Το οτι μας πείραξε  η απώλεια του κυπέλλου είναι κάτι που δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς. Το οτι θα εγκαταλείπαμε την ομάδα εμείς ως οπαδοί λόγο της απογοήτευσης μας και οτι οι παίκτες μας επηρεασμένοι απο την αποτυχία θα παρουσίαζαν εικόνα διάλυσης στα πλέιοφς είναι κάτι που υπήρχε μέχρι πριν λίγες ώρες μόνο στην φαντασία κάποιων κακοπροαίρετων που μάλλον θέλανε να παρουσιάζουν έτσι τα πράγματα γιατί έτσι είχαν συνηθίσει απο τις ομάδες τους και απο τους ίδιους τους εαυτούς. Αυτό που λέγαμε όλοι πριν ξεκινήσουν τα πλέιοφς ήταν οτι με αυτούς τους αντιπάλους θα ήταν αμαρτία να μην τα δώσει όλα η ομάδα μας για να κυνηγήσει την 2ή προνομιούχα θέση και ας ξεκινήσαμε και με 4 βαθμούς διαφορά. Έτσι λοιπόν σήμερα χωρίς η ομάδα μας να πιάσει κάποια σπουδαία απόδοση έδωσε ένα καλό μάθημα στα χαϊδεμένα παιδιά του Πειραιά που ήταν ανήμπορα να αντιδράσουν. Τόσο οι παίκτες του Ολυμπιακού όσο και ο Δαλούκας που σφύριζε ότι μπορούσε για να τους σπρώξει προς την εστία μας ήταν πολύ λίγοι για να αλλάξουν την ροή του αγώνα. Η αφύπνιση του Αντού, η αποτελεσματικότητα του Τζόνσον και η πολύ καλή αμυντική λειτουργία της ομάδος μας ήταν οι βασικοί λόγοι αυτής της νίκης. Μια νίκη που θα μπορούσε να είχε έρθει πολύ πιο εύκολα εαν ο Κόκε δεν αστοχούσε στο πέναλτι που ευτυχώς δεν το πληρώσαμε...  Ένας Κόκε που δυστυχώς απο την στιγμή που έχει χάσει την επαφή με τα δίχτυα και αποφάσισε να πάρει έναν πιο δημιουργικό ρόλο η αφλογιστία του και η εμμονή του στις πάσες μας έχει γίνει αρκετές φορές εφιάλτης... Επειδή όλοι μας γνωρίζουμε την αξία του συγκεκριμένου παίκτη ελπίζω σε περίπτωση που παραμείνει στο ρόστερ της ομάδος και την νέα χρονιά να καταφέρει ο Κούπερ να τον επαναφέρει σε υψηλά επίπεδα απόδοσης και να ξαναγίνει ο Κόκε που ήξερε να τελειώνει τις φάσεις με μοναδικό τρόπο. Καθοριστικός ο ρόλος του Αντού που όταν αποφάσισε να πάρει τις πρωτοβουλίες που έπρεπε μιας και είχε αρκετό χώρο απο την πλευρά του η ομάδα μας έγινε πιο απειλητική και κατάφερε να πάρει κεφάλι στο σκορ. Αρκετά άκουσε ο Τζόνσον μέχρι να σκοράει  απο την κερκίδα μιας και δεν είχε την αναμενόμενη παρουσία αλλά αυτό που μετράει είναι το γκολ και ο Αμερικανός σήμερα έκανε αυτό που έπρεπε! Πολύ καλός και ο Φερνάντεζ που έτρεξε αμέτρητα χιλιόμετρα και ήταν μέσα σε όλες τις φάσεις. Βαγκελί, Γκιάρο, Νασούτι και Νέτο είχαν άψογη συνεργασία και δεν άφηναν να περάσει σχεδόν τίποτα. Αρκετά καλός και ο Μεριέμ όσο είχε δυνάμεις, σωστά αντικαταστάθηκε απο τον Χαβίτο στην επανάληψη. Αυτός που απογοήτευσε για ακόμη μια φορά ήταν ο Νάτσο Γκαρσία. Πολλά λάθη, καμία πρωτοβουλία και ελάχιστο πάθος σε σχέση με αυτά που μας είχε συνηθίσει. Μάλλον θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση οτι δύσκολα θα ξαναδούμε τον Νάτσο που γουστάραμε... Πολύ καλός και πάλι ο Πρίττας που ίσως να έπρεπε να μπει και νωρίτερα στην θέση του Γκαρσία. Εξαιρετικό το στήσιμο απο τον Κούπερ που  εξαφάνισε τον αντίπαλο προπονητή σε μια μέρα μάλιστα που η ομάδα μας δεν έκανε και κάτι το ιδιαίτερο.  Βροντερό παρών όπως ήταν αναμενόμενο έδωσε ο κόσμος της ομάδος και διέψευσε με τον καλύτερο τρόπο όλους αυτούς που ελπίζανε να δούνε ενα μισοάδειο Κλ.Βικελίδης. Αυτήν την φορά δικαιωθήκαμε και το απολαύσαμε αφάνταστα. Πλέον με αυτήν την νίκη έχουμε μπει πολύ δυνατά στην προσπάθεια για έξοδο στο CL και αν διαχειριστούμε σωστά τα παιχνίδια που ακολουθούν και δείξουμε την ίδια συγκέντρωση( και ακόμη περισσότερη)  με σήμερα τότε στο τέλος θα χαμογελάσουμε. Το μοναδικό παράπονο που αυθόρμητα βγαίνει απο όλους μας είναι οτι ακόμη και με αυτήν την μέτρια εμφάνιση σήμερα το πιο πιθανό ήταν να κερδίζαμε το Σάββατο... παρόλα αυτά συνεχίζουμε ακόμη πιο δυνατά VAMOS ARIANARA VAMOS CHAMPION LEAGUE!