Ολοκληρώθηκε η σεζόν για τον μπασκετικό ΑΡΗ προσθέτοντας άλλη μια αναμενόμενη… βαριά ήττα από τον Παναθηναϊκό. Περισσότερο το μυαλό παρά η διάθεση έλειπε από την πλειοψηφία των παικτών σήμερα αλλά και τον Γ.Καστρίτη που και αυτός με το κοουτσάρισμα του έδειξε ότι το μυαλό όλων βρισκόταν ήδη στην επόμενη μέρα. Τίποτα όμως από όλα αυτά δεν άγγιξαν τον ηρωικό κόσμο που βρέθηκε και σήμερα στο Παλέ που πέρα από τον παλμό που είχε σε όλη τη διάρκεια του αγώνα στο φινάλε πρόσφερε απλόχερα σε  όλη την ομάδα το ζεστό του χειροκρότημα.

ΕΔΕΙΞΕ ΔΙΑΘΕΣΗ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

Ήθελαν οι παίκτες μας αλλά δεν μπορούσαν όπως φάνηκε στο παιχνίδι να παραμείνουν ανταγωνιστικοί. Με το που ξέφυγε ελαφρώς ο Παναθηναϊκός στο τέλος της Α’ περιόδου οι παίκτες μας παρέδωσαν σώμα και πνεύμα και έκαναν και σήμερα από αρκετά νωρίς το παιχνίδι μια τυπική διαδικασία. Νετζήπογλου και Λόκετ ήταν ίσως οι μοναδικοί διασωθέντες στον αγώνα μιας και έδειξαν ιδιαίτερο ζήλο κάθε δευτερόλεπτο που ήταν πάνω στο παρκέ. Ιδιαίτερα αρνητική εντύπωση προκάλεσαν και οι εμπνεύσεις του Καστρίτη με σχήματα και επιλογές άνευ λογικής που θύμιζαν περισσότερο φιλική αναμέτρηση σε κεκλεισμένων των θυρών αγώνα.

ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ

Μόνο σαν ανέκδοτο μπορεί να ακουσθεί ότι η χρονιά ήταν πετυχημένη επειδή ο ΑΡΗΣ τερμάτισε 7^ος ύστερα από κάμποσα χρόνια. Ωστόσο αυτοί οι παίκτες υπό την καθοδήγηση του Γ.Καστρίτη κατάφεραν να αποφύγουν τα επικίνδυνα σενάρια σχετικά νωρίς μέσα από ένα ελκυστικό στυλ παιχνιδιού που μας είχε λείψει. Ελκυστικό μπάσκετ και ωραίες νίκες προσπερνώντας αλλεπάλληλους τραυματισμούς και σημαντικές αναπάντεχες απώλειες. Η αγωνιστικότητα και το πείσμα όλων των παικτών ανεξαιρέτως είναι αυτό που μας μένει και για αυτό η ομάδα χειροκροτήθηκε στο τέλος και ας υπάρχει η πίκρα από τον τρόπο που χάθηκε η 5^η θέση.

ΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ

Τίτλοι τέλους έπεσαν σήμερα στο Παλέ με μια κακή εμφάνιση που δεν ταίριαζε στον φετινό ΑΡΗ. Κάτι όμως που δεν εμπόδισε τον κόσμο να αναγνωρίσει την όλη αξιόλογη προσπάθεια από την αρχή της χρονιάς και στο τέλος αποθέωσε τον Γ.Καστρίτη και τους παίκτες του.  Ένα μπράβο αξίζει και στη διοίκηση που κατάφερε να κρατήσει την ομάδα όρθια σε μια πολύ δύσκολη σεζόν από πολλές απόψεις. Μακάρι αυτό που είδαμε φέτος να αποτελέσει ένα σκαλοπάτι για καλύτερες ημέρες και έναν ΑΡΗ που θα μας κάνει να πιστέψουμε ότι αυτές οι τελευταίες μαύρες χρονιές ανήκουν οριστικά στο παρελθόν.

ΥΓ. Για τη διαιτησία σωτηρία δεν υπάρχει! Ακόμη και τα νέα φυντάνια παλεύουν να γίνουν πρωταγωνιστές… για μια θέση στον «πράσινο ήλιο».