Ζορίστηκε αλλά τα κατάφερε ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στον Απόλλων Πατρών σε ένα εξαρχής επικίνδυνο παιχνίδι που έγινε ακόμη πιο δύσκολο λόγω του απρόσμενου τραυματισμού του Χάγκινς. Με τον Τολιόπουλο να σηκώνει την ομάδα στις πλάτες του και να «τελειώνει» τον Απόλλων Π. στο 4^ο έφθασε στη νίκη με 70-57 κερδίζοντας πέρα από τους βαθμούς και πολύτιμο χρόνο(ελέω διακοπής) για να δουλέψει αλλά και να αναρρώσει ο Χάγκινς.  Καμίνι το Παλέ με τον κόσμο να γουστάρει!

ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΧΑΓΚΙΝΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΜΥΑΛΟ

Δεν χρειάστηκε να περάσουν πολλά λεπτά μετά το τζάμπολ ώστε όλοι οι φόβοι μας με το άκουσμα του τραυματισμού του Χάγκινς να παίρνουν σάρκα και οστά. Ένας ΑΡΗΣ χωρίς μυαλό στην επίθεση να κάνει το ένα παιδικό λάθος μετά το άλλο κλονίζοντας από την αρχή την αυτοπεποίθηση όλης της ομάδας. Κάτι που φαινόταν έντονα και στην άμυνα με τους παίκτες μας να χάνουν τις θέσεις του και ο Καράμπελας και οι συμπαίκτες του να τρυπώνουν με ευκολία στο καλάθι μας.  Το 6-20 του πρώτου δεκαλέπτου ήταν ένα σοκ!

ΕΙΧΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΝΑ ΤΟΝ ΣΠΡΩΧΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟ

Μπορεί το ξεκίνημα να ήταν θεόστραβο αλλά στο Παλέ υπήρχε μια τρέλα και ένα πάθος για τη νίκη στην κερκίδα που από νωρίς φάνηκε να αγγίζει τους παίκτες μας. Όπως όσοι βρεθήκαμε στο γήπεδο δεν πτοηθήκαμε όταν οι Πατρινοί έκαναν πάρτι, έτσι ακριβώς και οι παίκτες μας σε έπειθαν ότι δεν χαμπαριάζουν τίποτα και ότι και αν γίνει θα το γυρίσουν! Με όπλο την άμυνα που μπλόκαρε εντελώς τους αντιπάλους μας ο ΑΡΗΣ βρήκε την ώθηση που ήθελε για να γυρίσει το παιχνίδι. Και όταν πάλι πήγε να στραβώσει ήρθε ο Τολιόπουλος για να το τελειώσει!

ΒΡΙΣΚΕΙ ΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΕΟΥΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Δεν επαναλάβαμε την σπουδαία εμφάνιση κόντρα στην ΑΕΚ αλλά χωρίς τον εγκέφαλο Χάγκινς αυτό ήταν αναμενόμενο. Και όμως ο Γ.Καστρίτης βρήκε και πάλι την λύση μοιράζοντας τον χρόνο στη θέση του πόιντ γκάρντ μεταξύ του Φίλιου και του Τολιόπουλου. Με τον πρώτο να προσθέτει άλλη μια γεμάτη εμφάνιση και τον δεύτερο να δικαιώνει στο απόλυτο όλους όσους χάρηκαν  στο άκουσμα της μεταγραφής του. 23 πόντοι, 6 ριμπάουντ, 5 ασίστ και 3 κλεψίματα ήταν τα επιτεύγματα του. Ιδιαίτερη μνεία θα πρέπει να κάνουμε και στον Σανόγκο που σήμερα δήλωσε παρών και κατάφερε να συμπληρώσει αμυντικά τους Χόκλερ και Γκούντγουιν με ιδανικό τρόπο. Μια  3 παικτών που κυρίως στην άμυνα βγάζουν απίστευτη ενέργεια και μοιράζουν εντυπωσιακά μπλοκ! Ενώ και ο Νότε μπορεί να μην εντυπωσίασε αλλά ήταν πιο ουσιαστικός στο παιχνίδι του.

ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΧΑΓΚΙΝΣ ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΟΛΩΝ

Ιδανικά συνέχισε ο ΑΡΗΣ μας που μετά από το εντυπωσιακό του πέρασμα από τα Άνω Λιόσια «καθάρισε» και τον Απόλλων Πατρών στο πρώτο «πρέπει» της χρονιάς. Με πρωταγωνιστή τον Τολιόπουλο και άμυνα στο Β  ημίχρονο που μασούσε σίδερα πήρε τη νίκη ξεπερνώντας την απρόσμενη απουσία του Χάγκινς. Αποθέωση για τον Γ.Καστρίτη και τους παίκτες του με τον κόσμο να γουστάρει αυτό που βλέπει μέσα στο γήπεδο! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Ούτε στο Περιστέρι τα κατάφερε η ομάδα μας αν και για ακόμη ένα παιχνίδι ήταν αυτός που άξιζε τη νίκη παρά. Η αδυναμία να δημιουργήσει καλές ευκαιρίες ή να αξιοποιήσει αυτές που του δόθηκαν ήταν αυτό χαρακτήρισε τη σημερινή μας εμφάνιση. Το ακυρωθέν όμως γκολ του Φαμπιάνο και η όλη αντιμετώπιση από τον διαιτητή και τον VAR ήταν αυτό που διαμόρφωσε το τελικό αποτέλεσμα. Έδωσε δικαιώματα η ομάδα μας με την εμφάνιση της και το  πλήρωσε.

ΕΙΧΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΟΜΩΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ

Εύκολα έμοιαζε να κοντρολάρει ο ΑΡΗΣ μας το παιχνίδι από το ξεκίνημα, με την κυκλοφορία της μπάλας από τα μετόπισθεν να γίνεται με τους αντιπάλους μας να παρακολουθούν σαν θεατές. Όταν όμως έφθανε έξω από τη μεγάλη περιοχή εκεί το γνωστό πλέον πρόβλημα της δημιουργίας έκανε διαρκώς την εμφάνιση του. Με τόσο μεγάλη κατοχή μπάλας είναι απαράδεκτο να μην μπορείς να κάνεις τον αντίπαλο σου καν να νιώθει ότι απειλείτε. Αυτός όμως ήταν ο ΑΡΗΣ από την αρχή μέχρι το τέλος.

ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΓΚΟΛ ΜΕ ΦΑΜΠΙΑΝΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΟ ΕΚΛΕΨΕ ΤΟ VAR

Με το σταγονόμετρο βρίσκει τα γκολ ο ΑΡΗΣ και όταν τα πετυχαίνει γίνονται διάφορα «μαγικά» όπως το σημερινό του Φαμπιανό. Με τον διαιτητή να δείχνει σέντρα κανονικά, το VAR να ανακαλύπτει «χέρι» του Φαμπιανό που στο ριπλέι δεν φάνηκε και τελικά το «κοράκι» να αποδέχεται την κρίση του VAR χωρίς καν να πάει να τσεκάρει ο ίδιος για να διαπιστώσει ότι όντως έκανε λάθος στην αρχική του εκτίμηση! Αν σε αυτά προσθέσεις τη διάθεση του επόπτη και την νέα ανακάλυψη του VAR για να δώσει πέναλτι στον Ατρόμητο που προς έκπληξη όλων μας ο διαιτητής δεν έδωσε αφού τσέκαρε και ο ίδιος τη φάση τότε μάλλον και σήμερα στο Περιστέρι οι «άρχοντες του αγώνα» είχαν συγκεκριμένη αποστολή… που δυστυχώς για εμάς την έφεραν εις πέρας.

ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΩΣΤΗΣ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ, ΕΝΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗΣ

Δεν ήταν μόνο οι κακές επιλογές στην επίθεση που δεν επέτρεψαν στην ομάδα μας να κερδίσει. Με εξαίρεση 2-3 παίκτες οι υπόλοιποι δεν είχαν ένταση στο παιχνίδι τους και έδειχναν να μην αντιλαμβάνονται το πρέπει της νίκης. Ο ΑΡΗΣ ποτέ δεν πίεσε, δεν πείσμωσε, δεν σκύλιασε για να πάρει τη νίκη. Ούτε καν στα τελευταία 15’ της αναμέτρησης δείχνοντας ότι στο μυαλό του υπήρχε και ο φόβος της ήττας. Με αυτή την αγωνιστική νοοτροπία δύσκολα να σουτάρεις με την αυτοπεποίθηση που χρειάζεται για να βρεις δίχτυα. Δύσκολα να κάνεις την παραπάνω ενέργεια που μπορεί να κάνει την διαφορά όπως έκανε ο Γκρέι με το υπέροχο του γκολ κόντρα στον ΟΦΗ. Μια γενικότερη ατολμία που επηρεάζει κάθε κίνηση των παικτών μας και αυτό πρέπει μάλλον να μπει στην κορυφή της λίστας των προβλημάτων του Πάρντιου.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΤΑΥΡΩΣΕΙ ΝΙΚΗ

Δύσκολα να πιστέψεις ότι αυτή είναι η πραγματική εικόνα της ομάδας μας. Όταν μάλιστα βλέπεις και παίκτες που γνωρίζεις να μην μπορούν να κάνουν 1-2 από τα ωραία που σου έχουν δείξει τότε μάλλον το πρόβλημα από αγωνιστικό έχει γίνει ψυχολογικό… Αυτά είναι τα αποτελέσματα των εξυγιαντικών VAR σε ακόμη ένα παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ άξιζε τη νίκη παρά την μέτρια εμφάνιση του. Δύσκολη η κατάσταση που έχει να διαχειριστεί ο Πάρντιου αλλά επιβάλλεται να βρει άμεσα την λύση.

ΥΓ. Ένα σφύριγμα εδώ ένα σφύριγμα εκεί και τουλάχιστον 5-6 βαθμοί κάπου στα χαμένα.

Αν η εμφάνιση απέναντι στον Παναθηναϊκό δεν έπεισε πολλούς για την πρόοδο της ομάδας κόντρα στον ΟΦΗ παρά το ανεπιτυχές και πάλι αποτέλεσμα ήταν εμφανές ότι κάτι έχει αλλάξει προς το καλύτερο από την στιγμή που ανέλαβε ο Πάρντιου. Φυσικά και η δυσαρέσκεια που υπάρχει για την αναποτελεσματικότητα είναι απολύτως κατανοητή μιας και μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ με υψηλούς στόχους οφείλει να λειτουργεί πιο κυνικά και να μαζεύει βαθμούς ακόμη και στην κακή ημέρα της.  Ως επιβεβαίωση όλων όσων μας προβληματίζουν τις τελευταίες εβδομάδες ήρθε και η επίσημη δήλωση του Καρυπίδη που δεν δίστασε να πει τα πράγματα με το όνομα τους.

Η «ΑΠΟΛΟΓΙΑ» ΚΑΡΥΠΙΔΗ, ΟΙ ΥΨΗΛΟΙ ΣΤΟΙΧΟΙ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΝΟΗΤΗ ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥΣ

Όταν έχεις τόσο μεγάλη βαθμολογική διαφορά από τις 2 πρώτες θέσεις αυτονόητο είναι ότι τα όνειρα και οι φιλοδοξίες που υπήρχαν το καλοκαίρι έχουν πεταχτεί στα σκουπίδια. Δεν έχει να κάνει με το αν θα το πει ο επικεφαλής της ΠΑΕ ή ο προπονητής αλλά έχει να κάνει με την κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί σήμερα. Το ίδιο ισχύει και με τους υψηλούς στόχους όπως τέθηκαν από επίσημα χείλη. Στόχοι που δεν τέθηκαν έτσι απλά επειδή μια μέρα ξύπνησε με κέφια ο Καρυπίδης και μερικοί «ρομαντικοί» φίλοι της ομάδας που θέλουν όπως όλοι μας τίτλους και τον ΑΡΗ στο Champions League αλλά τέθηκαν επειδή ο ΑΡΗΣ προοδεύει τα τελευταία χρόνια και αγωνιστικά δείχνει ότι μπορεί να κοιτάει στα μάτια όλους αυτούς που μονοπωλούν την κορυφή και τους τίτλους στο ελληνικό πρωτάθλημα. Δηλαδή αν αγωνιστικά τα τελευταία χρόνια οι big-πορδ ξεκινάνε με στόχο το ντάμπλ γιατί όχι και ο ΑΡΗΣ;  Μα γιατί ο ΑΡΗΣ εξωαγωνιστικά είναι αδύναμος και αυτό φαίνεται με κάθε ευκαιρία θα πει κάποιος αλλά αυτή είναι μια άλλη κουβέντα που δεν αφορά μόνο τον ΑΡΗ αλλά όλο το ελληνικό ποδοσφαιρικό οικοδόμημα. Βάσει της εικόνας των προηγούμενων ετών μέσα στο γήπεδο ο ΑΡΗΣ δικαιούται να ονειρεύεται και αυτό ακριβώς συνέβη το καλοκαίρι. Και ξανά βάσει της εικόνας του σήμερα ο ΑΡΗΣ αναγκάζεται να κοιτάει αποκλειστικά το ευρωπαϊκό εισιτήριο και το κύπελλο της Ελλάδος είτε μας αρέσει είτε όχι.

ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΣΤΗ ΒΕΛΤΙΩΣΗ Ο ΠΑΡΝΤΙΟΥ

Ποτέ στο PlanetARIS.gr δεν μένουμε στο τελικό αποτέλεσμα ιδίως όταν αυτό δεν σου χαρίζει τίτλους ή προκρίσεις και για αυτό δεν πρόκειται να το κάνουμε ούτε τώρα.  Αντιθέτως καλό είναι να σταθούμε στην παρουσία του Ετεμπό, στην αξιοποίηση του Οντουμπάτζιο, στην «λύση» Ενκουλού, στην άνοδο του Νταμπό(ναι αυτόν που γιουχάραμε) και στην «επιστροφή» του Ματέο Γκαρσία. 5 σημεία αναφοράς της εποχής Πάρντιου που έρχονται να κουμπώσουν με τα καλά στοιχεία που προϋπήρχαν αλλά και αυτά που αναμένεται να βελτιωθούν όπως πχ. ο Γκαρθία και ο Γκρέι. Αυτά βλέπει ο Άλαν Πάρντιου και με ευκαιρία μιλάει για την βελτίωση της ομάδας παρά τα αρνητικά αποτελέσματα και σε αυτά είναι προτιμότερο να επικεντρωθούμε και εμείς.

ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΛΟΙ ΤΙΣ ΛΥΣΕΙΣ ΛΙΓΟΙ

Δεν χρειάζεται να είσαι κάποιος ποδοσφαιρικός γκουρού για να διαπιστώσεις τα λάθη που έχουν γίνει στον μεταγραφικό σχεδιασμό του ΑΡΗ αλλά και των υπολοίπων ομάδων που αποζητούν την κορυφή. Τα λιγότερα λάθη με διαφορά φέτος τα έχει κάνει ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ που σε συνδυασμό με τις «εξωαγωνιστικές βάσεις» που έχουν εξαργυρώνουν το πιο ορθολογικό αγωνιστικό πλάνο τους σε σχέση με τους υπόλοιπους. Και πάλι ευθύνη του Καρυπίδη είναι να τα διορθώσει και να μην τα επαναλάβει. Και όσο πρόβλημα και αν είναι η ελλιπής στελέχωση της ΠΑΕ η ουσία έχει να κάνει με την αγωνιστική φιλοσοφία του συλλόγου. Δηλαδή το αν η πρόσληψη ενός τεχνικού διευθυντή και κάποιου συμβούλου επί του αγωνιστικού στη διοίκηση έχει να κάνει με την μετατόπιση της ευθύνης από το πρόσωπο του Καρυπίδη τότε δεν κάνουμε απολύτως τίποτα.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΤΡΟΜΗΤΟ

Η ατέρμονη συζήτηση γύρω από το πλήθος των λαθών του καλοκαιρινού σχεδιασμού και η επίσημη δήλωση Καρυπίδη σε συνδυασμό με τις βαθμολογικές απώλειες από το ξεκίνημα της σεζόν έχουν αποπροσανατολίσει σε μεγάλο βαθμό όλους μας αλλά και την ίδια την ομάδα. Όσο πιο γρήγορα μπει ένα τέλος σε όλο αυτό και επιτρέψουμε στον Άλαν Πάρντιου και στους παίκτες του να επικεντρωθούν καθαρά στις αγωνιστικές υποχρεώσεις του τόσο γρηγορότερα αυτή η περιβόητη βελτίωση θα αρχίζει να εξαργυρώνεται. Το restart δεν έγινε με τον ΟΦΗ, ας γίνει λοιπόν κόντρα στον Ατρόμητο. Κάποια στιγμή πρέπει να ξεκινήσουμε… ΠΑΜΕ ΡΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΠΛΟ!

ΥΓ. Έτσι απλά και ελληνικά έγινε η δουλίτσα με την τιμωρία του Ζερβίνιο... Τιμωρία 2 αγωνιστικών από το πουθενά, μείωση της ποινής κατόπιν έντασης. Τι και αν ο παίκτης μπορεί να έκανε την διαφορά κόντρα στον ΟΦΗ; θεωρητικό σενάριο θα πει κάποιος. Αν παίξει και σκοράρει πάντως σήμερα θα μας πουν τελικά ότι ήταν και σκάνδαλο!

Νέα απώλεια βαθμών για την αγαπημένη μας ομάδα που δεν τα κατάφερε ούτε με αντίπαλο τον ΟΦΗ. Η αδυναμία του να μετουσιώσει τις ευκαιρίες του σε γκολ και παράλληλα να διατηρήσει το μηδέν παθητικό για ακόμη ένα παιχνίδι ήταν οι βασικοί λόγοι που χάθηκαν έτσι απλά  2 βαθμοί κόντρα σε έναν μετριότατο αντίπαλο. Εκπληκτικό το γκολ της ισοφάρισης του Γκρέι που όμως έχασε και άλλες σημαντικές ευκαιρίες. Μοιραίος παίκτης ο Καμάτσο που δεν βρήκε στόχο σε σχεδόν άδεια εστία λίγα λεπτά πριν τη λήξη του αγώνα.

ΕΙΧΕ ΚΑΛΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΙΕΣΤΙΚΟΣ

Σαφώς καλύτερα σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια πατούσε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα που με τον Μανού Γκαρθία πίσω από τον Γκρέι αλλά και τα 2 μπακ να συμμετέχουν αρκετά στην επιθετική ανάπτυξη της ομάδος κυκλοφορούσε την μπάλα γρήγορα και ορθολογικά. Ωστόσο όλη αυτή η εικόνα όχι μόνο δεν μεταφράστηκε σε γκολ αλλά ούτε καν σε πίεση για τον ΟΦΗ μιας και όλες οι τελικές μας προσπάθειες ήταν βεβιασμένες και δεν πλησίαζαν καν στον στόχο. Το ωραίο γκολ του Ματέο Γκαρσία μετά από την γνωστή χρονοβόρα διαβούλευση ακυρώθηκε ως οριακό οφσάιντ με τις γραμμές να τοποθετούνται με άκρως «εξυγιαντικό» τρόπο.

ΠΡΟΔΟΘΗΚΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ

Με τον ΟΦΗ να παραχωρεί την κατοχή όπως εξαρχής αναμέναμε το μυαλό όλων ήταν στο γκολ όπως ήταν λογικό. Έλα όμως που φέτος ο ΑΡΗΣ δεν έχει καταφέρει να κρατήσει σε ούτε ένα παιχνίδι το 0 στην άμυνα και δυστυχώς το επανέλαβε και σήμερα. Μια αδράνεια της άμυνας στην αντεπίθεση του ΟΦΗ ήταν αρκετή για να γίνει η ζημιά και να κυνηγάμε την ανατροπή του σκορ για ακόμη μια φορά. Παρόλο που σε όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα μόλις μια φορά νιώσαμε να απειλούμαστε.

ΞΥΠΝΗΣΕ, ΙΣΟΦΑΡΙΣΕ ΑΛΛΑ ΩΣ ΕΚΕΙ

Κόντρα στη ροή του αγώνα ο ΟΦΗ κατάφερε να προηγηθεί στο σκορ και στο αμέσως χρονικό διάστημα είδαμε τον ΑΡΗ που γουστάρουμε μέσα στο γήπεδο, να κυνηγάει λυσσαλέα την ισοφάριση. Ισοφάριση που δεν προέκυψε από κάποια  ορθολογική προσπάθεια αλλά από μια απίθανη έμπνευση του Γκρέι που κατάφερε με ένα ανάποδο γύρισμα έχοντας πλάτη στην εστία να τη στείλει στα δίχτυα.  Εκστασιασμένος ο ΑΡΗΣ από την ισοφάριση συνέχισσε να κυνηγάει και το δεύτερο γκολ χωρίς όμως να καταφέρνει να ολοκληρώσει τις προσπάθειες του. Αστοχία, επιπόλαιες πάσες και ατυχία ήταν ότι είχαμε να επιδείξουμε μέχρι τη λήξη της αναμέτρησης. Αποκορύφωμα της αστοχίας η φάση του Καμάτσο λίγο πριν το 90’.

ΑΙΣΘΗΤΑ ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΟΣ ΑΛΛΑ ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ

Αρχίζει και φαίνεται πλέον η δουλειά του Πάρντιου στην ομάδα με τις λεπτομέρειες όμως που κάνουν την διαφορά και δίνουν βαθμούς να απουσιάζουν. Εκεί βέβαια είναι και το ατομικό ταλέντο και η συγκέντρωση που έχει ο κάθε παίκτης ξεχωριστά. Όπως ο Γκρέι με προσωπική ενέργεια έφερε το παιχνίδι στα ίσα έτσι ακριβώς σπατάλησε άλλες 2-3 καλές ευκαιρίες. Ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που εκτός του Καμάτσο στο φινάλε, οι Μαντσίνι, Γκαρσία, Γκαρθία και ο Οντουμπάτζιο βρέθηκαν σε θέση για να σκοράρουν χωρίς επιτυχία. Εκεί ο προπονητής δεν μπορεί να κάνει κάτι παρά μόνο να ζητήσει από τους παίκτες του να είναι πιο ψύχραιμοι και πιο συγκεντρωμένοι. Κάτι ανάλογο ισχύει και για την άμυνα όπου και εκεί η μια στιγμή αδράνειας γκρεμίζει την όλη προσπάθεια σε ένα παιχνίδι που δεν κινδυνεύεις. Από την άλλη τα στημένα είναι κάτι που πρέπει να δουλευτούν με τον προπονητή μιας και ο τρόπος που τα σπαταλάμε έχει κουράσει.

ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΡΕΧΕΙ

Αν αυτή ήταν η εικόνα μας τις πρώτες αγωνιστικές τότε όλα θα είχαν μια λογική εξήγηση και θα μιλούσαμε για πίστωση χρόνου. Όταν όμως πλησιάζουμε στο φινάλε του πρώτου γύρου με την διαφορά από τις πρώτες θέσεις να έχει φθάσει σε διψήφια νούμερα τότε μιλάμε για μια χρονιά που παλεύουμε για να σώσουμε ότι μπορεί να σωθεί.  Το αν αξίζαμε τη νίκη σήμερα κόντρα στον ΟΦΗ δεν λέει και κάτι… Η ομάδα χρειάζεται βαθμούς και αν δεν μπορεί να τους κερδίσει σε παιχνίδια σαν το σημερινό τότε σύντομα θα αρχίσουμε τους υπολογισμούς και να ψάχνουμε για θαύματα ώστε να σώσουμε ότι σώνεται.

ΥΓ. Αυτή η ιστορία με τις γραμμές του οφσάιντ που μια ώρα παλεύουν οι «επιστήμονες» του VAR να τοποθετήσουν για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα έχει κουράσει…

4 παιχνίδια απομένουν για την ολοκλήρωση του Α’ γύρου και την μεγάλη διακοπή ελέω μουντιάλ με τον ΑΡΗ μας να έχει την ευκαιρία να «ρεφάρει» κατά κάποιο τρόπο την έως τώρα μέτρια πορεία του. Απέναντι σε ΟΦΗ, Ατρόμητο, Λαμία και Γιάννενα ο ΑΡΗΣ πρέπει πάση θυσία να πάρει το απόλυτο των βαθμών. Πέρα από την απαιτούμενη βελτίωση θα πρέπει και πνευματικά η ομάδα να γίνει πιο κυνική στοχεύοντας περισσότερο στο τελικό αποτέλεσμα. Έτσι μόνο θα μαζέψει τους απαραίτητους βαθμούς ώστε να μπορέσει στη συνέχεια να θέσει τους όποιους στόχους.

Ο ΠΑΡΝΤΙΟΥ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΤΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΕΙ ΛΥΣΕΙΣ

Σε αντίθεση με τον ερχομό του Μπούργος που μιλούσαμε για το «μαγικό ραβδάκι» και τους 12 βαθμούς σε 2 αγώνες για να αναδείξουμε το μέγεθος της επίδρασης του νέου προπονητή μας, η παρουσία του Πάρντιου δεν έχει συνοδευτεί με κοσμογονικές αλλαγές στην ομάδα και μια εντυπωσιακή βελτίωση της ομάδας όπως θα θέλαμε. Από την άλλη όμως μπορείς να διακρίνεις κάποια θετικά στοιχεία και κάποια μικρά κομμάτια που ένα ένα φαίνεται να συμπληρώνουν σωστά το παζλ. Πλέον ο Πάρντιου δεν δοκιμάζει απλά διάφορες αλχημείες αλλά έχει και περισσότερα όπλα στην φαρέτρα του με πρώτο και καλύτερο τον Ετεμπό. Ένας παίκτης με σημαντική επίδραση στην ομάδα που δείχνει ικανός να κάνει την διαφορά στον χώρο του κέντρου. Ενώ και οι Ενκολού και Ζερβίνιο όπως και οι Καμάτσο και Γκαρσία είναι άλλοι 4 παίκτες με αναβαθμισμένο ρόλο στην «εποχή Πάρντιου». Αυτό που απομένει είναι να φανεί αν θα υπάρχει συνέχεια στη βελτιωμένη εικόνα που είδαμε κυρίως απέναντι στον Παναθηναϊκό.

ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Η έως τώρα βαθμολογική συγκομιδή μας δεν είναι η αναμενόμενη. Οι απώλειες βαθμών απέναντι σε ΑΕΚ και μπάογκ εντός έδρας ήταν σημαντικές  και θα πρέπει κάπως να καλυφθούν. Για αυτό και στα 4 εναπομείναντα παιχνίδια αυτό που έχει σημασία είναι οι 12 βαθμοί και τίποτα άλλο. Είτε έρθουν οι νίκες με καλές εμφανίσεις είτε με κόπο και με βάσανο το ταμείο στο τέλος θα πρέπει να λέει 12 βαθμοί. Στη συνέχεια θα υπάρχει ο χρόνος να επανέλθει ο Ντουκουρέ, να ξαναβρεί καλό αγωνιστικό ρυθμό ο Μπράμπετς και ο Μαντσίνι αλλά και να γίνουν κάποιες βελτιωτικές κινήσεις στην χειμερινή μεταγραφική περίοδο. Αν όμως υπάρχουν απώλειες τότε ο ΑΡΗΣ θα πορευτεί το υπόλοιπο της αγωνιστικής σεζόν να κυνηγάει μια ανατροπή μέχρι το τέλος των πλέιοφς.

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΟΦΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΑΡΧΗ

Σε αυτή την επανεκκίνηση που επιδιώκει ο ΑΡΗΣ το ξεκίνημα είναι και το πιο σημαντικό. Ο ΟΦΗ είναι μια ομάδα που δεν έχει ξεκινήσει καθόλου καλά και είναι αποκλειστικά στο δικό μας χέρι να φροντίσουμε να παραμείνει έτσι. Πέρα από το μεγάλο «θέλω» της νίκης, υπάρχει διαφορά ποιότητας αλλά και το σταθερά γεμάτο Κλ.Βικελίδης που μπορεί να δώσει την ώθηση στην ομάδα για να φθάσει στο 4 στα 4. Απαιτείται σοβαρότητα, προσήλωση στο αγωνιστικό πλάνο του Πάρντιου αλλά και μια προσπάθεια παραπάνω από κάθε παίκτη ξεχωριστά σε ατομικό επίπεδο ώστε ο ΑΡΗΣ να βρει τον δρόμο του. Μαζεύεις τους απαραίτητους βαθμούς και κοιτάς τη συνέχεια με διαφορετικό μάτι.

ΥΓ. Ώρες ώρες η εσωστρέφεια που χαρακτηρίζει την ομάδα μας και τον κόσμο της κρίνεται απαραίτητη. Όσο περισσότερο ασχολείσαι πέρα του ΑΡΗ, συνολικά με το μίζερο ελληνικό πρωτάθλημα με την απίστευτη αθλητική δικαιοσύνη που τιμωρεί με το έτσι θέλω τον Ζερβίνιο, τον Μπέο που ανοίγει τις πόρτες(και όχι μόνο) κατά το δοκούν και τη συντονισμένη προσπάθεια για το «τέλος» των ξένων διαιτητών το μόνο που πετυχαίνεις είναι να ξενερώνεις και να τρελαίνεσαι…

Απόλυτος κυρίαρχος ο ΑΡΗΣ στο κλειστό των Άνω Λιοσίων  μετέτρεψε το ντέρμπι με την ΑΕΚ σε παράσταση για έναν ρόλο! Συγκεντρωμένος από την αρχή, παθιασμένος για 40’ και τέρας ψυχραιμίας όποτε η ΑΕΚ σκέφθηκε  ότι μπορεί να γυρίσει το παιχνίδι. Οδοστρωτήρας ο Γκούντγουιν, εκρηκτικός ο Χόχλερ, «ηλεκτρονικός εγκέφαλος» ο Χάγκινς, ανέλπιστα καλοί οι Νετζήπογλου και Φίλιος σε μια εμφάνιση που σκόρπισε χαμόγελα και αισιοδοξία!

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΤΕΜΠΟ

Διαβασμένος και απόλυτα προσηλωμένος στο πλάνο του παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας από το ξεκίνημα του αγώνα συνεχίζοντας με αυτόν τον ρυθμό μέχρι και τη λήξη του αγώνα. Σωστά στημένος, με καλές αλληλοκαλύψεις αλλά και πολλές λύσεις στην επίθεση ξάφνιασε την ΑΕΚ από νωρίς και την βύθισε στο άγχος μιας ήττας που πριν το τζάμπολ είχε κυκλώσει ως σίγουρη νίκη. Όσο κυλούσε ο χρόνος οι παίκτες της ΑΕΚ έκαναν φθηνά λάθη και κακές επιλογές στην επίθεση την ίδια στιγμή που οι παίκτες του Γ.Καστρίτη παρέμεναν πιστοί στο πλάνο τους.  Η διαφορά έφθασε στο +17 για την αγαπημένη μας ομάδα και αν στο Β ημίχρονο οι διαιτητές δεν κατάπιναν την σφυρίχτρα τους σε μπόλικες περιπτώσεις φάουλ κάτω από το καλάθι θα μπορούσαμε να είχαμε κερδίσει ακόμη πιο εύκολα.

ΟΜΑΔΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΜΑΕΣΤΡΟ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ

Μπορεί ο Γκούντγουιν λογικά να κερδίσει το βραβείο του MVP της αναμέτρησης αλλά αν το δεις συνολικά το παιχνίδι δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις έναν παίκτη  σήμερα. Ο εκρηκτικός Χόχλερ και ο Νετζήπογλου έδειξαν στην αρχή τον δρόμο προς τη νίκη και στη συνέχεια οι υπόλοιποι ακλούθησαν. Η μυαλωμένη(αυτή τη φορά) άμυνα έκανε τη δουλειά τόσο με τα κλεψίματα όσο και με τα πολλά κλεψίματα.  Ο Χάγκινς οργανωτικά ήταν άψογος ενώ επιθετικά όποτε η ομάδα έδειχνε να κολλάει έδινε λύσεις. Ο Φίλιος ερχόμενος από τον πάγκο όχι μόνο απλά κάλυψε το κενό του απόντα Τολιόπουλο αλλά κοντρόλαρε τον ρυθμό του παιχνιδιού, έπαιξε σωστή άμυνα και έδωσε πολύτιμους πόντους στην ομάδα.  Ο Νετζήπογλου ιδίως στο Α’ ημίχρονο θύμισε τον παίκτη που θαυμάσαμε φέτος δείχνοντας ότι τα προηγούμενα παιχνίδια ήταν απλά «αναγνωριστικά».   Στον πάγκο ο Γιάννης Καστρίτης διαχειρίστηκε εξαιρετικά το ρόστερ του πηγαίνοντας σε ένα ροτέισον 7 παικτών χωρίς να ρισκάρει τη συνοχή της ομάδος με παίκτες που δεν ταίριαζαν στη σημερινή αναμέτρηση προσέχοντας ακόμη και τα φάουλ που λίγο έλειψε να γίνει μείζον πρόβλημα. Μοναδική παραφωνία ο Νότε που πέρα από την αστοχία του έχασε 2-3 εύκολες προσπάθειες και έκανε και μερικά «φθηνά» λάθη.

ΜΑΣ ΕΠΑΝΕΦΕΡΑΝ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΜΑΣ

Μετά τις εμφανίσεις(και ήττες) από τον μπαογκ και τον Ολυμπιακό αντίστοιχα δεν είχαμε κρύψει τις αμφιβολίες μας για το τι μπορεί να πετύχει ο φετινός ΑΡΗΣ με τις δεδομένες συνθήκες. Δεν υπάρχει όμως πιο ωραίο συναίσθημα από το να σε διαψεύδει η ομάδα σου και την απαισιοδοξία των προηγούμενων ημερών να την μετατρέπει σε ένα τεράστιο χαμόγελο και περίσσια αισιοδοξία για τη συνέχεια! Αυτό ακριβώς πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας με την επιβλητική του εμφάνιση απέναντι στην ΑΕΚ που δεν μπόρεσε σε κανένα σημείο του αγώνα να διεκδικήσει τη νίκη. Μας έφτιαξε για τα καλά ο ΑΡΗΣ μας, μας ζέστανε και για την αυριανή ημέρα για να «κλειδώσουμε» ένα υπέροχο κιτρινόμαυρο Σαββατοκύριακο! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Σε παιχνίδια σαν το σημερινό καταλαβαίνεις ότι άλλο η  κακή διαιτησία και άλλο διαιτησία σε εντεταλμένη αποστολή.  Πολλά τα σφαλτσοσφυρίγματα  εκατέρωθεν.

Αν το γεγονός ότι αντιμετώπιζε ο ΑΡΗΣ ίσως την πιο φορμαρισμένη αυτή τη στιγμή ομάδα στην Ευρώπη είναι για κάποιον αρκετό  ώστε να μην υπάρξει περαιτέρω σχολιασμός για το σημερινό παιχνίδι τότε καλό είναι να μην μπει στον κόπο να διαβάσει τη συνέχεια… Άλλωστε «ύμνοι» για τη διοίκηση που αύξησε το μπάτζετ, τα ρούκις-λαβράκια ξένους, τον προπονητή που ξεψαχνίζει την αγορά για το τριάρι που θα κάνει τη διαφορά ώστε ο ΑΡΗΣ να είναι έτοιμος για κάποια κρίσιμα(?) παιχνίδια που θα δώσει  κτλ κτλ υπάρχουν πολλοί.  Εδώ όμως έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τους αγώνες πέρα από το τελικό αποτέλεσμα και την θεωρία των μπάτζετ και σε συνέχεια της εμφάνισης στη Πυλαία ο ΑΡΗΣ και σήμερα πλήγωσε με την εικόνα του όσους έκαναν τον κόπο να τον παρακολουθήσουν. Και αυτό δύσκολα μπορεί να μείνει ασχολίαστο.

ΣΑΝ ΠΑΡΕΑ ΠΟΥ ΜΑΖΕΥΤΗΚΕ 5’ ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΖΑΜΠΟΛ

Σε ρελαντί ρυθμούς κατέβηκε ο Ολυμπιακός σήμερα και αυτό δεν φάνηκε μόνο από τους παίκτες που ξεκούρασε ο Μπαρτζώκας αλλά και από την ένταση που είχαν στο παιχνίδι τους οι αντίπαλοι μας. Ακόμη και έτσι ο ΑΡΗΣ δεν μπόρεσε να πείσει  ούτε για μια στιγμή ότι είχε προετοιμαστεί για τη συγκεκριμένη αναμέτρηση, τις προηγούμενες ημέρες γινόντουσαν προπονήσεις και υπήρχε κάποιο αγωνιστικό πλάνο. Τα μακρινά σουτ απελπισίας του πρώτου δεκαλέπτου που βρήκαν στόχο ήταν απλά το προμήνυμα για το ναυάγιο που θα ακολουθούσε. Καμία συνοχή, καμία συγκέντρωση, καμία ορθολογική σκέψη παρά μια συνεχή προσπάθεια που δεν οδηγούσε πουθενά. Λάθη επι λαθών και ένας εκνευριστικός δισταγμός στην επίθεση από την πλειοψηφία των παικτών. Προφανώς για χάρη της εισαγωγής θα πρέπει οι «καλοθελητές» να μην σχολιάσουν τα 19 παιδικά λάθη και το 35% στις ελεύθερες βολές(5/14). Μια τραγική εικόνα που προσβάλλει πρώτα από όλους τον Γ.Καστρίτη και στη συνέχεια τους παίκτες του.

ΣΤΕΡΕΥΕΙ Η ΠΙΣΤΩΣΗ ΧΡΟΝΟΥ

«Κυκλωμένα» ως ήττες ήταν εξαρχής τα πρώτα 4 παιχνίδια(ναι και αυτό της Πυλαίας) και από την στιγμή που έγινε και η έκπληξη της πρεμιέρας όλα καλά. Καμία βιασύνη να επιλεγεί ο 6^ος «κομβικός» ξένος κανένα άγχος για τον χρόνο που χρειάζονται οι νεοφερμένοι παίκτες στην Ευρώπη για να προσαρμοστούν. Έλα όμως που το «άλλοθι» του δύσκολου προγράμματος θα δώσει τη θέση του στα «πρέπει» της νίκης κόντρα σε πιο εύκολους αντιπάλους. Εκεί προφανώς θα γυρίσει κάποιος μαγικός διακόπτης. Οι άπειροι θα γίνουν έμπειροι, τα συστήματα που δεν έχουμε δει καν ακόμη θα εφαρμόζονται άψογα και οι ρόλοι θα έχουν κατανεμηθεί όπως πρέπει.  Κάπως έτσι φαίνεται να πορεύονται όλοι στον μπασκετικό ΑΡΗ…

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΜΠΑΣΚΕΤΙΚΟΣ ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ

Σε ένα κλίμα ηρεμίας και εφησυχασμού ο μπασκετικός ΑΡΗΣ δίνοντας συνέχεια στην κακή εμφάνιση της Πυλαίας γνώρισε εύκολα την ήττα από τον φορμαρισμένο Ολυμπιακό. Αναμενόμενο το  αποτέλεσμα θα πει κανείς… όχι όμως και η εμφάνιση της ομάδος. Στο 4^ο επίσημο παιχνίδι της χρονιάς ανεξαρτήτως του αντίπαλο οφείλεις να δείξεις κάποια ίχνη βελτίωσης, περιορίζοντας τα παιδικά λάθη και δείχνοντας μια στοιχειώδη ψυχραιμία-ευστοχία έστω στις βολές. Καλή η αισιοδοξία ότι στα «βατά παιχνίδια» η ομάδα θα είναι έτοιμη αλλά ας  μην ξεχνάμε ότι στην Basket League των 12 ομάδων ένα «στραβό» αποτέλεσμα μπορεί να σε χαντακώσει.

ΥΓ. Φιλότιμη η περσινή προσπάθεια δεν το αμφισβητεί κανείς. Το να την αναδεικνύεις  όμως σε «οδηγό» και για την φετινή αδιαφορώντας για το ότι τερμάτισες   7^ος  είναι επικίνδυνο.

Με άδεια χέρια επιστρέφει ο ΑΡΗΣ μας στη Θεσσαλονίκη μη καταφέρνοντας να εξαργυρώσει έστω με τον βαθμό της ισοπαλίας την σημερινή του εμφάνιση. Εμφανώς βελτιωμένος μεσοαμυντικά, με ελάχιστα λάθη αλλά ένα από αυτά στη φάση του γκολ να το πληρώνει. Από τους κορυφαίους του γηπέδου ο Ετέμπο που δείχνει ότι μπορεί να αποτελέσει μια αξιόπιστη λύση στο «κενό» του κέντρου που υπάρχει από την αρχή της χρονιάς.

ΕΠΙΑΣΑΝ ΟΙ ΑΛΧΗΜΕΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΝΤΙΟΥ

Δύσκολα να υπήρχε φίλος της ομάδος που να μπορούσε να είχε να προβλέψει τις 11 επιλογές του Πάρντιου για το αποψινό παιχνίδι. Ζερβίνιο και πάλι στην κορυφή, ο «γιουχαρισμένος» Νταμπό πάλι μέσα, Ιτούρμπε και Γκαρσία μέσα,  ενώ η χρησιμοποίηση ως δεξί εξτρέμ του Εμπακατά(ο Οντουμπάτζιο έπαιξε μπακ) ήταν η μεγαλύτερη έκπληξη. Και όμως αυτό το σχήμα σε μεγάλο βαθμό απέδωσε. Ο ΑΡΗΣ είχε ταχύτητα, κάλυπτε και πίεζε σωστά ενώ ταυτόχρονα είχε σχετικά μια καλή κυκλοφορία της μπάλας. Μια κυκλοφορία της μπάλας που δυστυχώς στην φάση του Ιτούρμπε ξεχάστηκε… και δεν δόθηκε η πάσα μισό γκολ στον Ζερβίνιο. Μια εικόνα συμπαγής και ψύχραιμης ομάδας απέναντι σε έναν ψυχωμένο Παναθηναϊκό που έτρεχε αδιάκοπα παίζοντας σε υψηλή ένταση από το σφύριγμα της σέντρας.

ΞΕΧΑΣΤΗΚΕ Ο ΠΑΡΝΤΙΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΑ ΧΑΛΑΣΑΝ ΟΛΑ

Με αυτό το στιβαρό πρόσωπο που έδειχνε ο ΑΡΗΣ μας όσο και αν το πάλευε ο Παναθηναϊκός δεν μπορούσε να δημιουργήσει τις φάσεις που ήθελε. Μπαίνοντας όμως στο Β ημίχρονο και πλησιάζοντας προς το 60’ η ομάδα άρχισε να μοιάζει στάσιμη σε ένα παθητικό μοτίβο που δεν εξυπηρετούσε κάποια κατάσταση. Αντιθέτως έδινε μια ψυχολογική ώθηση στον Παναθηναϊκό να προσπαθήσει παραπάνω. Σε εκείνο το σημείο ο Πάρντιου έριξε τον Γκρέι και τον Πάλμα για να τονώσει την επίθεση χωρίς όμως αποτέλεσμα. Ο Γκρέι ήταν αδικαιολόγητα νωθρός ενώ ο Πάλμα αν και είχε διάθεση ήταν αναποτελεσματικός στις επιλογές του. Και αν και φαινόταν ότι έλειπε αυτή η καλή πάσα του Μάνου Γκαρθία τελικά ο προπονητής μας έριξε μέσα τους Ντιόπ και Πίρσμαν εγκαταλείποντας κατά κάποιον τρόπο την προσπάθεια για τη νίκη. Το γκολ στο 92’ ήταν άλλο ένα από αυτά τα ανόητα λάθη της άμυνας μας. Τόσο στην φάση του αχρείαστου φάουλ από όπου ξεκίνησε το γκολ αλλά και στην άμυνα που δεν έδειξε σωστά αντανακλαστικά. Η ανόητη κόκκινη του Πάλμα επιβεβαίωσε ότι στο τέλος η συγκέντρωση είχε χαθεί.

ΚΡΑΤΑΜΕ ΤΑ ΘΕΤΙΚΑ

Πίκρα για την ήττα υπάρχει αναμφίβολα. Στην κατάσταση όμως που βρίσκεται η ομάδα είμαστε αναγκασμένοι να εστιάσουμε στα θετικά της σημερινής μας εμφάνισης. Είχαμε πει και πριν την αναμέτρηση  ότι στόχος του ΑΡΗ πλέον πρέπει να είναι η βελτίωση. Βελτίωση που σήμερα είδαμε σε μεγάλο βαθμό χάρη στον πολύ καλό Ετέμπο.  Ο Ετέμπο δείχνει ένα ολοκληρωμένο αμυντικό χαφ που όσο θα βρίσκει ρυθμό θα γίνεται ακόμη καλύτερος. Ο Ματέο Γκαρσία αρχίζει να βρίσκει ξανά ρόλο στην ομάδα ύστερα από καιρό. Όπως και ο Μαζικού που στις πρώτες του εμφανίσεις του δεν έπειθε.  Ο Ενκολού πατάει ολοένα και καλύτερα στον χώρο ευθύνης του ενισχύοντας περισσότερο την «άποψη» ότι οδηγούμαστε σε δίδυμο Ενκολού-Μπράμπετς στο κέντρο της άμυνας. Τέλος η έμπνευση του Πάρντιου με τον Εμπακατά όπως και οι υπόλοιπες «περίεργες» επιλογές στο αρχικό σχήμα απέδωσαν σε μεγάλο βαθμό και αυτό δείχνει ότι ο προπονητής μας πλέον  γνωρίζει καλύτερα τους παίκτες του και αντιλαμβάνεται περισσότερο το τι μπορεί να πάρει από τον καθένα τους. Βέβαια στο πλαίσιο των «δοκιμών» θα πρέπει οπωσδήποτε να βρει ρόλο για τον Μάνου Γκαρθία μιας και θα είναι αμαρτία ο συγκεκριμένος παίκτης να χαντακωθεί στον πάγκο.

ΞΕΜΕΙΝΕ ΑΠΟ ΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΤΟ ΦΙΝΑΛΕ

Δεν τα κατάφερε ο ΑΡΗΣ μας απέναντι στον Παναθηναϊκό λυγίζοντας λίγα λεπτά πριν τη λήξη με ένα φθηνό γκολ. Αισθητά βελτιωμένος μεσοαμυντικά αλλά αρκετά διστακτικός μεσοεπιθετικά σε ένα παιχνίδι που με λίγο περισσότερη συγκέντρωση θα μπορούσε και να το κερδίσει. Έπιασαν τόπο οι αλχημείες του Πάρντιου σήμερα με τον ΑΡΗ μας να είναι άκρως ανταγωνιστικός μέχρι να ξεμείνει από δυνάμεις και ουσιαστικές λύσεις από τον πάγκο. Πλέον με ένα πιο βατό πρόγραμμα να ακολουθεί ο ΑΡΗΣ οφείλει πέρα από το να βελτιώνεται να μαζεύει και βαθμούς.

Τα αγωνιστικά προβλήματα σταματημό δεν έχουν για την ομάδα μας που μετά τους σημαντικούς τραυματισμούς των Ντουκουρέ και Μπράμπετς μέτρησε άλλες 2 απουσίες(Καμάτσο και Μαντσίνι) μετά το παιχνίδι με τον Ιωνικό. Κάπως έτσι συνεχίζεται η καθημερινή προσπάθεια του Άλαν Πάρντιου και των παικτών του ώστε να παρουσιάσουν μέσα στο γήπεδο ένα καλύτερο πρόσωπο. Ένα πρόσωπο αντάξιο της ποιότητας που έχει το ρόστερ αλλά και των προσδοκιών μας.

ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΑΠΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΕ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Όταν μέσα στο κατακαλόκαιρο παίρνουμε μάτι κανα φιλικό και γινόμαστε αισιόδοξοι αυτό δεν οφείλεται στο ότι η ομάδα μαγεύει με το παιχνίδι της αλλά στο ότι σου δείχνει κάποια θετικά στοιχεία που με την απαραίτητη βελτίωση μπορούν να οδηγήσουν σε κάτι εξαιρετικό. Έστω με λίγη καθυστέρηση ο ΑΡΗΣ μας με τον νέο του προπονητή δείχνει να βρίσκεται σε αυτό το σημείο. Κόντρα στον Ιωνικό είδαμε κάποια σημάδια βελτίωσης κυρίως από παίκτες που δεν είχαν πάρει χρόνο όπως τον Οντουμπάτζιο και τον Ετεμπό στην παρθενική του εμφάνιση. Μέχρι και ο Ζερβίνιο που αν και κινήθηκε περιφερειακά είχε μια ταχύτητα και μια διαρκή κίνηση που ξεχώριζε στον νωθρό ΑΡΗ των πρώτων 45’.  Ο Μαζικού με τις 2 ασίστ έδειξε ότι μπορεί να βοηθήσει ενώ και ο Ενκολού δείχνει πιο άνετος πλέον στον χώρο ευθύνης του. Ο Γκρέι όπως και ο Ζερβίνιο ήταν στην θέση που έπρεπε και σκόραραν. Όλα αυτά είναι σημάδια βελτίωσης που θα πρέπει να έχουν ανάλογη συνέχεια για να αποκτήσουν πραγματική αξία. Για αυτό και κόντρα στον Παναθηναϊκό είναι σημαντικό να δείξουμε ένα καλό πρόσωπο ανεξαρτήτως της έκβασης του αγώνα.

ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ ΠΙΟ ΨΥΧΡΑΙΜΑ

Δεν χρειάζεται να βιαστούμε να βγάλουμε την χρονιά αποτυχημένη θα πει κανείς αλλά από την άλλη είχες 3 στόχους στο ξεκίνημα και τώρα έμεινες με 1.5 στόχο. Οπότε ίσως καλό για την ομάδα να είναι όλη αυτή η κουβέντα περί του πιο δυνατού ρόστερ ever και των υψηλών στόχων να μείνει στην άκρη μέχρι η ίδια η ομάδα να μας αναγκάσει να το ξαναδούμε το θέμα. Μέχρι τότε τα «πρέπει», το βαθμολογικό χάσμα με την κορυφή, το τι κάναμε πέρσι κτλ κτλ δεν έχουν να προσφέρουν κάτι. Αυτό όμως που μπορεί να προσφέρει κάτι είναι η πίστωση χρόνου που δικαιούται ο Άλαν Πάρντιου ώστε να μας δείξει τι μπορεί να κάνει με το υλικό που έχει στη διάθεση του. Και αν υπάρχει μια καλή ευκαιρία για «να φανεί η δουλειά» αυτή είναι στην Λεωφόρο κόντρα στον Παναθηναϊκό. Μπορεί κόντρα στον Ιωνικό το καλό εικοσάλεπτο του Β ημιχρόνου που μας χάρισε τη νίκη να μην λέει και πολλά αλλά μια αντίστοιχη εξέλιξη και νίκη κόντρα στον αήττητο Παναθηναϊκό θα σημαίνει πάρα πολλά. Ενώ αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς και το στραβό αποτέλεσμα δεν θα ξενίσει.

ΧΩΡΙΣ ΑΓΧΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΑΗΤΤΗΤΟ

Μετ εμποδίων η προετοιμασία της ομάδος με τον Μπράμπετς να επιστρέφει αλλά να παραμένει ανέτοιμος και τους Μαντσίνι και Καμάτσο να προστίθενται στη λίστα με τους απόντες μαζί με τον Ντουκουρέ. Ακόμη και έτσι ο ΑΡΗΣ οφείλει να βρει τις λύσεις τόσο για να καλύψει τα κενά των τραυματιών όσο και για να πείσει ότι με τον ερχομό του Πάρντιου από παιχνίδι σε παιχνίδι βελτιώνεται. Κόντρα στον Παναθηναϊκό η ομάδα μας θα έχει μια σπουδαία ευκαιρία να «το γυρίσει» και να μας κάνει να δούμε τη συνέχεια πιο αισιόδοξα. Δεν φοβόμαστε τίποτα και είμαστε πορωμένοι για να σπάσουμε και αυτό το αήττητο! Πάμε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Επιστροφή στις νίκες για τον ΑΡΗ μας που αν και ζορίστηκε πολύ κόντρα στον Ιωνικό κατάφερε τελικά να ανατρέψει το εις βάρος του 0-1 και να κερδίσει 3 πολύτιμους βαθμούς. Νωθρός στα χαμένα στο πρώτο ημίχρονο, μαχητικός και αποφασισμένος στο δεύτερο. Ο Γκρέι το νικητήριο γκολ με τον δραστήριο Ζερβίνιο να ισοφαρίζει. Ανακούφιση στο φινάλε της αναμέτρησης στις κερκίδες του Κλ.Βικελίδης που στην ανάπαυλα ήταν έτοιμο να σκάσει.

ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΤΙ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ

Άλλαξε τα όλα Άλαν είχαμε πει πριν το παιχνίδι και ο άγγλος προπονητής σε μεγάλο βαθμό το έκανε. Ωστόσο ο Νταμπό παρέμεινε στο αρχικό σχήμα και έγινε ακόμη μια φορά ο πρωταγωνιστής μιας κακής εικόνας συνολικά από την ομάδα μας. Σαν να μην ήξεραν τι ήθελαν να κάνουν οι παίκτες μας από τα πρώτα λεπτά φάνηκε ότι κινούμασταν στα χαμένα. Ανούσιες μεταβιβάσεις, καμία κίνηση χωρίς την μπάλα. Νωθρότητα στις μονομαχίες και ένα αργό τέμπο που εκνεύριζε. Με εμμονή σε ένα build up από πίσω που κανείς δεν ήξερε πως να το εφαρμόσει. Κάποιες κινήσεις του Πάλμα, τα τρεξίματα του Ζερβίνιο και ο δραστήριος Οντουμπάτζιο ήταν τα μόνα  που ξεχώριζαν. Το 0-1 σε μια από τις ελάχιστες φορές που επιτέθηκε επισφράγισε την τραγική μας εικόνα.

ΜΠΗΚΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΠΑΛΕΨΕΙ

Η είσοδος του Γκαρθία στην θέση του τραυματισμένου Μαντσίνι που έτσι και αλλιώς δεν πατούσε καλά… ήταν η πρώτη κίνηση που βοήθησε. Ενώ στο 56΄που μπήκε ο Γκαρσία στη θέση του αρνητικού Νταμπό άρχισε η ομάδα να ξεκλειδώνεται. Στις φάσεις έμπαιναν όλοι πιο δυνατά, υπήρχε περισσότερη ταχύτητα αλλά και μια διαρκής κίνηση προς την αντίπαλη εστία. Η ισοφάριση με τον Ζερβίνιο χάρη στην ωραία ασίστ του Μαζικού και το γκολ του Γκρέι που βρισκόταν στο κατάλληλο σημείο την κατάλληλη στιγμή γύρισαν το παιχνίδι. Η συνέχεια δεν έκρυβε ιδιαίτερες συγκινήσεις παρά μια ανακούφιση για τους 3 βαθμούς που δεν χάθηκαν.

ΘΕΛΕΙ ΠΟΛΥ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΚΟΜΗ

Δεν κάθισε με σταυρωμένα χέρια ο Πάρντιου και αυτό θα πρέπει να του το αναγνωρίσουμε. Ωστόσο συνεχίζει να μην βρίσκει λύσεις και αυτό φάνηκε και σήμερα. Πέρα από την αναγκαστική αλλαγή του Μαντσίνι με τις κινήσεις του ακύρωσε μεγάλο μέρος των πλάνων που δεν βγήκαν πάνω στο χορτάρι. Στα θετικά σίγουρα η παρουσία του Ζερβίνιο που πέρα από το γκολ έδειξε ότι έχει και τη διάθεση αλλά και τις αντοχές για να παίξει την μπάλα που ξέρει. Ο Ετέμπο αν και ανέτοιμος έδειξε ότι την γνωρίζει την θέση και ότι μπορεί να δώσει λύσεις στον χώρο του κέντρου. Εξαιρετικός ο Οντουμπάτζιο που είτε με την μπάλα στα πόδια είτε χωρίς ξέρει πώς να κινείται και να βοηθάει τους συμπαίκτες του.  Ψυχολογικό ντοπάρισμα το γκολ που πέτυχε ο Γκρέι μιας και τον τελευταίο καιρό είχε χρεωθεί μεγάλο μερίδιο των χαμηλών πτήσεων της ομάδος.

ΚΕΡΔΙΣΕ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΘΕΙ ΚΑΙ ΠΟΛΥΤΙΜΟΥΣ ΒΑΘΜΟΥΣ

Ψυχοβγάλτης αποδείχθηκε για ακόμη μια φορά ο ΑΡΗΣ που ακόμη και κόντρα στον ουραγό Ιωνικό ζορίστηκε αρκετά για να φθάσει στη νίκη. Η νωθρότητα του πρώτου ημιχρόνου έδωσε τη θέση της σε έναν μαχητικό ΑΡΗ αποφασισμένο να το γυρίσει! Πολύτιμοι οι βαθμοί της νίκης, όπως πολύτιμος και ο χρόνος ηρεμίας που κέρδισε ο Πάρντιου και οι παίκτες του ώστε να δουλέψουν για να βελτιωθούν.

ΥΓ. Διαιτητής και VAR το παλέψανε αλλά δεν τους βγήκε.