Με το 2011 σύντομα να φεύγει και την ομάδα μας να έχει μόλις 10 βαθμούς μετά από 11 αγώνες , να βρίσκεται στην 4η θέση από το τέλος και τις 2 ομάδες από τις 3 που βρίσκονται από κάτω μας να έχουν 5(!!!) αγώνες λιγότερους ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι το παιχνίδι έχει ιδιαίτερη σημασία και η ανάγκη για βαθμούς είναι κάτι παραπάνω από τεράστια. Ο Παναιτωλικός μπορεί να έχει απουσιάσει δεκαετίες ολόκληρες από την πρώτη κατηγορία αλλά στην επιστροφή του δείχνει ένα αρκετά καλό πρόσωπο και αποφασισμένος να παλέψει για να μείνει και όχι να γίνει το εύκολο θύμα στα χέρια των αντιπάλων του.  Με έμπειρους παίκτες σαν τους "δικούς μας"  Ά. Χαριστέα, Γ.Θεοδωρίση, Γ.Κούσα αλλά και άλλους αξιόλογους παίκτες σαν τον Α.Καμαρά έχει καταφέρει να μαζέψει ως τώρα 14 βαθμούς και αυτό είναι που κάνει ακόμη πιο ιδιαίτερο το αυριανό παιχνίδι γιατί πολύ απλά εφόσον θέλουμε να σκαρφαλώσουμε στην βαθμολογία παιχνίδια σαν και αυτό είναι μονόδρομος να τα κερδίζουμε.  Όλη την εβδομάδα διαβάσαμε για την αγανάκτηση του Πρόμπιερζ και την επιθυμία του για αλλαγές, αυτό όμως που βγαίνει από τα ρεπορτάζ είναι ότι και σεισμός να γίνει το γήπεδο και όλη η περιοχή Χαριλάου να γυρίσει ανάποδα ένας παίκτης θα παραμείνει ακλόνητος στην θέση του εκεί στο κέντρο... Αν και μέχρι χθες παιζόταν η συμμετοχή του  λόγω τραυματισμού τελικά σαν από θαύμα, θέλημα θεού ο Τόχα γιατρεύτηκε και τελικά(ναι, μην ανησυχείτε) όπως όλα δείχνουν θα δώσει "βροντερό" παρών. Και μην πιστεύει κανείς ότι έχουμε εμμονές με κάποιους παίκτες και ότι όλη η κακή πορεία του ΑΡΗ επικεντρώνεται μόνο σε έναν ποδοσφαιριστή αλλά αυτή η ασυλία που έχουν μερικοί παίκτες σε αντίθεση με τον αστραπιαίο παραγκωνισμό άλλων είναι ένα φαινόμενο εντυπωσιακό που υπάρχει σχεδόν τα 3 τελευταία χρόνια στην ομάδα σε πολύ έντονο βαθμό και είναι κάτι που μας προβληματίζει. Πολύς λόγος γίνεται και για τον Μίσελ που θυμίζει ακριβώς τον Μίσελ που όταν πρωτοήρθε μέχρι να βρει τα πατήματα στο Ελληνικό πρωτάθλημα χρειάστηκαν να περάσουν περίπου 5-6 αγωνιστικές. Το πολυεργαλείο Καζναφέρης αναμένεται να πάρει την θέση κάτι νομίζω που πρέπει να το έχει ξανακάνει 1 ή 2 φορές και σχετικά καλά. Δύσκολα να δούμε Γιάκομπ στο βασικό σχήμα, όπως και τον Σολτάνι αλλά φαντάζει αρκετά πιθανό το σενάριο να δοθεί εκ νέου ευκαιρία στον Καστίγιο που μετά από συνάντηση με την διοίκηση τόνισε ότι θέλει να παραμείνει στην ομάδα και να αποδείξει την αξία του. Προσωπικά δεν αισθάνομαι και πολύ αισιόδοξος για αυτό το παιχνίδι και σε καμία περίπτωση δεν περιμένω κάποια εντυπωσιακή εμφάνιση και μια εύκολη νίκη. Θα πρέπει να προσπαθήσουν πολύ οι παίκτες μας για να κερδίσουν πρώτα τον κακό τους εαυτό και μετά να ασχοληθούν με τον Παναιτωλικό. Νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο ότι η πηγή του κακού είναι το πολυάριθμο ρόστερ και ο τραγικός τρόπος διαχείρισης του, επομένως μέχρι να γίνουν οι αποχωρήσεις που πρέπει να γίνουν σαν και αυτές των Κουλουχέρη, Πρίτα, Πορτίγια, Γκαρσία και ίσως και άλλες δύσκολα η ομάδα να βρει την ηρεμία της και τον αγωνιστικό της προσανατολισμό. Παρόλα αυτά το κουράγιο μας δεν το χάνουμε και αύριο θα είμαστε εκεί να βοηθήσουμε τον ΑΡΗ μας να φθάσει στην νίκη και φυσικά όχι για να ασχοληθούμε με κανένα πρώην παίκτη ή προπονητή  του ΑΡΗ. Μετά την νίκη της ομάδος μας μπορούμε να τους χειροκροτήσουμε και αυτούς όσο θέλουμε... αλλά μετά, γιατί πριν όποιος είναι πάνω στο χόρτο και δεν φοράει την φανέλα του ΑΡΗ είναι αντίπαλος. Έτσι απλά. Όχι άλλες "γκέλες", όχι άλλοι πεταμένοι βαθμοί. ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΙΚΗ!

Σε ένα παιχνίδι που κρύβει πολλές παγίδες η ομάδα μας θα προσπαθήσει να συνεχίσει τις καλές εμφανίσεις και να πάρει μια νίκη που θα μας επιτρέψει να βελτιώσουμε την βαθμολογική μας εικόνα. Αντίπαλος μας ο Ηλυσιακός που αν και δεν σου γεμίζει με το ρόστερ που έχει, ως τώρα παρουσιάζεται αξιόμαχος και ικανός να κάνει την ζημιά σε όποιον τον υποτιμήσει. Χαρακτηριστικό της πορείας του Ηλυσιακού είναι ότι για την ώρα δεν έχει κάνει ούτε μια "γκέλα" και όλα τα εντός έδρας παιχνίδια που θεωρητικά είχε την ευκαιρία να τα κερδίσει το κατάφερε στο απόλυτο. Ακόμη σχεδόν σε όλες τις "εξορμήσεις" του παρά το τελικό αποτέλεσμα κατάφερε να προβληματίσει αρκετά τους αντιπάλους του και λίγο έλειψε σε ένα δύο παιχνίδια όπως στο κρατικό της Πυλαίας να κάνει την ζημιά.  Άλλωστε θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και να παραδεχτούμε ότι παρά την δεδομένη ανοδική πορεία της ομάδος και το αξιοθαύμαστο πάθος που δείχνουν οι παίκτες μας σε κάθε παιχνίδι ο φετινός ΑΡΗΣ έχει αρκετό δρόμο ακόμη μέχρι να μας πείσει ότι τουλάχιστον σε παιχνίδια κόντρα σε αντιπάλους του επιπέδου του Ηλυσιακού δεν θα πρέπει να ανησυχούμε και να θεωρούμε την νίκη σχεδόν δεδομένη.  Μακάρι αυτή βελτίωση που βλέπουμε από αγώνα σε αγώνα να έχει συνέχεια και κάποια στιγμή να μας φτάσει στο επίπεδο που μας αξίζει και να βλέπουμε με υπεροψία αυτά τα παιχνίδια γιατί όπως και να το κάνουμε άλλο Ηλυσιακός και άλλο ΑΡΗΣ ανεξάρτητα από βαθμολογίες, ρόστερ και οικονομικά προβλήματα... Το παιχνίδι θα διεξαχθεί το Σάββατο το απόγευμα στις 17.00 και είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να δείξουμε στην πράξη την στήριξη μας στο σύνολο του Β.Αλεξανδρή και να τους προετοιμάσουμε ψυχολογικά για το μεγάλο παιχνίδι της Τρίτης κόντρα στην άσημη Ρουντούπις που σκοπεύει να μας κλέψει την πρόκριση μέσα από τα χέρια μας. Όσο για τις εκκλήσεις βοήθειας από τον πρόεδρο της ΚΑΕ και την προετοιμασία εράνου από την Λέσχη καλό είναι οι υπεύθυνοι αυτής της κατάστασης να κοιτάξουν την ουσία του προβλήματος και την οριστική τους λύση και όχι να μπαλώσουν για άλλη μια φορά καταστάσεις ώστε να κερδίσουν χρόνο στην αγαπημένη τους καρέκλα... ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Όπως συνηθίζεται σε ότι αρνητικό έχει να κάνει με τον ΑΡΗ έτσι και αυτό πέρασε στα "ψιλά" και ας μιλάμε για μια ζωντανή συνέντευξη του πρώην προπονητή της ομάδος Σ.Τσιώλη στο Αθλητικό Μετρόπολις την επόμενη του αγώνα κόντρα στην Τρίπολη στην οποία με αρκετή καθυστέρηση ο Καρδιτσιώτης τεχνικός είπε κάποια πράγματα με το όνομα τους και σταμάτησε να κρύβεται πίσω από το δάχτυλο του όπως έκανε όλη την διάρκεια που ήταν προπονητής στον ΑΡΗ μας.  Με λίγα λόγια και για να μην το κουράζουμε πολύ το θέμα αυτά που ειπώθηκαν ήταν αυτά για τα οποία φωνάζουμε οι περισσότεροι από το καλοκαίρι. Και ας τα πάρουμε ένα ένα:

• "Εξυπηρέτησα και λογιστικά τον Άρη όταν έφυγα γιατί είδα ότι υπήρχε πρόβλημα. " Τελικά υπάρχει οικονομικό πρόβλημα στον ΑΡΗ ή δεν υπάρχει? Υπάρχει ζημία στην ομάδα ή κέρδος 700.000€ όπως μας είπαν το καλοκαίρι στην Λέσχη? Τα νέα δυνατά οικονομικά μέλη της διοίκησης όπως μας τα παρουσίασαν διευκολύνουν οικονομικά την ομάδα ή όχι?
• " Για ποιόν προγραμματισμό όμως μιλάμε; Είχαμε πει ότι πρέπει να αποδεσμευτούν 8 παίκτες με μεγάλα συμβόλαια για να αλλάξουμε την ομάδα και να κάνουμε μεταγραφές. Για τον «άλφα ή βήτα» λόγο όμως δεν λύθηκαν αυτά τα συμβόλαια. "  Αυτήν ήταν η άριστη συνεργασία προπονητή και διοίκησης? Έτσι έγιναν πράξεις όλα όσα ζήτησε ο Τσιώλης στον οποίο λέγαμε ότι έχουμε τυφλή εμπιστοσύνη?
• "Την τελευταία μέρα των μεταγραφών ήρθε ο Γιάκομπ, αφού δεν μπορέσαμε να βρούμε άλλον και δεν έλυσε το συμβόλαιό του ο Τσέζαρεκ για να ελευθερωθούν κάποια χρήματα και να παίρναμε έναν παίκτη που θέλαμε πήγαμε στη λύση του Ρουμάνου." Από το καλοκαίρι το πρόβλημα ήταν οικονομικό και δεν πήραμε επιθετικό? Και πως δεν περίσσευαν λεφτά για να πάρουμε επιθετικό που ήθελε ο Τσιώλης και βρέθηκαν λεφτά για να αποκτηθούν οι 4 του Βόλου?
• "Όσο αφορά τα τέσσερα παιδιά από τον Βόλο, δεν ήταν κάτι που είπα εγώ. Εγώ είπα μόνο αν αξίζει να επενδύσει ο Άρης θα είναι μεγάλη υπόθεση η απόκτησή τους." Με λίγα λόγια δεν εισηγήθηκε την απόκτηση των 4 παικτών από τον Βόλο απλά ρωτήθηκε για την ποιότητα των παικτών.

Αυτά καλό είναι να τα προσθέσουμε δίπλα στους παίκτες που βρήκε στην προπόνηση ο Κούπερ, στις πολλές μεταγραφές με χαμηλό κόστος τύπου Ντέιλι, Πορτίγια(x 2 για να μην ξεχνάμε και τον άλλο), Ντανίλο κτλ αλλά   και ακόμη πιο ανέξοδες μεταγραφές σαν και αυτές του Βράνιες που κοστίζει ελάχιστα και προσφέρει...???? ας το αφήσουμε καλύτερα...  Αυτό λοιπόν είναι το πλαίσιο της άριστης συνεργασίας των προπονητών στον ΑΡΗ μας που κανείς δεν έχει να πει κάτι κακό και όλοι φεύγουν σαν φίλοι απλά για να "αφυπνίσουν" τους παίκτες... Τώρα βέβαια είναι αυτό θέμα που μπορεί να ενδιαφέρει τους  φίλους  του ΑΡΗ και ώστε οι διακεκριμένοι ρεπόρτερ της ομάδος να ρωτήσουν κάποιον από την διοίκηση για αυτές τις δηλώσεις? μπα δεν νομίζω... ψιλά γράμματα... Άρα το σοφό συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι ο αχάριστος Τσιώλης έβγαλε και γλώσσα! Καληνύχτα μας!

Μεγάλη ευκαιρία έχασε ο ΑΡΗΣ στην Τσεχία να τελειώσει την υπόθεση πρόκριση και να καπαρώσει και την πρώτη θέση του ομίλου. Αν και 2' πριν τελειώσει το παιχνίδι είχαμε καταφέρει να προηγηθούμε με 72-67 η ολιγωρία στην άμυνα και στα ριμπάουντ αλλά και οι κάκιστες επιλογές στην επίθεση οδήγησαν σε ένα 11-0 σερί από τους Τσέχους που διαμόρφωσε το τελικό σκορ και τους έστειλε στην επόμενη φάση της διοργάνωσης. Όπως περιμέναμε η ομάδα μας παρουσιάστηκε πολύ πιο έτοιμοι από το πρώτο παιχνίδι όπου η Νίμπουργκ είχε πάρει μια εύκολη νίκη και έπρεπε ουσιαστικά να αυτοκτονήσουμε από μόνοι μας για να πάρει το ροζ φύλλο αγώνα. Το παιχνίδι ήταν πραγματικό ντέρμπι με καμία από τις 2 ομάδες να μην μπορεί να ξεφύγει στο σκορ και όλα να δείχνουν από την αρχή ότι θα πηγαίναμε σε ένα αγωνιώδες φινάλε. Πάνω που με τρίποντο του μετριότατου για ακόμη ένα παιχνίδι Τσαλδάρη πήραμε σημαντικό προβάδισμα 5 πόντων πριν από το φινάλε ήρθαν απανωτά λάθη από τον Τζέιμς σε άμυνα και επίθεση και σε συνδυασμό με την "τρύπα" στην άμυνα που ακούει στο όνομα Χρήστος Ταπούτος ήρθε η ανατροπή και η ήττα.  Μπορεί ο Τζέιμς να ήταν ο μοιραίος του σημερινού παιχνιδιού αλλά ταυτόχρονα ήταν και ο κορυφαίος μιας και πραγματοποίησε την καλύτερη του εμφάνιση με την φανέλα του ΑΡΗ. Με 28 πόντους με πολύ καλά ποσοστά, 4 ασιστ και μόλις 2 λάθη κράτησε την ομάδα μέσα στο παιχνίδι όταν η Νίμπουργκ πήγαινε να ξεφύγει και την έφερε μια ανάσα από την νίκη. Στο τέλος απλά μας υπενθύμισε την τεράστια έλλειψη συγκέντρωσης που έχει δείξει σε αρκετά παιχνίδια ως τώρα. Μακάρι πάντως να σταθεροποιηθεί σε αυτό το επίπεδο μιας και μπορεί να κάνει την διαφορά. Μπορεί λοιπόν ο Τζέιμς να ήταν αυτός που φάνηκε ως μοιραίος στο τέλος αλλά εδώ έχω τις ενστάσεις μιας και νομίζω ότι βασικός υπαίτιος ήταν ο Ταπούτος αλλά και ο Αλεξανδρής που επέμεινε τόσο πολύ στην χρησιμοποίηση του σε μια μέρα που ο Χρήστος ήταν εκτός ρυθμού σε όλη την διάρκεια του αγώνα. Το έχουμε παρατηρήσει και σε άλλα παιχνίδια( φετινά και περσινά) όπου όταν ο Ταπούτος δεν είναι σε καλή ημέρα επιθετικά χάνει την διάθεση του και αποτελεί τον αδύναμο κρίκο σε όλες τις προσπάθειες της ομάδος. Μπορεί να μάζεψε 11 ριμπάουντ αλλά η πλειοψηφία αυτών των ριμπάουντ δεν ήταν με την μπάλα διεκδικήσημη μιας και σχεδόν  όλοι οι υπόλοιποι παίκτες εκτός από τον ίδιο κάνουν μπλοκ άουτ αρκετά συχνά. Είναι χαρακτηριστικό στο τέλος του αγώνα ότι έχουμε φάει 5 εύκολους πόντους από τον παίκτη που καλύπτει και άλλες 5 φορές ανανέωσαν οι αντίπαλοι μας την επίθεση  τους. Δεν μπορώ να καταλάβω για ποιόν λόγο ο Β.Αλεξανδρής σήμερα τον άφησε 30', ιδίως όταν οι Μπόγρης και Μόλντροου είχαν εξαιρετική παρουσία στα 20' που αγωνίστηκε ο καθένας. Άσχετα πάντως από τα αίτια της ήττας η ουσία είναι ότι συνολικά  η ομάδα  για ακόμη ένα παιχνίδι έδειξε ένα πολύ καλό πρόσωπο, πάλεψε με πάθος, πίστεψε στην νίκη μέχρι τέλος και γενικά αυτή προσπάθεια άρεσε πάρα πολύ παρά το αρνητικό αποτέλεσμα. Πλέον το παιχνίδι με την Ρουντούπις αποκτάει χαρακτήρα τελικού κάτι που πρέπει εκτός από τον Β.Αλεξανδρή και τους παίκτες του να το αντιληφθούμε και εμείς και να γεμίσουμε το Παλέ. Μπορεί η χρονιά να μην άρχισε όπως θα θέλαμε αλλά όπως φαίνεται αυτή η ομάδα έχει δυνατότητες και παρά τα μεγάλα φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου που υπάρχουν στο  Eurocup όσο είμαστε μέσα στο παιχνίδι μπορούμε να ελπίζουμε για κάτι καλό. Στο χέρι μας είναι η πρόκριση και θα την πάρουμε με το ζόρι!

Μπορεί στην πρεμιέρα του Eurocup ο ΑΡΗΣ μας να είχε χάσει δίκαια μέσα στο Παλέ από την Νίμπουργκ αλλά το είχαμε τονίσει και τότε ότι η Τσέχικη ομάδα δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Απλά είχε εφαρμόσει τα "βασικά" σε αντίθεση με εμάς όπου εκείνο το χρονικό σημείο κυριολεκτικά ψαχνόμασταν. Από τότε ευτυχώς τα πράγματα έχουν αλλάξει σε μεγάλο βαθμό και ο ΑΡΗΣ δείχνει πλέον μια πολύ πιο δεμένη ομάδα, με άμυνα που πνίγει τον αντίπαλο, ομαδική δουλειά στα ριμπάουντ και πολυφωνία στην επίθεση. Ουσιαστικά μιλάμε για ένα εντελώς διαφορετικό παιχνίδι όπου αν και θα γίνει εκτός έδρας δεν νομίζω ότι έχουμε να ανησυχούμε για την "έδρα" μιας και το παιχνίδι θα διεξαχθεί σε άλλο γήπεδο αρκετά χιλιόμετρα μακριά από την φυσική έδρα της Νίμπουργκ όπου και εκεί είναι σίγουρο ότι οι λιγοστοί φίλοι της ομάδος μας που θα βρεθούν εκεί θα κάνουν σαφώς πιο αισθητή την παρουσία τους στην κερκίδα. Η Τσέχικη ομάδα όπως την είδαμε στο πρώτο παιχνίδι βασιζόταν σε 3-4 Αμερικάνους που προτιμούσαν το περιφερειακό παιχνίδι και όχι τόσο μέσα στην ρακέτα. Εδώ νομίζω ότι θα κριθεί και το παιχνίδι γιατί αν οι παίκτες μας δείξουν το πάθος που δείχνουν στα τελευταία παιχνίδια κυρίως στο κομμάτι της άμυνας οι παίκτες της  Νίμπουργκ θα προβληματιστούν πάρα πολύ στην προσπάθεια τους να βρουν τον δρόμο προς το καλάθι μας. Έτσι όπως ξεκινήσαμε την χρονιά ομολογώ δεν πίστευα ότι θα νιώθω τόσο αισιόδοξος για αυτήν την ομάδα παρόλα αυτά ο Β.Αλεξανδρής μας έχει πείσει και με το παραπάνω ότι μπορεί με λίγη παραπάνω υπομονή και σκληρή δουλειά να κάνει θαύματα! Το παιχνίδι σύμφωνα με το επίσημο site του Eurocup θα μεταδοθεί τηλεοπτικά από το Eurosport 2 Europe που αν δεν κάνω λάθος περιλαμβάνεται στο πακέτο της NOVA. Πάντως από την στιγμή που υπάρχει τηλεοπτική μετάδοση σίγουρα θα βρεθεί και κάποιο link για live tv streaming για αυτό λίγο πριν αρχίσει το παιχνίδι "συντονιστείτε" στο σχετικό ποστ. Διπλό μέσα στην Τσεχία ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

...και για να μην ξεχνιόμαστε ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Τελικά μάλλον θα πρέπει να το πάρουμε χαμπάρι ότι η φετινή χρονιά κάπως έτσι θα κυλήσει. Ότι θα παρακαλάμε διοίκηση, προπονητή και παίκτες να κάνουν τα αυτονόητα ο καθένας από το πόστο του φυσικά και όταν αυτά θα γίνονται εμείς θα πρέπει να τους αποθεώνουμε... Δυστυχώς αυτό ζούμε φέτος και όπως όλα δείχνουν αυτό θα συνεχίσουμε να ζούμε. Κάθε καλή εμφάνιση θα θεωρείται εξαίρεση του κανόνα και κάθε νίκη η ελπίδα για το πολυαναμενόμενο νικηφόρο σερί που θα μας βάλει σε πορεία διεκδίκησης των στόχων γιατί την δεδομένη χρονική στιγμή το μόνο που μπορούμε να πούμε ότι διεκδικούμε είναι απλά το δικαίωμα να μπορέσουμε να πούμε δημόσια ότι κυνηγάμε την 5η θέση του βαθμολογικού πίνακα χωρίς κάποιος να γελάσει. Και αν θέλουμε να γίνουμε ακόμη πιο ρεαλιστές τα 2 εξ αναβολής παιχνίδια με Λεβαδειακό και Δόξα Δράμας όσο συνεχίζουμε σε αυτούς τους ρυθμούς αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία γιατί και μόνο η σκέψη απώλειας βαθμών σε ένα από τα 2 μπορεί να μας βάλει σε τεράστιες περιπέτειες. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται πανικός αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υπάρχει εφησυχασμός και η χωρίς λογική σιγουριά ότι η ομάδα θα βρει τον δρόμο της θα κάνει τις απαραίτητες νίκες και δεν θα μπλεχτεί σε στενάχωρα σενάρια υποβιβασμού. Αυτή ακριβώς η νοοτροπία της τυφλής εμπιστοσύνης, της τυφλής στήριξης και της υπομονής μας έχει οδηγήσει στο σημείο που βρισκόμαστε. Αν όπως συνέβαινε κάποτε κάθε άνθρωπος που αποτελεί κομμάτι του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ κάθε μέρα κρινόταν και είχε να λογοδοτήσει στον κόσμο του ΑΡΗ για τις πράξεις του και δεν υπήρχε αυτή η αηδιαστική ωραιοποίηση καταστάσεων και αυτό το απίστευτο κουκούλωμα κάθε νοσηρής κατάστασης δεν θα σπάζαμε το κεφάλι μας για το τι φταίει και το πως θα διορθωθεί.  Στο παιχνίδι σήμερα τα πράγματα ήταν εντελώς ξεκάθαρα. 2 ομάδες στο γήπεδο με εντελώς διαφορετική νοοτροπία. Από την μια οι παίκτες του Αστέρα Τρίπολης δάγκωναν σίδερα, τρέχανε χωρίς σταματημό, ήταν σε κάθε φάση πρώτοι στην μπάλα και έμοιαζαν σαν να παίζανε με 3-4 παίκτες παραπάνω και από την άλλη είχαμε μια άγευστη, άνευρη ομάδα αποτελούμενοι από παίκτες που βαριόταν να κυνηγήσουν την μπάλα, φοβόντουσαν να μπουν σε διεκδικήσεις και δεν μπορούσαν να αλλάξουν μια πάσα στα 2 μέτρα. Από την στιγμή που σχεδόν όλοι οι παίκτες μιας ομάδος αγωνίζονται με αυτόν τον τρόπο τότε νομίζω ότι ο προπονητής είναι ανήμπορος να κάνει κάτι για να αλλάξει την εξέλιξη ενός αγώνα άρα νομίζω ότι η ευθύνη του Πρόμπιερζ είναι περιορισμένη για την σημερινή ήττα. Παρόλα αυτά και ο Πολωνός προπονητής έβαλε το δικό του "λιθαράκι" στην κακό αγωνιστικό πρόσωπο του σημερινού ΑΡΗ. Καταρχάς 11αδα που κερδίζει δεν αλλάζει αλλά σήμερα είδαμε τον Σολτάνι να ξεκινάει βασικός σε μια θέση που όπως και να το κάνουμε δεν είναι η φυσική του άρα για ακόμη μια φορά αναγκαζόμαστε να κρίνουμε έναν παίκτη που δεν αγωνίζεται στην φυσική του θέση. Ναι ο Σολτάνι ως σέντερ φορ είναι μαύρα χάλια αλλά ο Σολτάνι δεν είναι σέντερ φορ... Είδαμε έναν Ούμπιντες να ξεκινάει στην αριστερή πλευρά και να είναι ο πιο δραστήριος παίκτης της ομάδος με διαφορά και εσύ ρε Πρόμπιερζ το μοναδικό καλό στοιχείο που έχει δείξει η ομάδα το θυσιάζεις σε μια αλχημεία προκειμένου να πάρεις καλύτερα αποτελέσματα? Δεν είμαι προπονητής αλλά αν κάτι θα κρατούσα από τον σημερινό ΑΡΗ αυτό είναι ένα εικοσιπεντάλεπτο στο Α ημίχρονο όπου χάρη στον Ούμπιντες κάναμε την παρουσία μας αισθητή, άρα αν κάτι δεν έπρεπε να αλλάξει αυτό ήταν το κομμάτι που φαινόταν να λειτουργήσει καλά. Είδαμε τον Τόχα σε μια από τις κλασσικές εμφανίσεις του, από αυτές που για ανεξήγητο λόγο τον έχουν καθιερώσει βασικό και αναντικατάστατο στον χώρο του κέντρου όπου όταν έχει παρτενέρ και έναν τόσο κακό Φατί σαν τον σημερινό είναι σαν να αγωνιζόμαστε χωρίς κέντρο. Να πούμε ότι η παρουσία του Τόχα σήμερα ήταν μια έκπληξη? Όχι αγαπητέ Πρόμπιερζ δεν ήταν έκπληξη αλλά μια από τα ίδια... Από εκεί και πέρα χωρίς κέντρο δεν μπορείς να κάνεις τίποτα με μια ομάδα κομμένη στα 2. Δεν έφταιγε μόνο ο Σολτάνι, δεν έφταιγε μόνο ο Γιάκομπ, δεν ήταν μόνο ο Τσέζαρεκ ανύπαρκτος. Όλη η ομάδα ήταν κομμένη στην μέση, η μπάλα έβγαινε μπροστά μόνο με γεμίσματα όπου ήταν βούτυρο στο ψωμί των παικτών της Τρίπολης όπου είχαν να κοντράρουν παίκτες χωρίς διάθεση και πάθος. Σε ένα παιχνίδι που έπαιζες μπροστά στον κόσμο σου λες και ήταν εντός έδρας κατάφερες να σε κάνει ο προπονητής που είχες πριν 1 1/2 μήνα με ένα  μετριότατο σύνολο παικτών σαν αυτό του Αστέρα Τρίπολης να δείχνεις πιο μικρός από τους μικρούς. Τελικά οι άριστες συνθήκες και η εξαιρετική συνεργασία που
είχε ο Τσιώλης με την διοίκηση του ΑΡΗ δεν τον βοήθησε να παρουσιάσει έργο αλλά στον Αστέρα Τρίπολης φαίνεται να έχουν κάποιες άλλες μαγικές συνθήκες όπου του επιτρέπουν να παρουσιάζει άμεσα αποτελέσματα.  Δεν ξέρω πόσο ακόμη πιο χάλια μπορούμε να πάμε και πόσο υπομονή μπορούμε να κάνουμε αλλά καλό είναι διοίκηση, παίκτες και προπονητής να συνέλθουν και να σταματήσουν να δοκιμάζουν τις αντοχές μας γιατί κάποια στιγμή τα πράγματα θα ξεφύγουν και γυρισμός δεν θα υπάρχει...

Σπουδαία εκτός έδρας νίκη πέτυχε η ομάδα μας στο κλειστό της Καλαμίτσας απέναντι στην Καβάλα και επιβεβαίωσε με τον καλύτερο τρόπο την ανοδική της πορεία. Μέτα και από την σημερινή νίκη νομίζω ότι όλοι είμαστε σαφώς πιο ήρεμοι ότι σε ότι έχει να κάνει με το αγωνιστικό κομμάτι της ομάδος γίνεται σωστή δουλειά και εφόσον συνεχίσουμε στους ίδιους ρυθμούς  αποτελέσματα σαν το σημερινό δεν θα μας προκαλούν ιδιαίτερη εντύπωση. Με το ξεκίνημα μας όμως που είχαμε κάνει το σημερινό παιχνίδι ήταν καθοριστικής σημασίας και από την στιγμή που το κερδίσαμε μπορούμε να πούμε ότι διατηρούμε ζωντανές τις ελπίδες μας ακόμη και για την 3η θέση. Φυσικά για να γίνει αυτό θα πρέπει ο ΑΡΗΣ μας όχι απλά να συνεχίσει έτσι αλλά να γίνει και ακόμη καλύτερος γιατί όπως είδαμε ένα παιχνίδι που ήταν παράσταση για έναν ρόλο λίγο έλειψε να γίνει ντέρμπι και να κριθεί στον πόντο. Ευτυχώς αυτήν την φορά υπήρχε ψυχραιμία στις βολές και έτσι δεν αγχωθήκαμε ιδιαίτερα στο τέλος παρά τα συνεχόμενα τρίποντα των αντιπάλων λίγο πριν το τέλος. Επιθετικά υπήρχαν αρκετά σκαμπανεβάσματα αλλά αυτό που έκανε την διαφορά και έκρινε και την αναμέτρηση ήταν η πολύ καλή μας άμυνα που από το πρώτο δευτερόλεπτο εγκλώβισε τους παίκτες της Καβάλας και έδωσε στους παίκτες μας την απαραίτητη ώθηση ώστε να επιβάλουν τον ρυθμό τους. Χαρακτηριστικό της αναμέτρησης είναι ότι ο αντίπαλος μας δεν προηγήθηκε καθόλου στο σκορ και διαρκώς προσπαθούσε να μειώσει μια διαφορά που κυμαινόταν μεταξύ 12 με 10 πόντους. Αρκετά καλός στο εγχώριο ντεμπούτο του ο Μπόγρης που αν δεν του σφύριζαν κάποια ανύπαρκτα βήματα ή επιθετικά φάουλ θα μπορούσε να ήταν ακόμη καλύτερος. Πραγματικός ηγέτης ο Ταπούτος που νομίζω ότι αυτή η τακτική του Αλεξανδρή να τον βάζει στο παιχνίδι από τον πάγκο του ταιριάζει πιο πολύ! Αρκετά καλός και ο Μόλντροου κυρίως στα αμυντικά του καθήκοντα και στα ριμπάουντ μιας και δεν πήρε αρκετές προσπάθειες επιθετικά. Πολύτιμες λύσεις από τους Ντέιβις και Τσαλδάρη όπου έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην επίτευξη αυτής της νίκης.  Αν και αγωνίστηκε μόλις 10' πρόλαβε να κάνει αισθητή την παρουσία του ο Κεϊρούς και ίσως να τον ξέχασε λίγο παραπάνω στον πάγκο ο Β.Αλεξανδρής.  Στο τέλος θέλει λίγη ψυχραιμία παραπάνω που δυστυχώς τα πόιντ γκαρντ μας Τζέιμς, Βεργίνης και Μαυραϊδής δεν την έχουν και αυτό είναι ένα πρόβλημα που θα πρέπει να το λύσει ο Αλεξανδρής για να μην μας στοιχίσει στην συνέχεια. Πάντως σε καλό δρόμο είμαστε και τα αποτελέσματα το επιβεβαιώνουν. Θα γίνω κουραστικός να το επαναλαμβάνω αλλά πρέπει, αυτή η ομάδα αρέσει πάρα πολύ. Έχει αυτό το πάθος, αυτήν την διάθεση, αυτήν την ομοψυχία που γουστάρουμε πάρα μα πάρα πολύ. Πρέπει να την στηρίξουμε με την παρουσία μας στο Παλέ και πρέπει και οι μέτοχοι της να την αφήσουν να αναπνεύσει. Θα είναι τεράστιο έγκλημα αυτό που σιγά σιγά χτίζεται να γκρεμιστεί λόγω οικονομικών προβλημάτων ή ξεπουλήματος παικτών για πρόσκαιρα κέρδη. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Καθοριστικό παιχνίδι για την βαθμολογική μας ανάκαμψη δίνει η Αρειανάρα μας αύριο το απόγευμα στην Τρίπολη σε μια έδρα που αν και παραδοσιακά μας δυσκολεύει πολύ πέρσι είχαμε καταφέρει και φύγαμε νικητές με περιπετειώδη τρόπο.  Εκεί θα συναντήσουμε τον πρώην προπονητή της ομάδος Σάκη Τσιώλη και αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να δώσει έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα στην αναμέτρηση. Ειλικρινά δυσκολεύομαι να κατανοήσω όλα αυτά τα γλυκανάλατα σχόλια και εκδηλώσεις συμπάθειας προς το πρόσωπο του κ.Τσιώλη μιας και αυτός ο άνθρωπος είναι ο βασικός υπαίτιος που από τόσο νωρίς τα όνειρα μας για κάτι πραγματικά καλό την φετινή χρονιά φαίνεται να έχουν πάει περίπατο και αντί να έχουμε βάλει γερές βάσεις για μια επιτυχημένη χρονιά παλεύουμε να ανατρέψουμε τα δεδομένα. Τα τεράστια λάθη που έγιναν το καλοκαίρι σε ότι έχει να κάνει με τον μεταγραφικό σχεδιασμό είναι πολλά και τα έχουμε αναφέρει αμέτρητες φορές. Αν όμως αρχίσουμε και ψάχνουμε για υπεύθυνους αυτών των λαθών τότε σίγουρα θα καταλήξουμε στον κ.Τσιώλη. Γιατί όταν κύριε Τσιώλη μου κάνεις προετοιμασία με τους πιτσιρικάδες και δηλώνεις ευχαριστημένος, όταν δεν παίρνεις επιθετικό και δηλώνεις ότι με τον Σολτάνι είσαι μια χαρά, όταν αποκτάς εκ των υστέρων τον Γιάκομπ, όταν συναινείς για την απόκτηση των παικτών του Βόλου και τους βάζεις άμεσα στην ομάδα, όταν συναινείς για την απόκτηση ενός ανέτοιμου παίκτη σαν τον Βράνιες που αγωνίζεται σε μια θέση που ήδη έχεις αρκετούς παίκτες, όταν δημιουργείς ένα ρόστερ 37 παικτών, όταν αλλάζεις άποψη από μέρα σε μέρα για το ποιος πρέπει να φύγει και το ποιος πρέπει να μείνει, όταν συναινείς να φύγει ο Βαγκελί που ήταν από τους πιο πολύτιμους παίκτες της περσινής σεζόν τότε η ευθύνη είναι δικιά σου. Δεν με ενδιαφέρουν οι αντικειμενικές δυσκολίες, δεν με νοιάζει αν σου φόρτωσαν τους μισούς παίκτες, δεν ξέρω αν αυτά που ζήτησες από την διοίκηση δεν εισακούστηκαν. Από την στιγμή που δεν έχεις βγάλει λέξη για όλα τα παραπάνω εσύ είσαι ο βασικός υπεύθυνος που ο ΑΡΗΣ βρίσκεται προς τον πάτο της βαθμολογίας. Άλλωστε αν ρωτήσεις προς την πλευρά της διοίκησης και των "εκπροσώπων" της αυτό θα σου πουν. Άρα εγώ σήμερα δεν θέλω απλά την νίκη για την ανάκαμψη αλλά για να υπενθυμίσω στον κ.Τσιώλη ότι από την στιγμή που δεν είχε τα αρ@@δια να κάνει τα πράγματα όπως έπρεπε να τα κάνει σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ τότε η μοίρα του θα είναι αποστολές σωτηρίας μικρών ομάδων σαν και αυτή που έχει αναλάβει με τον Αστέρα Τρίπολης. Μπορεί η ομάδα της Τρίπολης να έκανε την μεγάλη νίκη κόντρα στον Ολυμπιακό αλλά ο ΑΡΗΣ που είδαμε με τον Παναθηναϊκό δεν έχει να φοβηθεί κανέναν και πολύ περισσότερο μια ομάδα σαν την Τρίπολη. Το παιχνίδι είναι πολύ σημαντικό μιας και ένα νικηφόρο σερί μπορεί να μας επαναφέρει στον σωστό δρόμο και μια καλή εμφάνιση σε συνέχεια της προηγούμενης εξαιρετικής εμφάνισης θα χτίσει μια σχέση εμπιστοσύνης με τον κόσμο της ομάδος που την έχουμε ανάγκη μιας και δεν νομίζω να υπάρχει φίλος της ομάδος που να θεωρεί δεδομένο ότι η παρουσία μας κόντρα στον Παναθηναϊκό θα επαναληφθεί και ότι από εδώ και πέρα αυτόν τον ΑΡΗ θα βλέπουμε. Μακάρι ο Πρόμπιερζ και οι παίκτες του να μας πείσουν με την εικόνα που θα δείξουν μέσα στο γήπεδο ότι από εδώ και πέρα αυτόν τον ΑΡΗ θα βλέπουμε,  αυτόν τον ΑΡΗ που γουστάρουμε που δεν αφήνει τον αντίπαλο να πάρει ανάσα και δημιουργεί την μια ευκαιρία μετά την άλλη.  Ο κανόνας λέει ότι 11αδα που κερδίζει δεν αλλάζει και μάλλον το ίδιο ισχύει και για την αυριανή αναμέτρηση. Μοναδικό ερωτηματικό η δεξιά πλευρά όπου Γιαννώτας, Παπαστεριανός, Καζναφέρης αλλά και Νέτο διεκδικούν τις 2 θέσεις με τους Γιαννώτα και Παπαστεριανό να θεωρούνται οι επικρατέστεροι για να ξεκινήσουν. Δεν νομίζω ότι έχει και ιδιαίτερη σημασία μιας και η εξαιρετική εμφάνιση της περασμένης αγωνιστικής ήταν το συνολικό αποτέλεσμα σωστής ομαδικής λειτουργίας σε όλες τις γραμμές και όχι το "κρεσέντο" ενός ή 2 παικτών. Νίκη και μόνο νίκη για τους 3 βαθμούς και τον Τσιώλη!

Με τον Μπόγρη που απέκτησε το δικαίωμα συμμετοχής στο Ελληνικό πρωτάθλημα και τον Βεργίνη που έδειξε στην τελευταία προπόνηση να ξεπερνάει τον πρόσφατο τραυματισμό του η ομάδα μας θα παρουσιαστεί το Σάββατο το απόγευμα στο κλειστό της Καλαμίτσας για να διεκδικήσει την νίκη σε ένα παιχνίδι που μπορεί να θεωρηθεί "κλειδί" για την πορεία μας στο πρωτάθλημα.  Οι τεσσεράμισι νίκες στα τελευταία 5 παιχνίδια(με τον Ολυμπιακό η νίκη δεν κατοχυρώθηκε λόγω Χριστοδούλου) ο ΑΡΗΣ μας δείχνει να έχει βρει τον δρόμο του και παιχνίδι με παιχνίδι να παρουσιάζεται ολοένα και καλύτερος. Αυτό όμως δεν αλλάζει το κακό ξεκίνημα όπου με μόλις 1 νίκη σε 6 παιχνίδια βρισκόμαστε στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας και αυτή είναι μια εικόνα που μόνο θλίψη μας γεμίζει και πρέπει να αλλάξει το συντομότερο. Αν και στο μπάσκετ σε ότι έχει να κάνει με την βαθμολογία τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα και μια εντός έδρας ήττα όπως αυτή με τον Κολοσσό μπορεί να αποδειχτεί καταστροφική έτσι και μια εκτός έδρας νίκη σε μια έδρα σαν και αυτής της Καβάλας όπου πριν 2 εβδομάδες περίπου υποτάχθηκε ο πρωταθλητής Ευρώπης Παναθηναϊκός μπορεί να αποδειχθεί άκρως σημαντική. Σε ένα πρωτάθλημα  όπου από την 3η θέση και κάτω μπορούμε να πούμε ότι οι ομάδες είναι σχεδόν ισοδύναμες σε αυτές τις πρώτες 7 αγωνιστικές οι Κολοσσός, Πανιώνιος και Καβαλά δείχνουν να έχουν πάρει ένα προβάδισμα. Για αυτόν τον λόγο θα πρέπει πάση θυσία οι παίκτες του Β.Αλεξανδρή να κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να πάρουν αυτήν την νίκη. Για να γίνει αυτό πρώτα από όλα θα πρέπει να βρεθεί ο τρόπος ώστε να περιοριστεί ο Πάτρικ Ο'Μπράιαντ που με τα 2.13 εκ. ύψους είναι από τους στυλοβάτες της Καβάλας και αγωνίζεται κάτω από το καλάθι όπου εκεί είναι και το μεγάλο μας πρόβλημα. Ευελπιστώ η αγωνιστική άνοδος του Μόλντροου όπου έχει γίνει πιο προσεκτικός με τα φάουλ αλλά και το "ντεμπούτο" του Μπόγρη να είναι αρκετά για να βγάλουν τον Αμερικάνο σέντερ εκτός ρυθμού. Μεγάλο ερωτηματικό αποτελεί η παρουσία του Τέιλορ ενός από τους κορυφαίους σκόρερ του πρωταθλήματος που αν και αυτό που βγάζουν προς τα έξω οι άνθρωποι της Καβάλας είναι ότι ο Τέιλορ δεν θα αγωνιστεί λόγω τραυματισμού εμείς καλό είναι να προετοιμαστούμε για να τον αντιμετωπίσουμε μιας και πρόκειται για το βαρόμετρο των αντιπάλων μας. Βέβαια όταν αυτή η Καβάλα που πριν 2 εβδομάδες κέρδισες μέσα στην έδρα της τον Παναθηναϊκό μόλις την περασμένη αγωνιστική διασύρθηκε από τον Κολοσσό στην Ρόδο τότε καταλαβαίνουμε ότι έχουμε να κάνουμε με μια αλλοπρόσαλλη ομάδα με πολλά και διαφορετικά πρόσωπα. Αν λοιπόν βασιστούμε στο δυνατό όπλο μας που είναι η πιεστική άμυνα και επιβάλουμε τον ρυθμό μας τότε η νίκη θα έρθει. Αν και στα τελευταία παιχνίδια με εξαίρεση αυτό της Ολλανδίας δεν φαίνεται τόσο έντονο το πρόβλημα στην επίθεση θα πρέπει επιτέλους να βοηθήσουν στο σκοράρισμα και οι Τσαλδάρης, Ντέιβις με τον πρώτο να είναι σκιά του καλού του εαυτού. Το παιχνίδι θα μεταδοθεί τηλεοπτικά αλλά όπως συνηθίζεται η ομάδα μας θα έχει στο πλευρό της  και την συμπαράσταση του κόσμου της  μιας και στην Καβάλα όπως και στις γύρω πόλεις υπάρχουν δυνατά παραρτήματα του S3 και θα δώσουν δυναμικό παρών. Εμείς να ευχηθούμε καλή τύχη στην ομαδάρα μας ώστε να πάρει αυτήν την νίκη και να καλύψει σιγά σιγά το χαμένο έδαφος! και για να μην ξεχνιόμαστε... ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Εντύπωση, προβληματισμό, απορία, κ.α. ανάμεικτα συναισθήματα προκάλεσε  το σχόλιο στο κείμενο του S3 που ακολούθησε τον αγώνα μπάσκετ του ΑΡΗ μας με την Γκαστέρα Φλέιμς. Για όσους δεν το διάβασαν το αναδημοσιεύω το επίμαχο κομμάτι αυτούσιο παρακάτω:

"Πριν από την παρουσίαση του ματς, ένα σχόλιο υπό μορφή… ερώτησης: 

Γιατί (άραγε) η πάνω σειρά των VIP`S είναι μονίμως γεμάτη και στην κάτω κάθεται μόνος του ο Δαμιανίδης; Τι σόι σύμπνοια είναι αυτή; Κάποια στιγμή, ας μας πουν τελικά τι είναι αυτό που τους κάνει ούτε καν να κάθονται δίπλα. Τέλος πάντων, τι σκ@τ@ θέλουν… "

Την εικόνα στην πρώτη σειρά των επισήμων με τον Γ.Δαμιανίδη μονάχο του να παίζει το κομπολόι του την έχουμε καυτηριάσει αρκετές φορές και δεν τιμάει κανέναν αλλά ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω αυτήν την ερώτηση από τους συγκεκριμένους ανθρώπους που έχουν αφιερώσει ολόκληρες εκπομπές για την προστασία του κ.Δαμιανίδη(και οποιουδήποτε άλλου Αρειανού παράγοντα) αλλά και ανά πάσα στιγμή έχουν καλεσμένο τον πρόεδρο της ΚΑΕ ΑΡΗΣ ζωντανά στην εκπομπή του συνδέσμου όπου και άνετα θα μπορούσαν να κάνουν αυτήν την ερώτηση μιας και το συγκεκριμένο φαινόμενο δεν είναι τωρινό αλλά είναι μια σχεδόν μόνιμη κατάσταση τα τελευταία χρόνια στα επίσημα του Παλέ. Βέβαια μια τέτοια ερώτηση θα απαιτούσε και σκληρές ειλικρινείς απαντήσεις που αναγκαστικά θα δημιουργούσαν έναν κύκλο ακόμη πιο ουσιαστικών ερωτήσεων όπου συστηματικά αποφεύγονται γιατί πολύ απλά ο σκοπός δεν είναι να βγει η αλήθεια στην επιφάνεια και να ενημερωθεί  ο κόσμος του ΑΡΗ για ποιους λόγους ο καθαρός ΑΡΗΣ είναι καταχρεωμένος και αντιμετωπίζει πρόβλημα βιωσιμότητας αλλά "ΝΑ ΜΗΝ ΚΙΝΔΥΝΈΨΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΑΡΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΛΑΘΗ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ". Παρόλα αυτά εμείς από εδώ θα κάνουμε μια προσπάθεια να ερμηνεύσουμε την ερώτηση και να σκεφτούμε και μερικές απαντήσεις.

Για αρχή θα πρέπει να βρούμε σε ποιους απευθύνεται αυτή η ερώτηση μιας και αναφέρεται η λέξη "σύμπνοια" δηλαδή ταύτιση απόψεων. Ως τώρα σημάδια "σύμπνοιας" είδαμε από τους μετόχους της ΚΑΕ, από τον Α.Σ. και από το Δ.Σ της ΛΦΑ άρα καλό θα ήταν όλα τα μέλη της ΓΈΝΕΣΙΣ(ένα ένα ξεχωριστά) , ο κ.Τζεβελέκης, ο κ.Παπαδόπουλος, ο κ.Γρανούζης και ο κ.Αρβανίτης(που τελευταία στιγμή την έκανε την κωλοτούμπα του) ενώ έχουν δηλώσει επανειλημμένα δημόσια την συμπαράσταση τους προς το πρόσωπο του κ.Δαμιανίδη και μιας διοικητικής λύσης που θα διασφαλίζει πρώτα το μέλλον και την παραμονή στην θέση του προέδρου του κ.Δαμιανίδη γιατί αποφεύγουν να το δείξουν αυτό στην πράξη έστω με μια συμβολική κίνηση όπως να καθίσουν δίπλα του στην πρώτη σειρά των επισήμων. Από εκεί και πέρα δεν νομίζω αυτή η ερώτηση να απευθύνεται σε άτομα που χαρακτηρίστηκαν ως "τρύπιοι" και απειλήθηκαν live μέσα από την εκπομπή του συνδέσμου και φυσικά δεν απευθύνεται σε όλους αυτούς που θεωρούν ως πρόβλημα την παρουσία του κ.Δαμιανίδη στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ και έχουν θέσει ως όρο την απομάκρυνση του νυν προέδρου της ΚΑΕ για να αναλάβουν δράση.

Άλλοι πιθανοί λόγοι που δεν θέλει να κάτσει κανείς δίπλα στον κ.Δαμιανίδη μπορεί να είναι οι εξής:

1. Να θεωρούν τον κ.Δαμιανίδη υπεύθυνο για την κατάντια της ομάδος και παρά την φαινομενική στήριξη προς το πρόσωπο του να μην θέλουν να "συνδεθούν" περισσότερο μαζί του.
2. Η τακτική του άλλος πληρώνει και άλλος κάνει κουμάντο να ξενέρωσε αρκετούς και να για αυτό να αποφεύγουν τον εμπνευστή της.
3. Μπορεί αναπόφευκτα να έρχονται χειρότερες ημέρες για τον μπασκετικό ΑΡΗ και παρά την  συνενοχή τους να μην θέλουν να βγουν ούτε φωτογραφία με τον κ.Δαμιανίδη ώστε όλος ο κόσμος να επικεντρωθεί αποκλειστικά στο πρόσωπο του κ.Δαμιανίδη και όχι των "φίλων" του.
4. Μπορεί να φοβούνται ότι αν κάτσουν δίπλα του μπορεί να  τους ζητήσει λεφτά για τα έξοδα της ομάδος για το  επόμενο παιχνίδι εκτός έδρας.
5. Μπορεί να φοβούνται ότι αν "κάτσουν" δίπλα του κάποια στιγμή που θα θελήσουν να "σηκωθούν" μπορεί και αυτοί όπως και άλλοι γίνουν στόχοι απειλών και λάσπης.
6. Μπορεί τελικά όλη αυτή η "σύμπνοια" που με τόσο ζήλο προβάλλεται τελικά να είναι αποτέλεσμα φόβου, απειλών, δημόσιων σχέσεων και να μην ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Πολλές είναι οι πιθανές απαντήσεις αλλά εγώ εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω την "πηγή" αυτή της ερώτησης. Αυτό θα μπορούσα να το ρωτήσω εγώ και κάθε φίλος της ομάδος που η ενημέρωση του για τόσο σημαντικά θέματα της ομάδος έχει κάποια όρια. Από οπαδούς της ομάδος που διατηρούν φιλικές σχέσεις και παίρνουν συνεντεύξεις με προέδρους και παράγοντες της ομάδος ή "συμμετέχουν" σε κρίσιμα συμβούλια και απαιτούν εξηγήσεις αντί για ερωτήσεις θα περίμενα απαντήσεις ώστε να μάθουμε και εμείς οι υπόλοιποι...

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!