Το 2 στα 2 έκανε ο ΑΡΗΣ μας ξεπερνώντας το εμπόδιο του ΟΦΗ στο Κλ.Βικέλιδης πιο εύκολα από όσο δείχνει το τελικό 2-1. Κόντρα σε μια φορμαρισμένη ομάδα με περισσότερα παιχνίδια στα πόδια της, η ομάδα μας έκανε μια πειστική εμφάνιση και πήρε άλλους 3 βαθμούς. Ο Γκαρθία στην επανεμφάνιση του και ο Κουαμέ με μια εξαιρετική έμπνευση και εκτέλεση τα 2 γκολ. Φρένο στη χαρά μας από την εικόνα του αγώνα έβαλε ο τραυματισμός του Φαμπιάνο που μόλις στην επόμενη φάση «νιώσαμε» τη σημαίνει τι σημαίνει η απουσία του. Αναμενόμενη η μέτρια προσέλευση του κόσμου λόγω της παράλογης τιμολογιακής πολιτικής της ΠΑΕ, ωστόσο υπήρχε παλμός και ενθουσιασμός που διατηρήθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα.
ΜΑΝΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ
Με αρκετές αλλαγές σε σχέση με την Καλαμάτα και τον Μανού Γκαρθία να παίρνει θέση πίσω από τον Καντεβέρε, ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παιχνίδι με το πόδι στο γκάζι. Μόλις στο 3' η πίεση ψηλά έφερε το λάθος του ΟΦΗ, ο Ράσιτς έδωσε την μπάλα στον Μανού και ο Ισπανός με ωραίο τελείωμα στην επιστροφή του στο Βικελίδης έκανε το 1-0. Ό,τι καλύτερο για τον ίδιο αλλά και για την ομάδα που από νωρίς έφερε το παιχνίδι στα μέτρα της. Ο ΟΦΗ πήρε στη συνέχεια περισσότερο την μπάλα χωρίς όμως να δημιουργεί προβλήματα και πέρα από μια ασυνεννοησία Φαμπιάνο-Γένσεν που διόρθωσε ο εξαιρετικός Βέλιο, ο ΑΡΗΣ ήταν αυτός που είχε τις καλές στιγμές για να πάει με μεγαλύτερο προβάδισμα στα αποδυτήρια. Τα σουτ των Καντεβέρε και Γκαρέ(2 φορές) εύκολα θα μπορούσαν να έχει οδηγήσει και σε ένα δεύτερο γκολ στο Α ημίχρονο.
ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΕ, ΕΒΓΑΛΕ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ
Στο Β ημίχρονο η εικόνα έγινε ακόμη πιο ξεκάθαρη. Ο ΑΡΗΣ είχε τον έλεγχο, έβρισκε χώρους και δημιουργούσε συνεχώς προϋποθέσεις για το δεύτερο γκολ. Ο Γρηγορίου φρέσκαρε την επιθετική του γραμμή με Γιαννιώτα, Μιρ και Κουαμέ και στο 68' ήρθε η φάση που ουσιαστικά τελείωσε το παιχνίδι. Ο Φαμπιάνο έκανε τη βαθειά μπαλιά, ο Χριστογεώργος βγήκε μακριά από την εστία του και έδιωξε πάνω στον Κουαμέ που χωρίς δεύτερη σκέψη έστειλε με εκπληκτικό τρόπο την μπάλα στα δίχτυα για το 2-0. Το παιχνίδι θα μπορούσε να είχε τελειώσει και με μεγαλύτερο σκορ, με αποκορύφωμα το πέναλτι του Ράσιτς που απέκρουσε όμως ο γκολκιπερ του ΟΦΗ. Στις καθυστερήσεις ήρθε ο τραυματισμός του Φαμπιάνο που άφησε την ομάδα με δέκα και στην αμέσως επόμενη φάση ο ΟΦΗ εκμεταλλεύτηκε το αριθμητικό πλεονέκτημα και μείωσε στο τελικό 2-1. Σκορ που μάλλον αδικεί την εμφάνιση μας αλλά ελάχιστη σημασία έχει από την στιγμή που πήραμε τους 3 βαθμούς.
ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΣΥΝΔΥΑΣΕ ΝΙΚΗ ΜΕ ΚΑΛΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ
Στην Καρδίτσα κρατήσαμε το αυτονόητο της πρόκρισης. Στην Καλαμάτα κρατήσαμε την ψυχή, την αντίδραση και μια τεράστια ανατροπή. Σήμερα όμως μαζί με τους τρεις βαθμούς μπορούμε να κρατήσουμε και την εικόνα. Απέναντι σε έναν ΟΦΗ που μόνο αμελητέα ποσότητα δεν είναι και μπήκε στη χρονιά με την καλύτερη δυνατή ψυχολογία, ο ΑΡΗΣ ήταν ξεκάθαρα η καλύτερη ομάδα μέσα στο γήπεδο. Και το σημαντικότερο είναι ότι αυτό δεν έγινε από κάποιον πρωταγωνιστή που πήρε την ομάδα στην πλάτη του αλλά μέσα από μια συνολικά καλή λειτουργία.
Ο Βέλιο φώναξε παρών όταν χρειάστηκε. Ο Ρίτσαρντς στο ντεμπούτο του έδωσε μια πρώτη εικόνα του τι μπορεί να προσφέρει αν και φανερά ανέτοιμος. Ο Ράσιτς παρά το χαμένο πέναλτι ήταν μέσα στις περισσότερες καλές ενέργειες και συνεχίζει να υπηρετεί άριστα τον ηγετικό ρόλο που έχει αναλάβει. O Φαμπιάνο και πάλι εκ των κορυφαίων. Ο Μανού επέστρεψε με γκολ και έδειξε με το καλημέρα γιατί η επιστροφή του μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα. Ο Κουαμέ μπήκε από τον πάγκο και μαζί με την ενέργεια που έδωσε πέτυχε και ένα πανέμορφο γκολ. Ο Μπασιρού αν και πάλι μέτριος κατά την διάρκεια του αγώνα βελτιώθηκε αλλά όταν μπήκε ο Χόγκλα φάνηκε η διαφορά ενός πιο «μπαρουτοκαπνισμένου» παίκτη(παρά την απουσία του λόγω τραυματισμού). Γενικότερα υπήρχαν λύσεις μέσα στο παιχνίδι αλλά και στον πάγκο …όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος ο Μορόν.
ΤΑ ΚΕΝΑ ΤΟΥ ΡΟΣΤΕΡ ΠΟΥ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΜΕΙΩΝΟΝΤΑΙ
Τόσο καιρό συζητάμε για τα κενά του ρόστερ, τις καθυστερημένες μεταγραφές και έναν σχεδιασμό που δικαιολογημένα μας έχει εκνευρίσει. Αυτά δεν αλλάζουν επειδή κάναμε δύο νίκες. Σήμερα όμως για πρώτη φορά είδαμε και κάτι από την άλλη πλευρά. Είδαμε αρκετή ποιότητα συγκεντρωμένη μέσα στο γήπεδο και ακόμη περισσότερη να έρχεται από τον πάγκο. Και υπάρχουν και άλλοι παίκτες που ακόμη περιμένουμε να μπουν στην εξίσωση. Ακόμη και αν αυτή η εξίσωση εμπεριέχει το ρίσκο του να παίρνουν χρόνο ανέτοιμοι παίκτες.
ΣΑΝ ΝΑ ΑΡΧΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΜΑΔΑ
Ο Γρηγορίου μετά το παιχνίδι είπε το αυτονόητο. Μέχρι να μπουν όλοι οι νέοι παίκτες και να αποκτήσει η ομάδα την ταυτότητα που θέλει για να φθάσει στο επίπεδο ετοιμότητας που πρέπει, προέχουν οι βαθμοί. Και έχει απόλυτο δίκιο. Για το χρονικό σημείο όμως που βρισκόμαστε η ομάδα όχι μόνο παίρνει τους βαθμούς αλλά μας δείχνει και κάποια στοιχεία ομάδας. Στην Καλαμάτα το είδαμε στην επιμονή μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Σήμερα το είδαμε στην πίεση, στις συνεργασίες, στις ευκαιρίες, στις επιλογές από τον πάγκο και στον τρόπο που διαχειρίστηκε σχεδόν ολόκληρο το παιχνίδι. Δεν χρειάζεται να ενθουσιαστούμε από την 2η αγωνιστική. Ούτε να ξεχάσουμε τις ανορθογραφίες του καλοκαιριού επειδή μπήκαμε με 2 στα 2. Φαίνεται όμως να δημιουργείται μια ομάδα που πιστεύει σε αυτό που κάνει.
ΠΕΙΘΕΙ ΟΛΟΕΝΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ
Αυτή τη φορά δεν χρειάστηκε ανατροπή, άγχος και Φαμπιάνο σε ρόλο σέντερ φορ για να έρθει η νίκη. Ο ΑΡΗΣ ήταν καλύτερος από τον ΟΦΗ, προηγήθηκε μόλις στο 3' με τον Μανού Γκαρθία, έχασε ευκαιρίες, βρήκε το δεύτερο γκολ με μια γκολάρα του Κουαμέ και έφθασε απόλυτα δίκαια στη νίκη. Ένα σκορ που κολακεύει περισσότερο τους φιλοξενούμενους παρά αποτυπώνει την πραγματική εικόνα του αγώνα. Δεύτερη νίκη στο πρωτάθλημα, 6 βαθμοί και κυρίως μια εμφάνιση που μας επιτρέπει δειλά δειλά να βλέπουμε κάτι καλό να δημιουργείται. Συνέχισε έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!
ΥΓ. Από το χάος και την απογοήτευση του καλοκαιριού μέχρι το σημερινό 2 στα 2 η απόσταση είναι τεράστια. Η σεζόν φυσικά μόλις ξεκίνησε και κανένας δεν κέρδισε τίποτα από τον Αύγουστο. Αλλά αν είναι να κοιτάμε παιχνίδι με το παιχνίδι και να βλέπουμε ένα βήμα μπροστά κάθε φορά, όλα μια χαρά!
ΥΓ2. Σε μια αμυντική γραμμή που ακόμη ψάχνει την τελική της μορφή κάθε αγωνιστική ημέρα απουσίας του Βραζιλιάνου θα μοιάζει με Γολγοθά.
ΥΓ3. Τεράστιο ατόπημα της ΠΑΕ με τις τιμές των εισιτηρίων. Πέρα από τον μόνιμα κακό επικοινωνιακό χειρισμό του θέματος και την αδυναμία εύρεσης σημείου επαφής με τον κόσμο, είναι έγκλημα να κόβεις το γήπεδο από όποιον αδυνατεί να ανταποκριθεί σε αυτή την τιμολογιακή πολτική… Από τους πιτσιρικάδες, τον κόσμο που έρχεται από επαρχία μέχρι και τον οποιονδήποτε που απλά δεν το σηκώνει το πορτοφόλι του. Μακάρι να διορθωθεί σύντομα αυτό το λάθος.