Με εκπληκτικούς τους Μάσεϊ και Τσαλδάρη που πέτυχαν περισσότερους απο τα 2/3 των πόντων όλης της ομάδος, έχωντας εξαιρετικά ποσοστά ευστοχίας και εμφανής βελτίωση σε άμυνα και ριμπάουντ η ομάδα πήρε την νίκη που έπρεπε με 58-74. Η ομάδα μας είχε διαφορά ασφαλείας σε όλο τον αγώνα με εξαίρεση την αρχή του 3ου δεκαλέπτου όπου οι διαιτητές με ανάποδα σφυρίγματα και τεχνικές ποινές γύρισαν προς στιγμήν τον αγώνα υπέρ της ολύμπια. Σε εκείνο το σημείο η ομάδα μας αντέδρασε σωστά έκανε ενα σερι 10-0 και επανέφερε τα πράγματα στην θέση τους. Το είχαμε πει απο την αρχή οτι η ολύμπια χωρίς τον Γκρίρ είναι άλλη ομάδα και οτι εμείς είχαμε να αντιμετωπίσουμε μόνο τον κακό μας εαυτό. Για άλλη μια φορα φάνηκε ο καθοριστικός ρόλος του Κάστλ στην απόδοση όλης της ομάδος, με τα χρονικά σημεία οπου ο Κάστλ ήταν καλός η ομάδα να "πετάει". Αναμενόμενη νίκη που δεν υπάρχει λόγος να μείνουμε παραπάνω, σημαντική όμως βαθμολογικά που βελτιώσαμε και άλλο την θέση μας και φτασάμε στον 1 βαθμό διαφορά πανιώνιο και πανελλήνιο που ίσως αποτελούν τους αντιπάλους μας για την 3η θέση(εαν θεωρήσουμε οτι μετα απο τις εντός εδρας ήττες απο ολυμπιακό και πανιώνιο δύσκολο να τερματίσουμε ψηλότερα). Ελπίζω σιγα σιγά όλοι οι παίκτες μας να βρούν ρυθμό και να δώσουν απο μόνοι τους την απάντηση σε όλους τους επικριτές τους αλλά και γιατι στην ευρωλίγκα έρχεται ενας πολύ δύσκολος αγώνας απέναντι στην φορμαρισμένη Μάλαγα.

Υπο κανονικές συνθήκες θα έλεγα οτι πρόκειται για ένα δύσκολο παιχνίδι μέσα σε μια δύσκολη έδρα, αλλά ο σημερινός αγώνας έχει κάποιες ιδιαιτερότητες όπου θεωρητικά μας κάνουν φαβορί για την νίκη. Η Ολύμπια έχει εξαιρετική παρουσία στο πρωτάθλημα(άσχετα με τα αποτελέσματα που έχασε αρκετά ματς στο τέλος) με μια αρκετά δυνατή ομάδα ικανή να κερδίσει στην καλή της μέρα οποιονδήποτε. Θα θυμάστε τον αγώνα με τον ολυμπιακό οπου κυριολεκτικά αυτοκτόνησε και τελικά έχασε στην παράταση. Οπως όμως συμβαίνει με αυτές τις ομάδες έτσι και η ολύμπια βασίζεται σε 2-3 παίκτες με πρώτο και καλύτερο τον αμερικανό Γκρίρ ο οποίος τραυματίστηκε βαριά και μάλλον θα αντικατασταθεί. Φανταστείτε οτι σε εμάς θα ήταν δύσκολο να παίξουμε χωρίς τον Μάσεϊ αρα σίγουρα και για την ολύμπια είναι μεγάλη απώλεια. Ένας άλλος παράγοντας είναι η συμμετοχη για πρώτη φορά του Τέρι στο ελληνικό πρωτάθλημα που σίγουρα θα βοηθήσει σε άμυνα, επίθεση και ριμπάουντ. Και ένας τελευταίος σημαντικός παράγοντας είναι το γεγονός οτι την ίδια ώρα αγωνίζεται και η ποδοσφαιρική ομάδα της λάρισας κόντρα στην ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ και σίγουρα οι οπαδοί των γηπεδούχων(όπως και οι δικοί μας) θα προτιμήσουν το ποδόσφαιρο απο το μπάσκετ και μάλλον το γήπεδο θα είναι άδειο κάτι που το θεωρώ θετικό για εμάς. Με όλα αυτά τα παραπάνω θεωρώ οτι η νίκη είναι μονόδρομος και μετά τα χθεσινά αποτελέσματα είναι η καλύτερη ευκαιρία να ανέβουμε ακόμα πιο ψηλά στην βαθμολογία!

Τελικά σκοπιανός κατέληξε ο Μάσεϊ και έτσι έλαβε τέλος το σήριαλ του κοινοτικού διαβατηρίου του αμερικανού αλλά και η προσθήκη του Τέρι στο ελληνικό πρωτάθλημα. Η διοίκηση απογοητευμένη απο τα γραφειοκρατικά εμπόδια των σλοβάκων (ντροπή τους να μην δίνουν διαβατήριο στον Μάσεϊ, γέννημα - θρέμα σλοβάκος :-) ) κατέληξε στην σίγουρη λύση των σκοπίων και μετά τους Στάκ, Ουίλκινσον ήρθε η σειρά του Μάσεϊ να γίνει σκοπιανός! Το διαβατήριο ήρθε ίσως στην καλύτερη στιγμή(αφού δεν ήρθε πριν αρχίσει το πρωτάθλημα...) για να οδηγήσει στην λύτρωση αυτήν την ομάδα που δείχνει να έχει εγκλωβιστεί στον κακό της εαυτό. Πολλοί μπορεί να πούνε οτι και με τον Τέρι στην ευρωλίγκα πάλι έχουν πραγματοποιηθεί κακές εμφανίσεις με αποκορύφωση την εμφάνιση κόντρα στην Μακάμπι την πέμπτη. Συμφωνώ αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε τα εξής: 1)Όπως και να το κάνουμε δεν αφήνει την ομάδα να βρεί την χημεία της όταν ένα απο τα βασικά σου όπλα τον έναν αγώνα παίζει και τον άλλο είναι στην κερκίδα. 2)Ο σχεδιασμός της ομάδος έγινε με τον Μάσεϊ κοινοτικο και τον Τέρι ως 2ο ξένο. 3)Ο προπονητής αναγκαστικά έχει άλλα πλάνα στην Ελλάδα και άλλα στην Ευρώπη γιατι δεν υπάρχει άλλος παίκτης στην ομάδα ανάλογος σε προσόντα με τον Τέρι ώστε να μπορεί να τον "καλύψει" όταν αυτός δεν παίζει. Ίσως αυτός που να πλησιάζει περισσότερο να είναι ο Σεραπινας (χαχαχαχα :-) )! 4)Το έχω ξαναπεί οτι το μπάσκετ είναι άθλημα ψυχολογίας και σίγουρα με την προσθήκη του Τέρι στο ελληνικό πρωτάθλημα κατι παιχνίδι σαν και αυτό κόντρα στην Λάρισα μπορούμε να τα κερδίζουμε σαφώς πιο εύκολα και να αποκτήσει άλλον αέρα η ομάδα και να πιστέψουν όλοι οι παίκτες μας πιο πολύ στις δυνάμεις τους. Μην μου πεί κανείς οτι η τελευταία νίκη μέσα στο Παλέ κόντρα στην Λάρισα δεν ήταν άλλη μια ψυχολογική ήττα? Θα σας δώσω ενα πιο συγκεκριμένο παράδειγμα, Μπρέισι Ράιτ. Αυτός ο παίκτης είναι φανερό οτι έχει έλειψη θάρρους και αποφασιστηκότητας. Στην 1η αγωνιστική που η ομάδα έπαιζε για πλάκα την Ολυμπιάδα Πατρών και δεν υπήρχε πίεση τα έβαζε όλα μέσα. Την πέμπτη πάλι μέχρι να "κριθεί" κατα κάποιο τρόπο το παιχνίδι με την διαφορά να περνάει το +20 δεν μπορούσε να πετύχει καλάθι, απο εκείνο το σημείο αφου κατάλαβε οτι δεν έχει και πολύ σημασία πλέον η τελική διαφορά άρχισε να τα βάζει όλα μέχρι το σημείο φυσικά που το παιχνίδι θα μπορούσε να γίνει ντέρμπι... Είναι η καλύτερη ευκαιρία η απόκτηση του κοινοτικού διαβατηρίου του Μάσεϊ την συγκεκριμένη χρονική στιγμή οπου σε συνδιασμό με την νίκη κόντρα στην "κουτσή" Ολύμπια Λάρισας(κουτσή λόγω οτι τραυματίστηκε σοβαρά ο καλύτερος παίκτης της ομάδος ο Γκρίρ) για να ξεφύγουμε μια και καλή απο τα προβλήματα μας και να ξαναμπούμε σε τροχιά υψηλών αποδόσεων σε Ελλάδα και Ευρώπη!

Ηρεμία και σοβαρότητα είναι οι 2 πιο ήπιες λέξεις που μπορω να χρησιμοποιήσω για να εκφράσω τα συναισθήματα μου για την ήττα στο Τελ Αβίβ. Αυτές οι 2 λέξεις είναι όλα όσα μας έλειπαν απο το σημερινό παιχνίδι. Ίχνος σοβαρότητας απο την αρχή του αγώνα και πλήρη έλειψη ηρεμίας απέναντι στους ισραηλινούς. Στις άλλες ήττες υπήρχε η μεγάλη διαφορά οτι υπήρχε οργανωμένη προσπάθεια απο όλη την ομάδα για την νίκη ενώ σήμερα είδαμε μια "γειτονια" να προσπαθεί να παίξει μπάσκετ και να ακολουθήσει την Μακάμπι στον τρελό ρυθμό που επέβαλε απο την αρχή του αγώνα. Η απογοήτευση είναι μεγάλη για όσους παρακολούθησαν τον συγκεκριμένο, αεράτη άμυνα, καθόλου κυκλοφορία της μπάλας, κάκιστες επιλογές στην επίθεση, ανύπαρκτα μπλοκ άουτ και εκνευριστική αστοχία στις βολές. Δυστυχώς υπάρχει μεγάλο πρόβλημα στην θέση του πλέι μέικερ με τον Κάστλ για άλλο ένα παιχνίδι να δείχνει εκτός ρυθμού. Ισως η διοίκηση σε συνεργασία με τον προπονητή θα πρέπει να σκεφτεί την ενίσχυση της ομάδος στην συγκεκριμένη θέση. Πλέον εύχομαι να τελειώσει όσο το δυνατό γρηγορότερα η ιστορία του διαβατηρίου του Μάσεϊ με την ελπίδα οτι με την προσαρμογή του Τέρι και στο ελληνικό πρωτάθλημα η ομάδα μας να αποκτήσει την χημεία που της λείπει. Αν και πιστεύω σε αυτήν την ομάδα, σε περίπτωση που δεν αλλάξουν αυτές οι τραγικές εμφανίσεις ίσως θα πρέπει η διοίκηση να κάνει κάποια ενέργεια για να αλλάξει το κλίμα και αφυπνήσει όλη την ομάδα...

Εχουν περάσει περίπου 16 χρόνια απο την τελευταία αναμέτρηση μας με την ομάδα της Μακάμπι Τελ Αβίβ, μια ομάδα που αποτελούσε έναν απο τους βασικούς μας αντιπάλους στο κύπελο πρωταθλητριών για περισσότερα απο 10 χρόνια! Ποιος μπορεί να ξεχάσει εκείνες τις αναμετρήσεις οπου καθήλωναν όλη την Ελλάδα μπροστά στις τηλεοράσεις για να δεί τον Αυτοκράτορα ΑΡΗ κόντρα στα μεγαθήρια της Ευρώπης και το Παλέ γέμιζε 3 ώρες πριν αρχίσει ο αγώνας ασφυκτικά, με χιλιάδες κόσμου να τριγυρνάει έξω απο το γήπεδο ψάχνωντας απεγνωσμένα για ένα μαγικό χαρτάκι. Χρυσή εποχή για την ομάδα μας αλλά και για όλη την Ελλάδα οπου με θαυμασμό παρακολουθούσε τον ΑΡΗ να μεγαλουργεί στην Ευρώπη απέναντι σε ομάδες άπιαστες για τα Ελληνικά μπασκετικά δεδομένα και να οδηγεί στην έκρηξη του αθλήματος στην χώρα αλλά και στην ευρωπαϊκη καταξίωση οπου για περισσότερα απο 5 χρόνια είχαμε το κορυφαίο πρωτάθλημα της Ευρώπης με πολλές επιτυχίες σε όλα τα επίπεδα. Σήμερα τα πράγματα είναι σαφώς πιο διαφορετικά στο άθλημα που τόσο αγαπάμε. Το αξεπέραστο κύπελο πρωταθλητριών οπου συμμετείχαν μόνο 16 πρωταθλήτριες ομάδες έχει αντικατασταθεί απο την ευρωλίγκα με 24 ομάδες με την συμμετοχή 2ων και 3ων στην βαθμολογία των εγχώριων πρωταθλημάτων αλλά και ομάδων με εγγυημένη συμμετοχή(!?!) λόγω συμβολαίου. Η πιο σημαντική αλλαγή απο όλες είναι η εφαρμογή της απόφασης "Μποσμαν" οπου άνοιξαν τα αθλητικά σύνορα με αποτέλεσμα οι ομάδες να χάσουν την εθνική τους ταυτότητα. Όπως και να το κάνουμε υπάρχει χαώδης διαφορά να αντιμετωπίζει μια Ελληνική ομάδα μια ομάδα απο την Γιουγκοσλαβία χωρίς ξένους αλλα και με ένα στυλ παιχνιδιού που χαρακτήριζε όλοκληρη την χώρα μπασκετικά απο το να παίζεις με ομάδες που έχουν την προέλευση και το όνομα μόνο και κανένα άλλο στοιχείο που να τις συνδέει με την χώρα που εκπροσωπούν. Ο ΑΡΗΣ μας σίγουρα δεν είναι η ομάδα εκείνης της εποχής σαν μπασκετική δύναμη αλλά με οδηγό τον κόσμο του που έχει πάντα μέσα στην καρδια του εκείνες τις στιγμές σπρώχνει την ομάδα προς το καλύτερο και απαιτεί πάντα την κορυφή. Κατι αντίστοιχο ισχύει και για την Μακάμπι με τους πρωταθλητές Ισραήλ κάθε χρόνο να παρουσιάζονται και χειρότεροι με την φετινή χρονιά είναι απο τις πιο κακές της σύγχρονης ιστορίας της. Βέβαια είναι γνωστό οτι και οι Ισραηλινοί είναι πιστοί στην ομάδα τους και δεν την παρατάνε στα δύσκολα και αυτό μάλιστα φαίνεται απο το γεγονός οτι η Μακάμπι μέσα στην έδρα της καταφέρνει και κερδίζει ενώ εκτός χάνει πάρα πολύ εύκολα(με εξαίρεση την τελευταία αγωνιστική οπου νίκησε εκτός την Μιλάνο με καλάθι στην λήξη του αγώνα σχεδόν). Τις τελευταίες αγωνιστικές έχουμε μεγάλα σκαμπανεβάσματα στην αποδοσή μας αλλά όπως έχω ξαναπεί πιστεύω σε αυτήν την ομάδα οτι στην καλή της μέρα έχει τη δυνατότητα να κερδίσει οποιονδήποτε αντίπαλο και δεν έχει "ταβάνι" όπως πέρσι. Σίγουρα η απουσία του φορμαρισμένου Καλαϊτζή είναι σημαντική αλλα απο την άλλη είναι η καλύτερη ευκαιρία για τον Κάστλ να δώσει την απάντηση του σε όσους τον κατακρίνουν για τις τελευταίες εμφανίσεις. Το στενάχωρο για όλους μας είναι οτι ο αγώνας ξεκινάει μόλις 1 ώρα νωρίτερα απο τον αγώνα στο Κλεάνθης Βικελίδης και έτσι αναγκαστικά δεν θα μπορέσουμε να το δούμε ζωντανά. Παρολα αυτά το μυαλό και η καρδιά μας θα είναι και εκεί μαζί με αυτήν την ομάδα που μας έχει γεμίσει αμέτρητες φορές με Αρειανίδικη υπερηφάνια με πίστη για μια μεγάλη νική απέναντι σε έναν μεγάλο αντίπαλο!

Ο ΑΡΗΣ μας για άλλη μια φορά δικαιολόγησε την φήμη του ως "τουρκοφάγος" και πήρε την νίκη με 67-64! Αν και η Εφες Πίλσεν ήρθε ως μεγάλο φαβορί μετα και απο την νίκη της μέσα στην λιθουανία επι της αήτηττης  ως τότε Λιετουβος Ρίτας δεν εμφανίστηκε δυνατή μέσα στον αγωνιστικό χώρο και μοιραία υπέκυψε στην ανωτερότητα της ομάδος μας. Ελπίζω πολλοί απο αυτούς που γρινιάζουνε και φέρνουν την καταστροφή μετά απο κάθε "στραβό" αποτέλεσμα να καταλάβανε οτι και οι άσχημες εμφανίσεις είναι μέσα στο παιχνίδι για όλες τις ομάδες και μιας και υπάρχει και άλλη ομάδα  μέσα στον αγωνιστικό χώρο και δεν παίζουμε μόνοι μας, πολλά εξαρτώνται και απο την εμφάνιση του αντιπαλου μας. Δηλαδή ήρθε η Εφες Πίλσεν μετα απο μεγάλη νίκη, με όλους να την παρουσιάζουν ως το μεγάλο φαβορί για την πρώτη θέση και έχασε απο εμάς που θα μπορούσαμε να είχαμε κερδίσει πολύ πιο εύκολα απο αυτό το αγχωτικό φινάλε. Την προηγούμενη εβδομάδα ήρθε η Μιλάνο ως τελευταία και κακόμοιρη ομαδούλα της πλάκας και έκανε καταπληκτικό παιχνίδι και μας κέρδισε. Ας μην μας πιάνει πανικός μετά απο κάθε ήττα γιατι η ομάδα βαδίζει σε καλό δρόμο. Ο Ράιτ δείχνει να βρίσκει τον δρόμο του και να "τελειώνει" τα σημαντικά σουτ που χρειαζόμαστε, παιζωντας καθοριστικό ρόλο στην έκβαση και αυτού του αγώνα. Σημάδια ανόδου απο τον Κάστλ, που πραγματικά ο καλός Κάστλ είναι απαραίτητος για την ομάδα. Μάσεϊ και Μότολα για άλλο ένα παιχνίδι τα έδωσαν όλα με τον Φιλανδό να κάνει πολύ χρήσιμη "βρώμικη" δουλειά και να αφυπνίζει κατα κάποιο τρόπο όλη την ομάδα με την κίνηση του μέσα στο γήπεδο. Καλή παρουσία και του Τσαλδάρη τόσο σε επίθεση όσο και σε άμυνα κυρίως. Ο Τέρι έχει αυτήν την εκρηκτικότητα στο παιχνίδι του που δίνει το κάτι παραπάνω στην ομάδα αλλά σήμερα λίγο έλειψε να καταστρέψει τα πάντα με την αψυχολόγητη ενέργεια του που οδήγησε στο 6ποντο των Τούρκων. Απαρατήρητοι πέρασαν για άλλη μια φορα οι Σεραπίνας και Ηλιάδης με τον τελευταίο να δείχνει άλλος παίκτης απο τον μαχητικό και καλό σκόρερ Ηλιάδη που ξέραμε... Θεωρώ πάντως θετικό το γεγονός οτι ο Χέρμπερτ δίνει συνεχώς ευκαιρίες σε κάποιους παίκτες παρά τις μέτριες εμφανίσεις τους γιατι έτσι ίσως κάποια στιγμή βρούν τον καλό τους εαυτό και προσφέρουν τα αναμενόμενα στην ομάδα σε αντίθεση με τον προκάτοχο του Ματζόν που αν δεν του "έβγαινε" κάποιος παίκτης τον χάναμε στον πάγκο. Με στεναχώρησε η εικόνα του γηπέδου που δεν ήταν κατάμεστο όπως περίμενα αλλά είμαι βέβαιος οτι στις επόμενες αγωνιστικές θα επανέλθει ο ενθουσιασμός και θα πιστέψει ο κόσμος σε αυτήν την ομάδα! Καπου εδω πρεπει να σταματήσω να γράφω και να ετοιμάσω την βαλίτσα μου για Αγγλία!   :-) 2πλο μεσα στο Bolton ΑΡΗ ολε ολε!

ΑΡΗΣ ο "τουρκοφάγος", ενας χαρακτηρισμός που δεν είναι καθόλου τυχαίος εαν ρίξουμε μια ματια στην ιστορία της ομάδος μας. Εφες Πίλσεν, Τόφας Προύσας, Φενερμπαχτσέ και Μπεσίκτας είναι οι ομάδες που μάθανε για τα καλά ποιός είναι ο Αυτοκράτορας ΑΡΗΣ! Ας τις πάρουμε με μια χρονολογική σειρα αρχίζοντας με μια ιστορική στιγμή , την κατάκτηση του ευρωπαϊκου κυπέλου το 1993 στο Τορίνο απέναντι στην Έφες Πίλσεν που τότε φάνταζε πολύ μικρη απέναντι στην ομάδα μας. Πέρα απο την αναμενόμενη νίκη και κατάκτηση του 1ου ευρωπαϊκου μας τίτλου αξέχαστη θα μείνει για πάντα η κατακίτρινη εικόνα του γηπέδου στο Τορίνο όπως και οι "πράξεις Ελληνοτουρικής φιλίας" που έγιναν με την λήξη του αγώνα με τους τούρκους να τρέχουν να σωθούν! Το 1997 ήρθε μια απο τις μεγαλύτερες νίκες στην ιστορία μας(αν όχι η μεγαλύτερη) που έκανε υπερήφανους όλους τους Έλληνες οταν η Αρειανάρα μας πήγε και χάλασε την γιορτή  της Τόφας μέσα στην Τουρκία και κατέκτησε το κύπελο κόρατς  'ισως  το πιο ένδοξο τίτλο της ιστορίας της! Χαρακτηριστικό εκείνης της μεγαλειώδης νίκης ήταν το γεγονός οτι οι Τουρκοι δεν άντεξαν την ντροπή της ήττας και άρχιζαν να εκδηλώνουν τα νεύρα τους με αποτέλεσμα να εκκενωθεί το γήπεδο! Την ίδια χρονιά στην φάση των 16 αντιμετωπίσαμε την Μπεσίκτας οπου με 2 νίκες την πετάξαμε έξω! Μερικά λεπτά αφού άρχισε το 2ο ημίχρονο διεκόπη για αρκετά λεπτά το παιχνίδι για να ρίξουν οι παίκτες μας με πρωταγωνιστή τον Λιαδέλη μερικές "μάπες" στους προκλητικούς Τουρκους(αλλα και στο αμερικανάκι που ξεκίνησε την όλη ιστορία) με εμάς στην κερκίδα να κρατάμε ο ένας τον άλλο για να μην "μπουκάρουμε" μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Πέρσι στην ευρωλίγκα απο νωρίς νωρίς η φιλόδοξη Φενερμπαχτσέ του Κουτλουάι και του Σόλομον θυμήθηκε γιατι λένε τον ΑΡΗ "τουρκοφάγο" και υπέκυψε τόσο στο Παλέ όσο και στην καυτή τους έδρα στον αυτοκράτορα του ελληνικού μπάσκετ! Έτσι λοιπόν και αύριο το βράδυ στο κατάμεστο Αλεξάνδρειο άσχετα με την αγωνιστική κατάσταση των 2 ομάδων οι Τουρκοι θα πάρουν την απάντηση τους. Προβλέπω εναν πολυ δυνατό αγώνα που θα κριθεί στον πόντο με νικητη φυσικά την ομάδα μας. Η Εφες Πίλσεν  είναι ομάδα "ημέρας", δηλαδή μπορεί στον ένα αγώνα να τα βάζει όλα μέσα και στον άλλο ναμην της βγαίνει τίποτα. Μιας και είμαστε και εμείς ομάδα ρυθμού πρέπει να μπούμε απο την αρχή πολύ δυνατά και να μην αφήσουμε περιθώρια στους Τούρκους να κάνουν το παιχνίδι τους, διαφορετικά τα πράγματα θα γίνουν πολύ δύσκολα. Αν και είμαι κατά των "λαϊκών ξεσηκωμών" μέσο ΜΜΕ για να έρθει ο κόσμος στο γήπεδο, στο συγκεκριμένο παιχνίδι είναι αναγκαία η δυναμική παρουσία του κόσμου στις κερκίδες λόγω της ιδιαίτερης σημασίας του αγώνα. Πέρα απο την επιτακτική ανάγκη για νίκη λόγω βαθμών υπάρχει και το γόητρο όλων μας που σε καμμία περίπτωση δεν θα ανεχτούμε εντός έδρας ήττα απο τους Τούρκους! Όλοι λοιπόν την Τετάρτη το βράδυ στο Παλέ για να λιώσουμε την Εφές Πίλσεν! ΑΡΗ "τουρκοφάγε" κάνε το καθήκον σου!

Επιτέλους νίκη θα μπορούσε να πει κανείς μετα απο αυτές τις 4 διαδοχικές ήττες σε Ελλάδα και Ευρώπη! Η ομάδα χωρίς να δείξει τίποτα ιδιαίτερο με εξαίρεση το 4ο δεκάλεπτο οπου έπαιξε αρκετά καλά σε άμυνα και επίθεση πήρε το αποτέλεσμα που ήθελε. Ειχαμε πεί οτι τόσο το παιχνίδι με την Μιλάνο όσο και το σημερινό ήταν καθοριστικής σημασίας για την συνέχεια στους συγκεκριμένους θεσμούς. Μια ήττα απο το τελευταίο μαρούσι θα μας κόστιζε εκτός απο ψυχολογικά και βαθμολογικά. Θετική η παρουσία του Ράιτ που έδειξε τον καλό του εαυτό και στο τέλος πέτυχε καθοριστικά καλάθια που δεν επέτρεψαν στον αντίπαλο μας να επιστρέψει στο παιχνίδι και να απειλήσει. Αρκετά καλός ήταν και ο Αγαδάκος που έδωσε σημαντική βοήθεια ερχόμενος απο τον πάγκο. Το μπάσκετ είναι ενα αθλημα που βασίζεται αρκετά στην ψυχολογία του παίκτη και νομίζω οτι ειναι ο βασικός τομέας  που υπάρχει πρόβλημα στην ομάδα και αυτό φαίνεται απο τα τραγικά ποσοστά ευστοχίας στα μακρινά σουτ στους τελευταίους αγώνες. Σήμερα στο 2ο ημίχρονο μπήκαν τα σουτ και νομίζω οτι αυτή η νίκη θα τονώσει το ηθικό όλων των παικτών για την δύσκολη αγωνιστική συνέχεια. Ειναι αναγκαίο η ομάδα να φτάσει σε υψηλά επίπεδα απόδοσης μιας και την τετάρτη υπάρχει η δύσκολη αναμέτρηση κόντρα στην Έφες Πίλσεν που έχει αποκτήσει πλέον ξεχωριστή σημασία γιατι σε περίπτωση και άλλης εντός εδράς ήττας τα πράγματα θα γίνουν πολύ δύσκολα. Ας ελπίσουμε να έγινε μια καινούργια αρχή με την σημερινή νίκη και η "κοιλιά" που κάναμε να είναι η τελευταία για την φετινή σεζόν. Τραγελαφικός ο κομπλεξισμός πολλών ΜΜΕ που χαιρόντουσαν να αναφέρουν και να αναγράφουν τον ΑΡΗ ως προτελευταίο βαθμολογικά πριν τον αγώνα κατι που σε καμμία περίπτωση δεν ίσχυε μιας και είχαμε 2 νίκες σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες που είχανε μόλις 1, είχαμε και νίκη απέναντι στην ισόβαθμη Ολυμπιάδα Πατρών και φυσικά  στην διαφορά πόντων ήμασταν πιο πάνω απο όλους... Χαρείτε τώρα που μπορείτε γιατι αρχίσαμε να ξανασκαρφαλώνουμε στην κορυφή!

Δυστυχώς χωρίς να το θέλουμε το προηγούμενο post ήταν τελικά προφητικό και όλοι μου οι φόβοι γίνανε πραγματικότητα. Εκπληκτική εμφάνιση απο την "κουτσή" (λόγω τραυματισμών και προηγούμενων εμφανίσεων) Μιλάνο και έλειψη συγκέντρωσης λόγω άγχους σε άμυνα και επίθεση(κυρίως!) απο τους παίκτες μας. Για τους Ιταλούς ήταν η τελευταία τους ευκαιρία για να μπούνε στο παιχνίδι της πρόκρισης, για εμάς θα ήταν το φάρμακο στις πληγές που ανοίξανε απο την αναμέτρηση απο τον πανιώνιο αλλά και η πιστοποίηση της καλής μας πορείας στην ευρωλίγκα. Αν και καταστρέψαμε ότι είχαμε χτίσει εως τώρα τίποτα δεν έχει χαθεί όσο αφορά την πρόκριση και είναι στο χέρι μας να πάρουμε τις νίκες που απαιτούνται εφόσον βέβαια βρούμε τον καλό μας εαυτό. Για το παιχνίδι τι να σχολιασουμε... η τρομερή ευστοχία των Ιταλών εκνεύρισε τόσο εμας όσο και τους παίκτες μας με τα αποτελέσματα αυτού του εκνευρισμού να βγαίνουν με συνεχόμενα τραγικά αστοχα σουτ αλλά και χαμένα ριμπάουντ λόγω κακής συνεννόησης. Όλες τις προσπάθειες που κάναμε για να γυρίσουμε το σκόρ οι αντίπαλοι μας τις εξουδετέρωναν με την ευστοχία τους αλλα και τα επιθετικά ριμπάουντ που σήμερα ήταν σημαντικό πρόβλημα. Πολλές βέβαια απο αυτές τις αντεπιθέσεις μας τις εξουδετερώναμε και μόνοι μας με τραγικά λάθη στην επίθεση και εύκολα καλάθια στην άμυνα. Αν και η Μιλάνο δεν παρουσιάστηκε όπως όλοι την περιμέναμε(ως ομάδα της πλάκας) δεν μπορώ να πώ οτι υπάρχει άλλος λόγος για την ήττα πέρα απο το κακό μας πρόσωπο. Και επειδή υπήρχε πολύ γκρίνια για τον κόουτς θα αφιερώσω μερικές σειρές σε αυτόν. Αυτή ηρεμία που τον διακρίνει ώρες ώρες περνάει στον κόσμο αλλά και στους παίκτες ως χαλαρότητα. Εντάξει δεν λέω οτι πρέπει να ουρλιάζει και να χοροπηδάει σαν μαϊμού(ματσόν) αλλά σίγουρα κάποια στιγμή πρέπει να δείχνει πυγμή ωστε να ταρακουνάει και λίγο τους παίκτες. Χαρακτηριστικό αυτής της χαλαρότητας ήταν η φάση του 2ου δεκαλέπτου και ενώ η μπάλλα έχει βγεί έξω για εμάς όπου ο Καλαϊτζής έχει έντονη διαφωνία με τον Μότολα για το σύστημα που πρέπει να ακολουθήσουν στην συγκεκριμένη επίθεση και όλη αυτη η κατάσταση να εξελίσεται ακριβώς μπροστά στα μάτια του Χέρμπερτ. Το λιγότερο που περίμενα ήταν να επέμβει άμεσα (μιας και ήταν μπροστά στους 2 παίκτες και παρακολουθούσε την διαφωνία) και να υποδείξει αυτός το τι ακριβώς πρέπει να γίνει. Αντι για αυτό έμεινε αμέτοχος,  παρακολούθησε την αρκετά έντονη διαφωνία των παικτών και μετά το τέλος της επίθεσης έκανε μια ελαφριά παρατήρηση στον Μότολα... Πέρα απο αυτο το γεγονός με κούρασε λίγο με τις καθυστερημένες αλλαγές τόσο του Τέρι όσο και του Μάσεϊ που τον ξέχασε για ώρα στον πάγκο. Περίεργο μου φάνηκε το γεγονός οτι άν και οι Ράιτ και Τσαλδάρης ήταν σε τραγική μέρα δεν δοκίμασε ούτε στιγμή τον Ηλιαδη(και αυτός είναι ντεφορμέ τελευταία). Για να μην είμαι άδικος με τον προπονητη πιστεύω οτι δεν έχει και τόσο μεγάλο μερίδιο για την εικόνα της ομάδος και βασικοί υπαίτιοι είναι οι παίκτες γιατι όπως και να το κάνουμε με τόση αστοχία και τόσα παιδικά λάθη, τι να σου κάνει ο προπονητής? Δηλαδή στην Γαλλία που παίξανε συγκεντρωμένα για σχεδόν όλο τον αγώνα και δώσανε και ρεσιτάλ άμυνας στο 2ο δεκάλεπτο δεν ήταν η ίδια ομάδα? Πάντως θα το πώ οτι ο κόσμος πιέζει για αποτελέσματα και αυτό έχει δημιουργήσει άγχος στην ομάδα και σε καμμία περίπτωση με γκρίνια και γιουχαρίσματα δεν πρόκειται να βελτιωθεί η κατάσταση. Στήριξη και πάλι στήριξη. Μην βιάζεστε να κρίνετε καταστάσεις γιατι ακόμα είναι αρχή. Δείτε λιγάκι τι γίνεται γενικότερα: ο βάζελος έχανε μέχρι και με 16 πόντους απο το προτελευταίο μαρούσι και ο γάβρος κατάφερε και κέρδισε στην παράταση την ολυμπια λάρισας(αφου πρώτα "αυτοκτονήσανε" οι λαρισαίοι στην κανονική διάρκεια του αγώνα). Ηρεμία, ψυχραιμία και στήριξη στην ομάδα γιατι δεν πρέπει να ξεχνάμε πόσες χαρές έχουμε ζήσει (και θα ξαναζήσουμε) απο την ομάδα μπάσκετ. 'Οσοι έρχεστε για  να γιουχάρετε καλύτερα καθήστε σπίτια σας και βρίζετε την τηλεόραση και όταν η ομάδα φτάσει στα επιθυμητά για εσάς επίπεδα ελάτε τότε...