Έσπασε το σερί των νικηφόρων αγώνων μέσα στην τουρκία μιας και η ομάδα μας δεν κατάφερε να πάρει την νίκη και να κλειδώσει την πρόκριση και την πρώτη θέση. Βέβαια μετά και απο την χθεσινή ήττα του πανελληνιου στο ισραήλ η ομάδα μας χρειάζεται μόλις μια νίκη στα 2 παιχνίδια που έχουν απομείνει με Μπνέι Χάσαρον εκτός ή με τον πανελλήνιο εντός και όπως όλοι καταλαβαίνετε η υπόθεση πρόκριση βρίσκεται καθαρά στα χέρια μας. Τι έφταιξε λοιπόν χθές και η ομάδα μας δεν κατάφερε να πάρει την νική όπως έκανε πριν 1 εβδομάδα ενώ είχε χθες στην διάθεση της και τον Σπένσερ Νέλσον αλλά και τον Σάββα Ηλιάδη που κατα την γνώμη μου ηταν οι καλύτεροι παίκτες χθές? 'Εχω 2 εκδοχές διαλέξτε και πάρτε... 1) Σχεδόν σε όλη την διάρκεια του αγώνα οι παίκτες μας δεν μπόρεσαν να ανταπεξέλθουν στην μάχη των ριμπάουντ δινωντας συνεχώς στους τούρκους  δευτερες και τρίτες ευκαιρίες για να πετύχουν το καλάθι.  Ακόμη σε καθοριστικά σημεία του αγώνα δεν είχαν την κατάλληλη συγκέντρωση στην επίθεση κάνωντας λάθος επιλογές και ξεχνώντας την σωστή ομαδική δουλειά που έχει οδηγήσει σε τόσες νίκες και καλές εμφανίσεις απο την αρχή της χρονιάς. 2) Η δεύτερη εκδοχή έχει να κάνει με κάτι γνωστό απο τα παλιά που πρέπει απλά και πάλι να συνηθίσουμε αλλά φυσικά αυτό δεν θα μας εμποδίζει να λέμε αυτό που βλέπουμε σε κάθε παιχνίδι. Ενω λοιπόν η ομάδα μας δεν είχε αρχίσει καλά το παιχνίδι και είχε βρεθεί απο νωρίς πίσω στο -9 στην συνέχεια σοβαρεύτηκε, ΒΡΗΚΕ ΡΥΘΜΟ και πήρε τα ηνία του αγώνα φτάνωντας και στο +4 με 24-28. Όλα έδειχναν οτι ο ΑΡΗΣ θα ήταν σκληρός αντίπαλος και το παιχνίδι θα ήταν ντέρμπι μέχρι το τέλος του αγώνά. Έτσι έλεγε η κοινή λογική χωρίς να υπολογίζει την αντίδραση του κόουτς Ματζόν όπου σε εκείνο το χρονικό σημείο χωρίς λόγο(φάουλ, κούραση, κακή απόδοση παικτών) άλλαξε όλη την 5άδα! Το αποτέλεσμα της τουρκ τέλεκομ με την 2η πεντάδα του ΑΡΗ στα επόμενα λεπτά ήταν ενα σερί 18-2 με το σκορ να φτάνει στο 42-30 και του τουρκους να κρατάνε αυτήν την διαφορά ως στο τέλος του αγώνα... Οι αμερικάνοι όπου είναι και οι ιδρυτές της καλαθοσφαίρισης έχουνε βγάλει αυτήν την περίφημη έκφραση "ON FIRE" όπου αναφέρεται σε "ζεστούς" παίκτες που πετυχαίνουν συνεχόμενους πόντους χωρίς να μπορούν να τους σταματήσουν οι αντίπαλοι τους. Όταν λοιπόν κάποιος παίκτης είναι ON FIRE του δίνεις την μπάλα να σκοράρει και δεν το πετάς στον πάγκο... Αυτή η τακτική "μαγκιάς" προπονητών που εφαρμόζεται ακόμη και απο κορυφαίους σαν τον Ομπράντοβιτς δεν πιάνει ούτε στον παο που πραγματικά έχει 10 παίκτες πενταδάτους(και όχι σαν τον ΑΡΗ όπου υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ βασικών και αναπληρωματικών) και το έχει πληρώσει σε αρκετούς αγώνες με πιο πρόσφατο το παιχνίδι με την Μπαρτσελόνα όπου η μεγάλη μπάρτσα διέλυσε τον παο εντός έδρας χάρη σε 5 με 7 παίκτες που βασίστηκε η ισπανική ομάδα και όχι σε ενα άχαρο, ανούσιο ροτέισον που προσπαθουν κάποιοι εγωϊστές προπονητές να εφαρμόσουν... Φυσικά για άλλη μια φορά θα τονίσω οτι οποιαδήποτε κρίση μου προς τον προπονητή Αντρέα Ματζόν δεν έχει να κάνει με την συνολική αξία του προπονητή ή και με την μέχρι τώρα πολύ καλή πορεία της ομάδος μας  αλλά πιστεύω οτι δεν είναι σωστό όταν γίνεται κάτι λάθος να σφυρίζουμε όλοι αδιάφορα σαν να μην έγινε τίποτα... Παρόλα αυτά τίποτα δεν έχει χαθεί και η τύχη της ευρωπαϊκής μας πορείας είναι στα χέρια μας. Έχω ήδη κλείσει εισητήρια για Τορίνο και δεν θέλω να χαλάσει αυτή η εκδρομή με τίποτα! Για όσους στεναχώρησε η δευτερη μου εκδοχή για την χθεσινή ήττα κρατήστε  μόνο την 1η :)