Την πρώτη του εκτός έδρας νίκη πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας στον Βόλο κερδίζοντας το μόρφωμα του Αχιλλέα Μπέου με 2-0! Η ομάδα δεν έπεισε, ζορίστηκε επιθετικά αλλά κατάφερε από την άσπρη βούλα με τον Μορόν να πάρει το προβάδισμα και με το γκολ του Νταρίντα να κλειδώσει τη νίκη. Πολύτιμοι οι 3 βαθμοί, σε συνδυασμό πάντα με την διακοπή που ακολουθεί και φυσικά την ελπίδα μετά από αυτή να δούμε έναν καλύτερο ΑΡΗ.

ΣΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΑΝΟΥΣΙΟ ΤΕΜΠΟ

Όλα αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν… θα μπορούσαμε να πούμε για τον ΑΡΗ μιας και ότι και αν δοκιμάζει ο Μάντζιος η εικόνα είναι σχεδόν η ίδια. Έτσι και σήμερα η ομάδα μας μπήκε χαλαρά, κυκλοφόρησε την μπάλα με υπομονή και σπατάλησε ένα ολόκληρο ημίχρονο χωρίς να αγχώσει τον αντίπαλο του. Στο ίδιο τέμπο και ο Βόλος που με κάποια ξεσπάσματα προσπαθούσε να πατήσει σε κάποιο λάθος μας χωρίς να καταφέρει να απειλήσει. Οι 2-3 ευκαιρίες που δημιουργήθηκαν και για τις 2 ομάδες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε γκολ αλλά καμία από τις 2 δεν πίεσε για να το πετύχει. Υπήρχε βέβαια και το ακυρωθέν γκολ του Μπράμπετς σε μια φάση που χωράει πολύ συζήτηση για το αν υπήρχε χέρι του Μπράμπετς ή και αν προηγήθηκε χέρι του αμυντικού του Βόλου.

ΛΥΤΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΠΡΗ ΒΟΥΛΑ

Με τον Βόλο να μας πιέζει στα πρώτα λεπτά του Β ημιχρόνου ο ΑΡΗΣ έμοιαζε να μην έχει βγει καλά από τα αποδυτήρια. Η αντίδραση ήρθε από τον Μορόν στο 52’ σε μια ακόμη φάση όπου η μπάλα φαίνεται να βρίσκει σε χέρι αμυντικού του Βόλου χωρίς όμως να παρεμβαίνει το VAR.  Λίγα λεπτά όμως αργότερα ο Σιδηρόπουλος είδε στην εκτέλεση κόρνερ το πάτημα στον Μορόν και το τράβηγμα στον Μπράμπετς καταλογίζοντας το πέναλτι από όπου ο Μορόν με ψυχραιμία έκανε το 0-1.

ΚΛΕΙΔΩΣΕ ΤΗ ΝΙΚΗ ΜΕ ΤΟΝ ΝΤΑΡΙΝΤΑ

Σε ένα παιχνίδι με τόσες λίγες ευκαιρίες αυτό το γκολ ήταν αρκετό για να τονώσει την ψυχολογία των παικτών και στη συνέχεια να δείξουν ένα καλύτερο πρόσωπο. Δεν αγχώθηκαν από την πίεση που προσπάθησε να ασκήσει ο Βόλος, κράτησαν μπάλα και έψαξαν την ευκαιρία για να βρουν  και ένα δεύτερο γκολ. Κάτι που το κατάφεραν στην αντεπίθεση με τον Σουλεϊμάνοφ να κάνει εξαιρετική κίνηση στα πλάγια της μεγάλης περιοχής και να δίνει την ασίστ στον Νταρίντα για το 2-0 στο 76’! Στα λεπτά που απέμειναν δεν υπήρχαν ιδιαίτερες συγκινήσεις και το σφύριγμα της λήξης μας βρήκε να πανηγυρίζουμε μια σημαντική νίκη.

ΙΔΙΑ ΕΙΚΟΝΑ, ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Όσο χαρούμενος και αν μας κάνει η σημερινή νίκη δεν παύει να υπάρχει και μια ελαφρώς πικρή γεύση για την εικόνα της ομάδας μας. Ναι ο ΑΡΗΣ στα σημεία ήταν καλύτερος από τον Βόλο αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν η ομάδα που έπρεπε. Δεν μπόρεσες να πιέσεις, δεν μπόρεσες να κυκλοφορήσεις σωστά την μπάλα, δεν μπόρεσες να δημιουργήσεις φάσεις. Τα ανεβάσματα του Φεράρι, οι ενέργειες του Σουλεϊμάνοφ, κάποιες εμπνεύσεις του Νταρίντα και ως εκεί. Υπήρχε και ο Μπράμπετς φυσικά που προσπάθησε να δώσει λύσεις πέρα από την άμυνα και στην επίθεση αλλά δεν γίνεται να περιμένεις πάντα να σε ξελασπώνουν τα στόπερ σου. Ο Φατόρε στο ρόλο που ανέλαβε ήταν θετικός αν αυτό λέει κάτι… Γενικότερα πάντως οι περισσότεροι παίκτες σε ατομικό επίπεδο ζορίζονται να ανεβάσουν απόδοση ή τουλάχιστον να σταθεροποιηθούν κάπου στη μέση και αυτό τελικά μοιάζει να είναι το νούμερο ένα πρόβλημα που έχει να λύσει ο Μάντζιος. Το αν προλαβαίνει να το κάνει στην διακοπή που ακολουθεί θα φανεί στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό.

ΔΕΝ ΕΠΕΙΣΕ ΑΛΛΑ ΠΗΡΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ

Ούτε σήμερα είδαμε το κάτι διαφορετικό από την ομάδα μας σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια αλλά η νίκη είναι αυτή που δίνει τους 3 βαθμούς και σήμερα τα καταφέραμε. Ωστόσο δεδομένων των συνθηκών με τις πολλές απουσίες, την κακή ψυχολογία και την έντονη ανάγκη για βαθμούς… η ομάδα έβγαλε αντίδραση παίρνοντας ένα σημαντικό διπλό. Πλέον ακολουθεί νέα διακοπή και μια ακόμη ευκαιρία να επανέλθουν οι τραυματίες αλλά και να βρει η ομάδα τον δρόμο της.

ΥΓ. Και εμείς παρακολουθούμε ξανά και ξανά το «φαινόμενο» δήμαρχος Βόλου Μπέος και το «πριβέ κλάμπ» ΝΠΣ και αδυνατούμε να αντιληφθούμε πως υπάρχει αυτός ο δήμαρχος και αυτή η ομάδα!

Απίστευτος ΑΡΗΣ, πήρε τη νίκη στο Μαυροβούνιο, ανατρέποντας διαφορά 16 πόντων και κερδίζοντας πέρα από τον κακό του εαυτό και την προκλητική εις βάρος του διαιτησία! Σε ένα από τα πιο περίεργα παιχνίδια που έχουμε παρακολουθήσει, με τις 2 ομάδες να ανταγωνίζονται η μια την άλλη στα λάθη και στις κακές επιλογές και τον ΑΡΗ μας που στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα έμοιαζε ανήμπορος να αντιδράσει, τελικά να επικρατεί! Παίκτης-κλειδί ο Κατσίβελης αλλά αυτό που μέτρησε περισσότερο ήταν το πείσμα όλων που ακόμη και όταν όλα πήγαιναν στραβά δεν εγκατέλειψαν ποτέ την μάχη.

ΣΑΝ ΝΟΚ ΑΟΥΤ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΓΥΡΟ

Χειρότερα δεν θα μπορούσε να μπει ο ΑΡΗΣ στο παιχνίδι …θυμίζοντας κάτι από πυγμάχο που τον βγάζουν νόκ άουτ από τον πρώτο γύρο! Μόλις σε ένα δεκάλεπτο καταφέραμε να χρίσουμε τους αντιπάλους μας στο απόλυτο φαβορί της νίκης δείχνοντας αδυναμία να ακολουθήσουμε τον ρυθμό τους και στις 2 πλευρές του γηπέδου. Ο Μακουντού μαζί με τα άλλα ψηλά κορμιά της  Μπούντουτσνοστ μας έκαναν πλάκα καρφώνοντας διαρκώς στο καλάθι μας, ενώ στην άλλη πλευρά εμείς για να πετύχουμε πόντους έπρεπε να συμπληρώσουμε αίτηση…

ΑΝΗΜΠΟΡΟΣ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ ΕΦΘΑΣΕ ΣΤΟ -16

Στο ίδιο τέμπο κινήθηκε και η δεύτερη περίοδος. Ανακάτευε την τράπουλα ο Καστρίτης, πετούσε στο παιχνίδι το ένα χαρτί μετά το άλλο αλλά η εικόνα παρέμεινε ακριβώς η ίδια. Η Μπούντουτσνοστ σε χαλαρούς ρυθμούς έφθασε στο +16 και έμοιαζε να ετοιμάζεται για πάρτι.

ΜΠΟΧΩΡΙΔΗΣ ΚΑΙ ΣΑΝΟΓΚΟ ΕΙΠΑΝ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΟΧΙ

3’ περίπου πριν το ημίχρονο με τη διαφορά στο +14 για τους Μαυροβούνιους και ο ΑΡΗΣ είπε τα πρώτα όχι. Όχι το παιχνίδι δεν θα εξελιχθεί έτσι! 2 διαδοχικά τρίποντα από Σανόγκο και Μποχωρίδη ύστερα από ένα εκνευριστικό ρεσιτάλ αστοχίας ήταν κατά κάποιο τρόπο τα πρώτα σημάδια ζωής.   Ή όπως φάνηκε στη συνέχεια τα πρώτα σημάδια αντίδρασης του ΑΡΗ. Ο Γκάλινατ βρήκε για λίγο την επαφή του με το καλάθι και μαζί με τον Μπάξτον που είχε περάσει πριν λίγο στο παιχνίδι κατάφεραν να ρίξουν την διαφορά στο -5 με τη λήξη του 2ου δεκαλέπτου.  Με λίγα λόγια ο ΑΡΗΣ είχε καταφέρει να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του αγώνα και από εκεί που φαινόταν για το εύκολο θύμα επέστρεψε δυναμικά.

REFUSE TO LOSE ΓΙΑ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ

Η άμυνα είχε σφίξει, τα ριμπάουντ τα κερδίζαμε, στην επίθεση όμως υπήρχε πρόβλημα. Πρόβλημα που γινόταν ακόμη μεγαλύτερο μιας και οι διαιτητές είχαν βαλθεί να μας σπάσουν τα νεύρα.  Μονόπλευρη ευαισθησία στα φάουλ και βολές με το τσουβάλι για τους αντιπάλους μας, έκαναν το έργο μας ακόμη δυσκολότερο. Ο ΑΡΗΣ όμως του Καστρίτη είναι πάνω από όλα μαχητής και σήμερα ήταν αποφασισμένος να μας το υπενθυμίσει! Ανέλπιστοι πόντοι από τον Σόουζα και πολύτιμοι πόντοι από τον Μποχωρίδη κράτησαν τον ΑΡΗ μέσα στο παιχνίδι στην δεύτερη απόπειρα της Μπούντουτσνοστ για να καθαρίσει το παιχνίδι.

Ο ΚΑΤΣΙΒΕΛΗΣ ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΑΙ Ο ΑΡΗΣ ΚΕΡΔΙΣΕ ΕΝΑ ΧΑΜΕΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Πλέον η ομάδα είχε πιστέψει στην ολική ανατροπή και με εξαίρεση τον Κάρ όποιος πατούσε παρκέ έβαζε το δικό του λιθαράκι. Σόουζα και Γκάλινατ συνέχιζαν να δίνουν λύσεις στο σκοράρισμα, ο Σανόγκο έκανε τα πάντα μέσα στο γήπεδο, ο Φίλιος έδινε ανάσες, αλλά αυτός που έκανε την διαφορά ήταν ο Κατσίβελης. Από την άμυνα του και την οργάνωση του παιχνιδιού με ψυχραιμία όταν η μπάλα έκαιγε,  μέχρι τα κρίσιμα καλάθια και τις βολές που άνοιξαν τον δρόμο προς τη νίκη. Το μικρό προβάδισμα που πήραμε για πρώτη φορά στα τελευταία λεπτά του αγώνα όπως αποδείχθηκε ήταν αρκετό. Ακόμη και αν στην επίθεση τα κάναμε χάλια, οι παίκτες μας είχαν πιστέψει στη νίκη και μέσα από τις καλές άμυνες στα τελευταία λεπτά και τις κερδισμένες μάχες στα ριμπάουντ κάναμε την απόλυτη ανατροπή από το -16!

ΝΙΚΗ ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΚΑΣΤΡΙΤΗ

Παιχνίδια σαν τα σημερινά σε κάνουν και μετανιώνεις για την όποια κριτική ασκείς για τις επιλογές του Καστρίτη εντός και εκτός παρκέ…  Αυτή η επιμονή όταν όλα πάνε στραβά, αυτό το πείσμα όταν για δεύτερη φορά οι αντίπαλοι μας έχτισαν διαφορά, αυτή η αποφασιστικότητα όταν κάθε φάση ήταν χρυσός και αυτό το απύθμενο πάθος στην άμυνα και στα ριμπάουντ είναι έργο Καστρίτη! Όπως και ο τρόπος που διαχειρίζεται το ρόστερ όσο περνάει ο καιρός βγάζει αποτέλεσμα. Η αφύπνιση του Κατσίβελη, η ενσωμάτωση του Σόουζα και του Μπάξτον στο επιθετικό πλάνο, η αξιοποίηση του Χάρελ, ο ελαφρώς διαφορετικός ρόλος του Σανόγκο στα τελευταία παιχνίδια αλλά και η επιστροφή του Φίλιου είναι αποτέλεσμα της δουλειάς και του πλάνου του κόουτς. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να το παραδεχθούμε είτε ο Κάρ είναι μια κακή επιλογή είτε απλά αν θέλει τον χρόνο του. Ο κόουτς μαζί με το τεχνικό τιμ αλλά και όλοι παίκτες δείχνουν ότι δουλεύουν και βελτιώνονται. Και αυτό για την ώρα είναι το πιο σημαντικό. Όταν θα επιστρέψουν και οι τραυματίες, τότε θα δούμε και που μπορούμε να φθάσουμε.

ΑΡΝΗΤΗΣ ΗΤΤΑΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΟΛΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΣΤΡΑΒΑ

Refuse to lose για ακόμη μια φορά από τον Καστρίτη και τους παίκτες του σε ένα παιχνίδι όπου στην μεγαλύτερη διάρκεια του όλα μας πήγαιναν στραβά! Και όμως ο πεισματάρης ΑΡΗΣ δεν εγκατέλειψε, δεν απογοητεύτηκε και κατάφερε και το γύρισε! Προσπέρασε τον κακό του εαυτό, αγνόησε τους προκλητικούς διαιτητές και έφυγε από το Μαυροβούνιο με μια παλικαρίσια νίκη! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Απαγορεύονται οι απαγορεύσεις λέμε... και στο Μαυροβούνιο!

Πικρή ήττα με 3-1 γνώρισε ο ΑΡΗΣ μας στο Κλ.Βικελίδης από τον Ατρόμητο  σπάζοντας το νικηφόρο σερί των προηγούμενων και χάνοντας την ευκαιρία να σουλουπώσει το κακό του ξεκίνημα. Μέτρια εικόνα στα πρώτα 45’, τραγική στο δεύτερο μισό. Ασταθής άμυνα, ανύπαρκτο κέντρο και πραγματικές ευκαιρίες με το σταγονόμετρο. Δικαιολογημένη η αγανάκτηση του κόσμου που βλέπει ο ΑΡΗΣ να συνεχίζει να βαδίζει στον δρόμο της αγωνιστικής αβεβαιότητας, όπως δηλαδή ακριβώς ξεκίνησε από το καλοκαίρι.

ΙΔΙΟ ΣΧΗΜΑ, ΙΔΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ

Κάτι από Γιάννενα θύμισε ο ΑΡΗΣ του πρώτου ημιχρόνου με την ομάδα ναι μεν να έχει τον έλεγχο αλλά να δυσκολεύεται να απειλήσει ουσιαστικά τον Ατρόμητο. Σε αντίθεση όμως με τα Γιάννενα που ήταν σε ένα μόνιμο παθητικό ρόλο, ο Ατρόμητος από το ξεκίνημα έμοιαζε σωστά στημένος, διαβασμένος και με ξεκάθαρο αγωνιστικό προσανατολισμό. Ενώ είχε και κάποιους ποιοτικούς, ικανούς να σου κάνουν τη ζημιά.

ΒΡΕΘΗΚΕ ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΣΚΟΡ ΑΛΛΑ ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Η πρώτη απόπειρα αντεπίθεσης του Ατρομήτου δεν είχε αποτέλεσμα αλλά επιβεβαίωσε ότι αμυντικά ήμασταν ασταθείς. Μια προβληματική άμυνα που ξεκινούσε από τον χώρο του κέντρου όπου τα κενά ήταν μεγάλα. Στο 25’ σε μια ακόμη αντεπίθεση, όπου ο Φεράρι αλλά και η υπόλοιπη άμυνα δεν μπόρεσε να επιστρέψει εγκαίρως ο Ατρόμητος έκανε το 0-1 ανεβάζοντας τον βαθμό δυσκολίας της αναμέτρησης. Από εκείνο το χρονικό σημείο και μέχρι την λήξη του ημιχρόνου η ομάδα έβγαλε την αντίδραση που έπρεπε, ανέβασε την ένταση και έγινε πιο απειλητική. Το κερδισμένο πέναλτι από τον Παναγίδη που έκανε γκολ(σε δεύτερο χρόνο) ο Φαμπιάνο ήταν το αποτέλεσμα αυτής της πίεσης. Μάλιστα μετά την ισοφάριση ο ΑΡΗΣ άρχισε να πιέζει ακόμη πιο ψηλά και να δείχνει αποφασισμένος να πάρει τη νίκη.

ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΜΟΙΡΑΙΑ ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΗΝ ΗΤΤΑ

Ότι αίσθηση και αν μας άφησαν τα πρώτα 45’ με το που ξεκίνησε το δεύτερο ημίχρονο ξεχάστηκαν όλα… Η ομάδα έμοιαζε να κινείται στα χαμένα, να μην ξέρει πως να επιτεθεί και να διακατέχεται από έναν φόβο όποτε χανόταν η μπάλα. Αντιθέτως ο Ατρόμητος έμοιαζε να έχει αντιληφθεί ότι μπορούσε να κάνει πολλά περισσότερα στο γήπεδο από το να περιμένει κάποιες αντεπιθέσεις και απλά το έκανε. Το γκολ για τον Ατρόμητο δεν ήρθε στα πρώτα λεπτά από την κοντινή κεφαλιά αλλά ήρθε με το πέναλτι δώρο από τον Βεστράτε στο 55’. Το 1-2 , όχι μόνο δεν αφύπνισε την ομάδα μας αλλά την αποσυντόνισε εντελώς. Στα λεπτά που ακολούθησαν μέχρι τη λήξη, μόλις 2 φορές πλησίασε στο γκολ χωρίς επιτυχία σε αντίθεση με τους αντιπάλους μας που βρήκαν και τρίτο γκολ στο 76’.

ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΠΛΑΝΟΥ

Προς στιγμή μπορεί οι 3 νίκες σερί να μας έκαναν να πιστέψουμε ότι η ομάδα μπορεί να βρει τον δρόμο της αλλά αν απομονώσουμε το τελικό αποτέλεσμα σε κανένα από αυτά τα παιχνίδια ο ΑΡΗΣ δεν είχε μια πειστική εμφάνιση. Όλο αυτό το χρονικό διάστημα(μαζί και η διακοπή) η ομάδα μπορεί να σοβαρεύτηκε σε σχέση με το ξεκίνημα αλλά πάλι τα κακώς κείμενα ήταν και συνεχίζουν να είναι πολλά. Το πρόβλημα στον άξονα αντί να βελτιώνεται, γιγαντώνεται και όσο συνεχίζουν να μας ταλαιπωρούν οι τραυματισμοί δεν διαφαίνεται και κάποια λύση. Ο Μάντζιος προσπαθεί αλλά και αυτός προσπαθώντας να διορθώσει κάποια πράγματα χαλάει κάποια άλλα. Όταν ο Νταρίντα μένει πίσω ο ΑΡΗΣ χάνει έναν δημιουργικό παίκτη από την επίθεση σε μια χρονιά όπου η ποιότητα μεσοεπιθετικά απουσιάζει. Δεν είναι τυχαίο το ότι όλοι ψάχνουν τον Σουλεϊμάνοφ. Ναι ο Ρώσος είναι ένας πολύ καλός παίκτης αλλά τις περισσότερες φορές μοιάζει να παλεύει μόνος του. Ακόμη και αυτή η μαχητικότητα που έδειξε ο Παναγίδης μοιάζει φέτος με πολυτέλεια. Αντιθέτως οι αρκετοί παίκτες χωρίς ρόλο και ουσία στο παιχνίδι τους μοιάζει με άλυτο γρίφο για τον Μάντζιο.

ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΒΕΛΤΙΩΝΕΣΑΙ ΑΥΤΑ ΠΑΘΑΙΝΕΙΣ

Ήττα – πισωγύρισμα για τον ΑΡΗ η σημερινή απέναντι στον Ατρόμητο σε ένα παιχνίδι που δεν αξίζαμε το κάτι παραπάνω και αυτό είναι ακόμη πιο λυπηρό από τους χαμένους βαθμούς. Η ομάδα δεν βγήκε ποτέ από τα αποδυτήρια για το Β ημίχρονο  και ο Ατρόμητος δείχνοντας στοιχειώδη σοβαρότητα και ακολουθώντας το πλάνο του πήρε τη νίκη. Απογοήτευση και απαισιοδοξία για τη συνέχεια μιας και με αυτή την εικόνα δεν πας πουθενά… πόσο μάλλον όταν έχεις και τους τραυματισμούς που δεν σε αφήνουν να σηκώσεις κεφάλι.

Τέλος στο περίεργο και ντροπιαστικό σερί ηττών απέναντι στον Κολοσσό, έδωσε σήμερα ο ΑΡΗΣ μας στην Ρόδο κερδίζοντας ε 78-88! Κυριαρχική εμφάνιση στο πρώτο ημίχρονο, με το «τάισμα των ψηλών» να λειτουργεί εξαιρετικά και η διαφορά να φθάνει στο +19! Ένταση στο φινάλε του αγώνα με τους Ροδίτες να κάνουν μουτράκια, σε ένα γήπεδο όπου ο κόσμος της ομάδας έδωσε το δικό του χρώμα στις κερκίδες.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΞΕΣΠΑΣΜΑ

Νωθρά μπήκε στο παιχνίδι η ομάδα παρουσιάζοντας προβλήματα στην επίθεση και επιτρέποντας στον Κολοσσό να παίρνει επιθετικά ριμπάουντ και ένα γρήγορο προβάδισμα με 5-0. Σε αυτό το σημείο ο Καστρίτης έδειξε εξαιρετικά αντανακλαστικά. Αν και είχαν περάσει μόλις 3’ από το τζάμπολ, πήρε το τάιμ άουτ, είπε τα λογάκια του και ο ΑΡΗΣ με το που μπήκε στο παρκέ ήταν άλλη ομάδα. Ανέκαμψε, πήρε το προβάδισμα και δεν ξανακοίταξε πίσω του!

ΤΟΥΣ ΕΒΑΛΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΑΛΑΘΙ

Δεν είναι γκρίνια… η διαπίστωση ότι έως σήμερα τα επιθετικά πλάνα της ομάδας ήταν προβληματικά και το παιχνίδι με τους ψηλούς κάτω από το καλάθι απουσίαζε εντελώς. Στα πρώτα 2 δεκάλεπτα σήμερα, όποιος δεν καταλάβαινε όλο αυτό το διάστημα τι έλειπε από τον ΑΡΗ μάλλον θα το κατάλαβε. Με τους Κατσίβελη και Μποχωρίδη να οργανώνουν εναλλάξ το παιχνίδι, να διαβάζουν την αντίπαλη άμυνα με υπομονή και να βρίσκουν αρχικά τον Σόουζα και στη συνέχεια τον Μπάξτον ο ΑΡΗΣ κυριάρχησε! Δεν χρειάστηκε να ψάχνει τρίποντα και προσπάθειες απελπισίας. Οι 22 πόντοι του Μπάξτον στα πρώτα 20’ με κάποια εντυπωσιακά καρφώματα επιβεβαιώνει τον κανόνα που λέει ο καλός πόιντ γκαρντ «φτιάχνει» τους ψηλούς!

ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΟΤΑΝ ΟΙ ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ ΠΗΓΑΝ ΝΑ ΤΟ ΓΥΡΙΣΟΥΝ

Όπως στην Πάτρα κόντρα στον Απόλλων έτσι και σήμερα στη Ρόδο η ομάδα κάπου έχασε τη συγκέντρωση της. Ο Καστρίτης στο 3^ο δεκάλεπτο «μπήκε» αποφασισμένος να δώσει χρόνο στον Κάρ, ο ΑΡΗΣ αποσυντονίστηκε σε μεγάλο βαθμό και οι διαιτητές βρήκαν την ευκαιρία να βάλουν τον Κολοσσό στο παιχνίδι. Το ότι επιτρέψαμε το +19 να γίνει +5 είναι κάτι που θα πρέπει να προβληματίσει τον κόουτς, ωστόσο η ομάδα έβγαλε αντίδραση. Και αφού έκοψε την φόρα του Κολοσσού και των διαιτητών, ήρθε και ο Γκάλινατ για να τους αποτελειώσει. Με ένα επιθετικό κρεσέντο στα τελευταία λεπτά τσάκισε κάθε σκέψη αντίδρασης. Το γούσταρε ο Αμερικάνος με το δίκιο του κάτι που τιμωρήθηκε μάλιστα από τους απίστευτους διαιτητές με τεχνική ποινή, βάζοντας το κερασάκι στην τούρτα άλλης μια τραγικής διαιτησίας.

ΤΑ «ΑΚΟΥΣΕ» ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ, ΤΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ

Ότι και αν πιστεύει ο καθένας περί κούρασης κλπ. τα 2 παιχνίδια την εβδομάδα μόνο καλό είναι για μια ομάδα που μπορεί και θέλει να βελτιωθεί. Καλές οι προπονήσεις αλλά σαν τα επίσημα παιχνίδια δεν έχει. Όλα σχεδόν τα κακώς κείμενα της Τετάρτης σήμερα τα είδαμε διορθωμένα. Η αρχή έγινε από τον Καστρίτη και τον διαφορετικό αλλά απολύτως λογικό τρόπο που μοίρασε τον χρόνο σήμερα στην περιφέρεια. Χωρίς εμμονές, χωρίς παίκτες να ξεχνιούνται ή να τους κόβουμε τον ρυθμό από μόνοι μας όταν αυτοί είναι ασταμάτητοι όπως ακριβώς ήταν ο Μπάξτον στο πρώτο ημίχρονο. Είδαμε να εμπιστεύεται ξεκάθαρα την οργάνωση του παιχνιδιού στον Κατσίβελη και τον Μποχωρίδη κανονικά… και όχι να πρέπει να περάσει ο μισός χρόνος της επίθεσης για να φθάσει η μπάλα στα χέρια τους. Είδαμε τον Φίλιο που αναρωτιόμασταν γιατί δεν του δίνεται χρόνος. Είδαμε γιατί είναι προτιμότερο να εμπιστευτείς ακόμη και όταν δεν πηγαίνει και τόσο καλά έναν σκόρερ σαν τον Γκάλινατ. Εξαιρετική προσπάθεια από όλους που αγωνίσθηκαν με μοναδική εξαίρεση τον Κάρ που ούτε σήμερα μπόρεσε να βοηθήσει. Αυτή τη φορά όμως Γιάννη… τον έβαλες 18’ και όχι 27’.

ΕΣΠΑΣΕ ΤΟ ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΣΕΡΙ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΜΙΑ ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΝΙΚΗ

Με φόρα προσγειώθηκε ο ΑΡΗΣ στην Ρόδο, αφήνοντας την κακή εμφάνιση της Τετάρτης στη Θεσσαλονίκη και σκορπίζοντας στο πέρασμα του τον Κολοσσό! Εξαιρετική εμφάνιση στο πρώτο ημίχρονο με την ομάδα να βάζει στο παιχνίδι της στοιχεία που δεν είχαμε δει ως τώρα και τον Μπάξτον να τρομοκρατεί το αντίπαλο καλάθι πετυχαίνοντας 20 πόντους! Προσπάθησαν οι διαιτητές όπως στην Πάτρα να το γυρίσουν αλλά μάταια… Ο ΑΡΗΣ έδειξε χαρακτήρα και πήρε μια εύκολη νίκη απέναντι σε μια ομάδα που ήδη έχει κάνει ζημιές και αναμένεται να κάνει και άλλες. ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Άραγε στο τράβηγμα από το λαιμό πάνω στον Μπάξτον που τσέκαραν οι διαιτητές στο Instant Replay τι έργο να έβλεπαν;

ΥΓ2. Κάποιοι πόνεσαν λίγο παραπάνω από τους υπόλοιπους όπως φάνηκε εκεί στη Ρόδο. Μην ζορίζεστε, σιγά σιγά θα συνηθίσετε ξανά. 

Πικρή ήττα στο φινάλε γνώρισε σήμερα ο ΑΡΗΣ μας στο Παλέ από την ρουμάνικη Κλουζ, σε ένα παιχνίδι όπου όπως φάνηκε μπορούσε να είχε κερδίσει! Η επιθετική μας ανυπαρξία σε συνδυασμό με τις απουσίες του Τολιόπουλου και του Σλαφτσάκη στέρησαν την ευκαιρία από μια νίκη «εντός προγράμματος».  Μπαράζ χαμένων ευκαιριών για να κλειδώσουμε τη νίκη ωστόσο σήμερα οι παίκτες μας δεν μπορούσαν να βρουν στόχο με τίποτα.

ΜΕ ΤΟΝ ΓΝΩΣΤΟ «ΖΕΣΤΟ» ΑΠΌ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ ΓΚΑΛΙΝΑΤ

Σε ωραία συνήθεια έχει εξελιχθεί το ξεκίνημα του Γκάλινατ στα τελευταία παιχνίδια, με τον Αμερικάνο να σκοράρει με κάθε ευκαιρία. Το 13-2 στα πρώτα λεπτά ήταν η απάντηση στην παγωμάρα που προκάλεσε στον κόσμο που βρέθηκε στο γήπεδο η είδηση της τελευταίας στιγμής για τον Τολιόπουλο. Ο ΑΡΗΣ είχε μπει ορεξάτος και στην άμυνα δείχνοντας ικανός να παραμερίσει τις απουσίες 2 σημαντικών παικτών και να φθάσει στη νίκη.

«ΣΤΟΠ» ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΣΤΟΝ ΓΚΑΛΙΝΑΤ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟ ΜΠΛΑΚ ΑΟΥΤ

Η αρχή έγινε με την «έμπνευση» του κόουτς να τραβήξει από νωρίς στον πάγκο τον Γκάλινατ παρόλο που είχε πετύχει τους 10 από τους 19 πόντους της ομάδας. Η συνέχεια έγινε με την αντικατάσταση του εξαιρετικού οργανωτή Κατσίβελη με τον Κάρ. Ξαφνικά η επίθεση έμοιαζε με Γολγοθά, η μπάλα δεν έμπαινε στο καλάθι και αυτό όπως φάνηκε στη συνέχεια κλόνισε συνολικά την συγκέντρωση των παικτών μας. Όχι μόνο οι κακές επιλογές και η αστοχία συνεχιζόταν χωρίς σταματημό, αλλά αυτός ο εκνευρισμός και η επιπολαιότητα στην επίθεση επηρέασε και την αμυντική μας λειτουργία. Τουλάχιστον 7-8 φορές τρύπωσε ή καλύτερα ξεχάστηκε αντίπαλος κάτω από το καλάθι βάζοντας εύκολους πόντους. Όσο ένταση και αν έβγαζε ο ΑΡΗΣ στην άμυνα δεν ήταν όσο συγκεντρωμένος επέτρεψε στην Κλουζ να χτίσει μια διαφορά 8 πόντων και να πάρει το προβάδισμα για τη νίκη.

ΑΠΑΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΚΑΙ ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Η Κλουζ αν και είχε βρει μπόλικους εύκολους πόντους κοντά στο καλάθι έδειχνε να μην αντέχει στην πίεση μας. Ο ΑΡΗΣ άρχισε να βγάζει τις άμυνες που ήθελε χάρη στους πολύ καλούς Χάρελ και Σανόγκο  που πάλεψαν και για τον Σλαφτσάκη που έλειπε αλλά ο γρίφος της επίθεσης έμοιαζε άλυτος. Και πως να λυθεί… όταν για λόγους που -  ως θεατές – αδυνατούμε να καταλάβουμε, ο Καστρίτης έδειχνε μια ακατανόητη εμπιστοσύνη στον Κάρ, στον Μποχωρίδη αλλά και στον Ντε Σόουζα. Σε αντίθεση με τον Σόουζα που έβγαλε κάποιες καλές άμυνες και μάζεψε και μερικά ριμπάουντ, ο Καρ ήταν μια μόνιμη «μαύρη τρύπα» σε άμυνα και επίθεση ενώ και ο Μποχωρίδης ήταν εκτός κλίματος του αγώνα.

ΤΟ ΚΥΝΗΓΗΣΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΕΦΘΑΣΕ ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΝΙΚΗ

Και όμως μέσα από την σκυλίσια άμυνα και ότι έβγαινε από το επιθετικό μπάχαλο η ομάδα όχι μόνο κάλυψε τη διαφορά άλλα έφθασε στο τέλος να έχει και τον πρώτο λόγο για τη νίκη. Επί 3’ όλο το γήπεδο περίμενε αυτό το ένα καλάθι που πιθανόν να μας χάριζε τη νίκη …αλλά δεν ήρθε ποτέ. Σόουζα, Καρ, Μποχωρίδης, Γκάλινατ, δοκίμασαν ξανά και ξανά αλλά αυτό το καλάθι δεν μπόρεσαν να το βρουν. Σε αντίθεση με τους Ρουμάνος που βρήκαν 2 καλάθια στα τελευταία λεπτά του αγώνα και πήραν το παιχνίδι.

ΟΙ ΠΟΝΤΟΙ ΤΟΥ ΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ Η ΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΣΛΑΦΤΣΑΚΗ

Πολύ κακός ήταν ο ΑΡΗΣ σήμερα, κυρίως στην επίθεση που εκτός από τα ξεσπάσματα του Γκάλινατ και του Χάρελ αλλά και τον πολύ καλό Κατσίβελη δεν είχε τίποτα το αξιόλογο να παρουσιάσει και οι 59 πόντοι είναι η απόδειξη. Ενώ στην άμυνα αν και κρατήσαμε τους αντιπάλους μας μόλις στους 61 πόντους, υπήρχαν πολλές κακές στιγμές αδράνειας και ασυνεννοησίας που οδήγησαν σε ξεκούραστους πόντους για την Κλουζ. Τι έλειπε δηλαδή; Ένα Τολιόπουλος να «ξεκολλήσει» την ομάδα στο σκοράρισμα και ένας Σλαφτσάκης με τα τρεξίματα και την μαχητικότητα του, να κλείνει τις «τρύπες» που υπήρχαν σήμερα στην άμυνα.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΤΟ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Δεν θα κρεμάσουμε κανέναν επειδή σήμερα χάσαμε από μια ομάδα που μπορούσαμε παρά τα προβλήματα τραυματισμών να κερδίσουμε…  αλλά αν ψάξουμε για δικαιολογίες μάλλον θα αποπροσανατολιστούμε εντελώς. Όσο ο Καστρίτης επιμένει να εμπιστεύεται τον Κάρ σε τέτοιο βαθμό αδιαφορώντας για τα προφανή, τόσο η ομάδα θα μένει στάσιμη αντί να βελτιώνεται. Εκτός και αν το πρόβλημα είναι πιο βαθύ και ενώ ο Αρειανός οπαδός αποζητά να δει την ομάδα του να κερδίζει και να προχωράει σε όλες τις διοργανώσεις που συμμετέχει, η σκέψη του κόουτς είναι σε μερικούς μήνες να παίξουμε καλό μπασκέτ και να βοηθήσουμε και κάποια παιδιά να κάνουν καριέρα. Δεν είναι σε φόρμα ο Καστρίτης και αυτό φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού. Όπως και οι ατυχίες με τους τραυματισμούς φαίνονται έτσι ακριβώς φαίνονται και τα λάθη του Καστρίτη κατά την διάρκεια του αγώνα. Σίγουρα τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά αν ο ΑΡΗΣ δεν είχε αυτές τις απουσίες αλλά οι επιλογές του σε πολλά σημεία του αγώνα ξενίζουν. Καλή η προσπάθεια κόουτς, όλοι την αναγνωρίζουμε αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ο στόχος είναι η νίκη και όχι οι εντυπώσεις.

ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΝΟΗΣΕΙ

Το πάλεψε, άγγιξε τη νίκη αλλά στο τέλος δεν τα κατάφερε. Έλειψαν οι πόντοι του Τολιόπουλου αλλά και οι καλές άμυνες του Σλαφτσάκη. Περισσότερο όμως έλειψε η συγκέντρωση και η αποφασιστικότητα από όλη την ομάδα σήμερα. Οι παίκτες διστακτικοί, ο κόουτς μπερδεμένος και ο ΑΡΗΣ έχασε ένα παιχνίδι που ακόμη και υπό αυτές τις συνθήκες μπορούσε να το κερδίσει. Φαινόταν ότι σύντομα θα ερχόταν μια τέτοια εμφάνιση και μια τέτοια κακή ήττα. Τα σημάδια τα είχαμε δει… ας ελπίσουμε αυτή τη φορά να μην τα αγνοήσουμε.

Δεν χρειάστηκε να φορτσάρει ο ΑΡΗΣ για να πάρει τη νίκη απέναντι στα ακίνδυνα… Γιάννενα. Με υπομονή στο παιχνίδι του βρήκε τα γκολ που ήθελε και χωρίς να αγχωθεί πήρε τους 3 βαθμούς. Το 1-0 ο Σουλεϊμάνοφ με ωραία κεφαλιά μετά από εξαιρετική σέντρα του Φεράρι, το 2-0 ο Σαμόρα που είχε περάσει ως αλλαγή. Ικανοποίηση για το αποτέλεσμα απέναντι σε μια ομάδα που ήρθε μόνο για να παίξει άμυνα και τίποτα άλλο.

ΑΝΑΚΑΤΕΨΕ ΤΗΝ ΤΡΑΠΟΥΛΑ Ο ΜΑΝΤΖΙΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Με τους Παναγίδη και Κάρλσον να παίρνουν φανέλα βασικού και τον Νταρίντα να αγωνίζεται πιο ψηλά ο Άκης Μάντζιος θέλησε να πλαισιώσει τον Μορόν με 3 δραστήριους παίκτες πέρα του Σουλεϊμάνοφ γνωρίζοντας εξαρχής ότι τα Γιάννενα θα κλειστούν στην άμυνα. Η σκέψη καλή, η πράξη όμως όχι. Ο Νταρίντα προσπαθούσε να κυκλοφορήσει με ασφάλεια την μπάλα αλλά οι συμπαίκτες του ήταν στατικοί με αποτέλεσμα να έχουμε μια ανούσια κατοχή χωρίς ουσιαστικές ευκαιρίες. Το σουτ του Νταρίντα μέσα από την μεγάλη περιοχή ήταν η μοναδική μας κλασσική ευκαιρία στα πρώτα 45’ με το σουτ του Τσέχου να «γλείφει» το αριστερό δοκάρι του Κλέιμαν. Ατυχία με τον Οντουμπάτζιο που αποχώρησε τραυματίας στο 34’ σε μια χρονική περίοδο όπου λογίζεται και ως τρίτο στόπερ.

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΚΑΙ ΒΡΗΚΕ ΤΑ ΓΚΟΛ

Με τα Γιάννενα να έχουν ταμπουρωθεί στην άμυνα για τα καλά και η ομάδα να μην έχει τις εντάσεις και τις εμπνεύσεις για να απειλήσει, συνεχίστηκε αυτό το  παιχνίδι της υπομονής με τους παίκτες μας να γυροφέρνουν την μπάλα στα πλάγια, από πλευρά σε πλευρά, ευελπιστώντας να βρουν την κατάλληλη στιγμή για να χτυπήσουν. Κάπως έτσι ο δραστήριος σήμερα Φεράρι βρήκε τους χώρους για μια εξαιρετική σέντρα δίνοντας την ευκαιρία στον Σουλεϊμάνοφ να κάνει το 1-0 στο 54’ κάνοντας τα πάντα πιο εύκολα. Λίγα λεπτά αργότερα ακολουθήσε και η αποβολή με δεύτερη κίτρινη κάρτα για τα Γιάννενα ανοίγοντας διάπλατα τον δρόμο μας προς τη νίκη. Οι αντίπαλοι μας σε κανένα σημείο του αγώνα δεν φάνηκαν ικανοί να αλλάξουν την τύχη τους και ο ΑΡΗΣ απλά κυνηγούσε και το δεύτερο γκολ. Ένα δεύτερο γκολ από τον Σαμόρα στο 75’ σε μια φάση διαρκείας! Τα εναπομείναντα λεπτά κύλησαν σε χαλαρούς ρυθμούς με τον ΑΡΗ μας να κυνηγάει και το τρίτο γκολ, με το δοκάρι του Σαμόρα να είναι και η μεγαλύτερη ευκαιρία πριν το τελικό σφύριγμα της λήξης.

ΦΑΝΗΚΕ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΑΜΥΝΕΣ

Δεν έθελξε η ομάδα μας με την απόδοση της σήμερα αλλά κατάφερε να κερδίσει εύκολα και χωρίς να χρειαστεί στο φινάλε να αγχωθούμε. Αυτό από μόνο του είναι ένα στοιχείο που δείχνει ότι σε σχέση με τον Πανσερραϊκό σήμερα ήμασταν πιο έξυπνοι και πιο αποτελεσματικοί. Υπομονετικά κυκλοφορούσαμε την μπάλα και ψάχναμε την φάση όπου θα κάναμε το γκολ χωρίς καν να βγάλουμε τις εντάσεις και τα τρεξίματα που είδαμε στα τελευταία 17’ κόντρα στον Πανσερραϊκό. Και αν οι Κάρλσον και Παναγίδης ήταν πιο αποτελεσματικοί στις κινήσεις τους, ίσως η νίκη να ερχόταν  ακόμη πιο εύκολα. Ο Φεράρι πέρα από την ασίστ είχε μια συνολικά καλή παρουσία, όπως και ο Βεστρατε. Ο Νταρίντα ναι μεν στον ρόλο που είχε αναλάβει ήταν καλός αλλά όσο οι συμπαίκτες του δεν κάνουν κινήσεις στους χώρους, δύσκολα να μπορέσει να ξεδιπλώσει το ταλέντο του. Δεύτερο γκολ ο Σαμόρα που δικαιωματικά κερδίζει την εμπιστοσύνη του Μάντζιου. Ωστόσο θα πρέπει κάποια στιγμή η ομάδα να αρχίζει να σκέφτεται και να παίζει πιο γρήγορα. Και φυσικά να γίνεται και πιο πιεστική.

ΑΞΙΟΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΕΔΡΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΤΑΕΙ ΨΗΛΟΤΕΡΑ

Αποφεύγοντας κάποιο αγχωτικό φινάλε… ο ΑΡΗΣ μας πήρε εύκολα τη νίκη απέναντι στα Γιάννενα χάρη στα γκολ των Σουλμεϊμάνοφ και Σαμόρα! Δεν μπόρεσε να είναι όσο δημιουργικός και απειλητικός ήθελε απέναντι σε μια αδύναμη ομάδα όπως είναι τα Γιάννενα αλλά είχε την υπομονή να κυκλοφορήσει σωστά την μπάλα και να βρει αυτά τα 2 γκολ. Βελτιώνεται, κερδίζει, μαζεύει βαθμούς αλλά έχει αρκετά να διορθώσει ακόμη ώστε να μπορεί να καλύψει το χαμένο έδαφος.

ΥΓ. Αυτό πάντως τελικά με το χέρι που χτυπάει η μπάλα αφού πρώτα πάει στο πόδι μάλλον έχει να κάνει καθαρά με τα χρώματα της φανέλας για το πότε είναι πέναλτι ή όχι.

Κανένα περιθώριο δεν άφησε ο ΑΡΗΣ μας στην ΑΕΚ και από το πρώτο τζάμπολ πήρε το προβάδισμα και δεν το έχασε ποτέ, μετατρέποντας ένα θεωρητικά αγχωτικό παιχνίδι σε μια κιτρινόμαυρη γιορτή! Εγκλωβισμένη η ΑΕΚ από την άμυνα μας δεν μπόρεσε να πάρει ανάσα ούτε για μια στιγμή. Κορυφαίος ο Τολιόπουλος που με 19 πόντους «σκότωσε» την ΑΕΚ. Γεμάτη εμφάνιση και από τον Μπάκστον που πήρε αρκετό χρόνο συμμετοχής και δικαίωσε τον προπονητή του.

ΑΜΥΝΑ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΜΥΝΑ

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι φέτος ο Καστρίτης από το ξεκίνημα της σεζόν έχει καταφέρει να πείσει τους παίκτες του ότι μέσα από την άμυνα μπορούν να καλύψουν κάθε αδυναμία τους και αυτό ακριβώς παρακολουθήσαμε και σήμερα. Ατσαλένια άμυνα, μαχητικότητα σε κάθε φάση, ατελείωτο τρέξιμο με κάθε ευκαιρία και μια ΑΕΚ να παλεύει να ακολουθήσει τον ρυθμό μας χωρίς επιτυχία. Ακόμη και όταν επιθετικά ήμασταν άστοχοι ή είχαμε κακές επιλογές καταφέρναμε σιγά σιγά να χτίζουμε μια διψήφια διαφορά. Μια διψήφια διαφορά που όμως με την εικόνα των 2 ομάδων πάνω στο παρκέ έμοιαζε με σημαντικό προβάδισμα μιας και οι αντίπαλοι μας ήταν απελπιστικά άστοχοι.

Ο ΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΚΑΝΕ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΑ

Μπορεί στο αμυντικό κομμάτι όλα να λειτουργούσαν ιδανικά αλλά στην επίθεση υπήρχε πρόβλημα. Αστοχία, αδράνεια και κακές επιλογές μας εμπόδιζαν να τελειώσουμε το παιχνίδι από νωρίς. Ο Τολιόπουλος όμως φέτος είναι πιο «καυτός» από ποτέ και οδηγώντας στο σκοράρισμα μας οδήγησε με ασφάλεια στη νίκη. Σημαντική συνεισφορά στη νίκη είχε και ο Μπάξτον που σήμερα έδειξε αρκετά από τα στοιχεία για τα οποία αποκτήθηκε. 12 πόντοι, 6 ριμπάουντ και 1 κόψιμο ήταν η συνεισφορά του στην πρώτη ουσιαστικά γεμάτη εμφάνιση του.

ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΟΣ ΑΤΟΜΙΚΑ ΚΑΙ ΟΜΑΔΙΚΑ

Πέρα από την συγκλονιστική άμυνα που δείχνει να είναι μόνιμα καρφωμένη στο μυαλό των παικτών μας, σήμερα ο Καστρίτης μπορεί να είναι ικανοποιημένος και για ακόμη περισσότερα. Μπάξτον, Κατσίβελης και Χάρελ έδωσαν σημαντικές λύσεις σε πολλά σημεία του αγώνα, ο καθένας με τον τρόπο του. Στα 20’ που αγωνίστηκε ο Μπάξτον ο ΑΡΗΣ επιτέλους έμοιαζε να έχει κανονικό σέντερ και μπόρεσε να βρει και εύκολους πόντους κοντά στο καλάθι. Ενώ ο Κατσίβελης με το «εγκεφαλικό» του παιχνίδι ίσως για πρώτη φορά φέτος δικαιολόγησε την παρουσία του στον ΑΡΗ. Ο Χάρελ από την άλλη αρχίζει και παίρνει και κάποιες πρωτοβουλίες στην επίθεση σε αντίθεση με τα τελευταία παιχνίδια που ήταν αρκετά διστακτικός.  Αν και ακόμη υπάρχουν αρκετά στοιχεία που πρέπει να βελτιώσουμε στο παιχνίδι μας,  η ομάδα δείχνει να έχει τον τρόπο της για να πετυχαίνει αυτό που θέλει και αυτό είναι η μεγάλη διαφορά σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές.

ΧΤΙΖΕΙ ΣΕΡΙ, ΜΑΖΕΥΕΙ ΒΑΘΜΟΥΣ, ΓΕΜΙΖΕΙ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ

Γερές βάσεις για την τετράδα έβαλε ο ΑΡΗΣ μας με τη σημερινή του νίκη στο κατάμεστο Παλέ, σε ένα παιχνίδι που εξελίχθηκε πολύ πιο χαλαρά από όσο περιμέναμε. Η άμυνα έβγαζε φωτιές από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο και στην επίθεση είχε Τολιόπουλο! Μετά από 5 σερί νίκες σε Ελλάδα και Ευρώπη ο ΑΡΗΣ όχι μόνο δείχνει να ανταποκρίνεται στις υψηλότερες απαιτήσεις που υπάρχουν φέτος άλλα πείθει ότι έχει και πολλά ακόμη να δώσει! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!  

Το πρώτο του διπλό στην επιστροφή του στα ευρωπαϊκά σαλόνια πήρε ο ΑΡΗΣ μας στην Πολωνία κερδίζοντας εύκολα την Σλάσκ Βρότσλαβ με 63-80! Γκάλινατ με 23 πόντους και Καρ με 18, κουβάλησαν στην πλάτη τους την ομάδα στο σκοράρισμα αλλά η άμυνα του Β ημιχρόνου ήταν αυτή που έκανε την διαφορά. Πανηγυρική κιτρινόμαυρη κερκίδα και στην Πολωνία!

ΜΠΗΚΕ ΣΑΝ ΣΙΦΟΥΝΑΣ ΑΛΛΑ ΤΡΑΚΑΡΕ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ

Με τον Γκάλινατ να ξεκινάει και πάλι ζεστός από τα αποδυτήρια και τον Σόουζα να καρφώνει το αντίπαλο καλάθι με κάθε ευκαιρία το +9 έμοιαζε απόλυτα φυσιολογικό και οι Πολωνοί ανήμποροι να μας σταματήσουν. Όλα αυτά 3’ πριν την λήξη του πρώτου δεκαλέπτου όταν ξαφνικά ο κόουτς αποφάσισε να ανακατέψει την τράπουλα και η αρχική πεντάδα που δούλευε ρολόι και είχε κυριαρχήσει να αλλάξει! Και αφού τα αλλάξαμε όλα ήρθαν τα πρώτα προβλήματα στην επίθεση, ακολούθησαν τραγικές αντιδράσεις στην άμυνα και καταλήξαμε στα απαράδεκτα «χαμηλά σχήματα» με Σλαφτσάκη σέντερ.  Ένα παιχνίδι όπου έμοιαζε από νωρίς με υγιεινό περίπατο καταφέραμε να του δώσουμε από μόνοι μας ενδιαφέρον.

ΑΝΕΒΑΣΕ ΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ ΕΥΚΟΛΑ

Είτε με τον Γκάλινατ, είτε με τον Καρ, ο ΑΡΗΣ έβρισκε τον δρόμο προς το αντίπαλο καλάθι. Το πρόβλημα ήταν η άμυνα μας και κυρίως τα λάθη στις αλλαγές των μαρκαρισμάτων που στο τέλος άφηνα ορθάνοιχτους διαδρόμους προς το καλάθι μας.  Αυτή η εικόνα άλλαξε ριζικά στο Β ημίχρονο, έκλεισε τους διαδρόμους, έκανε τα κλεψίματα που δεν έκανε στα πρώτα 20’ και έφθασε σε μια νίκη χωρίς άγχος.

ΒΕΛΤΙΩΘΗΚΕ «ΑΤΟΜΙΚΑ» - ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ «ΟΜΑΔΙΚΑ»

Πιο αδύναμη από όσο αναμέναμε αποδείχθηκε η Σλάσκ κάτι που έδωσε την ευκαιρία στον Καστρίτη να δοκιμάσει πράγματα χωρίς να αγχωθεί. Κάπως έτσι εξηγείται το κοουτσάρισμα του κόουτς σε αρκετά σημεία του αγώνα με κινήσεις που μπέρδεψαν τα πράγματα παρά τα βελτίωσαν. Σε ατομικό όμως επίπεδο είδαμε τον Γκάλινατ ακόμη πιο ορεξάτο από τα προηγούμενα παιχνίδια, τον Καρ να συνδέεται με το αντίπαλο καλάθι παρά την αστοχία του στα τρίποντα και τον Ντε Σόουζα να μας υπενθυμίζει ότι όταν ο ψηλός «ταϊστεί» σωστά τότε όλα γίνονται πιο εύκολα. Σε ηγέτη της αμυντικής λειτουργίας μας εξελίσσεται ο Σανόγκο που με την ενέργεια που βγάζει παρασέρνει και τους υπόλοιπους. Αδίκησε τον εαυτό του σήμερα ο Χάρελ, όχι τόσο με την αστοχία του όσο με την διστακτικότητα του να πάρει τις προσπάθειες που του έδιναν.  Λίγα πράγματα από τον Μπάκστον σε άμυνα και επίθεση, είναι όμως πολύ νωρίς για να τον κρίνουμε. Πόσο μάλλον σε μια ομάδα όπου συχνά αναγκάζει τον ψηλό στην άμυνα να βρίσκεται μακριά από το καλάθι και για την ώρα τα επιθετικά συστήματα που περιλαμβάνουν και τον ψηλό σπανίζουν …αν και σήμερα είδαμε και μερικές ασίστ κάτω από το καλάθι και αυτό είναι κάτι το ελπιδοφόρο για τη συνέχεια.

ΣΥΝΕΠΗΣ ΣΤΑ «ΠΡΕΠΕΙ» ΑΛΛΑ ΕΧΕΙ ΑΚΟΜΗ ΠΟΛΛΑ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΣΕΙ

Πιο εύκολα από όσο περιμέναμε ο ΑΡΗΣ μας πήρε το διπλό στην Πολωνία σε ένα ακόμη παιχνίδι που είχε το «πρέπει» της νίκης εφόσον θέλουμε να προκριθούμε στην επόμενη φάση! Από το ξεκίνημα ήμασταν ανώτεροι, κάπου πήγαμε να τα κάνουμε δύσκολα από μόνοι μας αλλά η άμυνα του Β ημιχρόνου δεν άφησε στους Πολωνούς κανένα περιθώριο αντίδρασης!  Παρά τα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση της και τον χρόνο προσαρμογής που φαίνεται να χρειάζονται κάμποσοι παίκτες, η ομάδα έχει τον τρόπο της να καλύπτει τις αδυναμίες της και να παίρνει αυτό που θέλει. Επειδή όμως ακολουθούν και πιο δυνατοί αντίπαλοι θα πρέπει σύντομα να βελτιωθούμε. Και πιο ωραίο πράγμα από το να βλέπεις την ομάδα σου να βελτιώνεται μέσα από νίκες δεν υπάρχει! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Απίστευτη τάπα από τον Γκάλινατ!

ΥΓ2. ΑΡΗΣ θρησκεία και στην Πολωνία!

Εντελώς διαφορετικό παιχνίδι από αυτό που αναμέναμε παρακολουθήσαμε στο Nick Galis Hall, με τον ΑΡΗ να παρουσιάζει ένα τραγικό αγωνιστικό πρόσωπο αλλά στο τέλος να φθάνει στη νίκη. Πνευματικά βραχυκυκλωμένοι παίκτες και ένας προπονητής χαμένος στα θέλω του κατάφεραν ένα φαινομενικά εύκολο παιχνίδι να το κάνουν ντέρμπι για γερά νευρά. Ευτυχώς ο Τολιόπουλος ήταν συνεπής στις υποχρεώσεις και μαζί με την ώθηση από τον κόσμο όπου κατάλαβε ότι έπρεπε και σήμερα να μπει στην εξίσωση του αγώνα η νίκη ήρθε έστω και με αυτόν τον αγωνιστικό τρόπο. Το σφύριγμα της λήξης έφερε ανακούφιση αλλά και προβληματισμό για αυτά που παρακολουθήσαμε σήμερα.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΦΑΝΗΚΑΝ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Μπορεί από τα πρώτα σουτ των παικτών μας να μην φάνηκε η δυστοκία που ακολούθησε στη συνέχεια, η έλλειψη όμως συγκέντρωσης στην άμυνα έκανε νωρίς νωρίς την εμφάνιση της. Οι παίκτες της Καρδίτσας κάνοντας απλά τα βασικά μιας επαγγελματικής ομάδας που κυκλοφορεί σωστά την μπάλα ψάχνοντας τις αδυναμίες του αντιπάλου έστησε πάρτι κάτω από το καλάθι μας χωρίς να βρει την παραμικρή αντίσταση. Ο Ντε Σόουζα χανόταν στις αλλαγές παικτών, ο Σανόγκο ξεχνιόταν μακριά από το καλάθι και ο φιλότιμος Σλαφτσάκης ώρες ώρες έμοιαζε πολύ λίγος για να σταθεί απέναντι στα ψηλά και δυνατά κορμιά των αντιπάλων.

ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΕΦΘΑΝΕ Η ΑΜΥΝΑ, ΚΟΛΛΗΣΑΜΕ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΤΙΚΑ

Και αν στην αρχή νομίζαμε ότι το πρόβλημα περιοριζόταν μόνο στην άμυνα και στα ριμπάουντ, καθώς κυλούσε το παιχνίδι φάνηκε ότι ο ΑΡΗΣ ήταν προβληματικός σε όλους τους τομείς του αγώνα. Με εξαίρεση τον Τολιόπουλο που συνέχισε τις υψηλές πτήσεις και κάποια ξεσπάσματα του Χάρελ και του Γκάλινατ η ομάδα έμοιαζε ανήμπορη να βρει τον δρόμο προς το αντίπαλο καλάθι. Και πως να βρεις λύσεις στην επίθεση όταν για ακόμη ένα παιχνίδι δεν γίνεται καμία απολύτως προσπάθεια στο να βρεθεί το ελεύθερο σουτ ή να κόψει κάποιος παίκτης κοντά στο καλάθι για να δεχθεί την ασίστ; Ένα μονότονο ένας ένας με τις περισσότερες φορές η προσπάθεια να εκδηλώνεται στα όρια της λήξης του χρόνου της επίθεσης.

ΜΠΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΞΙΣΩΣΗ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΓΥΡΙΣΕ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Πέρα από την συνολική παρουσία του Τολιόπουλου ίσως το πιο κομβικό σημείο της αναμέτρησης να ήταν αυτό που η Τσαρούχα χαρακτήρισε φλόπινγκ ένα καθαρό επιθετικό φάουλ ξεσηκώνοντας άπαντες το γήπεδο. Ξαφνικά ο κόσμος στην κερκίδα που αποχαυνωμένος παρακολουθούσε πόσο κακή ήταν η ομάδα του σήμερα, αφυπνίστηκε, ξεσηκώθηκε και μαζί του παρέσυρε και τους παίκτες μας έξω από το λήθαργο τους. Η άμυνα μας έσφιξε, τα χαμένα ριμπάουντ περιορίστηκαν και δια χειρός Τολιόπουλου ο ΑΡΗΣ κατάφερε να φθάσει στη νίκη.  

ΑΜΗΧΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΡΙΚΥΜΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ

Ο Γιάννης Καστρίτης ίσως να είναι και ο κορυφαίος της νέας γενιάς των Ελλήνων προπονητών και πιθανόν ο μοναδικός που έχει μια ξεχωριστή φιλοσοφία που περνάει στην ομάδα του. Μπορεί βαθμολογικά ο ΑΡΗΣ τις προηγούμενες 2 χρονιές να μην εξαργύρωσε την πορεία του αλλά όλοι μας(όπως και ολόκληρη η μπασκετική κοινότητα)  αναγνωρίσαμε το έργο του προπονητή μας.  Φέτος ο κόουτς δείχνει να βρίσκεται σε ένα οριακό σημείο στην προσπάθεια να πείσει για το έργο του και την φιλοσοφία του σε βαθμό που υπερβαίνει συχνά πυκνά κάθε λογική που διέπει αυτό το άθλημα που λέγεται μπάσκετ. Ψηλοί που θεωρούνται(από τον ίδιο) ακατάλληλοι για να μαζέψουν ριμπάουντ, να παίξουν άμυνα ή έστω λίγο «ξύλο» κάτω από το καλάθι αν και αποκτήθηκαν ακριβώς για αυτόν τον ρόλο. Πόιντ γκάρντ που τους πήρες για να σου οργανώνουν το παιχνίδι και δεν τους αφήνεις να κατεβάζουν καν την μπάλα. Ανύπαρκτα επιθετικά συστήματα και επιλογές βγαλμένες από τον «μαγικό κόσμο του ΝΒΑ» χωρίς όμως να έχεις τους ανάλογους ποιοτικούς παίκτες. Ψηλοί που δεν μπορούν να ακολουθήσουν την υψηλή πίεση μακριά από το καλάθι και επιμένεις να τους τρέχεις χωρίς λόγο. Παράλογα χαμηλά σχήματα που δίνουν ξεκάθαρο πλεονέκτημα στον αντίπαλο. Και εμπιστοσύνη σε παίκτες που ναι μεν θέλουν τον χρόνο τους για να προσαρμοστούν αλλά όταν η μπάλα καίει και το παιχνίδι είναι στο πόντο είναι αμαρτία να τους «δοκιμάζεις» έτσι εις βάρος του στόχου της νίκης. Ναι, κάποια στιγμή πολύ πιθανόν να βρουν τον ρόλο τους στην ομάδα αλλά μέχρι τότε θα πρέπει να διασφαλισθεί ότι η ομάδα δεν θα έχει εκτροχιαστεί από οποιοδήποτε στόχο έχει θέσει φέτος. Κάπως έτσι την πάτησε τα 2 προηγούμενα χρόνια και κατέληξε έβδομη και όγδοη. Για αυτό κόουτς φρόντισε το πάθημα να γίνει μάθημα και κράτα χαμηλά την μπάλα.

Ο ΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΣ ΓΛΙΤΩΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΖΟ

Απογοήτευσε η ομάδα με την παρουσία της αλλά το ότι πήρε τη νίκη σε μια τόσο κακή βραδιά έχει και αυτό την αξία του. Μια νίκη που ορθώς θεωρούσαμε δεδομένη. Γιατί αν μέσα στο Παλέ δεν μπορείς να θεωρείς δεδομένη τη νίκη με την Καρδίτσα τότε το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που παρακολουθήσαμε σήμερα. Ας είναι γερός και φορμαρισμένος ο Τολιόπουλος που ήταν ίσως ο μοναδικός παίκτης που στάθηκε στο ύψος του. Συνεχίζουμε… ελπίζοντας ότι η σημερινή εικόνα ήταν μια κακή παρένθεση που έκλεισε με τη νίκη μας.

ΥΓ. Σίγουρα οι τραυματισμοί παίζουν τον ρόλο τους αλλά σε κάποια πράγματα δικαιολογίες δεν χωράνε και ο ΑΡΗΣ σήμερα ήταν αδικαιολόγητα κακός. Ευτυχώς με 2 παιχνίδια την εβδομάδα έχεις την ευκαιρία να αντιδράσεις και να διορθώσεις στην πράξη τα κακώς κείμενα. Αρκεί φυσικά να έχεις το σθένος να αναγνωρίσεις τα σφάλματα σου και να μην συνεχίσεις να κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλο σου.

Ψυχοβγάλτης… αλλά νικητής βγήκε από τη σημερινή αναμέτρηση ο ΑΡΗΣ μας χάρη στο λυτρωτικό γκολ του Φαμπιάνο στην τελευταία φάση του αγώνα! Από τον μέτριο ΑΡΗ του πρώτου ημιχρόνου και την ομάδα που ξέχασε να βγει από τα αποδυτήρια στο Β ημίχρονο φθάσαμε στην ολική μεταμόρφωση των τελευταίων 18’ και το buzzer beater του Φαμπιάνο! Ξέσπασμα χαράς και ανακούφισης με τη λήξη του αγώνα και έντονος όμως προβληματισμός για την εικόνα που παρουσιάσαμε για περίπου 80’.

ΝΩΘΡΟΣ, ΔΙΣΤΑΚΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΚΟΥΡΑΣΤΙΚΟΣ

Την δουλειά της μίνι προετοιμασίας περιμέναμε να δούμε μέσα στο γήπεδο αλλά σαν να μην πέρασε μια ημέρα από τη διακοπή λόγω εθνικών ομάδων ο ΑΡΗΣ έμοιαζε να συνεχίζει ακριβώς από εκεί που σταμάτησε στο Χ με την Κηφισιά. Αργές μεταβιβάσεις, στατικοί σχεδόν όλοι οι παίκτες εκτός των Σουλεϊμάνοφ και Μορόν και ένας μονότονος κουραστικός τρόπος ανάπτυξης που δεν οδηγούσε πουθενά. Μάλιστα και ο Πανσερραϊκός όπως και οι προηγούμενοι αντίπαλοι μας. έχοντας διαβάσει την εμμονή μας με το ανούσιο build up από πίσω πίεζε ψηλά και μας ανάγκαζε σε αυτό το κουραστικό πισωγύρισμα και φλύαρη κατοχή. Έστω όμως και με αυτή την εικόνα ο ΑΡΗΣ μπόρεσε να δημιουργήσει 2-3 καλές ευκαιρίες και μπορούσε ίσως με λίγη τύχη παραπάνω να βρει το γκολ. Παρόλα αυτά, η ομάδα δεν έπειθε ότι μπορούσε να φθάσει τη νίκη.

ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΒΓΗΚΕ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ

Τι και αν όλοι μας περιμέναμε να δούμε να βγαίνει ένας διαφορετικός ΑΡΗΣ από τα αποδυτήρια που με περισσότερη ένταση και αποφασιστικότητα θα διεκδικούσε τη νίκη… Τελικά ήταν σαν η ομάδα να μην βγήκε ποτέ από τα αποδυτήρια και ο χρόνος κυλούσε χωρίς την παραμικρή υποψία για το πολυπόθητο γκολ.  Επί περίπου 35’ στο Β ημίχρονο είδαμε μια κακοποίηση του ποδοσφαίρου και έναν ΑΡΗ που δεν ήξερε τι ήθελε μέσα στο γήπεδο. Δεν απειληθήκαμε σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα αλλά το ζητούμενο εξαρχής ήταν η νίκη και όχι απλά να διατηρήσουμε το μηδέν.

ΓΥΡΙΣΕ Ο ΔΙΑΚΟΠΤΗΣ ΚΑΙ ΕΙΔΑΜΕ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΗ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΣΤΟ ΦΙΝΑΛΕ

Και εκεί γύρω στο 78’ που έκανε και μια ανούσια απόπειρα επίθεσης ο Πανσερραϊκός και η απελπισία έμοιαζε να πνίγει άπαντες στο Κλ.Βικελίδης γύρισε ο διακόπτης. Λίγο οι αλλαγές του Μάντζιου με τους Νταρίντα, Παναγίδη και Οντουμπάτζιο να δίνουν μια ζωντάνια η ομάδα, λίγο το ένστικτο επιβίωσης και ξαφνικά ο ΑΡΗΣ από γατάκι μεταμορφώθηκε σε λιοντάρι αποφασισμένο να κατασπαράξει τον αντίπαλο.  Μπαράζ σπουδαίων χαμένων ευκαιριών με Σουλεϊμάνοφ, Σαμόρα, Μορόν, Παναγίδη, Φαμπιάνο. Δοκάρι, οριακές αποκρούσεις από τον MVP τερματοφύλακα του Πανσερραϊκού και την τύχη να φαίνεται να μας γυρίζει την πλάτη για ακόμη μια φορά. Ο ΑΡΗΣ όμως δεν είχε πει την τελευταία του λέξη και στο 97’, κυριολεκτικά στην τελευταία φάση του αγώνα ο Φαμπιάνο με ωραία κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα χαρίζοντας τη νίκη στην ομάδα μας.

ΚΡΑΤΑΕΙ ΤΟΥΣ 3 ΒΑΘΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΣΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΠΤΑ

Όσο χαρούμενος και αν είναι ο Άκης Μάντζιος ανήμερα των γενεθλίων του για το δώρο του Φαμπιάνο αλλά τόσο στεναχωρημένος και απογοητευμένος πρέπει να νιώθει για αυτό που παρουσίασε η ομάδα του στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα.  Αυτή η μαλθακότητα και η αργή σκέψη που χαρακτηρίζει το παιχνίδι μας ήταν τα βασικά που έπρεπε να διορθωθούν από την πρώτη ημέρα που ήρθε. Ωστόσο και σήμερα η ομάδα έμοιαζε να βρίσκεται μέχρι το 80’ σε αγωνιστικό αδιέξοδο. Σε ένα αγωνιστικό αδιέξοδο που δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις αν το πρόβλημα ήταν συγκεκριμένοι παίκτες σαν τους Μενέντες, Πάρντο, Φεράρι, Μοντόγια ή αν το αγωνιστικό πλάνο και οι εντολές που έχουν δοθεί απλά δεν κολλάνε… Αποκαρδιωτική εμφάνιση στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα απέναντι σε έναν αντίπαλο με μικρό μπάτζετ, μέτριους παίκτες και χωρίς αγωνιστική ταυτότητα.  Αυτά όμως τα τελευταία 17’ όπου ο ΑΡΗΣ έπνιξε τον αντίπαλο ήταν η αντίδραση που δεν είδαμε σε κανένα από τα προηγούμενα παιχνίδια σε τέτοιο βαθμό και θα πρέπει να αποτελέσουν τη βάση για την αγωνιστική ανάκαμψη που προσδοκούμε. Ο Μάντζιος θα πρέπει να ξεψαχνίσει το ρόστερ και να καταλήξει στους παίκτες που μπορεί  να βασίσει τη φετινή μας προσπάθεια. Ευτυχώς ο Σουλεϊμάνοφ δείχνει ικανός να βγει μπροστά και μαζί με τους Νταρίντα, Μορόν(αν και άστοχος ήταν πολύ καλός)  και Βεστράτε να γίνουν σημείο αναφοράς σε κάθε αναμέτρηση. Θετική παρουσία είχε και ο Παναγίδης που επιτέλους πήρε την ευκαιρία που άξιζε. Στον πάγκο έμεινε ο Κάρλσον που θα πρέπει όμως το συντομότερο δυνατό να μπολιαστεί με τους υπόλοιπους μιας και είναι και αυτός από τους παίκτες που μπορούν φέτος να κάνουν την διαφορά.

ΤΟ BUZZER BEATER ΤΟΥ ΦΑΜΠΙΑΝΟ ΙΣΩΣ ΜΑΣ ΑΦΥΠΝΙΣΕΙ

ΑΡΗΣ χωρίς δράμα δεν γίνεται δήλωσε πριν λίγες ημέρες ο Σανόγκο και έσπευσε ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ να τον επιβεβαιώσει! Από την απόγνωση, απογοήτευση και απελπισία μέχρι το 80’ καταλήξαμε στο σφυροκόπημα των τελευταίων 17’ λεπτών και το λυτρωτικό γκολ του Φαμπιάνο! Πολύτιμοι βαθμοί, πολύτιμη νίκη ψυχολογίας με τον τρόπο που ήρθε!  Γκολ αφύπνιση  για όλη την ομάδα που θα πρέπει επιτέλους να απαιτεί τη νίκη από το πρώτο λεπτό μέχρι το τελευταίο σφύριγμα της λήξης. Όσο για τον «επαναστάτη»… πόνος είναι θα περάσει!

ΥΓ. Και όμως για το σημερινό παιχνίδι ο Πάμπλο και ο επίσημος Πανσερραϊκός διαμαρτύρεται για τη διαιτησία! Πόσο πιο αστείοι μπορείτε να γίνετε;