Σαν χαμένος στην μετάφραση έμοιαζε σήμερα ο ΑΡΗΣ απέναντι στα «δεύτερα» του Ολυμπιακού γνωρίζοντας πικρή ήττα από μια στημένη φάση…  για ακόμη μια φορά. Τραγικοί σχεδόν όλοι οι παίκτες με τον Μπούργος να βάζει την υπογραφή του στο σημερινό συνονθύλευμα. Δικαιολογημένη η αγανάκτηση του κόσμου με την εικόνα της ομάδος να τον πληγώνει περισσότερο  από το τελικό αποτέλεσμα.

ΣΕ ΡΥΘΜΟΥΣ ΔΙΠΛΟΥ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗΣ

Αν δεν ήσουν ενημερωμένος για την σημασία του αγώνα δύσκολα παρακολουθώντας τον να μπορούσες να διακρίνεις ότι η ομάδα μας σήμερα καιγόταν για τη νίκη και απέναντι μας ήταν μια αδιάφορη ομάδα με μπόλικες αλλαγές και παίκτες που πρώτη φορά έπαιζαν φέτος. Άνευρος, κουρασμένος, υπερβολικά αγχωμένος και εκνευριστικά αργός σε σκέψη και εκτέλεση κάθε κίνησης. Ακόμη και στις πιο απλές πάσες οι παίκτες μας κατάφερναν να κάνουν λάθη ενώ όσες φορές τους δόθηκε η ευκαιρία να τρέξουν και να συνδυαστούν μπροστά από την αντίπαλη εστία πάντα έκαναν την λάθος επιλογή. Στην άμυνα παρόλο που δεν δεχθήκαμε πίεση καταφέραμε σαν σε επανάληψη να φάμε άλλο ένα γκολ από στημένο με τους 2 στόπερ μας να παραμένουν καρφωμένοι στο έδαφος. Κάτω από την βάση όλοι οι παίκτες που σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι έδειξαν το χειρότερο τους πρόσωπο.

ΣΤΑ ΧΑΜΕΝΑ ΚΑΙ Ο ΜΠΟΥΡΓΟΣ

Δεν θα ήταν λογικό να μείνει έξω από αυτήν την ντροπιαστική εξίσωση της σημερινής εμφάνισης ο Μπούργος. Ανεξαρτήτως τακτικής και ατομικής απόδοσης των παικτών το κομμάτι της πνευματικής προετοιμασίας έχει να κάνει με το τεχνικό τιμ και αυτό που φάνηκε σήμερα ήταν ότι ο ΑΡΗΣ ήταν απόλυτα ανέτοιμος σε όλα τα επίπεδα. Σαν να μην είπε κανείς στους παίκτες ότι αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά παιχνίδια της χρονιάς που μπορεί να σου εξασφαλίσει το εισιτήριο της Ευρώπης. Η μεγαλύτερη όμως αποτυχία είναι ότι αν και ήξερες ότι πρέπει πάση θυσία να σκοράρεις και ότι αυτό θα έπρεπε να το κάνεις με διαφορετικό τρόπο λόγω της απουσίας του Καμαρά τελικά δεν καταφέραμε καν να γίνουμε απειλητικοί μιας κανείς δεν ήξερε τι ρόλο τραβούσε στην επίθεση της ομάδος. Μέχρι και Μάνος που μπήκε στα τελευταία λεπτά κινήθηκε εκτός περιοχής… Αυτής της μόνιμα άδεια από παίκτες μας αντίπαλης περιοχής. Οι δηλώσεις του μετά από τη λήξη του αγώνα για μεγάλη προσπάθεια και ευκαιρίες δείχνει το πόσο μπερδεμένος είναι.

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΧΑΘΕΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Μια από τις χειρότερες εμφανίσεις της χρονιά μας «φύλαγε» ο ΑΡΗΣ για σήμερα σε ένα παιχνίδι όπου έπρεπε να το κερδίσουμε πάση θυσία.  Άψυχος και αναποτελεσματικός από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό κατάφερε να αναδείξει τα «δεύτερα» του Ολυμπιακού και να πετάξει με ευκολία 3 βαθμούς. Τίποτα δεν έχει χαθεί ακόμη αλλά με τέτοια εικόνα δεν μπορείς να ελπίζεις για πολλά. Μονόδρομος η άμεση αντίδραση από παίκτες και προπονητή που στα εναπομείναντα παιχνίδια οφείλουν να κατέβουν στο γήπεδο… γιατί σήμερα δεν κατέβηκαν.

Με το πόδι πατημένο στο γκάζι ο ΑΡΗΣ μας πρόσφερε άλλο ένα ευχάριστο απόγευμα κερδίζοντας τη φιλόδοξη Λάρισα χωρίς να αγχωθεί σε κανένα σημείο του αγώνα. Οι παίκτες του Γ.Καστρίτη με τη γνωστή τους μαχητικότητα δεν άφησαν κανένα περιθώριο στους αντιπάλους τους. Αρνητικοί πρωταγωνιστές οι 3 διαιτητές που ακόμη και όταν όλα είχαν έκαναν ότι μπορούσαν για να εκνευρίσουν τον κόσμο.

ΑΜΥΝΑ ΑΜΥΝΑ ΑΜΥΝΑ

Πονοκέφαλος έχει καταντήσει ο ΑΡΗΣ για τους αντιπάλους με την επιθετική του άμυνα να βελτιώνεται διαρκώς και να καταστρέφει με συνοπτικές διαδικασίες κάθε επιθετικό πλάνο. Αν εξαιρέσεις τα συνηθισμένα ανόητα φάουλ στο ξεκίνημα του αγώνα κοντά στο κέντρο η ομάδα έδειξε απίστευτη προσήλωση στην άμυνα και κατάφερε να διαχειριστεί εξαιρετικά το πρόβλημα με τα φάουλ που στα πρώτα λεπτά έκανε την εμφάνιση του. Ακόμη και η αδυναμία κάτω από το καλάθι που υπήρχε στο πρώτο δεκάλεπτο όσο κυλούσαν τα λεπτά διορθωνόταν.

ΒΡΗΚΕ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Αν εξαιρέσεις κάποιους αιφνιδιασμούς και τα τρίποντα στην επίθεση υπήρχαν αρκετά νεκρά διαστήματα και ιδιαίτερα απέναντι σε οργανωμένη άμυνα δεν υπήρχαν λύσεις. Όταν όμως στο άλλο μισό δεν «περνούσε» τίποτα οι παίκτες κατάφερναν τελικά να βρίσκουν και λύσεις στην επίθεση ακόμη και μέσα στο καλάθι. Χαρακτηριστική η 3^η περίοδο που αν και δυσκολευόμασταν πολύ στην επίθεση τελικά καταφέραμε να διατηρήσουμε το προβάδισμα κυρίως λόγω της «ατσαλένιας» άμυνας.

ΕΦΥΓΕ Ο ΧΑΝΛΑΝ ΚΑΙ ΗΡΘΕ Η ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Η αποχώρηση του Χάνλαν ήταν μια σημαντική απώλεια για τη συνέχεια του πρωταθλήματος. Ωστόσο αυτή η νέα κατάσταση σε συνδυασμό με την αποφυγή οποιουδήποτε αρνητικού σεναρίου για την τελική κατάταξη έδωσε την ευκαιρία σχεδόν σε όλους τους παίκτες να παίξουν πιο ελεύθερα στην επίθεση. Δεν είναι σύμπτωση ότι ο ΑΡΗΣ έχει βρει κάμποσους πρωταγωνιστές στην επίθεση από την ημέρα που έφυγε. Ακόμη και όταν ο Κέλι αγκομαχά… υπάρχουν λύσεις. Σήμερα ήταν ο Κάουαν με τον Τζούστον, τις προάλλες ο Λόκετ με τον Πουλιανίτη και οι υπόλοιποι ακολουθούν. Μέχρι και ο Σχίζας έχει καταφέρει στο πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μετά την επιστροφή του να δείξει ότι αυτοί που επέμεναν ότι μπορούσε να βοηθήσει σημαντικά τον φετινό ΑΡΗ είχαν δίκιο.  Μέχρι και ο Κέλι έχει επηρεαστεί από αυτό το κλίμα και αφήνει χώρο στους συμπαίκτες του σε αντίθεση με την παρουσία προτού φύγει για Αμερική.

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΠΟΥ ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Συμμετοχή ύστερα από κάμποσα χρόνια στα πλέιοφς, 5^η – 6^η θέση με ένα από τα χαμηλότερα μπάτζετ  κτλ κτλ. Ανούσιες λεπτομέρειες που σε άλλες χρονιές θα γινόντουσαν σημαία για να πείσουν τον κόσμο ότι κάτι καλό γίνεται… αλλά φέτος είναι περιττό μιας και αυτός ο ΑΡΗΣ του Γ.Καστρίτη και των μαχητικών παικτών δεν χρειάζεται ούτε υπότιτλους ούτε επεξηγήσεις. Και μόνο που έχει καταφέρει ύστερα από χρόνια να μας  προσφέρει  απλόχερα όμορφες μπασκετικές στιγμές και χαμόγελα με τόσο εμφατικό και γουστόζικο τρόπο όπως έκανε σήμερα, είναι αρκετό!  Σημαντική νίκη που αναμένεται να παρατείνει ευχάριστα τη διάρκεια του φετινού πρωταθλήματος. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Πολύς ζήλος από την διαιτητική τριάδα για να πέσει στο τέλος η διαφορά κάτω από τους 10 πόντους σε ένα παιχνίδι όπου και η νίκη και η διαφορά πόντων είχε κριθεί πολύ πριν τα τελευταία δευτερόλεπτα.  Το χάσαμε το στοιχηματάκι;

ΥΓ2. Τι έγινε βρε Φώτη; Κατάλαβες ότι η πόρτα είναι για τα καλά κλειστή(παρά το σπρώξιμο) και είπες να αφήσεις τις "καλές σχέσεις" στην άκρη;

Από πνευματικά ανέτοιμος ως μπερδεμένος παρουσιάστηκε σήμερα ο ΑΡΗΣ στο κρίσιμο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό γνωρίζοντας την ήττα με 1-0. Σαν να μην ήξερε τι ήθελε μέσα στο γήπεδο ο ΑΡΗΣ χάθηκε στις ανασφάλειες του πετώντας σημαντική ευκαιρία για να εξασφαλίσει σημαντικό προβάδισμα για την Ευρώπη. Και όλα αυτά απέναντι σε έναν Παναθηναϊκό που πέρα από την ιδιαίτερη διάθεση που έδειξαν οι παίκτες του δεν είχε να παρουσιάσει κάτι άλλο.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ …ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΠΕΡΔΕΜΑΤΑ

Τα πάντα κρίνονται εκ του αποτελέσματος και σήμερα το αποτέλεσμα έδειξε μια σωρεία λαθών από τον Μπούργος. Από την έμπνευση της τριπλέτας Σάσα-Ντουκουρέ-Ματίγια, την συμμετοχή του Γκάμα στο αρχικό σχήμα σε ένα παιχνίδι όπου ήθελες ταχύτητα για να χτυπήσεις στην αντεπίθεση, την ανοχή στον Καμαρά μέχρι και τις βιαστικές περίεργες αλλαγές όλα βγήκαν λάθος.  Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω ένας μπερδεμένος ΑΡΗΣ που δεν ήξερε τι έκανε μέσα στο γήπεδο ενώ φαινόταν ότι το παιχνίδι είναι στα μέτρα του …ακόμη και αν έπαιζε με 10 παίκτες. Μπερδεμένος από την αρχή που τρώει ένα γκολ από το πουθενά μέχρι το τέλος που δεν πήρε πότε την απόφαση να πιέσει και ότι βγει…

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΑΝΕΤΟΙΜΟΙ ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ

Ελάχιστοι ήταν αυτοί που ξεχώρισαν σήμερα μιας και η συντριπτική πλειοψηφία έμοιαζε να είναι ακόμη σε πασχαλινές διακοπές. Έλειψε η ένταση στις κινήσεις τους, έλειψε το καθαρό μυαλό στην κρίσιμη πάσα ή στην τελική προσπάθεια. Ενώ η περίπτωση του Καμαρά σηκώνει πολύ κουβέντα μιας και ακόμη μια φορά κατάφερε να ξεχωρίσει για την συμπεριφορά του παρά για την αγωνιστική του απόδοση χαντακώνοντας ολόκληρη την ομάδα. Είχαμε τους τραυματισμούς, είχαμε την περίπτωση Μήτρογλου αλλά το ότι η ομάδα ξέμεινε για διάφορους λόγους από επιθετικούς είναι ένα τεράστιο έγκλημα.

ΕΧΑΣΕ ΤΟ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Πνευματικά ανέτοιμος κατέβηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στο γήπεδο παρά την κρισιμότητα του αγώνα. Νωθροί παίκτες, τακτικά μπερδεμένοι έχασαν από έναν Παναθηναϊκό που δεν έκανε τίποτα το ιδιαίτερο ακόμη και όταν έπαιζε με παίκτη παραπάνω. Πισωγύρισμα η σημερινή ήττα και εμφάνιση στη Λεωφόρο που μας αφήνει πιο πίσω σε αυτή την κούρσα για το ευρωπαϊκό εισιτήριο. Ωστόσο τίποτα δεν έχει τελειώσει και όλα θα κριθούν σε έναν «τελικό» με την ΑΕΚ στο Κλ.Βικελίδης.

ΥΓ. Μέτριος ο ΑΡΗΣ σήμερα, μέτριος και ο διαιτητής με τον VARista.

ΥΓ2. Μπράβο στα αλάνια που βρέθηκαν κοντά στην ομάδα!

Κατάθεση ψυχής είδαμε από τους παίκτες του ΑΡΗ σήμερα του Παλέ επικρατώντας επί του ποακ στο φινάλε μιας αναμέτρησης που όπως εξελίχθηκε φαινόταν χαμένη. Το πείσμα του Νετζήπογλου, η σκυλίσια άμυνα στο τελευταίο δεκάλεπτο, τα μεγάλα σουτ των Γουίλιαμς και Πουλιανίτη και η ψυχραιμία του Κάουαν κατάφεραν το δυσοίωνο 55-66 να το εξαφανίσουν και να οδηγήσουν τον ΑΡΗ σε μια ακόμη σπουδαία νίκη με ανατροπή! Ξέφρενο πάρτι στο Παλέ και αποθέωση των πρωταγωνιστών!

ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ

Αγχωμένος και νωθρός μπήκε ο ΑΡΗΣ στο παιχνίδι κάτι που αποτυπωνόταν κυρίως από την έλλειψη συγκέντρωσης σε άμυνα και επίθεση. Σαν να μην είχαν «διαβάσει» καθόλου τους αντιπάλους τους, οι παίκτες μας μάρκαραν ανούσια ψηλά, με δυσκολία άλλαζαν μαρκαρίσματα  και επέτρεπαν στους αντιπάλους μας να βρουν αμαρκάριστα σουτ και να μας πληγώσουν. Παρά το γεγονός ότι καταφέραμε με τη λήξη του πρώτου δεκαλέπτου να προσπεράσουμε στο σκορ ήδη είχαμε δώσει στον συμπολίτη το περιθώριο να πιστέψει ότι μπορούσε να φύγει με τη νίκη.

ΟΛΑ ΣΤΡΑΒΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΟΔΑ

Σαν να μην έφθανε η έτσι και αλλιώς κακή άμυνα μας είχαμε και τους διαιτητές να δείχνουν μια μονόπλευρη υπερευαισθησία στις επαφές και να φορτώνουν με γρήγορα φάουλ τους παίκτες μας. Κάτι που έφερε ακόμη περισσότερη στην αμυντική μας συγκέντρωση με αποτέλεσμα συχνά πυκνά οι περιφερειακοί του συμπολίτη να βρίσκουν εύκολους διαδρόμους προς το καλάθι μας.

ΓΥΡΙΣΕ Ο ΔΙΑΚΟΠΤΗΣ ΚΑΙ ΟΛΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Και εκεί που όλα έδειχναν μαύρα… μίλησε η καρδιά! Αυτό δηλαδή το πάθος και πείσμα που χαρακτηρίζει τον φετινό ΑΡΗ και τον έχει κάνει ίσως την πιο ανθεκτική ομάδα του πρωταθλήματος παρά τα μύρια προβλήματα και τις έτσι και αλλιώς περιορισμένες δυνατότητες της. Άμυνα για όσκαρ, μεγάλα σουτ και ένα επιμέρους σκορ 22-12 στο τέταρτο δεκάλεπτο που έβαλε φωτιά στο Παλέ!

ΑΓΧΩΘΗΚΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΟΣΟ ΕΠΡΕΠΕ

Όπως και στο πρώτο παιχνίδι έτσι και σήμερα ο ΑΡΗΣ αγχώθηκε πολύ περισσότερο από όσο έπρεπε. Ναι αυτοί οι αγώνες έχουν την ξεχωριστή τους σημασία αλλά δεν γίνεται αυτό να επηρεάζει σε τέτοιο βαθμό την ομάδα. Λείπει η εμπειρία, λείπουν οι λύσεις από τον πάγκο αλλά όταν όλη την χρονιά έχεις δείξει 4-5 καλά πράγματα και μια συνέπεια στην άμυνα δεν γίνεται ξαφνικά να τα ξεχνάς. Για αυτό άλλωστε όταν το παιχνίδι φάνηκε να χάνεται οι παίκτες απελευθερωμένοι κατά κάποιο τρόπο βρήκαν και τις άμυνες και τα σουτ. Αναμφίβολα ο Καστρίτης έχει κάνει εξαιρετική και δεδομένων των συνθηκών η ομάδα έχει ξεπεράσει τις προσδοκίες αλλά δεν γίνεται για να πιάσεις απόδοση να πρέπει να είσαι πάντα το αουτσάιντερ.  Μπράβο πάντως σε όλη την ομάδα και τον Καστρίτη που σε μια τόσο μέτρια βραδιά κατάφεραν και βρήκαν τα ψυχικά αποθέματα για να το γυρίσουν!

ΠΗΡΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΟΙΤΑΕΙ ΨΗΛΟΤΕΡΑ

Λίγο έλειψε ο ΑΡΗΣ να αδικήσει για ακόμη μια φορά τον εαυτό και ένα παιχνίδι που είχε όλες τις προϋποθέσεις για να το κερδίσει τελικά λόγω των δικών του λαθών να το χαρίσει στον αντίπαλο. Στο τέλος όμως μίλησε η καρδιά των παικτών που παρασυρόμενοι από το φλογισμένο Παλέ ολοκλήρωσαν την ανατροπή και πήραν μια σπουδαία νίκη ξεχωριστής βαθμολογικής σημασίας και γοήτρου. Όπως στην μπάλα έτσι και στο μπάσκετ, όσα λεφτά και αν δώσεις …κιτρινόμαυρη ψυχή και balls δεν αγοράζεις!  

ΥΓ. Άλλη μια κακή διαιτησία με εκατέρωθεν φαλτσοσφυρίγματα.  Ευτυχώς που έβαλε τις βολές ο Κάουαν …στο φάουλ που μάλλον ο διαιτητής είχε αφήσει «πλεονέκτημα» μέχρι να διαπιστώσει ότι πήραμε το ριμπάουντ και βάλαμε το καλάθι;

ΥΓ2. Αρκετά με το κοτόπουλο, επιτέλους λίγο νηστεία! Ντροπή!

Απόλυτος κυρίαρχος στο τοπικό ντέρμπι ήταν για ακόμη ένα παιχνίδι ο ΑΡΗΣ μας όπου χωρίς να αντιμετωπίσει ιδιαίτερη αντίσταση επικράτησε με 1-0 χάρη στην πολύ ωραία κεφαλιά του Ντουκουρέ. Αδικεί το τελικό αποτέλεσμα την ομάδα που βάσει απόδοσης και ευκαιριών θα μπορούσε πολύ πιο εύκολα να είχε πετύχει περισσότερα γκολ. Στα γνωστά επικοινωνιακά παιχνίδια αρκέστηκε ο «θίασος» του συμπολίτη με τον μπάογκ για ακόμη έναν αγώνα στο Κλ.Βικελίδης να ασχολείται περισσότερο με τις «εντυπώσεις» παρά με το ίδιο το παιχνίδι.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΣ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ, ΣΤΑΘΕΡΟΣ

5’ παιχνιδιού ήταν αρκετά για να καταλάβεις ότι ο ΑΡΗΣ είχε μπει απόλυτα συγκεντρωμένος στο παιχνίδι. Οι γραμμές έπαιζαν κοντά, η πίεση όταν ο αντίπαλος είχε την μπάλα ήταν υποδειγματική ενώ η κυκλοφορίας της μπάλας σε γρήγορο τέμπο δημιουργούσε διαρκώς προϋποθέσεις για γκολ. Σε αντίθεση με τους αντιπάλους μας που κανείς δεν μπορούσε να διακρίνει τακτικά τι αποζητούσαν στην σημερινή αναμέτρηση.

Ο ΝΤΟΥΚΟΥΡΕ ΝΙΚΗΣΕ ΤΟΝ «ΑΝΙΚΗΤΟ» ΠΑΣΧΑΛΑΚΗ

Η υπεροχή του ΑΡΗ μετουσιώθηκε σε γκολ από την εξαιρετική κεφαλιά του Ντουκουρέ μετά από εκτέλεση κόρνερ σε μια φάση όπου ο Πασχαλάκης ήταν ανήμπορος να αντιδράσει. Εν αντιθέσει ο Πασχαλάκης ήταν αναμφίβολα ο MVP του συμπολιτή και ο βασικός λόγος που το σκορ παρέμεινε στο φτωχό 1-0. Αποκρούσεις όπως αυτές στα σουτ του Μαντσίνι και ιδιαίτερα του Γκάμα «χρεώνονται» περισσότερο στον Έλληνα γκολκιπερ παρά στην αναποτελεσματικότητα των παικτών μας.

Ο ΜΠΟΥΡΓΟΣ ΒΡΙΣΚΕΙ ΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΝΕΙ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ

Δεν φοβάται να ρισκάρει σε αλλαγές προσώπων και συστημάτων και αυτό είναι κάτι που έχει κερδίσει άπαντες είτε μιλάμε για τους παίκτες του είτε για τον κόσμο της ομάδος. Ακόμη και αν ο Πάλμα δεν κατάφερε να έχει μια ανάλογη παρουσία με αυτή στο ΟΑΚΑ είδαμε χάρη σε αυτή την τακτική τον Καμαρά απελευθερωμένο να κάνει άνω κάτω την αντίπαλη άμυνα και να είναι βασικό γρανάζι στην επιθετική λειτουργία της ομάδος. Ενώ και η ενσωμάτωση των Ντουκουρέ και Εμπακατά στην ομάδα μαζί με την ενεργοποίηση του Μπεναλουάν έχουν ανεβάσει την ομάδα επίπεδο, δίνοντας της ένα βάθος πάγκο που κάπου στην πορεία είχε χαθεί. Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να φαντάζει σαν καλοκουρδισμένη μηχανή που το μόνο που φοβάται είναι η αναποτελεσματικότητα στην τελική προσπάθεια.

ΕΞΑΡΓΥΡΩΣΕ ΤΟ ΔΙΠΛΟ ΣΤΟ ΟΑΚΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΑΠΤΟΗΤΟΣ

Το ήθελε περισσότερο και το απέδειξε μέσα στο γήπεδο όπου επικράτησε εύκολα απέναντι σε έναν αντίπαλο που και σε αυτή την αναμέτρηση κατέβηκε περισσότερο για «επικοινωνιακό παιχνίδι» παρά για να παίξει ποδόσφαιρο. Η τρομερή κεφαλιά του Ντουκουρέ ήταν αρκετή για να μας οδηγήσει στη νίκη απέναντι στον Πασχαλάκη που ήταν και ο μοναδικός από τους αντιπάλους μας που παρουσιάστηκε στο γήπεδο.  Με το που κοπάζουν οι πανηγυρισμοί… συνειδητοποιείς ότι έπαιζες μόνος σου και το μόνο που έχει αξία είναι οι 3 βαθμοί της νίκης! Έτσι ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου, συνέχισε να τους πονάς!

ΥΓ. Το θετικό όταν τους κερδίζεις με ένα λιτό 1-0 είναι ότι τους αφήνεις να συνεχίζουν τον ύπνο τους αδιάκοπα και όταν αλλάζουν πλευρό να μασάνε και λίγο από τον σανό που απλόχερα τους προσφέρουν.

Γουστάρει τα δύσκολα ο ΑΡΗΣ μας όπως φάνηκε μετά τις 2 συνεχόμενες εντός  έδρας ισοπαλίες και τη νίκη στο ΟΑΚΑ και έτσι ακριβώς αναμένεται να πορευτεί και στη συνέχεια. Οι εμπνεύσεις του Μπούργος απέδωσαν στο πιο κρίσιμο έως τώρα παιχνίδι, η αισιοδοξία έχει επιστρέψει και πλέον ο ΑΡΗΣ καλείται να αποδείξει ότι θέλει και μπορεί σε αυτή την κούρσα μέχρι το φινάλε τον πλέιοφς να παραμείνει στη θέση του οδηγού για την κατάκτηση της 3^ης θέσης. 

ΕΠΕΜΕΙΝΕ ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΕ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΟΛΩΝ

Αρκετή συζήτηση είχε γίνει γύρω από τις επιλογές του Μπούργος κόντρα στα Γιάννενα. Το αποτέλεσμα αρνητικό, η εικόνα απογοητευτική, η κριτική όπως αναμενόταν έντονη. Όταν όμως βλέπεις έναν προπονητή να επιμένει στο κάτι διαφορετικό, να μην φοβάται να ρισκάρει ξανά και ξανά και στο τέλος να δικαιώνεται τότε σωπαίνεις και χειροκροτείς με ικανοποίηση. Βέβαια στη δική μας περίπτωση έγινε ένα σημαντικό πρώτο βήμα. Η συνέχεια είναι αυτή που θα δικαιώσει την προσπάθεια του Μπούργος και των παικτών του και το ταμείο θα γίνει στο τέλος.

ΤΟ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ ΣΤΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΘΑ ΑΝΑΓΚΑΣΕΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΝΑ «ΑΝΟΙΧΤΟΥΝ»

Μπορεί στην περίπτωση του σημερινού τοπικού ντέρμπι να μην ισχύει μιας και ο συμπολίτης για την ώρα έχει ένα προβάδισμα ασφαλείας αλλά όσο βρίσκεσαι ψηλότερα από ΑΕΚ και Παναθηναϊκό  τους αναγκάζεις σε κάθε ματς να παλέψουν για τη νίκη με ότι αυτό συνεπάγεται.   Άλλο να παλεύεις για το Χ και άλλο να επιβάλλεται να κερδίσεις και ο ΑΡΗΣ μετά το διπλό στο ΟΑΚΑ έχει μεταφέρει αυτό το βάρος στους συνδιεκδικητές  της 3^ης θέσης.  Κάτι που συμφέρει την ομάδα μας μιας και τους κάνει πιο «ευάλωτους» αγωνιστικά αλλά και  αναγκάζει τη «συμμαχία» να σπάσει.

ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΟΣ ΣΤΟ ΝΤΕΡΜΠΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΙΣ ΛΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Στην εποχή Σαββίδη κάθε παιχνίδι με τον συμπολίτη είναι περισσότερο για αυτούς μια επικοινωνιακή αναμέτρηση παρά ένας ποδοσφαιρικός αγώνας. Πόσο μάλλον όταν ο μπαογκ έρχεται στο Κλ.Βικελίδης μετά από μια πετυχημένη(;) ευρωπαϊκή πορεία εξαντλημένος και λαβωμένος.  Είναι βέβαιο ότι ο Λουτσέσκου δεν θα ρισκάρει για τη νίκη αλλά θα προτιμήσει ένα πλάνο ανάλογο με αυτό των Ιωαννίνων ελπίζοντας σε κάποια αντεπίθεση ή στημένο για να πάρει κάτι το θετικό. Έτσι λειτουργούν και σε πιο κομβικά παιχνίδια άρα στο σημερινό είναι βέβαιο ότι δεν θα τολμήσει κάτι το διαφορετικό. Για αυτό και όλο το βάρος πέφτει στη δική μας απόδοση, στις εμπνεύσεις του Μπούργος και στους τρόπους που θα διασπάσουμε την αμυντική λειτουργία του συμπολίτη ώστε να φθάσουμε στο γκολ. Αν ανοίξουμε το γκολ και ο ποακ αναγκαστεί να παίξει ποδόσφαιρο στο κατάμεστο Κλ.Βικελίδης με ξένο διαιτητή και 50-50 διαιτησία δεν θα έχει καμία τύχη.

ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΒΗΜΑ

Η νίκη επί της ΑΕΚ και ο τρόπος με τον οποίο ήρθε επιβεβαίωσε ότι με 50-50  διαιτησία και κόντρα σε ομάδες που δεν παίζουν κλεφτοπόλεμο ο ΑΡΗΣ δεν φοβάται κανέναν.  Πλέον η συνέχεια στα πλέιοφς όπως και η κατάληψη της 3^ης θέσης είναι αποκλειστικά στο χέρι μας και αυτό θα πρέπει να το εκμεταλλευτούμε.  Γεμίζεις το γήπεδο, «πνίγεις» τον συμπολίτη στην έπαρση και την οφθαλμαπάτη που ζει και συνεχίζεις ακάθεκτος για την εξασφάλιση του ευρωπαϊκού εισιτηρίου αφήνοντας την «συμμαχία της εξυγίανσης» να βράσει για ακόμη μια χρονιά στο ζουμί της. ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!!

Πολύτιμη νίκη που του δίνει σημαντική ώθηση για ένα πλασάρισμα στην πρώτη εξάδα ενόψει  πλέιοφς πήρε ο ΑΡΗΣ μας στο Περιστέρι πραγματοποιώντας άλλη μια παλικαρίσια εμφάνιση. Απίστευτη εμφάνιση από τον Λόκετ που εξελίχθηκε σε απόλυτο πρωταγωνιστή της αναμέτρησης. Ανέτοιμος αλλά πάντα πολύτιμος ο Κέλι στην επιστροφή του! «Πάλεψαν» αλλά δεν τα κατάφεραν οι 3 διαιτητές.

ΕΤΟΙΜΟΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΑΓΝΟΙΑ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

Με το μαχαίρι στα δόντια «κυριολεκτικά» μπήκε ο ΑΡΗΣ στο παιχνίδι ξαφνιάζοντας άπαντες με την αποτελεσματικότητα του. Με έναν ξέφρενο ρυθμό από το πρώτο τζάμπολ έκανε σμπαράλια το Περιστέρι και έφθασε στο +15. Η ευστοχία στην επίθεση αλλά κυρίως η ένταση στην άμυνα μας οδήγησαν στο σημαντικό προβάδισμα.

«ΑΦΥΠΝΙΣΤΗΚΑΝ» ΟΙ ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ ΑΛΛΑ ΑΝΤΕΞΕ Ο ΑΡΗΣ

Και ενώ όλα κυλούσαν φυσιολογικά στο παιχνίδι με τον ΑΡΗ να προκαλεί τον θαυμασμό και το Περιστέρι να κοιτά με απόγνωση ξαφνικά περίπου 90’’ πριν τη λήξη της 1^ης περιόδου η «γκρι μηχανή» πήρε εμπρός. Με συνεχόμενα σφαλτσοσφυρίγματα και ανύπαρκτα φάουλ κατάφεραν να αλλάξουν τις ισορροπίες του αγώνα και να καταφέρουν να δώσουν το προβάδισμα στους γηπεδούχους. Και όμως ο ΑΡΗΣ δεν μάσησε,  παίρνοντας πολύτιμες βοήθειες από όλους όσους πάτησαν στο παρκέ διατήρησε την ψυχραιμία του, εγκλώβισε με την ασφυκτική άμυνα του το Περιστέρι και έστω και με δυσκολία κατάφερνε να βάλει την μπάλα στο καλάθι.

ΤΟ «ΑΛΛΟ» ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΛΟΚΕΤ

Υβριδικός κλώνος; σωσίας; κασκαντέρ; πάντως ο Έρικ Λόκετ που ξέραμε(νομίζαμε) δεν ήταν αυτός που κατέβηκε σήμερα στο γήπεδο. Την μαχητικότητα του σε άμυνα και ριμπάουντ την γνωρίζαμε… την αποφασιστικότητα και αποτελεσματικότητα του στην επίθεση σήμερα την μάθαμε! Μάζευε ριμπάουντ εκεί που δεν έφθανε κανείς, έκλεβε μπάλες, έβγαζε με επιτυχία αιφνιδιασμούς, έπαιρνε πρωτοβουλίες στην επίθεση και αν έκαναν το λάθος  να τον αφήσουν ελεύθερο έξω από τα 6.75 τους εκτελούσε με κρύο αίμα.   Καταλύτης για τη σημερινή νίκη μακάρι να συνεχίσει στο ίδιο τέμπο!

ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΗ ΑΥΤΟΤΡΟΦΟΔΟΤΟΥΜΕΝΗ ΜΗΧΑΝΗ

Σε ανεξήγητο εντυπωσιακό φαινόμενο εξελίσσεται ο φετινός ΑΡΗΣ που κάθε φορά που νομίζεις ότι έχει ζόρια και είναι έτοιμος να λυγίσει ξαφνικά να βρίσκει νέες αστείρευτες πηγές ενέργειας και να διαψεύδει ευχάριστα όλους εμάς και να πονάει αλύπητα αντιπάλους, διαιτητές και σπίκερς…  Άλλος Λόκετ ο σημερινός, μακάρι να τον ξαναδούμε και στα επόμενα. Στην 4^η θέσης αυτής της περίεργης βαθμολογίας αυτή τη στιγμή με τις βάσεις για ένα θετικό πλασάρισμα ενόψει πλέιοφς να έχουν μπει γερά. ΤΡΕΛΑΝΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Προφανώς και ο Χάνλναν θα άφησε οδηγίες στον Λόκετ φεύγοντας!

ΥΓ2. Στην μάχη της 6ας σχεδόν όλες οι ισοβαθμίες μας ευνοούν.

ΥΓ3. Στο 9’ 44’’ με τη μπάλα να παίζεται στο μισό του Περιστερίου δίνεται λήξη χρόνου επίθεσης και δεν μετράει το τρίποντο; WTF?

ΥΓ4. Τρείς διαιτητές και αυτά τα βήματα του Χρηστίδη στο καθοριστικό σημείο του αγώνα δεν τα είδαν; Λίγο πιο μετά πάντως «είδαν» φάουλ στο ριμπάουντ των άστοχων βολών στην απέλπιδα προσπάθεια να δώσουν τη νίκη στο Περίστερι. Πωπωσφυρίχτρα λέμε!

Σπουδαία νίκη πήρε ο ΑΡΗΣ μας στο ΟΑΚΑ απέναντι στην ΑΕΚ παίρνοντας σημαντικό προβάδισμα στη βαθμολογία(και την ψυχολογία) για την κατάληψη της 3^ης θέσης!  Άσσος στο μανίκι του Μπούργος αποδείχθηκε ο Πάλμας που ξεκίνησε βασικός και άνοιξε το σκορ στο παιχνίδι.  Ζορίστηκε η ΑΕΚ με το 50-50 του σκωτσέζου διαιτητή που σίγουρα θα προτιμούσε κάποιο «ελληνόπουλο» στη θέση του.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ ΤΗΣ ΤΡΑΠΟΥΛΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΠΟΥΡΓΟΣ

Από την πρώτη ημέρα που ήρθε ο Μπούργος στην ομάδα και παρά το κρίσιμο σημείο του πρωταθλήματος έδειξε ξεκάθαρα τη διάθεση να αλλάξει κάποια πράγματα. Πράγματα πέρα από την ψυχολογία των παικτών και αυτό ακριβώς έκανε και σήμερα. Επιστροφή στο 4-4-2, Λουίς Πάλμα στην ενδεκάδα και Εντιαγέ στον πάγκο οι 2 κινήσεις που είχαν το στοιχείο της έκπληξης. Ένα σχήμα με ταχύτητα αλλά και ξεκάθαρο αγωνιστικό προσανατολισμό.

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΙ ΓΚΟΛ ΑΠΟ ΣΤΗΜΕΝΑ

Σε ένα παιχνίδι με ξέφρενο ρυθμό ο ΑΡΗΣ ήταν η ομάδα που είχε καλύτερη κυκλοφορία, γρήγορες μεταβιβάσεις και παίκτες που έτρεχαν στους κενούς  χώρους. Τα 2 γκολ μπορεί να ήρθαν από κόρνερ αλλά η συνολική παρουσία της ομάδος απόπνεε αυτοπεποίθηση και θέληση για τη νίκη. Παρόλο που και η ΑΕΚ πίεσε και κυνήγησε λυσσαλέα τη νίκη οι παίκτες μας δεν παρασύρθηκαν, δεν οπισθοχώρησαν και μόνο όταν μπήκαμε στο τελευταία 15’ ξεκίνησε να «παίζει» και με τον χρόνο.

ΔΕΝ ΤΗΝ «ΤΕΛΕΙΩΣΕ» ΑΛΛΑ ΑΝΤΕΞΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Μπορεί η ομάδα να πατούσε καλά σε όλες σχεδόν τις γραμμές αλλά όταν το σκορ είναι στο 1 γκολ διαφορά και εσύ χάνεις την μια ευκαιρία μετά την άλλη και δεν τελειώνεις με απλότητα τις ευκαιρίες που αντίπαλοι απλόχερα τότε λογικό είναι να ανησυχείς. Μαντσίνι, Μπερόγλιο και Καμαρά είχαν τις ευκαιρίες να κάνουν το 1-3 αλλά δεν το κατάφεραν. Ευτυχώς ο Φαμπιάνο ήταν «βράχος» στην άμυνα όπως και οι υπόλοιποι που έδειξαν μια σταθερότητα.  Λειτούργησε άψογα το πλάνο νίκης του Μπούργος όπως και οι αλλαγές του μέσα στο παιχνίδι. Αξίζει ένα μεγάλο μπράβο σε όλη την ομάδα για αυτή την προσπάθεια.

ΑΠΕΔΕΙΞΕ ΟΤΙ ΣΤΑ «ΔΥΣΚΟΛΑ» ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ

Σε ένα εξαιρετικό παιχνίδι ανάμεσα σε 2 ομάδες που πάλεψαν στα ίσια για τη νίκη χάρη στον «πενηνταρήσιο» σκωτσέζο διαιτητή ο ΑΡΗΣ έβγαλε τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που έχει σαν ομάδα και πήρε ένα σημαντικό διπλό.  Οι παίκτες του Μπούργος βρήκαν τους χώρους που ήθελαν, έκαναν το παιχνίδι που ξέρουν να κάνουν και κατάφεραν  να πάρουν το πολύτιμο «εξάποντο». Υπάρχουν ακόμη πολλά παιχνίδια αλλά σήμερα ο ΑΡΗΣ απέδειξε ότι στα κρίσιμα παιχνίδια είναι ικανός να τα καταφέρει! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μας έφτιαξες!

ΥΓ. Καθυστερήσεις στις καθυστερήσεις… το ζήσαμε και αυτό!

Με τα περιθώρια για βαθμολογικές απώλειες να αρχίζουν να στενεύουν απειλητικά, ο ΑΡΗΣ μας με την αγωνιστική του παρουσία στα 2 συνεχόμενα εντός έδρας επέλεξε τον δύσκολο δρόμο προς την Ευρώπη. Αυτόν δηλαδή που επιβάλλει να φύγει αλώβητος από ΟΑΚΑ και Λεωφόρο αλλά και να διεκδικήσει βαθμούς σε όλα τα εναπομείναντα παιχνίδια. Σίγουρα πιο δύσκολα τα πράγματα σε σχέση με το αν είχαμε πάρει τα 2 τρίποντα αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να τα καταφέρει.

Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΜΠΡΑΜΠΕΤΣ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ

Αν κάπου ξεχωρίζαμε σε αυτά τα τελευταία ανεπιτυχή παιχνίδια αυτό ήταν η άμυνα με το δίδυμο Μπράμπετς – Φαμπιάνο να τα πηγαίνει εξαιρετικά. Η απουσία όμως του Μπράμπετς λόγω ίωσης περιπλέκει τα πράγματα. Ευτυχώς ο Μπούργος είχε αποφασίσει εγκαίρως την ενεργοποίηση του Μπεναλουάν και έτσι υπάρχει μια εναλλακτική με έναν παίκτη που δεν απουσιάζει μήνες από την δράση. Λογικά Σούντγκρεν και Γκάνεα θα είναι στα άκρα της άμυνας και κάπως έτσι θα διατηρηθεί σε μεγάλο βαθμό η ομοιογένεια στην άμυνα.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΤΑΚΤΙΚΗ ΜΕΣΟΕΠΙΘΕΤΙΚΑ

Δεν υπάρχει λόγος να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας… ναι στην άμυνα αν και οι επιλογές είναι περιορισμένες υπάρχουν λύσεις, μεσοεπιθετικά όμως η αστάθεια της πλειοψηφίας των παικτών και η έλλειψη σέντερ φορ τρομάζει. Όπως και ένα ακόμη ενδεχόμενο πείραμα από τον προπονητή μας τρομάζει μιας και το τελευταίο δεν εξελίχθηκε και τόσο καλά. Η λογική λέει ότι θα επιλεχθούν παίκτες δραστήριοι, με ταχύτητα που ακόμη και αν δεν είναι αποτελεσματικοί στην επίθεση θα καταφέρουν να ανοίξουν με την κίνηση τους αλλά και να χτυπήσουν στην αντεπίθεση. Ο Μαντσίνι θα πρέπει να θεωρείται σίγουρος στο αρχικό σχήμα ενώ και ο Γκαρσία παρόλο που δεν τα πήγε πολύ καλά λογικά θα ξεκινήσει αντί για τον Ιτούρμπε. Όσο για την τριάδα Εντιαγέ, Ματίγια και Σάσα αυτή τη φορά είναι πολύ πιθανό να «σπάσει».

ΕΧΕΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ

Όσο δύσκολο και αν φαντάζει ο ΑΡΗΣ να πάρει αυτό που θέλει μακριά από την έδρα έχει αποδείξει ότι έχει τον τρόπο για να το πετύχει. Τα εκτός έδρας μας ταιριάζουν καλύτερα και αυτό έχει φανεί κάμποσες φορές τα τελευταία χρόνια όταν αγωνίζεται στην Αθήνα. Αρκεί οι παίκτες μας να σταματήσουν να αδικούν τους εαυτούς και να δείξουν το καλό τους πρόσωπο αρχίζοντας από σήμερα στο ΟΑΚΑ απέναντι στην ΑΕΚ. ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΠΛΟ!

ΥΓ. Τα γενέθλια του θα είχε προχθες ο Άλκης Καμπανός αν τα "αδέρφια" αυτής της εγκληματκής οργάνωσης δεν είχαν αποφασίσει τόσο άνανδρα και άδικα να του κόψουν το νήμα της ζωής. Αναμένουμε την απόδοση της δικαιοσύνης. Άλκης ζωντανός για πάντα Αρειανός!

Ακόμη και η συγκινητική προσπάθεια αυτής της αξιόμαχης αλλά αποδεκατισμένης ομάδας δεν είναι αρκετή για να μετριάσει την θλίψη από παιχνίδια σαν το σημερινό. Όχι γιατί ο ΑΡΗΣ έχασε με μια μεγάλη διαφορά από μια πολύ καλύτερη ομάδα αλλά γιατί ο ΑΡΗΣ κατέβηκε με την βαριά ήττα «εγγυημένη».

Το πώς έφθασε ο ΑΡΗΣ να είναι εγκλωβισμένος μεταξύ τραυματισμών, παικτών τουριστών, μισθοφόρων του χιλιάρικου και μεταγραφικού μπαν είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία που δεν είναι της στιγμής να αναλυθεί(ξανά).

Το σημαντικά πάντως ερωτήματα που είναι της στιγμής… είναι το πώς και το πότε. Πως και πότε θα ξεφύγει ο Αυτοκράτορας από αυτήν την κατάσταση;

ΥΓ. Ευτυχώς η δικαστική μάχη κερδήθηκε και η βαθμολογία έμεινε σταθερή! Μπράβο σε όλους όσους πέτυχαν αυτήν την σημαντική νίκη. Σε διαφορετική περίπτωση θα βγάζαμε τα κομπιουτεράκια.