Επιστροφή στην σκληρή πραγματικότητα είχαμε απόψε στην Αθήνα, με τον ΑΡΗ μας να γνωρίζει βαριά ήττα από την ΑΕΚ με 5-0. Σε ένα παιχνίδι που η ομάδα μας κατάφερε στο σημείο που είχε ανεβάσει την απόδοση της και διεκδικούσε την ισοφάριση να καταρρεύσει ολοκληρωτικά. Και αυτή η κατάρρευση που επέτρεψε στους αντιπάλους μας να στήσουν το δικό τους πάρτι είναι που πονάει. Στοίχισε η απουσία του Φαμπιάνο, στοίχισε η απουσία κανονικού στόπερ, στοίχισε το αργό και άνευρο κέντρο μας, στοίχισε η έλλειψη αποφασιστικότητας και καθαρού μυαλού σε κάθε μας κίνηση. Μια ανέτοιμη πνευματικά ομάδα με σημαντικά κενά που αυτή τη φορά ο Γρηγορίου αναγκάστηκε να τα επισημάνει.

ΔΕΝ ΜΠΗΚΕ ΠΟΤΕ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΑΛΛΑ ΕΜΕΝΕ ΖΩΝΤΑΝΟΣ

Με τη γνωστή ενδεκάδα των τελευταίων αγώνων και τη σημαντική απουσία του Φαμπιάνο στο κέντρο της άμυνας, ο ΑΡΗΣ μπήκε παθητικά στο παιχνίδι και δεν κατάφερε σε κανένα σημείο του Α ημιχρόνου να βρει τον τρόπο να δυσκολέψει την ΑΕΚ. Οι γηπεδούχοι είχαν την κυκλοφορία, έβρισκαν εύκολα χώρους ανάμεσα στις γραμμές μας και μόλις στο 11' με μια εξαιρετική συνεργασία έφθασαν στο 1-0. Η ομάδα μας δεν μπορούσε να κρατήσει την μπάλα μπροστά, δεν είχε σωστή σύνδεση των γραμμών και ουσιαστικά επιθετικά ήταν απούσα. Παρόλα αυτά η ΑΕΚ δεν εκμεταλλεύτηκε την υπεροχή της για δεύτερο γκολ και το 1-0 του ημιχρόνου μας κρατούσε μέσα σε ένα παιχνίδι στο οποίο ως εκείνο το σημείο είχαμε προσφέρει ελάχιστα.

ΠΗΓΕ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΙΣΟΠΕΔΩΘΗΚΕ

Στην ανάπαυλα ο Γρηγορίου πέρασε Κουαμέ και Παλάσιος αντί Μανού και Γιαννιώτα και η εικόνα άλλαξε. Η ομάδα ανέβηκε μέτρα, πίεσε περισσότερο και για περίπου ένα τέταρτο μετέφερε το παιχνίδι στο μισό της ΑΕΚ. Και εκεί φάνηκε πόσο πνευματικά ανέτοιμοι και άτολμοι ήμαστα. Πάντα ένας δισταγμός, πάντα ένα λάθος απόφαση στην τελική ενέργεια που θα οδηγούσε στο 1-1. Και αφού εμείς δεν εκμεταλλευτήκαμε το καλό μας διάστημα η ΑΕΚ με περίσσια αυτοπεποίθηση και αποτελεσματικότητα με φιλοδώρησε με 5 γκολ.

ΗΤΤΑ ΜΕ ΗΤΤΑ ΕΧΕΙ ΔΙΑΦΟΡΑ

Αν το παιχνίδι τελείωνε 2-0 πιθανόν σήμερα να συζητούσαμε για ένα κακό παιχνίδι απέναντι σε έναν σαφώς πιο έτοιμο και ποιοτικό αντίπαλο. Θα λέγαμε για το κακό πρώτο ημίχρονο, για την αντίδραση που έμεινε στη μέση στην επανάληψη, για τις αδυναμίες της ομάδας και θα πηγαίναμε παρακάτω. Όταν όμως από το 2-0 και μετά βλέπουμε μια ομάδα να παραδίδεται με παίκτες να χάνουν τις θέσεις τους, να μην μαρκάρουν, να αφήνουν τεράστιους κενούς χώρους και να μην προσπαθούν να αντιδράσουν μιλάμε για κάτι διαφορετικό. Όταν πριν λίγο καιρό εκθειάζαμε την επιμονή στην Καλαμάτα και την ποιότητα που έβγαλε η ομάδα με τον ΟΦΗ ήταν γιατί αυτά μας έδειξε μέσα στο γήπεδο. Και πάνω σε αυτά τα θετικά στοιχεία ξεκίνησε να χτίζεται λιθαράκι λιθαράκι μια νέα σχέση εμπιστοσύνης με τον φετινό ΑΡΗ. Σήμερα όμως αυτή η σχέση κλονίστηκε.

ΠΡΩΤΗ ΗΤΤΑ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟ ΗΧΗΡΟ ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Μέχρι σήμερα ο Γρηγορίου είχε κερδίσει αρκετούς πόντους με τη διαχείριση των παιχνιδιών. Σήμερα προσπάθησε ξανά να αλλάξει την εικόνα στο ημίχρονο και αρχικά το κατάφερε. Εκεί όμως που το σχέδιο απέτυχε ολοκληρωτικά ήταν μετά το 2-0. Εκεί η κατάσταση ξέφυγε από τον όποιο έλεγχο είχε και απλά αφέθηκε και αυτός μαζί με τους παίκτες του στις διαθέσεις των αντιπάλων. Και αυτή ακριβώς η αγωνιστική συμπεριφορά είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που πρέπει να διαχειριστεί ο Γρηγορίου. Γιατί τόσο καιρό μιλούσαμε για αποδυτήρια, για παίκτες που έχουν πεισθεί από το πλάνο του προπονητή, δείχνουν διάθεση και θέλουν να προσφέρουν στην ομάδα. Σήμερα όμως όλα αυτά ξεχάστηκαν και θυμηθήκαμε ότι απουσιάζει ο Φαμπιάνο, κενά στα στόπερ και ανέτοιμο κέντρο. Όπως δεν γίναμε υπερομάδα επειδή ξεκινήσαμε με 2 στα 2, έτσι δεν γίναμε ξαφνικά σκορποχώρι επειδή φάγαμε πέντε από την ΑΕΚ. Ούτε όμως με το να βάλουμε το σημερινό κάτω από το χαλάκι κερδίζουμε κάτι. Βαρύ πάθημα, σκληρό μάθημα… άντε να δούμε μπας και βγει και κάτι καλό από αυτό το στραπάτσο.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΕ ΣΚΛΗΡΟ ΤΡΟΠΟ

Με μια εύκολη ήττα που στην πορεία εξελίχθηκε σε διασυρμό έφυγε ο ΑΡΗΣ μας από την Αθήνα, σε ένα παιχνίδι που περιμέναμε πολλά περισσότερα από μια άνευ όρων παράδοση. Μπήκε ανέτοιμος, συνέχισε με διστακτικότητα και ατολμία και με την πρώτη ευκαιρία παραδόθηκε. Ένα αποτέλεσμα και μια εμφάνιση καθρέφτης όλων αυτών των προβλημάτων που ακολουθούν την ομάδα από την αρχή της σεζόν. Προβλήματα που είτε το παιχνίδι έληγε 1-0 είτε 7-0 πάλι τα ίδια θα ήταν. Προφανώς και υπάρχει απόσταση από την ΑΕΚ αλλά όχι αυτή που επιτρέψαμε να φανεί σήμερα. Αναμένουμε αντίδραση σε όλα τα επίπεδα…

ΥΓ. Ευχάριστη έκπληξη ήταν ως τώρα η πορεία του Γρηγορίου στον ΑΡΗ μας και κάπως έτσι περιμέναμε και σήμερα να μας εκπλήξει. Δυστυχώς είχαμε ξαναζεσταμένο φαγητό.

ΥΓ2. Αν υπάρχει κάτι πιο στενάχωρο από το να βλέπεις την ομάδα σου να αγωνίζεται με τέτοιο τρόπο και να δέχεται 5 γκολ, είναι να νιώθεις ότι αυτό το έργο το έχεις ξαναδεί αρκετές φορές.

ΥΓ3. Τα προηγούμενα παιχνίδια μας έδωσαν το δικαίωμα να ελπίζουμε, σήμερα νιώσαμε αποστάσεις και ταβάνια που μας πληγώνουν. Ας μην παρασυρόμαστε και ας δούμε παιχνίδι με το παιχνίδι τι μπορεί να κάνει αυτή η ομάδα… αρχίζοντας από το ντέρμπι της επόμενης αγωνιστικής ευελπιστώντας να δούμε από τους παίκτες μας την αντίδραση που θέλουμε.