Μόλις 8 μήνες πέρασαν από την καταδικαστική εις βάρος μας απόφαση της δευτεροβάθμιας επιτροπής της ΕΠΟ στην υπόθεση Κάμπορα κόντρα σε όσα ισχυριζόταν τότε η ΠΑΕ ΑΡΗΣ αλλά σύμφωνα με όσα δήλωνε ο παίκτης και οι εκπρόσωποι του. Θυμόμαστε ατελείωτες ραδιοφωνικές εκπομπές με παρεμβάσεις του Γ.Κόντη και των υπόλοιπων διοικούντων που δήλωναν ξεκάθαρα ότι ο παίκτης είναι τακτοποιημένος, κακώς η ΕΠΟ τον δικαίωσε και ότι στο CAS θα λάμψει η αλήθεια όπως και έγινε. Ήρθε λοιπόν η στιγμή της δικαίωσης για τον ΑΡΗ μας με την απόφαση του CAS που τελεσίδικα την κρίνει υπέρ της ομάδος μας και υποχρεώνει μάλιστα και τον παίκτη να καταβάλει και τα δικαστικά έξοδα όλης αυτής της ιστορίας. Με αυτήν την απόφαση λοιπόν φαίνεται ξεκάθαρα ότι η διοίκηση μας σε ότι αφορά τα οικονομικά ήταν σωστή απέναντι στον παίκτη και ότι πραγματικά υπήρχαν κάποιοι άνθρωποι πίσω από τον Χαβιέ Κάμπορα που τον "δηλητηρίασαν" και τον έστρεψαν κόντρα σε μια ομάδα που τον πίστεψε και  του έδωσε την ευκαιρία να αναδειχθεί. Το χειρότερο από όλα είναι ότι αυτοί που παρασύρανε τον παίκτη πολύ πιθανόν να είχαν απλωμένα τα πλοκάμια τους και μέσα στην ΕΠΟ και η εξέλιξη της ιστορίας να ήταν γνωστή για αυτούς. Άλλη μια ιστορία με φαντάσματα από αυτές που μας κοροϊδεύουν οι αλλόθρησκοι ότι βλέπουμε που τελικά τα φαντάσματα έχουν σάρκα και οστά...

Αυτό είναι το ένα σκέλος της ιστορίας που ως ένα σημείο θα πρέπει να μας αφήνει ικανοποιημένους μιας και η ομάδα μας δικαιώθηκε άρα στο μέτωπο των οικονομικών προβλημάτων υπάρχει ένας πονοκέφαλος λιγότερος. Από την άλλος όμως βλέπω και μια υπερβολική χαρά για αυτήν την δικαίωση από διοικούντες και ρεπόρτερ του ΑΡΗ αγνοώντας επιδεικτικά όλο το κακό που μας προκάλεσε αυτή η ιστορία. Τι να πρωτοπούμε? Για την παγωμάρα της πλειοψηφίας του κόσμου στο άκουσμα ότι ο πρώτος σκόρερ της χρονιάς, ένα από τα αγαπημένα παιδιά της κερκίδας όχι μόνο αποχωρεί αλλά βγάζει και "χολή" κατά του ΑΡΗ? Για τις επιπτώσεις που είχε όλο αυτό στις πωλήσεις διαρκείας? Για την ευκολία με την οποία οι εχθροί μας έστρεψαν έναν δικό μας παίκτη εναντίον μας δημιουργώντας πρόβλημα από το πουθενά? Για το πόσο ανυπεράσπιστοι αποδειχθήκαμε για ακόμη μια φορά  απέναντι σε όλο το σάπιο σύστημα και τους μηχανισμούς του? Γιατί από όλα  να πρωτοχαρούμε και να αισθανθούμε δικαιωμένοι? Ναι η ομάδα γλίτωσε χρήματα, ναι η ομάδα είναι ηθικά δικαιωμένη. Αλλά το να συγκρίνουμε αυτήν την δικαίωση με το πιθανό σενάριο στο οποίο τίποτα από όλα αυτά  να μην είχε συμβεί, ο Κάμπορα να συνέχιζε να φοράει την φανέλα του ΑΡΗ μας σε μια χρονιά όπου τα γκολ έμπαιναν με το σταγονόμετρο είναι κάτι μη εφικτό για αυτό καλύτερα να βάλουμε και ένα μέτρο στους πανηγυρισμούς μας...

Μια ματιά στο "αρχείο" μας δεν βλάπτει... έτσι λίγο για να θυμηθούμε το κλίμα της εποχής και πως το είχαμε δει μέσα από το planetaris.gr και τα δικά σας σχόλια:

"Έπιασε δουλειά" η ΕΠΟ με την υπόθεση Κάμπορα!!!!!

Έφερε απογοήτευση η φυγή του Κάμπορα και αναμένεται συνέχεια...

Νέα επεισόδια στο σήριαλ Κάμπορα!

Αν και σε γενικές γραμμές αποφεύγω να ασχολούμαι με άλλες ομάδες εκτός της ΑΡΕΙΑΝΑΡΑΣ μας, νομίζω είναι λιγάκι δύσκολο να παραβλέψουμε τον άθλο του ΑΠΟΕΛ και την ιστορική του πρόκριση στις 8 κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης. Πέρσι ήταν η πορτογαλική Μπράγκα που είχε κάνει το μπαμ με την παρουσία της στον τελικό του Europa League(σε μια διοργάνωση όπου και εμείς γράψαμε την δική μας ιστορία με την επική μας πρόκριση στους 32 της διοργάνωσης). Ομάδες με χαμηλό μπάτζετ και ροστερ από τα οποία λείπουν τα μεγάλα ονόματα. Μάλιστα στην περίπτωση του ΑΠΟΕΛ μπορούμε να δούμε αρκετούς "Έλληνες" παίκτες(Χιώτης, Πάρντο, Κόντης, Πουρσαϊτιδης, Μαντούκα, Γιάχιτς, Αλεξάνδρου, Χαραλαμπίδης) αλλά και τον Γιοβάνοβιτς στον πάγκο όπου έχει την δική του ιστορία με τους συμπολίτες μας. Το αστείο είναι ότι όλοι αυτοί έφυγαν από την Ελλάδα είτε ως αποτυχημένοι είτε ως υπερεκτιμημένοι σε σχέση με τα χρήματα που ζητούσαν.Και όμως όλοι αυτοί κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα σύνολο με εξαιρετική χημεία που ακόμη και οι κορυφαίες ομάδες του πλανήτη δυσκολεύονται να κερδίσουν. Κατί ανάλογο συνέβη και με την Μπράγκα που λίγα χρόνια πιο πριν την είχαμε αντιμετωπίσει μέσα στο Κλ.Βικελίδης και στις λεπτομέρειες δεν την είχαμε κερδίσει.

Ο λόγος της αναφοράς μου σε όλα αυτά είναι η προχειρότητα με την οποία λειτουργεί ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ, η εμφανής έλλειψη πλάνου και ο αποπροσανατολισμός όλων μας από το κοινό όραμα που δεν είναι άλλο από το να δούμε κάποια στιγμή τον ΑΡΗ να μεγαλουργεί. Δεν είναι τυχαίο που από την επάνοδο μας από την Β Εθνική στις χρονιές που ακολούθησαν όπου η ομάδα βγήκε 3 φορές Ευρώπη, έδωσε παρών σε 2 τελικούς κυπέλλου Ελλάδος και γενικά έπαιξε σχετικά ελκυστικό ποδόσφαιρο υπήρχε ένας κορμός παικτών, υπήρχαν κάποιοι συνδετικοί κρίκοι με τις προηγούμενες χρονιές. Φυσικά στην θέση του προπονητή μπορεί να μην είχαμε τα φετινά τραγελαφικά φαινόμενα αλλά πάλι είχαμε τις αλλαγές μας.  Φανταστείτε λοιπόν η ομάδα από τον τελικό του ΟΑΚΑ να είχε συνέχεια ή ακόμη και η περσινή ομάδα που τα πήγε τόσο καλά στην Ευρώπη όπου από τους 14 παίκτες που αγωνίστηκαν στην Ισπανία μόλις 4 συνεχίζουν να έχουν ουσιαστικό ρόλο στον φετινό ΑΡΗ. Να είχε συνέχεια με τον ίδιο προπονητή στον πάγκο που θα τον στήριζε πρώτα η διοίκηση με τις κινήσεις της και μετά όλοι εμείς. Κάτι δεν λειτουργεί καλά στον ΑΡΗ και υπάρχουν χίλια δύο σημάδια που μας το δείχνουν και όμως συνεχίζουμε να αγνοούμε επιδεικτικά. Ακόμη και αυτόν τον Σάκη Τσιώλη που τόσο πολύ τον κράξαμε(και εγώ προσωπικά) μέσα σε λίγους μήνες από την στιγμή που ανέλαβε τον Αστέρα Τρίπολης κατάφερε να μας βγάλει όλους χαζούς και ποδοσφαιρικά ανίδεους... Και ίσως να ήμασταν μιας και περιμέναμε από έναν ανερχόμενο Έλληνα προπονητή που κάνει το μεγάλο βήμα της καριέρας του στον ΑΡΗ να κάνει αυτό που έκανε ο "φτασμένος" Κούπερ και να μας μιλήσει για παίκτες που ζήτησε και δεν του φέρανε, για παίκτες που δεν ζήτησε να του φέρουν και του φέρανε και παίκτες που ζήτησε να αποχωρήσουν και παρέμειναν στο ρόστερ. Τελικά το όλο θέμα είναι το μπάτζετ ή το πως αξιοποιείς το μπατζετ σου σαν ομάδα και ο τρόπος που στηρίζεις τις επιλογές σου? Μήπως έτσι ο "αποτυχημένος" Γιοβάνοβιτς κατάφερε να κάνει κάτι τόσο εντυπωσιακό στην άσημη ποδοσφαιρικά Κύπρο? Μήπως κάπως έτσι κατάφερε ο Τσιώλης να κάνει την δική του υπέρβαση με τον Ολυμπιακό Βόλου και τον Αστέρα Τρίπολης φέτος? Γιατί η ομάδα του Βόλου μπορεί να ήταν μπλεγμένη, να είχε ένα Μπέο από πίσω και να χρειάστηκε να σφάξει τον Παναθηναϊκό στο τέλος για να μας κλέψει την θέση στην Ευρώπη αλλά και να μην έβγαινε Ευρώπη πάλι επιτυχημένη θα ήταν η χρονιά για τον Βόλο...

Εμείς όμως τι κάνουμε? Περιμένουμε τους επενδυτές? Μειώνουμε το μπάτζετ ενώ αυξάνουμε τα χρέη της ομάδος? Παίκτες που προσφέρουν φεύγουν γιατί ζητάνε πολλά ενώ μέτριοι παίκτες παραμένουν και γίνονται πλούσιοι εις βάρος της ομάδος? Έχουμε φτάσει σε τέτοιο σημείο όπου ο άνθρωπος που κινεί τα νήματα στον σύλλογο να εκφράζει δημόσια το όραμα του για τον ΑΡΗ μας μιλώντας για 15 μονοετή συμβόλαια που θα ανανεώνονται ή θα αντικαθιστώνται κάθε χρόνο και εμείς να χειροκροτούμε? Φτάσαμε στο σημείο να έχουμε 4 προσφυγές και να το θεωρούμε φυσιολογικό? Φτάσαμε στο σημείο που οι πιτσιρικάδες που το καλοκαίρι παρουσιάζαμε ως παρακαταθήκη για το μέλλον να έχουν αποχωρήσει ή να είναι μια ανάσα να αποχωρήσουν από το Κλ.Βικελίδης και εμείς να συνεχίζουμε να χειροκροτούμε?

ΑΠΟΕΛ και Μπράγκα έχουν δείξει τον δρόμο. Το ερώτημα είναι απλό, θα τον ακολουθήσουμε ή θα περιμένουμε την επόμενο "καράβι" με τις μεταγραφές  μήπως μας βγει?

Μπορεί οι σημερινές αναμετρήσεις να ξεκίνησαν με 10' καθυστέρηση ως ένδειξη διαμαρτυρίας όπως εκφράσθηκε αυτή μέσω ανακοίνωσης από τους διεθνείς διαιτητές παρουσιάζοντας τους εαυτούς τους ως απροστάτευτα εύκολα θύματα που αδικαιολόγητα βρίσκονται στο στόχαστρο παραγόντων και δημοσιογράφων που δυναμιτίζουν το κλίμα εναντίον τους  αλλά με συμπεριφορές σαν τις σημερινές απέναντι σε μια τόσο τεράστια ομάδα όπως είναι ο ΑΡΗΣ μας περισσότερο μας υπενθύμισαν τους λόγους για τους οποίους τους σιχαινόμαστε παρά μας έβαλαν σε σκέψεις για το αν οι κρίσεις μας είναι λιγάκι υπερβολικές και άδικες απέναντι τους. Μπορεί η κοινή μπασκετική λογική να λέει ότι όταν μια ομάδα προηγείται με μια διαφορά άνω των 15 πόντων συνήθως αυτός που πιέζει για να μειώσει κάνει περισσότερα φάουλ με συνέπεια αυτός που προηγείται να σουτάρει περισσότερες βολές. Αυτά βέβαια είναι απλές θεωρίες μιας και στην πράξη τα ανθρωπάκια με την γκρι έχουν την δική τους παράλογη λογική και πάντα φροντίζουν να την θυμούνται όταν σφυρίζουν τον ΑΡΗ μιας και τα κατάλοιπα της Αυτοκρατορίας δεν ξεπερνιούνται έτσι εύκολα. Τεχνικές ποινές, αντιαθλητικά φάουλ και κλειστά μάτια στο σκληρό παιχνίδι των αντιπάλων μας ήταν αυτά που κατάφεραν να εκνευρίσουν και να αποσυντονίσουν τους παίκτες μας και να μετατρέψουν σε ντέρμπι ένα παιχνίδι που για σχεδόν 35' έμοιαζε με μονόλογο της ομάδος μας.

Ευτυχώς σήμερα είχαμε έναν διαστημικό Τσαλδάρη που κατάφερε να υπερκαλύψει τόσο την απρόσμενη απουσία του Ταπούτου όσο και την αφλογιστία του Ντέιβις που δεν μπόρεσε να επαναλάβει την εμφάνιση του περασμένου Σαββάτου. 25 πόντοι με καλά ποσοστά ευστοχίας, 3 κλεψίματα, 2 ασίστ και 3 ριμπάουντ ήταν η συνεισφορά του Τσαλδάρη σήμερα που ουσιαστικά χάρισε την νίκη στην ομάδα μας. Σίγουρα περιμέναμε να παρουσιαστεί καλύτερος από το παιχνίδι κόντρα στην Καβάλα αλλά αυτό μπορεί να ήταν και η καλύτερη του παρουσία με την φανέλα του ΑΡΗ. Μακάρι να μπορέσει να βρει ρυθμό σε  υψηλό επίπεδο και να συνεχίσει έτσι. Μόλντροου και Μπόγρης κάνανε αισθητή την παρουσία τους κάτω από το καλάθι και πρόσφεραν και σημαντικούς πόντους στην ομάδα. Ντέιβις και Βεργίνης μπορεί επιθετικά να βρέθηκαν σε κακή ημέρα αλλά μοιράζοντας συνολικά 10 ασιστ έβαλαν και αυτοί το λιθαράκι τους ώστε να έρθει αυτή η νίκη. 

Μπορεί ο Β.Αλεξανδρής να έμεινε ικανοποιημένος από την νίκη αλλά θα πρέπει να δουλέψει περισσότερο στον τομέα της συγκέντρωσης των παικτών. Είναι αδιανόητο ακόμη και από τον Ηλυσιακό να κινδυνεύουμε να χάσουμε ένα παιχνίδι στο οποίο προηγούμαστε με 19 πόντους. Το έχουμε δει αρκετές φορές αυτό το σενάριο και κάποια στιγμή θα πρέπει να σταματήσει... Βέβαια όπως φάνηκε σήμερα η εμπειρία του Τσαλδάρη και η ψυχραιμία του Ντέιβις έπαιξαν σημαντικό ρόλο όταν το παιχνίδι είχε πάρει φωτιά και ίσως και με τον Χρήστο Ταπουτό χωρίς τραυματισμούς να αντιδράμε ακόμη καλύτερα σε παρόμοιες καταστάσεις. Ένα βήμα ακόμη πιο κοντά στον στόχο μας αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι έτσι όπως τα έχουμε καταφέρει θα πρέπει να περιμένουμε Καβάλα και Ρέθυμνο να στραβοπατήσουν σε κάποιο από τα εναπομείναντα παιχνίδια. Και αν για το Ρέθυμνο που μετά την απρόσμενη εκτός έδρας νίκη επί του Πανιωνίου δύσκολα το προλαβαίνουμε η Καβάλα έχει πολλές πιθανότητες να κάνει μια ήττα εκτός έδρας με τον Ίκαρο ή εντός έδρας με τον Πανιώνιο. Όπως και να έχει εμείς μέχρι τέλος θα παλέψουμε και ότι είναι να γίνει ας γίνει. Έτσι και αλλιώς το μυαλό μας είναι κυρίως στο διοικητικό και στην λύση που ανακοινώθηκε και έμεινε απλά ανακοίνωση... ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Αν υπάρχει ένα παιχνίδι που πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα μέχρι το τέλος της κανονικής περιόδου ώστε να μην χαλάσει το "σερί" που πιθανόν να μας οδηγήσει στην 6η θέση των πλέιοφς αυτό είναι το αυριανό κόντρα στον Ηλυσιακό στην Αθήνα. Σίγουρα είναι στενάχωρο να συζητάμε για μια αναμέτρηση με έναν αντίπαλο του επιπέδου του Ηλυσιακού στον αγώνα που κάνουμε για να φτάσουμε στην έκτη θέση αλλά αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα που θα πρέπει να προσαρμοστούμε. Και όταν μιλάμε για προσαρμογή δεν εννοούμε να μιζεριάζουμε και να κλαιγόμαστε αλλά να παλέψουμε σαν ΑΡΗΣ για ότι καλύτερο μπορούμε να καταφέρουμε σαν ομάδα με όποιες δυνάμεις μας έχουν απομείνει.

Όπως φάνηκε και στο παιχνίδι με την Καβάλα οι παίκτες του Β.Αλεξανδρή δείχνουν να έχουν καταλάβει ότι έστω και στο τέλος της χρονιάς μπορούν να διεκδικήσουν την ευκαιρία για να σώσουν τα προσχήματα στο Ελληνικό πρωτάθλημα. Μοναδικός τρόπος να πάμε με νίκες μέχρι τέλους και αν οι μπαογκ, Περιστέρι, Μαρούσι δείχνουν σημάδια αποσύνθεσης Ηλυσιακός και Ρέθυμνο είναι 2 πολύ επικίνδυνοι αντίπαλοι. Το καλό είναι ότι ο ΑΡΗΣ θα κατέβει κομπλέ χωρίς προβλήματα και με τον Δ.Τσαλδάρη να έχει ήδη ένα παιχνίδι στις πλάτες του και αρκετές προπονήσεις μετά τον τραυματισμό που τον άφησε περίπου 1 μήνα εκτός αγωνιστικών υποχρεώσεων. Με την Καβάλα μπορεί να μην έδειξε πολλά αλλά αύριο περιμένω να δώσει λύσεις με την εμπειρία του. Ο Ντέιβις μπορεί να έκανε ένα εξαιρετικό παιχνίδι το Σάββατο αλλά ως τώρα μόνο σταθερός δεν αποδειχθεί σε απόδοση και όπως όλη σχεδόν η ομάδα μας επιθετικά βασίζεται στην καλή της μέρα. Αν και τίποτα δεν είναι σίγουρο Νάνα, Τόμπσον και Κασελάκης αντιμετωπίζουν προβλήματα τραυματισμού, απέχουν από τις προπονήσεις και η συμμετοχή τους θα κριθεί κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Κυρίως ο Νάνα αλλά και οι άλλοι 2 είναι από τους πρωταγωνιστές της ομάδας της Αθήνας επομένως αν τελικά δεν μπορέσουν να αγωνιστούν ή παρουσιαστούν επηρεασμένοι από τον τραυματισμό τους θα είναι ότι πρέπει για εμάς.

Η παράδοση μπορεί να είναι συντριπτικά υπέρ μας αλλά ακόμη και όταν ο ΑΡΗΣ είχε πολύ καλύτερη ομάδα από τον Ηλυσιακό πάντα στο συγκεκριμένο γήπεδο ίδρωνε πάρα πολύ μέχρι να φτάσει στην νίκη. Ας ελπίσουμε ο Β.Αλεξανδρής και οι παίκτες του να κάνουν και αυτό το παιχνίδι εύκολο όπως έκαναν τελικά εύκολο αυτό κόντρα στην Καβάλα. Δυστυχώς στο υπέροχο πρωτάθλημα του ΕΣΑΚΕ δεν υπάρχει προγραμματισμένη τηλεοπτική μετάδοση και έτσι θα αρκεστούμε στην ραδιοφωνική μετάδοση του αγώνα. Άιντε ρε Αρειανάρα πάρε το διπλό!

Μπορεί στο τελευταίο παιχνίδι με την ΑΕΚ να κάναμε ιδιαίτερη αναφορά στα οικονομικά προβλήματα των αντιπάλων μας αλλά η αλήθεια είναι ότι και στην δική μας ομάδα το οικονομικό τοπίο εξακολουθεί να παραμένει αρκετά θολό. Σίγουρα οι εξαγγελίες στην Γ.Σ. της Λέσχης για τους επενδυτές και τα 2.5 εκ ευρώ που θα βάλουν στην ομάδα όπως μας είπε ο κ.Αθανασιάδης καθησύχασε σε μεγάλο βαθμό φιλάθλους αλλά δεν ξέρω αν είχε το ίδιο αντίκτυπο και στους παίκτες μας όπου για την ώρα έχουν αρκεστεί σε υποσχέσεις και στις διαβεβαιώσεις του Γ.Κόντη ότι το θέμα είναι τυπικό και πολύ σύντομα θα πληρωθούν. Παρόλα αυτά ο Κάρλος Τόχα δεν έδειξε να συγκινείται και σύμφωνα με τις ειδήσεις που έχουν βγει στην δημοσιότητα ο Κάρλος Τόχα κατέθεσε προσφυγή και διεκδικεί 800.000 δολάρια και την ελευθερία του! Το καλοκαίρι αρκετές φορές είχαμε αναφερθεί στον κακό σχεδιασμό της ομάδος και στην αδυναμία της διοίκησης να αποδεσμεύσει αρκετούς παίκτες ανάμεσα σε αυτούς και ο Τόχα. Μάλιστα το plan B της διοίκησης όπως φάνηκε ήταν από την στιγμή που δεν μπορούσε να τους αποδεσμεύσει να προσπαθήσει να τους αξιοποιήσει κάτι που τουλάχιστον στην περίπτωση του Κολομβιανού δεν μας βγήκε...

Ποιά είναι η συμβολή του εκτελεστικού διευθυντή και ενός από τους παλαιότερους συνεργάτες της ΠΑΕ ΑΡΗΣ σε όλα αυτά που συμβαίνουν δυσκολευόμαστε να πούμε, αλλά με αφορμή την επικείμενη είσοδο του στο δ.σ. της ΠΑΕ ως νέος αντιπρόεδρος του ΑΡΗ μας  και την αναλυτική αναδρομή που κάνει το allabooutaris.com στο ιστορικό του Γ.Κόντη θέλοντας και μη το μυαλό μας γυρνάει πίσω στον χρόνο σε εποχές όπου και τότε τα πράγματα ήταν αρκετά περίεργα για την ομάδα μας. Ονόματα προέδρων όπως  Λ.Γράντας, Γ.Ζαχουδάνης και μεταγραφές τύπου Νειζίνιο και Ιρανίλντο μόνο ευχάριστες αναμνήσεις δεν μας φέρνουν. Όσοι είναι άνω των 30 με 35 θα θυμούνται πως παρουσιάστηκαν αυτοί οι παίκτες στον κόσμο του ΑΡΗ (όπως σχεδόν και όποιος ξένος παίκτης ερχόταν), σε μια εποχή όπου το διαδίκτυο δεν υπήρχε και οι φυλλάδες δημιουργούσαν ποδοσφαιρικούς αστέρες από το πουθένα. Στο γήπεδο όμως δεν μπορούσε κανείς να κοροϊδέψει τον κόσμο μιας και εκεί οι "μεγάλοι ποδοσφαιρικοί αστέρες" που φορούσαν την φανέλα του ΑΡΗ μας δεν μπορούσαν να κρυφτούν... Μάλιστα η περίπτωση του Ιρανίλντο είναι ακόμη πιο ιδιαίτερη μιας και ο συγκεκριμένος παίκτης αγωνίστηκε μόλις σε 1 φιλικό και μετά την αποχώρηση του είχε καταθέσει προσφυγή για ένα τεράστιο ποσό που αποτελούσε μόνιμο βραχνά για τον σύλλογο. Σε μια εποχή όπου σχεδόν όλες οι μεταγραφές ξένων ήταν φούσκες και πρόεδροι που τα ονόματα τους έχουν γραφτεί στις μαύρες σελίδες της ιστορίας του ΑΡΗ ο Γ.Κόντης πρωτοξεκίνησε την ενασχόληση του με τον ΑΡΗ μας... Εκεί που χωράει πολύ συζήτηση μιας και τα ερωτηματικά είναι αμέτρητα είναι η εμπλοκή του Γ.Κόντη με τους Άραβες επενδυτές όπου τελικά και αυτοί είχαν αποδειχθεί "φούσκα" με τον κόσμο του ΑΡΗ να έχει εξοργιστεί για την κοροϊδία που βίωνε εκείνη την περίοδο και με μπροστάρη τον S3 να στρέφει τα πυρά του κατά του Γ.Κόντη. Αν θυμάμαι καλά εκείνη την εποχή ο σύνδεσμος είχε τηλεοπτική εκπομπή στο Εγνατία TV όπου ο Γ.Κόντης αποτελούσε σχεδόν μόνιμο θέμα αρνητικών αναφορών. Ξαφνικά όλα αυτά άλλαξαν σε τέτοιο βαθμό που μου έχει μείνει μια κοινή τηλεοπτική παρουσία του Γ.Κόντη με τον Γ.Σαουρίδη όπου ο πρόεδρος του συνδέσμου μας εξηγούσε ότι στο παρελθόν υπήρχαν κάποιες διαφορές και ενστάσεις αλλά από ένα σημείο και μετά  οι "παρεξηγήσεις" λύθηκαν και κατάλαβαν ότι ο Γ.Κόντης μπορεί να βοηθήσει τον ΑΡΗ με τις ικανότητες του. Μάλιστα από το 2006 και μετά με κάποιες συνεργασίες που προέκυψαν χάρη στον Γ.Κόντη όπως αυτή με τον Μανέλ Φερέρ που οδήγησε στο χτίσιμο μιας ομάδος που απολαύσαμε για 2-3 χρόνια περίπου πολλοί χρέωσαν μεγάλο μερίδιο  της ανάκαμψης του ΑΡΗ στις κινήσεις του συγκεκριμένου ανθρώπου. Η "αλλαγή στρατοπέδου" το 2009 που από το πλευρού του κολλητού και αγαπημένου του Λ.Σκόρδα στο πλευρό του κ.Αθανασιάδη μπορεί να παρουσιάστηκε σαν άλλο ένα δείγμα του πόσο εγωκεντρικός και βλαβερός για τον ΑΡΗ μας ήταν ο πρώην πρόεδρος της ΠΑΕ αλλά ότι και να λέμε κανείς δεν εκτιμάει ανθρώπους που αλλάζουν στρατόπεδα με τόση ευκολία και "εκεί που έγλυφαν ξαφνικά αρχίζουν και φτύνουν"...

Δεν έχω την διάθεση να κρίνω τον Γ.Κόντη για τον απλό λόγο ότι  όπως η πλειοψηφία των φιλάθλων της ομάδος μας δεν γνωρίζει ακριβώς την δράση του έτσι και εγώ δεν  γνωρίζω τους λόγους που ένα τόσο αμφιλεγόμενο πρόσωπο έχει γίνει τόσο απαραίτητο για τον σύλλογο ακόμη και σε μια εποχή όπου μιλάμε για διοικήσεις Αρειανών εκλεγμένες από Αρειανούς. Προφανώς όλοι αυτοί  τον γνωρίζουν σαφώς καλύτερα από εμάς και τον εμπιστεύονται έχουν τους λόγους τους. Αναρωτιέμαι όμως, τόσο ικανοποιημένοι είναι όλοι αυτοί με τις υπηρεσίες του συγκεκριμένου ανθρώπου? Με την δική του καθοδήγηση ο ΑΡΗΣ εδώ και χρόνια έχει γεμίσει με "παικταράδες", έχει "κερδίσει" τίτλους και παραμένει ένα "υγιές" οικονομικά σωματείο?

Πόσες φορές άραγε έχουμε δει το σκηνικό η ομάδα μας να κυριαρχεί μέσα στο γήπεδο, να φτάνει μια ανάσα από το γκολ αλλά τελικά να μην καταφέρνει να φθάνει στην νίκη και ο αντίπαλος χωρίς να κάνει κάτι ουσιαστικό να σκοράρει και να παίρνει την ισοπαλία ή ακόμη και την νίκη μέσα από τα χέρια μας? Πόσες φορές έχουμε δει την ΑΕΚ να το κάνει αυτό μέσα στο Κλ.Βικελίδης τα τελευταία χρόνια? Πάρα πολλές φορές... τόσες φορές που αισθανόμαστε ότι έχει πέσει πάνω μας κατάρα και ακόμη και αν ήμαστε δευτερόλεπτα από το σφύριγμα της λήξης αγκαλιά με την νίκη μέχρι να το ακούσουμε δυσκολευόμαστε να αισθανθούμε νικητές. Πόσες φορές έχουμε δει τον ΑΡΗ μας να υστερεί του αντιπάλου, να δέχεται καταιγισμό ευκαιριών, να μην δημιουργεί σχεδόν καμία ευκαιρία και τελικά να φεύγει με τους 3 βαθμούς της νίκης? Δυσκολεύομαι να θυμηθώ άλλο παιχνίδι εκτός από το σημερινό για αυτό και την σημερινή νίκη με τον τρόπο που ήρθε απέναντι σε αυτήν την ΑΕΚ θα την χαρώ ακόμη πιο πολύ.

Σε ένα παιχνίδι όπου η ομάδα μας πέρα από κάποια μακρινά σουτ δεν μπόρεσε να δημιουργήσει ούτε μια κλασική ευκαιρία ήρθε το χρυσό γκολ από το κεφάλι του Λαζαρίδη σε ένα από τα πολλά στημένα που εκτελέσαμε. Φυσικά για να φθάσουμε σε αυτό το σημείο χρειάστηκε αρκετή βοήθεια της τύχης αλλά και η καθοριστική παρουσία του Μάρκου Βελλίδη που έδωσε την απάντηση του στον ομοσπονδιακό προπονητή της Εθνικής που προτίμησε να καλέσει στην θέση του έναν τερματοφύλακα χωρίς παραστάσεις  αγνοώντας τον επιδεικτικά. Δεν ξέρω αν ο ΑΡΗΣ φέτος τελικά θα πετύχει κάτι αλλά σίγουρα ο Βελλίδης διεκδικεί τον τίτλο του MVP. Αυτό το τραγικό πρώτο ημίχρονο ήταν κυρίως το αποτέλεσμα της έκπληξης  που ετοίμασε ο Μασάδο μιας και ως τώρα δεν είχε δώσει τέτοια δείγματα γραφής όπου αποφάσισε να αφήσει Φατί και Ακόστα στον πάγκο και να τοποθετήσει στα αμυντικά χαφ τους Παπαζαχαριά και Παπαστεργιανό που αν δεν κάνω λάθος ήταν η πρώτη φορά που αγωνίστηκαν και οι 2 μαζί στις συγκεκριμένες θέσεις. Το αποτέλεσμα ήταν εφιαλτικό μιας και χρειάστηκε ένα ολόκληρο ημίχρονο και η αλλαγή του Φατί για να καταλάβουμε  ότι υπάρχει ο ΑΡΗΣ μεσοεπιθετικά. Φατί και Ακόστα με το που μπήκαν στον αγώνα αλλάξαν όλη την εικόνα της ομάδος και αν και δεν κάναμε την μεγάλη φάση πέρα από το γκολ σίγουρα δεν ήμασταν το σκορποχώρι του πρώτου ημιχρόνου που επέτρεψε στην ΑΕΚ να στήσει το δικό της πάρτι. Ιδίως ο Φατί είχε καταλυτική παρουσία και νομίζω ότι μετά από το σημερινό ο Μασάδο θα το ξανασκεφτεί πολύ σοβαρά πριν τον αφήσει στο πάγκο. Με πολλά λάθη Καστίγιο, Ούμπιντες και Νέτο που θύμισαν κάτι από τον ΑΡΗ του α΄γύρου. Αν και είμαι θαυμαστής του fair play σήμερα τα καμώματα του Καστίγιο και οι προκλήσεις του προς τους παίκτες της ΑΕΚ μου άρεσαν πολύ. Ιδίως μετά το γκολ ήταν απολαυστικός. Αυτό που παρά την νίκη εξακολουθεί να με εκνευρίζει  είναι αυτό το πρόβλημα με τον Μίσελ που δεν λέει να διορθωθεί και ο Μασάδο δεν λέει να δώσει λύση. Από ότι φαίνεται κάπως έτσι θα κυλήσει η χρονιά με όλους μας να προσευχόμαστε να μην πάει η μπάλα προς την πλευρά του....

Δυναμικό παρών και από τον κόσμο της ομάδος που αν και υπήρχε μια κρυάδα από το προηγούμενο παιχνίδι με τον Εργοτέλη σήμερα και γέμισε το γήπεδο και είχε και ιδιαίτερη ζωντάνια. Παρά την κρυάδα του πρώτου ημιχρόνου τελικά πιστεύω ότι με τον τρόπο που ήρθε η νίκη όλοι το χαρήκαμε λίγο παραπάνω. Κάτι σαν ένα μέρος της εκδίκησης μας προς αυτήν την ομάδα που μας έχει κλέψει πολλά μα πάρα πολλά με πολύ χειρότερο τρόπο. Ένα ακόμη βήμα ανάκαμψης, άλλοι 3 βαθμοί που μας κρατάνε ζωντανούς. Εμείς ας συνεχίσουμε έτσι δυνατά και όλα τα άλλα θα έρθουν. Κάθε νίκη είναι χρυσός αρκεί να μην μας μείνει το παράπονο γιατί όλους τους βαθμούς που πετάξαμε στον Α' γύρο. Όπως έσπασε σήμερα μια αρνητική παράδοση, ας ελπίσουμε να σπάσει και αυτή η παράδοση των τελευταίων χρόνων που μας θέλει να κυνηγάμε και να μην φτάνουμε στο τέλος... Ώρα να σπάσει και αυτό!

Ένα παιχνίδι που έκρυβε αρκετές παγίδες και έπρεπε πάση θυσία να κερδίσουμε οι παίκτες του Β.Αλεξανδρή κατάφεραν να το κάνουν να φανεί εύκολο φτάνοντας στην νίκη με 78-57. Μπορεί η κριτική μας προς τον Γ.Δαμιανίδη και όλους όσους έχουν εμπλακεί με τον ΑΡΗ διοικητικά από την ειδική εκκαθάριση και μετά να είναι αρκετά έντονη αλλά ποτέ δεν έχουμε αρνηθεί ότι και οι υπόλοιπες ομάδες της Α1 αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα με εμάς. Κάπως έτσι και η Καβάλα κατέβηκε σε αυτό το σημαντικό παιχνίδι αποδεκατισμένη σε σχέση με την ομάδα του Α' γύρου  που παρόλο που τα πήγαινε εξαιρετικά πάλι είχε γνωρίσει την ήττα από τον ΑΡΗ μας με τον Τζέιμς να βρίσκεται στην σύνθεση μας.

Η έλλειψη  του Ο Μπράιαντ κάτω από το καλάθι μπορεί να μην επηρέασε όσο θα περιμέναμε τους αντιπάλους μας στον τομέα των ριμπάουντ όπου χάρη στην καλή ομαδική λειτουργία κατάφεραν να έχουν 7 περισσότερα από εμάς αλλά στην άμυνα μέσα στην ρακέτα υπήρχε πρόβλημα όπου οι παίκτες μας το εκμεταλλεύτηκαν στο απόλυτο. Τα 23 σ τα 35 δίποντα ίσως να αποτελεί και την καλύτερη φετινή απόδοση της ομάδος στον συγκεκριμένο τομέα και ήταν ένας από τους βασικούς παράγοντες της σημερινής νίκης. Ένας άλλος εξίσου σημαντικός παράγοντας ήταν ο Ρόναλντ Ντέιβις που πραγματοποίησε την καλύτερη του εμφάνιση με την φανέλα του ΑΡΗ. Οι 25 πόντοι με πολύ καλά ποσοστά ευστοχίας και κάποια μακρινά σουτ απάντηση στην εκνευριστική ευστοχία των περιφερειακών της Καβάλας διέλυσε κάθε σκέψη των αντιπάλων μας για νίκη μέσα στο Παλέ. Από τους υπόλοιπους Μαυραϊδής και Βεργίνης είχαν καλή παρουσία και έδωσαν αρκετές λύσεις στην επίθεση πετυχαίνοντας δύσκολα καλάθια. Δεν έπεισε ο Τσαλδάρης στην επιστροφή του από τον τραυματισμό αλλά ας ελπίσουμε έστω στο τέλος της σεζόν να βρει τον καλό του εαυτό γιατί τον χρειαζόμαστε.

Μπορεί ο κόσμος να ήταν απών αλλά σήμερα ο Β.Αλεξανδρής και οι παίκτες του έδωσαν βροντερό παρών και έδειξαν ότι ίσως τελικά όπως το έχει επαναλάβει αρκετές φορές ο κόουτς  τώρα που τελειώσαμε με την Ευρώπη μπορούμε να κάνουμε το νικηφόρο σερί που χρειάζεται μέχρι το τέλος της χρονιάς. Βέβαια η Καβάλα όπως παρουσιάστηκε σήμερα με τις ελλείψεις που είχε δεν μπορώ να πω ότι ήταν και ο πιο δυνατός αντίπαλος αλλά σίγουρα η σημερινή νίκη θα βοηθήσει ώστε να βρούμε ρυθμό και την απαραίτητη ένεση ψυχολογίας που απαιτείται για να συνεχίσουμε με νίκες σε πιο δύσκολα παιχνίδια όπως το εκτός έδρας με την Ηλυσιακό που ακολουθεί.  Εκεί θα φανεί αν μπορούμε έστω να σώσουμε τα προσχήματα...

Με όλους τους παίκτες ετοιμοπόλεμους στην διάθεση του Μασάδο η ομάδα μας θα κατέβει σε ένα ακόμη καθοριστικό παιχνίδι στην ύστατη προσπάθεια που κάνει για να μπει στα πλέιοφς. Μπορεί από το ξεκίνημα της φετινής σεζόν να θέλαμε να αποφύγουμε διακαώς αυτό το μονοπάτι για την έξοδο στην  Ευρώπη με τις συνεχόμενες νίκες και τα στραβοπατήματα των αντιπάλων μας να είναι απαραίτητα μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος αλλά δυστυχώς για ακόμη μια φορά τα τελευταία χρόνια είναι ο μοναδικός τρόπος που μας έχει απομείνει για να πετύχουμε τον βασικό μας στόχο.

Ήδη είμαστε σε πολύ δύσκολη θέση σε σχέση με τις ομάδες που καταδιώκουμε για αυτό και τα παιχνίδια κόντρα σε αυτές έχουν διπλή βαθμολογική αξία. Με την ΑΕΚ αποδεκατισμένη και την προσοχή όλων στραμμένη περισσότερο στην επόμενη ημέρα παρά στα αγωνιστικά προβλήματα της ένωσης φαντάζει σαν ιδανική ευκαιρία για εμάς για να  πάρουμε πολύ πιο εύκολα μια νίκη που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα αγωνιούσαμε μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο του αγώνα. Και όταν μιλάμε για φυσιολογικές συνθήκες εννοούμε όλα αυτά τα μαγικά φαινόμενα που συμβαίνουν στα παιχνίδια κόντρα στην ΑΕΚ και μας έχουν στερήσει την χαρά μιας εντός έδρας νίκης για περισσότερα από 10 χρόνια. Τι να πρωτοθυμηθούμε? Το ανέλπιστο γκολ από φάουλ του Ριβάλντο? Το περίεργο δοκάρι του Χαβίτο με την μπάλα να βολτάρει πάνω στην γραμμή? Την ισοφάριση στην τελευταία φάση του αγώνα στα πλέοφς που μας στέρησε την τρίτη θέση στην τελική κατάταξη? Κάτι σαν κατάρα η όλη ιστορία που πρέπει επιτέλους να σπάσει! Αν δεν σπάσει και τώρα με την ΑΕΚ να παραπαίει ειλικρινά δεν ξέρω πότε θα σπάσει. Το καλό είναι ότι αυτές οι παραδόσεις μπορεί να μας απασχολούν όλους εμάς αλλά θεωρώ δεδομένο ότι δεν αγγίζει τους παίκτες και το τεχνικό τιμ. Καστίγιο, Γιαννώτας, Φατί, Παπαστεργιανός, Ακόστα, Κατίδης και λοιποί που ήταν αμφίβολοι για διάφορους λόγους είναι έτοιμοι και δείχνουν τεράστια διάθεση για να αγωνιστούν και να παλέψουν για την νίκη σε αυτό το μεγάλο παιχνίδι. Λογικά ο Μασάδο δεν θα αλλάξει και πολλά πράγματα σε σχέση με την 11αδα που αγωνίστηκε κόντρα στον μπαογκ με εξαίρεση τον Παπαζαχαρία στην θέση του οποίου όπως όλα δείχνουν θα αγωνιστεί κάποιος παίκτης με λιγότερο αμυντικούς προσανατολισμούς. Ας ελπίσουμε να μην χρειαστεί να αναπροσαρμόσει ο Μασάδο τα πλάνα του κατά την διάρκεια του αγώνα αλλά νομίζω ότι όλοι στην ομάδα έχουν κατανοήσει την ανάγκη για αυτήν την νίκη και ότι ίσως ο πιο εφικτός αντίπαλος για να προσπεράσουμε είναι η ΑΕΚ.

Φέτος όπως συμβαίνει σε όλες τις ομάδες έτσι και σε εμάς είναι εμφανής η μειωμένη προσέλευση του κόσμου. Λίγο η οικονομική κρίση, λίγο τα τραγελαφικά που γίνονται με τα "στημένα" και πολύ περισσότερο η κακή εικόνα μας σε όλο τον πρώτο γύρο σε μια χρονιά με πολλές προσδοκίες μας έχουν ξενερώσει όλους όμως θα πρέπει έστω τώρα που κάθε παιχνίδι έχει την μορφή "τελικού" να βοηθήσουμε και εμείς από την κερκίδα. Άλλο είναι ένα χλιαρό μισογεμάτο(ή μισοάδειο) γήπεδο και άλλο ένα κατάμεστο Κλ.Βικελίδης με τους αντιπάλους μας να νιώθουν την ανάσα μας. Δικαιολογίες δεν υπάρχουν για κανέναν.  Η διαδρομή που πρέπει να διανύσει κάθε Αρειανός το Σάββατο είναι δεδομένη. Σημείο συνάντησης στις 17.00 στο Παλέ και με την λήξη της αναμέτρησης όλοι φεύγουμε για Κλ.Βικελίδης να ξορκίσουμε την κατάρα και να πατήσουμε επιτέλους το αεκακι! Άιντε ΑΡΕΙΝΑΡΑ να γουστάρουμε!

Εκεί ακριβώς που τέλειωσε η ευρωπαϊκή μας περιπέτεια στο Eurocup εκεί ακριβώς ξεκινάει και η προσπάθεια αντεπίθεσης της ομάδος μας ώστε να δημιουργήσει ένα νικηφόρο σερί και να σκαρφαλώσει στην 5η ή 6η θέση της τελικής κατάταξης του βαθμολογικού πίνακα αποφεύγοντας στην πρώτη φάση των πλέιοφς τους Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό.  Καβάλα, Ηλυσιακός, μπαογκ, Μαρούσι, Ρέθυμνο και Περιστέρι είναι οι αντίπαλοι μας μέχρι το τέλος της κανονικής περιόδου και όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό το 6 στα 6 είναι εφικτό.

Πρώτο εμπόδιο σε αυτή την σειρά αγώνων που μπορούν να σώσουν τα προσχήματα σε αυτήν την μαύρη χρονιά είναι η Καβάλα, μια ομάδα με μεγάλες διακυμάνσεις στην απόδοση της σχεδόν από την αρχή του πρωταθλήματος. Έτσι από εκεί που άρχισε εντυπωσιακά νικώντας μέχρι και τον Παναθηναϊκό σιγά σιγά άρχισε να αποσυντονίζεται και όπως σχεδόν όλες οι ομάδες της Α1 να ταλαιπωρείται εκτός από προβλήματα τραυματισμών και αυτά των αποχωρήσεων. Αυτά βέβαια τα προβλήματα της Καβάλας είναι μια πολύ ευχάριστη συγκυρία για εμάς όπου σε ένα χρονικό σημείο που δείχνουμε να τα έχουμε χαμένα και τα οικονομικά προβλήματα που ταλανίζουν την ομάδα να έχουν αποσυντονίσει εντελώς τους παίκτες μας ο αντίπαλος μας θα αγωνιστεί χωρίς Ο Μπράιντ και τον Σίμτσακ. Και οι 2 παίκτες αγωνίζονται κάτω από το καλάθι και ιδίως ο Ο Μπράιαντ με τα 2.13μ του θα αποτελούσε μεγάλο πονοκέφαλο για τον Β.Αλεξανδρή. Πέρα όμως από τις απουσίες της Καβάλας θα πρέπει επιτέλους οι παίκτες μας να παραμερίσουν τα εξωαγωνιστικά προβλήματα, να αφήσουν στην άκρη την απαράδεκτη αντιμετώπιση που έχουν από όλους αυτούς που κάνουν τους μετόχους και τους προέδρους και να παλέψουν όπως αρμόζει σε όποιο παίκτη φοράει αυτήν την φανέλα. Η επιστροφή του Δημήτρη Τσαλδάρη είναι σίγουρα κάτι το θετικό γιατί παρά την μέτρια χρονιά που πραγματοποιεί σίγουρα με την εμπειρία του μπορεί να δώσει λύσεις και ανάσες στην περιφέρεια όπου μετά την φυγή του Τζέιμς υπάρχει τεράστιο πρόβλημα ακόμη και στο να περάσουμε το κέντρο ή να κάνουμε την αλλαγή όταν οι αντίπαλοι μας πιέζουν.

Αρκετός λόγος γίνεται για τα 63 εισιτήρια του αγώνα με την Ντόνετσκ, όχι άδικα θα πω εγώ αλλά σίγουρα και η μαζική απουσία του κόσμου λέει πολλά για το που έχουν οδηγήσει την ομάδα οι "νοικοκυραίοι". Το αν είναι υποχρέωση όλων μας να στηρίξουμε την ομάδα σε αυτήν την ύστατη προσπάθεια στην τελευταία "στροφή" του πρωταθλήματος είναι περιττό να το πούμε γιατί όποιος χρειάζεται ειδική πρόσκληση για να έρθει αποκλείεται τελικώς να έρθει. Για όλους όμως εμάς που η παρουσία μας στο γήπεδο είναι πιο όμορφη συνήθεια της ζωής μας θα γουστάρουμε αφάνταστα ένα Σάββατο γεμάτο ΑΡΗ και μια διαδρομή από το Αλεξάνδρειο στο Κλ.Βικελίδης που ελπίζω να την κάνουμε με το χαμόγελο στο χείλη. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

...και για να μην ξεχνιόμαστε ή αυτόπαραμυθιαζόμαστε με τις επιτροπές σωτηρίας και τις λύσεις με αναβολή ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Μπορεί η  "περιπετειώδης" γ.σ. της περασμένης Τετάρτης να ανήκει πλέον στο παρελθόν αλλά μπροστά μας έχει διαμορφωθεί μια νέα κατάσταση, μια νέα προοπτική, ένα νέο status όπου μπορεί να ερμηνευθεί ποικιλοτρόπως. Οι ξένοι επενδυτές και η παραδοχή αρκετών στελεχών της ομάδος και του φορέα ότι το εγχείρημα έχει αποτύχει(ή αν το προτιμάτε πιο κομψά ότι δεν έχει τα αποτελέσματα που θα θέλαμε) είναι 2 νέα δεδομένα όπου ουσιαστικά μηδενίζουν μια προσπάθεια 6 χρόνων και ένα όραμα χιλιάδων Αρειανών.

Όταν σλόγκαν όπως "ο ΑΡΗΣ ανήκει στον λαό του", "δεν είσαι ΑΡΗΣ αλλά είσαι ο ΑΡΗΣ", "εγώ δεν είμαι σαν τους άλλους" κτλ κτλ ξαφνικά αρχίζουν να ξεθωριάζουν τότε αναγκαστικά αρχίζεις και σκέφτεσαι το πως φθάσαμε σε αυτό το σημείο και ποιό είναι το αύριο της Λέσχης(όπως την μάθαμε). Πριν λίγες ημέρες πήραμε μέρος σε μια συνέλευση όπου οριακά είχαμε απαρτία με μόλις 800 περίπου τακτοποιημένα μέλη. Με λίγα λόγια μιλάμε για περίπου 1500 ενεργά μέλη όταν βάζαμε στόχους για 5ψήφια νούμερα μελών. Αναρωτιέμαι ποιό είναι το σωστό και ποιό είναι το λογικό. Να μιλάμε με περηφάνια ότι είμαστε πολύ κοντά στο να φτάσουμε τα 10000 εγγεγραμμένα μέλη ή με σκυμμένο το κεφάλι να αναφερόμαστε στα σκληρά νούμερα των 1500 τακτοποιημένων μελών όπου κάτι παραπάνω από τους μισούς αποφάσισαν να συμμετέχουν ίσως στην σημαντικότερη των συνελεύσεων της Λέσχης. Εδώ σε αυτό το σημείο έρχεται και η μεγαλύτερη μου ένσταση σε ότι έχει να κάνει με την Λέσχη. Στην συνέλευση αν και μόλις 800 μέλη είχαν δικαίωμα ψήφου στην αίθουσα υπήρχαν ίσως και διπλάσια άτομα, προφανώς μη τακτοποιημένα οικονομικά μέλη. Δηλαδή από την μια μιλάμε για εγγραφές, για συνδρομές και το οικονομικό σκέλος της ιστορίας όπου υπάρχει σοβαρό πρόβλημα από την άλλη επιδιώκουμε την μαζική συμμετοχή οπότε ακόμη και αν κάποιος είχε γραφτεί πριν 5 χρόνια με 100 ευρώ και από τότε δεν ξαναπλήρωσε μπορεί να συμμετέχει. Το πόσο μπορεί να συμμετέχει αν και υπάρχουν κάποιες "ασφαλιστικές δικλείδες" επιτρέψτε μου να έχω τις ενστάσεις μου μιας και τα έχουμε δει με τα ίδια μας τα μάτια. Εδώ λοιπόν έρχεται το δίλλημα για το τι ακριβώς θέλουμε. Θέλουμε την Λέσχη ένα κλειστό κλαμπ συνειδητοποιημένων Αρειανών που βάζουν το χέρι στην τσέπη έστω για το κάτι παραπάνω από το εισιτήριο ενός αγώνα όπως είναι η συνδρομή στην Λέσχη ή θέλουμε την μαζική προσέλευση του κόσμου ώστε η Λέσχη να γίνει ένας φορέας που να έχει την δύναμη του κόσμου και να αντιπροσωπεύει τον λαό του ΑΡΗ επάξια? Θεωρώ τεράστιο λάθος να μικραίνουμε από μόνοι μας το τεράστιο μέγεθος που είναι ο κόσμος του ΑΡΗ και αντί να βρίσκουμε τρόπους ώστε να δείξουμε ότι είμαστε πολλοί και ότι μπορούμε να γίνουμε περισσότεροι να λειτουργούμε εντελώς ανάποδα και παράλογα. Ποια λογική κρύβεται πίσω από το να δίνεις το δικαίωμα ψήφου σε έναν φίλαθλο του ΑΡΗ που έχει πληρώσει 50 ευρώ συνδρομή και όχι σε έναν που έχει πληρώσει 750 ευρώ για το εισιτήριο διαρκείας? Γιατί οι 6000 με 7000 κάτοχοι διαρκείας να μην έχουν το δικαίωμα συμμετοχής στην Λέσχη? Δεν έχουν ενεργή συμμετοχή στα κοινά του συλλόγου? Δεν στηρίζουν οικονομικά την ομάδα? Ποιά είναι η βάση της Λέσχης? Η μαζική συμμετοχή και η δραστηριοποίηση του κόσμου του ΑΡΗ ή η είσπραξη χρημάτων για την οικονομική ενίσχυση της ομάδος?

Τα χρόνια έχουν περάσει, η Λέσχη μεγαλώνει ηλικιακά και όμως ακόμη υπάρχουν ερωτήματα, απορίες και ενστάσεις για τις αρμοδιότητες της, για την λειτουργία της, για τους μηχανισμούς της και για την παρεμβατικότητα της σε όλα τα θέματα της ΠΑΕ. Τι κάνουμε εμείς εκεί στην Λέσχη? Ψηφίζουμε στα γρήγορα με ΝΑΙ/ΟΧΙ, κάνουμε εκλογές και βγάζουμε διοίκηση? Καταθέτουμε προτάσεις και τις συζητάμε? Που γίνονται όλα αυτά? Πότε προλαβαίνουμε να τα κάνουμε όλα αυτά? Σε μια συνέλευση προλαβαίνεις να εκφράσεις και να συζητήσεις με τους συνΑρειανούς σου τους προβληματισμούς σου και τις ενστάσεις σου? Εδώ αν και ποτέ δεν ήμουν σταθερός θαμώνας των συγκεντρώσεων της Δευτέρας στο Sports Cafe δεν μπορώ να καταλάβω γιατί σταμάτησαν. Ποιό ήταν το κακό? Ακόμη και αν κάποιος πίστευε ότι θα πάει στην συγκέντρωση της Δευτέρας και θα κάνει τα παράπονα του για τον προπονητή της ομάδος ή τις μεταγραφές υπήρχε ο χώρος και ο χρόνος για να πάρει τις απαντήσεις του. Τώρα? Επίσης με αυτόν τον τρόπο η Λέσχη σαν φορέας αποκτούσε σχεδόν καθημερινή ζωή, ο κόσμος κυκλοφορούσε πιο πολύ στον χώρο του Κλ.Βικελίδης, υπήρχαν καθημερινά θέματα συζήτησης και η οικογένεια του ΑΡΗ ερχόταν πιο κοντά ακόμη και όταν δεν υπήρχαν αγωνιστικές υποχρεώσεις. Γιατί λοιπόν μπήκε ένα τέλος σε όλα αυτά τόσο απλά?

Για το τέλος άφησα αυτό που για πολλούς είναι η ουσία. Ο ρόλος της Λέσχης ως μεγαλομέτοχος έχει τεθεί υπο αμφισβήτηση. Γνωρίζαμε ότι το ποσοστό των μετοχών που κατέχει η Λέσχη είναι μέσω εκχώρησης των δικαιωμάτων από τρίτα φυσικά πρόσωπα αλλά ακόμη δεν μπορώ να καταλάβω ποιό είναι το πρόβλημα στην περίπτωση που η νυν διοίκηση της ΠΑΕ αποφασίσει να μετοχοποιήσει τα λεφτά που θα βάλει. Γιατί να μην παραχωρήσουν όπως και οι υπόλοιποι μέτοχοι τις μετοχές τους στην Λέσχη? Υπάρχει νομικό κώλυμα? Δεν θέλουν? Ποιό το πρόβλημα? Και αν όντως δεν υπάρχει κάποιο τέτοιο πλάνο δεν πρέπει να ενημερωθούμε ακριβώς το τι πρόκειται να γίνει? Γιατί το να λέμε πάνω στο βήμα ότι η καταχρεωμένη ομάδα με την διοίκηση που την οδήγησε σε ζημιές 5εκ ευρώ θα μπορέσει όχι μόνο να καλύψει την ζημιά αλλά να βρει και να επιστρέψει και τα λεφτά στους επενδυτές είναι λιγάκι υπερβολικό. Όπως υπερβολικό είναι να λέμε με τα σημερινά δεδομένα ότι μπορούν να έρθουν 30000 Αρειανοί να γραφτούν στην Λέσχη και έτσι η Λέσχη να παραμείνει μεγαλομέτοχος. Τα στοιχεία των επενδυτών δεν τα μάθαμε ποτέ και προσωπικά δεν με ενδιαφέρει αλλά η επόμενη μέρα ενός φορέα που μου έδινε όραμα για το μέλλον του ποδοσφαιρικού(και όχι μόνο) ΑΡΗ με ενδιαφέρει. Υπάρχει διάθεση να αναγεννηθεί η Λέσχη τώρα που απέκτησε και νέο όνομα? Θα γίνουν κάποιες ενέργειες προς αυτή την κατεύθυνση ή απλά θα περιμένουμε με τα χέρια σταυρωμένα?