Έκανε το καθήκον του ο ΑΡΗΣ χθες το βράδυ και πήρε την σημαντική νίκη κόντρα στην Χάποελ Ι. διατηρώντας την έδρα του απόρθητη και μένοντας μόνος πρώτος στον όμιλο με 2 νίκες τις 2 πρώτες αγωνιστικές. Για 30' περίπου η ομάδα μας εντυπωσίασε με τον ρυθμό της, την επιθετική της δεινότητα, είχε τον απόλυτο έλεγχο του παιχνιδιού και όλα έδειχναν οτι θα είχαμε ενα απολαυστικό ήσυχο βράδυ με το μυαλό όλων μας να είναι στο αν θα καταφέρουμε να φτάσουμε στους 100 πόντους! Και ενώ όλα λειτουργούσαν μια χαρά και η διαφορά είχε φτάσει στο +18 ξαφνικά η ομάδα μας βραχυκύκλωσε και έκανε 7' περίπου να βάλει καλάθι και το ματς λίγο πριν το φινάλε έγινε ντέρμπι με τους Ισραηλινούς να ισοφαρίζουν το παιχνίδι δείχνοντας ασταμάτητοι στην επίθεση όπου πυροβολούσαν απο παντού σε δαιμονιώδη ρυθμό! Εκεί λοιπόν στο κρίσιμο σημείο νομίζω οτι φάνηκε η διαφορά του φετινού ΑΡΗ με τις προηγούμενες χρονιές που όταν έφτανε το παιχνίδι σε ανάλογο σημείο όλοι οι παίκτες μας κρυβόντουσαν και η μπάλα στην επίθεση έμοιαζε με βόμβα έτοιμη να εκραγεί και λογικά(σύμφωνα πάντα με τους παίκτες που είχαμε) όλοι θέλανε να την αποφύγουν. Φέτος όμως φαίνεται να συμβαίνει εντελώς το αντίθετο και οι παίκτες μας όχι μόνο να δείχνουν ιδιαίτερο ζήλο για το ποιος θα πάρει το κρίσιμο σουτ αλλά δείχνουν και μια αυτοπεποίθηση που σοκάρει τον αντίπαλο. Ρίτσαρντσον, Ντίκσον και Μάιλς πέτυχαν κρίσιμους πόντους και καθάρισαν ενα παιχνίδι που εαν δεν είχανε παρασυρθεί οι παίκτες μας στο +18 θα μπορούσε να είχε ολοκληρωθεί πολύ πιο χαλαρά. Εντυπωσιακό το γεγονός οτι 5 παίκτες μας είχαν διψήφιο αριθμό πόντων χωρίς μάλιστα ανάμεσα σε αυτούς να είναι οι Κλάρκ & Μάιλς που το συνηθίζουν κάτι που δείχνει οτι ο ΑΡΗΣ έχει πλούσιο ρόστερ και εξαιρετικές λύσεις απο τον πάγκο. Μοναδική πινελιά που λείπει ως γνωστόν είναι ενας ποιοτικός ψηλός που σήμερα αν και οι Μπέτς, Ντικούδης, Σκορδίλης προσπάθησαν και πρόσφεραν ως ενα βαθμό στην ομάδα ήταν πολλές οι φορές που οι εξαιρετικές ασίστ των Ντίκσον και Μάιλς αντί να γίνουν εύκολοι πόντοι καταλήγανε σε ανόητα λάθη. Που να είχες ενα Μάσεϊ να δεχόταν αυτές τις εκπληκτικές πάσες απο τους περιφερειακούς μας. Θα είχε σπάσει το καλάθι. Ευχάριστο χρώμα στις κερκίδες του Παλέ έδωσαν οι οπαδοί της Χάποελ. Σχεδόν 200 άτομα ντυμένοι στα χρώματα της ομάδος με σημαίες και τύμπανα προσπαθούσαν να μας κοντράρουν χωρίς επιτυχία φυσικά... Και που να παίζανε σε ενα γεμάτο Παλέ έτσι όπως αξίζει πάντα να είναι η έδρα του Αυτοκράτορα! Γύρω στις 3500 χιλιάδες ο κόσμος που ήρθε στο γήπεδο και βοήθησε πάρα πολύ ωστε να έρθει αυτή η νίκη αλλά και σίγουρα θα απόλαυσε ενα καλό παιχνίδι με εξαιρετικές επιθετικές ενέργειες και απο τις 2 πλευρές.  Ακούγοντας το κάλεσμα απο τα κιτρινόμαυρα ΜΜΕ που γίνεται για το μπάσκετ και παρακολουθοντας το πόσο διαστακτικός είναι ακόμη ο κόσμος της ομάδος κατέληξα οτι το πρόβλημα έχει να κάνει καθαρά με την έλειψη τηλεοπτικών μεταδόσεων στους τελευταίους νικηφόρους αγώνες και την σωστή ενημέρωση για την κατάσταση που βρίσκεται πλέον η ομάδα μας. Είναι αλήθεια οτι η πρώτη γεύση που μας άφησε ο φετινός ΑΡΗΣ είναι τόσο πικρή που με δυσκολεία φεύγει και ξεχνιέται. Εγω πάντως προτείνω σε όλους να κάνουν τον κόπο να παρακολουθήσουν έστω και τηλεοπτικά ενα παιχνίδι του ΑΡΗ είμαι βέβαιος οτι το θέαμα θα τους συναρπάσει. Τελευταία φορά που γούσταρα τόσο πολύ την ομάδα συνολικά ήταν το 2004-5 όπου κατακτήσαμε και το κύπελλο Ελλάδος. Προετοιμαστείτε... θα περάσει ο καιρός, θα έρθουν τα κρίσιμα παιχνίδι και θα παρακαλάτε για μια θέση στο Παλέ.

[youtube=