Επιτέλους νίκη θα μπορούσε να πει κανείς μετα απο αυτές τις 4 διαδοχικές ήττες σε Ελλάδα και Ευρώπη! Η ομάδα χωρίς να δείξει τίποτα ιδιαίτερο με εξαίρεση το 4ο δεκάλεπτο οπου έπαιξε αρκετά καλά σε άμυνα και επίθεση πήρε το αποτέλεσμα που ήθελε. Ειχαμε πεί οτι τόσο το παιχνίδι με την Μιλάνο όσο και το σημερινό ήταν καθοριστικής σημασίας για την συνέχεια στους συγκεκριμένους θεσμούς. Μια ήττα απο το τελευταίο μαρούσι θα μας κόστιζε εκτός απο ψυχολογικά και βαθμολογικά. Θετική η παρουσία του Ράιτ που έδειξε τον καλό του εαυτό και στο τέλος πέτυχε καθοριστικά καλάθια που δεν επέτρεψαν στον αντίπαλο μας να επιστρέψει στο παιχνίδι και να απειλήσει. Αρκετά καλός ήταν και ο Αγαδάκος που έδωσε σημαντική βοήθεια ερχόμενος απο τον πάγκο. Το μπάσκετ είναι ενα αθλημα που βασίζεται αρκετά στην ψυχολογία του παίκτη και νομίζω οτι ειναι ο βασικός τομέας  που υπάρχει πρόβλημα στην ομάδα και αυτό φαίνεται απο τα τραγικά ποσοστά ευστοχίας στα μακρινά σουτ στους τελευταίους αγώνες. Σήμερα στο 2ο ημίχρονο μπήκαν τα σουτ και νομίζω οτι αυτή η νίκη θα τονώσει το ηθικό όλων των παικτών για την δύσκολη αγωνιστική συνέχεια. Ειναι αναγκαίο η ομάδα να φτάσει σε υψηλά επίπεδα απόδοσης μιας και την τετάρτη υπάρχει η δύσκολη αναμέτρηση κόντρα στην Έφες Πίλσεν που έχει αποκτήσει πλέον ξεχωριστή σημασία γιατι σε περίπτωση και άλλης εντός εδράς ήττας τα πράγματα θα γίνουν πολύ δύσκολα. Ας ελπίσουμε να έγινε μια καινούργια αρχή με την σημερινή νίκη και η "κοιλιά" που κάναμε να είναι η τελευταία για την φετινή σεζόν. Τραγελαφικός ο κομπλεξισμός πολλών ΜΜΕ που χαιρόντουσαν να αναφέρουν και να αναγράφουν τον ΑΡΗ ως προτελευταίο βαθμολογικά πριν τον αγώνα κατι που σε καμμία περίπτωση δεν ίσχυε μιας και είχαμε 2 νίκες σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες που είχανε μόλις 1, είχαμε και νίκη απέναντι στην ισόβαθμη Ολυμπιάδα Πατρών και φυσικά  στην διαφορά πόντων ήμασταν πιο πάνω απο όλους... Χαρείτε τώρα που μπορείτε γιατι αρχίσαμε να ξανασκαρφαλώνουμε στην κορυφή!

Δυστυχώς χωρίς να το θέλουμε το προηγούμενο post ήταν τελικά προφητικό και όλοι μου οι φόβοι γίνανε πραγματικότητα. Εκπληκτική εμφάνιση απο την "κουτσή" (λόγω τραυματισμών και προηγούμενων εμφανίσεων) Μιλάνο και έλειψη συγκέντρωσης λόγω άγχους σε άμυνα και επίθεση(κυρίως!) απο τους παίκτες μας. Για τους Ιταλούς ήταν η τελευταία τους ευκαιρία για να μπούνε στο παιχνίδι της πρόκρισης, για εμάς θα ήταν το φάρμακο στις πληγές που ανοίξανε απο την αναμέτρηση απο τον πανιώνιο αλλά και η πιστοποίηση της καλής μας πορείας στην ευρωλίγκα. Αν και καταστρέψαμε ότι είχαμε χτίσει εως τώρα τίποτα δεν έχει χαθεί όσο αφορά την πρόκριση και είναι στο χέρι μας να πάρουμε τις νίκες που απαιτούνται εφόσον βέβαια βρούμε τον καλό μας εαυτό. Για το παιχνίδι τι να σχολιασουμε... η τρομερή ευστοχία των Ιταλών εκνεύρισε τόσο εμας όσο και τους παίκτες μας με τα αποτελέσματα αυτού του εκνευρισμού να βγαίνουν με συνεχόμενα τραγικά αστοχα σουτ αλλά και χαμένα ριμπάουντ λόγω κακής συνεννόησης. Όλες τις προσπάθειες που κάναμε για να γυρίσουμε το σκόρ οι αντίπαλοι μας τις εξουδετέρωναν με την ευστοχία τους αλλα και τα επιθετικά ριμπάουντ που σήμερα ήταν σημαντικό πρόβλημα. Πολλές βέβαια απο αυτές τις αντεπιθέσεις μας τις εξουδετερώναμε και μόνοι μας με τραγικά λάθη στην επίθεση και εύκολα καλάθια στην άμυνα. Αν και η Μιλάνο δεν παρουσιάστηκε όπως όλοι την περιμέναμε(ως ομάδα της πλάκας) δεν μπορώ να πώ οτι υπάρχει άλλος λόγος για την ήττα πέρα απο το κακό μας πρόσωπο. Και επειδή υπήρχε πολύ γκρίνια για τον κόουτς θα αφιερώσω μερικές σειρές σε αυτόν. Αυτή ηρεμία που τον διακρίνει ώρες ώρες περνάει στον κόσμο αλλά και στους παίκτες ως χαλαρότητα. Εντάξει δεν λέω οτι πρέπει να ουρλιάζει και να χοροπηδάει σαν μαϊμού(ματσόν) αλλά σίγουρα κάποια στιγμή πρέπει να δείχνει πυγμή ωστε να ταρακουνάει και λίγο τους παίκτες. Χαρακτηριστικό αυτής της χαλαρότητας ήταν η φάση του 2ου δεκαλέπτου και ενώ η μπάλλα έχει βγεί έξω για εμάς όπου ο Καλαϊτζής έχει έντονη διαφωνία με τον Μότολα για το σύστημα που πρέπει να ακολουθήσουν στην συγκεκριμένη επίθεση και όλη αυτη η κατάσταση να εξελίσεται ακριβώς μπροστά στα μάτια του Χέρμπερτ. Το λιγότερο που περίμενα ήταν να επέμβει άμεσα (μιας και ήταν μπροστά στους 2 παίκτες και παρακολουθούσε την διαφωνία) και να υποδείξει αυτός το τι ακριβώς πρέπει να γίνει. Αντι για αυτό έμεινε αμέτοχος,  παρακολούθησε την αρκετά έντονη διαφωνία των παικτών και μετά το τέλος της επίθεσης έκανε μια ελαφριά παρατήρηση στον Μότολα... Πέρα απο αυτο το γεγονός με κούρασε λίγο με τις καθυστερημένες αλλαγές τόσο του Τέρι όσο και του Μάσεϊ που τον ξέχασε για ώρα στον πάγκο. Περίεργο μου φάνηκε το γεγονός οτι άν και οι Ράιτ και Τσαλδάρης ήταν σε τραγική μέρα δεν δοκίμασε ούτε στιγμή τον Ηλιαδη(και αυτός είναι ντεφορμέ τελευταία). Για να μην είμαι άδικος με τον προπονητη πιστεύω οτι δεν έχει και τόσο μεγάλο μερίδιο για την εικόνα της ομάδος και βασικοί υπαίτιοι είναι οι παίκτες γιατι όπως και να το κάνουμε με τόση αστοχία και τόσα παιδικά λάθη, τι να σου κάνει ο προπονητής? Δηλαδή στην Γαλλία που παίξανε συγκεντρωμένα για σχεδόν όλο τον αγώνα και δώσανε και ρεσιτάλ άμυνας στο 2ο δεκάλεπτο δεν ήταν η ίδια ομάδα? Πάντως θα το πώ οτι ο κόσμος πιέζει για αποτελέσματα και αυτό έχει δημιουργήσει άγχος στην ομάδα και σε καμμία περίπτωση με γκρίνια και γιουχαρίσματα δεν πρόκειται να βελτιωθεί η κατάσταση. Στήριξη και πάλι στήριξη. Μην βιάζεστε να κρίνετε καταστάσεις γιατι ακόμα είναι αρχή. Δείτε λιγάκι τι γίνεται γενικότερα: ο βάζελος έχανε μέχρι και με 16 πόντους απο το προτελευταίο μαρούσι και ο γάβρος κατάφερε και κέρδισε στην παράταση την ολυμπια λάρισας(αφου πρώτα "αυτοκτονήσανε" οι λαρισαίοι στην κανονική διάρκεια του αγώνα). Ηρεμία, ψυχραιμία και στήριξη στην ομάδα γιατι δεν πρέπει να ξεχνάμε πόσες χαρές έχουμε ζήσει (και θα ξαναζήσουμε) απο την ομάδα μπάσκετ. 'Οσοι έρχεστε για  να γιουχάρετε καλύτερα καθήστε σπίτια σας και βρίζετε την τηλεόραση και όταν η ομάδα φτάσει στα επιθυμητά για εσάς επίπεδα ελάτε τότε...

Επικίνδυνο θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω το σημερινό παιχνίδι απέναντι στην ιστορική Μιλάνο για 3 λόγους. 1) Είναι ίσως η τελευταία ελπίδα των Ιταλών για να ελπίζουν σε πρόκριση, σε περίπτωση ήττας περνάνε μόνο με θαύμα. 2) Έχουν προχωρήσει σε αλλαγές στο ρόστερ τους και ο Μπουλερί που είναι απο τους καλύτερους παίκτες δεν θα αγωνιστεί. Άρα είναι ενα ερωτηματικό ο τρόπος με τον οποίο θα αγωνιστούνε όσο αφορά το "διάβασμα" του παιχνιδιού. 3) Η Μιλάνο φαίνεται να είναι η πιο αδύναμη ομάδα του ομίλου κατι που σημαίνει οτι η νίκη είναι απαραίτητη και θα πρέπει να συνοδευτεί με καλή εμφάνιση. Το γνωρίζουν αυτο όλοι στην ομάδα και είναι ενας παράγοντας που ίσως δημιουργήσει αγχος στους παίκτες μας ιδίως εαν τα πράγματα δεν κυλάνε όπως τα θέλουμε απο την αρχή του αγώνα. Τα 2 επόμενα παιχνίδια με Μιλάνο και Μαρούσι είναι καθοριστικά για την συνέχεια τόσο απο βαθμολογικής πλευράς αλλα πολύ περισσότερο απο ψυχολογικής πλευρας μιας και πρέπει(για μερικούς) η ομάδα να δώσει απαντήσεις μέσα στο γήπεδο για να ξαναπείσει τον κόσμο οτι είναι μια πολυ καλή ομάδα. Σιγουρα είμαστε καλύτερη ομάδα τόσο απο την Μιλάνο όσο και απο τον πανιωνιο(παρόλο που χάσαμε) και πρέπει όλοι οσοι ασχολούνται με το αθλημα να  δούνε οτι ακόμα καμμία ομάδα δεν έχει σταθερότητα στο παιχνίδι της και είναι απολυτως λογικό μιας και οι ομάδες ακόμα "φτιάχνοται" και χρείαζεται χρόνος για να φτάσουν στο επιθυμητό επίπεδο απόδοσης. Στις 21.30 στο Αλεξάνδρειο για άλλη μια μεγάλη ευρωπαϊκη βραδία!

Δυστυχώς κάποιες φορές τυχαίνει να πηγαίνουν όλα στραβά, αυτό λοιπόν έγινε στον σημερινό αγώνα για την ομάδα μας. Τραγική εμφάνιση + κωλοφαρδία αντιπάλου + "ανθρωπάκια με τα γκρί" = ΑΡΗΣ - πανιώνιος 71-81! Ας τα πάρουμε ένα ενα με την σειρά. Καταρχάς η εμφάνιση μας ήταν με διαφορά η χειρότερη φετινή με το ντεφορμάρισμα κάποιων παικτών να γίνεται όλο και μεγαλύτερο. Κακή άμυνα και έλειψη συγκέντρωσης στην επίθεση που οδηγούσε σε κακές επιλογές και παιδαριώδη λάθη. Εκνευριστική ευστοχία των παικτών του πανιωνίου ιδίως απο τα 6.25 (7/10 3π. στο ημίχρονο!!!). Με τον Σάκοτα αγκυροβολημένο έξω απο τα 6.25 να πυροβολάει ασταμάτητα και την μπάλα να καταλήγει πάντα στο καλάθι μας (6/8 3π. !!!) αλλά και τους υπόλοιπους να μην συγχωρούνε ούτε για πλάκα τα ελεύθερα σουτ απο την αρχή μεχρι το τέλος του αγώνα. Και φυσικά το κομπλεξικό διαιτητικό τρίο που άλλαζε πρόσωπα ανάλογα με την έκβαση του αγώνα. Αν και σε όλη την διάρκεια του αγώνα ο πανιώνιος έπαιζε ιδιαίτερα σκληρή άμυνα οι διαιτητές σφυρίζανε ανάλογα με το σκόρ. Στο 1ο δεκάλεπτο σφυρίξανε 8 φάουλ εις βάρος του πανιωνίου, στο 2ο δεκάλεπτο παρόλο που οι Μάσεϊ, Ράιτ και Μότολα κάνανε "μπασίματα" και προσπαθούσανε να βάλουνε την μπάλα κάτω απο το καλάθι σφυρίξανε 5 φάουλ με τα 3 απο αυτά να έχουν γίνει επίτηδες για να μας κόψουν τους αιφνιδιασμούς. Στους ίδιους ρυθμούς κινήθηκαν τα σφυρίγματα των διαιτητών που επέτρεψαν στους αντιπάλους μας να παίζουν ώρες ώρες κάτς αντί για άμυνα με τους παίκτες να βρίσκονται κάτω στο παρκέ χωρίς φυσικά να κερδίσουν καποιο φάουλ. Απο την άλλη πλευρά στο 3ο δεκάλεπτο βαρεθήκαμε να βλέπουμε την ίδια φάση(καλάθι + φάουλ υπερ του πανιωνίου) και να ψαχνόμαστε όλοι που είδανε το φάουλ οι διαιτητές! Και επείδη ήδη αρχίσανε οι καναπεδάκηδες την γκρίνια στα ραδιόφωνα για προπονητή, διοίκηση και απόδοση συγκεκριμένων παικτών, εχω να πώ ψυχραιμία και πάλι ψυχραιμία. Μια ήττα ήταν και τίποτα παραπάνω...

Χωρίς τον Τέρι θα αντιμετωπίσει η ομάδα μας τον πανιώνιο το απόγευμα της κυριακής στο Αλεξάνδρειο Μελαθρο αφου ούτε και σήμερα έφτασε το κοινοτικό διαβατήριο του Μάσεϊ. Αν και αυτη η ιστορία με το διαβατήριο του Μάσεϊ έχει κουράσει, δεν μπορώ να πώ οτι με ανησυχεί ιδιαίτερα. Ο λόγος που δεν ανησυχώ είναι οτι στο ελληνικό πρωτάθλημα όλα κρίνονται στα πλεϊοφ οπου ως τότε σίγουρα θα έχει λήξει αυτό το θέμα. Οσο για το πλεονέκτημα έδρας στα πλεϊοφ, η ιστορία έχει δείξει(πέρσι με οσφπ και άλλες 2 χρονιές προσφάτως με αεκ) οτι δεν είναι αυτό που κρίνει τα πάντα αλλά η αγωνιστική φόρμα των ομάδων σε εκείνους τους κρίσιμους αγώνες. Ακόμα πρεπει να αναγνωρίσουμε οτι η ομάδα μας φέτος είναι πιο δυνατή και κοιτάει στα ματια όλους τους αντιπάλους τόσο εντός όσο και εκτός έδρας! Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τον αυριανό μας αντίπαλο δεν θα ασχοληθώ με το αγωνιστικό κομμάτι του παιχνιδιού γιατι θεωρω οτι η ομάδα μας μαζί με παο και οσφπ είναι μια κλάση πιο ψηλά απο τις υπόλοιπες ελληνικές ομάδες και ιδίως εντός έδρας κατι τέτοια παιχνίδια πρέπει να τα κερδίζουμε σε χαλαρούς ρυθμούς. Το να πώ και εγώ απο την πλευρά μου οτι πρέπει να έρθει ο κόσμος στο γήπεδο το θεωρώ περιτό. Οι λαϊκοί ξεσηκωμοί μέσο ραδιοφώνων και διάφορων φυλλάδων είναι για οπαδούς άλλων ομάδων. Κυριακή στις 17.00 στο Παλέ να θαυμάσουμε για άλλη μια φορά τον ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ του ελληνικού μπάσκετ ΑΡΗ!

Πραγματικά "άγγιξε" την νίκη στην Λιθουανία ο ΑΡΗΣ με μια επική ανατροπή που ενώ βρισκώτανε πίσω με 18 πόντους στην αρχή του 4ου δεκαλέπτου κατάφερε να φέρει το μάτς στον πόντο 68-67 οπου εκεί κρίθηκε στις λεπτομέρειες. Λίγο καποιες επιπόλαιες ενέργειες των παικτών μας, κάποια άστοχα σούτ στην επίθεση, τα κρίσιμα σφυρίγματα έδρας που χαρίσανε οι διαιτητές στους Λιθουανούς και η ευστοχία των αντιπάλων μας απο τις ελευθερες βολές κρίνανε το παιχνίδι. Συγχαρητήρια πάντως πρέπει να δώσουμε στην ομάδα μας για την εμφάνιση του τελευταίου δεκαλέπτου που έδειξε για άλλη μια φορά πόσο μαχητική ομάδα είναι και οτι οι παίκτες μας δεν παρατάνε το παιχνίδι σε κανένα σημείο του αγώνα και κυνηγάνε την νίκη απο την αρχή μεχρι το τέλος. Στενάχωρο θα μπορούσα να χαρακτηρίσω το γεγονός οτι οι παίκτες δεν είχανε καθόλου καθαρό μυαλό στο τέλος και ενώ διεκδικούσαμε την νίκη (73-70 , 10'' πριν την λήξη με δική μας κατοχή μπάλλας) καταφέραμε να δεχτούμε 2 καλάθια μεσα σε 8'' και να χάσουμε και με μια διαφορα 7 πόντων που ίσως παίξει σημαντικό ρόλο στην συνέχεια της διοργάνωσης. Οπως είχαμε πει και πρίν τον αγώνα η συγκεκριμένη ήττα ήταν "εντός προγράμματος" και δεν επηρεάζει τους στόχους της ομάδος μας για την συνέχεια της διοργάνωσης. Σε γενικές γραμμές οι ομάδες δικαιολόγισαν την βαθμολογική τους θέση και ήταν ενα πραγματικό ντέρμπι κορυφής και μην σας φανεί περίεργο εαν στο τέλος ανάμεσα σε εμάς και τους λιθουανους κριθούν οι πρώτες θέσεις του ομιλου. Συνέχεια την κυριακή στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο με αντίπαλο τον πανιώνιο οπου όλοι πρέπει να είμαστε εκεί για να επιβραβεύσουμε την καλή πορεία της ομάδος μας με την παρουσία μας!

Μεγάλος αγώνας διεξάγεται σήμερα το βράδυ(20.15 ώρα Ελλάδος  SSport3 TV) στο Βίλνιους της  Λιθουανίας κόντρα στην Λιέτουβος Ρίτας που μαζί με τον ΑΡΗ μας είναι οι 2 αήττητες ομάδες στην κορυφή του ομίλου. Η λιθουανική ομάδα τα τελευταία 7 χρόνια (τουλάχιστον) έχει μια εξαιρετική πορεία τόσο στις εγχώριες διοργανώσεις όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο με αποκορύφωμα την κατάκτηση του Uleb Cup το 2005 αφου νωρίτερα είχε αποκλείσει και την δική μας ομάδα με εκείνο το άστοχο 3ποντο του Κόλλινς μέσα στην Λιθουανία. Φέτος η Ρίτας δείχνει ιδιαίτερα δυνατή και στην ευρωλίγκα και έχωντας ξεκινήσει δυνατά με 2 νίκες εκτός έδρας (Λε Μάν, Αρμάνι Μιλάνο) και την θριαμβευτική νίκη επι της Μακάμπι θέλει να φτάσει όσο το δυνατό ψηλότερα γίνεται και στην συγκεκριμένη διοργάνωση. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για την δική μας ομάδα. Φέτος θα το πώ για άλλη μια φορά, η ομάδα μας δείχνει πολύ δυνατή και ικανή να κερδίσει οποιονδήποτε αντίπαλο. Κάτι τέτοιο φάνηκε και το σάββατο κόντρα στον πάο στην αθήνα οπου και χωρίς τον Τέρι παραλίγο θα κερδίζαμε τον αγώνα. Αρα και σήμερα το βράδυ η ομάδα μας πρέπει να κοιτάξει στα μάτια τους Λιθουανούς και να παίξει ελεύθερα χωρίς άγχος(δεν υπάρχει βαθμολογική πίεση για το αποτέλεσμα) και να διεκδικήσει την νίκη με όλες τις δυνάμεις τους. Η νίκη σήμερα (εφόσον έρθει) θα έχει ιδιαίτερη σημασία για 2 λόγους. 1) Βαθμολογικά θα έχουμε πάρει άλλους 2 βαθμούς μεσα σε μια πoλύ δύσκολη έδρα και μόνο με αυτοκτονία θα χάσουμε την πρόκριση. 2) Σε έναν όμιλο που υπάρχουν ονόματα σαν της Ουνικάχα(3η στο Final 4 της Αθήνας), της Μακάμπι, της Εφες Πίλσεν αλλά και της Λιέτουβος Ρίτας(που τα τελευταία χρόνια είναι εξαιρετική) θα είμαστε μετά απο 4 αγωνιστικές μόνοι πρώτοι στην κορυφή του ομίλου και αήτητοι! Αυτό το δεύτερο το θεωρώ πολύ σημαντικό, αφού θα είναι και η καλύτερη διαφήμιση για την ομάδα μας! Με πλήρη ομάδα λοιπόν σήμερα το βράδυ για μια απο τις μεγαλύτερες σύγχρονες νίκες μας στον συγκεκριμένο θεσμο για να θυμίσουμε σε όλους οτι ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ΑΡΗΣ είναι και ευρωπαίος!

Αν και πάλεψε μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο η ομάδα μας δεν κατάφερε να πάρει την νίκη απέναντι στους πρωταθλητές ευρώπης και ηττήθηκε με 81-76. Σε τέτοιους αγώνες πρέπει όλοι οι παίκτες να είναι συγκεντρωμένοι και να βγάζουν μέσα στο γήπεδο τον καλύτερο τους εαυτό. Δυστυχώς για εμάς ο Κάστλ βρέθηκε σε πολύ κακή μέρα και σε συνδιασμό με την σημερινή εμμονή του προπονητή μας να τον κρατάει μέσα θα μπορούσα να πώ οτι ήταν ο μοιραίος παίκτης. Έχασε όλα τα αμαρκάριστα σου(2 απο τα οποία στο τέλος θα μπορούσαν να είχαν δώσει άλλη τροπή στο παιχνίδι) και πέταξε στα σκουπίδια 3 εύκολα καλάθια σε αιφνιδιασμό. Απο την άλλη ο Τσαλδάρης εκανε εκπληκτική εμφάνιση κτυπώντας έξω απο τα 6.25 και κρατώντας συνεχώς την ομάδα μας μέσα στο παιχνίδι της νίκης. Για άλλη μια φορά οι παίκτες μας έδειξαν μαχητικότητα μέχρι το τέλος και όποτε προσπαθούσε ο παναθηναϊκος να κτίσει διαφορά ασφαλείας μας γρήγορα ερχόταν η αντεπίθεση μας και ξαναμπαίναμε δυνατά στο παιχνίδι. Αθόρυβη αλλα ουσιαστική η δουλειά των διαιτητών που σε όλη την διάρκεια του αγώνα παίζανε μόνο έδρα. Φυσικά όποιο κραυγαλέο λάθος έγινε απο πλευράς τους έγινε εις βάρος του ΑΡΗ(σύμπτωση!?!?!). Αν και δεν έχει σταθερότητα στο παιχνίδι της ακόμα η ομάδα μας και "ψάχνεται" μερικές φορές μέσα στο γήπεδο, έχει δείξει οτι κοιτάει στα μάτια κάθε αντίπαλο και διεκδικεί την νίκη μέχρι την λήξη του αγώνα χωρίς να τα παρατάει στα δύσκολα. Σίγουρα η προσθήκη του Τέρι μπορεί να αλλάξει τις ισσοροπίες και να μας δυναμώσει αρκετά σαν ομάδα. Το σημαντικό στο ελληνικό πρωτάθλημα ειναι να είσαι έτοιμος στα πλεϊοφ οπου και κρίνεται όλη η χρονία, επομένως μπορούμε να κάνουμε υπομονή μεχρι να τελειώσει αυτη η ιστορία με το κοινοτικο διαβατήριο και μπεί και ο Τέρι στις εγχώριες αγωνιστικές υποχρεώσεις. Θετικό είναι το γεγονός οτι σε κάθε αγώνα φαίνεται η δουλειά που γίνεται απο τον προπονητή μας και βλέπουμε σημαντικά σημάδια βελτίωσης στον τρόπο που αγωνίζεται η ομάδα. Δεν μας "αγγίζει" αυτη η ήττα και κοιτάμε μπροστά για το επόμενο μεγάλο παιχνίδι στην ευρωλίγκα κόντρα στην Λιέτουβος Ρίτας οπου εκεί κάτι χρωστάμε στους λιθουανούς απο παλιά και είναι μια καλή ευκαιρία(μιας και δεν υπάρχει το άγχος για την νίκη) να κερδίσουμε μέσα στην έδρα των λιθουανών και να ακουστεί για τα καλά το όνομα του ΑΡΗ στην φετινή διοργάνωση!

2η συνεχόμενη μαγευτική εμφάνιση του Μάσεϊ και μια ανέλπιστη νίκη κόντρα στην Τσιμπόνα με 77-73 που όπως είχαμε πεί είναι του ύψους ή του βάθους και για κακή μας τύχη ήταν του ύψους(για 35' τουλάχιστον) σήμερα και λίγο έλειψε να μας κάνει την ζημιά! Ευτυχώς υπήρχε για άλλη μια φορα ενας Μάσεϊ απο άλλον πλανήτη και κανωντας τα πάντα σε όλη την διαρκεια του αγώνα εσπρωξε σχεδόν μόνος του την ομάδα στην νίκη!  3 φορές που καταφέραμε να ισοφαρίσουμε σχεδόν το σκόρ οι αντίπαλοι μας μας σε έλαχιστο χρόνο και με χαρακτηριστική ευκολία ξαναφέρνανε την διαφορά στους 9 πόντους  με την σκέψη της ήττας να αρχίζει να κάνει βόλτες στο μυαλό όλων. Η λέξη ήττα όμως δεν πέρασε απο το μυαλό του Μάσεϊ σε κανένα σημείο του αγώνα και με τον Τέρι να δίνει σημαντική βοήθεια κυρίως στην άμυνα ήρθε η ανατροπή. Προσπάθησαν και οι υπόλοιποι παίκτες αλλα πραγματικά η νίκη είναι έργο Μάσεϊ σε ένα παιχνίδι που έδειχνε χαμένο μιας και οι κροάτες όπως και αν πετούσαν την μπάλα αυτή κατέληγε στο καλάθι μας. Φανταστικός ο αμερικανός όχι μόνο στο τρόπο που αγωνίζεται αλλά και στον τρόπο που ζεί και χαίρεται το παιχνίδι, έδειχνε να έχει εκστασιαστεί μαζί με τους 5000 χιλιάδες αρειανούς σε όλο το 2ο ημίχρονο!  Για τον κόσμο που ακολουθεί πιστά αυτήν την ομάδα θα πώ ενα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ και να σταματήσει να ασχολείται με αυτούς που δεν έρχονται στο γήπεδο και γιατί δεν γεμίζει το γήπεδο. Υπάρχει μπασκετικός κόμος που διψάει για επιτυχίες και αυτό το δείχνει έμπρακτα με την ενέργεια που βγάζει κατα την διάρκεια του αγώνα! Στο τελευταίο 5λεπτο που γυρίζαμε το παιχνίδι ηταν απίστευτος ο παλμός που υπήρχε σε όλο το γήπεδο, χαζέψανε όλοι... 3 στα 3 λοιπόν και συνεχίζουμε στον δρόμο προς την μαδρίτη!