Μια ευχάριστη είδηση που μας γέμισε όλους με ρίγος συγκίνησης και υπερηφάνειας ήταν η προ λίγων ημερών "διαρροή" προς το διαδίκτυο του εντύπου που έχει ετοιμάσει η ΚΑΕ για τα γραφεία μάνατζερ και την προσέγγιση ξένων παικτών. Πραγματικά εντυπωσιακή δουλειά μιας και περιέχει μέσα όλα τα απαραίτητα που πρέπει να γνωρίζει κάποιος για την μεγαλύτερη ομάδα καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα αλλά και υπενθυμίζει σε πολλούς από εμάς ποια ομάδα υποστηρίζουμε. Μπορεί σε ένα έντυπο να είναι αδύνατο να αποτυπωθεί το κλίμα της χρυσής εποχής του ΑΡΗ και το αντίκτυπο που είχε εκείνη η ομάδα σε ολόκληρη τη χώρα και τις τυχερές γενιές που την έζησαν αλλά καλό είναι να γίνονται τέτοιες κινήσεις ώστε οι "αφελείς" εντός και εκτός Ελλάδος να μην ξεχνάνε τι σημαίνει ΑΡΗΣ. Σίγουρα ο Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός είναι 2 μεγάλες ομάδες με τεράστιες επιτυχίες σε Ελλάδα και Ευρώπη αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτοί απλά εξαργυρώνουν τις βάσεις που έβαλε ο ΑΡΗΣ και ακολουθούν τον δρόμο που χαράξαμε εμείς. Και αν κάποιος "αφελής" τολμήσει να μιλήσει για τίτλους και επιτυχίες, αρκεί απλά να ρίξει μια ματιά στους τελικούς πρωταθλήματος και κυπέλλου το τι συνέβαινε τότε και το τι συμβαίνει τώρα... και φυσικά να αναγνωρίσει ότι η κορυφαία διοργάνωση που συμμετείχε ο ΑΡΗΣ δεν είχε wild cards και τέταρτους αλλά μόνο πρωταθλητές.  Πραγματικά σπουδαία κίνηση από την ΚΑΕ που ελπίζουμε να έχει συνέχεια χωρίς περιορισμούς σε γραφεία μάνατζερ, χορηγών, συνεργατών κτλ.

Σε εντελώς αντίθετο κοντράστ με την παραπάνω είδηση υπάρχει η "ένοχη σιωπή" γύρω από το Nick Galis Cup. Ένα τουρνουά υψίστης σημασίας για κάθε Αρειανό όπου είδε την ιστορική αδικία προς το πρόσωπο του κορυφαίου Έλληνα αθλητή όλων των εποχών λόγω της ανικανότητας(ή σκοπιμότητας) κάποιων συνΑρειανών μας που ειχαν τις τύχες  του συλλόγου μας να αποκαθιστάτε ως ένα βαθμό. Ο Νίκος Γκάλης είναι ένας ζωντανός θρύλος όπου έγραψε ιστορία με ολόχρυσα γράμματα και εμείς ως Αρειανοί είμαστε "ευλογημένοι" που φόρεσε τη φανέλα της ομάδος μας, που αποκαλεί το Παλέ σπίτι του και όλους εμάς οικογένεια του! Χωρίς να είναι γνωστό το παρασκήνιο αυτής της υπόθεσης (μιας και όπως πάντα οτιδήποτε αρνητικό γύρω από τον μπασκετικό ΑΡΗ απαγορεύεται να συζητιέται) ή να ξέρουμε κάποιες αποκλειστικές πληροφορίες  φαίνεται τουλάχιστον αδιανόητο στην εποχή Λάσκαρη να υφίστανται τέτοιου είδους θέματα. Σε μια εποχή όπου αντίπαλες ομάδες "κατασκευάζουν" ιστορία, γεννάνε με το μυαλό τους αστέρες, τους βαφτίζουν κορυφαίους και τους πλασάρουν ως κάτι το ξεχωριστό εμείς που έχουμε την τύχη να έχουμε τον αναμφισβήτητα κορυφαίο όλων στην "οικογένεια" μας σφυρίζουμε αδιάφορα?!?!? Όταν έχεις Λάσκαρη με το Laskaris Foundation και μια αξιοθαύμαστη δράση εντός και εκτός Ελλάδος; Όταν έχεις παρακαταθήκη τα προηγούμενα Nick Galis Cup με σημαντικά έσοδα που η ίδια η ΚΑΕ υπερήφανα δημοσίευσε; Και όμως σε αυτόν τον ΑΡΗ εξακολουθούν να υπάρχουν τέτοιας φύσης θέματα που κανονικά θα έπρεπε να είχαν λυθεί μέσα σε 1' . 

Ευτυχώς για όλους εμάς ο μπασκετικός ΑΡΗΣ έχει γράψει χρυσή ιστορία και μας έχει κάνει υπερήφανους. Μια ιστορία που δεν γίνεται να μνημονεύεται  επιλεκτικά όπως βολεύει κάποιους. Καλοί οι χαμηλοί τόνοι, καλοί οι τεχνοκράτες, καλοί οι  "έμπειροι παράγοντες", καλοί οι "αρειανοπατέρες", καλά και τα μεγαλεπήβολα  πολυετή πλάνα.... Κάποια στιγμή θα πρέπει όσοι ασχολούνται διοικητικά με τον Αυτοκράτορα να αποδεχθούν την ιστορική ευθύνη που έχουν και να κάνουν αυτό το άνοιγμα προς την λαμπρή ιστορία του συλλόγου. Αν υπάρχει θέληση, οι λύσεις είναι εύκολο να βρεθούν για όλα. Και αν αυτή η στιγμή δεν είναι τώρα όπου υπάρχει η οικογένεια Λάσκαρη στο τιμόνι του Αυτοκράτορα τότε αναρωτιέμαι πότε θα έρθει αυτή η στιγμή; Ναι μεν οι ομάδες είναι εταιρίες, αλλά όταν είσαι σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ υπάρχουν στιγμές που πρέπει να κλείνεις τα αυτιά σου και να ακούς με την καρδιά σου.

ΥΓ. Με μήνυση αναμένεται να απαντήσει η οικογένεια Λάσκαρη προς την αστεία φυλλάδα που με αφορμή το εξίσου αστείο θέμα με τον μαίανδρο αποφάσισε να πετάξει λάσπη προς την ομάδα μας και τους ιδιοκτήτες της...  Όπως και αναμένεται να κορυφωθεί και η δικαστική μάχη με τον Γ.Δαμιανίδη. Το είχαμε πει από την πρώτη συνέντευξη του Νίκου Λάσκαρη τότε που το "τα αφήνουμε όλα πίσω μας γιατί το παρελθόν δεν έχει τίποτα να μας προσφέρει" του προέδρου είχε γίνει σημαία από πολλούς συνΑρειανούς μας γιατί πολύ απλά έτσι τους βόλευε... Όχι όταν δεν αντιδράς, δεν διαψεύδεις, δεν κυνηγάς τους λασπολόγους τότε άπαντες εντός και εκτός της οικογένειας του ΑΡΗ σε θεωρούν ανυπεράσπιστο και συνεχίζουν να πυροβολάνε τον σύλλογο με κάθε ευκαιρία.  Εύχομαι ολόψυχα η οικογένεια Λάσκαρη να δώσει ένα τέλος στις ορέξεις όλων αυτών που βλέπουν τον ΑΡΗ ως το εύκολο θύμα. 

Πολύ σκληρή κριτική δέχθηκαν οι παίκτες μας μετά τον αγώνα με τον Καμπανιακό όπως και ο προπονητής της ομάδος κ.Καλαϊτζίδης. Κάτι άκρως φυσιολογικό μιας και η συγκεκριμένη εμφάνιση ήταν μια απο τις χειρότερες(αν όχι η χειρότερη) των 100 χρόνων ιστορίας της ομάδος. Αυτό που περιμέναμε όλοι να δούμε σήμερα ήταν η αντίδραση της ομάδος μέσα στο γήπεδο και παρά την αγχωτική εξέλιξη του αγώνα το τελικό αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει. Άλλωστε όπως και αν εξελισσόταν ο αγώνας όπως και τα υπόλοιπα παιχνίδια της φετινής χρονιάς δεν νομίζω ότι θα υπάρξει κανείς στο μέλλον που θα θυμάται αυτά τα παιχνίδια-αγγαρεία.

Μέσα σε ένα έντονο κλίμα αμφισβήτησης και με τον Καλαϊτζίδη να κάνει κάποιες αλλαγές στην 11αδα ο ΑΡΗΣ μας πήρε αυτό που ήθελε κόντρα στο σκληρό παιχνίδι των αντιπάλων και την προκλητική ανοχή του διαιτητή. Εικόνα δυστυχώς δεν είχαμε από την αναμέτρηση οπότε αφεθήκαμε στις ορέξεις των κιτρινόμαυρων ΜΜΕ που μιλάνε για μια καλή παρουσία και εμφανέστατη υπεροχή μέσα στο γήπεδο.... Μια υπεροχή που μεταφράστηκε σε 2 γκολ πάλι από στημένα κάτι που δείχνει ότι το επιθετικό πρόβλημα της ομάδος είναι μεγάλο. Η μεταγραφική ενίσχυση έστω και με αργούς ρυθμούς φαίνεται να πλησιάζει. Αν λοιπόν θέλουμε να κάνουμε κάτι σωστό αυτή την χρονιά τότε θα πρέπει όχι μόνο να τελειώνουμε πολύ πιο εύκολα όλα τα παιχνίδια αλλά στο τέλος της χρονιάς εκτός από την άνοδο να έχουμε καταφέρει να βάλουμε και ένα λιθαράκι για τον ΑΡΗ της επόμενης σεζόν. Και αυτό απαιτεί παίκτες ετοιμοπόλεμους και αποφασισμένους. Όπως και προπονητή με ρεαλιστικό πλάνο και όχι λόγια του αέρα...

Όση χαρά και αν δίνει κάθε γκολ και κάθε νίκη της ομάδος, την φετινή χρονιά δύσκολα να υπάρξει Αρειανός που θα βρει κάτι για να πανηγυρίσει. Ναι μεν θα φωνάξουμε γκολ, να θα χαρούμε την νίκη με τη λήξη του αγώνα αλλά ως εκεί. Για τον ΑΡΗ όπως τον μάθαμε από μικρά παιδιά σε αυτή την κατηγορία δεν υπάρχουν ούτε πρωταθλήματα ούτε κύπελλα... Παρά μόνο η άνοδος που καλό είναι να έρθει όσο γίνεται γρηγορότερα. Μας αρκεί το Χαϊδάρι...

ΥΓ. Πραγματικά δεν μπορώ να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία φορά που δεν μπόρεσα να δω ούτε στο γήπεδο, ούτε στην τηλεόραση παιχνίδι του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ και έπρεπε να ανοίξω το ράδιο ή το PC για να ενημερωθώ για την εξέλιξη του αγώνα.

ΥΓ2. Σίγουρα οι έδρες που θα αγωνιστούμε φέτος είναι όλες κοντινές και όποιος θέλει εύκολα μπορεί να πάει. Ο οπαδικός ηρωισμός όμως έχει και αυτός τα όρια του... και έχει διαφορά λόγω των συνθηκών να συμμετέχεις σε κάτι ξεχωριστό από το να το επιδιώκεις προσμένωντας την αποθέωση...

Μια εβδομάδα πριν την επίσημη "πρώτη" της ομάδος και ο προβληματισμός είναι αυτό που επικρατεί στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο. Ο λόγος δεν είναι άλλος από τις κινήσεις ενίσχυσης του ροστερ που γίνονται ή καλύτερα τις κινήσεις που ΔΕΝ γίνονται. Η καθημερινή ροή πληροφοριών προς τον κόσμο του ΑΡΗ περιλαμβάνει αποδεσμεύσεις, επιθυμία αποχωρήσεων πρωτοκλασάτων παικτών και μπόλικο φόβο για να μην σκάσει κάποια προσφυγή. Μια κατάσταση που για την ώρα φαίνεται να απέχει κατά πολύ από την βεβαιότητα που εκφράζει ο κ.Στεφανίδης ότι όλα θα κυλήσουν ομαλά και ο ΑΡΗΣ θα παρουσιαστεί ανταγωνιστικός στην Football League με μοναδικό στόχο την άνοδο.

Αξιολόγηση των νέων παικτών που ανήκουν ήδη στον ΑΡΗ κάνει ο Καλαϊτζιδης μιας και οποιαδήποτε άλλη κίνηση μοιάζει να κολλάει στο οικονομικό. Εκεί που η κίνηση των εισιτηρίων διαρκείας, οι προπληρωμές για σουίτες αλλά και η στήριξη των "επιφανών" Αρειανών δεν μοιάζει να είναι αρκετή ώστε ο ΑΡΗΣ να μπει δυνατά στο μεταγραφικό παζάρι και να κλείσει τις αμέτρητες τρύπες του ρόστερ. Όταν δεν έχεις τα χρήματα για να δώσεις 10.000 ευρώ προκαταβολή σε έναν παίκτη που υποτίθεται θα είναι η βάση της άμυνας σου, δεν προτρέχεις να πληρώσεις τα οφειλόμενα του καλύτερου σου επιθετικού ώστε να μην έχει δικαίωμα προσφυγής και δεν μπορείς να φθάσεις σε κάποιο συμβιβασμό με αυτούς που τους χρωστάς ώστε να τους πείσεις να μείνουν τότε οι αποχωρήσεις παικτών που για την Football League θα ήταν μια χαρά μοιάζει κάτι το φυσιολογικό. Τώρα πως θα καταφέρει να ξεκινήσει την προετοιμασία της ομάδος ο κ.Καλαϊτζιδης όταν το υπάρχον ροστερ δεν  συμπληρώνει ούτε 11αδα είναι ένα τεράστιο ερωτηματικό. Και όλα αυτά όταν στις 28 Αυγούστου ο ΑΡΗΣ θα δώσει το πρώτο επίσημο παιχνίδι για τον θεσμό του κυπέλλου. Ένα κύπελλο που φέτος με τις αλλαγές στον τρόπο διεξαγωγής αποτελεί ιδανική ευκαιρία για την ομάδα μας για να γεμίσει τα ταμεία με ζεστό χρήμα. Βασική όμως προϋπόθεση είναι να περάσουμε στον Β γύρο και να μην αποκλειστούμε από τον πρώτο αντίπαλο(ομάδα της Football League) στις διπλές αναμετρήσεις. Συν ότι ένα θετικό ξεκίνημα και μια εικόνα ομάδος που θα πείθει τον κόσμο μπορεί να "πουλήσει" πολλά διαρκείας.

Από την πρώτη στιγμή που τέθηκε το ανόητο ως ύποπτο ψευδοδίλλημα για τον αν θα αγωνιστούμε στην Football League ή θα κάνουμε χαρακίρι και θα πάμε στην Γ εθνική από μόνοι μας τονίσαμε ότι θα είμαστε στο πλευρό οποιουδήποτε διεκδικήσει την άμεση επάνοδο του ΑΡΗ στην Superleague, που την δεδομένη χρονική στιγμή αυτός είναι ο κ.Στεφανίδης και οι συνεργάτες του. Και όπως κάθε φορά που αναφερόμαστε στον κ.Στεφανίδη θα ακολουθήσουν και τα απαραίτητα ευχολόγια μιας και στα λόγια του προέδρου της ΠΑΕ δεν μπορείς να βασιστείς. Η αδράνεια και η έλλειψη σημαντικών κινήσεων συνεχίζει να κρατάει τα απευχθέα αρνητικά σενάρια περί συνωμοτικού πλάνου διάλυσης(Γ εθνική ή ΑΦΜ) του ΑΡΗ ολοζώντανα. Κάτι που φυσικά το έχει στην άκρη του μυαλού του κάθε Αρειανός με αποτέλεσμα να γίνεται ολοένα και πιο διστακτικός για να αγοράσει εισιτήριο διαρκείας. Ναι μεν σημαντικά προβλήματα όπως αυτό με την εφορία λύθηκαν, συνεργασίες όπως αυτή με την εταιρία ένδυσης αλλά και η επιστροφή του Ντίνου Κούη ανακοινώθηκαν επίσημα αλλά όσο δεν βλέπουμε την ουσία, που είναι η δημιουργία ενός ανταγωνιστικού συνόλου... τα πάντα μοιάζουν να βρίσκονται στον αέρα...

ΥΓ. Την ίδια στιγμή που εσύ δεν μπορείς να πείσεις άβγαλτους παίκτες που κάνανε μια κακή χρονιά να παραμείνουν στο ροστερ, ο Ηρακλής κατάφερε να πείσει τον Περόνε να αγωνιστεί με τα κυανόλευκα....

Σχεδόν μια εβδομάδα μετά την ολοκλήρωση των επίσημων υποχρεώσεων της αγαπημένης μας ομάδας ήρθε η στιγμή να κάνουμε το συνολικό ταμείο της χρονιάς όπως αρέσκονται να ζητάνε διοικούντες, προπονητές και παίκτες κατά τη διάρκεια της χρονιάς και κυρίως μετά από αποτυχίες για να κατευνάσουν τα πνεύματα και να κερδισούν χρόνο. "Κρίνετε μας στο τέλος", "ταμείο θα κάνουμε στο τέλος", "η ομάδα χρειάζεται 2 μήνες", "μετά τον Δεκέμβρη.." κτλ κτλ που προσωπικά τα εκλαμβάνω ως την εύκολη δικαιολογία στην οποία δύσκολα μπορεί οποιοσδήποτε να αντιπαρατεθεί. Όπως όμως σε όλα στην ζωή έτσι και στον μπασκετικό ΑΡΗ έφθασε το πλήρωμα του χρόνου και πλέον με μια πιο καθαρή ματιά συνολικά μπορούμε να δούμε αν το πρόσημο του φετινού ΑΡΗ είναι θετικό ή αρνητικό.

Ο κακός καλοκαιρινός σχεδιασμός και τα οφθαλμοφανέστατα λάθη

Οι ομάδες χτίζονται το καλοκαίρι συνηθίζουνε να λένε οι ειδικοί και θα συμφωνήσω μαζί τους, ιδίως στην περίπτωση του ΑΡΗ μας που οι διορθωτικές κινήσεις στη μέση της χρονιάς δεν είναι εφικτές λόγω του απαγορευτικού της FIBA. Την διατήρηση του βασικού κορμού είχε ως πρωταρχικό στόχο ο Β.Αγγέλου και οι ιθύνοντες της ΚΑΕ αλλά στην πράξη είδαμε διαφορετικά πράγματα. Ολόκληρη η περιφερειακή γραμμή των γκαρντ(Πάσαλιτς, Βεργίνης, Καραποστόλου) ξηλώθηκε και όλο το βάρος έπεσε στους νεαρούς Μποχωρίδη, Μούρτο, στον εξίσου νέο και χωρίς εμπειρία από Α1 Γκίκα και στον ρολίστα Αθηναίου. Συνολικά και μόνο από το δούμε το θέμα από πλευρά στατιστικής ο ΑΡΗΣ πέρσι είχε ουσιαστικά 5 ετοιμοπόλεμους γκαρντ με τους 3 μάλιστα να είναι ιδιαίτερα έμπειροι και να σηκώνουν σε πολλά παιχνίδια μόνοι τους επιθετικά την ομάδα ενώ φέτος είχε 4 με κανέναν σε θεωρητικό επίπεδο να μην μπορεί να αποτελέσει εγγύηση είτε στην οργάνωση του παιχνιδιού είτε στο σκοράρισμα. Ενώ και στη θέση 3 πάρθηκε το τεράστιο ρίσκο της παραμονής του "άμπαλου" και τραυματία Τζ.Χαντ ενώ θα μπορούσε να γίνει μια μεταγραφή τύπου Γιαννόπουλου(είχε μείνει ελεύθερος από τον Παναθηναϊκό) ή έστω να έμενε ο Τσιάρας που μπορούσε με ευκολία να αγωνιστεί στη θέση 3 και 4. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι το ρίσκο με τον Τζ.Χαντ δημιουργεί και κάποια ερωτηματικά μιας και ο τραυματίας Αμερικάνος που φέτος δεν αγωνίσθηκε σχεδόν καθόλου υπέγραψε πέρσι 2ετες συμβόλαιο συνεργασίας που θα πρέπει να σπάσει. Αν και σε όλες τις επιλογές αυτό που προωθούσε επικοινωνιακά η ΚΑΕ και ο κόουτς Αγγέλου ήταν οτι οι κινήσεις που έγιναν ήταν κατά βάση αναγκαστικές λόγω των περιορισμών στις μεταγραφές και της οικονομικής δυστοκίας, οι διαθέσιμες επιλογές που υπήρχαν έδειχναν ότι έγιναν με βάση τη φιλοσοφία του προπονητή που προτιμούσε παίκτες ρολίστες που θα προσπαθούν να ακολουθήσουν απλά τις εντολές χωρίς να δημιουργήσουν πρόβλημα... Όταν λοιπόν όλα τα παραπάνω αποτέλεσαν το βασικό θέμα συζήτησης του περσινού Καλοκαιριού στο PlanetARIS.gr και σε άλλες ιστοσελίδες τότε ο χαρακτηρισμός "κακός σχεδιασμός και οφθαλμοφανέστατα λάθη" είναι αρκετά επιεικής.

Για του λόγου το αληθές μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στις σχετικές αναρτήσεις και στα σχόλια των επισκεπτών

Επένδυση στον βασικό κορμό και στο μέλλον λόγω FIBA

Χάθηκε ο Πάσαλιτς, λιγοστεύουν οι επιλογές!

Αδιέξοδο στην αναζήτηση γκαρντ

Η τραγική διαχείριση του ρόστερ, η απουσία ρόλων στην ομάδα και οι 2 προπονητές

Ο περιορισμός των μεταγραφών μπορεί να είναι σημαντικό στοιχείο στη δημιουργία μιας ομάδος αλλά η κακή διαχείριση και ο αποκλεισμός παικτών μπορεί να αποβεί καταστροφικός όπως συνέβη στην περίπτωση του ΑΡΗ μας. Για σχεδόν μισό πρωτάθλημα και κάτι παραπάνω ο ΑΡΗΣ αγωνιζόταν χωρίς σέντερ και τον Α.Ασημακόπουλο στα 37 του να αγγίζει και να ξεπερνάει σε αρκετά παιχνίδια τα 30' συμμετοχής, κυρίως στη θέση 5 κόντρα σε πιο ψηλούς και πιο δυνατούς αντιπάλους. Τι και αν στο φινάλε του πρό προηγούμενου πρωταθλήματος ο Κ.Χαρίσης αξιοποιήθηκε από τους συμπαίκτες του και ήταν εκ των κορυφαίων και βασικών λόγων που παραλίγο ο ΑΡΗΣ θα έκανε το μπρέικ με τον Πανιώνιο, ο κόουτς Αγγέλου επέστρεψε στην γνωστή συνταγή με σέντερ τύπου Χάινς και Ντόρσεϊ χωρίς όμως να διαθέτει ανάλογους αθλητές. Το επιθετικό πλάνο της ομάδος δεν συμπεριλάμβανε και τους ψηλούς της ομάδος και η εύκολη λύση του μακρινού σουτ ήταν το σήμα κατατεθέν μας. Νίκες όπως αυτές στην Πυλαία και στη Δράμα στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος με αστεία σκορ όπως αποδείχθηκε οφειλόταν κυρίως στον κακό βαθμό ετοιμότητας του αντιπάλου και τίποτα παραπάνω. Συνεχίζοντας με την  τραγική διαχείριση του ροστερ είδαμε και πάλι το φαινόμενο των "χαμένων" παικτών. Στο ένα παιχνίδι κορυφαίος στο άλλο καρφωμένος στον πάγκο. Κανείς παίκτες εκτός ελαχίστων δεν γνώριζε ποιος είναι ο ρόλος του στην ομάδα σε σημείο που μπορεί στο ένα παιχνίδι να αγωνιζόταν 25' και να έπαιρνε τα εύσημα του προπονητή του και στα επόμενα 3 να είχε συνολικό χρόνο συμμετοχής 5 λεπτά... Το φαινόμενο αυτό το είδαμε με παίκτες όπως ο Χαρίσης, ο Σαρικόπουλος, ο Μούρτος, ο Τσακαλέρης, ο Γκίκας. Πιθανόν για να μην φορμαριστούν ιδιαίτερα οι συγκεκριμένοι αθλητές και πάρουν τα μυαλά τους αέρα ο κόουτς Αγγέλου αποφάσισε να τους κόψει την φόρα... Ενώ και με τους νεαρούς Λαρετζάκη και Πουλιανίτη παρόλο που είχαν δείξει θετικά στοιχεία ο ρόλος τους ήταν διακοσμητικός. Η εμφάνιση του Λαρετζάκη στον αγώνα με τον Πανελευσινιακό ήταν απλά η απόδειξη ότι κάτι δεν έβλεπε σωστά ο κόουτς Αγγέλου...  Ενώ μετά από την φετινή περιπέτεια το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι μέχρι και για να κάνεις ένα καθοριστικό φάουλ την κατάλληλη στιγμή πρέπει να έχεις υψηλό μπάτζετ και Αμερικάνους... Ο Μ.Μίνιτς σουλούπωσε ως ένα σημείο την κατάσταση βάζοντας τους ψηλούς στο επιθετικό κομμάτι της ομάδος παρόλα αυτά δεν απέφυγε και αυτός τα λάθη. Το ότι κατάφερε να παρουσιάσει έναν καλύτερο ΑΡΗ μετά τη φυγή του Αθηναίου και το θετικό του ρεκόρ σε νίκες ήττες σε αντίθεση με αυτό που είχε ο Αγγέλου δείχνει απλά ότι ο χρυσός(από την Χαλκίδα) που μας παρουσίαζαν ίσως και να ήταν άνθρακας. Πάντως αυτό που θα μας μείνει από τον Μ.Μίνιτς στην δεύτερη του παρουσία στον πάγκο του ΑΡΗ θα είναι τα χαμόγελα του στον τελικό με τον Παναθηναϊκό χωρίς ίχνος ντροπής ή αίσθησης του τι είχε συμβεί. 

Το "ταξίδι" και ο "προορισμός" πάνω στο παρκέ

Πέρσι ο ΑΡΗΣ χάρη στην εντιμότητα του Πανιωνίου(που κέρδισε μέσα στην Πάτρα την τελευταία αγωνιστική) κατέληξε 6ος και παραλίγο θα έκανε το μπαμ στα πλέιοφς αφήνοντας μια γλυκόπικρη γεύση. Ο αυτονόητος στόχος τόσο βάση λογικής, πλάνου αλλά και των δηλώσεων όλων όσων αποτελούν τον μπασκετικό ΑΡΗ ήταν το βήμα παραπάνω. Βήμα παραπάνω σημαίνει από 6ος να βγεις τουλάχιστον 5ος. Το να καταλήξεις 7ος είναι βήμα προς τα πίσω. Εξίσου σημαντικό ιδίως για αυτούς που παρακολουθούν από κοντά τον μπασκετικό ΑΡΗ και δεν αρκούνται στο τελικό αποτέλεσμα και στη βαθμολογία είναι και το "ταξίδι". Ο ΑΡΗΣ προς τα μέσα του Β γύρου(και πιο μετά) ήταν μεταξύ των θέσεων 7 με 11 και αυτό από μόνο του φανερώνει πόσο τραγική ήταν η φετινή του πορεία. Αν δεν αυτοκτονούσαμε σε κάποια παιχνίδια κυρίως εντός έδρας θα μπορούσαμε να μιλάμε για έναν ΑΡΗ που άνετα θα ήταν στην 4αδα, δηλαδή για μια εντελώς διαφορετική χρονιά. Όταν όμως παιχνίδια(μπαογκ, Πανιώνιος, Τρίκαλα, Απόλλων Π., Κολοσσός Ρ.)  επανειλημμένα κρίνονται στην αδυναμία σου να κάνεις ένα φάουλ την κατάλληλη στιγμή τότε μάλλον είσαι άξιος της μοίρας σου. Οι 2 νίκες επί του Πανιωνίου με την μια να οδηγεί στον τελικό του κυπέλλου είναι ότι πιο αξιόλογο πετύχαμε την φετινή χρονιά αλλά ταυτόχρονα μας αφήνει και ένα μεγάλο παράπονο μιας και σε αυτά τα 2 παιχνίδια ο ΑΡΗΣ έπαιξε εξαιρετικό μπασκετ και έδειξε ότι έχει δυνατότητες για να πετύχει πολλά περισσότερα από την 7η θέση. Το ότι βλέπαμε κάποιους νεαρούς αθλητές με την φανέλα του ΑΡΗ να παλεύουν ήταν κάτι το αισιόδοξο αλλά παράλληλα ήταν και απογοητευτικό μιας και εύκολα ο καθένας μπορούσε να καταλάβει ότι αυτά τα παιδιά με λίγη βοήθεια παραπάνω(1ή 2 έμπειρους παίκτες) θα μπορούσαν να είχαν πετύχει πολλά παραπάνω. Δυστυχώς όμως με το κατάντημα του ΑΡΗ ακόμη και τον απλό φίλαθλο κόσμο τον βάζουν στην τραγική λογική του να υπολογίζει πόσο τελικά θα πουληθεί ο Βεζένκοφ και πόσο μπορεί να κοστολογηθεί ο Λ.Μποχωρίδης... 

Η οικονομική εξυγίανση, η μίζερη νοοτροπία και τα επικοινωνιακά τρικ

Πέρα από τους αγωνιστικούς στόχους ο ΑΡΗΣ μας είχε και εκτός παρκέ στόχους που ίσως να ήταν και σημαντικότεροι από αυτούς που κάθε φίλαθλος έχει στο μυαλό του. Η οργάνωση στην ΚΑΕ σε συνδυασμό με την υπαγωγή της ομάδος στο άρθρο 99 ήταν μια τεράστια επιτυχία της διοίκησης Αρβανίτη και αξίζουν τα εύσημα σε όλους όσους βοήθησαν για να επιτευχθεί. Παρόλα αυτά η διοίκηση Αρβανίτη δεν απέφυγε τα λάθη με σημαντικότερο από όλα την μη επένδυση στην αγωνιστική επιτυχία της ομάδος. Είχαμε αναφερθεί σε πρόσφατο άρθρο ότι ο ΑΡΗΣ αν κατάφερνε να βγει 5ος την τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος θα είχε ένα οικονομικό όφελος που θα ξεπερνούσε τα 100.000 ευρώ. Φανταστείτε λοιπόν αν ο ΑΡΗΣ με 1 ή 2 παίκτες παραπάνω είχε μια πιο σταθερή πορεία που θα κυμαινόταν μεταξύ τρίτης και πέμπτης θέσης πόσα παραπάνω έσοδα θα μπορούσε να είχε. Αντί λοιπόν να παρουσιαστεί ένας πιο ανταγωνιστικός ΑΡΗΣ πάνω στο παρκέ η διοίκηση αποφάσισε να πατήσει πάνω στα προβλήματα της ομάδος που κληρονόμησε από παλαιότερες διοικήσεις(με ίδιους μετόχους) και με κάθε ευκαιρία να περνάει στην αντεπίθεση  κατηγορώντας τον κόσμο για μη μαζική στήριξη, δικαιολογώντας κάθε παράλογη απόφαση του απόλυτου αφεντικού της ΚΑΕ Β.Αγγέλου και αναπροσαρμόζοντας τους στόχους κατά το δοκούν. Μια νοοτροπία που φυσικά πέρασε σε προπονητές και παίκτες με αποτέλεσμα πραγματικά να υπάρχουν κάποιοι σαν τον συμπαθή Α.Ασημακόπουλο που πραγματικά να πιστεύει και να δηλώνει ότι η χρονιά ήταν πετυχημένη γιατί όταν έφυγε ο Γ.Αθηναίου η ομάδα κινδύνευε με υποβιβασμό... Η μη άρση του απαγορευτικού της FIBA, η αδυναμία συμμετοχής σε κάποιο Ευρωπαϊκό θεσμό, η ξαφνική φυγή του Β.Αγγέλου που ήταν ο άνθρωπος κλειδί στην "κοσμοθεωρία" της ΚΑΕ και η πώληση του Γ.Αθηναίου για ψίχουλα χωρίς τη δυνατότητα αντικατάστασης ήταν εξίσου σημαντικά λάθη της ΚΑΕ που πλήγωσαν τον κόσμο του ΑΡΗ που σαφώς και περίμενε κάτι πιο αισιόδοξο με την φυγή του Γ.Δαμιανίδη από τη θέση του προέδρου. 

Το θλιβερό συμπέρασμα

Όποιος έχει ζήσει έστω και λίγο τον μεγάλο ΑΡΗ ή έχει προλάβει την αύρα που συνέχιζε να υπάρχει για αρκετά χρόνια μετά την φυγή του Νίκου Γκάλη στον μπασκετικό ΑΡΗ θα πρέπει να θεωρηθεί ως ιερόσυλος ή υποκριτής αν δηλώνει ότι η φετινή χρονιά του ΑΡΗ ήταν πετυχημένη. Με το 5ο πιο υψηλό μπάτζετ στην Α1 και με ένα βαρύ όνομα σαν αυτό του ΑΡΗ η δίκαιη 7η θέση είναι απλά η απόδειξη της αποτυχίας. Με τον ΑΡΗ στην έβδομη θέση και χωρίς προοπτική για κάτι καλύτερο είναι ουτοπικό να ζητάμε την μαζική στήριξη του κόσμου που τέτοιες δύσκολες εποχές ψάχνει αφορμές για να χαμογελάσει και όχι για να χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο. Σίγουρα το ότι δεν μπήκαμε μέσα οικονομικά, το ότι στην μπασκετική πιάτσα έχει αρχίσει και γίνεται γνωστό ότι στην ΚΑΕ υπάρχουν σοβαροί άνθρωποι που δεν μοιράζουν υποσχέσεις και μεγάλα λόγια όπως οι προηγούμενοι, το ότι η ομάδα μπήκε στο άρθρο 99 και βαδίζει σε έναν δρόμο οικονομικής εξυγίανσης και φυσικά ότι πλέον έχει κάποια δυνατά περιουσιακά στοιχεία σαν τον Βεζένκοφ και τον Μποχωρίδη είναι σημεία αναφοράς. Όλα αυτά είναι θετικά και πιστώνονται στον κ.Αρβανίτη και στους συνεργάτες του, αν όμως αυτή υγεία που φαίνεται να υπάρχει στα γραφεία της ΚΑΕ δεν αποτυπωθεί και πάνω στο παρκέ με αγωνιστικές επιτυχίες(της πλάκας...) που απλά να δίνουν την ελπίδα στον κόσμο τότε κάθε συζήτηση για θετικό αποτέλεσμα θα οδηγεί στο κενό.

ΥΓ. Κάθε κριτική προς την ΚΑΕ ΑΡΗΣ δεν σημαίνει ότι γίνεται κακοπροαίρετα και ότι είναι υποκινούμενη από κάποιους "παλιούς" που έχουν συμφέροντα. Ευελπιστώ κάποια στιγμή οι άνθρωποι της ΚΑΕ να αφουγκραστούν τα θέλω του κόσμου. Μια καλή αρχή είναι να αρχίσουν να ασχολούνται με αυτούς που είναι ήδη κοντά στην ΚΑΕ και στηρίζουν και όχι αυτούς που περιμένουν να δουν τον ΑΡΗ πρωταθλητή ή αντίπαλο με τον μπαογκ για να έρθουν στο γήπεδο.

Όλοι μας κάποια στιγμή είτε πάνω στον εκνευρισμό κάποιου στραβού αποτελέσματος είτε της γενικότερης απογοήτευσης για την κατάσταση που βρίσκεται ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ έχουμε καταφερθεί κατά των ποδοσφαιριστών μας ζητώντας φυσικά να ματώσουν μέσα στο γήπεδο και να οδηγήσουν την ομάδα μας στη νίκη. Όταν όμως φεύγει η τρέλα της στιγμής και καθόμαστε και αναλογιζόμαστε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εργάζονται οι παίκτες του ΑΡΗ τα τελευταία 2 χρόνια τότε οι περισσότεροι συμφωνούμε στο ότι οι παίκτες είναι οι τελευταίοι που φταίνε για αυτό το χάλι. Σε έναν σύλλογο όπου  χρηματοδότες αποκαλούνται πουθενάδες, μεγάλοι προπονητές παγκόσμιας φήμης γεροξεκούτηδες και ποδοσφαιριστές που τολμάνε να ανοίξουν το στόμα τους "τρύπιοι", "προβληματικοί χαρακτήρες" και γίνονται "κόκκινο πανί" οι ποδοσφαιριστές του ΑΡΗ με μια καυστική ανακοίνωση δείχνουν πόσο παλικάρια είναι και προσπαθούν να αφυπνίσουν όλους αυτούς που έχουν βυθιστεί σε συζητήσεις για "επόμενες ημέρες ανεξάρτητα από την αγωνιστική κατάσταση", ΑΦΜ, Γ' εθνικές κτλ. αγνοώντας την προσπάθεια διάλυσης της ομάδος που γίνεται εντός και εκτός ΑΡΗ!

Θα προσπεράσω τα 4 πρώτα κομμάτια όπου τα χώνουν σε διαιτησία, Μάνταλο, Ελληνική αστυνομία και συνδρομητικό και θα σταθώ στα 2 τελευταία και ιδιαίτερα στο προτελευταίο όπου χαρακτηριστικά αναφέρει

"Εμείς οι ποδοσφαιριστές του ΑΡΗ αναλαμβάνουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν για την πορεία της ομάδας, αλλά ουδείς μπορεί να παραβλέψει την σωρεία «ανθρώπινων» διαιτητικών λαθών που μας έχουν οδηγήσει σε αυτήν την βαθμολογική θέση. Την στήριξή τους στην ομάδα, πάντως, οφείλουν να προσφέρουν και πρώην παράγοντες, προπονητές και στελέχη, οι οποίοι με τις δηλώσεις και τις δημόσιες παρεμβάσεις τους, μόνο κακό προκαλούν. Είναι να απορεί κανείς γιατί, όταν οι ίδιοι βρίσκονταν στην ομάδα, δεν είχαν λέξη να πουν για τα προβλήματά της. Φαίνεται ότι τα κίνητρά τους είναι ιδιοτελή και ότι αυτό που τους ενδιαφέρει και τώρα, όπως και τότε, είναι να εξυπηρετήσουν προσωπικά συμφέροντα και φιλοδοξίες. Σταματήστε επιτέλους να κάνετε κακό στον ΑΡΗ!" 

Τι άλλο πρέπει να ακούσει ο Αρειανός για να κατανοήσει όλο αυτό το στημένο παιχνίδι που παίζεται εις βάρος της αγαπημένης μας ομάδος; Και αν δεχθούμε ότι η διαιτησία είναι κάτι ανεξέλεγκτο όλα τα υπόλοιπα που αποσκοπούν;  Τώρα όποιος χρειάζεται υποσημειώσεις για να καταλάβει τι εννοούν οι παίκτες τότε ας μην απορεί για το πως ο ΑΡΗΣ έφθασε ως εδώ.

Τέλος θα συμφωνήσω 100% με το τελευταίο κομμάτι της ανακοίνωσης. 2 σειρές που εδώ και καιρό θα έπρεπε να είναι η μοναδική σκέψη του Αρειανού και τίποτα άλλο. ΑΡΗΣ σημαίνει μαχητής και αν κάποιοι το ξεχνάτε διαβάστε την ανακοίνωση των παικτών για να το ξαναθυμηθείτε:

"Όπως οι φίλαθλοι της ομάδας θα είναι δίπλα μας μέχρι και την τελευταία στιγμή, έτσι και εμείς θα αγωνιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις, σε όλα τα εναπομείναντα παιχνίδια."

Διαβάστε εδώ την ανακοίνωση των παικτών

Αν υπάρχει κάτι που αποζητά διαρκώς ο Αρειανός οπαδός από κάθε διοίκηση, παράγοντα και όποιον τέλος πάντως εμπλέκεται με τον ΑΡΗ σε οποιοδήποτε πόστο αυτό είναι η ειλικρίνεια. Σημαντικό είναι η ομάδα να θωρακίζει επικοινωνιακά την εικόνα της και να φιλτράρει το τι βγαίνει προς τα έξω αλλά εδώ και χρόνια σε όλα τα τμήματα του συλλόγου αυτό έχει διαστρεβλωθεί αρκετά με αποτέλεσμα τα "φίλτρα" και η επικοινωνιακή πολιτική στοχεύουν στον Αρειανό φίλαθλο και όχι σε αυτούς που δεν ανήκουν στην οικογένεια του ΑΡΗ. Πιο απλά όπως λέει ο σοφός λαός "ο κόσμος το έχει τούμπανο και εμείς κρυφό καμάρι". Κάπως έτσι μοιάζουν οι ημέρες που ακολούθησαν το φιάσκο του τελικού, με τον κόσμο δικαιολογημένα να βγάζει οργή για την διοίκηση, με τις διαρροές περί αυτοπροτάσεων του Γ.Αθηναίου σε ομάδες του εξωτερικού να δίνουν και να παίρνουν αλλά και τη χθεσινή συζήτηση των παικτών με τον πρόεδρο της ΚΑΕ για τις καθυστερήσεις πληρωμών να σημαδεύεται από την αποχώρηση του Μίνιτς από την προπόνηση γιατί ενοχλήθηκε από την καθυστέρηση στο πρόγραμμα της προπόνησης...

Σε όλη όμως την παραπάνω επικαιρότητα είχαμε και την αντίδραση της ΚΑΕ τουλάχιστον επικοινωνιακά και εκεί είναι κάπου που αρχίζει να χάνεται η μπάλα και ο Αρειανός οπαδός να μην ξέρει τι να πιστέψει. Ο κ.Αρβανίτης σε μια πολύ ωραία συνέντευξη στα Αθλητικά Νέα έδωσε απαντήσεις για όλους και για όλα και σε γενικές γραμμές θα μπορούσε να πει κανείς ότι ήταν πειστικός. Όπως και να έχει το θέμα το ότι ο ΑΡΗΣ εξευτιλήστηκε στον τελικό αγωνιστικά και εξεωαγωνιστικά και ότι ακόμη και οι φίλοι της ομάδος που βρέθηκαν στην Κρήτη με εισιτήρια στα χέρια δεν μπόρεσαν να μπουν είναι μια πραγματικότητα που δεν την δημιούργησαν ανώνυμα blog, ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης και "φίλοι" των προηγούμενων διοικήσεων. Στο καπάκι μαθαίνουμε ότι ο Γ.Αθηναίου ψάχνεται να φύγει με την πληροφορία να λέει ότι ο μάνατζερ του τον έχει προτείνει σε αρκετές ομάδες του εξωτερικού. Ο ίδιος ο Γ.Αθηναίου μέσω δήλωσης του στην ιστοσελίδα της ΚΑΕ διέψευσε τα πάντα και τόνισε ότι θέλει να παραμείνει στην ομάδα. Αυτό όμως που έχει πιο ενδιαφέρον από όλα είναι η χθεσινή είδηση της συζήτησης των παικτών με τον κ.Αρβανίτη για τις πληρωμές που ενόχλησε τον Μ.Μίνιτς με αποτέλεσμα να αποχωρήσει από την προπόνηση... Φαίνεται αυτή η είδηση να "γεννήθηκε" στο pressaris.gr και από εκεί να κυκλοφόρησε σε όλα τα ΜΜΕ ανά την Ελλάδα. Με όλα αυτά που συμβαίνουν στον ΑΡΗ μόνο περίεργο δεν μας φάνηκε μέχρι το σημείο που βγήκε η ανακοίνωση των παικτών του ΑΡΗ που εξυμνεί τη διοίκηση, διαψεύδει τη συγκεκριμένη είδηση και ζητά από όλους τους συκοφάντες να αφήσουν την ομάδα ήσυχη να συνεχίσει την προσπάθεια της. Σε όλο αυτό όμως αναφορά στον προπονητή δεν γίνεται πουθενά. Να συμπεράνουμε ότι από τη στιγμή που οι παίκτες διαψεύδουν την είδηση τότε ο Μίνιτς δεν είχε λόγο να ενοχληθεί και όλα κύλησαν φυσιολογικά; Ποιος ξέρει...

Όλα αυτά πάντως φανερώνουν το τεράστιο επικοινωνιακό χάσμα που υπάρχει μεταξύ της διοίκηση και του κόσμου του ΑΡΗ με αποτέλεσμα όλοι μας να προχωράμε στα τυφλά και να μην μπορούμε να κατανοήσουμε αν η ομάδα μας βαδίζει στην άκρη του γκρεμού ή σε ασφαλή μονοπάτια. Σίγουρα  ο κ.Αρβανίτης έχει να ασχοληθεί με χίλια δύο πράγματα και όπως δήλωσε και ο ίδιος υπάρχει ανάγκη να μπουν και άλλα άτομα στο Δ.Σ. της ΚΑΕ αλλά θα πρέπει να επιληφθεί του θέματος και να δει πως η εικόνα του μπασκετικού ΑΡΗ επικοινωνιακά μπορεί να βελτιωθεί. Σε μια τέτοια εποχή όπου ο ΑΡΗΣ είναι αγωνιστικά απαξιωμένος η ειλικρινής σχέση με τον κόσμο της ομάδος είναι μονόδρομος. Αλλιώς θα συνεχίσουμε να είμαστε 1000 άτομα στο Παλέ και να πανηγυρίζουμε αν 1 ή 2 φορές τον χρόνο κάνουμε sold out και ανά 5-6 χρόνια πηγαίνουμε σε έναν τελικό... 

ΥΓ. Οι κακές γλώσσες πάντως λένε ότι αυτές οι "ειδήσεις" πηγάζουν από δημοσιογραφικούς "κύκλους" που είχαν καλομάθει με το προηγούμενο καθεστώς τώρα που η ροή ειδήσεων από την ΚΑΕ κάνει και παύσεις ή καθυστερεί σημαντικά χαλάει τη δουλειά τους. Κάπως έτσι η "ομάδα εργασίας της ΚΑΕ" από την καθημερινή σκληρή δουλειά γεμάτο διαφάνεια πέρασε σε ένα θολό τοπίο με τους καπνούς από τα "προβλήματα-φωτιά" να καλύπτουν τα πάντα.

ΥΓ2. Ενοχλήθηκε ο Μίνιτς και αποχώρησε; Εδώ σε ολόκληρο τελικό που κατάφερε να πετύχει το εκπληκτικό 50-13 δεν ενοχλήθηκε και χαμογελούσε χαρούμενος. Η καθυστέρηση στην προπόνηση τον πείραξε;

Αυτό που μου αρέσει πολύ στον κ.Αρβανίτη αλλά και στα υπόλοιπα μέλη της ΚΑΕ ΑΡΗΣ είναι ότι δείχνουν να γνωρίζουν ποια είναι τα όρια τους σαν διοίκηση αλλά και ποια είναι τα όρια όλων των υπόλοιπων απέναντι στον ΑΡΗ μας. Έτσι λοιπόν αν και από την πρώτη στιγμή φάνηκε η πρόθεση τους να κρατηθούν χαμηλοί τόνοι και όλες οι διεργασίες για την αλλαγή σκυτάλης στην ΚΑΕ και την επίπονη διαδικασία εξυγίανσης του συλλόγου να μη βγαίνει προς τα έξω αλλά όταν κάποιος ξεπερνάει αυτά τα όρια και προκαλεί  τότε παίρνει άμεσα την απάντηση που του αξίζει.

Έτσι ακριβώς όπως έγινε με τον Γ.Δαμιανίδη σε όλα τα τερτίπια και τις απαιτήσεις του έτσι και τώρα με τον κ.Πετράτο(πιθανόν "φίλος" του Γ.Δαμιανίδη)  που εκπροσωπεί αρκετούς πρώην παίκτες του ΑΡΗ ο κ.Αρβανίτης μίλησε στα ΜΜΕ, ξεκαθάρισε την θέση του ΑΡΗ και καυτηρίασε τόσο τη συμπεριφορά του κ.Πετράτου όσο και τα πάρε δώσε που είχε κατά το παρελθόν με την προηγούμενη διοίκηση. Ύποπτα χαρακτήρισε τα συμβόλαια που είχαν οι παίκτες του κ.Πετράτου στον ΑΡΗ και για υπεραξίες που χρεώθηκαν στο σύλλογο προφανώς από "κακή εκτίμηση" του κ.Δαμιανίδη. Αν και έχει ιδιαίτερη σημασία όταν κάτι τέτοιο λέγεται από επίσημα χείλη η αλήθεια είναι ότι δεν νομίζω να ξένισε κανέναν η συγκεκριμένη δήλωση. Δεν ήταν κάτι κρυφό ότι επί θητείας Γ.Δαμιανίδη ο ΑΡΗΣ είχε γίνει κέντρο διερχομένων ξένων και κοινοτικών παικτών με όλα τα επακόλουθα. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλους όσους έφερνε ο "νοικοκύρης" ήταν κακοί παίκτες αλλά η εξίσωση  αγωνιστικής αξίας / κόστος αθλητή πάντα έβγαζε αρνητικό αποτέλεσμα για τον σύλλογο. Παίκτες όπως οι Φλέτσερ, Ντέι, Ντάστον αλλά και οι Έλληνες που είχαν "μεγάλο όνομα" και μεγάλη ηλικία ήρθαν με σαφώς περισσότερα χρήματα από όσα θα μπορούσαν να βρουν σε άλλες ομάδες. Η λίστα είναι ατελείωτη και οι πληγές που έχει αφήσει αυτή η "πολιτική" είναι αμέτρητες και αργούν να κλείσουν. Για αυτό καλό είναι όσοι συνέβαλαν στην απαξίωση και οικονομική ισοπέδωση του Αυτοκράτορα αντί να προκαλούν να δείχνουν μια συγκαταβατικότητα και να κρατάνε χαμηλούς τόνους. Εδώ κολλάει το "φωνάζει ο κλέφτης να φοβηθεί ο νοικοκύρης"  για αυτό σταματήστε μάνατζερ, δικηγόροι, πρώην πρόεδροι, πρώην παίκτες και πρώην οπαδάρχες να παίζετε με τα νεύρα μας...

Και όπως πάντα αυτες οι συμπεριφορές των ανθρώπων της ΚΑΕ μας δίνουν ασίστ για να αναφερθούμε στην απουσία ανάλογων συμπεριφορών από όλους όσους έχουν ασχοληθεί στην ΠΑΕ τον τελευταίο χρόνο με εξαίρεση τον Λ.Σκόρδα και τον Ν.Ματθαίου που αρκετές φορές είπαν τα πράγματα με το όνομα τους και για αυτό τέθηκαν στο περιθώριο από τους υπόλοιπους. Τόσοι έχουν περάσει από τα γραφεία και το λογιστήριο της ΠΑΕ. Ένας δεν μπορεί να μας εξηγήσει τι ακριβώς γινόταν με τα συμβόλαια εκεί? Μήπως το κάθε "παλτό" υπερχρεωνόταν στον σύλλογο μας? Γιατί έμπαιναν αυτές οι ρήτρες? Ποιος ο λόγος που ο τρόπος με τον οποίο έγινε το διαζύγιο με τον Κόκε αναγνώριζε την οφειλή προς τον αθλητή δίνοντας το δικαίωμα του να απαιτήσει χρήματα  από την ΠΑΕ τη στιγμή που αυτός χρωστάει πολλαπλάσια ποσά? Ποιος ήταν υπεύθυνος για αυτά τα συμβόλαια? Αυτοί που τα υπόγραφαν είχαν γνώση για το περιεχόμενο τους ή όχι? Απλά ερωτήματα που κάποια στιγμή θα πρέπει να σχολιαστούν και να απαντηθούν από όλους αυτούς που σπρώχνονται στην ουρά για να "σώσουν" τον ΑΡΗ. Αναμένουμε τον οικονομικό έλεγχο και ελπίζουμε σε απαντήσεις. Ο χρόνος κυλάει αντίστροφα και οι δικαιολογίες στερεύουν για αυτό το νου σας.

ΥΓ. Τελικά μάλλον οι φήμες που κυκλοφορούσαν επι χρόνια στα "καφενεία" της Θεσσαλονίκης για το "χαράτσι" στα συμβόλαια των καλαθοσφαιριστών μας ίσως και να είχαν και κάποια βάση...