Συνέχεια στις νίκες και τις καλές εμφανίσεις έδωσε η ομάδα μας σήμερα κόντρα στην Γκαστέρα Φλέιμς με τον Βαγγέλη Αλεξανδρή να χρησιμοποιεί όλους τους παίκτες του και να δοκιμάζει διάφορα σχήματα για αρκετή ώρα μιας και οι αντίπαλοι μας ήταν ανήμποροι να αντιδράσουν. Μπορεί να ξεκινήσαμε αρκετά χαλαρά αλλά μερικά καλά διαστήματα ήταν αρκετά για να οδηγήσουν σε αυτήν την εύκολη επικράτηση με την διαφορά στο τέταρτο δεκάλεπτο να αγγίζει τους 30 πόντους. Ταπούτος, Τζέιμς και Μόλντροου έδειξαν τον δρόμο προς την νίκη με τους πόντους που πέτυχαν κυρίως στο Α' ημίχρονο. Ο  Κεϊρους συνέχισε τις υψηλές του πτήσεις και με ένα προσωπικό του επιθετικό ξέσπασμα στο Β ημίχρονο αποτελείωσε τους Ολλανδούς, την ίδια στιγμή που μάζεψε και 8 ριμπάουντ! Και οι υπόλοιποι παίκτες που αγωνίστηκαν είχαν θετική παρουσία με τους Τσαλδάρη όμως και Ντέιβις να συνεχίζουν να προβληματίζουν μιας και ούτε σήμερα μπόρεσαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους παρά την χαμηλή δυναμικότητα του αντιπάλου. Για τον Ντέιβις έχω τις αμφιβολίες μου κατά πόσο μπορεί να προσφέρει παραπάνω από αυτά τα λίγα που έχει δείξει ως τώρα αλλά για τον Τσαλδάρη θα πρέπει επιτέλους να "ξεμπλοκάρει" και να δώσει το κάτι παραπάνω που περιμένουμε από αυτόν.  Μετά την σημερινή νίκη της Ρουντούπις τα πράγματα περιπλέκονται αρκετά τόσο για την πρόκριση όσο και για την πρώτη θέση, το βέβαιο όμως είναι ότι η ομάδα μας έχει το προβάδισμα και αν δεν αυτοκτονήσει θα είναι σίγουρα στην επόμενη φάση. Μάλιστα αν παρουσιαστούμε όπως πρέπει την επόμενη αγωνιστική στην Τσεχία και πάρουμε την νίκη κόντρα στην Νίμπουργκ έστω με έναν πόντο τότε αγκαλιάζουμε σχεδόν και την πρώτη θέση που  είναι αρκετά σημαντική για την συνέχεια του θεσμού. Για να γίνουν όμως όλα αυτά θα πρέπει να συνεχίσει την δουλειά το σύνολο του Β.Αλεξανδρή και να μειώσει τα "νεκρά" διαστήματα στο παιχνίδι της. Πάντως παρά την απουσία του κόσμου από το Παλέ  όσοι παρακολουθούμε αυτήν την ομάδα πραγματικά γουστάρουμε την τρέλα, την διάθεση, την όρεξη που βγάζουν τα παιδιά πάνω στο παρκέ και είναι κάτι που μας είχε λείψει. Η ομάδα μοιάζει με πραγματική οικογένεια και φαίνεται να έχει αυτό το πάθος για διάκριση που τα τελευταία χρόνια απουσίαζε εντελώς από τον ΑΡΗ. Σύντομα θα έρθουν τόσο τα καλά αποτελέσματα όσο και ο κόσμος στο γήπεδο. Και αν κάποια στιγμή αφήσουν και οι "νοικοκυραίοι" την ομάδα να αναπνεύσει τότε θα δούμε πραγματικά ένα Παλέ γεμάτο βγαλμένο από τα παλιά. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Με στόχο την νίκη που θα μας φέρει ακόμη πιο κοντά στην επόμενη φάση του Eurocup αλλά και την καλή εμφάνιση σε συνέχεια της ανοδικής πορείας που έχει η ομάδα τον τελευταίο μήνα ο ΑΡΗΣ μας θα αντιμετωπίσει στις 19.45 στο Παλέ την Ολλανδική Γκαστέρα Φλέιμς. Πριν μια εβδομάδα σε ένα αρκετά περίεργο παιχνίδι μέσα στην Ολλανδία είχαμε καταφέρει να φτάσουμε σε μια αγχωτική νίκη χωρίς όμως να δείξουμε κάτι το ιδιαίτερο. Χαρακτηριστική εκείνης της αναμέτρησης εκτός από την απουσία του Χρήστου Ταπούτου ήταν και η αγωνιστική ανυπαρξία των Τζέιμς, Τσαλδάρη και Ντέιβις. Σήμερα ελπίζω να δούμε μια ανάλογη προσπάθεια με το παιχνίδι της Κυριακής και ένα ακόμη απολαυστικό παιχνίδι όπου αυτήν την φορά λόγω της απουσίας ανθρώπων σαν τον Χριστοδούλου και της "φάρας" του θα έρθει και μια άνετη νίκη. Είναι σημαντικό ότι αυτή η μεταμόρφωση της ομάδος έχει αρχίσει και έχει τις επιπτώσεις της στην αντιμετώπιση του μπασκετικού ΑΡΗ από τον κόσμο της μιας και όλοι μας γουστάρουμε το πάθος που βγάζουν στο παρκέ ο Β.Αλεξανδρής και οι παίκτες του. Έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που είδαμε μια τόσο παθιασμένη ομάδα και έναν προπονητή που μας εκφράζει απόλυτα. Μάλιστα ελπίζω ο Β.Αλεξανδρής και η στάση που κράτησε σχετικά με την διαιτητική κλοπή που έγινε στον αγώνα με τον Ολυμπιακό να γίνει παράδειγμα και προς τα υπόλοιπους ανθρώπους που "εκπροσωπούν" τον σύλλογο μας σε όλα τα τμήματα. Δεν γίνεται ο ΑΡΗΣ να βιώνει καθημερινά αυτό το κυνήγι από την διαιτησία και την αθλητική δικαιοσύνη και κανείς να μην μιλάει. Δεν γίνεται το ΑΣΕΑΔ να συνεδριάζει για όλους τους άλλους ώστε να μειωθεί η ποινή της έδρας και για τον ΑΡΗ να απεργεί... Δεν γίνεται να βγάζει στα γρήγορα απόφαση για την διαλυμένη ΑΕΚ και για τον Μπόγρη να εξαντλεί όλα τα χρονικά περιθώρια βάση νόμου... Επιτέλους λίγο αντίδραση, λίγο φωνή, λίγο πάθος όπως αξίζει στην ιστορία αυτής της τεράστιας ομάδος που δίδαξε μπασκετ σε όλους τους Έλληνες. Για την προσέλευση του κόσμου κτλ. δεν θα ασχοληθώ ιδιαίτερα αλλά είμαι αισιόδοξος ότι αν συνεχίσει την ανοδική της πορεία η ομάδα μας ο κόσμος σιγά σιγά θα επιστρέψει γιατί ο Αρειανός δεν είναι πανηγυρτζής  και όπως δεν μπορεί να βλέπει παίκτες που δεν ιδρώνουν την φανέλα έτσι εκτιμάει κάθε προσπάθεια που γίνεται ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα. Όλοι στο Παλέ λοιπόν να απολαύσουμε ένα καλό παιχνίδι και μια νέα νίκη της ομαδάρας μας! Και για να μην ξεχνιόμαστε ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Επιτέλους η ομάδα μας έπαιξε σαν ΑΡΗΣ και γουστάραμε με αυτό που είδαμε πάνω στο χόρτο. Αντίπαλος μας μπορεί να ήταν ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος που κατά γενική ομολογία παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο και βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα αλλά όλα αυτά σήμερα αποδείχθηκαν απλή θεωρία μιας και στην πράξη μια ομάδα υπήρχε μέσα στο γήπεδο και αυτή ήταν ο ΑΡΗΣ. Με μια εξαιρετική συνολική αμυντική λειτουργία που ξεκινούσε από τους επιθετικούς και συνέχιζε προς τα πίσω με όλες τις γραμμές να είναι κοντά η μια στην άλλη κλείνοντας όλους τους ελεύθερους χώρους ο αντίπαλος μας περιορίστηκε σε παθητικό ρόλο και πέρα από 2-3 καλές ενέργειες όπου αγχώθηκε ο Βελλίδης στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα του αγώνα ήταν απλά θεατής. Επιθετικά αν και η παρουσία του Γιάκομπ δίπλα στον Τσέζαρεκ αλλά και η εμμονή στον Τόχα δεν νομίζω ότι πρόσφερε κάτι ιδιαίτερο το πάθος του Γιαννώτα, οι εμπνεύσεις του Ούμπιντες, τα τρεξίματα του Τσέζαρεκ και οι επελάσεις του Φατί που ανέβαινε αρκετά συχνά προς την αντίπαλη έκαναν σμπαράλια την προβληματική άμυνα του Παναθηναϊκού και δημιούργησαν αρκετές ευκαιρίες για να σκοράρουμε. Μετά το εντυπωσιακό 1-0 από τον Τσέζαρεκ ήρθε η ισοφάριση χάρη στην γνωστή αφέλεια που χαρακτηρίζει φέτος την άμυνα μας αλλά στην συνέχεια η τύχη μας χαμογέλασε και το 2-1 από τον Ντίκο λίγο πριν την λήξη του ημιχρόνου επανέφερε τις ισορροπίες. Μετά την μεγάλη επιστροφή του Τσέζαρεκ ήταν η σειρά του Νέτο να επιστρέψει και με ένα εκπληκτικό χτύπημα φάουλ αποτελείωσε τον Παναθηναϊκό που έδειχνε κυριολεκτικά ανήμπορος να αντιδράσει. Πέρα από το γκολ που πέτυχε ο Νέτο έδειξε αρκετά ορεξάτος και μάλλον θα πρέπει ο Πρόμπιερζ έναν τρόπο να τον βολέψει μαζί με τον Παπαστεριανό που σήμερα ήταν καταπληκτικός. Μετά από 9 παιχνίδια όπου παρακολουθούσαμε έναν άνευρο ΑΡΗ με κάποια ελάχιστα ξεσπάσματα είδαμε σήμερα έναν ΑΡΗ για 90' να τρέχει, να πιέζει, να βγαίνει με κάθε ευκαιρία μπροστά και να παλεύει ασταμάτητα για την νίκη. Τα 3 γκολ που πετύχαμε ίσως να είναι και λίγα μιας και υπήρχαν τουλάχιστον άλλες 4-5 κλασσικές ευκαιρίες που μπορούσαμε να σκοράρουμε όπως αυτές του Τσέζαρεκ, του Γιάκομπ, του Ούμπιντες και του Καστίγιο. Μοναδικό μελανό σημείο η παρουσία του Καστίγιο όπου προβλημάτισε ακόμη και τους πιο θερμούς υποστηρικτές του και ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πόσο μπερδεμένος μπορεί να αυτός ο παίκτης για να έχει τέτοιου είδους αντιδράσεις μέσα στο παιχνίδι. Εύχομαι να ξυπνήσει όπως ξύπνησε και η υπόλοιπη ομάδα από το λήθαργο που έχει πέσει γιατί ο ΑΡΗΣ χρειάζεται τον καλό Καστίγιο που θα οργανώσει και θα εκτελέσει αλλά όχι αυτόν που νομίζει ότι είναι ο μέγας μπαλαδόρος της αλάνας της γειτονιάς του... Πάντως ακόμη και αυτό το τραγελαφικό σκηνικό με τον Καστίγιο περνάει σχεδόν απαρατήρητο όπως πέρασε και ο Σπάθας απαρατήρητος γιατί ήμασταν τόσο καλοί σήμερα όπου τίποτα δεν ήταν ικανό να μας εμποδίσει να φθάσουμε στην νίκη. Δεν ξέρω αν είναι η αλλαγή νοοτροπίας, οι εντολές του Πρόμπιερζ ή οι αλλαγές στην 11αδα αλλά αυτό που έχει σημασία  είναι να υπάρχει ανάλογη συνέχεια. Μεγαλειώδη παρουσία από τον κόσμο που παρά τις πίκρες ήταν εκεί, στήριξε, έσπρωξε και στο τέλος δικαιώθηκε. Όχι αλλά βήματα πίσω όπως έγινε στην Ν.Σμύρνη. Η ομάδα πρέπει να προχωρήσει μπροστά! VAAAAMMMMOOOOSSSSS!!!!!

[youtube=

Μια από τις γνωστές δικαιολογίες που πολλές φορές ακούμε για τα διαιτητικά σφάλματα εις βάρος της ομάδος μας(και γενικότερα) είναι ότι το έργο των διαιτητών είναι πάρα πολύ δύσκολο μιας και καλούνται να πάρουν σημαντικές αποφάσεις χωρίς την άνεση του τηλεοπτικού φακού μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου. Τώρα πως γίνεται μια κλασσική φάση με έναν παίκτη που φτάνει στο λέιαπ και τον αμυνόμενο να ακολουθεί και να  κόβει εκ των υστέρων από πίσω τον παίκτη τις 99 από τις 100 φορές οι διαιτητές ενστικτωδώς μετρούν το καλάθι ακόμη και όταν η φάση είναι οριακή... Τώρα πως σε εμάς ο απίθανος Χριστοδούλου αυτό που σφυρίζεται τις 99 από τις 100 φορές υπέρ του παίκτη που προσπαθεί να σκοράρει έγινε αμφισβητούμενη φάση και μετά από ανάλυση του replay όπου και εκεί δεν φαίνεται ξεκάθαρα το τι ακριβώς έχει γίνει μας στέρησε την νίκη και την χάρισε απλόχερα στον Ολυμπιακό είναι κάτι που δύσκολα μπορεί να κατανοηθεί από κοινή λογική. Από τον παραλογισμό όμως που επικρατεί στον Ελληνικό αθλητισμό και θέλει αυτά τα ανθρωπάκια με τα γκρι να εκτελούν αποστολές και να προστατεύουν με κάθε ευκαιρία τα συμφέροντα του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού μόνο και μόνο για να μην προκαλέσουν και να μην ρισκάρουν την διαιτητική τους καριέρα κλέβοντας με αυτόν τον τρόπο τον ιδρώτα των παικτών όπως έγινε σήμερα. Αν και το παιχνίδι ουσιαστικά κρίθηκε σε μια φάση το μεγάλο χειρουργείο έγινε στην δεύτερη περίοδο όπου ο ΑΡΗΣ μας είχε καταφέρει να ξεφύγει με 10 πόντους και για αυτό έπρεπε κάτι να κάνουν τα "κοράκια" για να κόψουν τον ρυθμό και να δώσουν την ευκαιρία στον Ολυμπιακό να κάνει την αντεπίθεση του. Οι 16 βολές που εκτέλεσαν  στην 2η περίοδο οι παίκτες του Ολυμπιακού ήταν η αντεπίθεση που έψαχναν οι παίκτες του Ντ.Ιβκοβιτς και το παιχνίδι ξαναπήγε στον πόντο μέχρι το φινάλε. Εκεί η ομάδα μας έχασε χρυσή ευκαιρία να τελειώσει το παιχνίδι μια και στο τελευταίο δίλεπτο έχασε συνολικά 4 βολές και σε συνδυασμό με την κακή άμυνα του Μόλντροου πάνω στον Σπανούλη στην τελευταία φάση οδηγηθήκαμε στο "νυστέρι" του Χριστοδούλου και της παρέας του για το τελειωτικό χτύπημα. Καθαρά από πλευρά απόδοσης δεν μπορώ να πω ότι έμεινα ευχαριστημένος μιας και η ομάδα μας σούταρε με πολύ άσχημα ποσοστά, σε αρκετές φάσεις δεν έδειξε ψυχραιμία και οι Τσαλδάρης και Ντέιβις  που θεωρούνται από τους πιο έμπειρους παίκτες για άλλο ένα παιχνίδι ήταν εκτός κλίματος. Παρόλα αυτά το πάθος, η ενέργεια και η ένταση με την οποία αγωνίστηκαν για 40' όλοι όσοι πάτησαν σήμερα στο παρκέ ήταν κάτι το αξιοθαύμαστο που όλοι γουστάραμε πάρα πολύ. Πάθος και ενέργεια που έβγαλε και ο Β.Αλεξανδρής που με κάθε ευκαιρία ξεσπούσε στους διαιτητές για τις απίστευτες αποφάσεις τους. Κορυφαίος ο Μόλντροου που πρόσθεσε άλλη μια καλή παρουσία με άξιο συμπαραστάτη τον Χρήστο Ταπούτο που δυστυχώς η αστοχία του στις βολές στο τέλος μας στοίχισε.  Πολύ καλός ο Κέιρους που έδωσε λύσεις από τον πάγκο και μας χάρισε και μια απίστευτη φάση με το κάρφωμα στην λήξη του ημιχρόνου. Αρκετά καλός και ο Τσαϊρέλης που με κάποιες καλές ενέργειες στην επίθεση αιφνιδίασε τους αντιπάλους του. Μέτριος ο Τζέιμς παρά τους 14 πόντους μιας και ήταν ιδιαίτερα άστοχος και σε πολλές φάσεις δεν έδειξε την απαραίτητη ψυχραιμία... Δεν ξέρω αν ήταν  οι 3500 που βρέθηκαν στο Παλέ, το δέλεαρ της νίκη κόντρα σε έναν μεγάλο αντίπαλο ή απλά η βελτίωση της ομάδος με το πέρασμα του χρόνου αλλά παρά την ήττα σήμερα το σημαντικό είναι να υπάρχει ανάλογη προσπάθεια και στην συνέχεια.  Η ομάδα δείχνει να βρίσκει τον καλό της εαυτό και αν συνέλθει και ο Δημήτρης Τσαλδάρης που τα έχει σπάσει τα καλάθια  στα τελευταία παιχνίδια η ομάδα σίγουρα θα βρει τον δρόμο της προς την κορυφή. Πάντως συγχαρητήρια αξίζουν σε όλα τα παιδιά για την προσπάθεια και στήριξη για την συνέχεια. Χαίρομαι που ο έμμισθος πρόεδρος αποφάσισε να κάνει ένσταση για την τελευταία φάση, όχι ότι θα βγει κάτι αλλά το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε μετά από μια τέτοια αδικία είναι να φωνάξουμε. Ελπίζω αυτή να ήταν μια από τις τελευταίες του ενέργειες ως πρόεδρος του ΑΡΗ και σύντομα να μας αποχαιρετήσει... ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=fzoQtzUE3DU]

Σε μια χρονιά όπου δεν υπάρχει Ευρώπη οι ευκαιρίες για "μεγάλες" νίκες είναι ελάχιστες και ο ΑΡΗΣ μας σχεδόν τις μισές τις έχει πετάξει ήδη στα σκουπίδια... Αύριο το απόγευμα η ομάδα μας έχει μια ακόμη ευκαιρία να πάρει μια νίκη που ίσως να σηματοδοτήσει την αγωνιστική μας ανάσταση. Μια ανάσταση που περιμένουμε από την αρχή του πρωταθλήματος και κάθε αγωνιστική αναβάλλεται για την επόμενη... Μπορεί στο ουσιαστικό ντεμπούτο του Πρόμπιερζ να ήρθε η νίκη κόντρα στον ΟΦΗ αλλά τα σημάδια βελτίωσης που είχε δείξει η ομάδα μας και σε εκείνο το παιχνίδι ήταν λίγα. Το χειρότερο βέβαια ήταν ότι έστω και αυτά τα λίγα σημάδια βελτίωσης που είδαμε στην Κρήτη μετά από 2 εβδομάδες προετοιμασίας και όπως φάνηκε στον αγώνα κόντρα στον Πανιώνιο είχαν εξαφανιστεί. Με λίγα λόγια μπορεί να χρειάστηκαν 8 παιχνίδια για να κάνουμε ένα βηματάκι μπροστά αλλά αμέσως μετά κάναμε ένα άλμα πίσω. Και πως να μην γίνει αυτό όταν βλέπουμε αυτά τα περίεργα φαινόμενα να επαναλαμβάνονται. Πριν λίγο καιρό υπήρχε ένας Σερχιο Κόκε όπου η ασυλία που είχε από τους προπονητές είχε φθάσει σε τέτοιο βαθμό όπου τι και αν ο καημένος ο Κάμπορα πετύχαινε 2 γκολ σε παιχνίδι με τον Ηρακλή την επόμενη αγωνιστική πάλι από τον πάγκο θα έβλεπε το παιχνίδι αλλά ακόμη και τότε μιλάμε για έναν παίκτη που είχε κάνει πιο πριν 2 καταπληκτικές χρονιές και πάντα υπήρχε η περίπτωση ακόμη και στο ντεφορμάρισμα του να κάνει μια θετική ενέργεια και να βοηθήσει την ομάδα. Αν λοιπόν όπως όλα δείχνουν και αύριο δούμε τον Κάρλος Τόχα να φοράει φανέλα βασικού τότε μιλάμε για ένα πρωτοφανές μοναδικό φαινόμενο ενός παίκτη που για σχεδόν ανεξήγητους λόγους πρέπει να ξεκινάει βασικός... Αυτό είναι ένα από τα περίεργα ενόψει της αυριανής αναμέτρησης μιας όπως όλα δείχνουν θα έχουμε ακόμη πιο ουσιαστικές αλλαγές με τον Γιάκομπ που την προηγούμενη εβδομάδα είχε "ρεπό" μάλλον να παίρνει την θέση του στην κορυφή της επίθεσης και τους Σολτάνι και Καστίγιο να μένουν στον πάγκο. Δεν ξέρω κατά πόσο αυτά τα διαφορετικά σχήματα αγωνιστική με αγωνιστική, η έλλειψη αξιοκρατίας στις επιλογές του προπονητή στα αμυντικά χαφ(και όχι μόνο) η βιαστική επιλογή διαχωρισμού  παικτών σε 2 γκρουπ(που επιτέλους καταργήθηκε) μπορεί να βοηθήσουν αλλά το βέβαιο είναι ότι αν θέλουμε να κερδίσουμε αύριο τον Παναθηναϊκό θα πρέπει να δείξουμε πολύ διαφορετικό πρόσωπο από αυτό που έχουμε δείξει ως τώρα. Τεχνικά το παιχνίδι δεν μπορούμε να το αναλύσουμε για να πούμε ποιες αδυναμίες του Παναθηναϊκού θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε και τι πρέπει να προσέξουμε μιας και αν παρουσιαστούμε όπως στην Ν.Σμύρνη δεν θα έχουμε καμία τύχη. Όσο για το περιβόητο θέμα του Σπάθα που τόσος λόγος γίνεται ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω τον λόγο μιας και όλη μου την ζωή δεν θυμάμαι κανέναν διαιτητή να είναι αρεστός ή να έχει σεβαστεί την ομάδα και τον κόσμο του ΑΡΗ. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να φωνάξουμε αλλά αντί να προσπαθούμε να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα του Ελληνικού ποδοσφαίρου καλό είναι πρώτα να προσπαθήσουμε να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα της ομάδος μας. Ας παλέψουμε εμείς με όλες τις δυνάμεις μας, ας δείξει η ομάδα το αγωνιστικό πρόσωπο που πρέπει και αν ο Σπάθας είναι αυτός που θα μας σταματήσει τότε ας αντιδράσουμε όπως πρέπει να αντιδράσουμε σε επίσημο επίπεδο. Ας κάνουμε επιτέλους και εμείς μια νίκη της προκοπής να χαμογελάσει το χειλάκι μας... ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΤΟΝ ΒΑΖΕΛΟ!

Ο Ολυμπιακός φέτος δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο αλλά σίγουρα σε σχέση με την  δική μας ομάδα με τα τρανταχτά κενά στην θέση του σέντερ αλλά και στην νευραλγική θέση του πόιντ γκαρντ όπου δεν υπάρχει ο παίκτης που θα μπορέσει να κοντρολάρει τον ρυθμό και να οργανώσει το παιχνίδι μας είναι ένας πάρα πολύ δύσκολος αντίπαλος που θα πρέπει οι παίκτες μας να ματώσουν πάνω στο παρκέ για να τον κερδίσουν. Την ιστορία με τα μπάτζετ την έχουμε ακούσει αμέτρητες φορές, μόνο λάβαρο δεν την έκανε ο Τζεβελέκης και οι προπονηταράδες του να την βάλουν δίπλα στους τίτλους της ομάδος στην οροφή του θρυλικού Παλέ και για αυτό δεν θα την "αναπαράγουμε" σήμερα. Αντιθέτως θα σας υπενθυμίσουμε τον "άθλο" της Καβάλας όπου την προηγούμενη αγωνιστική τιμώρησε τον υπερόπτη πρωταθλητή Ευρώπης. Η Καβάλα λοιπόν με παίκτες σαν τον Καραποστόλου, τον Στεφανίδη και μερικούς μέτριους Αμερικάνους και κοινοτικούς πίστεψε, πάλεψε και νίκησε πανάξια τον Παναθηναϊκό. Φυσικά στο πλευρό της είχε και περίπου 1000 οπαδούς της όπου παρά την δυναμική παρουσία των οπαδών του Παναθηναϊκού όταν το παιχνίδι έφθασε στα κρίσιμα είχαν πάρει και αυτοί "φωτιά" και δεν τραγουδούσαν χλιαρά τραγουδάκια σαν να είναι σε χορό του συλλόγου. Όταν λοιπόν η Καβάλα καταφέρνει και δίνει ένα τόσο ηχηρό χαστούκι στον πρωταθλητή Ευρώπης δεν μπορεί ο ΑΡΗΣ με τον κόσμο του να δώσει ένα ανάλογο χαστούκι στον προβληματικό Ολυμπιακό? Μπορεί οι μέτοχοι της ομάδος, ο εκπρόσωπος του Τζεβελέκης και ο έμμισθος πρόεδρος της ΚΑΕ να μας κοροϊδεύουν στα μούτρα και να παίζουν παιχνιδάκια στην πλάτη του ΑΡΗ αλλά υπάρχει ένας άνθρωπος εκεί στην ΚΑΕ που αν και "θύμα" αυτής της κοροϊδίας που βιώνουμε όλοι μας συνεχίζει να τηρεί τις δεσμεύσεις του προς τον κόσμο του ΑΡΗ. Ο Β.Αλεξανδρής από την πρώτη στιγμή που ήρθε υποσχέθηκε ότι θα φτιάξει ένα σύνολο που παλεύει με όλες τις δυνάμεις του πάνω στο παρκέ και παρά τις αντιξοότητες με την μη ολοκλήρωση του μεταγραφικού σχεδιασμού, με τα ταξίδια με πούλμαν, με τους μισούς παίκτες απλήρωτους, με τις προπονήσεις χωρίς φως και με την αβεβαιότητα για το μέλλον αυτό που υποσχέθηκε στον κόσμο του ΑΡΗ δείχνει σιγά σιγά να το πετυχαίνει. Στο παιχνίδι του κυπέλλου η ομάδα ήταν εντελώς ανέτοιμη παρόλα αυτά έδειξε για ένα ημίχρονο ικανή να χτυπήσει το παιχνίδι. Τώρα όμως τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Εμείς είμαστε σε ανοδική πορεία ενώ ο Ολυμπιακός δείχνει να βρίσκεται σε τρικυμία. Αν σε αυτό προσθέσουμε την επιστροφή του Ταπούτου και την πιθανή απουσία των Άντιτς και Παπαδόπουλου τότε οι πιθανότητες  είναι ακόμη περισσότερες. Εμείς πρέπει να στηρίξουμε αυτόν τον προπονητή και αυτούς τους παίκτες και να τους δώσουμε ώθηση για να φθάσουν σε μια μεγάλη νίκη που την έχουμε πολύ ανάγκη. Δεν πάμε στο γήπεδο για κανέναν Τζεβελέκη ή Δαμιανίδη παρά μονό για αυτήν την φανέλα με τον θεό στο στήθος και ας την μπασταρδέψανε κάποιοι ανόητοι  φέτος και την κάνανε μουσταρδή με λευκές(!!!!) ρίγες εμείς θα είμαστε εκεί.  Καιρός είναι να ζήσουμε και εμείς μια Κυριακή από τα παλιά όπου φεύγαμε με νίκη από το Παλέ και τρέχαμε να προλάβουμε άλλη μια νίκη στο Κλ.Βικελίδης! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ ΚΑΙ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Λίγο πριν εκπνεύσει το "τελεσίγραφο" του κ.Γεωργούλη  προς τους κ. Τζεβελέκη και Δαμιανίδη και ενώ λόγω της απεργίας δεν έχουμε κάποια νεότερη ενημέρωση σχετικά με αυτό το τόσο σημαντικό θέμα που θα κρίνει το παρόν και το μέλλον του μπασκετικού ΑΡΗ θα αναφερθώ στην μεγαλύτερη προδοσία που έχει βιώσει ομάδα από τους ίδιους τους "ευεργέτες" της. Δεν ξέρω πως αισθάνεστε εσείς αλλά εγώ ως ένας από τους χιλιάδες Αρειανούς που κατέκλυσαν την πλατεία της ΧΑΝΘ σε μια προσπάθεια που έκανε ΟΛΟΣ ο κόσμος του ΑΡΗ μαζικά για  να ασκηθεί πίεση στους πολιτικούς ώστε να γίνει η περιβόητη ρύθμιση των χρεών από τον Ε.Βενιζέλο και ο ΑΡΗΣ να γυρίσει σελίδα απαλλαγμένος από δυσβάσταχτα χρέη που μας είχαν οδηγήσει στην απόλυτη αγωνιστική απαξίωση αισθάνομαι προδομένους από τους "δικούς" μου ανθρώπους με όλη αυτήν την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ. Προδομένος μιας και όταν ο ΑΡΗΣ κατέληξε "καθαρός" στα χέρια της Αρειανής οικογένειας δεν μπορούσα να πιστέψω ούτε κατά διάνοια ότι σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα ο ΑΡΗΣ θα ήταν και πάλι αγωνιστικά απαξιωμένος, βουτηγμένος στα χρέη και την ίδια στιγμή αντί να προσπαθούν τα μέλη της Αρειανής οικογένειας να σώσουν τον ΑΡΗ παίζουν παιχνίδια εξουσίας, γαντζώνονται σε καρέκλες και κάνουν παζάρια στην πλάτη του Αυτοκράτορα! Βασικοί υπεύθυνοι οι γνωστοί νοικοκύρηδες Τζεβελέκης και Δαμιανίδης όπου εκμεταλλευόμενοι στο απόλυτο το νέο στάτους που υπάρχει στον ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια χαίρουν της στήριξης του Α.Σ., της ΛΦΑ, της ΠΑΕ, της κεφαλής του S3 και των "συνεργαζόμενων" δημοσιογράφων. Είναι πραγματικά εκπληκτικές αυτές οι δηλώσεις που ακούμε πολύ συχνά τώρα τελευταία όπου ζητάνε να μην υποστεί την παραμικρή συνέπεια παράγοντας του ΑΡΗ σε προσωπικό επίπεδο αφήνοντας τον ΑΡΗ σε δεύτερη μοίρα. Και φυσικά για να μην μας νομίζουν και χαζούς κατανοούμε ότι αυτές οι δηλώσεις προέρχονται από άτομα που πολύ πιθανόν να είναι εξίσου "νοικοκύρηδες" με τους παραπάνω 2 κυρίους. Για τον κ.Δαμιανίδη δεν νομίζω ότι χρειάζεται να πούμε πολλά μας και ως  υπάλληλος ή μεσάζοντας  των μετόχων φαντάζει λογικό να θέλει να κρατήσει την έμμισθη θέση του προέδρου της ΚΑΕ  μιας και σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει να ψάξει για νέα "καριέρα" αρά  για την δράση του η βασική ευθύνη βαραίνει αυτούς που τον τοποθέτησαν εκεί και του έδωσαν το δικαίωμα να απαιτεί χρηματική αποζημίωση και να θέτει όρους ώστε να κάνει πέρα και να αφήσει τον ΑΡΗ απαλλαγμένο από την παρουσία του να προχωρήσει μπροστά. Αυτός όμως που μας παραμύθιασε όσο κανένας άλλος είναι ο Θανάσης Τζεβελέκης όπου με την ταμπέλα του μεγάλου Αρειανού επιχειρηματία που θέλει να κάνει τον ΑΡΗ μεγάλο με μικρά και σταθερά βήματα και εμείς σαν πρόβατα τον πιστέψαμε και τον αγκαλιάσαμε. Και επειδή αυτό το blog διανύει τον πέμπτο χρόνο λειτουργίας του και τα γραπτά μένουν θα σας υπενθυμίσω λιγάκι πως αντιμετωπίσαμε μέσα από αυτήν την ιστοσελίδα τον Θ.Τζεβελέκη:

27 Μαϊου 2007 : Ετσι γουστάρουμε τον πρόεδρο του ΑΡΗ! Μίλησε στην εκπομπή του Super 3 για το όραμα που έχει για τον ΑΡΗ, για τα προσεγμένα βήματα που κάνει για να μην κατρακυλήσει η ομάδα  πάλι σε χρέη και αλλά... πολλά ωραία λόγια που μείνανε μόνο λόγια...

13 Μαϊου 2008 :  “Πρός τον κόσμο του Άρη, που αγαπάει την ομάδα χωρίς όρους και προϋποθέσεις”  Η συνέντευξη τύπου του κ.Τζεβελέκη λίγες ημέρες μετά τον αποκλεισμό από το Μαρούσι μέσα στο Παλέ. Δεν χρειάζονται λεπτομέρειες παρά μόνο αυτό το κομμάτι "...τους εχθρούς της ομάδος μας που όταν βλέπουν “στραβές” σαν και αυτή με το Μαρούσι και τα επεισόδια που ακολούθησαν τρίβουν τα χέρια απο ικανοποίηση. Και ξέρετε ποια είναι η μεγαλύτερη τους επιθυμία? Να τα παρατήσει ο Τζεβελέκης και να γυρίσουμε στην αβεβαιότητα και στους απατεώνες. "  Ε ρε κορόιδα που είμαστε που φοβόμασταν μην φύγει ο Τζεβελέκης και γυρίσουμε στους απατεώνες και μας οδηγήσουν πάλι στα χρέη και στην αγωνιστική απαξίωση...

Αυτά είναι μόνο 2 ενδεικτικά κείμενα όπου αν τα διαβάσει κανείς μπορεί εύκολα να καταλάβει ότι εδώ εκφράζουμε ανοιχτά την άποψη μας, δεν έχουμε εμπάθειες ούτε προσωπικά συμφέροντα και το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι το καλό του ΑΡΗ.  Μας κοροϊδέψατε κύριοι, σας πιστέψαμε, σας εμπιστευτήκαμε τυφλά  την μεγαλύτερη μας αγάπη και εσείς την κανάτε διαπραγματευτικό κωλόχαρτο. Έτσι τον καταντήσατε τον ΑΡΗ μας με τα ήθη και έθιμα που έχετε φέρει με την παρουσία σας. Μέχρι πριν λίγα χρόνια δεν ξέραμε τι σημαίνει να πουλάς παίκτες στην μέση της χρονιάς, να διασύρεσαι αγωνιστικά από κάθε ομαδούλα, να κατεβάζεις χωρίς ίχνος ντροπής τα βρακιά σε κάθε ομάδα που έχει μεγαλύτερο μπάτζετ και να ακούς από νεαρούς αθλητές της ομάδος σου να έχουν στόχο να μεταγραφούν στον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό. Τα χρέη, τους απλήρωτους παίκτες, τις προσφυγές τα έχουμε ξαναβιώσει αλλά ποτέ από "στρατιώτες" του ΑΡΗ όπως εσείς υπερήφανα δηλώνετε.

Και τώρα ενώ έχετε την ευκαιρία να μας αδειάσετε την γωνιά και να αφήσετε άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα αρνείστε οικονομικούς ελέγχους, καθυστερείτε τις διαδικασίες και κάνετε ότι μπορείτε για να μην υπάρχει αίσιο τέλος σε αυτό το σήριαλ. Μήπως τελικά αυτό όλο γίνεται για να κερδίσετε χρόνο μέχρι να υπογραφούν τα  τηλεοπτικά συμβόλαια με την ΕΡΤ ώστε να μπορέσετε να χρησιμοποιήσετε τα συγκεκριμένα έσοδα για να καλύψετε λίγα από τα "διαχειρίσιμα χρέη"? Κάτι από το παρελθόν θυμίζουν αυτές οι τακτικές...

Αρκετά μας "σώσατε", αρκετά μας "νοικοκυρέψατε", αρκετά σας ανεχτήκαμε! ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Σε ένα περίεργο και αγχωτικό παιχνίδι που δυστυχώς δεν είχαμε την δυνατότητα να παρακολουθήσουμε η ομάδα μας κατάφερε τελικά να πάρει την νίκη και να κάνει το πλέον αποφασιστικό βήμα για την πρόκριση. Μετά από την σημερινή νίκη πολύ δύσκολα θα χάσουμε την δεύτερη θέση μιας και για να το "καταφέρουμε" θα πρέπει να ηττηθούμε μέσα στην έδρα μας από την Ρουντούπις με μεγαλύτερη διαφορά από αυτήν που κερδίσαμε στην Λθουανία κάτι που δύσκολα βλέπω να συμβαίνει. Η ομάδα μας αν και μπήκε νωθρά στο παιχνίδι όσο περνούσε ο χρόνος έδειξε να συνέρχεται, πήρε κεφάλι στο σορ και δεν το ξαναέχασε. Μάλιστα η διαφορά έφθασε και στους 16 πόντους αλλά πάνω που πιστεύαμε ότι εκεί θα τελειώσει το παιχνίδι η ομάδα μπλόκαρε επιθετικά και έδωσε το δικαίωμα στους Ολλανδούς να μπουν στην διεκδίκηση της νίκης χωρίς όμως ουσιαστικό αποτέλεσμα μιας και η αστοχία τους στις βολές κατάστρεφε κάθε προσπάθεια ανάκαμψης.  Αυτό που ήταν ιδιαίτερα περίεργο στην σημερινή αναμέτρηση ήταν ότι αν και οι Τζέιμς, Τσαλδάρης και Ντέιβις ξεκίνησαν βασικοί και κυρίως στο Α ημίχρονο πήραν σημαντικό χρόνο συμμετοχής δεν έδειξαν την διάθεση να αναλάβουν τον ρόλο του "οδηγού" στην προσπάθεια της ομάδος μας κάτι που φαίνεται ξεκάθαρα από τα 6 σουτ που επιχείρησαν συνολικά και οι 3 αθλητές μαζί!!! Αυτό θα πρέπει να προβληματίσει έντονα τον Β.Αλεξανδρή μιας και μιλάμε για 3 από τους πιο έμπειρους παίκτες  της ομάδος που μαζί με τον Ταπούτο οφείλουν να βγαίνουν μπροστά και να δείχνουν τον δρόμο προς την νίκη και στους υπόλοιπους. Για καλή μας τύχη όμως ο Σάμ Μόλντροου δείχνει να έχει βρει για τα καλά ρυθμό και με 14 πόντους και 13 ριμπάουντ έδωσε συνέχεια στις καλές εμφανίσεις του και έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην σημερινή νίκη. Άξιος συμπαραστάτης και ο Βεργίνης που με 11 πόντους με εξαιρετικά ποσοστά ευστοχίας έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα στον Β.Αλεξανδρή ότι θα πρέπει να τον υπολογίζει ακόμη πιο πολύ για την συνέχεια.  Μαυραϊδης και Ντέιβις μπορεί να μην έκαναν κάτι το εντυπωσιακό αλλά ο μεν πρώτος με τους 8 πόντους που πέτυχε και ο δεύτερος με τα 8(!!!) ριμπάουντ που μάζεψε  ήταν θετικοί. Καλός και ο Κεϊρούς στο σύντομο χρονικό διάστημα που αγωνίστηκε. Λίγα πράγματα από τους Μπόγρη, Τσαϊρέλη και σχεδόν τίποτα από τον Κρούσιτς που συνεχίζει να απογοητεύει... Παρά την χαμηλή δυναμικότητα του αντιπάλου αυτή η νίκη έχει την αξία της και σίγουρα θα τονώσει και άλλο την ψυχολογία της ομάδος που δείχνει σιγά σιγά να γυρνάει προς τα πάνω! Όπως είπαμε και στην αρχή μετά και από την σημερινή νίκη η πρόκριση είναι σχεδόν βέβαιη κάτι που σημαίνει περισσότερα παιχνίδια, περισσότερα ταξίδια και περισσότερα έξοδα. Για αυτό λοιπόν καλό είναι οι σωτήρες, οι νοικοκυραίοι, οι διαχειριστές,  οι μεγαλομέτοχοι που είναι αμέτοχοι και παρατρεχάμενοι τους να τα μαζέψουν και να πάνε σπίτι τους και να αφήσουν άλλους να βρουν πως θα στείλουν την ομάδα στα εκτός έδρας γιατί με το πουλμανάκι τους δουλειά δεν γίνεται... ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Χωρίς τον αρχηγό και πρώτο σκορερ της ομάδος  Χρήστο Ταπούτο θα αγωνιστεί ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στην Ολλανδική Γκαστέρα Φλέιμς με στόχο να πάρει την νίκη όπου ουσιαστικά θα μας επιτρέψει να αγκαλιάσουμε την πρόκριση στην επόμενη φάση.  Η Ρουντούπις στην πρεμιέρα του Eurocup έφυγε νικήτρια από αυτήν την έδρα και αν υπάρχουν κάποια σενάρια που μας θέλουν να αποκλειόμαστε παρά την σημαντική εκτός έδρας νίκη στην Λιθουανία αυτά περιέχουν ήττα από την Γκαστέρα Φλέιμς που χωρίς αμφιβολία είναι η πιο αδύναμη ομάδα του ομίλου και λογικά δεν θα πετύχει νίκη.  Τα στατιστικά των 2 ομάδων μπορεί να δείχνουν μια ισορροπία αλλά αν συνυπολογίσουμε την εντός έδρας ήττα από μια ομάδα που κερδίσαμε την προηγούμενη εβδομάδα και τον διασυρμό από μια ομάδα σαν την Νίμπουργκ που αν και μας κέρδισε μέσα στο Παλέ δεν μπορούμε να πούμε ότι ήταν κάτι το ιδιαίτερο  τότε πραγματικά μιλάμε για μια πολύ αδύναμη ομάδα που παρά τους ξένους που διαθέτει το ρόστερ της υστερεί ποιοτικά απέναντι στο δικό μας.  Πρώτο ζητούμενο στην σημερινή αναμέτρηση  σίγουρα είναι η νίκη αλλά και η εμφάνιση είναι κάτι που περιμένουμε να δούμε με αγωνία ώστε το σύνολο του Β.Αλεξανδρή να πιστοποιήσει την ανοδική του πορεία πάνω στο παρκέ.  Στην Λιθουανία είδαμε έναν ΑΡΗ που γουστάραμε για το πάθος που έδειξε στην άμυνα αλλά και για την αυτοπεποίθηση που δείξαμε στην επίθεση.  Οι αντίπαλοι μπορεί να μην είναι κάποια σημαντικά μπασκετικά ονόματα αλλά η ομάδα μας έχει κάνει τόσο τεράστια άλματα προς τα πίσω τα τελευταία χρόνια ώστε για να ξανακερδίσουμε την χαμένη μας αγωνιστική αξιοπιστία θα πρέπει να αρχίσουμε από τα χαμηλά κερδίζοντας μια μια κάθε ομαδούλα που βρίσκεται στον δρόμο μας.  Το παιχνίδι και αυτή την φορά δεν θα μεταδοθεί τηλεοπτικά από την Ελληνική τηλεόραση και για την ώρα δεν φαίνεται να υπάρχει τηλεοπτική μετάδοση και από την Ολλανδική τηλεόραση. Πάντως όπως κάθε φορά που υπάρχει αντίστοιχο πρόβλημα εμείς θα κάνουμε την προσπάθεια μας και αν βρεθεί κάποιο live TV streaming θα ποστάρουμε το link στο σχετικό ποστ.  Μπορεί σήμερα το παιχνίδι να είναι ξεχωριστής σημασίας αλλά το μυαλό όλων μας είναι στις διοικητικές εξελίξεις που στα επόμενα 24ωρα αναμένεται να φθάσουν στην κορύφωση τους. Τα μηνύματα που έρχονται δεν είναι θετικά και οι χαμηλοί τόνοι που κρατιούνται από την πλειοψηφία των ΜΜΕ που ασχολούνται με τον ΑΡΗ δείχνουν "ναυάγιο".  Εμείς όμως από εδώ θα συνεχίσουμε να το φωνάζουμε ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Τελικά ο φόβος που είχαμε πολλοί μέσα μας για το αν η καλή εμφάνιση στο παιχνίδι της Κρήτης ήταν απλά μια παρένθεση στην συνολικά απογοητευτική εικόνα που παρακολουθούμε από την αρχή της χρονιάς έγινε πραγματικότητα και η αγαπημένη μας ομάδα για άλλο ένα παιχνίδι μας σέρβιρε ένα άνοστο πιάτο που έχουμε σιχαθεί... Δεν υπάρχει λόγος να ψάχνουμε για τα αίτια της ήττας μιας και οι λόγοι αυτής της κατάστασης είναι οι γνωστοί από το καλοκαίρι και αν προς την στιγμή αυτό το τεχνητό  "πέπλο προστασίας" που τα τελευταία 2 χρόνια προσπαθεί να κουκουλώσει ότι πρόβλημα υπάρχει στον σύλλογο μας είχε πείσει αρκετούς ότι όλα βαδίζουν καλά μέσα στις 4 γραμμές που κρίνονται όλα δεν υπάρχει τρόπος να κρυφτούμε. Και όταν μάλιστα δεν έχουμε απέναντι μας την διαιτησία όπως έγινε σήμερα τότε δεν έχουμε από πουθενά να πιαστούμε και κανένα δάχτυλο για να κρυφτούμε.  Πέρα από 10 λεπτά στο Α' ημίχρονο και άλλα 10 λεπτά στο Β ημίχρονο η ομάδα μας ήταν κυριολεκτικά ανύπαρκτη. Με μια άμυνα σκέτη τραγωδία όπου και οι 4 παίκτες έκαναν το ένα λάθος μετά το άλλος ακόμη και αυτός ο Πανιώνιος κατάφερε να θυμίσει Μπαρτσελόνα και να βάλει 2 γκολ που για να φας τέτοια στο πρωτάθλημα της σουπερλίγκας πρέπει να είσαι πολύ μεγάλο κορόιδο... Εκτός από αυτά τα 2 γκολ θα πρέπει να αναγνωρίσουμε την ανωτερότητα του Πανιωνίου όπου αν δεν είχαμε για ακόμη ένα παιχνίδι έναν τόσο καλό τερματοφύλακα σαν τον Βελλίδη πολύ πιθανόν να μιλούσαμε και για διασυρμό σήμερα. Βέβαια αυτό το παιχνίδι πολύ εύκολα θα μπορούσε να είχε και διαφορετική εξέλιξη τόσο με την ευκαιρία του Τριανταφυλλάκου όπως και του Σολτάνι όπου και οι 2 φάσεις ήταν έτοιμο γκολ που πετάχτηκε στα σκουπίδια. Εδώ φυσικά πολλοί θα θυμηθούν το γνωστό "όλα μπαίνουν και όλα χάνονται"  σε ότι έχει να κάνει με το γκολ αλλά όταν το καλοκαίρι μάλλιασε η γλώσσα μας να γκρινιάζουμε για την απόκτηση ενός έμπειρου επιθετικού δεν ζητούσαμε να μας φέρουν τον Φορλάν αλλά έναν παίκτη που όταν χρειαστεί απλά να κάνει ένα αγγιγματάκι για να κάνει το μισό γκολ ολόκληρο κανονικότατο γκολ. Δεν τον πήραμε, δεν το έχουμε το εύκολο γκολ και έτσι λοιπόν μιλάμε για απειρία του Τριανταφυλλάκου, την κακή στιγμή του Σολτάνι, την κακή φυσική κατάσταση του Γιάκομπ και το come back του Τσέζαρεκ... Θεωρώ εξίσου περιττό να χρεώσω την επιθετική ανυπαρξία μας στους παίκτες που αγωνίζονται μεσοεπιθετικά μιας και είναι κάτι παραπάνω από εμφανές ότι δεν υπάρχει πλάνο. Μόνο με προσωπικές ενέργειες ή στημένες φάσεις υπάρχει περίπτωση η ομάδα μας να απειλήσει γιατί πολύ απλά δεν φαίνεται οι παίκτες μας να επιδιώκουν κάτι άλλο από το κέντρο και μπροστά. Όπως κουραστήκαμε όλο το καλοκαίρι να ζητάμε επιθετικό έτσι ζητούσαμε να καλυφθούν τα κενά και ένα από αυτά τα κενά εδώ και χρόνια είναι αυτό του αριστερού μπακ όπου μετά τον Μίσελ υπάρχει το χάος και όταν  ο  Μίσελ είναι τόσο κακός όσο ήταν σήμερα και όσο είναι στα περισσότερα παιχνίδια του φετινού πρωταθλήματος τότε υπάρχει μόνο το χάος. Και μια που μίλησα για αντικαταστάτες θα αναφερθώ στις επιλογές και στις αλλαγές του Πρόμπιερζ που σε συνδυασμό με την ατυχία ο ΑΡΗΣ στο τέλος ήταν σαν να έπαιζε με 9 παίκτες μιας και Κατίδης και Καζναφέρης αγωνιζόταν σαν τραυματίες. Αν λοιπόν με την άκουσμα της 11αδας ρωτούσες 100 Αρειανούς ποιες πιστεύεις ότι θα είναι οι αλλαγές του Πρόμπιερζ νομίζω η συντριπτική πλειοψηφία θα συμφωνούσε ότι οι Τόχα και Τριανταφυλλάκος είναι οι πιο πιθανοί. Ο λόγος? Ο Τόχα παρά τις αμέτρητες ευκαιρίες που έχει πάρει το μόνο που έχει δείξει είναι ένα αξιοπρεπές ημίχρονο με τον Ολυμπιακό και από εκεί και πέρα το απόλυτο τίποτα άρα το να προσθέσει άλλη μια κακή εμφάνιση στο ενεργητικό του μάλλον ήταν κάτι το λογικό. Ο Τριανταφυλλάκος από την άλλη για πρώτη φορά αγωνίστηκε ως σέντερ φορ μιας και στα φιλικά έπαιζε πάντα πίσω από τον επιθετικό και μιας και στις μικρότερες ομάδες το βασικό προσόν του ήταν η  δύναμη του σε "ανδρικό" επίπεδο υστερώντας σε φυσικά προσόντα και χωρίς κάποιο στήριγμα λόγο της ανυπαρξίας επιθετικού πλάνου   δύσκολα θα μπορούσε να προσφέρει κάτι το ουσιαστικό. Τέλος όσο καλοπροαίρετος και αν θέλω να είμαι αρχίζω και έχω ολοένα και πιο έντονες αμφιβολίες για τον τρόπο που ο Πρόμπιερζ επιλέγει τους παίκτες. Ο τρόπος  με τον οποίο συνεχίζει  κάποια "λάθη" του Τσιώλη, ακυρώνει έμπειρους παίκτες χωρίς να τους δώσει καν την ευκαιρία και δίνει ευκαιρίες σε παίκτες που δεν τους έχει ούτε καν σε DVD να αγωνίζονται σε  αγώνα με την φανέλα του ΑΡΗ μας μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα πραγματικά με προβληματίζει. Μπορεί ο ΑΡΗΣ να έχει 2 παιχνίδια λιγότερα αλλ