Ευτυχώς που υπάρχουν και χειρότεροι σιγοψιθυρίζουν όλοι στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο με την περίπτωση του Ηρακλή που οδεύει προς τη διάλυση να έχει διώξει ένα μεγάλο βάρος από τις πλάτες των παικτών μας.  Βάρος ντροπής που καραδοκεί τα τελευταία χρόνια στον μπασκετικό ΑΡΗ και με εμφανίσεις όπως αυτές στην Πυλαία και στη Λάρισα θα γινόταν ασήκωτο για αυτή την ομάδα. Ευτυχώς που υπάρχει και ο Ηρακλής… χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι μπορεί να υπάρχει εφησυχασμός αντί για σκληρή δουλειά και βελτίωση. Βελτίωση που επιβάλλεται να δείξουν άμεσα οι παίκτες του Γ.Καστρίτη.

«ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΗ ΔΟΣΗ» ΑΜΥΝΑΣ

Σαν εμβόλιο που πέρασε η δράση του και δεν κάνει πλέον τη δουλειά του φαντάζει η άμυνα μας. Κακές αλληλοκαλύψεις, εμμονή με το κλέψιμο πάνω στην τρίπλα ψηλά και μια τεράστια μόνιμη τρύπα κάτω από το καλάθι μας όπου κάθε αντίπαλος μπορεί να μπει και να σκοράρει με ευκολία.  Αυτό πρέπει να ήταν όλες αυτές τις μέρες το βασικό κομμάτι της προπόνησης μιας και εκεί αρχίζουν και τελειώνουν τα πάντα για τον φετινό ΑΡΗ. Όταν είσαι ασταθής στην επίθεση αν δεν παίξεις άμυνα δεν κερδίζεις. Έτσι απλά.

ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΗ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΧΑΝΛΑΝ – ΚΕΛΙ

2 εξαιρετικοί παίκτες σαν τον Χάνλαν και τον Κέλι που ελάχιστες ομάδες στην basket league διαθέτουν αντίστοιχους και όμως στον φετινό ΑΡΗ ως τώρα έχουν «ακυρωθεί» και οι 2.  Είναι τραγελαφικό σε μια ομάδα που υπάρχουν ουσιαστικά 2 παίκτες που ξεχωρίζουν να μην μπορεί ο προπονητής να περάσει ένα σύστημα ή έστω μια αγωνιστική φιλοσοφία που να τους αναδείξει.  Ακόμη και αν θέλει ο καθένας από μια μπάλα μόνος του σε αυτόν τον ΑΡΗ είναι εφικτό να γίνει. Μακάρι οι Κάουαν και Σιδηροηλίας να επαναλάβουν την καλή εμφάνιση τους στην Λάρισα και ο Γουίλιαμς με τον Νετζήπογλου να είναι αυτοί που πρέπει ώστε ο Καστρίτης να μην μας τρολάρει ξανά με τον Καμάρα αλλά αν είναι να γίνει κάποιο πλάνο για την επίθεση αυτό πρέπει να έχει 2 μόλις ονόματα ως τελικό αποδέκτη. Χάνλαν και Κέλι. Οι υπόλοιποι απλά τους βοηθάνε. Οτιδήποτε άλλο υστερεί σε μπασκετικό ρεαλισμό…

ΤΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΣΤΕΝΕΨΑΝ

Ποακ και  Λάρισα εκτός, Απόλλων Πατρών εντός. 3 παιχνίδια κόντρα σε ομάδες με σχεδόν ίδιους στόχους με εσένα. Τραγωδία με τον πρώτο, κακή ήττα με τον δεύτερο, απομένει ο τρίτος. Αν δεν συνέλθει ούτε κόντρα στον προβληματικό Απόλλων Π. το σύνολο του Γ.Κάστριτη τότε τα κομπιουτεράκια θα ξαναβγούν και το ρεπορτάζ του μπασκετικού Ηρακλή θα μπει για τα καλά στις ζωές μας. Σταματήστε να αδικείτε τους εαυτούς σας και παίξτε όπως μας έχετε δείξει ότι μπορείτε. Άλλο αποτέλεσμα δεν υπάρχει. Νίκη και μόνο νίκη.

ΥΓ.  Όπως φαίνεται, οι μισές ομάδες του πρωταθλήματος λένε ευτυχώς που υπάρχει και ο Ηρακλής! Α ρε μπασκετάρα που σε κατάντησαν…

Χωρίς γκολ έληξε το πρώτο παιχνίδι του κυπέλλου απέναντι στη Λάμια με τον ΑΡΗ μας να προβληματίζει για ακόμη μια φορά με την εικόνα του. Ήθελε η ομάδα αλλά δεν μπορούσε όπως φάνηκε από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα. Άστοχα σουτ, κακές πάσες, ελάχιστες εμπνεύσεις, περιορισμένες αντοχές. Αυτός ήταν ο ΑΡΗΣ μας σήμερα και δύσκολα να μπορούσε να είχε κερδίσει κάτι παραπάνω απέναντι σε αυτή την μαχητική Λαμία.

ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΙΝΗΣΗ

Ενδεικτικά τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης με τους παίκτες μας να σπαταλούν 2 καλές καταστάσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε γκολ με μεγάλη ευκολία. Κάτι που συνεχίστηκε σχεδόν σε όλο το πρώτο ημίχρονο με τους παίκτες μας να προσπαθούν κυρίως να βρουν το γκολ με μακρινά σουτ χωρίς επιτυχία. Ενώ και στις φάσεις που αναπτύχθηκε σωστά η ομάδα η τελική πάσα ήταν πάντα λάθος…

ΧΩΡΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΤΟ Β ΜΕΡΟΣ

Το γκολ μπορεί να έλειπε αλλά ο ΑΡΗΣ έδειχνε να το κυνηγάει με πείσμα, κάτι που αναμέναμε να δούμε με ακόμη μεγαλύτερη ένταση στο Β ημίχρονο. Έλα όμως που για έναν ανεξήγητο λόγο είδαμε κάτι εντελώς διαφορετικό. Πιο αργό τέμπο, νευρικότητα σε κάθε κίνηση και «πνευματικό βραχυκύκλωμα» στην επίθεση. Ενώ όσο περνούσε ο χρόνος όλοι οι παίκτες έδειχναν να ξεμένουν από δυνάμεις και ο στόχος της ισοπαλίας γινόταν  ευκολότερος για τη Λαμία. Τα σουτ των Λόπεθ και Σάσα στο φινάλε της αναμέτρησης ήταν μια από τις ελάχιστες φάσεις που πραγματικά απειλήθηκε η αντίπαλη εστία και αυτό δείχνει πολλά.

ΑΓΝΩΡΙΣΤΟΙ ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ, ΑΝΗΜΠΟΡΟΣ Ο ΜΑΝΤΖΙΟΣ

Δεν ξέρεις που να αποδώσεις ευθύνες και από πού να αρχίσεις… και μόνο που αυτή μέτρια εικόνα με την προβληματική επιθετική λειτουργία αρχίζει να γίνεται αγωνιστική μας «ταυτότητα»  στα τελευταία παιχνίδια σε οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει του ελέγχου του προπονητή. Ο ΑΡΗΣ χρειάζεται εδώ και καιρό λύσεις σε μια σειρά από προβλήματα και ο Άκης Μάντζιος αδυνατεί να τις βρει. Αν είχε λύσει μερικά από τα θέματα δεν θα βλέπαμε αυτόν τον ΑΡΗ. Από την άλλη όταν μόνο τα ονόματα στις φανέλες σου θυμίζουν τους παίκτες όπως τους γνωρίσαμε και τους γουστάραμε τι να σου κάνει ο προπονητής; Αν για κάτι ξεχώρισε ο Γκάμα στο παιχνίδι του αυτό ήταν η αποτελεσματικότητα του σε κάθε του ενέργεια. Πλέον είναι ζήτημα αν θα περάσει την πάσα, θα πιάσει η τρίπλα ή το σουτ θα πάει προς τα εκεί που πρέπει. Σάσα; κάθε βήμα και ένα λάθος… Γκαρσία, τρίπλες στο κέντρο και ο Θεός βοηθός! Και η λίστα συνεχίζεται και γίνεται ολοένα και πιο κουραστική. Κουραστική στο σημείο που να μην μπορείς να διακρίνεις αν θα πρέπει να ασχοληθείς με τους παίκτες ή τον προπονητή.

ΔΕΝ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΠΡΟΚΡΙΣΗ, ΕΧΑΣΕ «ΠΟΝΤΟΥΣ» ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ

Ελάχιστα είναι αυτά που θυμίζουν τον ΑΡΗ προ 45 ημερών περίπου που όλοι ευελπιστούσαμε ότι θα βελτιωθεί, θα ενισχυθεί και θα κάνει σπουδαία πράγματα. Πλέον η αναποτελεσματικότητα σε κάθε μας κίνηση και η αφλογιστία στην επίθεση μας έχει γίνει συνήθεια. Δεν χάθηκε η πρόκριση σήμερα. Υπάρχει και ο επαναληπτικός όπου ο σοβαρός και ψυχωμένος ΑΡΗΣ μπορεί να πάρει με ευκολία τη νίκη. Μέχρι τότε όμως θα πρέπει οι παίκτες και ο προπονητής να βρουν που έχει χαθεί αυτός ο σοβαρός και ψυχωμένος ΑΡΗΣ…

Σε αγωνιστικό αδιέξοδο έχει καταλήξει ο ΑΡΗΣ μας μετά από κάμποσα πάνω-κάτω στην απόδοση του. Από εκεί που ζητούμενο ήταν η σταθερότητα στην απόδοση συγκεκριμένων παικτών, το «φορμάρισμα» κάποιων άλλων και η εύρεση λύσεων σε ομαδικό-τακτικό επίπεδο πλέον η εικόνα μας δείχνει κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που αναμέναμε αρχές του 2022. Η ευθύνη βαραίνει πρώτα τον Άκη Μάντζιο που καλείται να διαχειριστεί την όλη κατάσταση αλλά ως ένα βαθμό και τον Καρυπίδη μιας και η μεταγραφική ενίσχυση ίσως και να αποτελεί την διέξοδο.

ΠΟΛΛΟΙ ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΚΥΡΙΕΣ

Το -6 από το καλοκαίρι στη βαθμολογία και στην ψυχολογία όλων, τα χρόνια που περνάνε για κάποιους, οι αρκετοί τραυματισμοί σε κρίσιμα σημεία, οι επιπτώσεις της πανδημίας, τα συμβόλαια που λήγουν, οι απουσίες λόγων εθνικών ομάδων, η έλλειψη κίνητρου για κάποιους και άλλοι πολλοί είναι οι λόγοι αυτής της εικόνας και της γενικότερης αστάθειας που χαρακτηρίζει τον φετινό ΑΡΗ.  Εύκολα μπορεί να πει ο καθένας ότι αυτά συμβαίνουν σε όλες τις ομάδες και είναι μέρος της καθημερινότητας μιας επαγγελματικής ομάδος αλλά δεν παύει να υπάρχουν κάποιες συγκυρίες και μικρές λεπτομέρειες που δεν έχουν επιτρέψει στην ομάδα να βρει τους τρόπους να ξεπεράσει όλα αυτά τα προβλήματα και να δουλέψει για να βελτιωθεί με την ηρεμία της όπως θα έπρεπε.

Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΝΤΖΙΟ ΚΑΙ Η ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΡΥΠΙΔΗ

Αδύνατο να μείνει ο Άκης Μάντζιος έξω από το κάδρο ευθυνών. Από το μπείτε όλοι οι «νέοι» του καλοκαιριού, περάσαμε στο «εμπιστοσύνη στους παλιούς» μέχρι την εμμονή σε παίκτες που φανερά είναι εκτός ρυθμού περιμένοντας την αγωνιστική τους ανάσταση. Φθάσαμε Ιανουάριο μήνα να συζητάμε αν σε κάποιους δόθηκαν υπερβολικά πολλές ευκαιρίες ενώ σε κάποιους άλλους καθόλου και αν τελικά υπάρχει βάθος στο ρόστερ ή 12-14 παίκτες και μετά από αυτούς το χάος. Άρα ή αλλάζει άμεσα τη διαχείριση του ρόστερ ή σε συνεργασία με τον Καρυπίδη ψάχνουν για «λαβράκια» της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου όπως είχε γίνει με τους Ρόουζ, Κόρχουτ και Λάρσον μπας και αλλάξει η κατάσταση.

ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΩΣ ΤΕΤΑΡΤΟ(ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ)

Αν όχι όλοι, οι περισσότεροι συνοπαδοί αυτό που θέλουν από την ομάδα είναι να παλεύει κάθε παιχνίδι και να αποδίδει στο μέτρο του δυνατού καλό ποδόσφαιρο ώστε να μπορούμε να χαιρόμαστε κάθε παιχνίδι. Θέλουμε νίκες, θέλουμε τίτλους αλλά όσοι δεν προσγειώθηκαν χθες στο ποδοσφαιρικό Ελλαδιστάν γνωρίζουν καλά ότι οι τίτλοι θέλουν και πλάτες με παράγκες και εξυγιαντικά συστήματα που καθορίζουν απόλυτα την μοιρασιά της πίτας. Οπότε αυτό που προβληματίζει όλους μας αυτή τη στιγμή είναι πρωτίστως η εικόνα της ομάδος μιας και βαθμολογικά ο ΑΡΗΣ χωρίς την κλοπή του -6 είναι στην 4^η θέση, πάνω από το «πράσινο θαύμα» και πολύ κοντά στους 2^ους πρωταθλητές ευρώπης στα κερδισμένα πέναλτι. Υπάρχει το παράπονο ότι αν ήμασταν αυτοί που πρέπει θα μπορούσαμε να ξεφτιλίσουμε όλο αυτό το θεατράκι της σουπερλίγδας αλλά δεν παύει η ομάδα να είναι μέσα στους στόχους της.

Η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΜΙΑ

Καθοριστικό ρόλο παίζουν οι συγκυρίες(τραυματισμοί, covid, εθνικές, τιμωρίες, πρόγραμμα, κ.α.) για την πορεία της ομάδος μας ως τώρα αλλά αυτή τη φορά η συγκυρία που φέρνει σε αυτό το κομβικό σημείο τη Λαμία ως αντίπαλο μας είναι θετική. Σκορ πρόκρισης για αρχή, νίκη και 3 βαθμοί για τη συνέχεια και δεν ξανακοιτάμε πίσω μας. Είτε με εσωτερικές αλλαγές και καλύτερη διαχείριση του ρόστερ είτε με μεταγραφές ουσίας ο ΑΡΗΣ οφείλει και πρέπει να αλλάξει αρχίζοντας από σήμερα. ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Καλό είναι να το υπενθυμίζουμε που και που ότι καθαρά αγωνιστικά ο ΑΡΗΣ είναι 4^ος

ΥΓ2. Μηδενισμός για την Καλαμάτα  λόγω των ληγμένων καρτών υγείας, τσου λου με μπόλικα χρήματα για τον συμπολίτη που πολεμάει το αθηναϊκό κατεστημένο για την ίδια παράβαση… Να τα λέμε και αυτά.

Ούτε κόντρα στον ουραγό της βαθμολογίας δεν μπόρεσε ο ΑΡΗΣ να παρουσιαστεί απειλητικός με το 0-0 να μοιάζει ένα φυσιολογικό αποτέλεσμα.  Νωθρός, φλύαρος, κουραστικός στο πρώτο ημίχρονο, προσπάθησε αλλά δεν είχε ουσία στο δεύτερο. Μεγάλο το πισωγύρισμα με τις τελευταίες εμφανίσεις να δείχνουν ότι  η ομάδα κάπου έχει κολλήσει πνευματικά και αγωνιστικά και αδυνατεί να ξεκολλήσει.

Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΔΙΣΤΑΚΤΙΚΟΣ ΑΡΗΣ

Με τον Μαντσίνι να ξεκινάει στην κορυφή όλοι πιστέψαμε ότι θα δούμε έναν ΑΡΗ να πιέζει ψηλά και να απαιτεί τη νίκη από νωρίς. Έλα όμως που γελαστήκαμε και ο γνωστός κουραστικός ΑΡΗΣ χωρίς πλάνο και σκοπό έκανε την εμφάνιση του;  45 αγωνιστικά λεπτά συν τις καθυστερήσεις το απόλυτο τίποτα. Είναι το ντεφορμάρισμα κάποιων παικτών; Είναι μια κακώς εφαρμοσμένη τακτική ή αγωνιστική φιλοσοφία; Το αποτέλεσμα πάντως μέσα στο γήπεδο είναι μηδέν. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.

ΕΔΕΙΞΕ ΣΗΜΑΔΙΑ ΖΩΗΣ ΣΤΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΟΥΣΙΑ

Αν και στο Β μέρος είδαμε περισσότερη ζωντάνια και μαχητικότητα κυρίως χάρη στο δίδυμο Εντιαγέ και Τζέγκο πάλι οι ευκαιρίες ήταν ελάχιστες.  Ευκαιρίες που τέλειωσαν στην λάθος πάσα, σε ένα γλίστρημα ή σε ένα άτσαλο τελείωμα. Η κεφαλιά του Μπράμπετς λίγο πριν την λήξη του αγώνα ήταν η καλύτερη στιγμή μας .

ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΕΙΚΟΝΑ

Σαν κουραστική επανάληψη ο ΑΡΗΣ των τελευταίων αγωνιστικών με το πρόβλημα στην επίθεση να έχει ξεφύγει κατά πολύ από τα όρια της μεγάλης περιοχής και του φορ κίλερ που λείπει… Πλέον ακόμη και το να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για γκολ κόντρα στον ουραγό της βαθμολογίας αποτελεί ζήτημα. Δεν πείθει η ομάδα και δεν δείχνει την διάθεση για να αλλάξει. Συνέλθετε…

ΥΓ. Το αιώνιο ποδοσφαιρικό δίλημμα! Οι παίκτες κάνουν τον προπονητή ή ο προπονητής τους παίκτες; Πάντως για το σημερινό φταίνε σίγουρα όλοι τους.

ΥΓ2. Ναι ο ΑΡΗΣ χρειάζεται ενίσχυση για να κερδίζει τον Απόλλων Σμύρνης...

Κακός ήταν ο ΑΡΗΣ στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα σήμερα με την τραγική άμυνα και τα φθηνά λάθη να είναι χαρακτηρίζουν το παιχνίδι του. Και όμως κάποιες επιθετικές εκλάμψεις και 2-3 καλές άμυνες φάνηκαν αρκετές για να τον φέρουν μια ανάσα από τη νίκη αλλά εκεί οι διαιτητές «ολοκλήρωσαν» το έργο τους με ένα απίθανο σφύριγμα για τζάμπολ αντί για φάουλ! 3 διαιτητές που σφύριζαν με διαφορετικά κριτήρια τις 2 ομάδες σε όλο το παιχνίδι και αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στην τελευταία φάση όπου η ευαισθησία τους στα φάουλ ξεχάστηκε.

ΑΝΑΡΧΟΣ ΑΣΥΝΔΕΤΟΣ ΒΡΑΧΥΚΥΚΛΩΜΕΝΟΣ

Τι και αν πέρασαν οι μέρες  με τις προπονήσεις να διεξάγονται με σχεδόν πλήρες ρόστερ, η ομάδα παρουσιάστηκε το ίδιο ασύνδετη. Κακές αλληλοκαλύψεις στην άμυνα, τρικυμία στην επίθεση. Ενώ τα φθηνά λάθη έσπαζαν νεύρα. Ο Κέλι ήθελε μια μπάλα μόνος του στην γραμμή του τριπόντου, ο Χάνλαν να τρέχει να ξεφύγει μπας και πάρει την πάσα και οι υπόλοιποι άτολμοι. Ακόμη και αν ο Κάουαν σε κάποια φάση διαπίστωσε ότι μπορεί να πλησιάσει στο καλάθι αυτό ήταν περισσότερο αντίδραση του παίκτη παρά κάποιο επιθετικό πλάνο.

ΜΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΑΜΥΝΑ

Αλλάζει το άθλημα όσο περνάνε τα χρόνια και φθάσαμε πλέον στο σημείο να αναρωτιόμαστε για τα βασικά. Στο μπάσκετ περιορίζεις τον αντίπαλο στην άμυνα και τον ωθείς στο να κάνεις λάθος. Δεν γίνεται κάθε άμυνα να είναι προσπάθεια για κλέψιμο στην τρίπλα του αντιπάλου. Ούτε να του κολλάς στα μούτρα δίπλα στο κέντρο. Ανούσια φάουλ και  μια τεράστια τρύπα στη ρακέτα μας με αποτέλεσμα μέχρι και ο Τσαϊρέλης να αναδειχθεί σε πρωταγωνιστή.

ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΕΠΡΕΠΕ Η ΣΦΥΡΙΧΤΡΑ ΝΑ ΕΠΕΜΒΕΙ

Όσο κακός και αν ήταν συνολικά ο ΑΡΗΣ μας σήμερα βρήκε το σθένος να αντιδράσει και να φθάσει μια ανάσα από την νίκη. Εκεί οι διαιτητές επιβεβαίωσαν την ξεκάθαρη πρόθεση τους να βοηθήσουν τη Λάρισα και βαφτίζοντας 1 φάουλ(βολές) σε τζάμπολ χάρισαν ουσιαστικά τη νίκη στους αντιπάλους μας. Και όλα αυτά όταν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα σφύριζαν με ευκολία φάουλ εις βάρος μας αλλά και τεχνικές ποινές για λόγους που μόνο οι ίδια έβλεπαν. Μόνιμο πρόβλημα η διαιτησία που όσο ο ΑΡΗΣ είναι σε αυτή την κατάσταση είναι μεγάλη απειλή.

ΜΙΑ ΦΑΣΗ ΟΛΟ ΤΟ ΜΠΑΧΑΛΟ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΗΣ ΟΜΑΔΟΣ

Μόνο την τελευταία φάση να δεις με το κρίσιμο σουτ από τα χέρια του Καμάρα είναι αρκετή για να καταλάβεις το αγωνιστικό μπάχαλο της ομάδος. Κάπου το έχει χάσει ο Γιάννης Καστρίτης και οι παίκτες του και όλα αυτά που τους έκαναν να ξεχωρίζουν στα μάτια μας κάπου έχουν χαθεί. Άσχημη ήττα απέναντι σε έναν αντίπαλο που δεν έκανε τίποτα το ιδιαίτερο. Εξίσου άσχημη και η αδυναμία της ομάδος εντός και εκτός παρκέ να αντιδράσει σε αυτές τις προκλητικές διαιτησίες…

ΥΓ. Κανένας παίκτης, προπονητής, παράγοντας δεν μας φταίει που οι συνθήκες τον έφεραν στον Αυτοκράτορα. Δεν παύει όμως όλα αυτά τα χρόνια άλλοι να ζούμε έναν εφιάλτη και άλλοι το όνειρο τους.

Περισσότερες λύσεις θα έχει στη διάθεση του αυτή τη φορά ο Άκης Μάντζιος για να καταστρώσει τα πλάνα του σε ένα κομβικό σημείο στο πρωτάθλημα όπου ο ΑΡΗΣ χρειάζεται πάση θυσία νίκες. Ναι μεν η βαθμολογία με αυτό το άδικο -6 και το παιχνίδι που αναβλήθηκε είναι πλασματική αλλά δεν παύει να δείχνει ότι ο ΑΡΗΣ μας για να πετύχει τους στόχους πρέπει να προσπαθήσει περισσότερο και να γίνει πιο αποτελεσματικός.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΛΥΣΕΙΣ, ΙΔΙΟΣ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ

Με τις μέρες που ακολούθησαν την ήττα στη Λεωφόρο να αποτελούν γιατρικό πλέον η κατάσταση είναι σαφώς καλύτερες όσο αφορά τις επιλογές του προπονητή για το σημερινό παιχνίδι. Δεν παύει όμως στην επίθεση να παραμένει μεγάλο το πρόβλημα. Πέρα από την δεδομένη απουσία του Καμαρά, τα ξαφνικά προβλήματα του Μάνου και του Λόπεθ που τελικά ακολούθησε την αποστολή ωθούν σε άλλες λύσεις. Λύσεις τύπου Μαντσίνι που επιστρέφει μετά από ένα σημαντικό διάστημα απουσίας όπως και άλλοι παίκτες με την αγωνιστική κατάσταση που θα παρουσιαστούν να αποτελεί ερωτηματικό. Σίγουρα είναι θετικό που η ομάδα θα έχει μια ενδεκάδα κατά 10/11 «ορθολογική» αλλά δεν παύει η πλειοψηφία των παικτών που θα αγωνιστούν να μην έχουν ρυθμό.

Η ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ

Το  πρόβλημα στο σκοράρισμα εδώ και κάμποσο καιρό έχει εξελιχθεί σε αδυναμία δημιουργίας ευκαιριών με τα παιχνίδια όπου ούτε καν απειλούμαι τον αντίπαλο να αυξάνονται. Δύσκολα αυτή η εικόνα σε αυτό το χρονικό σημείο με όλες αυτές τις συγκυρίες να διορθωθεί έτσι απλά… άρα το μόνο που μας μένει είναι ο ΑΡΗΣ μας στις κινήσεις του να είναι αποτελεσματικός.  Αποτελεσματικός και ευέλικτος σύμφωνα με το πώς θα εξελιχθεί το παιχνίδι και όχι κολλημένος σε κάποιο θεωρητικό πλάνο ορθολογικού ποδοσφαίρου. Αν χρειαστεί να πιέσεις ψηλά να πιέσεις. Αν χρειαστεί να κάνεις γεμίσματα και να επιτεθείς άναρχα να το κάνεις. Όχι άλλη απάθεια και φλυαρία όταν δεν έχεις τη νίκη στα χέρια σου. Αυτά ήταν που μας πόνεσαν στα τελευταία ανεπιτυχή αποτελέσματα και αυτά θα πρέπει να αλλάξουν.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ -6

Ανήμερα της γιορτής των ερωτευμένων… έχει οριστεί η εκδίκαση για την υπόθεση Λάσκοφ και το -6 από το CAS αλλά ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να περιμένει την εξέλιξη της για να διαμορφώσει τους στόχους του. Η ανάγκη για νίκη και βαθμούς είναι μεγάλη και εφόσον αυτό το -6 διορθωθεί δεν θα πρέπει να αποτελεί «σωσίβια λέμβος» για εμάς αλλά εφιάλτης για τους αντιπάλους μας. Αφήνουμε τα προβλήματα στη άκρη και παίρνουμε ένα σημαντικό διπλό για να ξεκινήσει καλά η χρονιά, έστω με λίγη καθυστέρηση. ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΜΟΥ!

ΥΓ. Περί προέδρων και διοικήσεων η κουβέντα… ένα μπράβο στον Πέρι για την «υπενθύμιση» στους παλιούς και το «μάθημα» στους νέους. Γιατί από την πολύ την γκρίνια και τον παραλογισμό θα ξεχάσουμε τελικά όλα όσα έχουμε βιώσει στον ΑΡΗ μας όπως τους προέδρους που λάτρευαν οι αντίπαλοι και το «δίκαιο της εθελούσιας πτώσης-χαρακίρι»  που άπαντες συμφώνησαν ότι ήταν για το «καλό» μας.

Χωρίς προβλήματα συνεχίζεται η προετοιμασία της ομάδος μετά από ένα σημαντικό χρονικό διάστημα χωρίς αγωνιστικό ρυθμό με τα προβλήματα λόγω τραυματισμών(πέρα του γνωστού) και κρουσμάτων να έχουν υποχωρήσει. Μια διακοπή που αναμφίβολα λειτούργησε ευεργετικά μιας και πέρα των απουσιών είχαμε να ξεπεράσουμε και το σοκ της εμφάνισης στο ντέρμπι της πόλης.  Γιατρικό για την ήττα ντροπής είναι μόνο οι νίκες στα 2 παιχνίδια που ακολουθούν με Λάρισα και Απόλλων Πατρών αντίστοιχα. Μόνο έτσι ο ΑΡΗΣ θα πείσει ότι το αποτέλεσμα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας ήταν κάτι το συγκυριακό και θα κοιτάξει τη συνέχεια της χρονιάς με αρκετή ηρεμία.

ΜΙΝΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΕΝ ΜΕΣΩ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ

Γιορτές, κρούσματα covid και μικροτραυματισμοί ήταν τα προβλήματα που είχε να διαχειριστεί ο Καστρίτης στην προσπάθεια όχι μόνο να διατηρήσει την ομάδα σε φόρμα αλλά και στο να βρει το τι ακριβώς έφταιξε στην Πυλαία όπου ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε αγνώριστος.  Όσο και αν βοήθησαν οι γιορτές και οι αναβολές  των αγώνων ώστε να ξεχαστεί ως ένα βαθμό αυτή η ήττα δεν παύει να αποτελεί νούμερο ένα θέμα στις σημειώσεις του coach. Μια εμφάνιση που αδίκησε σε μεγάλο βαθμό την φετινή προσπάθεια και τη δυναμική της ομάδος και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ξανασυμβεί.

ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΔΥΜΟ ΧΑΝΛΑΝ – ΚΕΛΙ

Όπως στη Πυλαία έτσι και στη Λάρισα τα βλέμματα όλων θα πέσουν στο δίδυμο Χάνλαν και Κέλι. Ο τραυματισμός του Χάνλαν ουσιαστικά δεν επέτρεψε πριν το παιχνίδι με τον συμπολίτη στους 2 παίκτες αλλά και σε όλη την ομάδα να δουλέψουν μαζί. Κάπως έτσι δικαιολογείται και η εικόνα και των 2 με τον «μόνιμο» MVP Κέλι να δείχνει περισσότερο μπερδεμένος στη συνύπαρξη με τον Χάνλαν. Αν όλο αυτό το χρονικό διάστημα κατάφερε  ο Καστρίτης να δέσει τους 2 παίκτες τότε στη Λάρισα θα δούμε σπουδαία πράγματα. Αν όχι… τότε η απουσία «τρίτου πόλου» στην επίθεση θα αποτελέσει για ακόμη μια φορά σημαντικό πρόβλημα και η συζήτηση περί αντικατάστασης του Λόκετ θα φουντώσει ξανά.

2 ΝΙΚΕΣ = ΗΡΕΜΙΑ

Με το κεφάλαιο αφαίρεσης  βαθμών από τον αθλητικό δικαστή ακόμη να μην έχει κλείσει οριστικά κάθε νίκη είναι πολύτιμη. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για νίκες απέναντι σε ομάδες που βρίσκονται στα χαμηλά στρώματα της βαθμολογίας. Όπως μας εντυπωσίασε η ομάδα φέτος κόντρα σε Παναθηναϊκό, Προμηθέα και Περιστέρι έτσι μας «τρομοκράτησε» στη Πυλαία με την εικόνα της. Αναμένουμε από αύριο να δούμε στη Λάρισα τον καλό ΑΡΗ που γουστάραμε ώστε να κυλήσει το 2022 πιο ήρεμα. ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Από την στιγμή που ο Κώττας εδώ και κάμποσα παιχνίδια δεν παίρνει χρόνο από τον προπονητή του, μακάρι να γίνει το “deal” και να έρθει ο Μπόγρης.

ΥΓ2. Όταν η ίδια η διοργανώτρια και τα κανάλια με τα οποία συνεργάζεται υποβαθμίζουν το ίδιο το προϊόν τότε δεν υπάρχει καμία ελπίδα για το μπασκετάκι... όπως το έχουν καταντήσει.

ΥΓ3. Η επενδυτολογία συνεχίζεται… πάλι καλά που υπάρχει και αυτό το 14.00-16.00 στο Yellow και ακούγονται μερικά πράγματα στη σωστή τους διάσταση χωρίς περιτυλίγματα, υπόνοιες και σάλια.

Μόνο αποφασισμένος(όπως γράψαμε νωρίτερα) δεν μπήκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στο παιχνίδι παραδιδόμενος στην μαχητικότητα και την επιθυμία για τη νίκη των παικτών του Παναθηναϊκού. Ανέτοιμη, ασύνδετη, νωχελική, απαθής και μονότονη ήταν η ομάδα σήμερα με το «πλάνο νίκης» του Μάντζιου να καταλήγει στα σκουπίδια. Απογοήτευση για το νέο πισωγύρισμα και την μόνιμη αστάθεια που μας χαρακτηρίζει φέτος.

ΕΝΔΕΚΑΔΑ ΑΝΑΓΚΗΣ ΜΕ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Μπεναλουάν, Λούμορ και Λόπεθ πήραν φανέλα βασικού με τον Λούμορ όμως να μην αγωνίζεται στη φυσική του θέση κάτι που από το ξεκίνημα φάνηκε ότι δεν βγαίνει.  Όπως δεν έβγαινε και ότι άλλο είχε σχεδιάσει ο Μάντζιος μιας και η ομάδα για ακόμη μια φορά προσπάθησε να κάνει κάτι που δεν μπορούσε αλλά και δεν ταίριαζε στη σημερινή αναμέτρηση.

ΜΑΣ ΤΟ ΕΞΗΓΗΣΕ Ο ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΥΣΚΟΛΟ ΤΡΟΠΟ

Μπορεί εσύ να θέλεις να κρατήσεις χαμηλό τέμπο, να κυκλοφορήσεις την μπάλα με την ησυχία σου και να «χτίσεις» παιχνίδι από πίσω προς την επίθεση με υπομονή... ΑΛΛΑ υπάρχει και ο αντίπαλος.  Και όταν ο αντίπαλος σε πιέζει ασφυκτικά με κάθε ευκαιρία σχεδόν σε όλο το γήπεδο τότε σίγουρα δεν μπορείς να εφαρμόσεις το πλάνο σου εκτός και αν θυμίζεις κάτι από Μπαρτσελόνα στις καλές χρονιές του Μέσι. Αυτό ακριβώς έκανε ο Παναθηναϊκός σήμερα και πήρε μια σχετικά εύκολη νίκη. Με ένα άναρχο ποδόσφαιρο, με κάποια δουλεμένα στημένα αλλά με μπόλικη ταχύτητα και ένταση σε κάθε φάση. Αν λοιπόν Άκη Μάντζιο δεν μεταφέρεις λίγο την μπάλα προς την αντίπαλη περιοχή έστω άναρχα, έστω για λίγο ώστε να νιώσουν ότι απειλούνται τότε όλο θα πρεσάρουν και θα πρεσάρουν μέχρι να κάνεις το λάθος. Και όσο για τα λάθη στην άμυνα τα έχουμε πει, τα έχουμε ξαναζήσει… κάθε φορά και ένας διαφορετικός «πρωταγωνιστής».

ΣΤΑΣΙΜΟΣ ΣΕ ΟΛΑ

Άλλο να βλέπεις αυτή την εικόνα μήνα Σεπτέμβριο και άλλο μήνα Ιανουάριο. Η ομάδα αντί να βελτιώνεται όσο περνάει ο καιρός δείχνει να κάνει βηματάκια προς τα πίσω. Ξαφνικά εκεί που συζητούσαμε το  πως θα «θωρακιστεί» η άμυνα και θα «ξεμπουκώσει» ο Καμαρα φθάσαμε να μετράμε στα δάχτυλα του ενός χεριού τις «σκέψεις» για γκολ. Ενώ και οι συχνές χαμηλές πτήσεις σημαντικών παικτών πλέον λογίζονται ως φυσιολογικές. Ναι υπήρχαν απουσίες σημαντικές αλλά δεν γίνεται να έχεις αυτή την εικόνα. Μια εικόνα που επιβεβαιώνει σε μεγάλο βαθμό το περιορισμένο ροτέισον που κάνει φέτος ο Μάντζιος αλλά και το πόσο «γυμνό» τελικά είναι το ρόστερ μας.  Εφόσον πάντως δεν βρεθεί κανα «λαχείο» στις μεταγραφές τότε μάλλον θα πρέπει  να αλλάξει τον τρόπο που διαχειρίζεται το ρόστερ, τον χρόνο που δίνει σε κάποιους και δεν δίνει σε άλλους αλλά και να απαιτήσεις από τους «βασικούς» να δώσουν το κάτι παραπάνω.

ΑΠΑΘΕΙΑ ΠΟΥ ΤΡΟΜΑΖΕΙ

Ασύνδετος, νωθρός και διστακτικός ήταν ο ΑΡΗΣ μας  σήμερα μπαίνοντας στραβά  στο 2022 και σκορπώντας απογοήτευση αντί για τα χαμόγελα που θέλαμε. Αυτό που τρομάζει περισσότερο από όλα για τη συνέχεια είναι αυτή η εντύπωση που σου δίνει η ομάδα ότι κάθε στραβό αποτέλεσμα είναι συγκυριακό και δεν χρειάζεται τίποτα να αλλάξει. Αγωνιστική φιλοσοφία; σύστημα; οι παίκτες; ο προπονητής; κάτι άλλο; Σίγουρα πάντως κάτι πρέπει να αλλάξει…

ΥΓ. Αυτός ο Φωτιάς συνεχίζει να μας μπερδεύει… τελικά είναι «εξυγιαντικός» ή απλά ανίκανος;

Πολύ πιο ξεκούραστα από όσο περιμέναμε η ομάδα μας πήρε την πρόκριση κερδίζοντας τον ΟΦΗ με 0-2! Η αποβολή του Μεγιάδο στο 43’ ήταν αυτό που έγειρε ξεκάθαρα την πλάστιγγα σε ένα παιχνίδι που έτσι και αλλιώς ελέγχαμε. Το γκολ από την άσπρη βούλα του Γκάμα και το ωραίο τελείωμα του Καμαρά διαμόρφωσαν το τελικό 0-2. Με την πρόκριση στις βαλίτσες ο ΑΡΗΣ αποχαιρετάει όμορφα το 2021 και ατενίζει με αισιοδοξία το 2022!

ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ 3-1

Ξεκάθαρη διάθεση να προστατέψει το 3-1 του πρώτου αγώνα είχε από το ξεκίνημα ο ΑΡΗΣ μας χωρίς όμως να κλειστεί και να δώσει μέτρα στον αντίπαλο.  Με σωστή κυκλοφορία της μπάλας και ψηλά την άμυνα έλεγχε τον αγώνα και έψαχνε την αντεπίθεση με κάθε ευκαιρία. Και όμως αν και του δόθηκαν 4-5 κλασσικές καταστάσεις για να φθάσει στο γκολ η τελική σκέψη ήταν πάντα λάθος με αποτέλεσμα ούτε να καταγράφεται τελική. Στα μετόπισθεν όμως υπήρχε μια σιγουριά τόσο λόγω της επιστροφής του Σούντγκρεν όσο και στην ετοιμότητα που έδειχνε να βρίσκεται ο Κουέστα.

ΚΟΚΚΙΝΗ, ΠΕΝΑΛΤΙ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Πιθανόν η εξέλιξη του σημερινού αγώνα να δικαιολογεί ως ένα σημείο την εμμονή του Μάντζιου στην άμυνα και στην κατοχή μιας και ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να σου δώσει το παιχνίδι όπως έγινε σήμερα. Οι παίκτες του ΟΦΗ από τη σέντρα είχαν πάρει το «σύνθημα» από τον ρέφερι να βαράνε αλύπητα αλλά κάπου έχασαν το μέτρο. Το δολοφονικό χτύπημα του Μεγιάδο με μια δεύτερη ματιά μέσω του VAR οδήγησε στην αποβολή του και κάπου εκεί τα όνειρα των Κρητικών χάθηκαν στον αέρα. Το πέναλτι στα πρώτα λεπτά του δεύτερου ημιχρόνου που μετέτρεψε σε γκολ ο Γκάμα και το σεντερφορίσιο γκολ του Καμαρά επισημοποίησαν αυτό που ήδη γνωρίζαμε. Αυτός ο ΟΦΗ όσο και αν σκυλιάσει και πιστέψει αυτούς που τον σπρώχνουν από πίσω δεν μπορεί να μας κοντράρει. Ιδίως όταν η ομάδα παίζει ώριμα, κυρίως από το κέντρο και πίσω μιας και μπροστά θέλει δουλειά ακόμη. Σημαντικό το γκολ του Καμαρά μιας και έδειχνε να το χρειαζόταν μετά από τις χαμηλές πτήσεις του στα τελευταία παιχνίδια. Σαν να μην πέρασε μια μέρα για τον Σούντγκρεν που πολλοί έσπευσαν να τον «τελειώσουν». Σε συνεχή άνοδο ο Ιτούρμπε όπου φαίνεται να συνδυάζεται ολοένα και καλύτερα με τους Εντιαγέ και Καμαρά. Καλός και πάλι ο Ματίγια που δείχνει ότι είναι μια υπολογίσιμη λύση. Σταθερή αξία ο Γκάμα που ακόμη και στις μέτριες ημέρες κάνει την διαφορά.

ΤΕΛΟΣ ΚΑΛΟ ΟΛΑ ΚΑΛΑ

Δεν άφησε περιθώρια ο ΑΡΗΣ μας στον αντίπαλο του να πιστέψει ότι θα μπορούσε να κλέψει την πρόκριση και αυτό φάνηκε από το πρώτο λεπτό. Οι Κρητικοί σαν άλλοι «γείτονες» πίστεψαν στους αβανταδόρους τους και τελικά πήραν αυτό που άξιζαν. Όσο για εμάς ταξιδεύουμε με τη σκέψη μας στην κλήρωση του κυπέλλου και ανυπομονούμε για τις πρώτες μεταγραφές. Μεταγραφές ουσίας που θα δώσουν στον ΑΡΗ μας το κάτι παραπάνω που χρειάζεται για να τρομοκρατήσει περισσότερο τους αντιπάλους του. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Το ανταλλάζεις το σημερινό 0-2 με το 1-1 του πρωταθλήματος ρε φΟΦΗ; Για ρώτα!