Με το αυριανό παιχνίδι να είναι εκτός συγκλονιστικού απροόπτου το τελευταίο εντός έδρας παιχνίδι στην σεζόν αλλά και το τέλος όπως όλα δείχνουν μιας εποχής που άρχισε με όνειρα και φιλοδοξίες και κατέληξε με άνευ προηγουμένου ξεπεσμό  είναι  μια ιδανική ευκαιρία για να δείξουμε ότι ο κόσμος του ΑΡΗ βρίσκεται κοντά στον Αυτοκράτορα, πονάει αυτό το τμήμα και αγωνιά για τις εξελίξεις. Η μαζική παρουσία μας στο αυριανό αδιάφορο ουσιαστικά παιχνίδι κόντρα σε έναν αντίπαλο που τα τελευταία χρόνια μας έχει κυριολεκτικά διαλύσει θα είναι ένα ξεκάθαρο μήνυμα με πολλαπλούς παραλήπτες. 

Μπορεί αγωνιστικά η ομάδα να απέτυχε παρόλα αυτά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την προσπάθεια του Β.Αλεξανδρή και των παικτών υπό τραγικές συνθήκες. Οι 2 οδικές μετακινήσεις στην πρωτεύουσα, τα τεράστια χρέη και οι ειρωνικές υποσχέσεις σίγουρα δεν είναι ιδανικό περιβάλλον για κανέναν επαγγελματία καλαθοσφαιριστή. Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι αν ο Β.Αλεξανδρής είχε από την αρχή της προετοιμασίας όλους τους παίκτες(με Τζέιμς και Τσαλδάρη φυσικά) εύκολα ή δύσκολα θα είχε βγάλει τον ΑΡΗ τρίτο μια θέση που είναι το μίνιμουμ για μια ομάδα σαν και εμάς σε αυτό το άθλιο πρωτάθλημα 2 ταχυτήτων.  Παίκτες και προπονητής αξίζουν το θερμό χειροκρότημα γιατί ποτέ δεν εγκατέλειψαν την μάχη και πάλεψαν με όλες τις δυνάμεις τους.

Η πρωτοβουλία του κ.Αρβανίτη, η αλλαγή στάσης των μετόχων της ΓΕΝΕΣΙΣ, η στήριξη του κ.Γεωργούλη και των υπόλοιπων μελών της ΣΑΡΙΣΑ είναι μια σπίθα ελπίδας για έναν ΑΡΗ πολύ διαφορετικό από αυτόν που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια. Αν δουν ένα γεμάτο Πάλε θα καταλάβουν ότι σε αυτή την δύσκολη προσπάθεια που έχουν ξεκινήσει δεν θα είναι μόνοι αλλά θα έχουν στο πλευρό και τον κόσμο του ΑΡΗ που "διψάει" για να δει και πάλι μια ανταγωνιστική ομάδα που να εκπέμπει υγεία και όχι ένα τσούρμο παικτών που κάθε χρόνο αλλάζει.

Τέλος άνθρωποι σαν τον κ.Δαμιανίδη και τους υποστηρικτές τους που συνεχίζουν να ριχνούν παντού ευθύνες εκτός από τον ίδιο τους τον εαυτό θα πρέπει να καταλάβουν πόσο κακό έκαναν στην ομάδα και αυτό θα γίνει μόνο αν γεμίσει το Παλέ ακόμη και στα επίσημα όπου ο κ.Δαμιανίδης απλωνόταν και έπαιζε μονάχος το κομπολόι του... Εύχομαι να μας κάνει την χάρη και να κάτσει σπίτι του αύριο.

Όλοι στο Παλέ λοιπόν να δώσουμε ξεκάθαρο μήνυμα σε εχθρούς και φίλους! Και καμία "αγωνιστική σφαλιάρα" στον Ομπράντοβιτς δεν θα μας χαλούσε...

Συνεπής στα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του όπως μας έχει συνηθίσει ο φετινός ΑΡΗΣ έδειξε και σήμερα 2 πρόσωπα με το άσχημο να είναι αυτό που μένει στο φινάλε του αγώνα μαζί με την ήττα. Δεν έχουμε αυταπάτες για το ποιές είναι οι δυνατότητες μας και ποιές αυτές του αντιπάλου μας απλά η ευκολία που για ακόμη μια φορά η ομάδα μας βγήκε εκτός ρυθμού και από το +5 βρέθηκε στο -16 μέσα σε 8 αγωνιστικά λεπτά είναι κάτι που όσες φορές και αν το έχουμε βιώσει φέτος δεν μπορούμε να το συνηθίσουμε. Φυσικά και υπάρχουν λογικά αίτια για αυτό το φαινόμενο όπως είναι η έλλειψη ηγέτη στο σκοράρισμα και αξιόπιστων λύσεων από τον πάγκο κάτι που δένει τα χέρια του Β.Αλεξανδρή όσο και αν προσπαθεί να βρει το γιατρικό από την αρχή της χρονιάς.

Αν και δεν έχει ιδιαίτερη σημασία αξίζει να κρατήσουμε τα πρώτα 22' του αγώνα όπου ο ΑΡΗΣ σύμφωνα και με τις δηλώσεις των αθλητών μας έπαιξε ίσως το καλύτερο ημίχρονο της χρονιάς. Μπορεί να μην είχαμε την τύχη να το παρακολουθήσουμε αλλά η διακύμανση του σκορ και τα στατιστικά μας αυτό έδειχναν. Βέβαια η αντίδραση του Παναθηναϊού στην επανάληψη ήταν αναμενόμενη και για αυτό ίσως θα έπρεπε στο ημίχρονο ο Β.Αλεξανδρής να είχε προετοιμάσει καλύτερα τους παίκτες μας για αυτό που θα ακολουθούσε. Όχι ότι θα μπορούσαμε να πετύχουμε κάτι παραπάνω μιας και η φυγή του Τσαλδάρη αλλά και η ξαφνική ίωση που δεν επέτρεψε στον Χρήστο Ταπούτο να αγωνιστεί για περισσότερα από 2' 23'' ήταν 2 απουσίες που δύσκολα μπορούσαν να καλυφθούν από τους υπόλοιπους.

Όπως είπαμε όμως λίγη σημασία έχουν σε μια τραγική χρονιά που το Σάββατο πιθανόν και να ολοκληρωθεί. Παρά την πίκρα και την απογοήτευση για την κατάντια της ομάδος μας νομίζω ότι είναι ηθική υποχρέωση όλων μας να βρεθούμε στο Παλέ το Σάββατο το απόγευμα για να χειροκροτήσουμε την προσπάθεια που κατέβαλλαν ο Β.Αλεξανδρής και οι παίκτες του κάτω από άθλιες συνθήκες χωρίς προηγούμενο αλλά και ταυτόχρονα για να δώσουμε και ένα μήνυμα στήριξης σε όλους αυτούς που παλεύουν για να αλλάξει ο ΑΡΗΣ σελίδα. Τώρα αν κάνουν και κανά τρελό οι παίκτες μας και αντί για 1 ημίχρονο σαν και αυτό το πρώτο παίξουν δύο δεν θα μας χαλάσει κιόλας.

Αποδυναμωμένος θα παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ μας στα πλέιοφς σε σχέση με την ομάδα που αγωνίστηκε στο μεγαλύτερο διάστημα της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος μιας και ο Δημήτρης Τσαλδάρης βρίσκεται ήδη στην Ιταλία για να ενσωματωθεί στην ομάδα του Αντρέα Ματζόν. Υπερβολή, πολυτέλεια, αφέλεια και άλλους παρόμοιους χαρακτηρισμούς μπορεί να χρησιμοποιήσει κάποιος μόνο για την σκέψη ότι ο ΑΡΗΣ κατεβαίνει για να κοντράρει τον Παναθηναϊκό στα πλέιοφς.  Και κάπως έτσι είναι τα πράγματα όταν έχουμε φθάσει στο σημείο να αγχωνόμαστε για το αν θα υπάρχει και αύριο ΑΡΗΣ. Παρόλα αυτά το ότι μας έχουν στερήσει το δικαίωμα ακόμη και για να παλέψουμε κόντρα σε ομάδες σαν τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό σε τέτοιο βαθμό που είμαι σχεδόν βέβαιος ότι ακόμη και τηλεοπτική μετάδοση να είχε ο αγώνας πολλοί συνΑρειανοί δεν θα έμπαιναν καν στον κόπο να το παρακολουθήσουν είναι η μεγαλύτερη "ήττα" της σύγχρονης ιστορίας του Αυτοκράτορα. Υπεύθυνοι φυσικά για αυτή την κατάσταση που βιώνουμε όπως αρκετές φορές έχουμε τονίσει είναι το δίδυμο Τζεβελέκη - Δαμιανίδη όπου με κάτι "μικρούς" προπονητές σαν τον Α.Ματζόν και τον Σ.Ντρούκερ κάθε φορά που αντιμετωπίζαμε κάποιον πραγματικά μεγάλο αντίπαλο κάνανε ολόκληρο αγώνα να πείσουν τον κόσμο του ΑΡΗ ότι δεν πρέπει να ασχολείται με αυτά τα παιχνίδια, δεν πρέπει να δυσανασχετεί αν χάνει με 30 πόντους και ότι θα πρέπει να στρέψει την προσοχή του προς του συμπολίτες του για να αισθανθεί χαρούμενος για την ομάδα και κατά συνέπεια οι διοικούντες "πετυχημένοι" για το "έργο" τους.

Οι εξελίξεις έχουν δρομολογηθεί και ο Γ.Δαμιανίδης μετράει μέρες στον "θρόνο" του στην ΚΑΕ. Δεν ξέρω ποιά ακριβώς θα είναι η επόμενη μέρα του μπασκετικού ΑΡΗ αλλά σίγουρα η νέα διοίκηση εκτός από την τάξη στα οικονομικά που είναι το πρώτο μέλημα της θα πρέπει να κάνει μια υπερπροσπάθεια για να διώξει αυτή την μίζερη νοοτροπία που εντέχνως έχει περάσει στον σύλλογο μας. Πωλήσεις και αποχωρήσεις παικτών στην μέση της χρονιάς ή λίγο πριν τα πλέιοφς θα πρέπει επιτέλους να πάψουν. Και αυτό δεν έχει να κάνει με τους ρεαλιστικούς στόχους της ομάδος αλλά με την αξιοπρέπεια του ΑΡΗ μας. Αυτά είχαμε γράψει πριν μερικά χρόνια όταν είχε γίνει η πώληση του Σέκουλιτς, αυτό θα πούμε και τώρα στην φυγή του Τσαλδάρη παρά τις ιδιαιτερότητες που υπάρχουν στις 2 παραπάνω περιπτώσεις. Πρέπει να θυμηθούμε επιτέλους πως είναι να παλεύεις και να διεκδικείς την νίκη ακόμη και αν ο αντίπαλος σου έχει πολλαπλάσιο μπάτζετ από εσένα και είναι ο πρωταθλητής Ευρώπης ή πρωταθλητής του ΝΒΑ... ΑΡΗΣ σημαίνει μαχητής και όχι σκυμμένο κεφάλι πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι. Είμαι σίγουρος ότι ο Β.Αλεξανδρής αντιλαμβάνεται καλύτερα από όλους μας όλα τα παραπάνω αλλά σίγουρα και αυτός πιέζεται να λειτουργήσει στις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί εδώ και χρόνια στον μπασκετικό ΑΡΗ. Δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να ζητάμε από την ομάδα που έχασε σχετικά εύκολα πριν 1 εβδομάδα στο Περιστέρι να κοιτάξει στα μάτια τον Παναθηναϊκό αλλά θα πρέπει όλα τα παιδιά που βρίσκονται στο ροστερ της ομάδος να αντιληφθούν ότι κάτι πάει να αλλάξει και ίσως του χρόνου τα πράγματα να είναι πολύ καλύτερα στον ΑΡΗ. Σε αυτή την προσπάθεια που έχει ξεκινήσει και θα κορυφωθεί μέσα στις επόμενες 10 ημέρες θα πρέπει και αυτοί να δείξουν ότι μπορούν να ανταποκριθούν και ότι αξίζουν κάτι παραπάνω από τις ταμπέλες ενός φθηνού ρόστερ ανάγκης και παικτών που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έπρεπε να πληρώνουν εισιτήριο για να μπουν στο Παλέ. Ας μας δείξουν λοιπόν ότι είναι μαχητές και ότι αξίζουν να φοράνε αυτή την φανέλα...

Όσο για το κακόμοιρο πρωτάθλημα και τους καρεκλοκένταυρους που έχουν ισοπεδώσει τα πάντα η θολούρα που υπάρχει στην σκέψη τους δεν έχει τελειωμό. Αφού ολόκληρη την αγωνιστική σεζόν μας φλόμωσαν σε κάποια αδιάφορα παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό κόντρα στους ουραγούς της βαθμολογίας εντός και εκτός τώρα ξαφνικά που αρχίζουν τα πλέιοφς θεώρησαν ότι δεν υπάρχει λόγος να μεταδοθεί το Παναθηναϊκός-ΑΡΗΣ ενώ το Ολυμπιακός -  μπαογκ έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον... Τι να πω? Μόνο ένας Δαμιανίδης στον ΕΣΑΚΕ μπορεί να σώσει το άθλημα...

Αν και σε ότι έχει να κάνει με την κατάκτηση της 6ης θέσης από την στιγμή που η Καβάλα επικράτησε επι του Πανιωνίου τίποτε δεν θα μπορούσε να αλλάξει αλλά όπως και να το κάνουμε η σημερινή ήττα είναι άλλο ένα πλήγμα στο γόητρο του Αρειανού οπαδού. Όχι γιατί έχουμε κάποια σούπερ ομάδα που στο λεξιλόγιο της δεν συμπεριλαμβάνεται η λέξη "ήττα" αλλά γιατί απέναντι μας είχαμε μια διαλυμένη ομάδα, με χειρότερα προβλήματα από εμάς και με παίκτες που αν εξαιρέσουμε έναν ή δύο κανείς δεν μπορεί να σταθεί με αξιώσεις σε ομάδα της Α1 ακόμη και τώρα που το ποιοτικό επίπεδο του πρωταθλήματος έχει πιάσει πάτο.

Βέβαια για να μην είμαστε 100% άδικοι με τον Β.Αλεξανδρή και τους παίκτες του δεν ξέρω πόσο πολύ μπορεί να επηρεάσει η αγωνιστική απραξία, η αποχή από τις προπονήσεις και τα οικονομικά προβλήματα. Προφανώς αν κρίνουμε από την εξέλιξη του αγώνα και την διαφορά που είχε φθάσει στο +17 για το Περιστέρι λίγο πριν το τέλος μάλλον έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Γιατί σε διαφορετική περίπτωση μου φαίνεται σχεδόν απίστευτο ο Γιόβοβιτς, μαζί με τον Γιαννόπουλο, τον Έντουαρντς και τον τραγικό Πέτρουλα να κερδίσουν τον ΑΡΗ που πριν την διακοπή έτρεχε ένα σερί 5 νικών και ομάδες σαν το Ρέθυμνο και την Καβάλα που βρίσκονται στην 4η και στην 6η θέση αντίστοιχα και όχι στην προτελευταία θέση της βαθμολογίας σαν τον σημερινό μας αντίπαλο τους κερδίσαμε με χαρακτηριστική ευκολία. Χωρίς να έχουμε την δυνατότητα να παρακολουθήσουμε το παιχνίδι τηλεοπτικά αλλά μόνο από το live play του ΕΣΑΚΕ η αίσθηση που έδωσε είναι ότι για ακόμη μια φορά η αδυναμία μας να παίξουμε καλή άμυνα κάτω από το καλάθι αλλά και η έλλειψη πραγματικού ηγέτη στο σκοράρισμα ήταν αυτά τα στοιχεία που έκριναν την αναμέτρηση. 17 σουτ περισσότερα κάναμε από τους αντιπάλους μας και όμως δεν καταφέραμε καν να μείνουμε μέχρι το τέλος στην διεκδίκηση της νίκης. Φυσικά και η διαφορά στις βολές είναι ένα μεγάλο ερωτηματικό που κυνηγάει τον ΑΡΗ εδώ και χρόνια ακόμη και όταν αγωνίζεται κόντρα στο διαλυμένο Περιστέρι...

Κάπως έτσι οδηγείται η χρονιά άδοξα στο τέλος της ακριβώς όπως άδοξα ξεκίνησε με το παιχνίδι στο ΟΑΚΑ όπου η ομάδα μας ταξίδεψε οδικώς. Πλέον ανεξάρτητα από τις αναμετρήσεις με τον Παναθηναϊκό όπως είναι λογικό το ενδιαφέρον όλων μας εστιάζει στις διοικητικές εξελίξεις εκεί όπου ο Γιάννης Δαμιανίδης έχει στήσει τον δικό του αγώνα για να παραμείνει όσο πιο πολύ μπορεί στην θέση του προέδρου της ΚΑΕ ΑΡΗΣ και αν και αποφάσισε να δημοσιοποιήσει την θέση του καλό είναι να μην συνεχίζει να προσβάλλει την νοημοσύνη μας γιατί όλα έχουν τα όρια τους. Μην ψάχνει τώρα με περίεργες επικοινωνιακές πολιτικές και "αποκαλύψεις" να βρει την συμπάθεια του κόσμου, είναι πολύ αργά... Οι υποστηρικτές του παραιτήθηκαν και καλό είναι να πράξει και αυτός το ίδιο το συντομότερο.

Αμέτρητες φορές μέσα από αυτή την ιστοσελίδα έχουμε καυτηριάσει τον ρόλο και την συνενοχή των μετόχων και του Ερασιτέχνη στο έγκλημα που διαπράττεται στον μπασκετικό ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια. Μπορεί τα μέλη της ΓΕΝΕΣΙΣ με ανακοινώσεις να έχουν τονίσει τον ανενεργό τους ρόλο, ο Α.Σ. την αδυναμία του να επέμβει αν δεν υπάρχει βούληση από τους μετόχους αλλά και τον κ.Τζεβελέκη που ανάλογα με τις διαθέσεις που θα ξυπνήσει το πρωί μπορεί να είναι από ανενεργός, επικεφαλής κάποιας επιτροπής "σωτηρίας" ή ακόμη και ο μέγας πρόεδρος που αποφάσισε να επιστρέψει στην θέση του στην ΚΑΕ για να βάλει τα πράγματα στην θέση τους. Πρωταγωνιστής φυσικά σε όλο αυτό το θέατρο παραλόγου είναι ο κ.Δαμιανίδης όπου για λόγους που ποτέ δεν έχουν βγει ξεκάθαρα στο φως της δημοσιότητας είναι ο επί χρόνια πρόεδρος της προβληματικής ΚΑΕ ΑΡΗΣ ή καλύτερα ας το πούμε ο καπετάνιος του καραβιού που βυθίζεται και σχεδόν έχει πιάσει πάτο αλλά παρόλα αυτά παραμένει ακλόνητος στην έμμισθη θέση έχοντας μάλιστα αρκετές φορές και την "στήριξη" στα λόγια αλλά όχι στις πράξεις από όλους τους υπόλοιπους και όχι μόνο.

Όταν λοιπόν εγγράφως όλα τα μέλη της ΓΕΝΕΣΙΣ αλλά και ο πρόεδρος του Α.Σ. κ.Παπαδόπουλος ζητάνε από τον πρόεδρο της ΚΑΕ να παραιτηθεί ώστε να προχωρήσουν στην σύσταση διοίκησης πρωτοδικείου τότε νομίζω και ο πιο αφελής καταλαβαίνει ότι εδώ δεν μιλάμε για κάποια διοίκηση "σύμπνοιας" και "ομοψυχίας" όπου με τόσο κόπο προσπαθούσαν οι γνωστοί κύκλοι να μας πείσουν αλλά για ανθρώπους που όχι απλά δεν συνεννοούνται μεταξύ τους αλλά το πιθανότερο είναι να μην μιλάνε καν... Για αυτό άλλωστε και το γραπτό αίτημα, για αυτό άλλωστε και η παραίτηση του κ.Οικονόμου(εκπρόσωπος του Ερασιτέχνη) από το 3μελές Δ.Σ. της ΚΑΕ που αναμένεται να ακολουθήσει αν δεν "συνεργαστεί" ο κ.Δαμιανίδης ώστε να "καταρρεύσει" η διοίκηση. Μάλιστα η συγκεκριμένη κίνηση δείχνει ότι πλέον το πλάνο του κ.Αρβανίτη είναι έτοιμο να πάρει σάρκα και οστά και τα άτομα που θα συμμετέχουν στο επταμελές(όπως ακούγεται) νέο δ.σ. της ΚΑΕ έχουν βρεθεί.

Ούτε 2 μήνες δεν έχουν περάσει από εκείνη την συνέντευξη του προέδρου που μας έλεγε "Φεύγω τρέχοντας" αλλά σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει όπως και τις προηγούμενες φορές που ο κ.Δαμιανίδης έφθανε προς την έξοδο άρχισαν να βγαίνουν στην φόρα όροι και απαιτήσεις. Αυτή την φορά όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά μιας και υπάρχει η βούληση των μετόχων και του Ερασιτέχνη για αυτό καλό είναι να το ξανασκεφτεί πριν αποφασίσει να μπλοκάρει τις εξελίξεις. Άλλωστε για την ώρα ακόμη υπάρχουν τα περιθώρια να προετοιμαστεί μια ηρωική έξοδος μέσω του ARIS FM και όλων αυτών των "κύκλων" ώστε να φύγει με "ψηλά το κεφάλι" και όχι με το στίγμα του ανθρώπου που μαζί με άλλους νοικοκυραίους όπως είναι ο κ.Τζεβελέκης καταχρέωσε έναν σύλλογο που οι ίδιοι οι οπαδοί είχαν καταφέρει να ξεχρεώσουν με αγώνες και μαζικές κινητοποιήσεις.

Αρκετά "προσφέρατε" κ.Δαμιανίδη. Ώρα να αφήσετε και κάποιον άλλον να προσφέρει και εσείς να ξεκουραστείτε επιτέλους ή να βρείτε μια άλλη καριέρα... ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Μέτα από 5 ημέρες αποχής από την προπόνηση αλλά και την διακοπή του πρωταθλήματος λόγω της αστείας απόφασης του ΕΣΑΚΕ να διακόψει προσωρινά το πρωτάθλημα για να διευκολύνει Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό στην προσπάθεια που έκαναν για την πρόκριση στο final four(κάτι που συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα) η ομάδα μας αναχώρησε για την Αθήνα αεροπορικώς(γιεεεεεεε!!!!) για να αντιμετωπίσει το Περιστέρι στην τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος. Τα βλέμματα όλων μας φυσικά θα είναι στραμμένα κυρίως στην Καβάλα όπου θα είμαστε στο πλευρό του Πανιωνίου μιας και νίκη των κυανέρυθρων θα σημαίνει και την κατάκτηση της 6ης θέσης για εμάς και κατά συνέπεια μια δεύτερη ευκαιρία κόντρα στον Κολλοσό Ρόδου μέσα από τα πλέιοφς.

Βέβαια όλα αυτά θα ισχύσουν εφόσον και η ομάδα μας κάνει το αναμενόμενο  και πάρει την νίκη κόντρα στο διαλυμένο Περιστέρι. Σίγουρα ο αντίπαλος μας την δεδομένη χρονική στιγμή δεν αποτελεί κάποιο φόβητρο αλλά πάντα μετά από τόσες ημέρες απραξίας υπάρχει ο φόβος οι παίκτες να παρουσιαστούν εκτός ρυθμού. Από τότε όμως που ολοκληρώθηκαν οι Ευρωπαϊκές μας υποχρεώσεις οι παίκτες του Β.Αλεξανδρή έχουν δείξει ένα πολύ πιο σοβαρό πρόσωπο και εύκολα ή δύσκολα θα καταφέρουν να πάρουν την νίκη.

Μπορεί τα χρήματα που εισέπραξαν οι παίκτες χθες να είναι ελάχιστα με τις οφειλές που υπάρχουν αλλά θέλω να πιστεύω ότι τα νέα πέρι ενεργοποίησης των μετόχων και των ενεργειών που κάνουν για να ωθήσουν τον κ.Δαμιανίδη σε παραίτηση θα έχουν φτάσει στα αυτιά τους σαν μήνυμα αισιοδοξίας. Ας κάνουν λοιπόν το χρέος τους και ας ελπίσουμε από αύριο να αρχίζουν όλα να μπαίνουν σιγά σιγά σε μια σειρά και ο Αυτοκράτορας βρει και πάλι τον δρόμο του!

Η κατάσταση στο τμήμα μπάσκετ του συλλόγου μας έχει φτάσει εδώ και καιρό στο απροχώρητο. Όταν η αγωνιστική σεζόν ξεκινάει με οδική μετακίνηση στην Αθήνα για να αντιμετωπίσεις τον πρωταθλητή Ελλάδος και Ευρώπης τότε αυτή η επαναλαμβανόμενη αποχή των παικτών από τις προπονήσεις είναι απλά ακόμη ένα επεισόδιο από το δραματικό σήριαλ που παρακολουθούμε φέτος με επίκεντρο τον Αυτοκράτορα. Δεν χρειάζεται να ψάξουμε πολύ για τους υπεύθυνος ο Γ.Δαμιανίδης που υποτίθεται ότι παραμένει στην ΚΑΕ επι χρόνια ώστε να μην παραμείνει η ομάδα ακέφαλη και όχι για την συνέχιση της παραγοντικής του καριέρας έχει καταφέρει να κουμαντάρει αυτό το ιστορικό σωματείο λες και είναι όντως ακέφαλο. Ο Θ.Τζεβελέκης που χαρακτήριζε άλλους Αρειανούς παράγοντες ασόβαρους και μας μιλούσε για διαχειρίσημα χρέη και επιτροπές σωτηρίας μάλλον προσπαθεί να αποπροσανατολίσει τον κόσμο και να κερδίσει χρόνο ώστε να καλύψει μερικές από τις ατασταλείες του την ίδια στιγμή που και οι υπόλοιποι μεγαλομέτοχοι με την ένοχη σιωπή τους δείχνουν συνένοχη στο έγκλημα των τελευταίων χρόνων.

Παρόλα αυτά ο κ.Αρβανίτης από την πρώτη στιγμή έδειξε διάθεση να κινήσει γη και ουρανό ώστε να αλλάξει επιτέλους σελίδα ο μπασκετικός ΑΡΗΣ και να απελευθερωθεί από όλους αυτούς που τον κρατάνε σκλαβωμένο στις μικροπολιτικές και μικροσυμφέροντα τους.  Την ίδια στιγμή ο κ.Γεωργούλης αλλά και αρκετά μέλη της ΣΑΡΙΣΑ παρά τον "πόλεμο" και την κοροϊδία που έχουν δεχθεί δεν έχουν γυρίσει την πλάτη στον ΑΡΗ και δείχνουν έτοιμοι να βοηθήσουν εφόσον φυσικά δημιουργηθεί το κατάλληλο έδαφος. Δυστυχώς όμως αυτή η κατάσταση της επικείμενης αλλαγής στα διοικητικά που έχει ξεκινήσει εδώ και ενάμιση μήνα περίπου έχει παραμείνει στάσιμη δίνοντας ταυτόχρονα άλλοθι στο κ.Δαμιανίδη όπου σε όσους απαιτούν χρήματα τους ενημερώνει ότι θα μιλήσουν με την νέα διοίκηση εξαντλώντας τα όρια της υπομονής τους... Φυσικά αν υπήρχε έστω και λίγη ευαισθησία από τον συγκεκριμένο άνθρωπο θα είχε παραιτηθεί εδώ και καιρό πιέζοντας και αυτός με την σειρά του τους μετόχους ώστε να αναλάβουν τις ευθύνες τους 1 ώρα γρηγορότερα.

Μόνο τυχαία δεν πρέπει να θεωρούνται τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης που τρέχει στο PlanetARIS.gr  εδώ και 20 ημέρες περίπου. Το 53% θεωρεί ότι βασικοί υπεύθυνοι είναι οι μέτοχοι και ότι αυτοί πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Ακόμη και αν ο Γ.Δαμιανίδης ήταν ο κύριος εκφραστής μιας σειράς λανθασμένων ενεργειών όπου κυρίως την χρονική περίοδο όπου στην διοίκηση ήταν μαζί και ο κ.Τζεβελέκης φαίνεται να ξέφυγε η κατάσταση όλα έγιναν υπό την ανοχή και αδιαφορία των υπόλοιπων μεγαλομετόχων. Το 23% θεωρεί ότι η αλλαγή προσώπων στην ΚΑΕ και η διοίκηση πρωτοδικείου είναι επιβεβλημένη. Τα μέλη της ΣΑΡΙΣΑ όταν είχαν παραιτηθεί προσπάθησαν να πιέσουν καταστάσεις δυστυχώς όμως βρέθηκαν τα άτομα που στήριξαν τον κ.Δαμιανίδη και έτσι η ΚΑΕ έχει τυπικά ακόμη και σήμερα το δ.σ. της και τον πρόεδρο της... Ιδιαίτερη βαρύτητα θέλω να δώσω σε ένα 15% που πιστεύει ότι την λύση μπορεί να την δώσει ο ίδιος ο κόσμος της ομάδος. Θέλετε μέσω ενός μοντέλου παρόμοιου με αυτό της Λέσχης? Θέλετε μέσω αύξησης μετοχικού κεφαλαίου ή κάποιου είδους εράνου? Η ουσία είναι πάντως ότι υπάρχει και ένα κομμάτι του κόσμου που θέλει να βοηθήσει την ομάδα να βγει από αυτό το αδιέξοδο ανεξάρτητα από πρόσωπα και καταστάσεις. Το 5% που τα βλέπει τα πράγματα απαισιόδοξα και δεν βλέπει λύση είναι κάτι που θα πρέπει να προβληματίσει όλους τους θεσμούς του ΑΡΗ μιας και είναι φανερό ότι πλέον δεν υπάρχει εμπιστοσύνη.  Τέλος υπάρχει και ενα ποσοστό που μετά βίας αγγίζει το 2% που βλέπει ως λύση τον Ερασιτέχνη κάτι που φανερώνει σε πόσο τραγική κατάσταση βρίσκεται η "μάνα" του συλλόγου. Σε κάθε κρίσιμη στιγμή του συλλόγου όλες οι ζυμώσεις ξεκινούσαν από τον Ερασιτέχνη αλλά πλέον είναι φανερό ότι ο Ερασιτέχνης έχει χάσει την δύναμη του...

Δεν βλέπω τον λόγο που καθυστερεί η αλλαγή στην ΚΑΕ, δεν βλέπω τον λόγο που ο Γ.Δαμιανίδης παραμένει πρόεδρος... Το μόνο που έχει  πετύχει είναι να έχει γίνει "κόκκινο πανί" για τους παίκτες και το τεχνικό τιμ της ομάδος με τις αέρινες υποσχέσεις του. Έστω και μια αλλαγή σε πρόσωπα σε πρώτη φάση θα έδινε έναν τόνο αισιοδοξίας στους αγανακτισμένους παίκτες της ομάδος που αναγκάζονται να απέχουν από τις προπονήσεις μη ανεχόμενοι την κοροϊδία  με τις πληρωμές. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αν πραγματικά θέλουμε να βάλουμε τις βάσεις για ένα καλύτερο αύριο σε ότι έχει να κάνει με το αγωνιστικό καθαρά κομμάτι αυτά τα παιδιά υπό την καθοδήγηση του Β.Αλεξανδρή έχουν πείσει ότι αξίζουν καλύτερη μεταχείριση. Επιτέλους μέτοχοι του ΑΡΗ αναλάβετε τις ευθύνες σας, δώστε ένα τέλος σε αυτό το θέατρο του παραλόγου και ο κόσμος θα σας στηρίξει.  ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Όταν το καλοκαίρι επέστρεψε ο Β.Αλεξανδρής στον ΑΡΗ έδωσε άνοιξε τα χαρτιά του και έδωσε κάποιες υποσχέσεις σχετικά με την ομάδα που χτίζει. Στην πορεία τα αποτελέσματα δεν ήταν τα αναμενόμενα και όσο και αν υπήρχαν πραγματικοί λόγοι για την μέτρια αγωνιστική εικόνα της ομάδος  πολλοί ήταν και είναι αυτοί που ασκούν κριτική στον κόουτς του ΑΡΗ. Αυτό όμως που δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς είναι ότι όλα όσα έχει πει στον κόσμο του ΑΡΗ ο κόουτς στις δηλώσεις του βγαίνουν αληθινά. Ένα από αυτά που δεν είχαμε δώσει ιδιαίτερη  βάση ήταν η αδυναμία της ομάδος να ανταπεξέλθει σε 2 παιχνίδια την εβδομάδα. Από την στιγμή που το Ευρωπαϊκό μας ταξίδι έλαβε τέλος παρακολουθούμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ, με λιγότερα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του και με περισσότερη σοβαρότητα και ηρεμία στο παιχνίδι του. Δεν είναι τυχαίο το ότι παιχνίδια που θεωρούσαμε δύσκολα όπως αυτά με την Καβάλα, τον μπαογκ, τον Ηλυσιακό και το Ρέθυμνο τα κερδίσαμε με χαρακτηριστική ευκολία.

Όπως λοιπόν και τις προηγούμενες αγωνιστικές κόντρα σε αντιπάλους ικανούς να κάνουν την ζημιά αν σε βρούν χαλαρό έτσι και σήμερα σε ένα παιχνίδι κόντρα στο Ρέθυμνο, την ομάδα έκπληξη του φετινού πρωταθλήματος η ομάδα μας δεν άφησε κανένα περιθώριο στον αντίπαλο και πραγματοποιώντας για σχεδόν ολόκληρη την διάρκεια του αγώνα εξαιρετική εμφάνιση έφθασε σε μια άνετη νίκη με 78-60. Μάλιστα ίσως για πρώτη φορά φέτος είδαμε τους παίκτες μας να κυκλοφορούν σωστά την μπάλα, κάποια επιθετικά συστήματα να εφαρμόζονται με επιτυχία και αρκετές φορές να περνάνε την μπάλα κάτω από το καλάθι  κυρίως στον Μπόγρη που σήμερα είχε πολύ καλές τοποθετήσεις. Είδαμε έναν Κερούς και έναν Βεργίνη να έρχονται από τον πάγκο αφηνιασμένοι και να παρασύρουν και τους υπόλοιπους σε έναν ξέφρενο ρυθμό μετατρέποντας την αναμέτρηση σε παράσταση για έναν ρόλο. Σε αυτό βοήθησε και η εμπειρία των Τσαλδάρη και Ταπούτο όπου και αυτοί με την σειρά τους έδωσαν σημαντικές λύσεις σε άμυνα και επίθεση. Με εξαίρεση ίσως τον Ντέιβις που κινήθηκε σε ρηχά νερά αλλά και τον Μόλντροου που δεν μπόρεσε να κάνει αισθητή την παρουσία του σήμερα είδαμε έναν ΑΡΗ με πολυφωνία στην επίθεση, με παίκτες να έρχονται από τον πάγκο και να δίνουν λύσεις και με μια άμυνα μετά το πρώτο δεκάλεπτο να κλειδώνει κάθε δρόμο προς το καλάθι. Δεν είναι τυχαίο οτι οι αντίπαλοι μας αναλώθηκαν τόσο πολύ στα μακρινά σουτ. Μάλιστα σχεδόν όλα ήταν υπο πίεση κάτι που οδήγησε στο τραγικό 3 στα 29 τρίποντα που για μια ομάδα που φημίζεται για το σκοράρισμα από την περιφέρεια είναι απελπιστικά τραγικό ποσοστό. Σίγουρα έπαιξε το ρόλο του και η απουσία του Ράιτ αλλά αυτό είναι το πρωτάθλημα που αγωνιζόμαστε και υπό αυτές τις συνθήκες θα πρέπει να μάθουν να επιβιώνουν όλες οι ομάδες.

Βλέποντας πάντως τις τελευταίες εμφανίσεις της ομάδος είναι πραγματικά στενάχωρο το να παλεύουμε για την 6η θέση. Σίγουρα είμαστε καλύτερη ομάδα τόσο από την Καβάλα όσο και από το Ρέθυμνο και νομίζω ότι αν τα αποτελέσματα έρθουν έτσι ώστε να καταφέρουμε να τερματίσουμε στην 6η θέση θα μπορέσουμε να αποδείξουμε τελικά ότι το μόνο που χρειαζόμασταν ήταν λίγο χρόνος παραπάνω για να βρει αυτή η ομάδα την αγωνιστική της ταυτότητα. Δυστυχώς όμως όλο αυτό το διάστημα που εμείς ψαχνόμασταν οι αντίπαλοι μας κατάφεραν και κλείδωσαν θέσεις στην 4αδα και τώρα περιμένουμε από τους άλλους να μας κάνουν δωράκια. Μια αγωνιστική έμεινε και ότι είναι να γίνει θα γίνει. Δεν ξέρω αν το νόημα του Β.Αλεξανδρή προς τον κ.Αρβανίτη με την λήξη του αγώνα σήμαινε κάτι το ιδιαίτερο το σίγουρο όμως είναι ότι ο "μοναχικός καβαλάρης" στα επίσημα του Παλέ μετράει μέρες!

Το 6 στα 6 ήταν ο στόχος του Β.Αλεξανδρή και των παικτών του μετά το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ και σίγουρα το πιο δύσκολο παιχνίδι από αυτά τα 6 είναι αυτό κόντρα στο Ρέθυμνο που φιγουράρει στην 4η θέση της βαθμολογίας στην καλύτερη χρονιά της ιστορίας του. Αν συνυπολογίσουμε και την πρόσφατη εκτός έδρας νίκη των αυριανών μας αντιπάλων κόντρα στον Πανιώνιο τότε όλοι μας αντιλαμβανόμαστε ότι πρόκειται για μια πολύ δύσκολη αναμέτρηση. 

Το γεγονός της αποχώρησης του Ράιτ ενός εκ των κορυφαίων του ΑΓΟΡ και ο ερχομός του Κόλεμαν μπορεί εκ πρώτης όψεως να φαίνεται θετικό μιας και ο Ράιτ ήταν ένας εξαιρετικός παίκτης αλλά από την άλλη δημιουργεί πολλά ερωτηματικά με το πως θα παρουσιαστεί ο αντίπαλος μας και με ποιον τρόπο θα προσπαθήσει να καλύψει το κενό του συγκεκριμένου παίκτη. Πάντως θεωρώ δύσκολο το ενδεχόμενο να παρουσιαστεί το Ρέθυμνο ακόμη πιο δυνατό μιας και ο Ράιτ ήταν ένας παίκτης με μεγάλη συνεισφορά στην ομάδα τόσο στο σκοράρισμα όσο και σε άλλους τομείς. Δεν είναι τυχαίο το ότι ο συγκεκριμένος παίκτης είχε κερδίσει 6 φορές τον τίτλο του MVP της αγωνιστικής. Ο σοβαρός ΑΡΗΣ των τελευταίων αγωνιστικών δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Αρκεί να μην επαναλάβουμε τις τάσεις αυτοκτονίας που δείχνουμε σε πολλά παιχνίδια όπως  είχαμε κάνει και μέσα στο Ρέθυμνο όπου ενώ κερδίζαμε σε όλο τον αγώνα στο τέλος με ένα από τα γνωστά επιθετικά μπλάκ άουτ της ομάδος μας καταφέραμε και χάσαμε την νίκη μέσα από τα χέρια μας. Το καλό είναι ότι δεν υπάρχουν προβλήματα τραυματισμών και ο προπονητής μας έχει όλους τους παίκτες του ετοιμοπόλεμους. Μπορεί οι ελπίδες για την κατάκτηση της 6ης θέσης να είναι ελάχιστες αλλά ωφείλουμε να τις διεκδικήσουμε μέχρι τέλους.

Αν και το συγκεκριμένο παιχνίδι αφού έγινε  άλλο ένα δείγμα της ανοργανωσιάς και ανικανότητας των ανθρώπων του ΕΣΑΚΕ με αυτά τα μπρος πίσω στην ημέρα και στην ώρα της διεξαγωγής του αγώνα με αποτέλεσμα να συμπίπτει με τον ποδοσφαιρικό αγώνα στο Κλ.Βικελίδης για όλους όσους έχουν ακόμη μέσα στην καρδιά τους τον Αυτοκράτορα θέμα επιλογής γηπέδων δεν υπάρχει. Στις 16.00 θα είμαστε στο Παλέ και με την λήξη τρέχουμε να προλάβουμε το Β ημίχρονο στο Κλ.Βικελίδης. Τώρα βέβαια αν η αγαπημένη μας ομάδα μας κάνει την χάρη και "τελειώσει" το παιχνίδι πιο νωρίς παίρνοντας μια μεγάλη διαφορά ασφαλείας τότε ίσως να φύγουμε και λίγο πιο πριν. Όπως και να έχει όπου παίζει ο θεός δεν θα είναι μοναχός, για αυτό ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ(και στο Κλ.Βικελίδης)!