Ανέτοιμος σε όλα τα επίπεδα παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας γνωρίζοντας ακόμη μια ήττα χωρίς ουσιαστικά να παλέψει. Για ένα δεκάλεπτο έπαιξε μπάσκετ και μετά εξαφανίσθηκε. Συνεργοί στο πάρτυ αηδίας που ζήσαμε σήμερα ήταν οι  διαιτητές που όχι μόνο έδωσαν ώθηση στο συμπολίτη για να φθάσει στη νίκη αλλά έκλεισαν και τα αυτιά τους στα εμετικά συνθήματα για νεκρούς…

ΤΟΝ ΜΠΛΟΚΑΡΑΝ ΟΙ 3 ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ

Ορεξάτος μπήκε ο ΑΡΗΣ στο παιχνίδι με καλή άμυνα αλλά και μακρινά σουτ που του έδωσαν και ένα προβάδισμα 7 πόντων. Όσο όμως και αν προσπάθησε δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει την διαιτητική τριάδα που έστελνε με κάθε ευκαιρία τους αντιπάλους μας στις βολές. Η μεγάλη διαφορά στα φάουλ και στις βολές, τα 4(!!!) επιθετικά φάουλ που μας χρέωσαν, τα αντιαθλητικά που δεν είδαν και η μονόπλευρη ανοχή στην σκληρή άμυνα ήταν μερικά από αυτά που άλλαξαν τις ισορροπίες της αναμέτρησης.

ΑΝΕΤΟΙΜΟΣ ΚΑΙ ΕΜΜΟΝΙΚΟΣ

Πολλά πράγματα λείπουν από το παιχνίδι μας τόσο στο αμυντικό όσο και στο επιθετικό κομμάτι. Οι αλληλοκαλύψεις στην άμυνα είναι για γέλια ενώ η έλλειψη κίνησης  χωρίς την μπάλα μπλοκάρει κάθε σκέψη για μια οργανωμένη αποτελεσματική επίθεση. Αυτό όμως που πραγματικά φαίνεται ανησυχητικό είναι η εμμονή σε ένα συγκεκριμένο στυλ άμυνας όταν όλα στο παιχνίδι σου φωνάζουν ότι δεν βγαίνει. Δεν γίνεται να σου  «τρυπώνουν» συνεχώς μέσα στην ρακέτα και εσύ να συνεχίζεις να στέλνεις τους ψηλούς σου να πιέσουν στο κέντρο. Όσο και αν εκτιμάμε το έργο του Γ.Καστρίτη δεν παύει αυτή η έλλειψη προσαρμοστικότητας να είναι μια από τις αδυναμίες του. Όπως και αυτό της επιλογής του 6^ου ξένου… Και όλα αυτά απέναντι σε μια ομάδα που και αυτή κάνει τη δική της οικονομική εξυγίανση και έχει ένα ροστέρ που αν το δεις συνολικά είναι να τραβάς τα μαλλιά σου που σε κέρδισε τόσο εύκολα.

ΜΕΤΡΗΣΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΠΕΤΥΧΕ ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ

Θα μετρήσει τις δυνάμεις του λέγαμε στην Πυλαία… και αποτύχαμε παταγωδώς εντός και εκτός παρκέ. Η διαρκής έλλειψη σεβασμού από την διαιτησία, η διοικητική ανυπαρξία-απάθεια ακόμη και σε μια αυτονόητη διαμαρτυρία για αυτά που γινόντουσαν πάνω στο παρκέ και «τραγουδούσαν» στις κερκίδες ήταν το κερασάκι της τούρτας μιας άψυχης και απογοητευτικής εμφάνισης των παικτών του Γ.Καστρίτη για 30’.  Στο ίδιο έργο θεατές με τους «διθυράμβους» σε οτιδήποτε σχετίζεται με τον μπασκετικό ΑΡΗ απλά για λίγο να κοπάζουν…

ΥΓ. Φυσικά και δεν περιμέναμε από τους διαιτητές να έχουν το ήθος και την ευθιξία να αντιδράσουν στον οχετό της κερκίδας. Κανείς άλλος δεν υπήρχε;

ΥΓ2. Αναμένοντας τον 6ο ξένο που θα κάνει τη διαφορά… για να είμαστε έτοιμοι στα κρίσιμα παιχνίδια όπου κρίνονται οι τίτλοι!

Μετά και τη νέα αποκαρδιωτική εμφάνιση κόντρα στην ΑΕΚ το αγωνιστικό αδιέξοδο της ομάδος είναι δεδομένο. Με ελάχιστες εκλάμψεις η οποιαδήποτε ορθολογική προσέγγιση αυτού του ρόστερ έχει πέσει στο κενό. Πλέον το να αλλάξουν όλα στο αγωνιστικό κομμάτι μοιάζει με την μοναδική ελπίδα διαφυγής!

ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ Η ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ

Είχαμε αναφερθεί και σε προηγούμενες αναρτήσεις στην «θεωρία των μεταγραφών» και το δεδομένο ρίσκο που υπάρχει σε μια υποανάπτυκτη ποδοσφαιρικά χώρα όπως είναι η Ελλάδα. Με βάση λοιπόν θεωρητικά κριτήρια ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε με ένα σχεδόν πλήρες δυνατό ρόστερ παρά τα σημαντικά κενά σε συγκεκριμένες θέσεις. Έλα όμως που το αποτέλεσμα ήταν ανέτοιμοι παίκτες σωματικά και πνευματικά που μαζεύτηκαν όλοι μαζί λίγο πριν την έναρξη των επίσημων υποχρεώσεων χωρίς χρόνο για προετοιμασία. Λογική συνέπεια όλων των παραπάνω η εικόνα που είδαμε τις τελευταίες 2 αγωνιστικές.

Ο ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΙΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ

Μετά από κάθε κακή εμφάνιση, αυτός που δεν αγωνίζεται είναι ο καλύτερος και το ερώτημα γιατί δεν έπαιξε ακολουθεί. Έτσι το λέμε καφενειακά  αλλά πλέον υπάρχει και ο αντίλογος… μα αυτοί που δοκιμάζονται ξανά και ξανά δείχνουν ότι δεν μπορούν. Ας αντιστραφούν λοιπόν οι ρόλοι. Οι «βασικοί» να γίνουν «χρυσές αλλαγές» και το ανάποδο! Να δούμε επιτέλους παίκτες σαν τους Πάλμα, Ζερβίνιο, Καμάτσο, Οντουμπάτζιο  αν μπορούν να βγουν μπροστά. Αλλά και παίκτες όπως οι Ροντρίγκεζ και Ετεμπό αν μπορούν άμεσα να βοηθήσουν. Έστω μπας και αγχωθούν αυτοί παίρνουν και τον σημαντικό χρόνο συμμετοχής.  Στην τελική αν γυρίσουμε τον χρόνο λίγο πίσω θα θυμηθούμε ότι η πιο εκνευριστική φάση της εποχής Μάντζιου ήταν όταν ο πρώην προπονητής μας ρίσκαρε να αλλάξει το παραμικρό επιμένοντας στα ίδια και τα ίδια …με τα ίδια ακριβώς ανεπιτυχή αποτελέσματα.

ΑΥΤΟ ΤΟ «ΠΕΙΡΑΜΑ» ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥ ΒΓΕΙ

Σε μπόλικες αλλαγές αναμένεται να προβεί ο Άλαν Πάρντιου ενόψει της αναμέτρησης με τον Ιωνικό. Και πώς να μην το κάνει όταν στα 2 τελευταία παιχνίδια δεν βλεπόμασταν… Η  βαθμολογική διαφορά με τις πρώτες θέσεις ανοίγει επικίνδυνα ενώ η αγωνιστική κατηφόρα συνεχίζει απειλητικά. Για αυτό Άλαν άλλαξε τα όλα!

ΥΓ. Είδηση σοκ η σημερινή για την απώλεια του Αλέξανδρου Νικολαϊδη που μέχρι και την ύστατη στιγμή της μάχης της ζωής του κατάφερε να επιβεβαιώσει τις αξίες και το ήθος που τον χαρακτήριζαν από πάντα. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει.

Μόλις για 20’ εμφανίσθηκε ο ΑΡΗΣ μέσα στο γήπεδο μιας και στη συνέχεια είδαμε ένα συνονθύλευμα παικτών να κάνουν το ένα λάθος μετά το άλλο. Ομάδα χωρίς κέντρο, χωρίς εμπνεύσεις στην επίθεση και με ατομικά λάθη βγαλμένα από χαμηλές ερασιτεχνικές κατηγορίες. Απογοήτευση και αγανάκτηση στην κερκίδα περισσότερο για την εμφάνιση παρά για την ήττα απέναντι σε μια σοβαρή ΑΕΚ που εύκολα θα μπορούσε να είχε πετύχει και άλλα γκολ.

20’ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΧΑΟΣ

Για 20’ περίπου ο ΑΡΗΣ πατούσε εξαιρετικά στο γήπεδο, είχε ένταση στο παιχνίδι του και έψαχνε και την παραμικρή ευκαιρία για να βγάλει φάση. Ξαφνικά αυτή η εικόνα άρχισε σταδιακά να ξεφτίζει με αποκορύφωμα το πρώτο στημένο της ΑΕΚ που αν και από μακρινή θέση έπιασε στον ύπνο της άμυνα μας και με κοντινή κεφαλιά έκανε το 0-1 κόντρα στην ροή του αγώνα. Από εκείνο το σημείο ξεκίνησε η ολική κατάρρευση κάθε σκέψης για αντίδραση. Παιδικά ατομικά λάθη ακόμη και στις πιο απλές φάσεις με τα «δώρα» προς την ΑΕΚ να διαδέχονται το ένα το άλλο. Το πώς αυτό το παιχνίδι κατέληξε στο 0-2 και όχι σε ένα πιο ντροπιαστικό σκορ είναι ένα μικρό θαύμα δεδομένου των ευκαιριών που χάθηκαν από τους αντιπάλους μας.

ΚΑΜΜΙΑ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΟΛΟ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ

Λύσεις σε όλες τις γραμμές αναζητούσε ο Πάρντιου για να διορθώσει τα κακώς κείμενα του Βόλου  και τελικά δεν μπόρεσε να βρει ούτε μια. Το πρώτο γκολ είναι ευθύνη της αμυντικής λειτουργίας της ομάδος ενώ και το κέντρο για ακόμη μια φορά ήταν κενό όταν αμυνόμασταν και σε τρικυμία όταν είχαμε την μπάλα στα πόδια. Ο Νταμπό έδωσε άλλο ένα ξεκάθαρο δείγμα ότι είναι ανέτοιμος πνευματικά για να βοηθήσει την ομάδα όπως ακριβώς και ο Ντιόπ παρόλο που μπήκε στο 65΄και έπρεπε να έχει μια φρεσκάδα παραπάνω. Μαζικού και Φαμπιάνο χωρίς τον Μπράμπετς μοιάζουν αρκετά ασταθείς ενώ και ο Εμπακατά αμυντικά χωλαίνει. Αλλά και οι υπόλοιποι κινήθηκαν στους ίδιους απογοητευτικούς ρυθμούς με το λάθος του Μαντσίνι από όπου προήλθε το 2^ο γκολ και τα ακίνδυνα στημένα να επιβεβαιώνουν την κακή βραδιά. Εξίσου αποκαρδιωτική εικόνα υπήρχε και στην επίθεση όπου η επικοινωνία μεταξύ των παικτών μας  αλλά και η κίνηση χωρίς τη μπάλα απουσίαζε εντελώς.

ΚΑΤΕΛΗΞΕ ΣΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

Μπήκε, έπαιξε 20’ μπάλα και μετά εξαφανίσθηκε ο ΑΡΗΣ μας από το γήπεδο αφήνοντας στη θέση του ένα συνονθύλευμα παικτών που δεν μπορούσαν να αλλάξουν 2 πάσες μεταξύ τους. Όαση φαντάζει αυτό το 0-2 βάσει της εικόνας του αγώνα με τον κόσμο στο φινάλε του να ξεσπάει αδυνατώντας  να κατανοήσει αυτό που παρακολούθησε σήμερα. Σε αγωνιστικό αδιέξοδο έχει περιέλθει πλέον η ομάδα με τις επιλογές του Πάρντιου μια μια να καίγονται…

ΥΓ. Με αυτούς τους παίκτες θα πορευτούμε οπότε οφείλουμε να τους στηρίξουμε. Από την άλλη η αγανάκτηση για το "θέαμα" απόλυτα δικαιολογημένη.

Με εντυπωσιακό τρόπο ξεκίνησε ο ΑΡΗΣ μας την χρονιά επαναλαμβάνοντας τον περσινό θρίαμβο της πρεμιέρας κερδίζοντας τον Παναθηναϊκό με 69-65! Σε ένα παιχνίδι για γερά νεύρα ο ΑΡΗΣ άντεξε στο ξέσπασμα του Παναθηναϊκού και της «πίεσης» των διαιτητών φθάνοντας στη νίκη παρόλο που από το +13 βρέθηκε στο -5. Ολική μεταμόρφωση για τον Γκούντγουιν που μαζί με τους Χάγκινς, Νότε ήταν οι πρωταγωνιστές της νίκης! Έδωσαν σημαντικές λύσεις και οι Τολιόπουλος και Χόρντλερ. Πάρτι-ζέσταμα στο Παλέ ενόψει του ντέρμπι στο Κλ.Βικελίδης!

ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΠΑΛΕΨΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΖΑΜΠΟΛ

Σε ένα άθλημα ψυχολογίας όπως είναι το μπάσκετ, το καλό ξεκίνημα παίζει καθοριστικό ρόλο. Ο ΑΡΗΣ μπήκε δυνατά, έδειξε ότι δεν φοβάται τον αντίπαλο του και παίρνοντας το προβάδισμα στο σκορ ανάγκασε τον Παναθηναϊκό να κυνηγάει στο σκορ. Η καλή άμυνα που οδήγησε τους αντιπάλους μας σε τραγικά ποσοστά ευστοχίας  έδινε την ευκαιρία στην επίθεση έστω και με περιπετειώδη τρόπο να βρίσκουμε πόντους. Μια εικόνα που συνεχίστηκε για πολύ ώρα με το +13 να αποτυπώνει την υπεροχή του ΑΡΗ παρά την υπερπροσπάθεια των διαιτητών να μας φορτώσουν από νωρίς με φάουλ και να χαρίσουν ένα τσούρμο βολές στους αντιπάλους μας.

ΕΔΕΙΞΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΟΤΑΝ Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ

Με τον ΑΡΗ να ρισκάρει στην άμυνα των μακρινών σουτ και τον Παναθηναϊκό να δυσκολεύεται μέχρι και στις ελεύθερες βολές ήταν αναμενόμενο ότι κάποια στιγμή αυτή η εικόνα θα άλλαζε. Υπό την ανοχή των διαιτητών στο τρίτο δεκάλεπτο οι παίκτες του Παναθηναϊκού ανέβασαν την πίεση, άρχισαν να ευστοχούν στα αμαρκάριστα τρίποντα αλλά και βάζουν τις βολές. Το +13 έγινε -5 και εκεί βγήκε η αντίδραση μας που έκανε την διαφορά. Βρίσκοντας λύσεις από τους Γκούντγουιν, Νότε και  Χάγκινς η ομάδα προσπέρασε φθάνοντας στο +5 λίγα δευτερόλεπτα πριν την λήξη. Εκεί έγινα μια προσπάθεια αυτοχειρίας αλλά ευτυχώς στο τέλος τα καταφέραμε.

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΓΚΟΥΝΤΓΟΥΙΝ ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Αν κάτι μας είχε τρομάξει στα 2 προηγούμενα παιχνίδια που παρακολουθήσαμε αυτό ήταν η παρουσία των Γκούντγουιν και Σανόγκο που ήταν από μέτριοι ως τραγικοί. Σήμερα ο Γκούντγουιν έδειξε ένα άλλο πρόσωπο, κοντραρίστηκε στα ίσια με σαφώς ψηλότερα κορμιά και βγήκε νικητής! Ακόμη και ο Σανόγκο έβγαλε μια ένταση παραπάνω. Ενώ και ο Χόκλερ δείχνει ότι όταν καταλάβει τον τρόπο που σφυρίζουν στην  Ευρώπη θα μπορεί να δώσει περισσότερες λύσεις στην ομάδα. Νότε και Χάγκινς ήταν μέτριοι αλλά και αυτό έχει την ξεχωριστή του ερμηνεία μιας και σε αυτή την μέτρια ημέρα τους κατάφεραν να οδηγήσουν την ομάδα στη νίκη μένοντας 30’ πάνω στο παρκέ. Ειδική αναφορά θα πρέπει να κάνουμε και στον Τολιόπουλο που ερχόμενος από τον πάγκο παρέσυρε με το πάθος του ολόκληρη την ομάδα ενώ άρεσε και ο Φίλιος που έδωσε ανάσες στους συμπαίκτες έχοντας θετική παρουσία. Όλοι όσοι αγωνίσθηκαν πάλεψαν με όλο τους το είναι και έβαλαν ένα μικρό λιθαράκι ώστε να έρθει αυτή η σημαντική νίκη. Εξαιρετική η διαχείριση του Γ.Καστρίτη που κατάφερε να αξιοποιήσει μέχρι και τον Φίλιο!

ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΟ ΜΑΘΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ΚΑΙ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Με ένα αστείρευτο πάθος για τη νίκη οδηγό, οι παίκτες του Γ.Καστρίτη λύγισαν τον Παναθηναϊκό και τις «γκρι σφυρίχτρες» ξεκινώντας  το πρωτάθλημα όπως ακριβώς και πέρσι!  Εμφανώς βελτιωμένος ο ΑΡΗΣ σε σχέση με την πρόσφατη ευρωπαϊκή περιπέτεια άφησε υποσχέσεις δείχνοντας ικανός να διαχειριστεί αυτό το δύσκολο πρόγραμμα στο ξεκίνημα. Απίστευτος παλμός στο Παλέ από τους πιστούς που συνεχίζουν να στηρίζουν τον Αυτοκράτορα!

ΥΓ. Το πάρτι ξεκίνησε στο Παλέ και θα συνεχιστεί στο Κλ.Βικελίδης!

Έκλεισε οριστικά το ρόστερ με τον ερχομό του Ετέμπο και πλέον το βάρος όλο έχει πέσει πάνω στον Πάρντιου και στην προσπάθεια του να ενσωματώσει την φιλοσοφία του στους παίκτες ή αν προτιμάτε τους παίκτες στην φιλοσοφία του. Για να γίνει βέβαια αυτό θα πρέπει πρώτα οι ίδιοι παίκτες να φθάσουν σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο ετοιμότητας σωματικά και πνευματικά. Και αυτό το τελευταίο μοιάζει για την ώρα να είναι το μεγάλο πρόβλημα του ΑΡΗ.

ΤΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΛΕΝΕ ΤΗΝ ΜΙΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

Καμία μεταγραφή δεν μπορεί να σου εγγυηθεί την επιτυχία. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για μεταγραφές σε ένα χαμηλού επιπέδου ελληνικό πρωτάθλημα με τα μπάτζετ και τα κίνητρα της συμμετοχής για οποιοδήποτε ποδοσφαιριστή να είναι περιορισμένα. Βάσει λοιπόν αυτού του σκεπτικού όλοι οι παίκτες που αποκτήθηκαν έχουν παραστάσεις που δικαιολογούν τον ερχομό τους στον ΑΡΗ. Ντιοπ και Ντάμπο αν είχαν αυτή την εικόνα τα προηγούμενα χρόνια ούτε μέχρι την Ελλάδα δεν θα έφθαναν… όπως και πολλοί άλλοι που ως τώρα δεν έχουν αποδώσει τα αναμενόμενα. Ναι σίγουρα σε εκνευρίζει όταν διαβάζεις τους διθυράμβους στα sites και νομίζεις ότι βρίσκεσαι μεταξύ Premier League και Primera Division και τελικά η εικόνα είναι διαφορετική αλλά δεν παύει να μιλάμε για του χαμηλού επιπέδου ελληνικό πρωτάθλημα. Μπορεί ο ΑΡΗΣ να μην έχει το πιο δυνατό και πλήρες ρόστερ στην ιστορία του όπως κάπως βιαστικά ειπώθηκε αλλά σίγουρα έχει ένα καλό ποιοτικά ρόστερ που μπορεί να πετύχει πολλά.

ΤΟ ΠΑΖΛ ΤΟΥ ΠΑΡΝΤΙΟΥ

Μετά το στραπάτσο του Βόλου τώρα είναι η στιγμή που θα φανούν τα αντανακλαστικά και η προσαρμοστικότητα του Πάρντιου. Θα δείξει εμμονές στις επιλογές της περασμένης εβδομάδος ή θα δοκιμάσει νέα πράγματα αναζητώντας ουσιαστικές λύσεις και όχι απλά την ελπίδα του κάτι διαφορετικού με την ίδια συνταγή; Το δίδυμο Ντιοπ – Νταμπό τρομάζει όπως και ένας πιθανός  παραγκωνισμός του Γκρέι μιας και τα ρεπορτάζ μιλάνε για Πάλμα και Ζερβίνιο στην κορυφή. Τα πάντα όμως κρίνονται μέσα στο γήπεδο όπως ακριβώς θα κριθεί ο Ενκολού κατά πόσο είναι έτοιμος αλλά και ο Ετεμπό που ήρθε πριν λίγα 24ωρα. Και όσο και αν θέλουμε να αποφύγουμε συγκρίσεις το μυαλό μας πάει και στον Μπούργος που δεν φοβόταν να ανακατέψει την τράπουλα. Και στις 3 γραμμές ο Πάρντιου έψαχνε λύσεις πριν τον Βόλο και το ίδιο ακριβώς κάνει και τώρα ενόψει ΑΕΚ. Λύσεις που ίσως δοθούν από τον Ματέο Γκαρσία που δείχνει μια συνέπεια στις ευκαιρίες που του δίνονται αλλά και από τον Ζερβίνιο που ανεβαίνει.

ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΤΟ «ΕΞΑΠΟΝΤΟ» ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΑΕΚ

7η αγωνιστική και ήδη η διαφορά από την κορυφή της βαθμολογίας είναι σημαντική.  Πλέον οι 3 βαθμοί απέναντι στην ΑΕΚ φαντάζουν σαν οξυγόνο επιβίωσης και θα πρέπει πάση θυσία να κατακτηθούν. Το παιχνίδι στο Βόλο το ξεχνάμε… και όπως ακριβώς κόντρα στον Ολυμπιακό όπου ο ΑΡΗΣ μας έβγαλε αντίδραση έτσι πρέπει και σήμερα. Κερδίζεις, σκαρφαλώνεις πιο ψηλά και επαναφέρεις την ΑΕΚ σε μια σκληρή πραγματικότητα όπου τα γήπεδα και τα πανηγύρια  δεν αρκούν για να πρωταγωνιστήσεις. ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΜΟΥ!

Ένα πεντάλεπτο ήταν αρκετό για να ξεδιπλώσει η ομάδα μας όλες τις αδυναμίες της και να γνωρίσει μια εύκολη ήττα από το πουθενά. Κακό στήσιμο της ομάδος, ανύπαρκτο κέντρο, τρικυμία στην άμυνα και ανυπαρξία στην επίθεση. Όλα τα παραπάνω μαζί με έναν προκλητικό διαιτητή ήταν η εικόνα του παιχνιδιού σήμερα απέναντι σε έναν Βόλο που απλά ήταν πιο σοβαρός μέσα στο γήπεδο.

ΛΑΘΗ ΕΠΙ ΛΑΘΩΝ ΚΑΙ ΣΕ 5΄ΧΑΘΗΚΕ ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Με τον ΑΡΗ να έχει μπει δυνατά και να ελέγχει απόλυτα το παιχνίδι στα πρώτα δέκα λεπτά όλα φαινόντουσαν να κυλάνε ομαλά. Έλα όμως που η ομάδα φρόντισε να θυμηθεί την ποδοσφαιρική αφέλεια που την χαρακτηρίζει τα τελευταία χρόνια… Σε 2 φάσεις από το πουθενά που με συνοπτικές διαδικασίες μια σοβαρή άμυνα ή μια παρέα απλά  συγκεντρωμένων ποδοσφαιριστών στο παιχνίδι θα της είχαν τελειώσει εμείς δεχθήκαμε 2 γκολ. Εξέλιξη που όπως αποδείχθηκε βραχυκύκλωσε πνευματικά την ομάδα που δεν μπόρεσε καν να αντιδράσει  έστω και λίγο.  Αν και υπήρχε άπλετος χρόνος και η αποβολή του παίκτη του Βόλου από νωρίς στο Β ημίχρονο δεν μπορέσαμε να πιέσουμε και να κλείσουμε τον αντίπαλο στην εστία του.  

ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΕ ΡΙΣΚΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΓΗΚΑΝ

3 εκπλήξεις έκρυβε η ενδεκάδα από τον Άλαν Πάρντιου με καμία από τις 3 τελικά να μην μας βγαίνει.  Πρώτο και χειρότερο ρίσκο όπως αποδείχθηκε ήταν η επιλογή του Πίρσμαν για το κέντρο της άμυνας. Ένας παίκτης που έτσι και αλλιώς ήταν ντεφορμέ κατάφερε να μας αποδείξει πόσο σημασία έχει ο κάθε ποδοσφαιριστής να αγωνίζεται κανονικά στη θέση του και όχι όπου βολεύει τον προπονητή. Σημαντική συμμετοχή στη σειρά λαθών που έγινε και στα 2 γκολ. Το δεύτερο ρίσκο ήταν η «ψήφος εμπιστοσύνης» στο δίδυμο Ντιόπ-Νταμπό στο κέντρο. Μακάρι οι 2 παίκτες να συνέλθουν κάποια στιγμή και να προσφέρουν τα αναμενόμενα στην ομάδα αλλά μέχρι τότε καλό είναι να αράξουν. Τεράστιο πρόβλημα που υπάρχει από την αρχή της χρονιάς και με την απουσία του Ντουκουρέ διογκώθηκε. Πλέον οι αλχημείες στα αμυντικά χαφ επιβάλλονται. Και τρίτο ρίσκο ήταν αυτό με τον Πάλμα στη θέση του Γκρέι. Όχι γιατί ο Πάλμα τα πήγε χάλια ενώ ο Γκρέι φανταστικά αλλά γιατί ο Πάλμα ερχόμενος από τον πάγκο έχει καταφέρει πολλές φορές να αλλάξει τις ισορροπίες ενός αγώνα.  Σήμερα το χρειαζόταν αυτό η ομάδα αλλά δεν το είχε. Ενώ και όταν μπήκε ο Γκρέι δεν υπήρχε ίχνος καθαρής σκέψης για να τροφοδοτηθεί ο παίκτης.

ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΙΟΓΚΩΝΟΝΤΑΙ ΑΝΤΙ ΝΑ ΕΞΑΛΕΙΦΟΝΤΑΙ

Μετά και από το σημερινό ναυάγιο το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι η ομάδα αντί να βελτιώνεται όπως επιτάσσει η λογική τελικά προβληματίζει περισσότερο.  Αδυναμίες και προβλήματα που ήταν ορατά από τον Αύγουστο και το μόνο βήμα προόδου που έχει γίνει είναι ότι πλέον το παραδεχόμαστε. Και όσο αφορά τα στόπερ εκεί τα κουκιά είναι μετρημένα. Ο Ενκολού είναι η διαθέσιμη λύση και εκεί θα στηριχθεί η ομάδα. Στο κέντρο Ντιόπ και Νταμπό είναι επικίνδυνοι και με το αλλοπρόσαλλο παιχνίδι τους καταφέρνουν να κάνουν άνω κάτω όλη την ομάδα. Μπερδεύουν τους αμυντικούς, δεν συνδυάζονται με τους μεσοεπιθετικούς, κάνουν φθηνά σε χώρους που απαγορεύεται να κάνεις λάθος και γενικότερα κόβουν την ομάδα στα 2. Από εκεί πρέπει να αρχίσει η επόμενη ημέρα μιας και ποιότητα υπάρχει στο ρόστερ ώστε να δούμε έναν πολύ καλύτερο ΑΡΗ από τον σημερινό.

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΕ

Απογοήτευση και προβληματισμό  μας «κέρασε» η ομάδα στον Βόλο χάνοντας με έναν αφελή τρόπο ένα παιχνίδι στο οποίο μοναδικό στόχο είχε τη νίκη. Τα 5 τραγικά λεπτά όπου δεχθήκαμε τα 2 γκολ ήταν απλά μια σύνοψη της πνευματικής τρικυμίας που είχε όλος ο ΑΡΗΣ σήμερα. Από το στήσιμο της ομάδος και τα εκνευριστικά λάθη μέχρι την αντίδραση που αναμέναμε στο Β ημίχρονο και δεν είδαμε ποτέ.  Όπως φαίνεται το να περιμένουμε κάποιοι παίκτες να βελτιωθούν για να βελτιωθεί η ομάδα δεν μας βγαίνει…

ΥΓ. Ένας λόγος που οφείλεις ως ομάδα να είσαι πιο έτοιμη και πιο συγκεντρωμένη μέσα στο γήπεδο είναι και αυτά τα φυντάνια της διαιτησίας που σε περιμένουν στην γωνία.

Θετικό και με το παραπάνω ήταν το ντεμπούτο του Πάρντιου στον πάγκο της ομάδος μας  κόντρα στον Ολυμπιακό αλλά το να του «χρεώνεις» αυτό το αποτέλεσμα με μόλις ελάχιστα 24ωρα στη Θεσσαλονίκη είναι ουτοπικό. Πλέον έχοντας μια πιο ξεκάθαρη εικόνα για το υλικό και τις αδυναμίες της ομάδος έφτασε η στιγμή όπου θα αρχίσουμε να βλέπουμε σιγά σιγά το «αποτύπωμα» του Άλαν Πάρντιου στον φετινό ΑΡΗ.

ΓΡΙΦΟΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ

Η αρχή έγινε με τα λάθη στον  μεταγραφικό σχεδιασμό,  στη συνέχεια ακολούθησε η «επιβεβαίωση των λαθών» με την κακή αγωνιστική κατάσταση σημαντικών παικτών και έπειτα ήρθαν οι τραυματισμοί παικτών όπως αυτή του Μπράμπετς και του Ντουκουρέ αλλά και η ίωση του Ντάμπο όπου διόγκωσαν το πρόβλημα που προϋπήρχε. 2 βασικά γρανάζια της ομάδος σε άμυνα και κέντρο όπως την βλέπουμε έως τώρα έχουν βγει εκτός μάχης ενώ υποβόσκει και η εναλλακτική λύση στην κορυφή της επίθεσης όπου μετά τον Γκρέι υπάρχουν μόνο αλχημείες. Όλα αυτά έχουν γεμίσει το μπλοκάκι του Πάρντιου που καλείται να βρει άμεσα λύσεις με το διάστημα διακοπής των 2 εβδομάδων λόγω εθνικών ομάδων να μην είναι τόσο βολικό όσο ακούγεται.

ΕΝΚΟΛΟΥ  Ή ΠΙΡΣΜΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

Πρώτο και σημαντικότερο δίλλημα είναι αυτό για το κέντρο της άμυνας και τον αντικαταστάτη του Μπράμπετς.  Αν ο Ενκολού ήταν σε καλή κατάσταση και είχε ενσωματωθεί πλήρως στην ομάδα δεν θα υπήρχε θέμα συζήτησης . Από την στιγμή όμως που ο καμερουνέζος ψάχνει να βρει τον καλό του εαυτό, η εμπειρία του Πίρσμαν ίσως να είναι αυτή που θα  του δώσει φανέλα βασικού δίπλα στον Φαμπιάνο. Και κάπως έτσι οι φωνές που θέλανε έστω έναν εκ των Δεληζήση ή Μπεναλουάν να παραμείνουν στην ομάδα αποκτούν αξία.

ΡΙΣΚΟ ΜΕ ΝΤΙΟΠ ΚΑΙ ΝΤΑΜΠΟ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ;

Οι 2 παίκτες πήραν ψήφο εμπιστοσύνης κόντρα στον Ολυμπιακό  με τον Νταμπό να δίνει και την ασίστ για την ισοφάριση. Ωστόσο η εικόνα τους όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια δεν ήταν αυτή που έπρεπε και αν ο Ντουκουρέ ήταν υγιής σίγουρα θα ήταν βασικός. Με τον Νταμπό να έχει χάσει κάμποσες προπονήσεις λόγω πυρετού τα πράγματα έγιναν ακόμη πιο πολύπλοκα. Ο Ντιόπ θα είναι ο ένας από τους 2 τους κέντρου για τον άλλο όμως υπάρχουν αρκετοί υποψήφιοι.  Ματέο Γκαρσία, Μανού Γκαρθία και Οντουμπάτζο μπορούν να δώσουν κάποιες λύσεις στο κέντρο ύπο προϋποθέσεις. Τον Οντουμπάτζο δεν τον έχουμε δει σε αυτή τη θέση πέρα από λίγα λεπτά σε ένα φιλικό προετοιμασίας. Ίσως να πρέπει να πάρει την ευκαιρία μιας και σε περίπτωση που βγει αυτή η κίνηση θα έχουμε μια σταθερή λύση αλλά και θα αξιοποιήσουμε έναν εξαιρετικό παίκτη που συγκυριακά έχασε την θέση του στην βασική ενδεκάδα.

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΠΑΛΜΑ ΚΑΙ ΖΕΡΒΙΝΙΟ ΓΙΑ ΑΝΤΙ-ΓΚΡΕΪ

Όχι ότι ο Γκρέι δεν είναι ένας εξαιρετικός παίκτης αλλά υπάρχουν στιγμές στο παιχνίδι που δεν μπορεί να συμβαδίσει με την υπόλοιπη ομάδα κυρίως όταν ο ρυθμός είναι γρήγορος και η πιεστική άμυνα και το τρανζίσιον είναι το ζητούμενο. Τον Τερζή όταν τον έβγαλε στο ντέρμπι με τον συμπολίτη από νωρίς τον «δικάσαμε», με τον Πάρντιου όμως  όταν τον έκανε νωρίς αλλαγή κόντρα στον Ολυμπιακό συμβιβαστήκαμε… Μετά και τις πρόσφατες δηλώσεις του νέου προπονητή μας είναι ξεκάθαρο ότι ο Πάλμα και ο Ζερβίνιο προορίζονται υπό καταστάσεις για την κορυφή της επίθεσης. Κόντρα στον Ολυμπιακό αυτό πέτυχε μακάρι και η συνέχεια να είναι ανάλογη.

ΛΙΓΟΣ ΧΡΟΝΟΣ, ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΝΙΚΗ

Όσο ωραίο και αν ακούγεται  «η ομάδα να δουλέψει αυτές τις 2 εβδομάδες»  που δεν υπήρχε αγωνιστική δράση η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική με τον Άλαν Πάρντιου να μην μπόρεσε να κάνει ούτε μια προπόνηση υπό τις συνθήκες που θα ήθελε. Ο χρόνος πιέζει όπως  και η ανάγκη για βαθμούς που θα μας κρατήσουν στις υψηλές θέσεις της βαθμολογίας. Πολλοί οι γρίφοι που έχει να λύσει ο νέος μας προπονητής, ώρα να δούμε στον Βόλο μερικά από τα κολπάκια του! Πάμε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ για το διπλό!

ΥΓ. Ο τρόπος με τον οποίο ξεμπρόστιασε τον Μπέο ο επίσημος ΑΡΗΣ και τον ανάγκασε σε άλλη μια μεγαλοπρεπή κυβίστηση δείχνει και τον δρόμο για το πώς πρέπει να κινείται η ομάδα αδιαφορώντας για τα επικοινωνιακά παιχνίδια τρίτων.

ΥΓ2. Και ας μην ξεχνάμε βέβαια ότι  η επιλεκτική «διανομή εισιτηρίων» και τα «στοπ κατά το δοκούν» από την αστυνομία είναι και αυτά μέρος της «ισονομίας»  του τραγικού ελληνικού πρωταθλήματος.

Εμφανώς ανέτοιμος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ στο πρώτο επίσημο παιχνίδι της σεζόν όπου γνώρισε την ήττα από τη λιθουανική Γούλβς. Οι λιθουανοί προσαρμόστηκαν στις απαιτήσεις του αγώνα την ίδια στιγμή που ο ΑΡΗΣ δεν έβρισκε λύσεις και μοιραία οδηγηθήκαμε στην ήττα-αποκλεισμό. Πάλεψε η ομάδα που πέρα από τα δικά της προβλήματα είχε να αντιμετωπίσει και μια εχθρική διαιτησία.

ΖΕΣΤΟΣ ΣΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ. ΕΔΕΙΞΕ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΕΡΔΙΣΕΙ

Τα προγνωστικά δεν ήταν με το μέρος μας και για αυτό υπήρχαν κάμποσοι λόγοι. Με το που ξεκίνησε όμως το παιχνίδι ο ΑΡΗΣ μπήκε τόσο συγκεντρωμένος και προσηλωμένος στο πλάνο του που τα προγνωστικά πήγαν περίπατο. Με τους Χάγκινς και Νότε να δείχνουν «άνετοι» πάνω στο παρκέ ο ΑΡΗΣ πήρε κεφάλι φθάνοντας μέχρι και το +9 στο 13’.  

ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗΚΑΝ ΟΙ ΛΙΘΟΥΑΝΟΙ, Ο ΑΡΗΣ ΟΜΩΣ ΠΟΤΕ

Σαν να διάβασαν το παιχνίδι μας κατά τη διάρκεια του αγώνα και ξαφνικά οι αντίπαλοι μας έβγαλαν ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο. Η ένταση στην άμυνα ανέβηκε, η κυκλοφορία της μπάλας στην επίθεση βελτιώθηκε και το ελεύθερο μακρινό σουτ ξεκίνησε να μεταφράζεται σε  εύστοχο τρίποντο. Σε αυτή την αλλαγή της εικόνας των αντιπάλων μας ο ΑΡΗΣ πέρα από κάποια ξεσπάσματα  δεν είχε να επιδείξει τίποτα ουσιαστικό και μοιραία ηττήθηκε.

ΕΠΑΙΞΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥΣ

Μια ματιά να ρίξεις στο πως σφύριξαν στο πρώτο δεκάλεπτο και πως στα άλλα 3 αρκεί για να καταλάβει κανείς ότι οι διαιτητές  κάπου το έχασαν και ξεκίνησαν να σφυρίζουν «περίεργα». Η ίδια άμυνα που έπαιζε η ομάδα μας στα πρώτα 10’ στη συνέχεια χρεωνόταν φάουλ ενώ από την άλλη πλευρά υπήρχε μια εκνευριστική ανοχή. Η διαφορά στις βολές και στα φάουλ δείχνει σε μεγάλο βαθμό το πόσο επηρέασαν την εξέλιξη του αγώνα.

ΕΔΕΙΞΕ ΚΑΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΛΛΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΚΑΙ ΒΕΛΤΙΩΣΗ

Κάτι σαν επιβεβαίωση όλων όσων παρατηρήσαμε στο φιλικό με την Καρδίτσα είδαμε σήμερα με τον ΑΡΗ να έχει κάποια καλά στοιχεία αλλά και πολλά αγωνιστικά προβλήματα που καλείται να λύσει ο Γ.Καστρίτης. Ο Νότε όπως ήταν αναμενόμενο αν και φαίνεται ότι το έχει το σκοράρισμα σίγουρα χρειάζεται χρόνο για να κατανοήσει τον τρόπο παιχνιδιού στην Ευρώπη.  Ο Χάγκινς από την άλλη σαφώς πιο έμπειρος και αξιόπιστος και σήμερα έδειξε ότι ο ΑΡΗΣ έκανε διάνα με την επιλογή του. Κάτι όμως αντίστοιχο δεν ισχύει για τους άλλους 3 ξένους του ρόστερ. Ο Χόχλερ σε αυτά τα 2 παιχνίδια δείχνει δραστήριος και πιθανόν να θέλει και αυτός χρόνο προσαρμογής για να δείξει τις ικανότητες του. Για την ώρα όμως παλεύει χωρίς ουσία. Ο πονοκέφαλος πάντως του Γ.Καστριτή λογικά πρέπει να είναι το δίδυμο  Γκουντγουιν και Σανόγκο. Οι 2 υψηλόσωμοι παίκτες δείχνουν μια νωχελικότητα και μια έλλειψη συγκέντρωσης στο παιχνίδι που τρομάζει. Όσο και αν ψάξεις σε αυτά τα  2 παιχνίδια δεν μπορείς να διακρίνεις κάτι το θετικό. Μακάρι η συνέχεια να μας διαψεύσει, διαφορετικά θα έχουμε πρόβλημα. Το ελληνικό στοιχείο  όμως σε σχέση με πέρσι μπορεί να κάνει την διαφορά.  Ακόμη και αν ο Νετζήπογλου απέφυγε να πάρει προσπάθειες για κάποιον λόγο και ο Τολιόπουλος ήταν άστοχος δεν παύει μαζί με τους Καββαδά και Σχίζα να έδωσαν λύσεις σε άμυνα και επίθεση. Ιδιαίτερα ο Καββαδάς που δεν τροφοδοτήθηκε όσο έπρεπε ήταν εξαιρετικός.

ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ 6^Ο ΞΕΝΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΕΛΤΙΩΣΗ

Πρόωρος αποκλεισμός για τον ΑΡΗ μας που δεν άντεξε κόντρα στην Γούλβς παρά την φιλότιμη προσπάθεια στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα. Τα διαφορετικά κριτήρια με τα οποία σφύριζαν οι διαιτητές , η αστοχία και τα φθηνά λάθη οδήγησαν στην ήττα.  Χάθηκε η ευκαιρία για μια ευρωπαϊκή συμμετοχή και μαζί η δυνατότητα να βελτιώνεται η ομάδα μέσα από τα επίσημα παιχνίδια.

ΥΓ. Το να απαξιώνεις μια διοργάνωση στην οποία αποτυχαίνεις δεν σου λύνει τα αγωνιστικά(και όχι μόνο) προβλήματα.