Το ότι ο ΑΡΗΣ  δεν έχει την ποιότητα ως ομάδα που έχει ο Παναθηναϊκός είναι κάτι που όλοι θα συμφωνήσουμε παρόλα αυτά η αντίδραση των παικτών μας στα τελευταία 2' όταν  μας  πίεσαν ασφυκτικά ήταν τουλάχιστον για γέλια. Δεν μπορώ να θυμηθώ πιο αστείο τρόπο μη διεκδίκησης της νίκης σε άλλο αγώνα... 4 με 5 βλακώδη λάθη στις τελευταίες κρίσιμες επιθέσεις νομίζω αποτυπώνει στο απόλυτο την μεγαλύτερη αδυναμία του φετινού ΑΡΗ. Αυτό το καταραμένο δίλεπτο στο τέλος μας έχει στοιχίσει φέτος 7 νίκες με τις περισσότερες από αυτές να έχουμε εμείς το πάνω χέρι και τελικά να φεύγουμε ηττημένοι. Σίγουρα η απειρία παικτών σαν τον Μαυραϊδή  όπου ήταν η μοναδική επιλογή του Β.Αλεξανδρή στο τέλος λόγω των 5 φάουλ του Τζέιμς και τον τραυματισμό του Βεργίνη έπαιξε τον ρόλο της αλλά για εμένα το πρόβλημα είναι η έλλειψη ενός παίκτη ηγέτη όπου θα θέλει την μπάλα όταν αυτή η καίει και όχι να την διώχνει από πάνω του σαν βόμβα έτοιμη να σκάσει. Γιατί μπορεί ο Μαυραϊδής να δικαιολογείται αλλά για τους υπόλοιπους δικαιολογία δεν υπάρχει παρά μόνο ότι αυτές είναι οι δυνατότητες τους. Παρόλα αυτά δεν πρέπει να είμαστε τόσο σκληροί με την ομάδα. Βρήκαμε μπροστά μας τον χειρότερο Παναθηναϊκό της τελευταίας δεκαετίας, στηριχθήκαμε στην καλή μας άμυνα(αυτή που δεν είδαμε στα προηγούμενα 4 παιχνίδια)  και παρά το μέτριο παιχνίδι μας επιθετικά  καταφέραμε όχι απλά να είμαστε μέσα στην διεκδίκηση της νίκης αλλά πλησιάζοντας προς το φινάλε να έχουμε και τον πρώτο λόγο.  Εδώ βέβαια όταν η μπάλα καίει λογικό είναι ο Παναθηναϊκός να ξέρει πολύ καλύτερα το τι πρέπει να κάνει για να φθάσει στην νίκη. Να ήταν όμως μόνο αυτό ο σημερινός ΑΡΗΣ μόνο με το πάθος κάποιων παικτών σαν τον Κεϊρούς θα ήταν αρκετό για να κερδίσουμε αυτήν την ομάδα που είχαμε απέναντι μας. Δυστυχώς όμως όταν παίζεις κόντρα σε ομάδες σαν τον Παναθηναϊκό θα πρέπει να υπολογίζεις και τους αστάθμητους παράγοντες όπως είναι οι 3 διαιτητές. Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι στο τέταρτο δεκάλεπτο ο Παναθηναϊκός θα κέρδιζε από πολύ νωρίς το δικαίωμα των βολών ώστε να μπορέι να κάνει το αγαπημένο του παιχνίδι, αυτό που έχει χαρακτηρίσει την ομάδα του Ομπράντοβιτς, αυτό από την γραμμή των βολών. 1' και 10'' ήταν αρκετά για να σφυρίξουν οι διαιτητές 4 φάουλ στον ΑΡΗ μας και ο Παναθηναϊκός να παίξει με άλλον αέρα στην τελευταία κρίσιμη περίοδο κάτι που κατά περίεργο λόγο δεν έγινε στα προηγούμενα δεκάλεπτα. Φυσικά και στο τέλος παρά τα λάθη των παικτών μας δεν υπήρχε και περίπτωση να τολμήσει να σφυρίξει κάποιος από τους 3 υπέρ του ΑΡΗ μας σε αντίθεση με άλλες φάσεις όπου ο ένας διαιτητής διόρθωνε τον άλλο τον ανόητο που τόλμησε να σφυρίξει υπέρ του ΑΡΗ... Φυσικά αυτά δεν είναι δουλειά του Ομπράντοβιτς να τα κρίνει ή να βρει τρόπους να τα διορθώσει αλλά από την προσέλευση των οπαδών της ομάδος του στο γήπεδο θα έπρεπε να καταλάβει ότι μάλλον οι αμέτρητοι τίτλοι που έχει κατακτήσει δεν τους γοητεύουν και πολύ και αυτό είναι κάτι που θα έπρεπε να τον προβληματίσει τόσο τον ίδιο όσο και τους εργοδότες του και να μην μας πουλάει μπαρούφες περί μεγάλης ομάδας κτλ κτλ όταν του ζητάνε να σχολιάσει την διαιτησία... Σας έχουν πάρει όλοι χαμπάρι και εσείς σφυρίζετε αδιάφορα. Καλώς ή κακώς ήμασταν προετοιμασμένοι για κάτι τέτοιο μιας και είναι γνωστός ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν ΕΣΑΚΕ και ΚΕΔ και πως προστατεύουν τους "μεγάλους" εξ Αθηνών. Όταν ο Β.Αλεξανδρής στην αρχή της χρονιάς είχε πει κάνετε λίγο υπομονή και θα δείτε αποτελέσματα οι περισσότεροι δεν τον είχαν πιστέψει και όμως φάνηκε ότι μέσα από την σωστή δουλειά ο ΑΡΗΣ έγινε μια άκρως ανταγωνιστική ομάδα όπου για να τον κερδίσουν ακόμη και ομάδες του επιπέδου του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού χρειάζονται "χείρα βοηθείας". Κάπως έτσι και τώρα ο Β.Αλεξανδρής δηλώνει ότι πρέπει να κάνουμε υπομονή και σύντομα θα δούμε αυτήν την ομάδα παιχνίδια που φτάνουν σε οριακό σημείο και χάνονται στις λεπτομέρειες τελικά να τα κερδίζουμε. Δεν μπορώ να πω ότι είμαι τόσο αισιόδοξος γιατί πιστεύω ότι λείπει ο ηγέτης που χρειάζεται για να σηκώσει την ομάδα στα κρίσιμα λεπτά αλλά εύχομαι ολόψυχα όπως μας διέψευσε ο Αλεξανδρής και οι παίκτες του για τον ΑΡΗ που νομίζαμε ότι θα δούμε φέτος έτσι να μας διαψεύσει και σε αυτό.

Τέλος θέλω να αναφερθώ στον κόσμο που ήρθε σήμερα στο Παλέ και έφυγε εκνευρισμένος και απογοητευμένος. Νομίζω ότι είναι ολοφάνερο ότι υπάρχει πολύς κόσμος που θέλει μόνο ένα μικρό σπρωξιματάκι για να έρθει στο γήπεδο. Αργά ή γρήγορα θα γίνει και αυτό και το Παλέ θα ξαναγίνει η έδρα που ξέραμε. Είναι κρίμα πάντως μέσα από αυτόν τον κόσμο και ενώ γίνεται τεράστια προσπάθεια από τον  Β.Αλεξανδρή και τους παίκτες του να υπάρχει πάντα μια μικρή μειοψηφία που προκειμένου να κάνει το κομμάτι της είναι διατιθεμένη  να ισοπεδώσει τα πάντα. Άνθρωποι του ΑΡΗ μας που κάνουν απλά την δουλειά τους προπηλακίζονται, "μόνιμοι" κάτοικοι του Παλέ συνΑρειανοί μας  γίνονται στόχος απο συνΑρειανούς μας και αναζήτηση αφορμής για συγκρούσεις και επεισόδια  με όποιον βλέπουμε μπροστά μας είναι κάποια ήθη και έθιμα νέας γενιάς που πολλοί από εμάς δυσκολευόμαστε να συνηθίσουμε και κάθε φορά που τα βλέπουμε γεμίζουμε με απογοήτευση και θλίψη... Ένα μπράβο στον Γ.Δαμιανίδη που δεν έμεινε αμέτοχος και πρόλαβε ένα "έγκλημα" ανάλογο με εκείνο κόντρα στον Ηρακλή όπου ο ΑΡΗΣ είχε τιμωρηθεί για 4 αγωνιστικές έτσι απλά γιατί το ήθελαν κάποιοι. Ελπίζω κάποια στιγμή να καταλάβει τόσο αυτός όσο και ο Θ.Τζεβελέκης ότι μας αξίζει ένας καλύτερος ΑΡΗΣ, χωρίς προβλήματα και μέλλον και να αφήσουν την ομάδα να πάρει τον δρόμο της... ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Ο Παναθηναϊκός φέτος δεν είναι αχτύπητος και αυτό φαίνεται τόσο από τις εμφανίσεις του στην Ευρώπη όσο και από τις εμφανίσεις του στην Ελλάδα όπου εκτός από την ήττα από την Καβάλα, σε Ρέθυμνο και Ρόδο ίδρωσε μέχρι να φθάσει στην νίκη.  Αν και το παραπάνω είναι λιγάκι περιττό νομίζω ότι καλό είναι να το αναφέρουμε για αυτούς που αρέσκονται στην συντήρηση αυτής της αρρωστημένης νοοτροπίας που έχουν περάσει οι "νοικοκυραίαοι" στον σύλλογο μας που θέλει τον ΑΡΗ να χάνει αυτά τα παιχνίδι με κατεβασμένα χέρια μιας για τον λόγο ότι οι αντίπαλοι μας έχουν πολλαπλάσιο μπάτζετ από εμάς... Φέτος με την παρουσία του Β.Αλεξανδρή αλλά και την έλευση κάποιων παικτών με διάθεση για μπάσκετ και διάκριση φαίνεται να υπάρχει αλλαγή νοοτροπίας και όρεξη για μεγάλα παιχνίδια-πρόκληση σαν και αυτά κόντρα στον Παναθηναϊκό, τον Ολυμπιακό αλλά και την Κίμκι που είναι αντίπαλοι με μεγάλη δυναμική. Ως τώρα ο ΑΡΗΣ μας αντιμετώπισε 2 φορές τον Ολυμπιακό εντός και 1 τον Παναθηναϊκό χωρίς επιτυχία αλλά νομίζω ότι με εξαίρεση το παιχνίδι του κυπέλλου που ήταν μόλις στο ξεκίνημα της σεζόν η ομάδα έδειξε εξαιρετικό πρόσωπο και κανονικά αν δεν υπήρχαν αυτά τα "κοράκια" θα μετρούσαμε μια νίκη παραπάνω. Ακόμη και στο ΟΑΚΑ  η ομάδα μας είχε παλέψει και αντισταθεί για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα. Από τότε πολλά έχουν αλλάξει και ο ΑΡΗΣ μας έχει αποδείξει ότι όταν παρουσιάζει το καλό του πρόσωπο στο παρκέ είναι ικανός για τα πάντα. Αν λοιπόν σε αυτό το καλό πρόσωπο που το είδαμε σε πάρα πολλά παιχνίδια προσθέσουμε και την ώθηση του κόσμου που ανεξάρτητα από το αν θα είναι γεμάτο ή όχι το γήπεδο θα δώσει στην ομάδα τότε σίγουρα μπορούμε να πετύχουμε μια πάρα πολύ σημαντική νίκη που την έχουμε ανάγκη για πολλούς λόγους. Το παιχνίδι θα κριθεί στην άμυνα κυρίως κάτω από το καλάθι και στο πόσο γρήγορα τα "κοράκια" θα φορτώσουν τους ψηλούς μας με φάουλ. Αν καταφέρουμε να περιορίσουμε τον Μπατίστ αλλά και γενικότερα το παιχνίδι του Παναθηναϊκού κοντά στο καλάθι τότε έχουμε πολλές ελπίδες για να πάρουμε μια νίκη κόντρα στα προγνωστικά. Θετική η επιστροφή του Ντέιβις μιας και ο Κεϊρούς έχει τεράστια σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του και χρειάζεται να κάθεται και λίγο στον πάγκο για να "καθαρίζει" το μυαλό του.  Φυσικά θα πρέπει οι παίκτες μας να παρουσιαστούν συγκεντρωμένοι και όχι χαλαροί όπως στα τελευταία 4 παιχνίδια για το Ελληνικό πρωτάθλημα. Υπήρχε μια κοιλιά που την είχαμε διαπιστώσει όλοι, δεν μπορούμε να ξέρουμε αν το οικονομικό ήταν ο λόγος αλλά το θετικό είναι ότι σε αυτό το παιχνίδι οι Έλληνες θα αγωνιστούν με "γεμάτες τσέπες" μιας και έφθασε η πρώτη δόση από τα τηλεοπτικά όπου και μοιράστηκε στους Έλληνες παίκτες που δεν είχαν πάρει ούτε Ευρώ για την φετινή χρονιά. Βέβαια εδώ θέλω να ξεκαθαρίσω το αυτονόητο που δεν διάβασα πουθενά στα ρεπορτάζ σχετικά με τις πληρωμές προς τους παίκτες ότι οι Έλληνες παίκτες απλά πήραν κάποια χρήματα  σε σχέση με το απόλυτο τίποτα που είχαν εισπράξει ως τώρα επομένως αναφορές για συνέπεια της διοίκησης και γεμάτες τσέπες εκτός εισαγωγικών είναι εντελώς άστοχες. Όπως επίσης θεωρώ άστοχες τις επισημάνσεις αρκετών συνΑρειανών μας για την απουσία του κόσμου από το γήπεδο και τα ελάχιστα εισιτήρια. Όταν έχουμε φθάσει στο σημείο να μην θέλει κανείς να κάτσει δίπλα στον πρόεδρο της ΚΑΕ ΑΡΗΣ και ο προπονητής της ομάδος να αφήνει υπονοούμενα για τους λόγους που η πλειοψηφία του κόσμου δεν έρχεται στο Παλέ φωτογραφίζοντας τον κ.Δαμιανίδη με τον πιο κομψό τρόπο που θα μπορούσε να πει κάτι τέτοιο για τον εργοδότη του τότε όλα τα άλλα απλά είναι περιττά... Αν κόπτεται ο κ.Δαμιανίδης και οι φίλοι του για το αν γεμίζει το Παλέ ή όχι ας κάνει πέρα να δούμε τελικά ποιοι είναι οι λόγοι που ο ναός μας έχει ερημώσει... Κατά τα άλλα όσοι μέσα σας χτυπάει ακόμη δυνατά η καρδιά του Αυτοκράτορα και όλα τα υπόλοιπα τα βάζετε σε δεύτερη μοίρα τότε ο δρόμος για το Παλέ είναι γνωστός. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

και για να μην ξεχνιόμαστε ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Όνειρο ήταν και εξαφανίστηκε μετά το απότομο "ξύπνημα" στο Περιστέρι.... Κάπως έτσι αποδείχθηκαν οι προσδοκίες και στον θεσμό του κυπέλλου όπου είχαμε μια κρυφή ελπίδα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει και ο ΑΡΗΣ να πετύχει την 6η νίκη του σε αυτήν την μαύρη χρονιά. Ο τρόπος με τον οποίο ήρθε η ήττα μας πικραίνει ακόμη πιο πολύ μιας και δύσκολα χωνεύεται η ολική ανατροπή μέσα σε 10' από μια ομάδα σαν τον Ατρόμητο. Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω την ομάδα του Περιστερίου που πήρε μια δίκαιη νίκη αλλά από τους παίκτες που αντιμετωπίσαμε μόλις ένας Μήτρογλου ξεχωρίζει από την μετριότητα. Όταν όμως μια ομάδα λειτουργεί σωστά, έχει οργάνωση, έχει πλάνο, δουλεύει στις προπονήσεις, ο προπονητής της ξέρει τι του γίνεται τότε όλα όσα είδαμε σήμερα φαντάζουν λογικά. Για τους αντιπάλους μας δεν μπορώ να πω κάτι παραπάνω μια φυσιολογική ομάδα που έχει έναν καλό επιθετικό, μια ομάδα που ο ΑΡΗΣ των προηγούμενων 5 χρόνων θα τον τελείωνε εύκολα ιδίως μετά το 0-1. Αντί για αυτό όμως είδαμε μια υπερπροσπάθεια από παίκτες και προπονητές να γκρεμίσουν ότι έχτισαν για 78' και να χαρίσουν την πρόκριση στους αντιπάλους μας κερνώντας σε όλους εμάς άλλο ένα ποτήρι φαρμάκι, από αυτό που συνηθίζουν να μας κερνάνε φέτος. Απαράδεκτη η άμυνα για ακόμη μια φορά  όπου και σήμερα με την γνωστή εκνευριστική  αφέλεια επέτρεπε στους παίκτες του Ατρομήτου να γίνονται απειλητικοί ακόμη και όταν γινόταν γεμίσματα από την αντίπαλη περιοχή. Πολλές λάθος τοποθετήσεις από τον Ντίκο, διαρκώς "αφηρημένος" ο Μίσελ, αγχωμένος ο Λαζαρίδης...  Ανυπεράσπιστη η εστία του Βελλίδη στο ψηλό παιχνίδι που στο γκολ της ισοφάρισης φέρει τεράστια ευθύνη και χάλασε την συνολική του καλή παρουσία σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι.  Απαράδεκτος ο Σολτάνι που μπήκε από τον πάγκο και δεν έδωσε ούτε μια μάχη, απαράδεκτο και το προπονητικό τιμ που δεν ενίσχυσε τα μετόπισθεν προσθέτοντας και άλλον παίκτη με ανασταλτικούς προσανατολισμούς ή φρεσκάροντας το κέντρο. Η αλλαγή καθυστέρησης(!?!?!) του Πρίττα στο 92' νομίζω ότι αποδεικνύει και την τρικυμία που υπήρχε στον πάγκο της ομάδος.   Κρίμα για την προσπάθεια όλων των παικτών κυρίως στο πρώτο ημίχρονο όπου πίεσε, έτρεξε και είχε πολύ καλή κυκλοφορία κάτι που είδαμε ως ένα βαθμό και στο δεύτερο ημίχρονο μέχρι η κούραση να αρχίσει να μιλάει. Κρίμα για ότι έγινε με τον Καστίγιο πάνω που έδειχνε να ανεβαίνει, 2 κάρτες εντελώς άδικες σε ένα παιχνίδι όπου ξεκάθαρα οι αντίπαλοι του είχαν στόχο να τον εκνευρίσουν και να προκαλέσουν την αποβολή του.  Κρίμα για όλους εμάς που ελπίζαμε σήμερα στην πρόκριση και αναγκαζόμαστε να περιμένουμε από τώρα την επόμενη χρονιά ή να μπούμε στην γνωστή ανόητη διαδικασία των 15 στα 15, που θα γίνουν 10 στα 10, που θα γίνουν 5 στα 5 μέχρι να εξαντληθούν και οι μαθηματικές ελπίδες... Δεν ξέρω ποια πραγματικά μπορεί να είναι η συνέχεια του φετινού ΑΡΗ, δεν ξέρω αν μετά από αυτόν τον αποκλεισμό μπορεί να αλλάξει κάτι. Υπαρκτός στόχος η ανασύνταξη της ομάδος σε όλα τα επίπεδα, με την διοίκηση να ψάξει να βρει οικονομικούς πόρους για να σταματήσουν οι προσφυγές και με τον Πορτογάλο στον πάγκο να αρχίσει να στρώνει επιτέλους η ομάδα και να αρχίσει να θυμίζει πραγματική επαγγελματική ομάδα. Απογοήτευση υπάρχει μπόλικη, αγανάκτηση για τις καλοκαιρινές επιλογές(όπως η μη απόκτηση σοβαρού επιθετικού) υπάρχει αλλά θα πρέπει να παραμείνουμε ψύχραιμοι και να στηρίξουμε όσοι αντέχουμε αυτήν την ομάδα... γιατί ΑΡΗ μου δεν γίνεται αλλιώς...

Προσφυγές, αλληλοκατηγορίες εκ των έσω, "οργανωμένες" ύβρεις προς παίκτες, προπονητολογία και Κοκεολογία συνθέτουν ένα πολύ ιδιαίτερο τοπίο στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ που μόνο ευχάριστο δεν είναι. Όταν μάλιστα όλα αυτά τα γεγονότα διαδραματίζονται λίγες ώρες πριν από το κρισιμότερο ως τώρα παιχνίδι της χρονιάς όπου με μια νίκη μπορείς να διατηρήσεις τις ελπίδες σου για κάτι καλό και να δώσεις παράταση στον σχεδιασμό της επόμενης χρονιάς τότε τα πράγματα μόνο καλά δεν είναι και η αγαπημένη μας ομάδα βαδίζει πάνω σε τεντωμένο σχοινί.  Μπορεί ο Ατρόμητος να διανύει περίοδο φόρμας και να φιγουράρει στην 4η θέση της βαθμολογίας αλλά κανείς δεν μπορεί να μας πείσει ότι έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια υπερομάδα μέσα σε μια καυτή έδρα και η υπόθεση νίκη είναι κάτι το πολύ δύσκολο. Μια ματιά να ρίξει κανείς στο ρόστερ του Ατρομήτου  μπορεί να καταλάβει τι ακριβώς θέλω να πω. Σεβόμαστε τον Ατρόμητο όπως και κάθε ομάδα αλλά ΑΡΗΣ είμαστε και αν αυτοί οι παίκτες που φοράνε την κιτρινόμαυρη φανέλα αποφασίσουν να σταματήσουν να αδικούν τους εαυτούς και κατανοήσουν ότι μια νίκη αύριο μπορεί να λύσει πολλά από τα προβλήματα του συλλόγου και κατά συνέπεια δικά τους τότε είμαι σίγουρος ότι θα καταφέρουν να κερδίσουν αυτό το τόσο σημαντικό παιχνίδι. Όποιος δεν θέλει να κάτσει να παλέψει μπορεί να φύγει ακριβώς όπως έκανε και ο Τσέζαρεκ.  Ναι είναι απλήρωτοι όπως είναι η μισή Ελλάδα, ναι το κλίμα στα αποδυτήρια δεν είναι το καλύτερο, ναι οι αλλαγές προπονητών κουράζουν, ναι η διοίκηση είναι απούσα και κοροϊδεύει παίκτες και φιλάθλους ναι σε όλα αυτά και σε ακόμη περισσότερα αλλά και αυτοί έχουν τεράστιο μερίδιο ευθύνης και αν από την αρχή της χρονιάς ήταν αυτοί που έπρεπε πολύ πιθανόν τα πράγματα να ήταν σήμερα πολύ καλύτερα. Αυτό λοιπόν που δεν κάνουν από την αρχή της χρονιάς θα πρέπει να το κάνουν την Τετάρτη το απόγευμα στο Περιστέρι. Αυτή η νίκη πρέπει να έρθει πάση θυσία ανεξάρτητα από εμφάνιση, ανεξάρτητα από τον τρόπο. Το παιχνίδι είναι νοκ άουτ άρα μοναδικό αποτέλεσμα που υπάρχει είναι η νίκη.  Θετικό το γεγονός ότι σε αυτό το σημαντικό παιχνίδι στον πάγκο θα είναι 2 άνθρωποι που αντιλαμβάνονται την σημασία του αγώνα για όλους μας αλλά ελπίζω να έχουν προλάβει να διορθώσουν κάτι παραπάνω στην ομάδα γιατί απέναντι στα Γιάννενα είχαμε μια από τα ίδια(χωρίς Τόχα). Δυστυχώς η παρουσία του Σιδηρόπουλου σε αυτήν την αναμέτρηση μόνο ευχάριστη δεν είναι αλλά σχεδόν το ίδιο θα ίσχυε και με οποιοδήποτε άλλο διαιτητή αλλά ΑΡΗΣ είσαι έχεις μάθει να παίζει και με το "κοράκι" απέναντι.  Ένα ακόμη ντισαβανταζ είναι και η συμπεριφορά του Ατρόμητου στο θέμα των εισιτηρίων κάτι που δεν μας επιτρέπει να μετακινηθούμε οργανωμένα αλλά κάτι μου λέει ότι ούτε αύριο η ομάδα θα είναι μόνη της εκεί και ο κόσμος θα δώσει βροντερό παρών για ακόμη μια φορά. Το θέμα είναι αν οι παίκτες μας δώσουν βροντερό παρών και μας προσφέρουν επιτέλους λίγη χαρά και ελπίδα για το μέλλον... ΑΡΗ ΕΣΥ ΕΣΥ ΕΣΥ ΘΑ ΠΡΟΚΡΙΘΕΙΣ!

Τέταρτο συνεχόμενο παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ μας δεν ήταν αυτός που έπρεπε και θύμισε σε μεγάλο βαθμό το άσχημο ξεκίνημα της σεζόν που μας έχει στοιχίσει βαθμολογικά. Ευτυχώς σήμερα η κακή παρουσία της ομάδος δεν μας στοίχισε και πήραμε μια νίκη που ήταν εντός προγράμματος όπως σχεδόν κάθε παιχνίδι μέσα στο Παλέ. Το γεγονός όμως ότι απέναντι σε έναν αντίπαλο με τόσα προβλήματα, εμφανώς αποδυναμωμένο σαν το Περιστέρι καταφέραμε να το κάνουμε ντέρμπι και να κριθεί ουσιαστικά σε 2-3 επιθέσεις στο τέλος δικαιολογημένα προβληματίζει όλους όσους βρέθηκαν στο γήπεδο(και όχι μόνο) για το αν τελικά αυτή η ομάδα μπορεί να σταθεροποιηθεί σε υψηλά επίπεδα απόδοσης σύμφωνα με τις δυνατότητες που μας έχει δείξει ότι της έχει ή και φέτος έχουμε να κάνουμε με μια ομάδα που σε κάθε παιχνίδι θα υπάρχει ένα τεράστιο ερωτηματικό σχετικά με το πως θα αποδώσουν οι παίκτες μας. Ιδίως το κομμάτι της άμυνας που έχει να κάνει καθαρά με την διάθεση και το πάθος των παικτών είναι κάτι που θα έπρεπε να το βλέπουμε σε κάθε παιχνίδι και όχι όταν βρίσκουμε τα σκούρα στην προσπάθεια να καλύψουμε διαφορές και να ξαναμπούμε στο παιχνίδι όπως γίνεται τον τελευταίο καιρό. Γνωρίζουμε ότι ο φετινός ΑΡΗΣ έχει χτιστεί σχεδόν από το μηδέν, γνωρίζουμε ότι υπάρχουν αρκετοί νέοι και άπειροι παίκτες στο ρόστερ, γνωρίζουμε ότι υπάρχουν τεράστια οικονομικά προβλήματα και μια αβεβαιότητα που σε μεγάλο βαθμό μπορεί να επηρεάζει τους παίκτες και το τεχνικό τιμ. Είναι κρίμα όμως αυτό το καλό που φάνηκε να δημιουργείται από τον Β.Αλεξανδρή και τους παίκτες του ξαφνικά να χαθεί.  Τα παιχνίδια που ακολουθούν είναι πολύ σημαντικά και σε μεγάλο βαθμό θα καθορίσουν τους στόχους της ομάδος για την συνέχεια της χρονιάς. Αν ο ΑΡΗΣ παρουσιαστεί σε αυτά τα παιχνίδια παθιασμένος και συγκεντρωμένος τότε μπορεί να πετύχει πολλά αλλά με το πρόσωπο που δείχνουμε στα τελευταία παιχνίδια αμφιβάλλω αν θα μπορέσουμε να πετύχουμε έστω και μια νίκη στα παιχνίδια που ακολουθούν με αντιπάλους που σίγουρα είναι πολύ πιο δυνατοί από ότι το Περιστέρι που μας ζόρισε σήμερα.  Δεν μπορώ να καταλάβω την εμμονή στα 3ποντα, δεν μπορώ να καταλάβω την αδράνεια σημαντικών παικτών στην άμυνα όταν στην επίθεση δείχνουν σε συνεχή εγρήγορση. Πέρα από κάποιες καλές στιγμές των Μπόγρη, Ταπούτου και Μαυραϊδή δεν νομίζω ότι μπορούμε να κρατήσουμε τίποτα παραπάνω από το παιχνίδι. Ως ένα σημείο στα θετικά μπορούμε να βάλουμε και την αντίδραση της ομάδος στο τελευταίο δίλεπτο όπου ως τώρα σε πολλά παιχνίδια είδαμε νίκες να χάνονται μέσα από τα χέρια μας με βλακώδη τρόπο. Αυτό που με στεναχωρεί είναι ότι πριν αρχίσει αυτή η κοιλιά σχεδόν κάθε παιχνίδι της ομάδος ανεξάρτητα από τον αντίπαλο ή το τελικό αποτέλεσμα  ήταν απολαυστικό σε αντίθεση με τα τελευταία όπου αρχίζουν πάλι οι πόνοι στα μάτια και το μόνο που μας μένει είναι να λέμε ευτυχώς που κερδίσαμε αν τελικά έρθει η νίκη αλλιώς μας μένει μόνο ο πονοκέφαλος...  Εδώ θα ξαναεπαναλάβω ότι σίγουρα και το οικονομικό παίζει το ρόλο του γιατί δεν ξέρουμε πως επηρεάζει κάθε αθλητή το συγκεκριμένο θέμα.  Κάτι που λογικά θα έπρεπε να επιληφθεί η διοίκηση της ομάδος και  αν δεν μπορεί να κάνει  αυτό που δήκωσε ο πρόεδρος της, δηλαδή "να φύγει τρέχοντας"  και να πάρει και τα φιλαράκια του μαζί και ας αφήσουν τον κ.Γεωργούλη να μας δείξει και αυτός τι μπορεί να κάνει... Το έργο των νοικοκυραίων το είδαμε και το βλέπουμε ακόμη άρα αν και ο κ.Γεωργούλης αποδειχθεί αναξιόπιστος θα είναι άλλος ένας συνΑρειανός μας που τον εμπιστευτήκαμε και μας κορόιδεψε. Σταματήστε να βάζετε εμπόδια, δεν είστε σε θέση ούτε να κρίνετε άλλους Αρειανούς παράγοντες και ούτε να ζητάτε την εμπιστοσύνη μας. Η παρουσία σας μόνο κακό κάνει και αυτό φαίνεται από τον αντιπρόσωπο σας στα επίσημα που κάθεται απελπιστικά μόνος... ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Ειλικρινά ώρες ώρες με αυτά που διαδραματίζονται στον χιλιοταλαιπωρημένο σύλλογο μας σου έρχεται να βγεις στους δρόμους και να ουρλιάζεις από τα νεύρα σου. Για τον πρόεδρο της ΚΑΕ ΑΡΗΣ, τους παρατρεχάμενους του, την "σύμπνοια" που υπάρχει σε ολόκληρο τον σύλλογο που περιστρέφεται γύρω από συγκεκριμένο "άξονα" έχουμε αναφερθεί αμέτρητες φορές, τονίζοντας ότι δεν τρώμε το κουτόχορτο που θέλουνε να μας ταΐσουν και ότι έχουμε 2 δράμια μυαλό για να κρίνουμε όλα αυτά που συμβαίνουν. Αυτό όμως που πραγματικά με εξοργίζει είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι που κρατάνε δέσμιο τον ΑΡΗ μας ώρες ώρες ξεχνιούνται και χάνονται οι ίδιοι μέσα στον "εικονικό κόσμο" που έχουν χτίσει στην προσπάθεια τους να μας πείσουν ότι όλα λειτουργούν σωστά και ότι αυτοί είναι οι σωτήρες που πρέπει να τους ευγνωμονούμε. Μόνο έτσι μπορεί να ερμηνευτεί η προκλητική συνέντευξη του Γ.Δαμιανίδη στην εφημερίδα Goal που με περίσσιο θράσος δήλωσε για ακόμη μια φορά ότι δεν υπήρχε καμία σοβαρή πρόταση, οι άνθρωποι που έδειξαν κάποιο ενδιαφέρον δεν ήταν έτοιμοι να διοικήσουν και δεν είχαν συγκεκριμένα στοιχεία να παρουσιάσουν... Ευτυχώς αυτήν την φορά ο κ.Γεωργούλης δεν άντεξε και ξέσπασε ζωντανά στα Αθλητικά Νέα 98.7 χαρακτηρίζοντας 100% αναληθή όλα αυτά που είπε ο κ.Δαμιανίδης και έριξε φως στο όλο θέμα επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά στο απόλυτο την φοβία μας ότι ο Γ.Δαμιανίδης και οι "φίλοι" του δεν θέλουν να φύγουν από τον ΑΡΗ και χρησιμοποιούν την ομάδα απλά για να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς τους. Για πλήρη φάκελο-πρόταση μίλησε ο κ.Γεωργούλης, για απαλλαγή του κ.Δαμιανίδη από τις προσωπικές εγγυήσεις που έχει δώσει, καταβολή των χρημάτων που έχει βάλει στην ΚΑΕ σύμφωνα με τα λεγόμενα του(οι καρτέλες που λέγαμε...) με επίσημα συμφωνητικά και όχι στα λόγια, για διευθέτηση όλων των οικονομικών εκκρεμοτήτων της ΚΑΕ που τους έχουν γνωστοποιηθεί θέτοντας μόνο ως όρο την νομική δέσμευση των μετόχων και του κ.Δαμιανίδη ότι θα αναλάβουν την ευθύνη για τυχόν οικονομικές τρύπες που πιθανόν εμφανισθούν στα ξαφνικά και δεν αναφέρονται στα οικονομικά στοιχεία που τους έχουν δοθεί. Τόνισε ότι για  όλα αυτά υπάρχουν  αποδεικτικά φαξ που έχουν σταλθεί,  καταγεγραμμένα  στοιχεία και ένας πλήρης φάκελος που δόθηκε και στον κ.Σαουρίδη
(αφού έκραξε δημόσια τον κ.Γεωργούλη που προσέγγισε τους πιστωτές) ώστε να εκτιμήσει και αυτός την επίσημη πρόταση και να βοηθήσει ώστε να επιτευχθεί η συμφωνία.   Σύμφωνα με τον κ.Γεωργούλη πιθανός λόγος για το "ναυάγιο" μπορεί να είναι οικονομικά ανοίγματα που δεν τους έχουν γνωστοποιηθεί, "αμαρτίες" του παρελθόντος(αναφέρθηκε στα χρήματα από την μεταγραφή του Μάσεϊ χωρίς να διευκρινιστεί κάτι συγκεκριμένο), ο φόβος της επιτυχίας μιας άλλης διοίκησης που θα έδειχνε πόσο κακό έκαναν όλα αυτά τα χρόνια  και η αγάπη για την καρέκλα... Επίσης αναφέρθηκε και στον κάλεσμα που έγινε στην συνέχεια προς το πρόσωπο του ώστε να βοηθήσει την ομάδα στις δύσκολες οικονομικές στιγμές που περνάει και τόνισε την αρνητική του απάντηση προτρέποντας τόσο τον κ.Δαμιανίδη όσο και τον κ.Τζεβελέκη που δήλωσε ότι επιστρέφει να διοικήσουν μόνοι τους όπως επιθυμούν...  Ακόμα χαρακτήρισε αστείους τους ενδοιασμούς για τα ονόματα  των μελών της διοίκησης πρωτοδικείου που θα πρότεινε και προσβολή προς το πρόσωπο του που χρόνια τώρα έχει τεράστια συνεισφορά στον σύλλογο και όλοι τον γνωρίζουν ποιος είναι και ποια είναι η οικονομική του επιφάνεια. Από τα πιο σημαντικά σημεία του ξεσπάσματος του κ.Γεωργούλη ήταν η σιγουριά  με την οποία μίλησε για την προοπτική που θα είχε ο ΑΡΗΣ μας αν άλλαζε η κατάσταση στα διοικητικά. Σε 3 χρόνια ο ΑΡΗΣ θα ήταν εκεί που αξίζει και προβλήματα σαν τα σημερινά θα είχαν λυθεί άμεσα. Χαρακτηριστική η ατάκα του αναφερόμενοςστον κ.Τζεβελέκη που είπε ότι με 6 εκ. ευρώ χρέη τον ΑΡΗ δεν θα τον είχε στο τοπ 16 της Ευρωλίγκας αλλά κάθε χρόνο στο φάιναλ φορ...  Όσοι άκουσαν τον κ.Γεωργούλη νομίζω κατάλαβαν υπό τι καθεστώς λειτουργεί ο μπασκετικός ΑΡΗΣ και τι σκοπούς έχουν οι άνθρωποι που τον διοικούν. Όσο για τον πρόεδρο του S3 που αποδεδειγμένα είναι ανακατεμένος σε όλη αυτήν την ιστορία και αρκετές φορές δημόσια πήρε ξεκάθαρη θέση υπέρ του κ.Δαμιανίδη πλέον όταν θα ακούμε το διάγγελμα του θα ξέρουμε ότι έχει πλήρη γνώση της κατάστασης μιας και έχει διαβάσει την πλήρη πρόταση της πλευράς  Γεωργούλη  και το "In Damianidis We Trust"  έχει τους λόγους του.  Σταματήστε να ρίχνετε ευθύνες στον κόσμο που έχετε διώξει από το Παλέ, σταματήστε να εξευτελίζετε τον ΑΡΗ με απλήρωτους παίκτες, με προσφυγές, με αγωνία πριν από κάθε ταξίδι εκτός έδρας και αφήστε επιτέλους την ομάδα  να ανασάνει όσο είναι καιρός πριν τα πράγματα γίνουν χειρότερα και μη αναστρέψιμα. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Την ομάδα του Περιστερίου θα αντιμετωπίσει την Τετάρτη το απόγευμα(18.00) στο Παλέ η αγαπημένη μας ομάδα σε μια προσπάθεια να πάρει 2 σημαντικούς βαθμούς αλλά και να ανασυνταχθεί ενόψει της δύσκολης συνέχεια σε Ευρώπη και Ελληνικό πρωτάθλημα. Δεν γνωρίζω αν είναι ένα απλό ντεφορμάρισμα, χαλάρωση λόγω εορτών η υπερεκτίμηση της αναγνώρισης της προσπάθειας που γίνεται από την φετινή ομάδα υπό πραγματικά αντίξοες συνθήκες αλλά είναι γεγονός πως στα τελευταία 3 παιχνίδια ο ΑΡΗΣ δεν ήταν αυτός που έπρεπε. Οι 92 πόντοι από τον μπαογκ, οι 42 πόντοι στο ημίχρονο από το Μαρούσι και οι 88 πόντοι από το Ρέθυμνο αποδεικνύουν ότι ο ΑΡΗΣ σταμάτησε να κάνει αυτό που έκανε στα παιχνίδια που σηματοδότησαν την αγωνιστική του άνοδο πετυχαίνοντας συνεχόμενες νίκες σε Ελλάδα και Ευρώπη. Η πιεστική άμυνα για σχεδόν 40' είναι το μεγάλο όπλο αυτής της ομάδος που όπως φαίνεται έχει ξεχαστεί... Για την επιτακτική ανάγκη της νίκης κόντρα στο Περιστέρι δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Ήδη έχουν γίνει στραβοπατήματα, ήδη έχουν χαθεί αρκετές ευκαιρίες για ανάκαμψη επομένως περιθώρια για απώλειες δεν υπάρχουν ιδίως μέσα στην έδρα μας απέναντι σε έναν αντίπαλο που δείχνει να βρίσκεται σε άσχημη κατάσταση. Μπορεί όλοι να μιλάμε για το πάθος που δείχνει αυτή η ομάδα αλλά ήττες σαν και αυτές των τελευταίων αγωνιστικών και κυρίως με τον τρόπο που έρχονται δύσκολα χωνεύονται. Σίγουρα ο Β.Αλεξανδρής έχει διαπιστώσει ότι οι παίκτες του δείχνουν σημάδια χαλάρωσης και η επαναφορά τους σε φουλ ρυθμούς θα είναι το βασικό ζητούμενο πέρα από την νίκη στο αυριανό παιχνίδι. Αν ο ΑΡΗΣ είναι αυτός που πρέπει τότε δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από κανένα Περιστέρι αλλά και από τις περισσότερες ομάδες της Α1.  Η ομάδα χρειάζεται τον κόσμο δίπλα της αλλά καλώς ή κακώς υπάρχει αρκετός κόσμος που περιμένει να δει και κάποια θετικά αποτελέσματα να συνδυάζονται με καλές εμφανίσεις ώστε να έρθει πιο κοντά. Για όλους τους υπόλοιπους η παρουσία μας στο Παλέ και αύριο είναι αυτονόητη όπως και στα ευρωπαϊκά παιχνίδια όπου σύμφωνα με τα ρεπορτάζ δεν υπάρχει η αναμενόμενη ανταπόκριση. Στο χέρι του Β.Αλεξανδρή και των παικτών του είναι να αναγκάσουν τον κόσμο να έρθει.  Νίκη και καλή εμφάνιση για να γουστάρουμε λιγάκι και να "ζεσταθούμε" και εμείς για την συναρπαστική συνέχεια με παιχνίδια φωτιά! Όλοι στο Παλέ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Τα πολλά ανόητα λάθη και η αδράνεια στα ριμπάουντ που έδωσαν την ευκαιρία στους αντιπάλους μας να κάνουν δεύτερες και τρίτες επιθέσεις κυρίως στο Β ημίχρονο οδήγησαν την ομάδα μας στην ήττα και στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας. Το υψηλό σκορ δείχνει ότι και σήμερα όπως και στα προηγούμενα 2 παιχνίδια η άμυνα μας ήαν χαλαρή και όχι αυτή που μας έχει στην κορυφή της αντίστοιχης κατηγορίας στο Eurocup. Το παιχνίδι ήταν ντέρμπι σε ολόκληρη την διάρκεια του αγώνα και η μεγάλη ευκαιρία χάθηκε στο τρίτο δεκάλεπτο όταν η ομάδα μας κατάφερε να χτίσει μια διαφορά 9 πόντων την οποία την έχασε πολύ γρήγορα και μαζί έχασε και το ψυχολογικό προβάδισμα που είχε. Στο τέλος φάνηκε η γνωστή έλλειψη συγκέντρωσης και πολύ εύκολα πετάξαμε στα σκουπίδια άλλη μια ευκαιρία για μια σημαντική νίκη σε μια δύσκολη έδρα. Επιθετικά εκτός του Ντέιβις που πέτυχε 19 πόντους μόνο ο Κρούσιτς μπόρεσε να προσφέρει ουσιαστική βοήθεια μιας και οι Τζέιμς και Ταπούτος παρά τους πόντους που πέτυχαν ήταν μακριά από τον καλό τους εαυτό.  Στις παλιές κακές εμφανίσεις του επέστρεψε και ο Δημήτρης Τσαλδάρης που αν και στο παιχνίδι της Πυλαίας είχε δείξει σημάδια ανάκαμψης σήμερα παρουσίασε την γνωστή τραγική αστοχία του και τα πολλά αβίαστα λάθη. Μπορεί να βρισκόμαστε χαμηλά στην βαθμολογία αλλά οι διαφορές είναι μικρές και αν εξαιρέσουμε τους Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό αλλά και τον Κολοσσό που κάνει εκπληκτική πορεία όλες τις υπόλοιπες ομάδες που βρίσκονται από πάνω μας εύκολα μπορούμε να τις ξεπεράσουμε, για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει επιτέλους να σταματήσουμε να χάνουμε σχεδόν κάθε παιχνίδι που κρίνεται στις λεπτομέρειες... Επόμενη αναμέτρηση την ερχόμενη Τετάρτη στο Παλέ κόντρα στο Περιστέρι στο τελευταίο παιχνίδι του Α γύρου όπου φυσικά περιθώρια για απώλειες δεν υπάρχουν. Ετοιμαζόμαστε για Παλέ, προμηθευόμαστε το πακέτο για το Eurocup(όσοι δεν έχουν διαρκείας) και συνεχίζουμε πιο δυνατά! ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Σε ένα παιχνίδι όπου οι 3 βαθμοί ήταν κάτι παραπάνω από απαραίτητοι η ομάδα μας έκανε το καθήκον της και πήρε μια νίκη απέναντι σε έναν αντίπαλο που αν και δεν κλείστηκε πίσω λόγω του γρήγορου γκολ δεν κατάφερε να δημιουργήσει ούτε μια ευκαιρία. Μπορεί σε όλους μας να έχει μείνει μια πικρή γεύση από την κακή αγωνιστική εικόνα που παρουσιάσαμε και σήμερα αλλά με πιο καθαρό μυαλό νομίζω ότι πρέπει να είμαστε πολύ ικανοποιημένοι μιας και η ομάδα το τελευταίο χρονικό διάστημα μοιάζει σαν καράβι σε τρικυμία. Μιχαλήτσος και Σεμερτζίδης έδειξαν κατευθείαν την διάθεση να διορθώσουν κάποια από τα κακώς κείμενα της ομάδος και νομίζω ότι δικαιώθηκαν στο απόλυτο. Για τον Νέρι Καστίγιο ότι και να πούμε είναι λίγο. Μπορεί το παλικάρι να ξεχειλίζει από ποδοσφαιρικό ταλέντο αλλά μέσα στο μυαλό του επικρατεί μια ασταμάτητη σύγχυση . Αυτός είναι ο λόγος που έχει καταλήξει στον ΑΡΗ μας και όχι στην Μάντσεστερ Σίτι και με αυτά τα κουσούρια του θα πρέπει να τον δεχθούμε με την ελπίδα να κερδίσουμε όσα περισσότερα μπορούμε από τον συγκεκριμένο παίκτη όπως έγινε σήμερα. Ελάχιστες φάσεις, μόλις ένα γκολ που όμως ήταν αρκετό για να μας χαρίσει την νίκη. Η άλλη σημαντική αλλαγή ήταν η επιστροφή του Παπαστεργιανού που για πρώτη φορά αγωνίστηκε στην φυσική του θέση ως αμυντικό χαφ αντικαθιστώντας τον πολυσυζητημένο Κάρλος Τόχα. Δεν θα πω ότι ο Παπαστεργιανός έβγαλε μάτια και έλυσε το πρόβλημα που υπήρχε στην συγκεκριμένη θέση αλλά η διαφορά σε σχέση με το ανούσιο παιχνίδι του Τόχα που σε ρυθμούς προπόνησης γυρίζει την μπάλα δεξιά αριστερά και πίσω και δεν τολμάει ποτέ κάποια πάσα προς τα μπροστά ήταν μεγάλη. Αρκετές ευκαιρίες πήρε ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής, αρκετά είδαμε από αυτά που μπορεί να προσφέρει, ώρα να δοκιμάσουμε και κάτι διαφορετικό(κ.Τσιώλη και κ.Πρόμπιερζ...). Τα υπόλοιπα πρόσωπα ήταν ίδια με τα προβλήματα να παραμένουν ακριβώς ίδια. Προσπάθεια χωρίς ουσία ο Τσέζαρεκ όπως και ο Σολτάνι, πολλά λάθη από Μίσελ και Ντίκο, έλλειψη ψυχραιμίας από Λαζαρίδη, χωρίς εμπνεύσεις Νέτο και Ούμπιντες, με σκαμπανεβάσματα ο Φατί και απλός θεατής ο Βελλίδης που δεν ίδρωσε καν την φανέλα του. Για τον Κώστα Καζναφέρη έχουμε μιλήσει αρκετές φορές τονίζοντας ότι το παλικάρι έχει περιορισμένες δυνατότητες και ίσως να μην αξίζει να βρίσκεται στον ΑΡΗ που οραματιζόμαστε(και όχι στον φετινό ΑΡΗ) αλλά με εμφανίσεις σαν τις σημερινές νομίζω βάζει τα γυαλιά τόσο σε όλους όσους τον έχουν επικρίνει(σαν και εμάς) κατά το παρελθόν αλλά και στους συμπαίκτες του αποδεικνύοντας ότι με λίγο πάθος και διάθεση παραπάνω μπορείς να πετύχεις πολλά. Θυμίζει κάτι από Βαγκέλι όπου πέρσι ξεκίνησε με το ένα πόδι εκτός ομάδος και κατέληξε να είναι ένας από τους πολυτιμότερους παίκτες της περσινής σεζόν και φέτος να κερδίζει το καλύτερο συμβόλαιο της καριέρας του.  Μακάρι να συνεχίσει έτσι το παλικάρι και να παρασύρει και τους συμπαίκτες του με την αγωνιστικότητα που δείχνει.  Εντυπωσιακός ήταν και ο Γιάννης Γιαννώτας που με το που μπήκε έδειξε σε όλους όσους παρακολουθούσαν το παιχνίδι τι ακριβώς λείπει στο παιχνίδι του ΑΡΗ μεσοεπιθετικά. Εκρηκτικότητα, δύναμη, ταχύτητα και τσαμπουκάς ήταν τα στοιχεία που έδειξε ο Γιαννώτας με το που πέρασε στο παιχνίδι και κατάφερε να μας "ζεστάνει" λιγάκι. Μακάρι να του δοθούν και άλλες ευκαιρίες του παιδιού και να μην θυσιαστεί για κανέναν άλλο παίκτη με τάσεις βεντετισμού... Αποθέωση για τον Πρίττα που μπήκε ύστερα από πολύ καιρό ως αλλαγή λίγο πριν το τέλος. Αυτός ήταν ο ΑΡΗΣ που είδαμε σήμερα και τίποτα παραπάνω. Ας μην είμαστε όμως υπερβολικοί μιας και το χάλι που παρακολουθούμε από την αρχή της χρονιάς δεν γίνεται να διορθωθεί έτσι απλά. Βέβαια λογικό μου μοιάζει όλη αυτή η κατάσταση να διώχνει τον κόσμο από το γήπεδο και να μην θέλει να υποστεί αυτό που παρακολουθήσαμε με την Δράμα, με την Κέρκυρα ή με τα Γιάννενα για αυτό πέρα από τους βαθμούς της νίκης καλό είναι να αρχίζουμε σιγά σιγά να βλέπουμε και λίγη μπάλα... Το σημερινό ήταν ένα θετικό βηματάκι αλλά όλα θα φανούν στην συνέχεια. Ας περιμένουμε να δούμε τι σόι προπονητή θα μας φέρουν πάλι ελπίζοντας να μην δούμε ξαφνικά παίκτες από το πουθενά να γίνονται βασικοί και αναντικατάστατοι, ας περιμένουμε να δούμε αν θα επιστρέψει ο Κόκε ή αν θα ενισχυθούμε με κάποιον παίκτη πρώτης γραμμής και βλέπουμε. Οι ισορροπίες στο πρωτάθλημα της σουπερλίγκας είναι πολύ λεπτές και πολύ εύκολα με ένα μικρό νικηφόρο σερί μπορεί να βρεθείς ψηλά όπως και το ανάποδο. Πάντως ο Ιανουάριος είναι ο πιο καθοριστικός μήνας για εμάς και με την ολοκλήρωση του θα μπορέσουμε να μιλήσο
υμε με σιγουριά για το προς τα που θα πρέπει να κοιτάμε... προς τα πάνω? ή προς τα κάτω?

Μπορεί πολλούς να μην τους αρέσουν αυτές οι κουβέντες αλλά η αλήθεια είναι οτι ο ΑΡΗΣ την Κυριακή το μεσημέρι στο Κλ.Βικελίδης δίνει ένα παιχνίδι ζωής και θανάτου κόντρα στα Γιάννενα, αν δεν κερδίσουμε "βουλιάζουμε"... 5 ομάδες έχουμε από κάτω μας, όλες έχουν λιγότερα παιχνίδια από εμάς και μόλις την τελευταία Δράμα έχουμε καταφέρει να κερδίσουμε σε αντίθεση με τον Αστέρα Τρίπολης και την Κέρκυρα που ηττηθήκαμε ενώ με τον Λεβαδειακό δεν έχουμε αγωνιστεί ακόμη. Αν λοιπόν αυτό το παιχνίδι με τα Γιάννενα δεν είναι καθοριστικό τότε δεν μπορώ να καταλάβω ποιο άλλο μπορεί να είναι. Ας κερδίσουμε λοιπόν σήμερα, ας πάρουμε τους 3 πόντους να δούμε λίγο την ομάδα πιο ψηλά και με μια υποτυπώδης διαφορά από την επικίνδυνη ζώνη και μετά θα σταματήσουμε να κάνουμε εφιαλτικά σενάρια με το μυαλό μας. Το σίγουρο είναι ότι 2 φορές στο παρελθόν ο εφησυχασμός και το ΑΡΗΣ ΕΙΣΑΙ κτλ κτλ δεν μας βγήκε σε καλό επομένως το να είμαστε σε εγρήγορση και να απαιτούμε από τους υπεύθυνους να βγάλουν την ομάδα από την δύσκολη θέση δεν είναι κακό.  Μετά το διαζύγιο με τον Πρόμπιερζ, οι Σεμερτζίδης και Μιχαλήτσος θα αναλάβουν προσωρινά το δύσκολο έργο της "ανάστασης" της ομάδος με την αρχή να γίνεται σε λίγες ώρες, χωρίς ουσιαστικά να υπάρχει χρόνος για κάτι παραπάνω πέρα από ενέσεις ψυχολογίας και ίσως κάποιες επιλογές στο αρχικό σχήμα ικανές να κάνουν την διαφορά. Επιλογές που σίγουρα κρύβουν ρίσκο γιατί όταν παροπλισμένους παίκτες ή "ενδεκαδάτους" τους ξεβολεύεις τότε οι ισορροπίες αλλάζουν και δεν ξέρεις πως μπορεί να εξελιχθεί αυτή η κατάσταση. Το σίγουρο είναι ότι κάτι πρέπει να αλλάξει είτε αρέσει σε κάποιους είτε δεν αρέσει γιατί πολύ απλά το αποτέλεσμα που βγαίνει μέσα στο γήπεδο είναι απογοητευτικό. Ας ελπίσουμε το τεχνικό δίδυμο παρά τον τίτλο του προσωρινού να κάνει το  μικρό θαύμα του και να έχει να παρουσιάσει κάτι καλύτερο από το έκτρωμα της Κέρκυρας στον διάδοχο του Πρόμπιερζ. Ένας διάδοχος που σύμφωνα με τα δημοσιεύματα αναμένεται να είναι Ισπανός και εισήγηση του Γ.Κόντη που επαναδραστηριοποιείται(!!!!!!) για να σώσει την ομάδα με τις ικανότητες του. Πολλά γέλια προκαλούν όλα αυτά που διαβάζουμε με τον άνθρωπο που μεταπηδάει από διοίκηση σε διοίκηση εδώ και αρκετά χρόνια και φέρεται να είναι αυτός που κινεί τα νήματα στον σύλλογο μας να παρουσιάζεται ως "αδρανής και αμέτοχος στον αγωνιστικό σχεδιασμό" που ξαφνικά επανέρχεται για να σώσει τον ΑΡΗ μας. Μεγάλος Αρειανός ο κ.Κόντης το άξιζε το χειροκρότημα του στην Λέσχη... Φανταστείτε λοιπόν ότι αυτός ο άνθρωπος που τόσο έχει διχάσει τον κόσμο του ΑΡΗ και τόσα έχουν ακουστεί γύρω από το όνομα του ακόμη και "αδρανής" έπρεπε να βρίσκεται σε αυτήν την εκλεγμένη από το λαό διοίκηση της ΠΑΕ ΑΡΗΣ, μιλάμε για τεράστια προσωπικότητα. Τέλος πάντων, επειδή εμείς εδώ το έχουμε αποδείξει επανειλημμένα ότι δεν κολλάμε στα πρόσωπα και το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι το καλό του ΑΡΗ ευχόμαστε ολόψυχα επιτέλους να δημιουργηθεί ένα ρεαλιστικό αγωνιστικό πλάνο, να εφαρμοσθεί χωρίς παρεκτροπές και να δούμε τον ΑΡΗ που αξίζουμε όλοι εμείς στην κερκίδα και όλοι όσοι έχουν "εκδιωχθεί" από την κερκίδα και έχουν καταλήξει στον οφθαλμίατρο ή στον ψυχίατρο... ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΠΑΙΞΕ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ ΓΙΑΤΙ... χανόμαστε...

ΥΓ. μην ξεχάσουμε το κόκκινο χαλί για την επιστροφή του μεγάλου αρχηγού, στον φετινό ΑΡΗ με τα χάλια που έχουμε ακόμη και τον Κόκε της τελευταίας 2ετίας τον χρειαζόμαστε σαν οξυγόνο για να ζήσουμε...