Επιτέλους ύστερα από ένα ανεπανάληπτο σερί 16 αγώνων που παρακολουθήσαμε ως τώρα σε μπάσκετ και ποδόσφαιρο χωρίς νίκη ήρθε επιτέλους η στιγμή και για εμάς να φύγουμε από το γήπεδο με το χαμόγελο στα χείλη! Όπως ήταν αναμενόμενο η ομάδα μας κατάφερε να κερδίσει σχετικά εύκολα τον Ίκαρο όπου ήταν με διαφορά η πιο αδύναμη ομάδα που αντιμετωπίσαμε ως τώρα.  Χάρη στον επιθετικό οίστρο των Ταπούτο και Τζέιμς όπου είχαν και οι 2 μαζί το πολύ καλό 7 στα 12 σουτ τριών πόντων από την αρχή πήραμε κεφάλι στο σκορ, χτίσαμε σταδιακά μια διαφορά ασφαλείας που κυμαινόταν μεταξύ 10 με 15 πόντους και κάπως έτσι φθάσαμε στην νίκη. Μαυραϊδής, Βεργίνης και Μόλντροου είχαν κάποιες καλές στιγμές αλλά χωρίς να κάνουν κάτι το ιδιαίτερο. Τσαλδάρης και Ντέιβις σχεδόν σε ολόκληρη την διάρκεια του αγώνα ψάχνανε να βρουν τον καλό τους εαυτό με τον Τσαλδάρη από την μια να παίζει εξαιρετική άμυνα, να κλέβει μπάλες και να μοιράζει ασίστ και από την άλλη να έχει "σπάσει" τα καλάθια και να κάνει το ένα ανόητο λάθος μετά το άλλο... Σίγουρα αν θέλουμε να δούμε έναν καλύτερο ΑΡΗ αυτοί οι 2 παίκτες θα πρέπει να βελτιώσουν αισθητά την απόδοση τους. Μπορεί να ήρθε η νίκη που τόσο πολλοί είχαμε ανάγκη αλλά αν το δούμε λιγάκι το θέμα πιο ψυχρά ουσιαστικά δεν είδαμε την βελτίωση που θα θέλαμε. Όπως είχαμε αναφέρει και πριν το παιχνίδι ο Ίκαρος όπως και εμείς είναι από τις σχετικά αδύναμες ομάδες κάτω από το καλάθι. Όταν ο όμως ο Μπέινς, ο μοναδικός ψηλός που είχε ο Ίκαρος και ως τώρα στο πρωτάθλημα είχε 12.8 πόντους μ.ο. και 8.8 ριμπάουντ ανά αγώνα κάνει το παιχνίδι της ζωής του με 27 πόντους και 13 ριμπάουντ θυμίζοντας κάτι από Πάτρικ Γιούινγκ τότε νομίζω ότι στον τομέα που έπρεπε να δουλέψει η ομάδα και να δείξει με κάποιον τρόπο ότι βελτιώνεται είχαμε ακριβώς τα ίδια προβλήματα. Καλός ο Ταπούτος επιθετικά αλλά αμυντικά αποτελεί μια "τεράστια τρύπα" και δεν δείχνει την παραμικρή διάθεση να πάρει καλή θέση κάτω από το καλάθι ή να κρατήσει τους αντίπαλους ψηλούς έξω από το χρωματιστό... Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Μόλντροου που παρά την έφεση του στα κοψίματα διαρκώς απουσιάζει από όλες τις φάσεις όπου γίνεται η μάχη των ριμπάουντ, δεν έχει ιδέα πως πρέπει να αντιμετωπίσει τους αντίπαλους ψηλούς και παρόλο που οι λέξεις block out προέρχονται από την πατρίδα δείχνει να μην ξέρει την σημασία τους... Ο Κρούσιτς αν και στις πρώτες εμφανίσεις του είχε αφήσει υποσχέσεις για κάτι καλό δείχνει και αυτός πολύ λίγος την ίδια στιγμή που ο Τσαϊρέλης που τον γνωρίσαμε σαν   4άρι στην θέση του σέντερ που τον χρησιμοποιεί ο Β.Αλεξανδρής δεν μπορεί να ανταποκριθεί. Με τα σημερινά δεδομένα δεν βλέπω πως μπορεί να λυθεί το πρόβλημα κάτω από το καλάθι. Σίγουρα ο Μπόγρης που πολύ πιθανόν από τον επόμενο αγώνα να μπορεί να αγωνιστεί να δώσει κάποιες λύσεις αλλά και πάλι αν δεν προχωρήσουμε στην αντικατάσταση του Μόλντροου με κάποιον σαφώς πιο έμπειρο ψηλό θα είμαστε μονίμως ευάλωτοι στο παιχνίδι των αντίπαλων ψηλών και ο κάθε Μπέινς θα περιμένει να παίξει με τον ΑΡΗ για να κάνει το παιχνίδι της ζωής του...  Ακολουθεί ρεπό για την ομάδα μας και σε 2 εβδομάδες αντιμετωπίζουμε τον Ολυμπιακό στο Παλέ. Εύχομαι μέχρι τότε οι "νοικουραίοι" να μας έχουν απαλλάξει από την παρουσία τους και εκείνη η αναμέτρηση να έχει τον χαρακτήρα γιορτής για την αλλαγή σελίδας του ΑΡΗ μας! Θα αναμένουμε με αγωνία τα ευχάριστα μέσα στις επόμενες ημέρες. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!