Μόλις για 10' στο τρίτο δεκάλεπτο παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ στο σημερινό παιχνίδι και γνώρισε εύκολα την ήττα με 51-62. Οι παίκτες μας ξεδίπλωσαν όλες τις αδυναμίες του πάνω στο παρκέ και παρέα με τον προπονητή που χάθηκε στα πολύπλοκα πλάνα του, τις ασταμάτητες αλλαγές και τις εμμονές του αφέθηκαν στις διαθέσεις της Νίζνι. Παρηγοριά η συμμετοχή στο FIBA Europe Cup με την ελπίδα ότι τα 2 παιχνίδια την εβδομάδα θα βοηθήσουν την ομάδα να βρει αγωνιστικό ρυθμό.

Με τις 2 ομάδες να έχουν πλέον ανοίξει τα χαρτιά τους στο πρώτο παιχνίδι, σήμερα φάνηκε ποιο τεχνικό τιμ έκανε σωστά τη δουλειά του αυτές τις λίγες ημέρες και ποιο όχι. Οι Ρώσοι παρά την ήττα και το ψυχολογικό ντισαβαντάζ διάβασαν ακριβώς το παιχνίδι της ομάδος μας με αποτέλεσμα να δούμε έναν εντελώς διαφορετικό αγώνα σε σχέση με αυτόν της Τρίτης. Πίεση στο κατέβασμα της μπάλας, σκληρή άμυνα στα όρια του φάουλ χωρίς φόβο μην πάθουν ζημιά από τις βολές και επιθέσεις διαρκώς ένας εναντίον ενός και πικ εν ρολ. Σε όλα τα παραπάνω δεν υπήρχε η παραμικρή αντίδραση από την πλευρά μας. Συνεχείς ανούσιες αλλαγές από τον κόουτς που δεν επέτρεπαν σε κανέναν παίκτη να βρει ρυθμό και αδικαιολόγητη εμμονή στον  Μποχωρίδη και τον Φλιώνη όπου έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να πείσουν τον προπονητή τους ότι σήμερα ήταν σε κακή βραδιά και έπρεπε να τους προστατεύσει αντί να τους εκθέσει με αυτόν τον τρόπο. Απορίας άξιο τι έβλεπε ο κόουτς σε αυτούς τους 2 παίκτες και τι ήταν αυτό που θα έκανε σίγουρα χειρότερα τόσο ο Βεργίνης που δεν αγωνίσθηκε καθόλου όσο και ο Γ.Αγγέλου που έπαιξε ελάχιστα… Το χειρότερο από όλα όπως καυτηριάσαμε και στα φιλικά είναι ότι αυτή η εικόνα που είδαμε σήμερα δεν απέχει πάρα πολύ από τις πραγματικές δυνατότητες του φετινού ΑΡΗ. Μπορεί στην Αμερική να γίνεται τεράστια δουλειά στην ατομική βελτίωση των παικτών αλλά στην Ευρώπη όπου οι παίκτες αλλάζουν με ταχύτατους ρυθμούς δεν εργάζονται σε ένα σταθερό περιβάλλον το να περιμένεις να δεις αθλητή άνω των 24-25 ετών ξαφνικά να μάθει να σουτάρει βολές θα είναι κάτι σαν ένα μικρό θαύμα. Οπότε το 47% στις βολές δεν ήταν έκπληξη αλλά ήταν ένα νούμερο φυσιολογικό σύμφωνα με την στατιστική της ομάδος. Ενώ και η επιθετική συγκομιδή έχει τη λογική της εξήγηση μιας και στην ομάδα υπάρχει ένας κατεξοχήν σκόρερ όπως είναι ο Μπέλ που θα πρέπει όμως να βγουν τα συστήματα ώστε να σουτάρει με καλές προϋποθέσεις και κάποιοι παίκτες σαν τον Τζόουνς, τον Νταλό και τον Χάρις που στην καριέρα τους σκοράρουν καθαρά συγκυριακά. Δίπλα σε αυτούς είναι ο  Λευτέρης Μποχωρίδης που πέρσι απέδειξε ότι υπό καθεστώς πίεσης απλά καταρρέει… Και φυσικά είναι και οι ψηλοί της ομάδος που για να αξιοποιηθούν θα πρέπει να έχεις πόιντ γκαρντ  ικανό να οργανώσει παιχνίδι και να μοιράσει ασίστ, κάτι που φυσικά δεν έχεις. Αυτόν τον ΑΡΗ είδαμε σήμερα και δυστυχώς οι πιθανότητες να δούμε κάτι παραπλήσιο με το σημερινό και όλη τη χρονιά είναι πάρα πολλές. Εκτός και αν ο Β.Αγγέλου καταφέρει και λύσει αυτόν το άλυτο γρίφο και την εμφάνιση έκπληξη του πρώτου ημιχρόνου στη Ρωσία γίνει το στάνταρ επίπεδο απόδοσης…

Οι προσδοκίες που γεννήθηκαν με τη νίκη και την εμφάνιση στη Ρωσία με τεράστια ευκολία πετάχτηκαν στο καλάθι των αχρήστων από τους ίδιους πρωταγωνιστές της περασμένης Τρίτης. Το ένα βήμα μπροστά που έγινε την Τρίτη σήμερα έγινε ένα άλμα προς τα πίσω. Εξηγήσεις και δικαιολογίες υπάρχουν για τα πάντα και θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Το θέμα είναι ότι ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να πορευτεί μια ολόκληρη χρονιά αγκαλιά με την δικαιολογία. Και αυτό όσο πιο γρήγορα το καταλάβει ο προπονητής, οι παίκτες και η διοίκηση τόσο πιο πιθανό είναι να αλλάξει η κατάσταση προς τα θετικά. Διαφορετικά όπως δείχνουν τα πρώτα σημάδια θα ζήσουμε πρωτόγνωρες μοναχικές στιγμές στο Παλέ…

ΥΓ. 6 τρίποντα και 5 καλές άμυνες σε 10' παρουσίας πάνω στο παρκέ ήταν όλος ο ΑΡΗΣ σήμερα.

ΥΓ2. Ομάδα με χαμηλό μπάτζετ χωρίς κλασσικό σκόρερ που θα είναι σημείο αναφοράς και θα παρασύρει και τους υπόλοιπους δεν θυμάμαι να έχω ξαναδεί στην Α1. Και αυτό δεν έχει να κάνει με κανέναν μπαν αλλά για μια ουτοπική μπασκετική φιλοσοφία χωρίς δόση ρεαλισμού.

Στις 19.30 το απόγευμα στο Παλέ ο ΑΡΗΣ μας θα αντιμετωπίσει την Νίζνι στην ρεβάνς του 63-65 μέσα στη Ρωσία. Εκεί που η ομάδα για τη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα έδειξε ένα πολύ καλό πρόσωπο και ανάγκασε τους Ρώσους σε μια κακή εμφάνιση. Αυτό το +2 σε συνδυασμό με την έδρα μας δίνει το προβάδισμα για την πρόκριση που θα πρέπει όμως να υπερασπιστούν οι παίκτες μας δείχνοντας την ίδια σοβαρότητα που έδειξαν στο πρώτο παιχνίδι.

Την Τρίτη η ομάδα μας εξέπληξε  ευχάριστα με την εικόνα της και άφησε υποσχέσεις για τη συνέχεια. Σήμερα με τον πήχη να έχει ανέβει πιο ψηλά θα περιμένουμε να δούμε ανάλογη και καλύτερη απόδοση σε σχέση με το πρώτο παιχνίδι. Καλύτερη απόδοση μιας και πλέον έχουμε ξεκάθαρη εικόνα για τους αντιπάλους μας και το μονόπλευρο παιχνίδι τους. Εκτός του Αμερικανού Πέρι κανείς από τους υπόλοιπους δεν φάνηκε ικανός να  κάνει τη ζημιά και είναι σίγουρο ότι ο Β.Αγγέλου θα έχει καταστρώσει ειδικό πλάνο για τον περιορισμό του. Από την άλλη με την πολυφωνία που χαρακτηρίζει ως τώρα την επίθεση μας, δύσκολα οι Ρώσοι θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν τα στοιχεία που συγκέντρωσαν από την προηγούμενη αναμέτρηση. Τόσο επιθετικά όσο και αμυντικά υπήρχαν στιγμές που ο ΑΡΗΣ λειτουργούσε σαν καλοκουρδισμένη μηχανή και αυτό ακριβώς πρέπει να δούμε και σήμερα.

Αν και στο ξεκίνημα της αγωνιστικής χρονιάς το παιχνίδι αυτό μοιάζει να είναι από τα σημαντικότερα μιας και η νίκη πιθανόν να είναι και το εισιτήριο μας για την Ευρωπαϊκή συμμετοχή. Ανεξάρτητα από τη γνώμη του καθενός για το Basketball Champions Leagueο ΑΡΗΣ πρέπει να συμμετέχει στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις για πολλούς και διάφορους λόγους. Και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το καταλάβουν όλοι στην ομάδα αλλά και ο κόσμος που με την σειρά του θα πρέπει να δώσει την έξτρα ώθηση σήμερα το απόγευμα στο Nick Galis Hall. ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Ξεκάθαρο προβάδισμα πρόκρισης πήρε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στην Ρωσία κερδίζοντας την Νίζνι με 65-63! Η ομάδα κυρίως στο πρώτο ημίχρονο έπαιξε μυαλωμένα πειθαρχημένο μπάσκετ και αν στην 4η περίοδο έδειχνε περισσότερη ψυχραιμία θα μπορούσε να είχε κερδίσει με σαφώς μεγαλύτερη διαφορά. Ακόμη και έτσι όμως έχουμε τον πρώτο λόγο για την πρόκριση!

Διαβασμένος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στη Ρωσία με την εικόνα του στο πρώτο δεκάλεπτο να μας εκπλήσσει ευχάριστα μιας και δεν είχε καμία σχέση με ότι έχουμε δει ως τώρα. Εξαιρετικές αλληλοκαλύψεις  στην άμυνα και έξυπνο παιχνίδι στην επίθεση με τους παίκτες μας να διαβάζουν σωστά τα miss match και να χτυπάνε κοντά στο καλάθι με κάθε ευκαιρία. Ακριβώς στους ίδιους ρυθμούς συνεχίστηκε και το δεύτερο δεκάλεπτο με τους Ρώσους να έχουν εγκλωβιστεί για τα καλά στην άμυνα μας και η διαφορά να πηγαίνει στο +15! Στην επανάληψη η Νίζνι αποφάσισε να αλλάξει το παιχνίδι της, να βασιστεί κυρίως στον Αμερικανό Πέρι και να πηγαίνει στο ένας με ένας κοντά στο καλάθι μας. Κάτι που σε συνδυασμό με την κακή διαιτησία αποσυντόνισε την ομάδα μας και επέτρεψε στην Νίζνι να αρχίσει να σκέφτεται ότι μπορεί να γυρίσει το παιχνίδι. Ευτυχώς έστω και με την άμυνα να μην θυμίζει σε τίποτα αυτό που είδαμε στο πρώτο ημίχρονο χάρη στην πολυφωνία στην επίθεση καταφέραμε να απαντήσουμε σε πολλά από τα καλάθια της Νίζνι και να κρατήσουμε τη νίκη έστω με το ισχνό +2. Η ομάδα μπορεί να είχε τα σκαμπανεβάσματα της αλλά γενικά άρεσε πολύ μιας και έδειξε στοιχεία στο παιχνίδι της που δεν είχαμε ξαναδεί. Είδαμε την ομάδα να έχει αγωνιστικό πλάνο και ευλαβικά για μεγάλο χρονικό διάστημα να προσπαθεί να το εφαρμόσει. Είδαμε την μπάλα με κάθε ευκαιρία να πηγαίνει κάτω από το καλάθι αλλά και παίκτες όπως είναι ο Μπελ  και ο Μακγκί σε αρκετές φάσεις να αξιοποιούνται σωστά από τους συμπαίκτες τους. Μεγάλη πληγή οι βολές και από ότι φαίνεται αγιάτρευτη…

Κατώτερη του αναμενομένου παρουσιάστηκε η Νίζνι, κάτι που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην εξαιρετική μας άμυνα κυρίως στο πρώτο ημίχρονο. Αυτό το +2 μπορεί να μας χρίζει φαβορί για την πρόκριση αλλά σε καμία περίπτωση δεν μας εξασφαλίζει κάτι. Η σημερινή εμφάνιση του πρώτου ημιχρόνου θα πρέπει να γίνει οδηγός για τη ρεβάνς αλλά και για την ακόμη πιο δύσκολη συνέχεια!

Σε μια πολύ πιο δύσκολη αποστολή από αυτήν που εκτέλεσε με απόλυτη επιτυχία λίγες ημέρες νωρίτερα, ο ΑΡΗΣ μας καλείται να ξεπεράσει το εμπόδιο της Ρώσικης Νίζνι ώστε να συνεχίσει την πορεία του προς τους ομίλους του basketball champions league. Οι Ρώσοι σαφώς πιο δυνατοί από τους ανύπαρκτους Γεωργιανούς αλλά όπως φάνηκε στα παιχνίδια με την Πόρτο δεν είναι η ομάδα φόβητρο και θα πρέπει από σήμερα να βάλουμε τις βάσεις για την πρόκριση.

Παρά την χαμηλή δυναμικότητα του τελευταίου αντιπάλου μας όλοι είδαμε την ομάδα να αποδίδει σαφώς καλύτερα πάνω στο παρκέ. Ο κόουτς αναφέρθηκε σε αυτή τη βελτίωση και τόνισε όμως ότι η ομάδα χρειάζεται ακόμη χρόνο για να φθάσει στο επιθυμητό επίπεδο. Συνήθως όταν μια ομάδα είναι ανέτοιμη, η άμυνα αποτελεί την "σταθερά" στο παιχνίδι και ύστερα ακολουθούν όλα τα υπόλοιπα. Αυτό ακριβώς θα προσπαθήσουν να κάνουν πρώτα από όλα οι παίκτες του Β.Αγγέλου ώστε να μην επιτρέψουν στους αντιπάλους τους να βρουν ρυθμό στην επίθεση και να φέρουν το παιχνίδι ακριβώς εκεί που τους βολεύει. Άλλωστε η Νίζνι αν ξεχωρίζει για κάτι είναι για την ικανότητα στο σκοράρισμα που έχουν 2-3 παίκτες της, γύρω από τους οποίους στήνεται όλο το παιχνίδι της. Αν μπορέσει ο ΑΡΗΣ να τους μπλοκάρει επιθετικά ακόμη και αν δεν έχουμε το μακρινό σουτ όπως το είχαμε το περασμένο Σάββατο θα βρεθεί ο δρόμος προς το αντίπαλο καλάθι.

Αν και πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό παιχνίδι το σημερινό, ουσιαστικά πρόκειται για το πρώτο crash test της χρονιάς για τον ΑΡΗ μας. Απέναντι σε μια σοβαρή ομάδα θα πρέπει να δείξουμε και εμείς όλα αυτά τα στοιχεία βάσει των οποίων χτίστηκε ο φετινός ΑΡΗΣ. Όπως και να εξελιχθεί πάντως το παιχνίδι θα πρέπει οπωσδήποτε να πάρουμε ένα σκορ που να αφήσει ανοιχτούς λογαριασμούς(αν όχι σκορ πρόκρισης)  για την επανάληψη στο Παλέ. Εκεί που πέρα από το κουραστικό ταξίδι, οι Ρώσοι θα έχουν να αντιμετωπίσουν και τον κόσμο της ομάδος. Διπλό μες στη Ρωσία ΑΡΗ ολέ ολέ!

Άδοξο τέλος για την Εθνική Ελλάδος που γνώρισε την ήττα από τη Ρωσία και έμεινε εκτός τετράδας για ακόμη μια φορά  σε μια διοργάνωση όπου η πορεία της "επίσημης αγαπημένης"  θα μπορούσε να πει κανείς  ότι  ήταν εξαρχής προδιαγραμμένη.  Παρόλο που δεν συνηθίζουμε να ασχολούμαστε με οτιδήποτε άλλο εκτός ΑΡΗ η έλλειψη αγωνιστικών υποχρεώσεων μας οδηγεί να κοιτάμε δεξιά και αριστερά και να ψάχνουμε για οτιδήποτε "διδακτικό" που μπορεί να αξιοποιηθεί  για την αγαπημένη μας και δυστυχώς οι τραγικοί χειρισμοί των ανθρώπων της ΕΟΚ και του εκλεκτού της αποτελούν παράδειγμα  προς αποφυγή για κάθε ομάδα.

Ας τα πάρουμε λοιπόν από την αρχή…

1. Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι και ο κανόνας επιβεβαιώθηκε για ακόμη μια φορά. Το φιάσκο με την επιλογή του προπονητή και η τραγική διαχείριση της φυγής του Γιάννη Αντετοκούνμπο  είχε φαρδιά πλατιά  την υπογραφή των ανθρώπων της ΕΟΚ.
2. Όπως και επί Κατσικάρη έτσι και αυτή τη φορά τα πάντα περιστρεφόντουσαν γύρω από τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Παρόλο που υπήρχε ο φόβος αποχώρησης του αλλά και η πιθανότητα να μην μπορέσει να κάνει την διαφορά μιας και το Ευρωπαϊκό μπάσκετ με το ΝΒΑ έχει πολλές διαφορές και το στυλ του αθλητή είναι 100% προσαρμοσμένο στο ΝΒΑ.
3. Με το σκεπτικό ότι ο Γιάννης θα είναι ο απόλυτος κυρίαρχος στο παρκέ η ομάδα επιλέχθηκαν μια σειρά από ρολίστες πολυτελείας που ακόμη και στις ομάδες τους έχουν συμπληρωματικό ρόλο δίπλα σε κάποιες σπουδαίες μπασκετικές προσωπικότητες.
4. Επιλέχθηκε για προπονητής σε ένα τουρνουά υψηλού επιπέδου ένας άνθρωπος χωρίς φιλοδοξίες και παραστάσεις σε υψηλό επίπεδο που έχει παρατήσει ακόμη και την σκέψη του πρωταθλητισμού εδώ και χρόνια. Αν θέλεις να πας ψηλά θα πρέπει να βρεις ανθρώπους που δεν φοβούνται τα ύψη…
5. Οι επιλογές των παικτών δεν έγιναν καν από τον προπονητή… όπου φάνηκε να χρησιμοποιεί την φάση των ομίλων σαν παιχνίδια προετοιμασίας με διαφορετικά σχήματα και φυσικά χωρίς κανέναν προσανατολισμό/πλάνο σε άμυνα και επίθεση.
6. Η κωλυσιεργία  που έδειξε η ΕΟΚ στο θέμα προπονητή αλλά και η  επιλογή που έκανε έστειλε κατευθείαν στους παίκτες της Εθνικής το μήνυμα ότι ο προπονητής για την συγκεκριμένη ομάδα ήταν δευτερεύων και στην αρχή κάπως έτσι του συμπεριφέρθηκαν.
7. Όσο οι ρολίστες έπαιζαν καλά η Εθνική δεν βλεπόταν και μόνο όταν κάποιοι παίκτες που έχουν ηγετική προσωπικότητα έστω και λίγο βγήκαν μπροστά πιστέψαμε σαν ομάδα ότι κάτι μπορεί να γίνει. Με λίγα λόγια ομάδα χωρίς ηγέτες δεν περπατάει.
8. Και όταν αυτή η ομάδα άρχισε να πιστεύει στις δυνάμεις  της και να ξεδιπλώνει το ταλέντο της πάνω στο παρκέ δεν υπήρχε ο άνθρωπος στην άκρη του πάγκου να το διαχειριστεί. Το μηδαμινό ροτέισον σε  ένα τουρνουά με συνεχόμενα παιχνίδια είναι κάτι το ακατανόητο. Το ότι δεν ξεκουράστηκαν οι βασικοί στο παιχνίδι με τη Ρωσία ακόμα και όταν η διαφορά ήταν στο +12 ήταν έγκλημα.
9. Ο πόιντ γκαρντ είναι ο εγκέφαλος κάθε ομάδος. Για αυτό και η Εθνική όταν είχε τον Καλάθη και τον Σλούκα σε καλή ημέρα τα πήγαινε εξαιρετικά.
10. Ναι στις Εθνικές τα πλάνα των προπονητών είναι περιορισμένα λόγω των συνθηκών. Ένας όμως έμπειρος και καλός προπονητής μπορεί τουλάχιστον να πείσει τους παίκτες του να εφαρμόσουν τα βασικά. Με fullpress στην άμυνα και την μπάλα να περνάει κάτω από το καλάθι  στον ψηλό η Ρωσία γύρισε το παιχνίδι και πήρε τη νίκη.

Σίγουρα η κάτω βόλτα που έχει πάρει η Εθνική εδώ και περίπου 10 χρόνια πονάει όλους τους Έλληνες. Θα μας επιτρέψουν όμως οι φίλοι των άλλων ομάδων εμείς ως Αρειανοί να το παίρνουμε λίγο πιο βαρειά μιας και η Ελληνική επανάσταση στο μπάσκετ είχε εκτός από την Εθνική του 87 και τον ΑΡΗ μας μπροστάρη. Κάτι που πλέον δεν είναι εφικτό να γίνει με κανέναν από τους "μεγάλους" της Αθήνας μιας και σε αντίθεση με τον ΑΡΗ εκείνης της εποχής αυτοί προτιμούν να θριαμβεύβουν πάνω σε συντρίμια. Όλη αυτή η πτωτική πορεία του Ελληνικού μπάσκετ έχει λογική εξήγηση και έχει και κάποιους ανευθυνο-υπεύθυνους που αρνούνται να  ασχοληθούν με ότι συμβαίνει. Μακάρι κάποια στιγμή να δούμε στην ΕΟΚ προσωπικότητες σαν τον Γκάλη και τον Γιαννάκη αλλά και άλλους που βάζουν το άθλημα πάνω από όλα και φυσικά τις αξίες και τα ήθη που πρέπει να συμβαδίζουν με το μπάσκετ. Όσοι ζήσανε τις χρυσές εποχές του μπάσκετ στην Ελλάδα καταλαβαίνουν... για τους νεότερους είναι αδύνατο να το εξηγήσω...

ΥΓ. Δεν περνάνε οι ημέρες μέχρι να αρχίσουμε να παρακολουθούμε τον Αυτοκράτορα και μας πιάνει απελπισία…

ΥΓ2. Διαρκείας σημαίνει στήριξη στην ομάδα!

Παίζοντας καταπληκτική άμυνα για περισσότερα από 40' και πετυχαίνοντας κάποια σπουδαία καλάθια στο έξτρα πεντάλεπτο ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να αποδράσει από τη Ρωσία με μια σημαντική νίκη που ισοδυναμεί σχεδόν με τη μισή πρόκριση στην επόμενη φάση. Αυτή η νίκη επί της Ούνιξ Καζάν μέσα στην έδρα της που θεωρείται ως ένα εκ των φαβορί για την κατάκτηση του φετινού Eurocup είναι και επίσημα το μήνυμα της επιστροφής του Αυτοκράτορα προς όλη την Ευρώπη!

Από το πρώτο δευτερόλεπτο η ομάδα μας παρουσιάστηκε πολύ συγκεντρωμένη και σοβαρή. Και αν και τα σουτ δεν μας πήγαν στο πρώτο δεκάλεπτο η προσήλωση στην άμυνα ήταν αξιοθαύμαστη. Οι παίκτες της Ούνιξ με εξαίρεση κάποια ολιγόλεπτα ξεσπάσματα δεν βρήκαν ποτέ ρυθμό στην επίθεση. Μένοντας μακριά από τις γνωστές επιθετικές τους αποδόσεις οι Ρώσοι τα βρήκαν σκούρα απέναντι στους παίκτες του Δ.Πρίφτη. Μόνο τυχαίο δεν ήταν το γεγονός ότι σε όλο το δεύτερο ημίχρονο η ομάδα μας όχι μόνο ήταν μπροστά στο σκορ αλλά προσπαθούσε να χτίσει και μια διαφορά ασφαλείας. Με τον Χάγκινς να προσφέρει κάποιους εύκολους πόντους, τον Μακνήλ να βάζει με το ζόρι την μπάλα στο καλάθι όταν οι υπόλοιποι κολλούσαν και τους Γουότερς και Γουάιτ να βοηθάνε και αυτοί επιθετικά ο ΑΡΗΣ επέβαλλε τον ρυθμό του. Ξανθόπουλος και Πελεκάνος έδωσαν λύσεις με τον Πελεκάνο να πετυχαίνει και ένα καθοριστικό τρίποντο στην παράταση όταν το ηθικό όλης της ομάδος ήταν πεσμένο από τον τρόπο με τον οποίο χάθηκε η νίκη στην κανονική διάρκεια του αγώνα. Ο Μακνήλ από την άλλη αυτό που δεν έκανε στην κανονική διάρκεια του αγώνα το έκανε με τον καλύτερο τρόπο στην παράταση όπου έμοιαζε ασταμάτητος. Με τα τελευταία δευτερόλεπτα το παιχνίδι να παραμένει αμφίρροπο η ομάδα μας βασίστηκε και πάλι στην άμυνα  διαφυλάσσοντας το +1 και φθάνοντας σε αυτή τη σπουδαία νίκη. Μια νίκη που θα μπορούσε να είχε έρθει πολύ πιο εύκολα στην κανονική διάρκεια αν έκαναν απλά ένα φάουλ στον Λάγκφορντ πριν προλάβει και πασάρει στον Καϊμακόγλου που έστειλε το παιχνίδι στην παράταση....

Μετά από αυτή τη νίκη θέλω να πιστεύω ότι άπαντες εντός και εκτός ομάδος να συνειδητοποιήσουν τις δυνατότητες που έχει ο φετινός ΑΡΗΣ και να πάψουν με κάθε ευκαιρία να αναφέρονται σε χαμηλά μπάτζετ και λοιπές δικαιολογίες. Ακόμη και με τις όποιες αδυναμίες και κενά στο ρόστερ αυτή η ομάδα μπορεί να πετύχει πάρα πολλά. Αυτό απέδειξε σήμερα παίρνοντας τη νίκη απέναντι σε μια πολύ καλή ομάδα που την έκανε να φαίνεται πολύ λίγη για την φήμη που έχει. Και όλα αυτά χωρίς να πιάσει κάποια σπουδαία επιθετική απόδοση, χωρίς να βάζει τρίποντα από το κέντρο αλλά παίζοντας σοβαρά και ψυχωμένα από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα. Αυτό τον ΑΡΗ γουστάρουμε, αυτόν τον ΑΡΗ θέλουμε να βλέπουμε! Μπράβο στον προπονητή και τους παίκτες για αυτή την μεγάλη νίκη! Πάμε για την επόμενη!!!

ΥΓ. Η σημερινή εμφάνιση δικαιολογεί όλους εμάς που γκρινιάζουμε και ζητάμε το κάτι παραπάνω από την ομάδα μας... Αυτή η ομάδα δεν έχει ταβάνι και μπορεί να παίξει ακόμη καλύτερα!

Ημέρα γιορτής και  εθνικής υπερηφάνειας η σημερινή για όλο τον Ελληνισμό. Τι πιο ωραίο για εμάς τους Αρειανούς να συνδυαστεί αυτή η ημέρα με μια μεγάλη νίκη που θα μας κάνει ακόμη πιο υπερήφανους όπως μόνο η Αρειανάρα ξέρει! Σε λίγες ώρες από τώρα στο μακρινό Καζάν ο ΑΡΗΣ μας θα δώσει ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι για το Eurocup. Τα προγνωστικά είναι εις βάρος μας αλλά ο φετινός ΑΡΗΣ μας δίνει το δικαίωμα να κοιτάμε ψηλά χωρίς να διακρίνουμε "ταβάνι".

Η Ούνιξ Καζάν αν και μετρά κάτι παραπάνω από 2 δεκαετίες ζωής  είναι μια αρκετά δυνατή ομάδα και εκ των μόνιμων πρωταγωνιστών της διοργάνωσης. Όπως οι περισσότερες ρώσικες ομάδες έτσι και αυτή έχει καταφέρει και δελεάσει με αρκετά παχυλά συμβόλαια εξαιρετικούς παίκτες από όλα τα μέρη του πλανήτη με αποτέλεσμα να αποτελεί φόβητρο για τις υπόλοιπες ομάδες του θεσμού. Η Στεάουα γνώρισε τη συντριβή απέναντι της όπως ήταν αναμενόμενο ενω και η Μπάνβιτ αποτελέσε απλά μια πιο δυνατή προπόνηση για τους Ρώσους. Αυτό όμως δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε να γίνει σήμερα και κλειδί για να το πετύχουμε είναι η άμυνα. Λάγκφορντ, Κόλομ και Μιλακνις είναι οι παίκτες που σηκώνουν το επιθετικό βάρος της ομάδος χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μπορούμε να υποτιμήσουμε τους υπόλοιπους. Η Ούνιξ έχει βάθος πάγκου και αρκετούς παίκτες που συνεισφέρουν σε άμυνα και επίθεση.  Στοχεύοντας στον Ισπανό Κόλομ που είναι ο εγκέφαλος της ομάδος και παίζοντας δυνατή περιφερειακή άμυνα ίσως να καταφέρουμε να προβληματίσουμε τους ρώσους και να επιβάλλουμε το δικό μας ρυθμό. Από εκεί και πέρα καθοριστικό ρόλο θα παίξει και η συγκέντρωση που θα δείξουμε στην επίθεση. Η ομάδα φέτος έχει πλούσιο επιθετικό ταλέντο αλλά πολλές φορές δεν έχει καθαρό μυαλό. 

Το καλό με τη φετινή χρονιά που υπάρχουν οι Ευρωπαϊκές υποχρεώσεις είναι ότι τα παιχνίδια είναι συνεχόμενα. Χρόνος για μίζερη κριτική δεν υπάρχει ενώ τα παιχνίδια είναι τόσο κοντά το ένα με το άλλο όπου ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του έχουν άμεσα τη δυνατότητα μέσα από τους αγώνες να βελτιωθούν και να αποδείξουν ότι ο ΑΡΗΣ και αγωνιστικά βαδίζει στο σωστό μονοπάτι. Δεν έχουν πάρει τα μυαλά μας αέρα που θέλουμε νίκη μέσα στη Ρωσία. Αυτή η ομάδα μας έχει κάνει να το πιστέψουμε και για αυτό περιμένουμε και ζητάμε να δούμε σπουδαία πράγματα. Πανηγυρίζοντας απλά νίκες κόντρα στον ανύπαρκτο συμπολίτη δεν πρόκειται να φθάσουμε πουθενά. Αντιθέτως παιχνίδια σαν το σημερινό αποτελούν ιδανική ευκαιρία για να κάνεις τον μπαμ και να δηλώσεις περίτρανα την επιστροφή σου στο μπασκετικό Ευρωπαϊκό στερέωμα! ΑΪΝΤΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΚΑΝΕ ΜΑΣ ΝΑ ΤΡΕΛΛΑΘΟΥΜΕ!!!

Μόλις για ένα δεκάλεπτο κατάφερε η ομάδα μας να κοντράρει την Κίμκι και να παραμείνει στην διεκδίκηση της νίκης. Μετά το καλό ξεκίνημα χάρη στο οποίο σχεδόν σε όλο το πρώτο δεκάλεπτο βρισκόμασταν μπροστά στο σκορ ακολούθησε μια κακή δεύτερη περίοδο όπου χάρη σε αρκετά  χαμένα  καλάθια από σχεδόν εξ επαφής  και στιγμές ολιγωρίας στην άμυνα δώσαμε την ευκαιρία στους Ρώσους να βρουν ρυθμό και να πάρουν μια διψήφια διαφορά. Από εκεί και πέρα όλα έγιναν εύκολα για τους αντιπάλους μας όπου δεν συνάντησαν σχεδόν καμία αντίδραση. Μπορεί ο ΑΡΗΣ να είχε τον Δημήτρη Βεργίνη σε εξαιρετική μέρα που πέτυχε 19 πόντους με αρκετά καλά ποσοστά ευστοχίας και τους Ταπούτο και Ντέιβις να δίνουν κάποιες λύσεις επιθετικά αλλά όπως ήταν αναμενόμενο για να κερδίσουμε σήμερα έπρεπε να ήμασταν πολύ καλύτεροι. Η στατιστική τα λέει όλα μιας και μόνο στις βολές υπερτερούμε των αντιπάλων μας. Πάντως ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα μπορώ να πω ότι είδα μια ελαφριά βελτίωση στο επιθετικό κομμάτι της ομάδος με την μπάλα να κυκλοφορεί καλύτερα, τα αψυχολόγητα μακρινά σουτ να έχουν μειωθεί και την μπάλα να περνάει και μερικές φορές στους ψηλούς. Δεν ξέρω αν έτυχε απλά σήμερα και φάνηκαν αυτά τα στοιχεία ή  τελικά ο Β.Αλεξανδρής επωφελούμενος την έλλειψη αγωνιστικών υποχρεώσεων κατάφερε να περάσει κάποια πράγματα στους παίκτες του αλλά θα φανεί στα παιχνίδια που ακολουθούν. Όσο και αν θέλαμε να βλέπαμε την έκπληξη όλοι περιμέναμε μια τέτοια εξέλιξη και ίσως και χειρότερη γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε εκτός της δυναμικότητας του αντιπάλου και την αποχή των παικτών από τις προπονήσεις τις τελευταίες ημέρες που σίγουρα επηρέασε τους παίκτες μας. Πλέον και οι μαθηματικές ελπίδες μας εξανεμίστηκαν και το παιχνίδι με την Ντόνετσκ στην τελευταία αγωνιστική του Eurocup αποτελεί τυπική διαδικασία. Φυσικά το ενδιαφέρον μας πλέον στρέφεται αποκλειστικά στις διοικητικές εξελίξεις που σύμφωνα με τα ρεπορτάζ έχει βρεθεί λύση που θα μας δημοσιοποιηθεί αύριο. Πριν κάνουμε οποιοδήποτε σχόλιο σχετικά με τις παραμέτρους αυτής της λύσης όπως έχουν βγει προς τα έξω καλό είναι να κάνουμε μερικές ώρες υπομονή μέχρι την Γ.Σ. της ΛΦΑ όπου είναι προγραμματισμένο να συζητηθεί το συγκεκριμένο θέμα. Ως τότε και μέχρι να δοθεί πραγματική λύση και να σταματήσουν όλα αυτά που ντροπιάζουν την μεγαλύτερη ομάδα της Ελλάδος στο μπάσκετ εμείς από εδώ θα το φωνάζουμε ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Την κατάσταση που επικρατεί στον μπασκετικό ΑΡΗ την γνωρίζουμε όλοι μας πολύ καλά. Αυτό όμως που πολλοί δυσκολεύονται ή δεν θέλουν να κατανοήσουν είναι το δίκιο των Ελλήνων παικτών της ομάδος που παραμένουν απλήρωτοι και αντί για χρήματα παίρνουν υποσχέσεις που δεν τηρούνται. Δεν είναι τυχαίο ότι παίκτες σαν τον Μ.Κακιούζη, Σ.Ηλιάδη και Ν.Χατζηβρέττα που όποτε αναφέρονται στον ΑΡΗ μας μιλάνε με τον χειρότερο τρόπο για αυτούς που εκπροσωπούν τον ΑΡΗ διοικητικά. Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη συνέντευξη του Ν.Χατζηβρέττα που  ”φωτογραφίζοντας” τον Γ.Δαμιανίδη καυτηρίασε τον απαράδεκτο τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται κυρίως οι Έλληνες παίκτες, το γεγονός ότι έπαιζε επί 16 μήνες απλήρωτος και ότι ενώ είχε την διάθεση να αγωνιστεί και φέτος στον ΑΡΗ μας ακόμη και δωρεάν και είχε μιλήσει με τον Β.Αλεξανδρή κανείς από την διοίκηση του ΑΡΗ δεν επικοινώνησε μαζί του. Βλέπετε οι νοικοκύρηδες-διαχειριστές της ομάδος ούτε τα βασικά δεν κάνουν παρόλο που μας παρουσιάζονται συστηματικά ως μοναδική διέξοδος και “σωτήρες” του μπασκετικού ΑΡΗ. Έτσι λοιπόν με όλα αυτά που συμβαίνουν η απόφαση των παικτών να συνεχίσουν την αποχή τους και στην Ρωσία φαντάζει κάτι λογικό. Όσο για το παιχνίδι μετά την αποδυνάμωση της ομάδος με την φυγή του Τζέιμς που οδήγησε στο στραπάτσο στην Γαλλία αλλά και την εντυπωσιακή νίκη της Ντόνετσκ επί της Κίμκι οι ελπίδες για πρόκριση έχουν σχεδόν εξανεμιστεί. Μπορεί να υπάρχει ένα σενάριο που να περιλαμβάνει νίκη του ΑΡΗ μας σήμερα και ήττα της Ντόνετσκ από την Βιλερμπάν αλλά και πάλι θα μετρήσουν και οι διαφορές πόντων κάτι που σημαίνει ότι οι πιθανότητες είναι σχεδόν μηδαμινές. Παρόλα αυτά οι παίκτες μας απλήρωτοι ή πληρωμένοι οφείλουν να σεβαστούν την φανέλα που φοράνε και τον κόσμο που ακολουθεί αυτή την ομάδα. Οφείλουν να τα δώσουν όλα μέσα στο γήπεδο και να διεκδικήσουν με όλες τις δυνάμεις τους την νίκη, γιατί από την στιγμή που φοράνε την φανέλα του ΑΡΗ μας είναι υποχρεωμένοι να παλεύουν για την νίκη. Άσχετα με το τελικό αποτέλεσμα ο κόσμος έχει κρίση και μπορεί να εκτιμήσει την προσπάθεια όπως μπορεί και να διακρίνει και την αδιαφορία. Ως τώρα δεν έχουμε δει αδιάφορους παίκτες και παρά τα αρνητικά αποτελέσματα κανείς δεν τους έχει “αγγίξει”. Αφήστε τα προβλήματα στην άκρη και παίξτε σαν ΑΡΗΣ και την Πέμπτη τα συζητάτε με τον πρόεδρο μιας και όπως κυκλοφόρησε βρέθηκε λύση στο διοικητικό αδιέξοδο. Μια λύση που σύμφωνα με τις πληροφορίες έχει να κάνει με την επαναδραστηριοποίηση των μετόχων αλλά μέχρι να μάθουμε τις λεπτομέρειες αυτής της λύσης επιτρέψτε μας να κρατάμε μικρό καλάθι. Μπορεί το παιχνίδι με την Κίμκι να έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα αλλά όπως είναι φυσιολογικό δεν χάνουμε παιχνίδι που αγωνίζεται η Αρειανάρα μας. Έτσι λοιπόν λίγο πριν τις 17.00 θα αρχίσουμε την αναζήτηση για κάποιο Live Tv  link ώστε να παρακολουθήσουμε ζωντανά την αναμέτρηση. Για αυτό όλοι συντονισμένοι στα σχόλια αυτού του ποστ. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Μια από τις πιο βαριές εντός έδρας ήττες στην ένδοξη Ευρωπαϊκή ιστορία της ομάδος παρακολουθήσαμε σήμερα σε ένα παιχνίδι που σίγουρα περιμέναμε κάτι παραπάνω. Το ότι η Κίμκι είναι δικαιολογημένα το φαβορί της διοργάνωσης λόγω της ποιότητας των παικτών που διαθέτει είναι κάτι που το ξέραμε από την αρχή παρόλα αυτά όμως έστω για ένα δεκάλεπτο ο ΑΡΗΣ έδειξε ότι μπορούσε να χτυπήσει το παιχνίδι. Όταν λοιπόν από το τραγικό πρώτο δεκάλεπτο που καταφέραμε να ολοκληρώσουμε χωρίς να πετύχουμε ούτε ένα καλάθι αλλά μόνο 4 βολές καταφέρνουμε και κάνουμε ένα επιμέρους σκορ 26-15 στο δεύτερο δεκάλεπτο τότε νομίζω ότι δικαιολογημένα δεν μπορώ να δεχτώ ότι αυτοί οι 25 πόντοι και η γενικότερη εικόνα που είδαμε στο Β ημίχρονο η πραγματική διαφορά μεταξύ των 2 ομάδων. Σίγουρα η Κίμκι έχει πολλές επιλογές ώστε να μην τα περιμένει όλα από 1 ή 2 παίκτες σε αντίθεση με τον ΑΡΗ μας που δεν έχει την πολυτέλεια των επιλογών και ευελπιστεί να πάρει έστω και λίγο από όλους τους παίκτες που θα αγωνιστούν. Όταν λοιπόν Τσαλδάρης και Ντέιβις έχουν μόλις 5 πόντους, σχεδόν όσα και τα λάθη τους και όλη η ομάδα έχει μόλις 1 στα 16 τρίποντα κόντρα στο 53% των Ρώσων στα τρίποντα τότε το σκορ φαντάζει λογικό. Τίποτα δεν δούλεψε σωστά στην επίθεση και κανείς παίκτης εκτός από κάποια ξεσπάσματα του Βεργίνη δεν μπόρεσε να δώσει λύσεις όταν η ομάδα κόλλησε. Φιλότιμη η προσπάθεια του Μόλντροου και του Κεϊρούς αλλά ως εκεί, παραπέρα το χάος... Παρά την 25αρα στο κεφάλι δεν μπορώ να πω ότι νιώθω απογοητευμένος γιατί απέναντι είχαμε πραγματικά μια καλή ομάδα με παίκτες που σούταραν με εκπληκτική αυτοπεποίθηση και δεν συγχωρούσαν ούτε στιγμή αδράνειας της άμυνας μας. Αλλά βλέποντας τον ΑΡΗ του δευτέρου δεκαλέπτου και όλο εκείνο το ξέσπασμα που βασίστηκε στην πολύ καλή άμυνα και σε ωραίους συνδυασμούς με ενέργειες κοντά στο καλάθι και όχι κάποια μακρινά σουτ που συνηθίζουμε μου μένει το παράπονο ότι μπορούσαμε να κοιτάξουμε στα μάτια τον αντίπαλο μας και να κάνουμε την έκπληξη. Βέβαια για να λέμε την αλήθεια σε ένα τέτοιο Παλέ με τον παλμό που είχε η κερκίδα και την ενέργεια που μεταδίδει στην ομάδα κάτι που είδαμε στο δεύτερο δεκάλεπτο όπου  το γήπεδο πήρε φωτιά και το ξέσπασμα κόσμου και ομάδος ήταν ισοπεδωτικό.  Το πρόβλημα είναι στην διάρκεια, εμείς στην κερκίδα την έχουμε την διάρκεια και μπορούμε για πολύ περισσότερο από 40' να βγάζουμε αυτήν την ενέργεια αλλά το θέμα είναι οι παίκτες μας. Εκεί πρέπει να δουλέψει ο Β.Αλεξανδρής όπως και στον τομέα της ψυχολογίας γιατί όταν ο πιο έμπειρος παίκτης της ομάδος σου όπως είναι ο Τσαλδάρης δεν έχει το καθαρό μυαλό και την απαραίτητη ψυχραιμία για να καλμάρει ολόκληρη την ομάδα και να δείξει τον δρόμο προς την νίκη τότε τι να περιμένουμε από τους υπόλοιπους. Χαλάρωσε Δημητράκη, μπορεί να έγινε αρκετός ντόρος γύρω από το όνομα σου αλλά κανείς δεν θα σου ζητήσει τα ρέστα... Μπορεί να αρχίσαμε στραβά αλλά τίποτα δεν έχει χαθεί. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και στην προηγούμενη φάση πάλι με εντός έδρας ήττα ξεκινήσαμε. Ας ελπίσουμε να μας πάει γούρι και τελικά να προκριθούμε!