Με μεγάλο ενδιαφέρον ακούσαμε την συνέντευξη του δ.σύμβουλου της ΠΑΕ Α.Ζαμπέτα στον ARIS FM όπου μίλησε για όλους και για όλα βγάζοντας αγανάκτηση και φέρνοντας στην επιφάνεια διλήμματα όπως Λέσχη ή επενδυτής και άλλα πολλά σημαντικά θέματα. Δυστυχώς για ακόμη μια φορά έλειψε το "μαχητικό πνεύμα" και η διάθεση για περαιτέρω ερωτήσεις πάνω σε πιο συγκεκριμένα πράγματα και όλες οι απαντήσεις ήταν γενικολογίες που θα μπορούσαν να ανήκουν και σε μέλος οποιασδήποτε άλλης διοίκησης και όχι του ΑΡΗ με τα όσα τραγελαφικά έχουμε δει τα τελευταία χρόνια και συνεχίζουμε να βλέπουμε καθημερινά... Έτσι λοιπόν όπως συνηθίζουμε σε ανάλογες συνεντεύξεις που δεν μας καλύπτουν θα θέσουμε εμείς τα ερωτήματα που δεν έθεσαν οι ρεπόρτερ του ΑΡΗ για ακόμη μια φορά:

1. Για το θέμα της διαιτησίας αν και πετάχτηκαν αιχμές για τον τρόπο που αντιδρούσε η προηγούμενη διοίκηση σε τέτοιο βαθμό ότι ήταν και ο βασικός λόγος που βρεθήκαμε στην Β Εθνική τελικά καταλήξαμε ότι το αποτέλεσμα σε σχέση με την σιωπή και το σκυμμένο κεφάλι που χαρακτηρίζει την διοίκηση Αθανασιάδη είναι το ίδιο. Παρόλα αυτά δεν οφείλει η κάθε διοίκηση απέναντι στον κόσμο της ομάδος να φωνάζει δημόσια για τις αδικίες και να απαιτεί την ισονομία με "καθαρές" ενέργειες που πρέπει να τις γνωρίζουμε όλοι? 'Η προτιμάμε την τακτική δεν φωνάζουμε πολύ, λέμε ότι στηρίζουμε τους θεσμούς(όπως το καλοκαίρι με τα στημένα, την υπόθεση Δαλούκα, κτλ) ευελπιστώντας να δείξουν επιείκεια απέναντι μας, κάτι που δεν εκφράζει τον κόσμο του ΑΡΗ και την "επαναστατική" συμπεριφορά που τον χαρακτηρίζει?
2. Για τις δικαστικές αποφάσεις και τις παλαιές υποχρεώσεις, αν δεν κάνω λάθος πολλά μέλη της τωρινής διοίκησης ήταν και στην προηγούμενη... όταν λοιπόν "άλλαξαν" στρατόπεδο και διεκδίκησαν την διοίκηση της ΠΑΕ πριν 3 χρόνια δεν γνώριζαν που "έμπλεκαν" και πόσες εκκρεμότητες από το παρελθόν υπήρχαν? Και εφόσον δεν ήταν έτοιμοι να αναλάβουν την ΠΑΕ με τις υποχρεώσεις της γιατί το έκαναν?
3. Για τον μεταγραφικό σχεδιασμό και το γενικότερο πλάνο της ομάδος, τελικά υπήρχε ή υπάρχει από την διοίκηση κάποιο πλάνο διετίας(τουλάχιστον) ή ανάλογα με τον προπονητή που έρχεται κάθε φορά ολόκληρος ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ προσαρμόζει τα πλάνα του? Γιατί άλλο πχ να έχεις έναν καλό προπονητή από τον οποίο περιμένεις να σου χτίσει τον ΑΡΗ του αύριο και άλλο να έχεις έναν τεράστιο προπονητή σαν τον Κούπερ και να κυνηγάς το μεγάλο "μπαμ" της σύγχρονης ιστορίας σου.
4. Για τον επιθετικό και τα άλλα κενά  στην ομάδα όπως αξιόπιστη εναλλακτική λύση σε αριστερό και δεξί μπακ ήταν επιλογές του Τσιώλη? Και πως γίνεται του Λίντς να έχει κολλήσει στην προκαταβολή και στην συνέχεια μετά το ναυάγιο της μεταγραφής να έρχονται στην ομάδα άλλοι 6 παίκτες(Γιάκομπ, Ούμπιντες, Ακόστα, Γιακούποβιτς, Σανκαρέ, Βράνιες)? Τζάμπα ήρθαν?
5. Για τις αποδεσμεύσεις, το πολυάριθμο ρόστερ και τα οικονομικά προβλήματα  που λίγο πολύ όλα συνδέονται μαζί και ίσως να είναι η βασική αιτία της κακής μας πορείας, από την στιγμή που τον Αύγουστο είχαν διαφανεί ξεκάθαρα τα προβλήματα που θα υπήρχαν στο Ελληνικό πρωτάθλημα, στην χρηματοδότηση των ομάδων από NOVA και ΟΠΑΠ αλλά και οι αντικειμενικές δυσκολίες στις αποδεσμεύσεις και στις μεταγραφές νέων παικτών λόγω "ρευστότητας" γιατί δεν προτιμήθηκε ένα πιο ασφαλή  πλάνο που τουλάχιστον θα απέτρεπε τα τεράστια οικονομικά προβλήματα που βιώνει ο σύλλογος σήμερα με τις επιπτώσεις που έχουν αυτά στο αγωνιστικό?
6. Για το "χαρτάκι" και τον καταρτισμό της 11αδας  κ.Ζαμπέτα εσάς σας φαίνονται όλα φυσιολογικά? Δεν σας προβληματίζει ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζονται οι προπονητές το υλικό της ομάδος ακόμη και αν δεν το έχουν δει? Ποιος ενημερώνει τους προπονητές που έρχονται για το υλικό της ομάδος? Πως ξαφνικά ο  Τόχα μέχρι να φύγει ο Πρόμπιερζ ήταν πρώτος σε συμμετοχές στην 11αδα ενώ η κοινή γνώμη αλλά και οι προπονητές που ακολούθησαν είχαν διαφορετική άποψη? Πως ο Πρόμπιερζ από το αεροδρόμιο έδωσε ευκαιρία στο σημαντικό παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στον Γιακούποβιτς και στον Βράνιες χωρίς να τους έχει δει καν σε dvd με την φανέλα του ΑΡΗ?
7. Για την ΛΦΑ και τους "επενδυτές" θεωρεί  ότι ο ρόλος και οι ενέργειες(ποιες?!?)της ΛΦΑ αυτά τα 3 χρόνια της διοίκησης Αθανασιάδη "αλλοίωσε" την εικόνα της ΛΦΑ και πλέον η λέξη "επενδυτής" πρέπει να μπει ξανά στην ζωή μας? Και αν αύριο μεθαύριο αποφασίσει το σώμα της ΛΦΑ να δοθεί η ομάδα για μια διετία σε κάποιον επενδυτή που δεν ανήκει στην οικογένεια του ΑΡΗ, αυτός σαν Αρειανός θα ήθελε η ΛΦΑ να έχει απέναντι στον νέο επενδυτή την ίδια στάση που έχει και επί της διοίκησης Αθανασιάδη? Θα αισθανόταν σίγουρος έτσι για το μέλλον της ομάδος ή θα προτιμούσε η ΛΦΑ να έχει πιο ενεργό ρόλο όπως αρκετοί από εμάς πιστεύουμε ότι πρέπει να έχει?
8. Για τις προεκλογικές εξαγγελίες και τις δηλώσεις περί οικονομικών δυνατοτήτων(όπως αυτές του κ.Αντωνιάδη περί διπλού παπλώματος) της παράταξης Αθανασιάδη όπου σχεδόν τίποτα από όλα αυτά δεν ισχύουν έχετε να μας πείτε κάτι?
9. Για τις δηλώσεις του κ.Κόντη περί αδρανοποίησης του που κάποιοι θέλανε και επιστροφής του?
10. Για τις δηλώσεις του Μ.Σηφάκη και τον τρόπο που το χειρίστηκε η διοίκηση το συγκεκριμένο θέμα?
11. Για τις υβριστικές τοποθετήσεις  του S3 κατά των παικτών ένα σχόλιο?

Μερικές ερωτήσεις και απορίες ενός αφελή Αρειανού που για ακόμη μια φορά δεν έμεινε ικανοποιημένος από τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τα θέματα της ομάδος οι ρεπόρτερ του ARIS FM...

Το μεγαλείο της ΚΕΔ και του Βασσάρα δεν έχουν τελειωμό. Αντί λοιπόν να σκύψουν το κεφάλι πάνω από το τεράστιο πρόβλημα της Ελληνικής διαιτησίας που είναι ίσως ο βασικός λόγος που το Ελληνικό ποδόσφαιρο έχει πιάσει πάτο παρά την ανέλπιστη κατάκτηση του Euro 2004 ζητάνε και τα ρέστα από τα "θύματα" τους που έχουν το θράσος να διαμαρτύρονται. Τολμάνε να μιλάνε για πυροδότηση βίας, στοχοποίηση προσώπων και φανατισμό αυτοί που έχουν χωρίσει τις ομάδες σε κατηγορίες (δορυφόροι, μη δορυφόροι) ανάλογα με τις παρασκηνιακές τους σχέσεις, καθορίζουν πορείες ομάδων, επηρεάζουν καριέρες αθλητών, προπονητών και παραγόντων και δεν αφήνουν τον κοσμάκη να μπορεί να παρακολουθήσει ένα παιχνίδι χωρίς να γελάσει(αν παρακολουθεί παιχνίδι που δεν συμμετέχει η ομάδα του) ή να πονοκεφαλιάσει όταν τα "ανθρώπινα λάθη" των διαιτητών στοχεύσουν την δική του ομάδα. Τα ματάκια μας δεν τα ξεγελάει κανείς, 2 μέτρα και 2 σταθμά, επαναλαμβανόμενα "ανθρώπινα λάθη"  προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις και διαιτησίες κατά παραγγελία. Αυτά βλέπουμε κάθε αγωνιστική, αυτά βλέπουμε όλη μας την ζωή στα γήπεδα. Επειδή λοιπόν αυτό το σάπιο σύστημα έχει τα παπαγαλάκια που καυτηριάζουν την διαιτησία μόνο όταν γίνονται λάθη εις βάρος ομάδων της "παρέας" και μεταξύ σας ο ένας χαϊδεύει τα αυτιά του άλλου δεν σημαίνει ότι έτσι είναι τα πράγματα. Συνέλθετε γιατί όταν ο κόμπος φτάσει στο χτένι ούτε ο "υπόκοσμος" που σας στηρίζει δεν θα μπορεί να σας σώσει.  Άιντε γιατί μας έχετε σπάσει τα νεύρα και εσείς...

Ευκαιρία για να πάρει την "εκδίκηση" της έχει η ομάδα αύριο στις 13.30(!?!?!) στο Βενετόκλειο με αντίπαλο τον Κολοσσό Ρόδου που διανύει την καλύτερη περίοδο στην ιστορία του. Με απλά και προσεγμένα βήματα, με βάση κάποιους Έλληνες παίκτες που είναι χρόνια στην ομάδα και κάνοντας κατά κάποιο τρόπο το αυτονόητο που σχεδόν καμία άλλη ομάδα της Α1 των ίδιων οικονομικών δυνατοτήτων δεν ακολουθεί ο Κολοσσός όχι μόνο δείχνει για την ώρα ανεπηρέαστος από την οικονομική κρίση που πλήττει όλες τις ομάδες(εκτός φυσικά ΟΣΠΦ, ΠΑΟ) αλλά παρουσιάζει και μια σταθερά ανοδική αγωνιστική πορεία τα τελευταία χρόνια. Η περσινή ντροπιαστική ήττα με μεγάλη διαφορά στην Ρόδο αλλά και η φετινή "εκτός προγράμματος" ήττα είναι 2 πολύ καλοί επιπρόσθετοι λόγοι ώστε να θέλει ο Β.Αλεξανδρής και οι παίκτες του να φύγουν με το διπλό από το γήπεδο κλουβί του Κολοσσού.  Ως τώρα ο ΑΡΗΣ με εξαίρεση το παιχνίδι στην Καβάλα που το κέρδισε θα μπορούσε αν ήταν προσεκτικός να είχε τουλάχιστον άλλες 6 νίκες και να φιγουράρει στις κορυφαίες θέσεις της βαθμολογίας άνετος και  χωρίς άγχος. Και όμως με τα 6 από τα 8 χαμένα παιχνίδια στο πρωτάθλημα να έχουν κριθεί στις λεπτομέρειες η νίκη δεν είναι μόνο για ηθικούς λόγους αλλά κυρίως και για βαθμολογικούς. Το σύνολο του Β.Αλεξανδρή έχει πείσει τους πάντες για την αγωνιστικότητα της και το πάθος της αλλά πρέπει κάποια στιγμή να αρχίσει να κερδίζει και παιχνίδια... Με τον Β γύρο να έχει ξεκινήσει πλέον κάθε στραβοπάτημα μπορεί να αποβεί καθοριστικό για την τελική κατάταξη της ομάδος που πρέπει οπωσδήποτε να τερματίσει μέσα στην πρώτη 6αδα ώστε να αποφύγει Ολυμπιακό και ΠΑΟ. Στο παιχνίδι με την Κίμκι παρά την εξαιρετική άμυνα στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα αλλά η απίστευτη αστοχία μας στα μακρινά ελεύθερα σουτ και τα μπλάκ άουτ στην επίθεση μας προβλημάτισαν έντονα και θα πρέπει να μην τα δούμε στο αυριανό παιχνίδι. Είναι σημαντικό η άμυνα να λειτουργήσει σωστά και να μην υποτιμήσει κανέναν παίκτη γιατί ο Κολοσσός δεν βασίζεται σε έναν μόνο παίκτη αλλά τουλάχιστον σε 5 που ανάλογα με την ημέρα που θα βρεθούν μπορεί να σου κάνουν την ζημιά. Περιμένω επιτέλους από τους έμπειρους παίκτες της ομάδος Ταπούτο, Τσαλδάρη, Τζέιμς και Ντέιβις να σταθούν στο ύψος τους και να προσφέρουν αυτά που περιμένουμε από αυτούς. Επίσης ελπίζω να δω και τον Βεργίνη να δίνει συνέχεια στην εμφάνιση της Τρίτης αλλά και τον Β.Αλεξανδρή να τον εμπιστεύεται λιγάκι παραπάνω γιατί ως τώρα έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα αυστηρός απέναντι του. Τα λόγια είναι περιττά από εμάς, πλέον η ομάδα θα πρέπει να μιλήσει μέσα στο γήπεδο και να πάρει 2 νίκες συνεχόμενες που θα μας επιτρέψουν να δούμε το μέλλον σε Ελλάδα και Ευρώπη πολύ πιο αισιόδοξα! Άιντε ρε ΑΡΕΙΝΑΡΑ πάρε το διπλό!

Διπρόσωπος εμφανίστηκε και σήμερα  ο ΑΡΗΣ μας όπως και στα παιχνίδια με τον Ατρόμητο με το πρώτο ημίχρονο να είναι απόλυτος κυρίαρχος σε αντίθεση με το Β ημίχρονο όπου για σημαντικό χρονικό διάστημα η ομάδα έδειξε σημάδια αποσύνθεσης... Στο μισό γήπεδο παίζαμε για 45' τον Λεβαδειακό όπου έδειχνε ανήμπορος να αντισταθεί στις ορέξεις των παικτών μας. Με πρωταγωνιστή τον Ακόστα (που επιτέλους θυμήθηκαν ότι υπάρχει και αυτός ο παίκτης στο ρόστερ) και άξιους συμπαραστάτες τους Γιαννιώτα και Ούμπιντες  το γκολ ήταν καθαρά θέμα χρόνου. Ένα γκολ που ήρθε χάρη σε μια πολύ ωραία ενέργεια του Γιαννιώτα που αν ήταν λίγο πιο προσεκτικός θα μπορούσε να είχε και πετύχει και δεύτερο τέρμα μόλις 2' μετά το πρώτο αλλά η μπάλα κόντραρε πριν φτάσει στην εστία και βγήκε κόρνερ. Μέχρι την ανάπαυλα όλα κυλούσαν ιδανικά, μονότερμα τους παίζαμε, η άμυνα δεν είχε ανησυχήσει και ο Βελλίδης ήταν σε ρόλο θεατή. Όλα αυτό το ωραίο σκηνικό με την έναρξη του Β ημιχρόνου έλαβε τέλος και η ομάδα μας σαν μην βγήκε ποτέ από τα αποδυτήρια έδωσε το δικαίωμα στην ομάδα του Λεβαδειακού να μοιάζει με Μπαρτσελόνα και αναπόφευκτα ήρθε η ισοφάριση. Μια ισοφάριση που με την ευκολία με την οποία ήρθε σίγουρα άλλαξε τις ισορροπίες του αγώνα και από εκεί που στο Α ημίχρονο οι παίκτες του Λεβαδειακού έμοιαζαν χαμένοι κατάλαβαν ότι με λίγη προσπάθεια παραπάνω μπορούν να πάρουν ακόμη και την νίκη. Αυτό που άλλαξε 100% τις ισορροπίες ήταν η διαιτησία του Κομίνη, ένα ανθρώπινο λάθος που μόνο κατά του ΑΡΗ γίνεται όπως αυτό του να δώσει σε λάθος παίκτη την κίτρινη κάρτα σε μια αστεία φάση από αυτές που βλέπουμε μόνο στα Ελληνικά γήπεδα με τον διαιτητή να ετοιμάζεται να βγάλει την 2η κίτρινη κάρτα, οι παίκτες του Λεβαδειακού να πέφτουν πάνω στον διαιτητή, ο παίκτης που ήταν να αποβληθεί να "κρύβεται" και τελικά να παίρνει άλλος παίκτης την κάρτα για αυτόν... Σαν να μην φτάνει αυτό ο Κομίνης τιμώρησε και με κίτρινη κάρτα τον Λαζαρίδη που διαμαρτυρήθηκε για το αυτονόητο. Και από εκεί που θα έπρεπε η ομάδα μας να παίζει με έναν παίκτη παραπάνω βρέθηκε με έναν παίκτη λιγότερο σε άλλη μια αυστηρή απόφαση του Κομίνη. Τυχαία όλα αυτά? Συμπτώσεις που πάντα εμείς την πληρώνουμε? Μπορεί πριν λίγες ημέρες να βγήκαν οι ανακοινώσεις κατά της διαιτησία αλλά νομίζω ότι θα πρέπει η ΠΑΕ να εντείνει την προσπάθεια, να μην φοβηθεί μην μας χαρακτηρίσουν γραφικούς και να απαιτήσει επιτέλους να μας αντιμετωπίζουν με σεβασμό και όχι κάθε κοράκι να κάνει ότι του κατεβαίνει εις βάρος πάντα του ΑΡΗ μας. Από εκεί και πέρα δεν μπορώ να καταλάβω πολλά πράγματα πως λειτουργούν στον φετινό ΑΡΗ. Ο Ακόστα αν και ήταν ο κορυφαίος του γηπέδου έγινε αλλαγή, όπως και ο Καζναφέρης που πάντα βγαίνει ως αλλαγή ενώ μέσα υπήρχε ένας ανύπαρκτος για ακόμη ένα παιχνίδι Νέτο, ένας μετριότατος Πρίττας και ένας κουρασμένος στην επανάληψη Καπετάνος...  Ο Κατίδης που έκανε εκπληκτική εμφάνιση στον Ατρόμητο έμεινε στον πάγκο και όταν μπήκε χρησιμοποιήθηκε σε άλλη θέση από αυτήν της προηγούμενης αγωνιστικής όπου μας εντυπωσίασε όλους. Μια θέση που αν και έχει χρησιμοποιηθεί ξανά στο παρελθόν προσωπικά δεν είχα δει κάτι το ιδιαίτερο όπως και σήμερα που θα περίμενα πιο πολλά τρεξίματα από αυτόν, να χωθεί περισσότερο στις φάσεις και να κάνει σαφώς πιο αισθητή την παρουσία του. Θεωρώ δικαιολογημένη την αντικατάσταση του και εντελώς απαράδεκτη την συμπεριφορά του. Αφού είδαμε και τον Κατίδη να ξεσπάει έτσι θα πρέπει να το πάρουμε χαμπάρι ότι όλες οι "βεντέτες" είναι μαζεμένες στον ΑΡΗ... Ο ΑΡΗΣ δείχνει τάσεις βελτίωσης στα τελευταία παιχνίδια έστω και για ένα ημίχρονο, παρόλα αυτά στο χρονικό σημείο της σεζόν που βρισκόμαστε δεν υπάρχει η πολυτέλεια της υπομονής και της ανάκαμψης στην συνέχεια. Δυστυχώς όσο αισιόδοξοι και αν θέλουμε να είμαστε τα αποτελέσματα μας πιέζουν να ασχοληθούμε από τώρα με τις καλοκαιρινές μας διακοπές και την επόμενη αγωνιστική χρονιά... Τι άλλο να πούμε? Πάμε για το 14 στα 14? Ε, πάμε...

Με τον Μανουελ Μασάδο για πρώτη φορά στον πάγκο και με αρκετές και σημαντικές απουσίες  η ομάδα μας θα αγωνιστεί σήμερα το απόγευμα κόντρα στον Λεβαδειακό αναζητώντας τους 3 βαθμούς της νίκης. Με τους Καστίγιο και Φατί να μην έχουν δικαίωμα συμμετοχής λόγω της αποβολής τους στα παιχνίδια με τον Ατρόμητο, τον Παπαστεργιανό να είναι νοκ άουτ λόγω τραυματισμού, τον Τόχα να αισθάνεται ενοχλήσεις στο γόνατο κάτι που σύμφωνα με τον ίδιο τον παίκτη ήταν και ο βασικός λόγος της μειωμένης απόδοσης του στα περισσότερα παιχνίδια  που αγωνίστηκε, τον Νάτσο Γκαρσία ανέτοιμο και χωρίς δελτίο(σύμφωνα με τις φήμες), τον Πορτίγια να βρίσκεται μεταξύ τραυματισμού και αναζήτησης νέας ομάδος  και τον Βράνιες να έχει λύσει από την προηγούμενη εβδομάδα το συμβόλαιο του  είναι φανερό ότι υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα  στα αμυντικά χαφ όπου εκτός του Πρίττα δεν υπάρχει κάποιος άλλος παίκτης να αγωνιστεί στην συγκεκριμένη θέση. Είναι σίγουρο ότι θα δούμε κάποιες αλχημείες που μπορεί να περιλαμβάνουν από Κατίδη, Καπετάνο μέχρι και Νέτο αλλά σίγουρα ένα δίδυμο που δεν έχει αγωνιστεί ποτέ μαζί θα είναι σημαντικό πρόβλημα. Μάλιστα με τον Μασάδο να δηλώνει εντυπωσιασμένος από την παρουσία του Κατίδη δεν ξέρω αν θα ρισκάρει να τον τραβήξει προς τα πίσω και να μην τον διατηρήσει στην ίδια θέση που αγωνίστηκε με τον Ατρόμητο. Και φυσικά εκτός από τα αμυντικά χαφ υπάρχει και το γνωστό πρόβλημα στην επίθεση ιδίως από την στιγμή που και ο Μασάδο κρατήσει εκτός αποστολής τον Σολτάνι μετά τα όσα έγιναν την προηγούμενη εβδομάδα. Δεν ξέρω αν είναι η κατάλληλη στιγμή για να θυμηθούν όλοι όσοι αποτελούν το τεχνικό τιμ και οι συμβουλάτορες τους ότι υπάρχει στο ρόστερ και ένας παίκτης που ονομάζεται Ακόστα που σε όσα παιχνίδια αγωνίστηκε είχε σχετικά καλή παρουσία... Το  πόσο σημαντικό είναι το παιχνίδι και οι 3 βαθμοί ή όλα έχουν σχεδόν κριθεί στο 0-0 της Κυριακής είναι πολύ δύσκολο να πούμε μιας και το περσινό 5 στα 5 του Τσιώλη απέδειξε ότι καλό είναι να μην βιαζόμαστε να κάνουμε από τώρα πλάνα για την επόμενη χρονιά και ότι αξίζει να πιστέψουμε και να διεκδικήσουμε κάθε μαθηματική πιθανότητα. Στα τελευταία 2 παιχνίδια με τον Ατρόμητο η ομάδα έδειξε εντελώς διαφορετικό πρόσωπο, κάτι όμως που δεν συνοδεύτηκε από νίκη για πολλούς και διάφορους λόγους. Σήμερα λοιπόν παρά της αντιξοότητες του αγώνα είναι ώρα και για καλή εμφάνιση αλλά και για νίκη!

ΥΓ1. Διαβάζοντας την αλήθεια του Κόκε θυμάμαι τις ημέρες της αποχώρησης του μεγάλου αρχηγού και πως τα παπαγαλάκια μιλούσαν για μια μεταγραφή που θα φέρει κέρδος πάνω από 1εκ.ευρώ στην ομάδα και τις αμφιβολίες που είχαμε όλοι εκφράσει γύρω από την συμφωνία αυτήν... Δεν είμαστε ούτε πρόεδροι, ούτε μάνατζερ ούτε λογιστές αλλά ούτε και τόσο χαζοί ώστε να μην καταλαβαίνουμε ποια η διαφορά να κερδίζεις χρήματα από μια υποχρέωση που γλιτώνεις από το να κερδίζεις χρήματα αξιοποιώντας ένα περιουσιακό σου στοιχείο. Όπως όλα δείχνουν μετά την εκδίκαση της υπόθεσης Βιτόλο/Σανταντέρ  σειρά έχει αυτή του Σέρχιο Κόκε.

ΥΓ2. Καλά εκεί στην ΠΑΕ όλοι "δηλωμένοι" δημοσιογράφοι είναι? Ένας μη δημοσιογράφος δεν μπορεί να μπει να ενημερώσει την σελίδα της ΠΑΕ να διαβάσουμε έστω την αποστολή για τον αγώνα?

Μια από τις πιο βαριές εντός έδρας ήττες στην ένδοξη Ευρωπαϊκή ιστορία της ομάδος παρακολουθήσαμε σήμερα σε ένα παιχνίδι που σίγουρα περιμέναμε κάτι παραπάνω. Το ότι η Κίμκι είναι δικαιολογημένα το φαβορί της διοργάνωσης λόγω της ποιότητας των παικτών που διαθέτει είναι κάτι που το ξέραμε από την αρχή παρόλα αυτά όμως έστω για ένα δεκάλεπτο ο ΑΡΗΣ έδειξε ότι μπορούσε να χτυπήσει το παιχνίδι. Όταν λοιπόν από το τραγικό πρώτο δεκάλεπτο που καταφέραμε να ολοκληρώσουμε χωρίς να πετύχουμε ούτε ένα καλάθι αλλά μόνο 4 βολές καταφέρνουμε και κάνουμε ένα επιμέρους σκορ 26-15 στο δεύτερο δεκάλεπτο τότε νομίζω ότι δικαιολογημένα δεν μπορώ να δεχτώ ότι αυτοί οι 25 πόντοι και η γενικότερη εικόνα που είδαμε στο Β ημίχρονο η πραγματική διαφορά μεταξύ των 2 ομάδων. Σίγουρα η Κίμκι έχει πολλές επιλογές ώστε να μην τα περιμένει όλα από 1 ή 2 παίκτες σε αντίθεση με τον ΑΡΗ μας που δεν έχει την πολυτέλεια των επιλογών και ευελπιστεί να πάρει έστω και λίγο από όλους τους παίκτες που θα αγωνιστούν. Όταν λοιπόν Τσαλδάρης και Ντέιβις έχουν μόλις 5 πόντους, σχεδόν όσα και τα λάθη τους και όλη η ομάδα έχει μόλις 1 στα 16 τρίποντα κόντρα στο 53% των Ρώσων στα τρίποντα τότε το σκορ φαντάζει λογικό. Τίποτα δεν δούλεψε σωστά στην επίθεση και κανείς παίκτης εκτός από κάποια ξεσπάσματα του Βεργίνη δεν μπόρεσε να δώσει λύσεις όταν η ομάδα κόλλησε. Φιλότιμη η προσπάθεια του Μόλντροου και του Κεϊρούς αλλά ως εκεί, παραπέρα το χάος... Παρά την 25αρα στο κεφάλι δεν μπορώ να πω ότι νιώθω απογοητευμένος γιατί απέναντι είχαμε πραγματικά μια καλή ομάδα με παίκτες που σούταραν με εκπληκτική αυτοπεποίθηση και δεν συγχωρούσαν ούτε στιγμή αδράνειας της άμυνας μας. Αλλά βλέποντας τον ΑΡΗ του δευτέρου δεκαλέπτου και όλο εκείνο το ξέσπασμα που βασίστηκε στην πολύ καλή άμυνα και σε ωραίους συνδυασμούς με ενέργειες κοντά στο καλάθι και όχι κάποια μακρινά σουτ που συνηθίζουμε μου μένει το παράπονο ότι μπορούσαμε να κοιτάξουμε στα μάτια τον αντίπαλο μας και να κάνουμε την έκπληξη. Βέβαια για να λέμε την αλήθεια σε ένα τέτοιο Παλέ με τον παλμό που είχε η κερκίδα και την ενέργεια που μεταδίδει στην ομάδα κάτι που είδαμε στο δεύτερο δεκάλεπτο όπου  το γήπεδο πήρε φωτιά και το ξέσπασμα κόσμου και ομάδος ήταν ισοπεδωτικό.  Το πρόβλημα είναι στην διάρκεια, εμείς στην κερκίδα την έχουμε την διάρκεια και μπορούμε για πολύ περισσότερο από 40' να βγάζουμε αυτήν την ενέργεια αλλά το θέμα είναι οι παίκτες μας. Εκεί πρέπει να δουλέψει ο Β.Αλεξανδρής όπως και στον τομέα της ψυχολογίας γιατί όταν ο πιο έμπειρος παίκτης της ομάδος σου όπως είναι ο Τσαλδάρης δεν έχει το καθαρό μυαλό και την απαραίτητη ψυχραιμία για να καλμάρει ολόκληρη την ομάδα και να δείξει τον δρόμο προς την νίκη τότε τι να περιμένουμε από τους υπόλοιπους. Χαλάρωσε Δημητράκη, μπορεί να έγινε αρκετός ντόρος γύρω από το όνομα σου αλλά κανείς δεν θα σου ζητήσει τα ρέστα... Μπορεί να αρχίσαμε στραβά αλλά τίποτα δεν έχει χαθεί. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και στην προηγούμενη φάση πάλι με εντός έδρας ήττα ξεκινήσαμε. Ας ελπίσουμε να μας πάει γούρι και τελικά να προκριθούμε!

Αυτό που γουστάρω πολύ στον Αρειανό είναι ότι ανεξάρτητα από την κατάσταση που βρίσκεται η ομάδα του ποτέ δεν φοβάται τα δύσκολα και πάντα προτιμάει μεγάλους αντιπάλους και μεγάλες προκλήσεις κόντρα στα προγνωστικά. Τι και αν η Κίμκι είναι μια πολύ δυνατή ομάδα και θεωρείται ένα από τα φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου σε ένα φάιναλ φορ που θα διοργανωθεί στην έδρα της. Εδώ κολλάει το ΑΡΗΣ είσαι και μπροστά σου αυτή η ομάδα ανεξάρτητα από τα λεφτά που έχει δαπανήσει τα τελευταία χρόνια δεν μετράει. Εδώ είναι το Παλέ και ανεξάρτητα αν έχει 3000 ή 6000 παραμένει η πιο μπασκετική έδρα της Ευρώπης και κανείς δεν περνάει εύκολα. Ευτυχώς φέτος υπάρχει ένας άνθρωπος στον πάγκο της ομάδος που μπορεί να καταλάβει τις παραπάνω σειρές και δείχνει να έχει τον τρόπο να  περνάει και στους παίκτες του λίγο από την μαγεία που περιβάλλει αυτήν την ομάδα, μαγεία που υπάρχει σε κάθε γωνιά του θρυλικού Παλέ που έχει ζήσει ανεπανάληπτους θριάμβους. Μπορεί να προερχόμαστε από ήττα αλλά όλοι μας κατανοούμε ότι άλλο Ελλάδα και άλλο Ευρώπη. Άλλο να σφυρίζουν οι υπάλληλοι των Γιαννακοπουλοαγγελοπουλέων και άλλο Ευρωπαίοι διαιτητές που έχουν και αξιοπρέπεια και ήθος και προσπαθούν να κάνουν την δουλειά τους με τον καλύτερο τρόπο χωρίς πράσινα ή κόκκινα γυαλιά. Αυτό και μόνο το στοιχείο θα πρέπει να μας κάνει όλους πιο αισιόδοξους και αύριο το βράδυ να μπούμε όλοι αποφασισμένοι στο Παλέ για να κερδίσουμε αυτήν την ομάδα και να κάνουμε μόλις από την πρώτη αγωνιστική ένα σημαντικό βήμα για την πρόκριση γιατί σε θεωρητικό επίπεδο η Κίμκι δύσκολα να χάσει κάποιο παιχνίδι είτε εντός είτε εκτός έδρας. Για αυτό λοιπόν μια νίκη μας δίνει κατευθείαν προβάδισμα για την συνέχεια. Το ότι η Κίμκι ως τώρα είναι αήττητη στον θεσμό μόνο τυχαίο δεν είναι μιας και διαθέτει πολλούς αξιόλογους παίκτες και μια υπεροπλία σε όλες τις θέσεις. Πολλά ψηλά κορμιά και παίκτες που ξέρουν ακριβώς τον ρόλο τους μέσα στο γήπεδο. Μοναδικός τρόπος για να τους αντιμετωπίσουμε είναι από το ξεκίνημα να αρχίσουμε αυτήν την πιεστική  άμυνα που χαρακτηρίζει το παιχνίδι μας  ώστε να μην τους επιτρέψουμε να βρουν ρυθμό και να κάνουν το παιχνίδι.  Κάτω από το καλάθι θα χρειαστούν οπωσδήποτε 2 παίκτες πάνω στους Λόντσαρ και Μοζγκοφ όταν θα παίρνουν την μπάλα γιατί αλλιώς  εκμεταλλευόμενοι και μόνο το ύψος τους είναι ικανοί και οι 2 να μας κερδίσουν μόνοι τους. Το ξεκίνημα του αγώνα θα είναι πολύ σημαντικό για αυτό και όσοι βρεθούμε στο Παλέ θα πρέπει να βγάλουμε τα σωθικά μας σε κάθε επίθεση των Ρώσων.  Από τις δηλώσεις τους φαίνεται να γνωρίζουν πολύ καλά ποιος είναι ο ΑΡΗΣ και ο κόσμος του και έρχονται προετοιμασμένοι για ένα πολύ δυνατό παιχνίδι. Ας μην τους απογοητεύσουμε λοιπόν και ας τους δώσουμε όλοι μαζί,  προπονητής - παίκτες  και κόσμος κάτι για να μας θυμούνται! ΑΡΗ ΕΣΥ ΕΣΥ ΕΣΥ ΘΑ ΠΡΟΚΡΙΘΕΙΣ!

και για να μην ξεχνιόμαστε ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ!

Δεν ξέρω αν η ανακοίνωση του Ατρομήτου ήταν αυτό που τελικά ώθησε τον επίσημο ΑΡΗ να φωνάξει για τον Κουκουλάκη που όποτε βλέπει τον ΑΡΗ χάνει την όραση του  ή γκρίνια όλων εμάς για την ανυπαρξία της διοίκησης αλλά αυτό που μετράει είναι ότι τελικά βγήκαν 2 επίσημες ανακοινώσεις από ΠΑΕ και ΛΦΑ που μας εκφράζουν όλους. Δεν είμαστε χαζοί να περιμένουμε αποτελέσματα από κάτι τέτοιο αλλά είναι ηθική υποχρέωση κάθε διοίκησης όταν ο ΑΡΗΣ αντιμετωπίζετε με τον τρόπο που αντιμετωπίζετε να φωνάζει, να διαμαρτύρεται και να δημοσιοποιεί την αγανάκτηση της για όλους αυτούς τους φορείς που έχουν καταντήσει το ποδόσφαιρο οίκο ανοχής. Ας μας λένε γραφικούς, ας μιλάνε για "κυνήγι μαγισσών" , "φαντάσματα", κτλ κτλ χειρότερη πράγμα από την σιωπή δεν υπάρχει. Αν η ΠΑΕ ΑΡΗΣ έτσι φώναζε από πέρσι όταν αποδεδειγμένα ο Ολυμπιακός Βόλου μας έκλεψε την θέση στην Ευρώπη και όλοι οι αρμόδιοι φορείς συνηγόρησαν για να γίνει αυτό και προτίμησαν να αφήσουν την χώρα με έναν εκπρόσωπο λιγότερο στο Europa League παρά να κάνουν το σωστό και να    δώσουν σε εμάς το δικαίωμα συμμετοχής τώρα ίσως να είχαμε διαφορετική αντιμετώπιση και κανένας Σπανός δεν θα τολμούσε να αναφέρεται με αυτόν τον τρόπο για την ομάδα μας. Τι κέρδισε ο ΑΡΗΣ από την στάση που κράτησε στην υπόθεση με τα στημένα, την ευρωπαϊκή συμμετοχή του Ολυμπιακού Βόλου και τις κασέτες με τον Πατέρα ίσως είναι κάτι που θα πρέπει ο σοφός Γ.Κόντης που επαναδραστηριοποιήθηκε  να μας το διευκρινίσει...

Η ανακοίνωση της ΠΑΕ ΑΡΗΣ

Η ανακοίνωση της ΛΦΑ

Οι 3 βαθμοί της νίκης ήταν το μοναδικό ζητούμενο σε αυτό το παιχνίδι. Μόνο έτσι θα μπορούσαμε να πούμε ότι μπαίνουμε στην διεκδίκηση της 5ης θέσης επομένως από την στιγμή που δεν κερδίσαμε όλα τα υπόλοιπα περνάνε σε 2η μοίρα. Το τεχνικό τιμ παρά τα όσα "άκουσε" από όλους μας για το παιχνίδι του κυπέλλου έδειξε εξαιρετικά αντανακλαστικά, ορθώς δεν χαρίστηκε στον Σολτάνι και κατέβασε μια ομάδα που έδειξε ποδοσφαιρικό εγωισμό και διεκδίκησε από το πρώτο λεπτό την νίκη.  Διπλάσιες σχεδόν ευκαιρίες για γκολ είχαμε από τον Ατρόμητο με την μπάλα μόλις 1 φορά να πηγαίνει προς τα δίχτυα όπου εκεί ο Βελλίδης φώναξε παρών και έδιωξε την μπάλα έξω. Εντυπωσιακός ο Ούμπιντες, πολύ καλός ο Κατίδης, εξίσου καλός και ο Γιαννώτας όπου μαζί με τον Φατί που ήταν κυρίαρχος στον χώρο του κέντρου έκαναν ότι ήθελαν μέσα στο γήπεδο αναγκάζοντας τον Ατρόμητο σε παθητικό ρόλο για περισσότερα από 45'. Δυστυχώς σε όλο αυτό το σκηνικό ήταν εμφανής η απουσία του Ντάρσι Νέτο που συνέχισε τις κακές εμφανίσεις. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο Μιχαλίτσος δεν έκανε κάποια αλχημεία για να τον αντικαταστήσει τόσο στο ματς του κυπέλλου όσο και σήμερα μιας και η αγωνιστική του ανυπαρξία κρατούσε πίσω ολόκληρη την ομάδα και σπάνια έβγαινε κάτι καλό από την πλευρά του. Θα μπορούσε για παράδειγμα να βάλει πολύ πιο νωρίς τον Παπαζαχαρία που τα πήγε καλά σαν δεξί μπακ και να προωθήσει τον Καζναφέρη όπως έκανε όταν μείναμε με 10 παίκτες. Παπαστεργιανός και Πρίτας με την παρουσία τους απέδειξαν και σήμερα γιατί από την αρχή της χρονιάς γκρινιάζαμε για το "φαινόμενο Τόχα". Χωρίς καν να πιάσουν κάποια σπουδαία εμφάνιση η διαφορά στον χώρο του κέντρου είναι τεράστια.  Ευτυχώς σήμερα μπόρεσε να αγωνιστεί ο Σανκαρέ όπου μαζί με τον Λαζαρίδη έκαναν πολύ καλή δουλειά και ίσως τα λιγότερα λάθη από κάθε άλλη φορά. Ο Μίσελ ήταν καλύτερος από άλλα παιχνίδια αλλά δυστυχώς αυτό το παιδί είναι "θολωμένο" και η πλευρά που καλύπτει αποτελεί την μόνιμη τρύπα για κάθε αντίπαλο επιθετικό πλάνο.  Στην επανάληψη μίλησε η κούραση, μίλησε και ο Κουκουλάκης που με το έτσι θέλω μας άφησε με 10 παίκτες από το πουθενά. Δεν θέλω να ξεχωρίσω τον συγκεκριμένο διαιτητή και να θυμηθώ τα εγκλήματα του κατά του ΑΡΗ μιας και το πρόβλημα είναι γενικότερο. Μπορεί η διοίκηση Αθανασιάδη από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τα ηνία της ομάδος να δήλωσε ότι θέλει να έχει ένα πιο διπλωματικό πρόσωπο και να μη δημιουργεί έχθρες κτλ αλλά η τακτική "σκύβω το κεφάλι και δεν λέω κουβέντα" όχι μόνο δεν βγάζει πουθενά αλλά κυριολεκτικά ολόκληρη η φίλαθλη Ελλάδα δεν παίρνει καν χαμπάρι για τα εκτρώματα που βλέπουμε κάθε αγωνιστική. Όταν η διοίκηση της ομάδος δεν δείχνει διάθεση να φωνάξει, να αντιδράσει, να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι όσα πρωτοσέλιδα εφημερίδων και αν βγουν, όσες καυστικές ραδιοφωνικές εκπομπές και αν γίνουν στο "χωριό"  μας, όσα αρνητικά σχόλια και αν γράψουμε στο διαδίκτυο κατά των διαιτητών το μόνο που κερδίζουμε είναι η ταμπέλα των γραφικών οπαδών.  Ναι να φωνάξουμε, ναι να διαμαρτυρηθούμε  αλλά όλοι μαζί. Όχι την μια η ΛΦΑ, όχι την άλλη ο S3 αλλά όλοι μαζί γιατί ο ΑΡΗΣ μας συστηματικά αδικείται   ενώ άλλες ομάδες με ανάλογη δυναμική με την δική μας ευνοούνται. Παρόλα αυτά απελευθερωμένοι από τους στόχους της φετινής χρονιάς που σχεδόν όλοι έχουν χαθεί, αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι με την ομάδα μας θα πρέπει να αναφερθούμε στο διαφορετικό πρόσωπο που μας έδειξαν οι παίκτες  μας σε αυτά τα 2 παιχνίδια με τον Ατρόμητο ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα. Είδαμε μια πολύ πιο ζωντανή ομάδα, με διάθεση να τρέξει και να πιέσει σε όλες τις γραμμές του γηπέδου, να παίζει ποδόσφαιρο κατοχής και να έχει ξεκάθαρους επιθετικούς προσανατολισμούς να δημιουργήσει ρήγματα στην αντίπαλη άμυνα από τα πλάγια. Σίγουρα δεν υπήρχαν οι αντοχές ώστε να έχουμε διάρκεια για 90' και ούτε οι εναλλακτικές λύσεις από τον πάγκο αλλά δεν μπορώ να μην σκέφτομαι που θα μπορούσε να ήταν ο ΑΡΗΣ μας αν είχε αυτήν την εικόνα από την αρχή της χρονιάς. Στην χειρότερη περίπτωση να ήμασταν ελαφρώς πιο ψηλά από εδώ που βρισκόμαστε αλλά θα είχαμε βάλει γερές βάσεις για το μέλλον μιας και θα είχαμε κερδίσει παίκτες σαν τον Γιαννώτα, τον Κατίδη, τον Παπαστεργιανό αλλά ακόμη και τον Παπαζαχαρία και τους υπόλοιπους παίκτες που να τους αξίζει να πάρουν την ευκαιρία σε αντίθεση με όλους αυτούς που συνεχώς έπαιρναν τις ευκαιρίες για διάφορους λόγους και μας κορόιδευαν στα μούτρα με την απόδοση τους. Έστω και τώρα ανεξάρτητα από τις μαθηματικές πιθανότητες που υπάρχουν για την πρώτη 5αδα ελπίζω να γίνει η στροφή προς τους νέους αθλητές τ
ης ομάδος και μαζί με τον στόχο της Ευρώπης που ίσως να έχει χαθεί να μπει και ο στόχος της δημιουργίας κορμού για την επόμενη σεζόν. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να πούμε ότι πετύχαμε κάτι φέτος. Αλλιώς θα είναι άλλη μια μαύρη χρονιά χωρίς τίποτα το θετικό να κρατήσουμε, χωρίς τίποτα το θετικό να θυμόμαστε... Φυσικά όλα αυτά ευελπιστώντας  ότι οι ανησυχίες μας θα μείνουν σε αγωνιστικό επίπεδο και όλα αυτά περί οικονομικών προβλημάτων, αδειοδοτήσεων κτλ θα δρομολογηθούν σωστά από την διοίκηση όπως πρέπει χωρίς να χρειαστεί να γίνουμε και πάλι οικονομολόγοι, λογιστές κτλ κτλ...

Για την άτυπη ρεβάνς θα αγωνιστεί και πάλι η ομάδα μας κόντρα στον Ατρόμητο σε ένα παιχνίδι εξίσου σημαντικό με αυτό το απογοητευτικό του κυπέλλου όπου γνωρίσαμε την πικρή ήττα-αποκλεισμό. Από αγωνιστικής πλευράς αν εκείνο το παιχνίδι ήταν μια φορά δύσκολο αυτό είναι σαφώς δυσκολότερο. Με τον φορμαρισμένο Καστίγιο τιμωρημένο, τον Τσέζαρεκ φευγάτο, τον Σολτάνι δικαιολογημένα στο "στόχαστρο" μετά την απαράδεκτη εμφάνιση του στον αγώνα του κυπέλλου και τους Φατί, Νέτο αμφίβολους λόγω τραυματισμού η 11άδα αποτελεί γρίφος και οι επιλογές για την επίθεση σχεδόν μηδαμινές. Λογικά ο Σολτάνι παρά τα όσα έγιναν θα πάρει αναγκαστικά την ευκαιρία που μπορεί υπό φυσιολογικές συνθήκες να ήταν και η τελευταία αλλά υπό το βλέμμα του νέου προπονητή Μασάδο τίποτα δεν θα πρέπει να θεωρούμε δεδομένο ανεξάρτητα από το τι έχει προηγηθεί από την αρχή της αγωνιστικής σεζόν. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Πρίττα που σιγά σιγά μπαίνει ξανά στα πλάνα της ομάδος και ίσως να τον δούμε να παίρνει αρκετό χρόνο συμμετοχής. Κατά τα άλλα το πως θα παρουσιαστεί η ομάδα μας μέσα στο γήπεδο είναι ένα τεράστιο ερωτηματικό. Το κλίμα είναι πολύ άσχημο σε όλα τα επίπεδα και με ότι και αν ασχοληθείς με τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ θα δεις μόνο προβλήματα και σπασμωδικές κινήσεις που σου προκαλούν απορία. Είναι λιγάκι παράλογο σε μια ομάδα που το οικονομικό πρόβλημα είναι τόσο έντονο, την ίδια στιγμή που παίκτες αγανακτισμένοι σηκώνονται και φεύγουν και κάνουν προσφυγές να έρχονται  νέοι παίκτες και νέος προπονητής που όλο και κάποια λεφτά θα θέλουν πάρουν και αυτοί. Και να πούμε ότι τα παράλογα σταματάνε εδώ? Δυστυχώς όχι... Μετά λοιπόν το θέμα με το ΑΦΜ της Επανωμής είχαμε και την θέση του ΑΡΗ στην σουπερλιγκα σχετικά με τη κριτήρια αδειοδοτήσεων. Και μόνο που οι άλλες 2 ομάδες που είχαν την ίδια θέση με εμάς  είναι η ΑΕΚ που πανελλαδικός  βρίσκεται στην πρώτη θέση της λίστας αυτών που χρωστάνε προς το δημόσιο και ο ΟΦΗ που η συμμετοχή του  στην σούπερλιγκα πέρασε από χίλια δύο κύματα με τεράστιο παρασκήνιο από πίσω είναι αρκετό για να μας ανησυχεί παρά τις διαβεβαιώσεις του Γ.Κόντη ότι πλησιάζει η σωτηρία μας από το εξωτερικό. Κερασάκι στην τούρτα και οι δηλώσεις του Σηφάκη που είμαι βέβαιος ότι από εκεί που εκθειάζαμε το ήθος του και γουστάραμε που ήταν αρχηγός του ΑΡΗ μας από Δευτέρα θα γίνει στόχος ύβρεων και κατηγοριών μιας και τόλμησε να μιλήσει και να πει πράγματα που είναι ταμπού στον σύλλογο μας... Αυτό είναι το κλίμα που επικρατεί στον ΑΡΗ μας λίγες ώρες πριν το κρίσιμο παιχνίδι απέναντι στον Ατρόμητο όπου πιθανή νίκη μας δίνει κάποιες ελπίδες για είσοδο στην πρώτη 5αδα. Και εδώ κολλάει ακριβώς αυτό που  ο Ν.Ηλιόπουλος σε μια από τις πιο γνωστές ατάκες του Ελληνικού κινηματογράφου "Δεν ξέρω αν το προσέξατε... αλλά σήμερα είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα!" .