρα γιορτής για το φινλανδικό μπάσκετ, ημέρα ντροπής για τον Αυτοκράτορα του ελληνικού μπάσκετ. Με μια αποκαρδιωτική εμφάνιση ο ΑΡΗΣ κατάφερε να ηττηθεί εύκολα από μια ομάδα που δεν υπάρχει στον μπασκετικό χάρτη. Αδικαιολόγητοι παίκτες και τεχνικό τιμ που έμοιαζαν να βρίσκονται σε άλλο γήπεδο. Εξίσου ντροπιαστικές και οι δηλώσεις του Β.Αγγέλου που κάθε μέρα μας πείθει ολοένα και περισσότερο ότι πραγματικά δεν νιώθει ούτε στο ελάχιστο σε ποιόν πάγκο κάθεται.

Δεν χωράει ιδιαίτερη ανάλυση για ένα παιχνίδι εντός έδρας κόντρα στην 6η ομάδα του φινλανδικού πρωταθλήματος. Το +15 του πρώτου δεκαλέπτου με έναν εκνευριστικά αφελή και υπεροπτικό τρόπο πετάχτηκαν στα σκουπίδια. Όταν σε εκείνο το σημείο αποφασίζει ο κόουτς να δώσει προπονητικό χαρακτήρα με τις αλλαγές του και να πάρει τάιμ άουτ στο +3 υποτιμώντας τον αντίπαλο τότε λογικό είναι να ακολουθήσουν και οι παίκτες του. Παίκτες που με το που αρχίζουν να στραβώνουν τα πράγματα καταρρέουν ψυχολογικά και σωματικά. Και φυσικά ένας προπονητής στον πάγκο που επιμένει στο πλάνο που έχει στο μυαλό του ανεξάρτητα από τη ροή του αγώνα και την εικόνα των παικτών που εμπιστεύεται. Ούτε καν η οξυδέρκεια δεν υπάρχει να αξιοποιηθούν οι παίκτες στην καλή τους μέρα όπως ήταν σήμερα ο Κάιζερ και ο Μπέλ. 40' το δίδυμο Μποχωρίδη - Φλιώνη, 9' οι Βεργίνης - Αγγέλου όταν οι πρώτοι 2 δεν βλέπονται… Ενώ στο κομμάτι των βολών όπως ήταν αναμενόμενο δεν υπήρξε ούτε υποψία βελτίωσης.

Σαν να μην έφθανε το βασανιστήριο που ζήσαμε όσοι βρεθήκαμε στο Παλέ ακολούθησαν και οι γνωστές αμπελοφιλοσοφίες του "τρέλαρχου". Οι γνωστές φιλοσοφίες που δικαιολογούν τα πάντα και όλα γίνονται για κάποιον σκοπό σε σημείο που θα πρέπει να ευχαριστούμε και τον Θεό για τη σημερινή ήττα!!!  Όταν το τεχνικό τιμ και οι παίκτες κατανοήσουν σε ποια ομάδα βρίσκονται και ότι δεν πληρώνονται απλά για να προπονούνται και να δίνουν το παρών στα παιχνίδια αλλά για να αποδίδουν σύμφωνα με τις δυνατότητες τους πάνω στο παρκέ… τότε ίσως αυτή η ομάδα να βρει τον δρόμο της ή έστω κάποιο μονοπάτι διαφορετικό από αυτό του Β.Αγγέλου που θεωρεί φυσιολογική μια ήττα από κάποια Κατάγια…

ΥΓ. Ευλογία λέει για τον ΑΡΗ ο κόουτς… ξέρει ο Γουλιέλμος.

ΥΓ2. Ούτε ταξίδια, ούτε μπάτζετ, ούτε καμία άλλη δικαιολογία από τις κλασσικές… Η άνοδος του φινλανδικού μπάσκετ.

ΥΓ3. Ο κόσμος φταίει που δεν γέμισε το Παλέ για να κερδίσουμε του Φινλανδούς.

ΥΓ4. Και για όποιον επαγγελματία προπονητή ή παίκτη δεν το καταλαβαίνει ας του το γράψουμε εμείς εδώ. Η προπόνηση είναι για την προσωπική σας βελτίωση. Το κριτήριο και εκεί που φαίνεται ο επαγγελματισμός και η αξία σας είναι η ώρα του αγώνα. Άλλωστε ο Αγγέλου θα έπρεπε να θυμάται από τα χρόνια που ήταν παίκτης ότι από την Ελλάδα πέρασαν σπουδαίοι παίκτες που αντί για προπόνηση πήγαιναν για μπύρες.

ΥΓ5. Τελικά η νίκη στο Λαύριο ίσως να αποδειχθεί και η πιο σημαντική της χρονιάς.

ΥΓ6. Και πάνω που πιστεύεις ότι μετά το περσινό φιάσκο ότι έχεις πιάσει πάτο, έρχονται κάποιοι απίθανοι τύποι με τη σημαία της εξυγίανσης, της φιλότιμης προσπάθειας και της σκληρής δουλειάς να σε πείσουν ότι υπάρχει και πιο χαμηλά από τον πάτο που νόμιζες.

ΥΓ7. Και επειδή πρέπει να συνεχίσουμε και να κοιτάμε μπροστά, μάθαμε από σήμερα ότι το ταξίδι στην Ουκρανία είναι εφιαλτικό…

Συνέχεια στις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις για την ομάδα μας σε έναν θεσμό αρκετά υποβαθμισμένο όπου οφείλουμε όμως να πρωταγωνιστήσουμε.  Η Φινλανδική Κατάγια δεν μοιάζει ικανή να μας ανησυχήσει παρά μόνο μια δυνατή προπόνηση που θα πρέπει να αξιοποιήσουμε για τη δύσκολη συνέχει στο πρωτάθλημα.

Και μόνο ότι μιλάμε για την 6η ομάδα του Φινλανδικού πρωταθλήματος καταλαβαίνουμε ότι έχουμε να κάνουμε με έναν πολύ αδύναμο αντίπαλο. Το είδαμε και τα προηγούμενα χρόνια ότι το επίπεδο των μικρομεσαίων ομάδων  περιορισμένης δυναμικότητας πρωταθλημάτων είναι πολύ χαμηλό. Και όσο ξενέρωτο και αν είναι αυτό το στοιχείο, ο ΑΡΗΣ μας θα πρέπει να το εκμεταλλευτεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και μέσα από αυτά τα παιχνίδια να βελτιωθεί. Οι αδυναμίες μας πάρα πολλές, με τους περισσότερους παίκτες μας ακόμη να ψάχνονται. Ο "εγκεφαλικός" πόιντ γκαρντ όχι απλά λείπει αλλά η ομάδα την περισσότερη ώρα δείχνει να αγωνίζεται χωρίς playmaker με συνέπεια το επιθετικό πλάνο να σκαλώνει απέναντι σε κάθε σοβαρή άμυνα. Η Κατάγια είναι μια μέτρια ομάδα που δύσκολα θα μπορέσει να μας κοντράρει και για αυτό θα περιμένουμε να δούμε τους παίκτες του Β.Αγγέλου να κάνουν κάποια πράγματα όπως πρέπει μέσα στο γήπεδο και να στείλουν το μήνυμα ότι δουλεύουν προς τη σωστή κατεύθυνση. Αυτός πρέπει να είναι ο πρωταρχικός στόχος της ομάδος μας και όλα τα υπόλοιπα απλά θα ακολουθήσουν.

Ο ΑΡΗΣ σίγουρα δεν ανήκει στο Fiba Europe Cup, ούτε καν σε αυτό το Basketball Champions League και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το υπενθυμίσουμε στην "ευρωπαϊκή μπασκετική κοινότητα" ακόμη και αν μιλάμε για μια κατάκτηση τίτλου σε μια υποβαθμισμένη διοργάνωση. Αξιοποιούμε αυτά τα παιχνίδια για να βελτιωθούμε και στοχεύουμε στην κορυφή! Καλή αρχή ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Πριν 2 περίπου χρόνια αποκαλούσαμε συστηματικά τους παίκτες του ΑΡΗ μέσα από αυτή την διαδικτυακή γωνία "δημοσίους υπαλλήλους". Τελικά ο συσχετισμός του πρώην αρχηγού της ομάδος ότι ο Ήφαιστος Λήμνου θυμίζει τις καλές εποχές(!!!)  στον ΑΡΗ μόνο και μόνο επειδή πληρώνεται στην ώρα του απλά επιβεβαιώνει την άποψη μας

Μαχητικός και πεισματάρης παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα χωρίς ωστόσο να αντέξει απέναντι στον Παναθηναϊκό αλλά και τους "πρασινοφρουρούς" του που σφύριζαν ότι τους κατέβαινε στο κεφάλι. Αποβλήθηκε ο Αγγέλου αλλά κέρδισε  το ζεστό χειροκρότημα του κόσμου που γούσταρε την αντίδραση του προπονητή του σε αυτό το πράσινο θέατρο του παραλόγου.

Ελάχιστα δευτερόλεπτα έπρεπε να περάσουν στο παιχνίδι για να πάρουμε το μήνυμα από τα ανθρωπάκια με τα γκρι ότι όσο κουρασμένος και υπερόπτης και αν ήταν ο Παναθηναϊκός σήμερα αυτοί θα ήταν εκεί για να του προσφέρουν τη χείρα βοηθείας ώστε να φύγει αλώβητος από το Παλέ. Ο ΑΡΗΣ μας σήμερα δεν έκανε κάποιο τέλειο παιχνίδι. Έχασε πολλά ριμπάουντ, είχε αρκετές φορές κακή αμυντική λειτουργία και στην επίθεση αστόχησε και στα πιο εύκολα. Παρόλα αυτά έβγαλε ενέργεια πάνω στο παρκέ, δεν εγκατέλειψε ποτέ την προσπάθεια και πάλεψε όσο του επέτρεπε η διαφορά δυναμικότητας μεταξύ των 2 ομάδων αλλά και οι 3 διαιτητές. Ο Μποχωρίδης σήμερα μπήκε δυνατά από το πρώτο τζάμπολ και αν και δεν μπόρεσε να κάνει το κάτι παραπάνω είχε το πάθος και την αποφασιστικότητα που θέλουμε να δείχνει σε κάθε παιχνίδι. Αν και το σημερινό παιχνίδι για πολλούς λόγους δεν γίνεται να αποτελεί κριτήριο η ομάδα δεν έδειξε σημαντική βελτίωση και παρουσίασε ακριβώς τις ίδιες αδυναμίες με τα προηγούμενα παιχνίδια. Όπως όμως και κόντρα στο Λαύριο έτσι και σήμερα ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε συγκεντρωμένος, σοβαρός και δεν έδειξε σημάδια χαλάρωσης ακόμη και όταν η διαφορά είχε φθάσει στο +18 για τον Παναθηναϊκό και αυτό είναι ένα στοιχείο που θα πρέπει να γίνει σημείο αναφοράς για την ομάδα. Μόνο έτσι θα καταφέρουμε να περιορίσουμε τις τρανταχτές αδυναμίες που δύσκολα μπορούν να διορθωθούν με το υπάρχον ρόστερ.

Μετά από τόσες ήττες κόντρα στον Παναθηναϊκό εντός και εκτός έδρας τελικά φθάνεις στο σημείο να αναρωτιέσαι ποιος είναι ο γραφικός εδώ στο Ελλαδιστάν…  Ο μόνιμα αδικημένος-γκρινιάρης για τη διαιτησία ή ο "πρωταθλητής" που όχι μόνο δεν επιτρέπεται ούτε καν να γλιστρήσουν(όπως έγινε 2 φορές σήμερα και κέρδισαν φάουλ) οι παίκτες του αλλά ακόμη στην τυχαία περίπτωση που η διαιτησία δεν είναι 100-0 υπέρ τους αλλά 80-20 θεωρούν τους εαυτούς τους αδικημένοι και εξοργίζονται; Δεν ξενερώνουμε και συνεχίζουμε πιο δυνατά στη συνέχεια ευελπιστώντας να μην ξανασχοληθούμε με τα γκρι ανθρωπάκια.

ΥΓ. Μπράβο στον Αγγέλου για την αντίδραση του. Μάλλον ωρίμασε μετά από τόσα χρόνια στους πάγκους και κατάλαβε ότι με τη σιωπή και τους χαμηλούς τόνους μάλλον σε περνάνε για κορόιδο.

ΥΓ2. Αυτό το έργο το "δίνουμε τα κλειδιά στον προπονητή" στον ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια πραγματικά έχει κουράσει… Ντροπιαστική η εικόνα για τον ΑΡΗ να κοουτσάρετε η ομάδα με αγγελιοφόρο. Να παρακαλάμε να μην κρυολογήσει ο "τρέλαρχος" και κάτσει σπίτι για ανάρρωση γιατί μετά δεν θα ξέρουμε ποιος θα ανοίξει την μπουτικ και θα ξεκλειδώσει τα γραφεία…

ΥΓ3. Και επειδή το τροπάριο με το "επιλεκτικό" παρελθόν που μας έχει χαντακώσει συνεχίζεται… ας μας ενημερώσουν τι γίνεται με την χορηγία στη φανέλα και με τα άδεια καρεκλάκια στην πρώτη σειρά των επισήμων.

Σπουδαία νίκη βαθμολογικής και ψυχολογικής σημασίας πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας στο Λαύριο κόντρα σε όλα τα προγνωστικά και όχι μόνο…  Έδειξε ψυχραιμία, δεν μάσησε, έβαλε τα μεγάλα σουτ και πήρε το πολύτιμο διπλό! Μάλιστα ανάγκασε  τα κομπλεξικά ανθρωπάκια που παρίσταναν  τους διαιτητές να καταπιούν τις σφυρίχτρες τους μιας και είδαν την υπερπροσπάθεια που έκαναν επί 40' να χαρίσουν τη νίκη στο Λαύριο να πετιέται στα σκουπίδια.

Με τον φόβο και το άγχος  της επανάληψης άλλης μιας τραγικής εμφάνισης ανάλογη με αυτήν κόντρα στη Νίζνι και στον Προμηθέα ο ΑΡΗΣ είχε εξαρχής πολύ δύσκολο έργο σήμερα στο Λαύριο. Έργο όπου έγινε ακόμη δυσκολότερο όταν με το πρώτο τζάμπολ ανακάλυψε ότι εκτός της τοπικής ομάδας έχει να αντιμετωπίσει και 3 διαιτητές "καμικάζι" που έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να σπρώξουν το Λαύριο στη νίκη.  Φάουλ με το βλέμμα και την ανάσα, αντιαθλητικά, τεχνικές ποινές, μπόλικα βήματα και ένα τρελό φεστιβάλ βολών ήταν σχεδόν όλα όσα επέτρεψαν στο Λαύριο να έχει τον πρώτο λόγο για τη νίκη. Από την άλλη είδαμε έναν ψύχραιμο ΑΡΗ που σε κανένα σημείο του αγώνα δεν τα παράτησε και έμεινε μέχρι το τέλος προσηλωμένος στον στόχο της νίκης.  Με όπλο την άμυνα όσο το επέτρεπαν οι διαιτητές και με υπομονή στην επίθεση ο ΑΡΗΣ όχι μόνο δεν επέτρεψε στο Λαύριο να ξεφύγει αλλά και με κάθε ευκαιρία προσπερνούσε στο σκορ. Στο τέλος πέτυχε τα μεγάλα σουτ , έβγαλε τις άμυνες που έπρεπε και παρά την αστοχία στις βολές στο φινάλε πήρε τη νίκη. Καθοριστικός ο Βεργίνης που ερχόμενος  από τον πάγκο έκανε τη διαφορά για την ομάδα μας όπως και οι Τζόουνς  και  Μακγκγί με σημαντικά καλάθια, άμυνες και ριμπάουντ στο τέλος. Με καλές στιγμές στο παιχνίδι και οι Μποχωρίδης, Μπέλ και Κάιζερ από τους οποίους όμως σίγουρα ο ΑΡΗΣ περιμένει πολλά περισσότερα. Ενώ ο Χάρις εκτός των ριμπάουντ που μάζεψε δεν πρόσφερε τίποτα άλλο στην ομάδα.

Νέα αρχή έκανε ο ΑΡΗΣ σήμερα με αυτή την παλικαρίσια νίκη καταφέρνοντας να αντιστρέψει το κλίμα που ήταν ιδιαίτερα αρνητικό. Μια νίκη που εκτός του κόσμου που την είχε τόσο ανάγκη και η ίδια η ομάδα την χρειαζόταν ώστε να αποβάλλει από πάνω της το άγχος και να κοιτάξει τη συνέχεια με περισσότερη αισιοδοξία. Θα πρέπει να υπάρξει συνέχεια σε αυτό που δείξαμε σήμερα όπως και θα πρέπει οπωσδήποτε η διοίκηση να αντιδράσει σε αυτό το "χειρουργείο" που παρακολουθήσαμε παρά τη νίκη.

ΥΓ. Η πτώση του μπάσκετ σε παγκόσμιο επίπεδο και ιδιαίτερα στην χώρα μας είναι γεγονός. Όταν θα ξαναγυρίσουμε στην προ Γκάλη εποχή και εσείς διαιτητάκια σφυρίζετε για ψίχουλα μην ψάχνετε το τι φταίει. Κοιταχτείτε απλά στον καθρέφτη, αγκαλιά με τα "αφεντικά" σας που σας έστειλαν να σφάξετε τον ΑΡΗ για χάρη μιας γειτονιάς στην άκρη της Αττικής…

ΥΓ2. Όσο για τα αρδάκια και τους εξυπνάντρες της ερτ τα λόγια είναι περιττά… Κανένας σχολιασμός για τα εξόφθαλμα σφυρίγματα και επιλεκτικά replay ώστε να μας πείσουν ότι οι διαιτητές σφυρίζουν σωστά. Τζάμπα η προσπάθεια… γιατί το σκατό όπως και αν το αποκαλέσεις, από όποια πλευρά και αν το κοιτάξεις… πάλι σκατό θα είναι.

ΥΓ3. Και κάτι ακόμη που μάλλον θα πρέπει να γίνει μάθημα εκεί στην ΚΑΕ για το τι λένε δημόσια και που το λένε… Ερώτηση με τη λήξη προς τον Βεργίνη για τον κόσμο του ΑΡΗ που δεν στήριξε την ομάδα στο Ευρωπαϊκό παιχνίδι με τη Νίζνι… Για τον κόσμο του ΑΡΗ που βγαίνει με αυτά τα χάλια 2ος στον μ.ο. των εισιτηρίων τα τελευταία χρόνια! Για τον κόσμο του ΑΡΗ που αν οι άλλες ομάδες είχαν αυτούς τους 1500 με 2000 που ήταν με την Νίζνι θα έκαναν πάρτι! Σοβαρευτείτε…

Τις δυνάμεις του θα μετρήσει ο ΑΡΗΣ μας και στην Basket League μετά τους αποκλεισμούς σε BCL και κύπελλο Ελλάδος. Εκεί όπου θα αντιμετωπίσει στο Λαύριο σε ένα παιχνίδι που ο ΑΡΗΣ μας οφείλει να δείξει ένα σαφώς καλύτερο πρόσωπο από τα προηγούμενα παιχνίδια και να στείλει το μήνυμα ότι η ανησυχία που υπάρχει στον κόσμο είναι υπερβολική.

Αν κάτι μας έχει μείνει από τα φιλικά και τα 5 έως τώρα επίσημα παιχνίδια του ΑΡΗ μας είναι ότι τα πάντα έχουν γίνει σχεδόν λάθος. Ομάδα χωρίς πλάνο, χωρίς ρόλους, χωρίς χημεία και χωρίς τρόπους αντίδρασης όταν το παιχνίδι πάει να στραβώσει. Δυστυχώς αυτά έχουμε δει ως τώρα και όσο γρηγορότερα το αποδεχτούμε τόσο πιθανότερο είναι να αρχίσουν τα προβλήματα να λύνονται ένα ένα.  Υπάρχει και το παιχνίδι στην Ρωσία εκεί που η ομάδα έδειξε για ένα ημίχρονο ότι αν είναι συγκεντρωμένη μπορεί να παίξει εξαιρετική άμυνα αλλά και να έχει αποτελεσματικότητα στην επίθεση. Το ότι εκείνα όμως τα 20' ήταν απλά μια παρένθεση σε ότι έχει δείξει ο ΑΡΗΣ ως τώρα φανερώνει και το μέγεθος του προβλήματος. Οι ομάδες ακόμη δεν έχουν αποκαλυφθεί οπότε εικόνα δεν έχουμε από το Λαύριο. Τα αποτελέσματα  όμως από τα φιλικά του δείχνουν ότι και φέτος θα είναι ένας δυνατός αντίπαλος που θα πρέπει να ιδρώσουμε για να τον κερδίσουμε. Συν φυσικά ότι ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του έχουν να διορθώσουν μια σωρεία προβλημάτων στο δικό τους παιχνίδι προτού ασχοληθούν με το παιχνίδι του αντιπάλου.

Η συμφωνία για τη χρήση του Παλέ είναι άλλη μια ένδειξη της δουλειάς που κάνει η διοίκηση Γουλιέλμου. Παρόλα αυτά η οικονομική υγεία, η επαγγελματική οργάνωση και η όλη δυναμική που εκπέμπει μια ομάδα αποτυπώνεται μέσα στο γήπεδο και πάνω στο παρκέ. Ήρθε η ώρα ο ενθουσιασμός που εκφράστηκε όλο τα καλοκαίρι με τα βιντεάκια από την ΚΑΕ για τον ΑΡΗ που χτίζεται φέτος να τον δούμε και πάνω στο παρκέ. Πάρε το διπλό ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Και θα το ξαναγράψουμε μέχρι να το καταλάβουν όλοι εντός και εκτός ομάδος… Στο πρωτάθλημα δεν ανταγωνίζεσαι μόνος σου και πρέπει να κοιτάς και τους άλλους. Προμηθέας, Περιστέρι και μπαογκ φάνηκαν σίγουρα ένα επίπεδο πάνω από εμάς. Η ΑΕΚ με το ρόστερ που έχει σίγουρα θα βρει το δρόμο της αλλά και αν χρειαστεί θα κάνει τις απαραίτητες διορθωτικές κινήσεις όπως κάνει κάθε χρόνο. Ο Ήφαιστος Λήμνου έχει βρει 2 ξένους που μπορούν να σηκώσουν την ομάδα στις πλάτες του, το Ρέθυμνο αν και αδύναμο πήρε τον Μπάρτ που μπορεί να παρασύρει και τους άλλους όπως έκανε με τον Φάρο, ενώ και ο Κολοσσός  έδειξε πιο δεμένος σε σχέση με εμάς…

Βαριά ήττα και νέος αποκλεισμός  για την ομάδα μας, αυτή τη φορά από τον Προμηθέα Πατρών για τον θεσμό του κυπέλλου που γρήγορα γρήγορα αποχαιρετίσαμε.  Το 17-2 με το οποίο ξεκίνησε το παιχνίδι και το τελικό εις βάρος μας  +21 αποτυπώνει στο απόλυτο την εικόνα ενός αγώνα που ευτυχώς δεν παρακολουθήσαμε.  Ηρωικοί για ακόμη μια φορά οι φίλοι της ομάδος από τη Νότια Ελλάδα που βρέθηκαν κοντά στον ΑΡΗ σε μια σχεδόν εντός προγράμματος ήττα…

Η ραδιοφωνική μετάδοση και η στατιστική του αγώνα ήταν η "εικόνα" που είχαμε από το παιχνίδι κάτι που σημαίνει  ότι λεπτομέρειες για το πώς ακριβώς ήρθε αυτή η ήττα ελάχιστοι έχουν. Ακόμη και έτσι όμως για πολλοστή φορά φάνηκαν οι τρανταχτές αδυναμίες της ομάδος , ο κακός σχεδιασμός αλλά και οι εμμονές του προπονητή μας. Ένας προπονητής όπου σήμερα μάλλον θα κατάλαβε το μεγάλο λάθος που έκανε με τη Νίζνι αφήνοντας στον πάγκο τον Δ.Βεργίνη. Τον μοναδικό παίκτη που μαζί με τον Δ.Σλαφτσάκη σήμερα δικαιολόγησαν την παρουσία τους στο γήπεδο. 15 πόντους, 3 ασίστ και 2 κλεψίματα ο Βεργίνης, 11 πόντους, 3 ριμπάουντ, 1 κλέψιμο και 1 κόψιμο ο Σλαφτσάκης.  Τώρα γιατί οι μοναδικοί διακριθέντες του ΑΡΗ μας αγωνίσθηκαν 18' ο πρώτος και 14'  ο δεύτερος είναι κάτι που μόνο ο κόουτς Αγγέλου μπορεί να μας εξηγήσει. Ίσως και σήμερα να έγινε προσπάθεια κατάρριψης του ρεκόρ αλλαγών σε ένα παιχνίδι και κάπως έτσι οι δύο παίκτες να μην έμειναν παραπάνω. 7 ασίστ ολόκληρη η ομάδα και 23 λάθη… Αν αυτά τα στατιστικά δεν δείχνουν το τεράστιο πρόβλημα στον άσσο τότε τι άλλο; Οι 2 προσπάθειες που πήρε ο Μακγκί και οι 3 του Μπελ, δηλαδή 5 προσπάθειες συνολικά από 2 βασικούς παίκτες που θέλουν την καλή κυκλοφορία και το σύστημα για να σκοράρουν είναι άλλο ένα δείγμα της αδυναμίας εφαρμογής οποιουδήποτε επιθετικού πλάνου. Ενώ ένα ακόμη αξιοσημείωτο στατιστικό είναι ότι ο ΑΡΗΣ έπαιξε 15' χωρίς σέντερ, με ελαφρύ σχήμα και παρόλα αυτά κατάφερε να φάει 10 στα 16 τρίποντα από τον Προμηθέα με τα 7 αυτά τρίποντα σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα στατιστικά(βολές και δίποντα) που ήταν τα ίδια να είναι αυτά που έκαναν την τελική διαφορά 21 πόντων. Και όλα αυτά από μια ομάδα που υποτίθεται ότι η άμυνα θα είναι η σταθερά της.  Απέναντι μας ένας Προμηθέας που δεν βασίστηκε σε κάποιους ακριβοπληρωμένους Αμερικάνους  αλλά σε 4 Έλληνες  παίκτες μικρομεσαίου επιπέδου και έναν Μπράουν έχοντας σχεδόν όλους τους υπόλοιπους σε μέτρια ημέρα…

Όχι ότι ο φετινός ΑΡΗΣ είχε βλέψεις για κάτι το αξιοσημείωτο στο κύπελλο αλλά αυτό το παιχνίδι ήταν ένα κρας τεστ με το αποτέλεσμα να είναι κυριολεκτικά το κρασάρισμα… Όσο και αν θέλουμε να λέμε ότι ακόμη είναι αρχή και η ομάδα καινούργια κλπ κλπ η χρονιά για την ώρα κυλάει ακριβώς όσο δύσκολα την περιμέναμε βάσει προγράμματος. Ευελπιστούμε να μην χρειαστεί να περιμένουμε μέχρι τις 17 Νοέμβρη και την 6η αγωνιστική για να δούμε πριν καν βγει ο πρώτος γύρος αν αυτή η ομάδα θα μας αγχώσει όπως πέρσι ή όχι…

ΥΓ. Μήπως τώρα κ.Αγγέλου και κύριοι της διοίκησης μπορούμε να ασχοληθούμε με το αγωνιστικό και να αφήσουμε τον κόσμο στην άκρη;

ΥΓ2. Αν η κούραση από τα ταξίδια ήταν ο λόγος της βαριάς ήττας σήμερα τότε μάλλον και η ήττα την ερχόμενη Κυριακή στο Λαύριο θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη με τόσα ταξίδια στη σειρά...

ΥΓ3. Και επειδή στο πρωτάθλημα δεν θα αγωνιστούμε μόνοι ώστε να μετρήσουμε απλά τις επιδόσεις μας, καλό είναι να ρίχνουμε και μια ματιά για το τι συμβαίνει τριγύρω μας. Και για την ώρα αυτό που φαίνεται ως τώρα είναι ότι δύσκολα τη νέα χρονιά θα υπάρχουν ομάδες όπως ο περσινός Πανιώνιος(παρόλο που σώθηκε όπως σώθηκε) και τα Τρίκαλα..

ΥΓ4. Οι λάτρεις της μετριότητας και οι τυφλοί υποστηρικτές του κάθε "χημικού","οικογενειάρχη" ή "τρέλαρχου" θα μπορούσαν να πουν ότι ο ΑΡΗΣ σε σχέση με πέρσι όπου διασύρθηκε ιστορικά από τον Προμηθέα φέτος έκανε το βήμα μπροστά…

ΥΓ5. Αυτοί που παρακολουθούν το PlanetARISσυστηματικά γνωρίζουν ότι δεν μας αρέσει ούτε να γινόμαστε "μάντεις κακών", ούτε να γκρινιάζουμε για να γκρινιάζουμε και φυσικά δεν επιδιώκουμε οποιαδήποτε δικαίωση για οτιδήποτε αρνητικό αναφέρουμε… Το επειδή όμως η "επίσημη επαγγελματική κιτρινόμαυρη δημοσιογραφία" δεν ασχολείται όπως ασχολήθηκε σήμερα με το καυτό πρόβλημα του μπάσκετ και τα χίλια μύρια ερωτήματα γύρω από την έλευση του Δ.Γουλιέλμου και τις αλχημείες με τον Β.Αγγέλου δεν σημαίνει ότι όλα κυλούν καλά και ο ΑΡΗΣ είναι σε καλό δρόμο

Στη μάχη του κυπέλλου ρίχνεται η αγαπημένη μας ομάδα το απόγευμα της Τετάρτης όπου αγωνίζεται στην Πάτρα με αντίπαλο τον Προμηθέα. Ένα παιχνίδι νοκ άουτ στο οποίο θα μετρήσουμε σε μεγάλο βαθμό τις δυνάμεις μας απέναντι σε μια από τις πιο καλές ομάδες της  Basket League κατά την περσινή σεζόν.

Άγνωστο το πόσο εύκολο είναι η ομάδα μας μέσα σε λίγες ημέρες να αφήσει πίσω τον αποκλεισμό από τη Basketball Champions League μιας και ήταν εκ των βασικών στόχων της ομάδος παρόλο που μιλάμε για 6 παιχνίδια μέχρι τους ομίλους στο ξεκίνημα της χρονιάς.  Εκεί όμως που θα συμφωνήσουμε όλοι, μαζί και ο κόουτς με τους παίκτες του ότι αυτό που είδαμε την περασμένη Παρασκευή δεν θα πρέπει να το ξαναδούμε. Ναι η ομάδα στήθηκε με ένα περιορισμένο μπάτζετ και είναι μόλις 45 ημερών μαζί αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η εικόνα της δικαιολογείται να είναι τόσο κακή όσο ήταν κόντρα στη ρεβάνς με τη Νίζνι. Ο Προμηθέας δεν θα είναι πιο εύκολος αντίπαλος από τους Ρώσους όπως και αρκετές ομάδες της Basket League και για αυτό ο Β.Αγγέλου θα πρέπει να βρει τις λύσεις ώστε αυτή η  προσπάθεια εξυγίανσης να έχει και ένα αποτέλεσμα πάνω στο παρκέ. Δεν έχει νόημα να γκρινιάζουμε για τους παίκτες που ήρθαν ή για αυτούς που ήρθαν και δεν αγωνίζονται. Το μόνο που χρειάζεται είναι το τεχνικό τιμ και οι παίκτες να αναγνωρίσουν το πρόβλημα και να δουλέψουν όσο χρειάζεται ώστε να το διορθώσουν. Και αυτό το παιχνίδι του κυπέλλου που λόγω του ότι ακολουθεί ο Παναθηναϊκός μοιάζει για ακόμη μια φορά με μια τυπική άχαρη διαδικασία είναι μια ευκαιρία ώστε ο ΑΡΗΣ να αποδείξει στον εαυτό του και τον κόσμο ότι μπορεί να τα καταφέρει παρά τις αντιξοότητες.

Η εικόνα με την Νίζνι ήταν αποκαρδιωτική και θα πρέπει να την ξεχάσουμε το συντομότερο δυνατό. Μια νίκη αύριο στην Πάτρα όσο δύσκολη και αν ακούγεται τη δεδομένη χρονική στιγμή μπορεί να αποτελέσει την αρχή για μια καλύτερη συνέχεια με περισσότερη αισιοδοξία και πολύ λιγότερο άγχος… Πάρε το διπλό ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Αρκετός ντόρος έγινε για την απουσία του συνδέσμου στο παιχνίδι με τη Νίζνι κάτι που το θεωρήσαμε υπερβολικό και για αυτό και δεν ασχοληθήκαμε σχεδόν καθόλου με το γεγονός. Άλλωστε σε ένα παιχνίδι με μόλις 1500 φίλους στις κερκίδες  το να γκρινιάζεις και να καυτηριάζεις την απουσία περίπου 200-300 ατόμων που πιθανόν να έδιναν το παρών είναι κάτι το ανούσιο. Και άντε ο σύνδεσμος έλειπε για τους λόγους του… Οι υπόλοιποι που ήταν;

ΥΓ2. Ο σύνδεσμος με την ανακοίνωση του έθεσε κάποια θέματα όπου η αλήθεια είναι τα περισσότερα μας βρίσκουν σύμφωνους μιας και τα δασκαλέματα σε διοικήσεις που αλλάζουν χωρίς να αλλάζουν, η υποβάθμιση του αγωνιστικού κομματιού όπως και οι δηλώσεις για τον κόσμο από ανθρώπους που έχουν άλλο αντικείμενο εργασίας και όχι αυτό του υπεύθυνου επικοινωνίας είναι τακτικές που τις ζούμε χρόνια στον μπασκετικό ΑΡΗ ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο μεγαλομέτοχος ή ο διαχειριστής. Οπότε όταν κάτι τέτοιο αναφέρεται με πιο επίσημο τρόπο από ένα δυναμικό κομμάτι του κόσμου του ΑΡΗ, αντί να μας χαλάσει μάλλον θα πρέπει να μας προβληματίσει.

ΥΓ3. Όσο για το "μπροστινός" εμείς θα ευχηθούμε να μην ισχύει και Δ.Γουλιέλμος να αποδειχθεί ειλικρινής αναμένοντας τον Δεκέμβριο όπου ο ίδιος χρονικά τοποθέτησε την άρση του ban από την FIBA… γιατί αποδείξεις μπορεί να μην υπάρχουν  αλλά ενδείξεις υπάρχουν αρκετές…

ΥΓ4. Και φυσικά όταν σαν σύλλογος υποβαθμίζεις από μόνος σου την ομάδα λογικό είναι η κάθε ομαδούλα που κάνα ένα βήμα σωστά και έχει και έναν πρόεδρο που χώνει και δυο φράγκα παραπάνω να σου πουλάει τρέλα και να διεκδικεί κομμάτι από την πίτα των τηλεοπτικών ισάξιο και μεγαλύτερο από την πιο μπασκετική ομάδα της χώρας.

ΥΓ5. Και άντε μετά να σηκώσεις και το κεφάλι, να χτυπήσεις το χέρι στο τραπέζι και να απαιτήσεις από την ΕΡΤ να προσφέρει στον κόσμο του ΑΡΗ αυτό το παιχνίδι τηλεοπτικά αντί για μια σούπα προπόνηση του Παναθηναϊκού ή του Ολυμπιακού.

ΥΓ6. Είμαι βέβαιος ότι αρκετοί θα στραβώσουν με αυτό  αλλά το ότι βγήκε μια ανακοίνωση σε σχέση με το μπάσκετ δείχνει ότι υπάρχει ακόμη σφυγμός σε μια εποχή όπου η απάθεια και η ηρεμία σου σπάει τα νεύρα.

ΥΓ7. Ναι ως ένα σημείο έχει λογική και σίγουρα δικαιολογημένα θα ακούγεται για κάποιο καιρό.  Όπως όμως  η καραμέλα του Δαμιανίδη στην πορεία έχασε τη γεύση της, έτσι και αυτή  του Ν.Λάσκαρη αργά ή γρήγορα θα χαθεί… Μακάρι να ακολουθήσει αυτή τη φορά η λύτρωση και να μην ανακαλύψουμε ξανά νέα καραμέλα.

Μόλις για 10' στο τρίτο δεκάλεπτο παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ στο σημερινό παιχνίδι και γνώρισε εύκολα την ήττα με 51-62. Οι παίκτες μας ξεδίπλωσαν όλες τις αδυναμίες του πάνω στο παρκέ και παρέα με τον προπονητή που χάθηκε στα πολύπλοκα πλάνα του, τις ασταμάτητες αλλαγές και τις εμμονές του αφέθηκαν στις διαθέσεις της Νίζνι. Παρηγοριά η συμμετοχή στο FIBA Europe Cup με την ελπίδα ότι τα 2 παιχνίδια την εβδομάδα θα βοηθήσουν την ομάδα να βρει αγωνιστικό ρυθμό.

Με τις 2 ομάδες να έχουν πλέον ανοίξει τα χαρτιά τους στο πρώτο παιχνίδι, σήμερα φάνηκε ποιο τεχνικό τιμ έκανε σωστά τη δουλειά του αυτές τις λίγες ημέρες και ποιο όχι. Οι Ρώσοι παρά την ήττα και το ψυχολογικό ντισαβαντάζ διάβασαν ακριβώς το παιχνίδι της ομάδος μας με αποτέλεσμα να δούμε έναν εντελώς διαφορετικό αγώνα σε σχέση με αυτόν της Τρίτης. Πίεση στο κατέβασμα της μπάλας, σκληρή άμυνα στα όρια του φάουλ χωρίς φόβο μην πάθουν ζημιά από τις βολές και επιθέσεις διαρκώς ένας εναντίον ενός και πικ εν ρολ. Σε όλα τα παραπάνω δεν υπήρχε η παραμικρή αντίδραση από την πλευρά μας. Συνεχείς ανούσιες αλλαγές από τον κόουτς που δεν επέτρεπαν σε κανέναν παίκτη να βρει ρυθμό και αδικαιολόγητη εμμονή στον  Μποχωρίδη και τον Φλιώνη όπου έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να πείσουν τον προπονητή τους ότι σήμερα ήταν σε κακή βραδιά και έπρεπε να τους προστατεύσει αντί να τους εκθέσει με αυτόν τον τρόπο. Απορίας άξιο τι έβλεπε ο κόουτς σε αυτούς τους 2 παίκτες και τι ήταν αυτό που θα έκανε σίγουρα χειρότερα τόσο ο Βεργίνης που δεν αγωνίσθηκε καθόλου όσο και ο Γ.Αγγέλου που έπαιξε ελάχιστα… Το χειρότερο από όλα όπως καυτηριάσαμε και στα φιλικά είναι ότι αυτή η εικόνα που είδαμε σήμερα δεν απέχει πάρα πολύ από τις πραγματικές δυνατότητες του φετινού ΑΡΗ. Μπορεί στην Αμερική να γίνεται τεράστια δουλειά στην ατομική βελτίωση των παικτών αλλά στην Ευρώπη όπου οι παίκτες αλλάζουν με ταχύτατους ρυθμούς δεν εργάζονται σε ένα σταθερό περιβάλλον το να περιμένεις να δεις αθλητή άνω των 24-25 ετών ξαφνικά να μάθει να σουτάρει βολές θα είναι κάτι σαν ένα μικρό θαύμα. Οπότε το 47% στις βολές δεν ήταν έκπληξη αλλά ήταν ένα νούμερο φυσιολογικό σύμφωνα με την στατιστική της ομάδος. Ενώ και η επιθετική συγκομιδή έχει τη λογική της εξήγηση μιας και στην ομάδα υπάρχει ένας κατεξοχήν σκόρερ όπως είναι ο Μπέλ που θα πρέπει όμως να βγουν τα συστήματα ώστε να σουτάρει με καλές προϋποθέσεις και κάποιοι παίκτες σαν τον Τζόουνς, τον Νταλό και τον Χάρις που στην καριέρα τους σκοράρουν καθαρά συγκυριακά. Δίπλα σε αυτούς είναι ο  Λευτέρης Μποχωρίδης που πέρσι απέδειξε ότι υπό καθεστώς πίεσης απλά καταρρέει… Και φυσικά είναι και οι ψηλοί της ομάδος που για να αξιοποιηθούν θα πρέπει να έχεις πόιντ γκαρντ  ικανό να οργανώσει παιχνίδι και να μοιράσει ασίστ, κάτι που φυσικά δεν έχεις. Αυτόν τον ΑΡΗ είδαμε σήμερα και δυστυχώς οι πιθανότητες να δούμε κάτι παραπλήσιο με το σημερινό και όλη τη χρονιά είναι πάρα πολλές. Εκτός και αν ο Β.Αγγέλου καταφέρει και λύσει αυτόν το άλυτο γρίφο και την εμφάνιση έκπληξη του πρώτου ημιχρόνου στη Ρωσία γίνει το στάνταρ επίπεδο απόδοσης…

Οι προσδοκίες που γεννήθηκαν με τη νίκη και την εμφάνιση στη Ρωσία με τεράστια ευκολία πετάχτηκαν στο καλάθι των αχρήστων από τους ίδιους πρωταγωνιστές της περασμένης Τρίτης. Το ένα βήμα μπροστά που έγινε την Τρίτη σήμερα έγινε ένα άλμα προς τα πίσω. Εξηγήσεις και δικαιολογίες υπάρχουν για τα πάντα και θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Το θέμα είναι ότι ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να πορευτεί μια ολόκληρη χρονιά αγκαλιά με την δικαιολογία. Και αυτό όσο πιο γρήγορα το καταλάβει ο προπονητής, οι παίκτες και η διοίκηση τόσο πιο πιθανό είναι να αλλάξει η κατάσταση προς τα θετικά. Διαφορετικά όπως δείχνουν τα πρώτα σημάδια θα ζήσουμε πρωτόγνωρες μοναχικές στιγμές στο Παλέ…

ΥΓ. 6 τρίποντα και 5 καλές άμυνες σε 10' παρουσίας πάνω στο παρκέ ήταν όλος ο ΑΡΗΣ σήμερα.

ΥΓ2. Ομάδα με χαμηλό μπάτζετ χωρίς κλασσικό σκόρερ που θα είναι σημείο αναφοράς και θα παρασύρει και τους υπόλοιπους δεν θυμάμαι να έχω ξαναδεί στην Α1. Και αυτό δεν έχει να κάνει με κανέναν μπαν αλλά για μια ουτοπική μπασκετική φιλοσοφία χωρίς δόση ρεαλισμού.

Στις 19.30 το απόγευμα στο Παλέ ο ΑΡΗΣ μας θα αντιμετωπίσει την Νίζνι στην ρεβάνς του 63-65 μέσα στη Ρωσία. Εκεί που η ομάδα για τη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα έδειξε ένα πολύ καλό πρόσωπο και ανάγκασε τους Ρώσους σε μια κακή εμφάνιση. Αυτό το +2 σε συνδυασμό με την έδρα μας δίνει το προβάδισμα για την πρόκριση που θα πρέπει όμως να υπερασπιστούν οι παίκτες μας δείχνοντας την ίδια σοβαρότητα που έδειξαν στο πρώτο παιχνίδι.

Την Τρίτη η ομάδα μας εξέπληξε  ευχάριστα με την εικόνα της και άφησε υποσχέσεις για τη συνέχεια. Σήμερα με τον πήχη να έχει ανέβει πιο ψηλά θα περιμένουμε να δούμε ανάλογη και καλύτερη απόδοση σε σχέση με το πρώτο παιχνίδι. Καλύτερη απόδοση μιας και πλέον έχουμε ξεκάθαρη εικόνα για τους αντιπάλους μας και το μονόπλευρο παιχνίδι τους. Εκτός του Αμερικανού Πέρι κανείς από τους υπόλοιπους δεν φάνηκε ικανός να  κάνει τη ζημιά και είναι σίγουρο ότι ο Β.Αγγέλου θα έχει καταστρώσει ειδικό πλάνο για τον περιορισμό του. Από την άλλη με την πολυφωνία που χαρακτηρίζει ως τώρα την επίθεση μας, δύσκολα οι Ρώσοι θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν τα στοιχεία που συγκέντρωσαν από την προηγούμενη αναμέτρηση. Τόσο επιθετικά όσο και αμυντικά υπήρχαν στιγμές που ο ΑΡΗΣ λειτουργούσε σαν καλοκουρδισμένη μηχανή και αυτό ακριβώς πρέπει να δούμε και σήμερα.

Αν και στο ξεκίνημα της αγωνιστικής χρονιάς το παιχνίδι αυτό μοιάζει να είναι από τα σημαντικότερα μιας και η νίκη πιθανόν να είναι και το εισιτήριο μας για την Ευρωπαϊκή συμμετοχή. Ανεξάρτητα από τη γνώμη του καθενός για το Basketball Champions Leagueο ΑΡΗΣ πρέπει να συμμετέχει στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις για πολλούς και διάφορους λόγους. Και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το καταλάβουν όλοι στην ομάδα αλλά και ο κόσμος που με την σειρά του θα πρέπει να δώσει την έξτρα ώθηση σήμερα το απόγευμα στο Nick Galis Hall. ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!