Σε μια εξαρχής δύσκολη αποστολή στο ΣΕΦ ο ΑΡΗΣ μας γνώρισε την ήττα από τον Ολυμπιακό με 89-75 με το σύνολο του Γ.Καστρίτη να κερδίζει σε αρκετά σημεία του αγώνα τις εντυπώσεις. Θετικός στην επιστροφή του στα κιτρινόμαυρα ο Βασίλης Χρηστίδης έδειξε ότι σε αυτόν τον ΑΡΗ με τα γνωστά προβλήματα στη θέση των ψηλών μπορεί να δώσει λύσεις. Ξεχώρισε ο Χόχλερ με μια πληθωρική παρουσία, «επέστρεψε» ο Τολιόπουλος στο σκοράρισμα.

ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ ΑΔΙΑΦΟΡΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ

Τι και αν απέναντι μας είχαμε μια από τις καλύτερες ομάδες της Ευρωλίγκας ο ΑΡΗΣ μας εκτέλεσε το πλάνο του χωρίς να υπολογίζει την δυναμική του αντιπάλου. Υψηλή πίεση στην άμυνα, μαχητικότητα στα ριμπάουντ και «χτύπημα» στην επίθεση με κάθε ευκαιρία. Αξιοσημείωτο στοιχείο ήταν οι μάχες κοντά στο καλάθι όπου αν και δεχθήκαμε αρκετά κοψίματα καταφέραμε να βάλουμε κάμποσα καλάθια μέσα από το ζωγραφιστό. Ωστόσο με την ποιότητα που έχει ο Ολυμπιακός και την «ασυλία» από την διαιτησία είναι δύσκολο να διατηρηθείς μέσα στο παιχνίδι. Κρατάμε την καλύτερη εμφάνιση του Χόχλερ από τότε που ήρθε αλλά και  την συνολική προσπάθεια της ομάδας παρά την αστοχία της.

ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΑΝΤΙ-ΣΑΝΟΓΚΟ

 Σε μια χρονική περίοδο όπου ο ΑΡΗΣ καλείται να ξεπεράσει το κενό στους ψηλούς κατάφερε να «μπολιάσει» γρήγορα τον Χρηστίδη και να δείξει ικανός να διαχειριστεί τα προβλήματα του σε μια κομβική περίοδο για την τελική κατάταξη του πρωταθλήματος παρά την ήττα. Απαραίτητη η απόκτηση ενός έμπειρου ψηλού τουλάχιστον μέχρι ο Σανόγκο να είναι απόλυτα έτοιμος.

ΥΓ. Σε κάτι τέτοια παιχνίδια καταλαβαίνεις ακόμη πιο καθαρά πόσο άρρωστη είναι η ελληνική διαιτησία. Μέχρι και η «διαφορά πόντων» προβληματίζει τους διαιτητές αλλά και τους προπονητές …των μόνιμα ευνοημένων.

Με τον δικό του «ξεχωριστό» τρόπο όπως μας έχει συνηθίσει ο ΑΡΗΣ μας στον θεσμό του κυπέλλου κατάφερε να αποκλειστεί από τον Ολυμπιακό. Σε ένα παιχνίδι όπου παρά τις πολλές και σημαντικές απουσίες παίξαμε εξαιρετικά και αξίζαμε την πρόκριση τελικά καταφέραμε να σπαταλήσουμε άλλη μια σπουδαία ευκαιρία. Αυτή τη φορά ο Γκρέι (ξανά)έχασε το πέναλτι λίγα λεπτά πριν το 90’ όπου θα έφερνε την πρόκριση στα ίσια κόντρα στον Ολυμπιακό των 10΄ παικτών. Ξέσπασε ο κόσμος βγάζοντας περισσότερο συσσωρευμένη πίκρα ετών παρά για την σημερινή απογοήτευση.

ΜΠΑΡΟΥΤΟΚΑΠΝΙΣΜΕΝΟΣ ΑΡΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΝΤΡΑ

Με τον Πάρντιου να καταρτίζει την 11αδα με λύσεις ανάγκης και τον πάγκο σχεδόν «άδειο» λίγοι περιμέναμε αυτό που είδαμε στα πρώτα 45’. Ένας ΑΡΗΣ που με το σφύριγμα της σέντρας έβγαζε φωτιές, κυνήγησε το γκολ από νωρίς και έδειξε σε όλους ότι σήμερα είχε κατέβει στο γήπεδο για να προκριθεί παρά τα όποια προβλήματα. Εξαιρετικός ρυθμός, υψηλή ένταση και μαχητικότητα από τους παίκτες μας που στα περισσότερα παιχνίδι έλειπε. Από το σουτ του Ετέμπο μόλις στο 1’, τις 2 ευκαιρίες του Γκρέι αλλά και κάμποσες ακόμη καλές προϋποθέσεις για γκολ φάνηκε ότι μπορούμε να το κερδίσουμε όπως όμως φάνηκε ότι απέναντι μας είχαμε έναν απίστευτο Τζολάκη στο παιχνίδι της ζωής του.  Καλά πατούσε και ο Κουέστα όπου όσες φορές ο Ολυμπιακός προσπάθησε να μας αιφνιδιάσει ήταν εκεί που έπρεπε.

ΤΟ ΕΦΕΡΕ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΚΑΙ ΤΟ ΕΧΑΣΕ

Στο 2ο ημίχρονο ο ρυθμός έπεσε αλλά η θέληση του ΑΡΗ για το γκολ δεν μειώθηκε καθόλου. Οι καλές ευκαιρίες του Πίρσμαν και του Γκρέι στην επανάληψη έπεσαν για ακόμη μια φορά στο τοίχος που ύψωσε ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού.  Το παιχνίδι όμως σημαδεύτηκε λίγο πριν το φινάλε όπου σε μια από τις πολλές καλές κινήσεις του Γκρέι προς την αντίπαλη περιοχή ο Φαμπιάνο του έδωσε την μακρινή μπαλιά. Ο Γκρέι κατάφερε να βρεθεί τετ α τετ με τον Τζολάκη και τον Ντόι από πίσω του να τον τραβάει… ο Τζολάκης κατάφερε να αποκρούσει και πάλι και στο ριμπάουντ ο Ματέο Γκαρσία από 6 μέτρα με όλη την εστία μπροστά και τον Παπασταθόπουλο στη μέση σούταρε στην ευθεία χάνοντας ένα ακόμη από αυτά τα άχαστα που μας στοιχειώνουν. Το χαμένο πέναλτι(από τα 3 πέναλτι που έγιναν εις βάρος μας έδωσε ο Ούγγρος το 1)  του Γκρέι και το γκολ το Ελ Αραμπί σημάδεψαν με τον πιο οδυνηρό τρόπο τη σημερινή αναμέτρηση …παρά την πολύ καλή εμφάνιση των παικτών μας. Καλή εμφάνιση αλλά όχι αρκετή για να μας δώσει τη νίκη-πρόκριση.

ΑΔΙΚΗΣΑΝ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ

Δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις την απόδοση από το τελικό αποτέλεσμα όταν αυτό είναι αρνητικό. Στο ποδόσφαιρο όμως μια στιγμή είναι αρκετή για να σε στείλει στην «κόλαση» ή στον «παράδεισο» και ο ΑΡΗΣ στις δικές του στιγμές κατέληξε στην «κόλαση». Μέχρι όμως αυτή τη στιγμή είδαμε μια ομάδα να βγάζει φωτιές μέσα στο γήπεδο και 11 μηχανάκια υπό τις οδηγίες του Πάρντιου να έχουν εγκλωβίσει τον Ολυμπιακό. Είδαμε τον Πίρσμαν στην καλύτερη του εμφάνιση με τη φανέλα του ΑΡΗ, είδαμε Ντουκουρέ από τα παλιά, είδαμε Μαζικού από τα δεξιά να τα πηγαίνει εξαιρετικά και έναν Μανού μέχρι να τραυματιστεί(ένιωσε ενοχλήσεις) να προσπαθεί να κάνει τη διαφορά. Ο Ιτούρμπε μέχρι να κουραστεί στην επανάληψη ήταν θωρηκτό ενώ το δίδυμο Φαμπιάνο και Μπράμπετς έδειχνε απόλυτα σταθερό στην άμυνα μας. Ακόμη και ο μοιραίος παίκτης του αγώνα ο Γκρέι έκανε άνω κάτω την άμυνα του Ολυμπιακού σε πολλές περιπτώσεις και με λίγη περισσότερη τύχη ή συγκέντρωση θα μπορούσε να είχε σκοράρει. Τώρα το αν έπρεπε ή όχι να σουτάρει ο Γκρέι είναι μια άλλη κουβέντα. Πιο απογοητευτικό όμως από το χαμένο πέναλτι ήταν ίσως η χαμένη ευκαιρία του Ματέο Γκαρσία που έδειξε τη σημερινή γύμνια της ομάδας. Όχι μόνο ο Πάρντιου δεν είχε λύσεις από τον πάγκο αλλά ακόμη και αυτοί που μπήκαν με αποκορύφωμα τον Ματέο δεν πρόσφεραν απολύτως τίποτα. Τι θα μπορούσε να κάνει ο Πάρντιου όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι. Αυτό που έπρεπε να κάνει ο Άγγλος ήταν να κάνει διάφορες αλχημείες για να καλύψει τις απουσίες και να πείσει τους παίκτες που θα αγωνιστούν να τα δώσουν όλα. Και αυτό το κατάφερε. Αδικεί το τελικό αποτέλεσμα την προσπάθεια της ομάδας αλλά υπεύθυνοι για αυτό είναι οι ίδιοι.

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥ «ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ» ΤΡΟΠΟ

Το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει και ο ΑΡΗΣ δεν πήρε την πρόκριση που άξιζε. Μάλιστα κατάφερε να ξαναχάσει με τον δικό του τρόπο σκορπώντας απογοήτευση σε ένα παιχνίδι όπου ήταν πάρα πολύ καλός και το είχε φέρει ακριβώς εκεί που ήθελε. Ατυχία, ανικανότητα, όπως θέλει το βαφτίζει ο καθένας. Το σίγουρο είναι ότι ο ΑΡΗΣ δεν σταματάει εδώ και οφείλει να προχωρήσει μπροστά διορθώνοντας τα λάθη του και... ξορκίζοντας τους δαίμονες του.    

ΥΓ. Ψυχραιμία και κουράγιο σε όλους μας.

Με τον εκστασιασμένο κόσμο να δίνει φτερά στα πόδια των παικτών μας και να λυγίζει την αντίσταση των αντιπάλων μας, η ομάδα πήρε μια σπουδαία νίκη με ξεχωριστή βαθμολογική και ψυχολογική σημασία! Τα μακρινά σουτ των παικτών του μπάογκ και το «σπρώξιμο» από τη διαιτησία δεν ήταν αρκετό όπως αποδείχθηκε. Ο Σανόγκο έγραψε την εισαγωγή, ο Νότε πρόσθεσε μπόλικα κεφάλαια και ο Χάγκινς τον νικηφόρο επίλογο μιας δύσκολης αναμέτρησης που είχε όμως αίσιο τέλος. Ξέφρενο πάρτι στο κατάμεστο Παλέ που με τον παλμό του  κόσμου αλλά και το τελετουργικό με τα χαρτάκια στο τζάμπολ θύμισε κάτι από τα παλιά.

ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ ΑΛΛΑ ΟΙ ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ ΕΙΧΑΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΓΝΩΜΗ

Φουριόζος μπήκε ο ΑΡΗΣ στο πρώτο δεκάλεπτο με τον Νότε να οδηγεί στο σκοράρισμα και τον Σανόγκο να αξιοποιεί ιδανικά τις ασίστ των συμπαικτών του. Νωρίτερα βέβαια φρόντισαν οι διαιτητές να μας δείξουν τα δόντια τους στέλνοντας ουσιαστικά τον Γκούντουιν από νωρίς στον πάγκο με 3 φάουλ …τουλάχιστον τα 2 ανύπαρκτα. Μπόλικα φάουλ από την μια πλευρά, ανοχή στην άμυνα από την αντίπαλη πλευρά, βολές και κάποια μακρινά σουτ ήταν όλο το παιχνίδι του συμπολίτη. Ναι μεν προσπαθούσε ο ΑΡΗΣ να χτίσει μια διαφορά ασφαλείας αλλά κάθε φορά οι διαιτητές ήταν εκεί να τον σταματήσουν με συνεχόμενα σφαλτσοσφυρίγματα.

ΑΝΤΕΞΕ ΣΤΗΝ ΠΙΕΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΧΑΓΚΙΝΣ «ΚΛΕΙΔΩΣΕ» ΤΗ ΝΙΚΗ

Με τους διαιτητές και τα τρίποντα του μπαογκ να συνεχίζουν να προβληματίζουν όλα έδειχναν ότι θα πηγαίναμε σε ένα οριακό και αγχωτικό φινάλε με την πίεση να λειτουργεί εις βάρος μας λόγω έδρας. Έλα όμως που λίγα λεπτά πριν τη λήξη ο Χάγκινς αποφάσισε να αφήσει την χειρότερη εμφάνιση του στην άκρη και να δικαιώσει όλους αυτούς που τον θεωρούν το κορυφαίο γρανάζι της φετινής μηχανής του ΑΡΗ. Όταν η διαφορά έγινε οριακή(+1) και  η μπάλα έκαιγε, βγήκε μπροστά, πήρε όλες τις επιθέσεις με απόλυτη ψυχραιμία και κατάφερε με τη βοήθεια των συμπαικτών του στην άμυνα και στα ριμπάουντ να το μετατρέψει σε μαξιλαράκι νίκης!

ΕΠΑΙΞΕ ΑΝΑΡΧΑ, ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΤΟΥ ΑΛΛΑ ΕΙΧΕ “BALLS”

Χίλιες δύο διακυμάνσεις είχε ο ΑΡΗΣ στην απόδοση του παρόλο που δεν έχασε ποτέ το προβάδισμα στο σκορ. Από το ψυχωμένο ξεκίνημα και το καλό μοίρασμα της μπάλας, πήγαμε σε ένα άναρχο στυλ με αψυχολόγητες επιθέσεις και αμυντικά κενά μέχρι το τελευταίο πεντάλεπτο όπου είδαμε μια άμυνα να βγάζει φωτιές και έναν Χάγκινς στο ρόλο του ηγέτη.  Περισσότερο έμοιαζε ο ΑΡΗΣ να ανταγωνίζεται τον κακό του εαυτό και τα σφαλτσοσφυρίγματα παρά να προβληματίζεται με την ευστοχία των αντιπάλων.  Μπορεί ο Νότε να έκανε ίσως την καλύτερη εμφάνιση του σκοράροντας 26, κλέβοντας κάμποσες μπάλες και κερδίζοντας σημαντικά ριμπάουντ στο τέλος αλλά από την εξίσωση των κορυφαίων δεν γίνεται να λείψουν οι Σανόγκο και Χάγκινς. Ο Σανόγκο πέρα από το εκρηκτικό του ξεκίνημα έδωσε σπουδαίες μάχες κάτω από το καλάθι και έπαιξε καταπληκτικές άμυνες στα κρίσιμα σημεία του παιχνιδιού. Ενώ ο Χάγκινς όπως γράψαμε και πιο πριν ξαφνικά εμφανίσθηκε στο γήπεδο όταν ζόρισαν τα πράγματα και απλά «τελείωσε» τον μπάογκ. Δεν απέφυγε τα λάθη ο Καστρίτης ωστόσο από την στιγμή που το τελικό αποτέλεσμα τον δικαιώνει όλα είναι ανούσιες λεπτομέρειες.

ΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΗΘΕΛΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ

Θέληση, πείσμα, δίψα για τη νίκη εντός και εκτός παρκέ που το διέκρινες με ευκολία ρίχνοντας μια ματιά στις κερκίδες αλλά και στα μάτια των παικτών μας.  Ο κόσμος ήθελε τη νίκη σαν τρελός και το απέδειξε εξαντλώντας τα εισιτήρια της αναμέτρησης με γοργούς ρυθμούς. Αντίστοιχα και η ομάδα ήθελε να σπάσει το αρνητικό σερί των 3 ηττών αλλά και να αποδείξει ότι η εμφάνιση στο παιχνίδι του Α’ γύρου ήταν μια κακή συγκυρία. Οι 3 διαιτητές αποδείχθηκαν λίγοι για να σταματήσουν τον Νότε, τον Σανόγκο, τον Χάγκινς και τα άλλα παιδιά… και το ντέρμπι βάφτηκε κίτρινο! Σπουδαία νίκη σε μια ημέρα όπου το Παλέ θύμισε κάτι από το ένδοξο παρελθόν και όλη η φίλαθλη Ελλάδα κατάλαβε ότι με τους τρελούς οπαδούς του Θεού του Πολέμου δεν τα βάζεις! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ, συνέχισε να τους πονάς!

ΥΓ. Με 50-50 διαιτησία από το ημίχρονο θα είχε τελειώσει το παιχνίδι με 20+ διαφορά.

ΥΓ2. Έγινε η αρχή στις οργανωμένες αντιδράσεις, αναμένουμε ανάλογη και ακόμη πιο δυνατή συνέχεια!

Σε προσωπικό του πάρτι μετέτρεψε ο Μάνου Γκαρθία την σημαντική αναμέτρηση με τον Βόλο πετυχαίνοντας 3 υπέροχα γκολ! Ο Ισπανός με μια μεγαλειώδη εμφάνιση έδειξε την πραγματικά μπορεί να προσφέρει δικαιολογώντας τον ντόρο που έκανε η μεταγραφή του. Δεν απειλήθηκε ο ΑΡΗΣ από το αντιποδόσφαιρο του Βόλου. Ούτε μάσησε από τον διαιτητή Κατοίκο που μαζί με το VAR γράψανε άλλη μια «μαγική στιγμή» στο Ελληνικό ποδόσφαιρο στο διπλό πέναλτι πάνω στον Γκρέι που δεν καταλογίστηκε!

ΑΤΟΛΜΟΣ ΚΑΙ ΤΣΑΠΑΤΣΟΥΛΗΣ

Λίγες ήταν οι επιλογές του Πάρντιου για αυτό το παιχνίδι με την παρουσία του Ντουκουρέ στην βασική ενδεκάδα αντί του Ετέμπο μάλλον να αποτελεί την μοναδική έκπληξη. Επιλογή που δεν μας βγήκε μιας και στο πρώτο ημίχρονο ο Ντουκουρέ μαζί με τους Ματέο Γκαρσία και τον Μαντσίνι έκαναν το ένα λάθος μετά το άλλο ακυρώνοντας με ευκολία κάθε προσπάθεια για ορθολογική επιθετική ανάπτυξη. Έστω και άναρχα ο ΑΡΗΣ βρήκε 2-3 ευκαιρίες που θα μπορούσε εύκολα να σκοράρει αν δεν υπήρχε αυτή η νευρικότητα στα σουτ και στις πάσες των παικτών μας. Η αναποτελεσματικότητα για ακόμη μια φορά έκανε την εμφάνιση της και σημάδεψε την εικόνα μας στο Α’ ημίχρονο.

ΕΠΑΝΑΣΥΣΤΗΘΗΚΕ Ο ΜΑΝΟΥ ΓΚΑΡΘΙΑ ΚΑΙ ΕΣΤΗΣΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΡΤΙ

2’ ήταν αρκετά να δώσει ο Μανού το σύνθημα εκκίνησης  του πάρτι. Μετά από μια εξαιρετική συνεργασία με τον Μαντσίνι, ο Γκάρθια από πλάγια θέση με ένα καλοζυγισμένο σουτ έστειλε την μπάλα στα δίχτυα παρά την καλή κίνηση του τερματοφύλακα του Βόλου. Το 1-0 ήταν η ανάσα που χρειαζόμασταν μιας και ο Βόλος έδειχνε ανήμπορος να απειλήσει. Και από την στιγμή που ο Ισπανός ξεκίνησε τον «χορό» το πάρτι είχε δρόμο ακόμη και πανέμορφα γκολ! ΄Με ένα έξυπνο συρτό σουτ στην ανάποδη γωνία από εκεί που περίμεναν όλοι να σουτάρει έκανε το 2-0 στο 60’ και στο 73’ με ένα μακρινό σουτ ζωγραφιά άφησε άγαλμα τον γκολκίπερ του Βόλου γράφοντας το τελικό 3-0!

ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΟΝ ΒΟΛΟ ΚΑΙ ΤΟ «ΦΟΡΜΑΡΙΣΜΑ» ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΝ ΠΑΙΚΤΩΝ

Μπορεί ο Μανού Γκαρθία να είναι αυτός που έκλεψε την παράσταση αλλά ίσως ο Πάρντιου να είναι ακόμη πιο χαρούμενος από τον Ισπανό που πέτυχε «χατ-τρικ». Τον κρατούσε για τον Βόλο μας είχε πει ο Άγγλος και τελικά δικαιώθηκε πανηγυρικά.  Ο Μανού σίγουρα πήρε τα πάνω του και πλέον διεκδικεί με εμφατικό τρόπο φανέλα βασικού για τη συνέχεια της χρονιάς σε ένα σημείο που ο ΑΡΗΣ χρειάζεται την αποτελεσματικότητα του. Πέρα από τον Μανού ο Πάρντιου είδε τον Νταρίντα να έχει σταθεροποιηθεί σε μια υψηλή απόδοση αλλά και τον Μπράμπετς να δείχνει σε εξαιρετική κατάσταση.  3 παίκτες που σε μεγάλο βαθμό ο καθένας στο πόστο του σήκωσε την ομάδα στις πλάτες του. Ακόμη και οι Εμπακατά(μέχρι να τραυματιστεί) και Οντουμπάτζιο του Β ημιχρόνου φάνηκαν ετοιμοπόλεμοι και ουσιαστικοί στο παιχνίδι τους.  Και όταν ακολουθεί αυτό το σημαντικό παιχνίδι με τον Ολυμπιακό το να έχεις κομβικούς παίκτες σε καλή κατάσταση μπορεί να είναι και το κλειδί της πρόκρισης.

+3 ΒΑΘΜΟΙ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΑΦΗΝΙΑΣΜΕΝΟΣ ΜΑΝΟΥ ΓΚΑΡΘΙΑ

2 πρόσωπα είχε ο ΑΡΗΣ στο παιχνίδι με αυτό του πρώτου ημιχρόνου να είναι αυτό που μας πονάει αγωνιστικά ως τώρα στο πρωτάθλημα. Αν όμως έχεις παίκτες σαν τον Μανού Γκαρθία… τα δύσκολα γίνονται εύκολα και η υπόθεση νίκη απέναντι σε ομάδες που έρχονται να παίξουν αντιποδόσφαιρο όπως ο Βόλος σήμερα καταλήγουν σε πάρτι! 3 φανταστικά γκολάκια από τον Ισπανό αφιερωμένα στον διαιτητή Κατοίκο και τον αόματο συνάδελφο του στο VAR! Όσο για τους «οικογενειάρχιδες» του Βόλου πήραν ακριβώς αυτό που τους άξιζε. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Τι σημασία έχει που έχασε ο Βόλος; Διαιτητής και VAR το χρέος τους το έκαναν!

Με άδεια χέρια γυρίζει για ακόμη μια φορά από το Καραϊσκάκη ο ΑΡΗΣ μας σε ένα παιχνίδι όπου αν δεν δικαιούταν τη νίκη σίγουρα άξιζε την ισοπαλία. Αυτή τη φορά δεν ακυρώθηκαν 2 γκολ για την ομάδα μας αλλά μόνο 1(!!!), ωστόσο κανείς ακόμη δεν έχει ακόμη καταλάβει γιατί ο Πορτογάλος διαιτητής σφύριξε βιαστικά ακριβώς πριν η μπάλα καταλήξει στα δίχτυα. Ένας διαιτητής που σε όλο το παιχνίδι σφύριζε ανάποδα προσπαθώντας να βοηθήσει με κάθε τρόπο τον μετριότατο Ολυμπιακό. Ανοιχτοί λογαριασμοί για τον επαναληπτικό του κυπέλλου που έτσι και αλλιώς για να προκριθείς μια νίκη την χρειαζόσουν…

ΙΔΙΑ ΣΥΝΤΑΓΗ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ

Όπως και την Κυριακή έτσι και σήμερα ο ΑΡΗΣ ήταν σωστά στημένος, δεν επέτρεψε στον Ολυμπιακό να γίνει απειλητικός ενώ ήταν λιγότερο άτολμος όποτε έβγαινε μπροστά. Η είσοδος του Καμαρά στο παιχνίδι έδωσε στον ΑΡΗ αυτή την μαχητικότητα στην επίθεση που έλειπε από το παιχνίδι του πρωταθλήματος ενώ λίγο έλειψε μόλις στο 10’ να χρισθεί σκόρερ όταν οριακά δεν πρόλαβε την παράλληλη σέντρα του Μαζικού.

ΜΕ ΣΦΥΡΙΓΜΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΑΛΛΟΙΩΘΗΚΕ ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Τι και αν το καλό ξεκίνημα του ΑΡΗ μετουσιώθηκε σε γκολ με την ωραία κεφαλιά του Ιτούρμπε μετά από εκτέλεση κόρνερ… ο διαιτητής Τιάγκο Μάρτινς είδε(;) επιθετικό φάουλ κάπου και λίγο πριν η μπάλα καταλήξει στα δίχτυα σταμάτησε το παιχνίδι. Εδώ βέβαια το γράμμα του νόμου λειτουργεί όταν είναι εις βάρος του ΑΡΗ και το VAR δεν μπορούσε να παρέμβει για να διορθώσει ένα ακόμη «λάθος» που μπορεί να μας στέρησε και μια σημαντική νίκη. Μάλιστα αν ισχύει η φημολογία ότι ο διαιτητής σφύριξε κατά λάθος τότε μιλάμε για έναν ακόμη ιστορικό τραγέλαφο στο μίζερο ελληνικό ποδόσφαιρο. Σφύριγμα όπου το «πνίξιμο» της 2^ης κίτρινης κάρτας του Βουρσάι που πατάει πεντακάθαρα τον αντίπαλο του και τα πολλά φάουλ που δεν έδωσε σε σπρωξίματα των παικτών μας στην επίθεση τα κάνει ανάξια αναφοράς…

ΤΟ ΕΦΕΡΕ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΤΟ ΚΕΡΔΙΣΕΙ

Αν κάποιος πιστεύει ότι παίζοντας μέσα στην έδρα του Ολυμπιακού θα κυριαρχήσεις, θα κάνεις μια ντουζίνα ευκαιρίες και θα πετύχεις και 3-4 γκολ μάλλον μπερδεύει το ελληνικό ποδόσφαιρο με κάποιο ηλεκτρονικό παιχνίδι όπου τα γκολ είναι πιο εύκολα και τα παιχνίδια διεξάγονται με ίσους όρους και για τις 2 ομάδες. Στην πραγματικότητα η σημερινή εικόνα και των 2 ομάδων ήταν αναμενόμενη. Από την μια ο κουρασμένος ΑΡΗΣ που σε κάποια φάση ξέμεινε από δυνάμεις  από την άλλη ο φρέσκος Ολυμπιακός με τις πολλές αλλαγές που δεν είχε τη συνοχή που θα ήθελε.  Σε αυτό το παιχνίδι θα γίνουν λίγες ευκαιρίες και αυτός που θα πετύχει το γκολ θα κερδίσει όπως και έγινε. Βέβαια ο ΑΡΗΣ πέτυχε πρώτος το γκολ και πιθανόν αυτός να κέρδιζε αν δεν υπήρχε ο Πορτογάλος διαιτητής να ακυρώσει χωρίς λόγο και αιτία το πεντακάθαρο γκολ του Ιτούρμπε. Φυσικά και θα μπορούσε ο ΑΡΗΣ να είναι πιο τολμηρός, σίγουρα οι παίκτες θα έπρεπε να είναι πιο αποτελεσματικοί στην τελική προσπάθεια και σε καμία περίπτωση αυτές οι στιγμές αδράνειας απέναντι σε μια ομάδα σαν τον Ολυμπιακό δεν είναι αποδεκτές. Με αυτές τις συνθήκες ο ΑΡΗΣ πέτυχε γκολ, είχε δοκάρι, δημιούργησε καλές ευκαιρίες όπως αυτή του Ιτούρμπε και του Μπράμπετς και μόνο στα τελευταία 10’ όπου επήλθε η κούραση φάνηκε ο Ολυμπιακός πιο απειλητικός.

ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΓΚΟΛ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ...ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΤΟΝ ΔΙΑΙΤΗΤΗ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΜΕΤΡΗΣΕΙ

Επαναλαμβανόμενη σύμπτωση παύει να είναι σύμπτωση είτε αυτό έχει να κάνει με την απόδοση της ομάδας μας είτε έχει να κάνει με τον τρόπο που μας σφυρίζουν οι διαιτητές. Όπως λένε κυνικά οι αντίπαλοι μας μετά από τέτοιες «σπουδαίες» νίκες . Στην «λαμπρή» ιστορία του ποδοσφαιρικού Ελλαδιστάν καταγράφηκε άλλη μια ήττα του ΑΡΗ στο Καραϊσκάκη και πλέον ο ΑΡΗΣ μας καλείται να ανατρέψει στο Κλ.Βικελίδης αυτή την κατάσταση.  Απάντηση μας σε αυτή την συνεχόμενη αλητεία πρέπει να είναι η δυναμική στήριξη της ομάδας. Δυναμική στήριξη ώστε να κερδίσουμε την αναποτελεσματικότητα μας, την ατυχία μας, τον διαιτητή που θα μας στείλουν, τους «επιστήμονες» στο VAR και φυσικά τον Ολυμπιακό.

ΥΓ. Με τόσα ακυρωθέν γκολ φέτος η διαιτησία το έχει πάει σε άλλο επίπεδο το πράμα. Πλέον θα αρχίσουμε να απαιτούμε από τους παίκτες μας να σκοράρουν μόνο με μακρινά σουτ για να μην μπορούν να τα ακυρώσουν!

ΥΓ2. Αυτός ο ΑΡΗΣ με αυτή την απόδοση, με άλλους διαιτητές και άλλους VARistes τώρα θα διεκδικούσε στα ίσα το πρωτάθλημα και θα ήταν με το ένα πόδι στην επόμενη φάση του κυπέλλου. Οποιαδήποτε κριτική για το αγωνιστικό μοιραία περνάει σε 2^η μοίρα.

Με ένα ψυχρό γκολ σχεδόν από το πουθενά σε μια στιγμή αδράνειας στα πρώτα δευτερόλεπτα του Β ημιχρόνου ο ΑΡΗΣ μας γνώρισε την ήττα σπαταλώντας την όποια καλή προσπάθεια έκανε κυρίως στα πρώτα 45’. Μια ήττα φυσιολογική όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι μιας και η ομάδα μας μετά το γκολ ποτέ δεν αντέδρασε και αρκέστηκε στο τιμητικό 1-0. Και όλα αυτά κόντρα σε έναν Ολυμπιακό που δεν έκανε κάτι το τρομερό, στο Α’ ημίχρονο είχε λιγότερες ευκαιρίες από εμάς αλλά σίγουρα έδειξε σε όλο το παιχνίδι ότι ήθελε τη νίκη πιο πολύ.

ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΟΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΟΣ

Όπως έπρεπε κατέβηκε η ομάδα σε αυτό το δύσκολο παιχνίδι εκμηδενίζοντας σε όλο το πρώτο ημίχρονο οποιαδήποτε σκέψη του Ολυμπιακού για γκολ ενώ κατάφερε παράλληλα να δημιουργήσει καλύτερες προϋποθέσεις από τον αντίπαλο του για να σκοράρει. Ιδιαίτερα η μεσοαμυντική μας λειτουργία ήταν εξαιρετική ενώ οι παίκτες μας με σχετική ευκολία κατάφερναν να κυκλοφορούν την μπάλα παρόλο που προτιμούσαν να την αφήνουν στα πόδια των αντιπάλων στοχεύοντας στην αντεπίθεση.

ΗΡΘΕ ΤΟ ΓΚΟΛ ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΟ ΧΑΟΣ

Η εικόνα των πρώτων 45’ έδειχνε έναν σκληροτράχηλο ΑΡΗ αποφασισμένο να βάλει τα δύσκολα στον Ολυμπιακό. Έλα όμως που όταν δεν υπάρχει το «κοράκι» στη μέση υπάρχει η επιπολαιότητα μας και αυτές οι κακές στιγμές σαν και αυτή στο πρώτο λεπτό του Β ημιχρόνου που έδωσε την ευκαιρία στον Ολυμπιακό να σκοράρει το γκολ που του χάρισε τη νίκη. Και αν αυτές οι κακές στιγμές κάθε ομάδας είναι κομμάτι του παιχνιδιού και ως ένα σημείο δικαιολογούνται αυτό που ακολουθήσε δεν έχει λογική εξήγηση  εκτός… και αν στην σκέψη του Πάρντιου ήταν να πέσει ο ρυθμός και στο τέλος της αναμέτρησης να χτυπήσουμε μπας και κλέψουμε τον βαθμό. Αυτό ως προς τις σκέψεις μιας και στην πράξη είδαμε τους αντιπάλους μας να ανεβαίνουν πιο ψηλά, να διεκδικούν ένα δεύτερο γκολ και την ομάδα μας αντί να πιέζει και να επιτίθεται πιο μαζικά να αρκείται σε αυτή την ήπια ήττα. Φυσικά και δεν σημαίνει ότι αν ο ΑΡΗΣ μετά το 1-0 πίεζε ψηλά θα γυρνούσε το παιχνίδι αλλά το ότι δεν το προσπαθείς καν και αρκείσαι στο τίποτα πληγώνει.

ΑΝΕΒΑΖΕΙ ΣΤΡΟΦΕΣ …ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ

Κόντρα στο Λεβαδειακό η ομάδα έδειξε σημαντικά στοιχεία βελτίωσης σχεδόν σε όλους τους τομείς εκτός από το γκολ. Λόγω όμως της δυναμικής του αντιπάλου «τεχνικά κομμάτια» που είδαμε μεσοβδόμαδα όπως   οι τοποθετήσεις των παικτών, η σωστή πίεση στην άμυνα και η καλή κυκλοφορία της μπάλας πέρασαν στα ψιλά. Σήμερα απέναντι ίσως στην πιο φορμαρισμένη ομάδα της Ελλάδας αυτή τη στιγμή έδειξε τα ίδια στοιχεία με αρκετά πειστικό τρόπο. Όχι ότι ο ΑΡΗΣ πρέπει να μείνει σε αυτές τις καλές εντυπώσεις αλλά από εκεί που βρισκόμασταν αγωνιστικά στα χαμένα πλέον είναι ορατό ότι ο Πάρντιου γνωρίζει καλύτερα το ρόστερ του αλλά και οι παίκτες ξέρουν καλύτερα τι θέλει ο προπονητής από αυτούς.  Και ας είμαστε ρεαλιστές... ακόμη και με την απόδοση που είχαμε  σήμερα με λίγη τύχη περισσότερη ή μερικά εκατοστά πιο πίσω από την γραμμή του οφσάιντ θα μπορούσαμε να είχαμε φύγει με βαθμό ή βαθμούς.

ΔΕΝ ΡΙΣΚΑΡΕ ΚΑΙ ΑΡΚΕΣΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΗΤΤΑ

Με τις «καλές εντυπώσεις» των πρώτων 45’ επιστρέφει ο ΑΡΗΣ μας από το Καραϊσκάκη όπου γνώρισε την ήττα με ένα γκολ σε μια φάση που δεν φαινόταν δύσκολη. Ναι μεν ο ΑΡΗΣ έδειξε τα «δόντια» του στον Ολυμπιακό και έστειλε το μήνυμα ενόψει των διπλών αναμετρήσεων του κυπέλλου αλλά κάποια στιγμή σε παιχνίδια σαν το σημερινό πρέπει να αρχίσεις να απαιτείς τις νίκες …και όχι να διστάζεις να βγεις μπροστά μην δεχθείς περισσότερα γκολ. Περιμένουμε στο κύπελλο να δούμε έναν ΑΡΗ που δεν θα φοβηθεί τον αντίπαλο του και θα είναι αυτός μέσα στο γήπεδο που με την εικόνα του θα δείχνει ότι θέλει περισσότερο τη νίκη.

ΥΓ. Ήττα εντός προγράμματος μπορεί να πει κανείς αλλά με αυτή την εικόνα του πρώτου ημιχρόνου και το σπάνιο 50-50 που είχαμε σήμερα από τον διαιτητή έπρεπε να αρπάξεις την ευκαιρία.

Με τις απουσίες των Νότε, Γκούντουιν και Σχίζα να περιορίζουν σημαντικά τις δυνατότητες της ομάδας μας, ο ΑΡΗΣ δεν μπόρεσε να κοιτάξει στα μάτια τον Παναθηναϊκό σε κανένα σημείο του αγώνα. Οι παίκτες του Γ.Καστρίτη ξεκίνησαν τραγικά(19-0) και δεν μπόρεσαν ποτέ να μπουν στο «κλίμα» του αγώνα με εξαίρεση κάποια ολιγόλεπτα ξεσπάσματα. Προβληματισμός για την παρατεταμένη αστοχία των παικτών ακόμη και κάτω από το καλάθι…

ΑΝΕΤΟΙΜΟΣ ΓΙΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ

Ανεξάρτητα από την δεδομένη διαφορά δυναμικότητας των 2 ομάδων και τις απουσίες που είχαμε ο ΑΡΗΣ είχε ορθολογικά σχήματα να κατεβάσει απέναντι στον Παναθηναϊκό. Παρόλα αυτά οι αδυναμία του στο κοντρολάρισμα του ρυθμού και η εκνευριστική αστοχία ακόμη και στα πιο εύκολα σουτ δεν του επέτρεψαν να δείξει κάτι το ενθαρρυντικό. Σίγουρα ο αντίπαλος ήταν πολύ πιο δυνατός σε σχέση με το παιχνίδι του Α’ γύρου αλλά τα αγωνιστικά προβλήματα του ΑΡΗ εδώ και κάμποσες αγωνιστικές δεν έχουν να κάνουν με τον αντίπαλο αλλά με τον ίδιο τον κακό του εαυτό. Όσο πιο γρήγορα αποδεχτούμε τις αδυναμίες μας τόσο περισσότερες είναι οι πιθανότητες να διορθωθούν. Διαφορετικά στο επόμενο παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ δεν θα μπορεί να σταυρώσει καλάθι ή να κρατήσει την συγκέντρωση του στην άμυνα η δικαιολογία του «παντοδύναμου» αντιπάλου δεν θα υπάρχει.

Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΔΥΝΑΜΙΚΟΤΗΤΑΣ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΣΕ ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΑΠΟΥΣΙΩΝ

Δεν είχε βλέψεις για κάτι το ιδιαίτερο στο σημερινό παιχνίδι ο ΑΡΗΣ μας και αυτό «βγήκε» στο παρκέ από το 1’’. Ναι μεν υπήρχαν οι απουσίες που έκαναν το έτσι και αλλιώς δύσκολο έργο μας ακόμη δυσκολότερο αλλά η εκνευριστική αστοχία στις «μονότονες» επιθέσεις μας και η αστάθεια μας σε όλα τα κομμάτια του παιχνιδιού είναι προβλήματα που παλεύει εδώ και καιρό να λύσει η ομάδα. Έχουν χαθεί οι ρόλοι στην ομάδα, έχει χαθεί η συνοχή, έχει χαθεί ο ενθουσιασμός. Συνεχίζουμε και ελπίζουμε…

Το αυτονόητο έκανε σήμερα ο ΑΡΗΣ μας απέναντι στον Λεβαδειακό παίρνοντας την πρόκριση στην επόμενη φάση του κυπέλλου. Μπορεί το 1-0 να δείχνει μια οριακή νίκη ωστόσο η ομάδα μας ήταν πολύ καλύτερη του Λεβαδειακού κυκλοφόρησε εξαιρετικά την μπάλα μέχρι το 60’ ενώ είδε την τύχη να της γυρίζει την πλάτη με τα ωραία σουτ των Γκαρθία και Καμάτσο να καταλήγουν στο δοκάρι. Μοίρασε ευκαιρίες ο Πάρντιου και έβγαλε πολύτιμα συμπεράσματα για τη συνέχεια.

ΟΡΕΞΑΤΟΣ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΤΡΕΞΙΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ

Κόντρα σε ότι περιμέναμε λόγω των αρκετών αλλαγών οι παίκτες του Πάρνιου από το σφύριγμα της σέντρας μπήκαν αποφασισμένοι να υπηρετήσουν στο απόλυτο το πλάνο του προπονητή τους. Το μοναδικό και νικητήριο γκολ μπορεί να προήλθε από την εκτέλεση πέναλτι του Μαντσίνι αλλά αυτό δεν ακυρώνει την εντυπωσιακή παρουσία του ΑΡΗ ιδιαίτερα στο πρώτο ημίχρονο. Γρήγορες μεταβιβάσεις, σωστές τοποθετήσεις και αλληλοκαλύψεις στην άμυνα που δεν επέτρεπαν στους αντιπάλους μας να πάρουν ανάσα και να κοιτάξουν προς την εστία μας. Νταμπό και Μάνου Γκαρθία ήταν οι παίκτες κλειδιά της εξαιρετικής εικόνας του πρώτου ημιχρόνου. Από κοντά σε επίπεδα απόδοσης και οι Μαντσίνι, Ετέμπο και Οντουμπάτζιο βοήθησαν τα μέγιστα ώστε ο ΑΡΗΣ να ελέγξει με ευκολία το παιχνίδι. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Καμάτσο που αυτή τη φορά δεν σκόραρε αλλά με την πίεση ψηλά που ασκούσε αλλά και τα τρεξίματα του χωρίς την μπάλα είχε σίγουρα θετικό πρόσημο. Πάντα παίζει ρόλο και ο αντίπαλος αλλά σήμερα ίσως να είδαμε τον ΑΡΗ να κυκλοφορεί την μπάλα πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά από κάθε άλλο παιχνίδι.

ΤΑ «ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ» ΤΟΥ ΠΑΡΝΤΙΟΥ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΑΠΟΔΙΔΟΥΝ

Την ανάγκη να βγουν μπροστά και άλλοι παίκτες έχει εντοπίσει εδώ και καιρό ο προπονητής μας και αυτό ακριβώς επιδίωξε και σήμερα με τις ευκαιρίες που έδωσε στους παίκτες του. Παρά την γκρίνια αρκετών για τα «πειράματα» του Άγγλου ξαφνικά αρχίζουμε να βλέπουμε μέσα στο γήπεδο παίκτες σαν τον Μανού Γκαρθία, τον Νταμπό  και τον Καμάτσο. Παίκτες που φλερτάρουν εδώ και καιρό με την ταμπέλα της «αποτυχημένης μεταγραφής» πλέον δείχνουν ετοιμοπόλεμοι και ικανοί να δώσουν λύσεις στην ομάδα. Μάλιστα και οι 3 λίγο έλειψε να πετύχουν γκολ με την  τύχη όμως να μην τους χαμογελάει. Αν στους παραπάνω προσθέσουμε την επιστροφή του τραυματία Ενκουλού τον «έτοιμο» Νταρίντα και τον «παλιό» Καμαρά που σχεδόν από το αεροδρόμιο σήμερα πρόλαβε και πήρε χρόνο συμμετοχής τότε ο ΑΡΗΣ μας έστω και με λίγη καθυστέρηση ίσως να αρχίζει να αποδίδει τα αναμενόμενα… σύμφωνα πάντα με τις προσδοκίες που υπήρχαν από το καλοκαίρι. Μπορεί στο πρωτάθλημα να έχουμε μείνει πίσω αλλά στο κύπελλο τα πάντα είναι ανοιχτά. Ενώ δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πόσο σημαντικό είναι με την ολοκλήρωση μιας αγωνιστικής σεζόν να υπάρχει και κάποια παρακαταθήκη για την επόμενη.

ΒΡΙΣΚΕΙ ΝΕΟΥΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΑΛΛΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΔΥΣΚΟΛΕΥΕΤΑΙ ΣΤΟ ΓΚΟΛ

Με τον Μαντσίνι να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα ο ΑΡΗΣ πήρε αυτό που ήθελε σήμερα χωρίς να ιδρώσει. Η εικόνα της ομάδας για περίπου 65’ ήταν αρκετά καλή παρά το ροτέισον του Πάρντιου και αυτό ήταν ίσως το σημαντικότερο στοιχείο της αναμέτρησης σε ένα παιχνίδι όπου σίγουρα ο ΑΡΗΣ δικαιούταν περισσότερα γκολ. Παρόλα αυτά η ατυχία ή η αναποτελεσματικότητα αν προτιμάτε στην τελική προσπάθεια εξακολουθεί να αποτελεί το βασικό πρόβλημα της ομάδας μας. Πρόβλημα που θα πρέπει να λυθεί με κάποιο τρόπο αν θέλουμε να πετύχουμε τους στόχους μας.

ΥΓ. Όπως λένε και οι άλλοι… μπορεί να ήρθε η νίκη από την άσπρη βούλα αλλά ήμασταν πολύ καλύτεροι του αντιπάλου. Αν όμως απέναντι μας είχαμε αντί για τον Λεβαδειακό μια «μεγάλη» ομάδα με το «εξυγιαντικό» VAR στο πλευρό της, τώρα θα γκρινιάζαμε για την ατυχία, την αναποτελεσματικότητα μας και φυσικά την διαιτησία.

Πολύ πιο εύκολα από όσο περιμέναμε ο ΑΡΗΣ μας έκαμψε την αντίσταση του Αστέρα Τρίπολης «κλειδώνοντας» την νίκη από το πρώτο ημίχρονο με τα γκολ των Γκαρθία και Φαμπιάνο. Έσπασε και η «γκίνια» του Καμάτσο που αυτή τη φορά την εξαιρετική πάσα ακριβείας του Μαντσίνι την έστειλε στα δίχτυα βάζοντας και αυτός την σφραγίδα του σε ένα παιχνίδι που χαρακτηρίστηκε από την αποτελεσματικότητα των παικτών μας στην τελική προσπάθεια.

ΕΙΧΕ ΠΛΑΝΟ ΚΑΙ ΥΠΟΜΟΝΗ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ

Με τον Μαζικού και τον Γκαρθία να είναι τα νέα πρόσωπα στην ενδεκάδα ο ΑΡΗΣ σε σχέση με το παιχνίδι της Τούμπας είχε περισσότερη ταχύτητα και καλύτερη κυκλοφορία της μπάλας. Τόσο ο Μαζικού από την πλευρά του όσο και ο Γκαρθία είχαν ενεργό ρόλο στην ανάπτυξη της ομάδας μας και αυτό μας έδωσε την δυνατότητα να έχουμε περισσότερες επιλογές στην επίθεση.

ΒΡΗΚΕ ΓΚΟΛ Ο ΓΚΑΡΘΙΑ, ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΣΙΣΤ ΣΤΟΝ ΦΑΜΠΙΑΝΟ Ο ΝΤΑΡΙΝΤΑ

Όσο πιο γρήγορα βρίσκεις γκολ σε παιχνίδια σαν το σημερινό τόσο πιο εύκολα γίνονται τα πράγματα. Ο Γκαρθία με ένα πολύ ωραίο διαγώνιο συρτό σουτ έξω από την περιοχή μόλις στο 19’ έδωσε το προβάδισμα στην ομάδα μας και άνοιξε τον δρόμο για μια εύκολη νίκη. Εύκολη νίκη που επιβεβαιώθηκε με το γκολ του Φαμπιάνο στο 32’ από την ασίστ του Νταρίντα που μόλις στη 2^η εμφάνιση του πείθει ότι μπορεί να βοηθήσει την ομάδα ποικιλοτρόπως. Δεν ήταν μόνο η ασίστ στον Φαμπιάνο ήταν ο τρόπος που συνδυαζόταν με τους συμπαίκτες του, οι τοποθετήσεις του σε άμυνα και επίθεση αλλά και οι φάσεις που προσπάθησε να σκοράρει.

ΑΡΠΑΞΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ Ο ΚΑΜΑΤΣΟ

Οι μικροενοχλήσεις του Γκρέι που τον οδήγησαν νωρίς στον πάγκο έδωσαν την ευκαιρία στον Καμάτσο να αγωνισθεί στην κορυφή της επίθεσης και ο Πορτογάλος αυτή τη φορά δικαίωσε την εμπιστοσύνη του προπονητή του. Κινήθηκε ωραία όσες φορές του δόθηκε η μπάλα, πήρε τις προσπάθειες που μπορούσε και έκανε γκολ την εκπληκτική ασίστ του Μαντσίνι λίγο πριν το τέλος του αγώνα. Και όσο σημαντικό ήταν το γκολ για τον Καμάτσο άλλο τόσο σημαντική ήταν και η ασίστ για τον Μαντσίνι που παλεύει να ανέβει στα επίπεδα απόδοσης πριν το «σήριαλ» της μεταγραφής του.

ΨΑΧΝΕΙ(ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΕΙ) ΝΕΟΥΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Αν και θα περιμέναμε στο Β ημίχρονο με το σκορ στο 2-0 ο ΑΡΗΣ να παίξει ακόμη ελεύθερα ξεδιπλώνοντας τις ικανότητες του στην πράξη είδαμε μια ομάδα να ζορίζεται να κρατήσει μπάλα και να βγει μπροστά με αξιώσεις. Όταν όμως στις μετρημένες καλές ευκαιρίες που σου έχουν δοθεί έχεις πετύχει 2 γκολ από τα πρώτα 45’ και πετυχαίνεις και ένα τρίτο στην επανάληψη όπου ο αντίπαλος κάνει το παιχνίδι του τότε όλα τα υπόλοιπα είναι ανούσιες λεπτομέρειες. Ο Πάρντιου εδώ και καιρό πειραματίζεται με την ελπίδα να βρει νέους πρωταγωνιστές μέσα από το ρόστερ που έχει στη διάθεση του και αυτό ακριβώς έγινε σήμερα. Ο Γκαρθία έκανε τη διαφορά με το γκολ που πέτυχε αλλά και την συνολική του παρουσία όσο αγωνίσθηκε. Ο Μαζικού κάλυψε όλη την πλευρά πολύ καλύτερα από τον  Πίρσμαν ενώ και ο Καμάτσο στο ρόλο του αντικαταστάτη του Γκρέι στην κορυφή της επίθεσης την έκανε την δουλειά του. Αν στους 3 παραπάνω προσθέσουμε και τον Νταρίντα τότε ίσως μπορούμε να πούμε ότι οι δοκιμές του Πάρντιου αρχίζουν να πιάνουν τόπο. Δοκιμές σε μεγάλο βαθμό απαραίτητες μιας και οι απρόσμενοι τραυματισμοί, οι πιθανές αποχωρήσεις επιβάλλουν ένα «ξεκαθάρισμα» του ρόστερ ώστε να φανεί σε ποιους μπορεί να υπολογίζει ο Πάρντιου για το κάτι παραπάνω. Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι διανύουμε περίοδο μεταγραφών οπότε αυτές οι δοκιμές θα βοηθήσουν ώστε να γίνουν οι απαραίτητες διορθωτικές κινήσεις.

ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΟΙ 3 ΒΑΘΜΟΙ

Ένα από τα πιο «ξεκούραστα»  παιχνίδια της  φετινής αγωνιστικής σεζόν παρακολουθήσαμε σήμερα στο Κλ.Βικελίδης με τον ΑΡΗ μας να έχει την αποτελεσματικότητα που χρειάζεται στην τελική προσπάθεια. Πρώτο γκολ για τον Μανού, πρώτο γκολ(στο πρωτάθλημα) για τον Καμάτσο, ασίστ από τον πολύτιμο Νταρίντα, γεμάτη παρουσία από τον Μαζικού σε ένα παιχνίδι όπου ο Πάρντιου έψαξε και βρήκε αυτή τη φορά νέους πρωταγωνιστές για την ομάδα μας! Σίγουρα χρειάζεται περισσότερη διάρκεια στο ενενηντάλεπτο αλλά η ευστοχία στην τελική προσπάθεια είναι αυτή που κάνει από την αρχή της σεζόν τη διαφορά. Σήμερα ο ΑΡΗΣ ήταν αποτελεσματικός και όλα έγιναν εύκολα και ωραία! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Μια ανάσα από τη νίκη έφθασε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στην Πάτρα αλλά τελικά δεν τα κατάφερε και γνώρισε την ήττα χάρη σε ένα τρίποντο 2΄΄ πριν το φινάλε. Προβληματική η εικόνα της ομάδας που ιδίως στην επίθεση δεν ήξερε τι έκανε όπως και στα αμυντικά ριμπάουντ όπου έχαναν το ένα μετά το άλλο. Ωστόσο η μέτρια παρουσία του ΑΡΗ μας δεν ήταν η αιτία της ήττας μιας και οι 3 διαιτητές της αναμέτρησης που φρόντισαν να μονοπωλήσουν το ενδιαφέρον.  Ίσως να καταγράφηκε και ένα μπασκετικό ρεκόρ σήμερα στην Πάτρα με τους πόντους από βολές του Προμηθέα να πλησιάζουν το 50% των πόντων που πέτυχε!

ΜΕ ΟΔΗΓΟ ΤΟΝ ΧΑΓΚΙΝΣ

Από το ξεκίνημα της σεζόν έχουμε τονίσει αρκετές φορές ότι ο Χάγκινς είναι ο πιο κομβικός παίκτης του φετινού ΑΡΗ. Όταν έχει την μπάλα ο Χάγκινς στα χέρια του τότε τα πάντα ρολάρουν πιο σωστά. Από το κατέβασμα της μπάλας μέχρι και την τελική προσπάθεια που θα πάρει και τις ασίστ που μοιράζει. Κάπως έτσι ο ΑΡΗΣ μπήκε καλά στο παιχνίδι και έδειξε στον Προμηθέα ότι είχε στο μυαλό του μόνο την νίκη.

ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ ΚΑΜΙΚΑΖΙ ΣΕ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΑΡΩΔΙΑ

Όποια και αν ήταν η εικόνα του ΑΡΗ ελάχιστη σημασία είχε μιας και οι 3 διαιτητές είχαν σήμερα ξεκάθαρη αποστολή. Να κερδίσει πάση θυσία ο Προμηθέας. Κάθε ανάσα των παικτών μας και από ένα φάουλ… ενώ ας μην ξεχνάμε τα εκτός φάσης φάουλ, την υπερβολική ανοχή στο ξύλο που έτρωγαν οι παίκτες μας κάτω από το καλάθι και φυσικά τις 2 τεχνικές εφεύρεση με αποκορύφωμα την 2^ή  λίγα δευτερόλεπτα πριν την λήξη. Μια τεχνική ποινή την οποία δεν κατάλαβε κανείς γιατί δόθηκε και ουσιαστικά έδωσε με αυτόν τον τρόπο τον πρώτο λόγο στον αντίπαλο μας για να πάρει τη νίκη. Οι 18 βολές που βάρεσαν περισσότερες και τα 5 παραπάνω φάουλ που χρεωθήκαμε δεν αποτυπώνουν ούτε στο ελάχιστο τον εμετικό τρόπο με τον οποίο σφύριζαν οι 3 διαιτητές.

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΙΑ ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ

Όπως φάνηκε και σήμερα, ότι έχτισε ο Γ.Καστρίτης και οι παίκτες του στο ξεκίνημα της χρονιάς μετά τον τραυματισμό του Χάγκινς και τον ερχομό του Μήτρου-Λόνγκ έχει γκρεμιστεί οριστικά. Η ομάδα έχει χάσει κάθε ίχνος συνοχής σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού της ενώ όταν απουσιάζει ο Χάγκινς από το παρκέ κάθε επίθεση μας μοιάζει με λαχνό λαχείου. Όταν μάλιστα στα τελευταία παιχνίδια χάνεις και την μάχη των ριμπάουντ τόσο εντυπωσιακά τότε κάτι έχει στραβώσει για τα καλά. Δεν γνωρίζω τις δυνατότητες και τις σκέψεις της διοίκησης σε σχέση με το ενδεχόμενο αντικατάστασης κάποιου ή κάποιων ξένων παικτών αλλά αν υπάρχει αυτή η προοπτική τότε τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για να προχωρήσει. Το παλεύει ο Καστρίτης αλλά ίσως και να μην χωράνε αυτοί οι παίκτες μαζί λόγω του προσωπικού αγωνιστικού στυλ. Μήτρου Λόνγκ και Τολιόπουλος είναι σχεδόν ίδιου στυλ παίκτες και όταν παίζουν ταυτόχρονα μπερδεύονται. Ενώ και ο Νότε που απαλλάχθηκε(ορθώς) από το κατέβασμα της μπάλας εξακολουθεί να μην ξέρει πως να διαχειριστεί τις δυνατότητες τους. Στους ψηλούς τα πράγματα είναι οριακά και απλά ανεχόμαστε μετριότατες εμφανίσεις με κάποιες εκλάμψεις. Ή το ξαναπαίρνεις από την αρχή το πλάνο Καστρίτη ή ξεκινάς τις αλλαγές προσώπων. Διαφορετικά δύσκολα αυτοί οι παίκτες να μπολιάσουν ξανά όλοι μαζί όπως στην αρχή.

ΣΑΝ ΠΡΟΒΑΤΟ ΣΤΗΝ ΣΦΑΓΗ

Δεν ήταν καλός ο ΑΡΗΣ σήμερα στην Πάτρα και αυτό είναι κάτι που δεν κουκουλώνεται. Η ομάδα του Γ.Καστρίτη εδώ και καιρό έχει χάσει τη συνοχή της και συνεχίζει να προβληματίζει…  Ψιλά γράμματα όμως όλα τα παραπάνω μιας και ακόμη και έτσι ο ΑΡΗΣ ήταν καλύτερος του αντιπάλου του και αν δεν υπήρχε η «μαφία της διαιτησίας» θα πανηγυρίζαμε ακόμη μια νίκη. Με αυτούς τους διαιτητές όμως ο ΑΡΗΣ μόνο με θαύμα σαν και αυτό που λίγο έλειψε να γίνει θα έφευγε με τη νίκη. Είναι ξεκάθαρο πλέον ότι η διαιτησία όσο θα σε βρίσκει αδύναμο αγωνιστικά θα σε πατάει. Ας ασχοληθούν λοιπόν οι «υπεύθυνοι» εντός και εκτός γηπέδου για το πως αυτός ο ΑΡΗΣ θα δυναμώσει ώστε να κερδίζει και τη διαιτησία. Γιατί ΑΡΗ μου δεν γίνεται αλλιώς…

ΥΓ. Παιχνίδι παρωδία σε ένα πρωτάθλημα παρωδία όπου το 90% των παιχνιδιών κρίνονται από τη διαιτησία.

ΥΓ2. Στο σύγχρονο μπάσκετ και η αντικατάσταση ξένων παικτών είναι κομμάτι του παιχνιδιού.