Με φόντο τις "αλλαγές" που αναμένεται να γίνουν στο ρόστερ σύμφωνα με τα τελευταία κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ η ομάδα μας κατεβαίνει στην Λευκάδα για να αντιμετωπίσει την τοπική ομάδα στο ξεκίνημα μιας σειράς "δύσκολων" παιχνιδιών. Δύσκολων όχι όσο αφορά τη δυναμική των αντιπάλων μιας και πρόκειται για σχετικά αδύναμες ή μέτριες ομάδες(εντός έδρας) αλλά για την σημασία των αγώνων τόσο βαθμολογικά όσο και ψυχολογικά. Πιθανή ήττα στις επόμενες 8 αναμετρήσεις μπορεί να μπλέξει την ομάδα σε περιπέτειες ακόμη και για στόχους αυτονόητους που ποτέ δεν τόλμησε κανείς μας ούτε για πλάκα να αμφισβητήσει.

Η Δόξα Λευκάδας είναι μια ομάδα που στήθηκε με συνοπτικές διαδικασίες λίγο πριν την έναρξη του πρωταθλήματος, πήγε σε κάποιες σίγουρες λύσεις με έμπειρους παίκτες όπως οι πρώην κιτρινόμαυροι Ταπούτος και Τσαλδάρης και με τον αέρα του απόλυτου αουτσάιντερ για την ώρα τα πηγαίνει αρκετά καλά. Μπορεί να έχει μόλις 2 νίκες στα πρώτα 7 παιχνίδια αλλά έχει ήδη αντιμετωπίσει τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό που ακόμη και για εμάς(σύμφωνα με τους τεχνοκράτες οπαδούς) αποτελεί ήττα εντός προγράμματος. Η νίκη με τον μπάογκ στην πρεμιέρα έκανε αίσθηση, όπως και η "αυτοκτονία" κόντρα στον Ολυμπιακό. Υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα έπρεπε να ασχοληθούμε καθόλου με τον νεοφώτιστο αντίπαλο μας αλλά η κακή κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο μπασκετικός ΑΡΗΣ κάθε παιχνίδι μοιάζει με "ντέρμπι" χωρίς προγνωστικά. Άγνωστο το πως θα παρουσιαστούμε στην αυριανή αναμέτρηση. Θα δούμε κάτι διαφορετικό; Θα δούμε τον Τζένκινς πάλι σε ρόλο "πασαδόρου" ή τον Κάμινγκς να κάνει τις γνωστές μπούκες? Ο Μπάκνερ έχει βρει ρυθμό ή  η εμφάνιση στην Γερμανία ήταν μια φωτοβολίδα? Ο Μάρμπλ θα είναι επηρρεασμένος από τον τραυματισμό του ή όχι? Ο "χημικός" θα έχει προλάβει να βελτίωση κάτι ή θα είναι και πάλι στα χαμένα και όπου βγάλει? Μια σειρά από ερωτήματα που μόνο πάνω στο παρκέ μπορούν να απαντηθούν. Δυστυχώς το ότι δεν υπάρχει ούτε μια σταθερά, ούτε ένα στοιχείο αγωνιστικής ταυτότητας είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του φετινού ΑΡΗ και αυτό ακριβώς είναι που μας κάνει απαισιόδοξους για τη συνέχεια της χρονιάς και δύσπιστους για το κατά πόσο μπορεί αυτός ο προπονητής να δώσει τη λύση... Μακάρι κάποια στιγμή να διαψευθούμε αρκεί να μην μας πιάσει η άνοιξη.

Το πόσο τυχεροί είναι παίκτες και τεχνικό τιμ που υπάρχουν συνεχόμενα παιχνίδια δύσκολα μπορούν να το κατανοήσουν την δεδομένη χρονική στιγμή. Η εύκολη δικαιολογία της κούρασης και της έλλειψης προπονήσεων αν είχαμε ένα παιχνίδι την εβδομάδα δεν θα υπήρχε. Μάλιστα αντί για τη δικαιολογία της κούρασης  θα υπήρχε ακόμη περισσότερη γκρίνια. Γκρίνια και αγανάκτηση που περιορίζεται μιας και ανά 2-3 ημέρες υπάρχει παιχνίδι και όλοι ελπίζουμε να δούμε κάτι διαφορετικό. Νίκη και κάτι διαφορετικό που πρέπει να δούμε από αύριο. Από αύριο που οι ήττες που δεν στοιχίζουν μάλλον έχουν τελειώσει και κάθε στραβή μπορεί να έχει πολλαπλές επιπτώσεις. Για αυτό νίκη και βελτίωση...

ΥΓ. Φυσικά τα μπάτζετ σε παιχνίδια σαν το αυριανό δεν μετράνε. Τα μπάτζετ μετράνε μόνο όταν ο αντιπάλος μας έχει μεγαλύτερο και μόνο στην περίπτωση που καταφέρουμε και κατακτήσουμε την θέση που μας αναλογεί βάσει μπάτζετ.

ΥΓ2. Μόνο θλίψη προκαλούν φίλοι της ομάδος στην προσπάθεια τους να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Σίγουρα ο ΑΡΗΣ είναι προσωπική υπόθεση του καθενός και δεν μπορούμε να υποδείξουμε σε κανέναν πως θα νιώθει για την ομάδα. Αλλά αυτή η προσωπολατρεία και εμμονή με τον προπονητή σας έχει αναγκάσει να ρίξετε πολύ χαμηλά την ομάδα...

YΓ3. Άραγε θα χωρούσε ο Ταπούτος στον ΑΡΗ των τελευταίων χρόνων?

ΥΓ4. Αυτό πάντως με τον Δαμιανίδη ξεπερνάει τα όρια της υποκρισίας για μερικούς. Όταν έκοβε και έραβε όλα καλά. Τώρα βρήκαμε τον εύκολο στόχο. Ένας στο ποδόσφαιρο, ένας στο μπάσκετ και μια σειρά από "αρειανοπατέρες" την βγάλανε καθαρή...

Σε ένα παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ μας είχε τον απόλυτο έλεγχο για τη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα, η μπασκετική αφέλεια που χαρακτηρίζει την φετινή ομάδα έκανε την εμφάνιση της με αποτέλεσμα να έρθει η ήττα. Μια ήττα που πικραίνει ακόμη περισσότερο αν σκεφτούμε ότι ο σημερινός μας αντίπαλος την προηγούμενη αγωνιστική ηττήθηκε από τους Μπάκεν Μπέαρς... Εντυπωσίασε ο κόσμος του ΑΡΗ στο Φράπορτ Αρένα, όμως για ακόμη μια φορά έφυγε απογοητευμένος από το γήπεδο...

Ο Τζένκινς φάνηκε από το ξεκίνημα ότι ήταν σε μεγάλη ημέρα και αναλαμβάνοντας εκτός από τον ρόλο του σκόρερ και τον ρόλο του οργανωτή κατάφερε να βάλει την ομάδα στη θέση του οδηγού της σημερινής αναμέτρησης. Οι εξαιρετικές ασίστ στον Μπάκνερ πρόσφεραν ουσία και θέαμα ενώ κοντρόλαρε και τον ρυθμό της ομάδος μαζί με τον Ξανθόπουλο σε αντίθεση με τον Κάμινγκς που ήταν τραγικός και όποτε έμπαινε η ομάδα αποσυντονιζόταν. Πέρα από αυτούς τους 2 παίκτες όλοι οι υπόλοιποι είχαν τεράστια σκαμπανεβάσματα στην απόδοση τους τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση. Αυτό ακριβώς βγήκε και πάνω στο παρκέ και κυρίως στο τέταρτο δεκάλεπτο. Εκεί με τον Κάμινγκς να ξαναπαίρνει σημαντικό  χρόνο συμμετοχής και το τεχνικό τιμ να μην βρίσκει λύσεις,  η ομάδα έδειξε απίστευτη επιπολαιότητα στην επίθεση και την γνωστή χαλαρότητα στην άμυνα. Οι Γερμανοί άρπαξαν την ευκαιρία και πήραν μια σπουδαία νίκη που όπως εξελλισόταν το παιχνίδι δύσκολα να είχαν τύχη.

Η "ασπίδα προστασίας" που άπλωσε ο Ν.Λάσκαρης πάνω από τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του μπορεί προσωρινά να αποπροσανατόλισε τον κόσμο της ομάδος αλλά όπως φάνηκε και σήμερα πάνω στο παρκέ το πρόβλημα είναι αλλού. Καλό λοιπόν είναι ο μεγαλομέτοχος της ΚΑΕ αν θέλει να προστατεύσει την επένδυση του να αρχίσει από την ομάδα την ίδια και ύστερα να κοιτάξει τριγύρω για να διορθώσει και τα υπόλοιπα κακώς κείμενα. Όσο η διοίκηση λειτουργεί έτσι μοιρολατρικά άλλο τόσο  θα λειτουργεί και ο προπονητής μας που σήμερα μίλησε για τον στόχο της πρόκρισης(!!!) από τον όμιλο αντί για την κατάκτηση κάποιας προνομιούχας θέσης και σαν CD σε επανάληψη μίλησε για την δουλειά που γίνεται καθημερινά και θα φέρει την βελτίωση... Ας μην αγχωνόμαστε, στο τέλος της σεζόν στο πέμπτο παιχνίδι με την ΑΕΚ θα είμαστε έτοιμοι και τότε θα μπορούμε να πανηγυρίσουμε...

ΥΓ. Μέχρι και οι αρκούδες της Δανίας τους κέρδισαν αυτούς...

ΥΓ2. O coach of the year της Γερμανίας κέρδισε τον coach of the year της Ελλάδας στην προπονητική τιτανομαχία!

ΥΓ3. Κακοί οι Αμερικάνοι, δεν μπορεί ο Ντραγκίσεβιτς, μέτριος ο Γιάνκοβιτς... μόνο ο κόουτς δεν φταίει!

ΥΓ4. Και για τους "χαρούμενους" οπαδούς ήταν τραυματίας ο Σανικίντζε, ο Καββαδάς, ο Μάρμπλ και... ο μπάογκ χθες έχασε από την ανύπαρκτη Όλντεν!

ΥΓ5. Ζούμε για την στιγμή που θα βλέπουμε στο γήπεδο μια ομάδα αντάξια αυτού του κόσμου που ακολουθεί παντού παρά τις πίκρες!

ΥΓ6. Σε μια φυσιολογική ομάδα ο Δ.Πρίφτης θα είχε απολυθεί εδώ και καιρό. Όπως και ένας φυσιολογικός προπονητής που αναγνωρίζει το μερίδιο της ευθύνης του και δεν λειτουργεί σαν δημόσιος υπάλληλος θα είχε ήδη δηλώσει την παραίτηση του.

Όσο και αν αρέσκονται αρκετοί εντός και εκτός ομάδος να κρυφτούν πίσω από δικαιολογίες το ξεκάθαρο αγωνιστικό πρόβλημα που υπάρχει στον φετινό ΑΡΗ δεν μπορεί να μεταλλαχθεί... Αγωνιστικό πρόβλημα που μεταφράζεται σε ένα μετριότατο ξεκίνημα σε μια χρονιά γεμάτη φιλοδοξίες. Ο αγώνας με τον Παναθηναϊκό φαντάζει ως μια από τις τελευταίες ευκαιρίες για να πάρει η ομάδα μια μεγάλη νίκη και να στείλει το μήνυμα παντού ότι η χρονιά δεν είναι χαμένη. 

Από τότε που αποχώρησε ο Αργύρης Πεδουλάκης από τον Παναθηναικό η ομάδα της Αθήνας έχει μεταμορφωθεί 100% προς το θετικό. Οι ίδιοι παίκτες που είχαν διασυρθεί από τον Ολυμπιακό στην αρχή της σεζόν έφθασαν στο σημείο να χτυπάνε το κεφάλι τους για ανόητες ήττες κόντρα σε πολύ πιο φορμαρισμένες και δυνατές ομάδες. Ακόμη όμως και έτσι ο μεγάλος πονοκέφαλος του προπονητή δεν πρέπει να είναι σημερινός μας αντίπαλος αλλά η ίδια η ομάδα μας με την προβληματική εικόνα που βγάζει. Η χαλαρή άμυνα, οι κακές επιστροφές, τα μπλάκ άουτ στην επίθεση και η έλλειψη συγκέντρωσης είναι αυτά που θα πρέπει αρχικά να διορθώσουν το τεχνικό τιμ και οι παίκτες μας εάν θέλουν να φανούν ανταγωνιστικοί. Διαφορετικά δύσκολα να έχουμε τύχη στην σημερινή αναμέτρηση. Σίγουρα ότι είμαστε το απόλυτο αουτσάιντερ θα βοηθήσει, αρκεί όμως να είμαστε και σοβαροί.

Όταν η Τσέχικη Νίμπουργκ παρουσιάζεται από τον προπονητή μας ως μια δυνατή ομάδα που θα πρέπει ο ΑΡΗΣ να παλέψει πολύ σκληρά για να κερδίσει τότε καταλαβαίνουμε ότι όταν η συζήτηση πηγαίνει σε μια ομάδα του επιπέδου του Παναθηναϊκού τότε μιλάμε για κάτι που ξεπερνάει τις ανθρώπινες δυνατότητες και τα δεδομένα όπως τα γνωρίζουμε στον πλανήτη Γη... Για τέτοιας δυναμικότητας ομάδα μιλάμε και όταν αντιμετωπίζεις έτσι έναν αντίπαλο δύσκολα να έχεις καλύτερη τύχη από μια αξιοπρεπή ήττα... Μακάρι παίκτες και προπονητής με την απόδοση τους να μας διαψεύσουν και να δείξουν ότι μπορούν και κάτι παραπάνω από μια τιμητική εμφάνιση... Εμείς πάντως θα είμαστε εκεί να τους στηρίξουμε όπως κάνουμε πάντα ανεξάρτητα από πρόσωπα, αντιπάλους, νίκες και ήττες...

ΥΓ. Τι πιο τίμιο από την Εθνική Ελλάδος να έχει για προπονητή της τον coach of the year του Ελληνικού πρωταθλήματος! Έτσι θα φανεί κιόλας ότι αυτές οι ψηφοφορίες έχουν και κάποια αξία και υπάρχει ουσιαστική αναγνώριση για την δουλειά ενός προπονητή. Και δυστυχώς ο ΑΡΗΣ χρειάζεται προπονητή που να είναι 100% συγκεντρωμένος στο έργο του...

Βαθειά ψυχολογική και βαθμολογική ανάσα πήρε η ομάδα μας σήμερα στην Πάτρα όπου δείχνοντας ένα διαφορετικό πρόσωπο επικράτησε την τοπικής ομάδας με το τελικό 79-89! Μεγάλος πρωταγωνιστής ο Τζένκινς που φόρτωσε το αντίπαλο καλάθι με 30 πόντους! Πολύ καλοί και οι Ντραγκίσεβιτς, Ζάρας και Σίμτσακ που πρόσφεραν σημαντική βοήθεια για να έρθει η σημερινή πολύτιμη νίκη!

Σε ένα παιχνίδι όπου η ομάδα μας κατέβηκε με την πλάτη στον τοίχο κατάφερε και βρήκε τα ψυχολογικά αποθέματα ώστε να παρουσιάσει ένα διαφορετικό πρόσωπο. Από την αρχή ήταν ξεκάθαρο ότι υπήρχε ένας διαφορετικός προσανατολισμός στην επίθεση όπου αφέθηκαν στην άκρη τα επιπόλαια μακρινά σουτ και όλοι προσπάθησαν να χτυπήσουν κοντά στο καλάθι. Ο Τζένκινς μπήκε από την αρχή ζεστός δείχνοντας ιδιαίτερα αποφασισμένος κάτι που αποτυπώθηκε και από την στατιστική(30 πόντους, 8 ριμπάουντ, 4 ασίστ, 2 κλεψίματα), το ίδιο και ο Ντραγκίσεβιτς(18 πόντους, 5 ριμπάουντ) που και αυτός έδειξε κατευθείαν ότι ήθελε να αναλάβει ηγετικό ρόλο σήμερα. Ο βετεράνος Σίμτσακ που ξεκίνησε βασικός αποδείχθηκε σε όλη την  διάρκεια του αγώνα πιο ουσιαστικός από τον Μπάκνερ και έδωσε λύσεις σε όλες τις γραμμές του γηπέδου. Αυτό όμως που ουσιαστικά άλλαξε την ροή του αγώνα και έδωσε το σύνθημα για να πάρει η ομάδα τα ηνία του αγώνα και τελικά τη νίκη ήταν ο Θ.Ζάρας που για ακόμη μια φορά ερχόμενος από τον πάγκο έκανε τη διαφορά. Σε  αντίθεση με άλλα παιχνίδια ο Δ.Πρίφτης εμπιστεύτηκε τους παίκτες που ήταν σε καλή κατάσταση και  άφησε αρκετή ώρα στον πάγκο τους Μάρμπλ και Μούρτο που ήταν φανερά εκτός ρυθμού. Ο Κάμινγκς αν και στα προηγούμενα παιχνίδια είχε δείξει καλά στοιχεία σήμερα είχε πολύ κακές επιλογές στην επίθεση. Η προσφορά του όμως στο αμυντικό κομμάτι και ιδιαίτερα στα ριμπάουντ δείχνουν ότι ο παίκτης προσπάθησε και αυτός να προσφέρει τα μέγιστα. Κάτι ανάλογο ισχύει περίπου και για τον Μπάκνερ που παρά όμως τη διάθεση που έδειξε δεν είχε για ακόμη μια φορά ουσία στο παιχνίδι του τόσο στην επίθεση όσο(και ακόμη περισσότερο) και στην άμυνα. Απογοητευτικός ο Τσαϊρέλη που απόντος του Καββαδά πήρε ακόμη περισσότερο χρόνο συμμετοχής έχοντας όμως συνολικά αρνητική παρουσία. Το σημαντικό είναι ότι φάνηκε η ποιοτική διαφορά των 2 ομάδων αλλά και η ώριμη σκέψη που είχαμε στο παιχνίδι μας. Με το που σταμάτησαν να μπαίνουν τα 3 τρίποντα των αντιπάλων η πλάστιγγα έγειρε ξεκάθαρα προς το μέρος μας και η νίκη ήρθε χωρίς ιδιαίτερο άγχος.

Μπορεί όλοι μας να περιμέναμε από τον αγώνα της Τετάρτης με τις αρκούδες να δούμε τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του να αντιδρούν και να δείχνουν ένα διαφορετικό πρόσωπο αλλά έστω και με λίγες ημέρες καθυστέρηση το είδαμε σήμερα. Σήμερα όπου παίκτες σαν τον Τζένκινς και τον Ντραγκίσεβιτς δικαιολόγησαν την φήμη του σκόρερ που τους ακολουθεί αλλά είδαμε και παίκτες από τον πάγκο σαν τον Ζάρα και τον Σίμτσακ να έχουν ουσιαστική συμβολή στο παιχνίδι. Το να θεωρήσει κανείς ότι όλα τα προβλήματα με αυτή τη νίκη λύθηκαν θα είναι τεράστιο σφάλμα. Και ιδιαίτερα το να το πιστέψουν τα ίδια τα μέλη της ομάδος. Η εικόνα του Μπάκνερ και ιδιαίτερα του Μάρμπλ παραμένει ένας μεγάλος πονοκέφαλος για τον Δ.Πρίφτη και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των υπολοίπων είναι αδύνατο να καλυφθούν αυτά που περιμένεις όλη τη χρονιά από τα 2 ακριβότερα συμβόλαια με λύσεις εκ των έσω. Η θετική εξέλιξη σύμφωνα με τις ειδήσεις της τελευταίας στιγμής στην υπόθεση Γιάνκοβιτς δείχνει ότι και η διοίκηση δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια και θέλει να κάνει ότι περνάει από το χέρι της για να αλλάξει αυτή την κατάσταση. Άλλωστε όπως τονίσαμε και σε προηγούμενο κείμενο το καρπούζι και το μαχαίρι είναι 100% στα χέρια της διοίκησης. Μακάρι αυτό το φλέρτ με τον Γιάνκοβιτς να καταλήξει σε γάμο ώστε φετινός ΑΡΗΣ να αποκτήσει επιτέλους και παίκτη στη θέση 3. Μέχρι τότε τεχνικό τιμ και παίκτες θα πρέπει να συνεχίσουν τη σκληρή δουλειά και όλη αυτή την αρνητική κατάσταση(και κριτική) να την μετατρέψουν σε εγωισμό και πείσμα ώστε να παρουσιαστούν ακόμη πιο βελτιωμένοι στη συνέχεια!

Νέο ξεκίνημα θα επιδιώξει ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στην Μπάκεν Μπέαρς από τη Δανία σε ένα παιχνίδι παράσταση για έναν ρόλο, όπου ο ΑΡΗΣ όχι απλά πρέπει να πρωταγωνιστήσει αλλά να δείξει ότι το χαστούκι από τον συμπολίτη τον έχει αφυπνίσει για τα καλά. Ανήμερα της ονομαστικής του γιορτής ο Δ.Πρίφτης μαζί με την διοίκηση καλούνται να διαχειριστούν την μεγαλύτερη κρίση της εποχής Λάσκαρης σε ένα σημείο όπου φαίνεται να επικρατεί ο απόλυτος πανικός... Παίκτες φεύγουν μαζικά, σπουδαίες μεταγραφές κλείνονται και στο τέλος χαλάνε, περσινοί αστέρες είναι με το ένα πόδι πίσω στην ομάδα και παίκτες που ήταν με τις βαλίτσες στο χέρι κάνουν σκληρή προπόνηση ώστε να αρπάξουν την τελευταία ευκαιρία τους...

Το χάσμα που υπάρχει στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ, με εξαίρεση την Ευρωλίγκα όπου όντως συμμετέχουν οι δυνατότερες ομάδες στην Ευρώπη τη δεδομένη χρονική στιγμή έχει δώσει την ευκαιρία μέσω των άλλων διοργανώσεων σε ομάδες όπως είναι η Μπάκεν Μπέαρς από τη Δανία να παίξουν σε ένα πολύ πιο ανταγωνιστικό επίπεδο. Για τη δική μας ομάδα  υπό φυσιολογικές συνθήκες  θα ήταν μια αγγαρεία αλλά με την υπάρχουσα κατάσταση μοιάζει με ιδανική ευκαιρία ώστε να μαζέψουμε τα κομμάτια μας και να μετριάσουμε τους κραδασμούς από το σοκ του περασμένου Σαββάτου. Φυσικά για να ηρεμήσει η κατάσταση χρειάζονται πολλά παραπάνω από μια νίκη με μια άσημη ομάδα της πλάκας αλλά ακόμη και αυτή μπορεί να αποτελέσει μια αρχή αν συνοδευτεί από καλή εμφάνιση. Ο τραυματισμός του Καββαδά είναι το νέο πρόβλημα που παρουσιάστηκε αλλά και πάλι αν θέλουμε να δούμε τα πράγματα ρεαλιστικά, αυτά που πρέπει να διορθώσει ο κόουτς δεν έχουν να κάνουν με τον Καββαδά αλλά σχεδόν με όλους τους υπόλοιπους και ιδιαίτερα τους 4 ξένους. Όσο αναβαθμισμένο ρόλο και αν πάρουν οι "φιλότιμοι", όσους πιτσιρικάδες και αν ξαφνικά θυμηθούμε και τους φωνάξουμε από την κερκίδα για να αγωνιστούν μερικά λεπτά η ομάδα δεν πρόκειται να αλλάξει την εικόνα της αν δεν μεταμορφωθούν οι 4 Αμερικάνοι. Οποιαδήποτε συμπεράσματα για "αλλαγή" στο σημερινό παιχνίδι με αυτόν τον αντίπαλο θα είναι 100% εσφαλμένα αλλά τουλάχιστον μπορεί να είναι μια αρχή.

Όπως γράψαμε στην αρχή του ποστ(και θα αναλύσουμε σε ξεχωριστό ποστ πολύ σύντομα) η ήττα του Σαββάτου "ξεγύμνωσε" τις αδυναμίες μας που μέσα από το συστηματική παραπληροφόρηση και ωραιοποίηση των πάντων  το πλάνο, οι συνεργασίες, η οικογένεια, οι τεχνοκράτες, κτλ παρουσιαζόταν σαν κάτι εντελώς διαφορετικό. Μόνο τα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ να διαβάσεις από Αρειανούς δημοσιογράφους μπορείς να καταλάβεις για το οργανωτικό επίπεδο της ΚΑΕ αλλά και την συνεργασία που υπάρχει με το τεχνικό τιμ. Τα σκληρά παζάρια του καλοκαιριού με παίκτες που υπήρχε η επιθυμία να παραμείνουν στην ομάδα, οι "ψαγμένες" επιλογές από τις προπονήσεις του NBDL. η αδιαφορία για σίγουρες λύσεις με γνώση του Ευρωπαϊκού μπάσκετ και του Ελληνικού πρωταθλήματος, η προσήλωση σε στόχους πιο προσιτούς οικονομικά και η εμμονή στο να μην αλλάζουν παίκτες που ήταν το περσινό "μότο" ξαφνικά από έξυπνες και μελετημένες επιλογές φαντάζουν πλέον με τρανταχτά λάθη. Λάθη για τα οποία η ευθύνη δεν βαραίνει σε καμία περίπτωση μόνο τον προπονητή που έχει συγκεντρώσει τα βέλη της οργής του κόσμου τις τελευταίες ημέρες. Ας ελπίσουμε λοιπόν να δούμε μια νέα αρχή σε όλα τα επίπεδα και ας ξεκινήσουμε από σήμερα το βράδυ πάνω στο παρκέ!

Μπορεί άπαντες που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο(και όχι μόνο) προτού να αρχίσουν οι αγωνιστικές υποχρεώσεις μιας ομάδας να λένε τα πάντα θα κριθούν μέσα στο γήπεδο και εκεί θα φανεί τι αξίζει ο καθένας αλλά πολλές φορές η θεωρία από την πράξη δεν έχουν και τόσο μεγάλη απόσταση. Κάπως έτσι ευελπιστούμε να γίνει και με τον φετινό ποδοσφαιρικό ΑΡΗ που μετά την μεταμεσονύχτια μεταγραφική βόμβα του Ραφίκ Τζεμπούρ για 3 χρόνια αλλά και την απόκτηση του συμπατριώτη του διεθνή στόπερ Μπουγκερά η ομάδα μας φαίνεται να αλλάζει τα δεδομένα στην υπόθεση άνοδος και χρίζεται δικαιολογημένα το αδιαφιλονίκητο φαβορί!

Όσο αφορά την αγωνιστική αξία του Τζεμπούρ τα λόγια είναι περιττά. Όλοι τον έχουμε θαυμάσει σαν αντίπαλο και σε όλους κάποια στιγμή πέρασε από το μυαλό μας το πόσο ωραία θα ήταν η εικόνα του Τζεμπούρ με τον Θεό του πολέμου στο στήθος! Με τη φανέλα του βασικού επιθετικού να είναι δικιά του χωρίς ουσιαστικό αντίπαλο(ας μας συγχωρέσει ο συμπαθής Καπνίδης) ο Αλγερινός επιθετικός θα έχει την ευκαιρία του να έχει ξανά ενεργό και πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια μεγάλη ομάδα όπως είναι ο ΑΡΗΣ μας. Μάλιστα το αγωνιστικό στυλ του Τζεμπούρ φαντάζει ιδανικό σε συνδυασμό με τους υπόλοιπους μεσοεπιθετικούς παίκτες που ήδη υπάρχουν στην ομάδα μιας και είναι ακριβώς το κομμάτι που έλειπε από το πάζλ στην επίθεση του ΑΡΗ! Παράλληλα με έναν έμπειρο στόπερ όπως είναι ο Μπουγκερά "θωρακίζεται" και η άμυνα που ως τώρα όπως είχε φανεί από τα φιλικά και τις αλχημείες του Αναστόπουλου στη συγκεκριμένη θέση ήταν το μεγαλύτερο κενό στο ρόστερ.

Και πέρσι ο κ.Καρυπίδης είχε δείξει τις προθέσεις του, αλλά όπως και να το κάνουμε η Γ Εθνική για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ δεν γίνεται να αποτελεί κριτήριο για τον οποιοδήποτε. Φέτος όμως με τις κινήσεις που έχουν γίνει ως τώρα τόσο σε εξωαγωνιστικό επίπεδο(με τις διαδικασίες της εκκαθάρισης και τη νέα ΠΑΕ) όσο και σε αγωνιστικό με μεταγραφές επιπέδου σουπερλίγκας έχει καταφέρει να "κερδίσει" μέχρι και τον πιο καχύποπτο Αρειανό οπαδό. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πλειοψηφία των ομάδων της σουπερλίγκας "ζηλεύουν" το ρόστερ του ΑΡΗ. Η μεταγραφή του Τζεμπούρ είναι μια κίνηση με πολλαπλά ωφέλη, αγωνιστικά και επικοινωνιακά. Πλέον οι υπόλοιπες ομάδες της κατηγορίας έχουν ξεκαθαρίσει στο μυαλό τους ότι η πρώτη θέση είναι καπαρωμένη! Ενώ ο Αρειανός αρχίζει να το νιώθει ότι η επιστροφή στην πρώτη κατηγορία είναι ένα τυπικό διαδικαστικό θέμα και να κάνει παράλληλα τρελά όνειρα για το κύπελλο Ελλάδος! Άιντε ρε Αρειανάρα να γουστάρουμε!!!

ΥΓ. Νέο χαστούκι στις "φήμες" μετά την επιβεβαίωση του ΓΕ.ΜΗ. για την 100% νόμιμη διαδικασία κάλυψης του μετοχικού κεφαλαίου της νέας ΠΑΕ!

ΥΓ2. Να ξυπνάς και να διαβάζεις για "μεταγραφικές βόμβες"! Πόσα χρόνια είχαμε άραγε να το ζήσουμε αυτό?

Μια ευχάριστη είδηση που μας γέμισε όλους με ρίγος συγκίνησης και υπερηφάνειας ήταν η προ λίγων ημερών "διαρροή" προς το διαδίκτυο του εντύπου που έχει ετοιμάσει η ΚΑΕ για τα γραφεία μάνατζερ και την προσέγγιση ξένων παικτών. Πραγματικά εντυπωσιακή δουλειά μιας και περιέχει μέσα όλα τα απαραίτητα που πρέπει να γνωρίζει κάποιος για την μεγαλύτερη ομάδα καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα αλλά και υπενθυμίζει σε πολλούς από εμάς ποια ομάδα υποστηρίζουμε. Μπορεί σε ένα έντυπο να είναι αδύνατο να αποτυπωθεί το κλίμα της χρυσής εποχής του ΑΡΗ και το αντίκτυπο που είχε εκείνη η ομάδα σε ολόκληρη τη χώρα και τις τυχερές γενιές που την έζησαν αλλά καλό είναι να γίνονται τέτοιες κινήσεις ώστε οι "αφελείς" εντός και εκτός Ελλάδος να μην ξεχνάνε τι σημαίνει ΑΡΗΣ. Σίγουρα ο Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός είναι 2 μεγάλες ομάδες με τεράστιες επιτυχίες σε Ελλάδα και Ευρώπη αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτοί απλά εξαργυρώνουν τις βάσεις που έβαλε ο ΑΡΗΣ και ακολουθούν τον δρόμο που χαράξαμε εμείς. Και αν κάποιος "αφελής" τολμήσει να μιλήσει για τίτλους και επιτυχίες, αρκεί απλά να ρίξει μια ματιά στους τελικούς πρωταθλήματος και κυπέλλου το τι συνέβαινε τότε και το τι συμβαίνει τώρα... και φυσικά να αναγνωρίσει ότι η κορυφαία διοργάνωση που συμμετείχε ο ΑΡΗΣ δεν είχε wild cards και τέταρτους αλλά μόνο πρωταθλητές.  Πραγματικά σπουδαία κίνηση από την ΚΑΕ που ελπίζουμε να έχει συνέχεια χωρίς περιορισμούς σε γραφεία μάνατζερ, χορηγών, συνεργατών κτλ.

Σε εντελώς αντίθετο κοντράστ με την παραπάνω είδηση υπάρχει η "ένοχη σιωπή" γύρω από το Nick Galis Cup. Ένα τουρνουά υψίστης σημασίας για κάθε Αρειανό όπου είδε την ιστορική αδικία προς το πρόσωπο του κορυφαίου Έλληνα αθλητή όλων των εποχών λόγω της ανικανότητας(ή σκοπιμότητας) κάποιων συνΑρειανών μας που ειχαν τις τύχες  του συλλόγου μας να αποκαθιστάτε ως ένα βαθμό. Ο Νίκος Γκάλης είναι ένας ζωντανός θρύλος όπου έγραψε ιστορία με ολόχρυσα γράμματα και εμείς ως Αρειανοί είμαστε "ευλογημένοι" που φόρεσε τη φανέλα της ομάδος μας, που αποκαλεί το Παλέ σπίτι του και όλους εμάς οικογένεια του! Χωρίς να είναι γνωστό το παρασκήνιο αυτής της υπόθεσης (μιας και όπως πάντα οτιδήποτε αρνητικό γύρω από τον μπασκετικό ΑΡΗ απαγορεύεται να συζητιέται) ή να ξέρουμε κάποιες αποκλειστικές πληροφορίες  φαίνεται τουλάχιστον αδιανόητο στην εποχή Λάσκαρη να υφίστανται τέτοιου είδους θέματα. Σε μια εποχή όπου αντίπαλες ομάδες "κατασκευάζουν" ιστορία, γεννάνε με το μυαλό τους αστέρες, τους βαφτίζουν κορυφαίους και τους πλασάρουν ως κάτι το ξεχωριστό εμείς που έχουμε την τύχη να έχουμε τον αναμφισβήτητα κορυφαίο όλων στην "οικογένεια" μας σφυρίζουμε αδιάφορα?!?!? Όταν έχεις Λάσκαρη με το Laskaris Foundation και μια αξιοθαύμαστη δράση εντός και εκτός Ελλάδος; Όταν έχεις παρακαταθήκη τα προηγούμενα Nick Galis Cup με σημαντικά έσοδα που η ίδια η ΚΑΕ υπερήφανα δημοσίευσε; Και όμως σε αυτόν τον ΑΡΗ εξακολουθούν να υπάρχουν τέτοιας φύσης θέματα που κανονικά θα έπρεπε να είχαν λυθεί μέσα σε 1' . 

Ευτυχώς για όλους εμάς ο μπασκετικός ΑΡΗΣ έχει γράψει χρυσή ιστορία και μας έχει κάνει υπερήφανους. Μια ιστορία που δεν γίνεται να μνημονεύεται  επιλεκτικά όπως βολεύει κάποιους. Καλοί οι χαμηλοί τόνοι, καλοί οι τεχνοκράτες, καλοί οι  "έμπειροι παράγοντες", καλοί οι "αρειανοπατέρες", καλά και τα μεγαλεπήβολα  πολυετή πλάνα.... Κάποια στιγμή θα πρέπει όσοι ασχολούνται διοικητικά με τον Αυτοκράτορα να αποδεχθούν την ιστορική ευθύνη που έχουν και να κάνουν αυτό το άνοιγμα προς την λαμπρή ιστορία του συλλόγου. Αν υπάρχει θέληση, οι λύσεις είναι εύκολο να βρεθούν για όλα. Και αν αυτή η στιγμή δεν είναι τώρα όπου υπάρχει η οικογένεια Λάσκαρη στο τιμόνι του Αυτοκράτορα τότε αναρωτιέμαι πότε θα έρθει αυτή η στιγμή; Ναι μεν οι ομάδες είναι εταιρίες, αλλά όταν είσαι σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ υπάρχουν στιγμές που πρέπει να κλείνεις τα αυτιά σου και να ακούς με την καρδιά σου.

ΥΓ. Με μήνυση αναμένεται να απαντήσει η οικογένεια Λάσκαρη προς την αστεία φυλλάδα που με αφορμή το εξίσου αστείο θέμα με τον μαίανδρο αποφάσισε να πετάξει λάσπη προς την ομάδα μας και τους ιδιοκτήτες της...  Όπως και αναμένεται να κορυφωθεί και η δικαστική μάχη με τον Γ.Δαμιανίδη. Το είχαμε πει από την πρώτη συνέντευξη του Νίκου Λάσκαρη τότε που το "τα αφήνουμε όλα πίσω μας γιατί το παρελθόν δεν έχει τίποτα να μας προσφέρει" του προέδρου είχε γίνει σημαία από πολλούς συνΑρειανούς μας γιατί πολύ απλά έτσι τους βόλευε... Όχι όταν δεν αντιδράς, δεν διαψεύδεις, δεν κυνηγάς τους λασπολόγους τότε άπαντες εντός και εκτός της οικογένειας του ΑΡΗ σε θεωρούν ανυπεράσπιστο και συνεχίζουν να πυροβολάνε τον σύλλογο με κάθε ευκαιρία.  Εύχομαι ολόψυχα η οικογένεια Λάσκαρη να δώσει ένα τέλος στις ορέξεις όλων αυτών που βλέπουν τον ΑΡΗ ως το εύκολο θύμα. 

Νέα ΠΑΕ και οριστικό τέλος στον εφιάλτη των χρεών για την αγαπημένη μας ομάδα που από χθες και τυπικά άλλαξε σελίδα! Αισιοδοξία και ελπίδα για κάθε Αρειανό που ευελπιστεί η χθεσινή ημέρα να αποτελέσει την αρχή ενός νέου κεφαλαίου για τον ΑΡΗ μας! Κεφάλαιο που θα γραφτεί με χρυσά γράμματα και θα μας κάνει να ξεχάσουμε την περιπέτεια στην Γ Εθνική και στην Football League άλλα και όλα τα "παρελκόμενα" που μας οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση.

Πέρα από το διαδικαστικό της ιστορίας και την επισημοποίηση της δημιουργίας της νέας ΠΑΕ ο Αρειανός μπορεί να πανηγυρίζει και για έναν ακόμη λόγο. Η συνέπεια του Θ.Καρυπίδη στις ως τώρα δεσμεύσεις του παρά την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και την ανησυχία αρκετών συνΑρειανών μας σύμφωνα με όλα όσα έχουμε ζήσει αποτελεί σίγουρα μια ευχάριστη έκπληξη. Από την πρώτη στιγμή που ασχολήθηκε με την ομάδα μας έδειξε ότι είναι αποφασισμένος να κάνει ότι είναι απαραίτητο για να επιστρέψει ο ΑΡΗΣ εκεί που ανήκει Παρόλο που οι μεταγραφικές του κινήσεις από πέρσι ήταν εντυπωσιακές το γεγονός ότι αγωνιζόμασταν σε μια ερασιτεχνική κατηγορία όπου ήθελε υπερπροσπάθεια(ανάλογη με αυτήν της οικογένειας Καλαϊτζίδη και των "αυλικών" της)  για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ να μην ανέβει έστρεψε την προσοχή όλων μας στο εξωαγωνιστικό κομμάτι και στην πορεία της εκκαθάρισης. Με τον ΑΡΗ να έχει γίνει πλέον ΠΑΕ καθαρή από χρέη, τις μεταγραφές ως τώρα να εντυπωσιάζουν και τον πρόεδρο πλέον να έχει τη δυνατότητα να αποδεσμεύσει τα χρήματα που είχε καταθέσει για την αγορά των μετοχών της νέας ΠΑΕ όλα φαίνεται κυλάνε μια χαρά.  Καιρός όπως στο μπάσκετ έτσι και στο ποδόσφαιρο να ασχολούμαστε μόνο με το αγωνιστικό κομμάτι και να αδιαφορούμε για ότι συμβαίνει εκτός των 4 γραμμών του γηπέδου. Αρκετά ταλαιπωρηθήκαμε με όλα αυτά...

Μπορεί ο "καθαρός" ΑΡΗΣ να φαντάζει ως ιδανική εξέλιξη αλλά ο χρόνος θα δείξει αν αυτή η εμμονή κάποιων συνΑρειανών μας με τον Γολγοθά της Γ Εθνικής θα πιάσει τόπο. Για τους πιο παλιούς που ζήσαμε από κοντά εποχές όπου ο ΑΡΗΣ ηταν καταχρεωμένος και ξεχρέωσε(όπως είχε γίνει επί Γράντα και Κοντομηνά) πάντα υπάρχει στην άκρη του μυαλού μας ότι όλο αυτό πρόκειται για την αρχή ενός νέου κύκλου χρεών με την διαφορά ότι πλέον έχουμε ρίξει τον "πάτο" πιο χαμηλά... Μακάρι ο χρόνος να δειξει ότι όλοι οι ανησυχούντες ήμασταν υπερβολικοί και ότι με αφετηρία τον Θ.Καρυπίδη και την χθεσινή ημέρα, ο ΑΡΗΣ μας όχι απλά θα επιστρέψει εκεί που ανήκει αλλά θα διεκδικήσει τίτλους όπως αρμόζει σε αυτή την ομάδα και τον κόσμο της!

ΥΓ. Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι θα έρθει και η στιγμή που ο Θ.Καρυπίδης θα "λογοδοτήσει" στην ΕΕΑ. Ως τότε θα πρέπει να έχει επισημοποιηθεί με κάθε τρόπο η απεμπλοκή του από τη Βέροια.

ΥΓ2. Εδώ στο PlanetARIS.gr από την πρώτη στιγμή διατηρούσαμε μια στάση αναμονής στα θέματα του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ. Κυρίως γιατί πιστεύαμε ότι θα ήταν αφελές να κρίνουμε θετικά  μια διοίκηση με αγωνιστικά κριτήρια από το "έργο" της στην Γ Εθνική αλλά και άδικο να την κρίνουμε αρνητικά για διαδικασίες χρονοβόρες όπως είναι η εκκαθάριση της παλιάς ΠΑΕ και η δημιουργία της νέας... Πλέον με δεδομένη την δημιουργία της νέας "καθαρής" ΠΑΕ, την κανονική συμμετοχή της ομάδος στην Football League με μια δυνατή ομάδα φαβορί για την άνοδο μπορούμε να αισθανόμαστε αισιόδοξοι για το μέλλον και σίγουροι ότι ο Καρυπίδης θα κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να μπει ο ΑΡΗΣ στον σωστό δρόμο.

ΥΓ3. Τα παλιά χρέη σβήσθηκαν, το δηλητήριο όμως στις φλέβες των Αρειανών ακόμη κυλάει... Αντι να χαρούν τις θετικές εξελίξεις κάποιοι για ακόμη μια φορά βρήκαν την ευκαιρία να επιτεθούν σε συνΑρειανούς και να τραμπουκίσουν με τον τρόπο τους... Άντε να δούμε να δούμε πότε θα γίνει και το "restart" στα μυαλά και στις ψυχές αρκετών συνΑρειανών μας.

Το αναμενόμενο διαζύγιο όπως είχε διαφανεί εδώ και πολύ καιρό ανάμεσα σε ΑΡΗ και Σέρχιο Κόκε θα μπορούσαμε να πούμε ότι πλέον "επισημοποιήθηκε". Οι εκατέρωθεν δημόσιες τοποθετήσεις του ποδοσφαιριστή και ανθρώπων της διοίκησης(όπως παρουσιάζονται στα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ) ξεκαθάρισαν την υπόθεση και το σήριαλ Κόκε έλαβε άδοξο τέλος. Όχι γιατί θα έπρεπε σων και καλά ο αθλητής να "εξαργυρώσει" την προσφορά του στο παρελθόν με ένα νέο συμβόλαιο ή η διοίκηση της ομάδος να σκηνοθετήσει κάτι το "φαντασμαγορικό" για να αποχαιρετήσει τον Ισπανό αλλά αυτές οι τελευταίες εξελίξεις δεν τιμάνε τον σύλλογο μας και σε καμία περίπτωση δεν χαροποιούν και τον κόσμο της ομάδος που περιμένει επιτέλους να δει τις νοοτροπίες του παρελθόντος να εξαφανίζονται οριστικά από την αγαπημένη μας ομάδα.

Από την μια απλήρωτοι παίκτες, "εκμετάλλευση" , αχαριστία και αδιαφορία από την άλλη κακή φυσική κατάσταση και εξωγηπεδική παρά τις συστάσεις.  Όσο και αν πολλοί πιστεύουν ότι οι δημόσιες τοποθετήσεις του Κόκε ήταν αυτές που πυροδότησαν το κλίμα ανάμεσα στις 2 πλευρές η αλήθεια είναι ότι μια επαγγελματική ΠΑΕ του μεγέθους του ΑΡΗ μας πρέπει να προλαβαίνει τέτοιες καταστάσεις και συνυπολογίζοντας όλα τα δεδομένα να λειτουργεί ανάλογα. Όπως η λογική λέει ότι κανείς οπαδός δεν μπορεί να παρεμβαίνει στα αγωνιστικά πλάνα της διοίκησης και του προπονητή έτσι και ο εκάστοτε πρόεδρος και προπονητής δεν μπορεί να λειτουργεί λες και ο ΑΡΗΣ είναι "τσιφλίκι" του αγνοώντας τα "θέλω" του κόσμου αλλά και την ιστορία της ομάδος όπου ανεξάρτητα από το τι πιστεύει ο καθένας ο ισπανός ποδοσφαιριστής είναι μέρος αυτής. Αντι λοιπόν να περιμέναμε όλοι μας να μάθουμε τι θα γίνει με τον Σέρχιο Κόκε από τέτοιου είδους "ξεκατινιάσματα" σε social media και "διοικητικούς κύκλους" θα μπορούσε πολύ απλά η διοίκηση να είχε έρθει σε επικοινωνία με τον παίκτη και να τον είχε ενημερώσει ότι δεν προτίθεται να ανανεώσει την συνεργασία μαζί του. Ακόμη και αν δεν πιστεύουν στον ποδοσφαιριστή ή στον άνθρωπο Κόκε θα έπρεπε λειτουργώντας πιο διπλωματικά με μια μικρή εκδήλωση ή έστω με μια ανακοίνωση να ευχαριστήσει και να χαιρετήσει τον αθλητή δείχνοντας σεβασμό τόσο στον αθλητή όσο και σε όλους τους συνΑρειανούς που το όνομα Κόκε το έχουν συνδέσει με ευχάριστες στιγμές και η παρουσία του στον σύλλογο μας τους γεμίζει. Για τον κόσμο πάνω από όλα και όχι για τον αθλητή... Άλλωστε ποτέ δεν ξέρεις πως τα φέρνει η ζωή και αύριο μεθαύριο για να προωθήσεις τα διαρκείας σου, τις ακαδημίες σου ή κάτι άλλο για την ομάδα να χρειάζεσαι στο πλευρό σου ένα brand name σαν αυτό του Σέρχιο Κόκε.

Όσο σπουδαίος ποδοσφαιριστής και αν υπήρξε ο Κόκε σαν προσωπικότητα αρκετές φορές φάνηκε λίγος με τις τοποθετήσεις του αλλά και την εμπλοκή σε καταστάσεις όπου θα έπρεπε ως επαγγελματίας να κρατάει αποστάσεις. Δημιουργώντας δημόσια θέμα στην ομάδα σε μια εποχή όπου ο Αρειανός ψάχνει αφορμές για να χαμογελάσει και να αισθανθεί αισιόδοξος για το μέλλον φαντάζει περισσότερο εγωιστικό παρά σαν "εξομολόγηση" προς τον κόσμο που τον λατρεύει. Και πάλι όμως επειδή ο ΑΡΗΣ είναι υπεράνω προσώπων(και όλων μας) οφείλει η εκάστοτε διοίκηση να προστατεύει την ομάδα από τέτοιες καταστάσεις και να λειτουργεί πιο διπλωματικά. Μακάρι αυτή η ιστορία να αποτελέσει ένα μάθημα για τον κ.Καρυπίδη. Φυσικά εφόσον όλα όσα έχουν να κάνουν με την εκκαθάριση της ομάδος και την αγωνιστική ενίσχυση συνεχίσουν να κυλάνε στο σωστό το δρόμο πολύ γρήγορα οτιδήποτε αρνητικό θα ξεχαστεί. Αρκεί ο ΑΡΗΣ να συνεχίσει την ανοδική του πορεία χωρίς παρεκτροπές.

ΥΓ. Μεγάλες ομάδες και μεγάλοι άθλητες είναι 2 διαφορετικές έννοιες όπου μια συμπληρώνει την άλλη. Ο ΑΡΗΣ χρειάζεται σπουδαίους αθλητές και είναι ευχής έργον στο μέλλον να καταφέρει να εντάξει στην οικογένεια του  νέους αθλητές που θα ενθουσιάσουν τον κόσμο της ομάδος δίνοντας του νέες συγκινήσεις και  νέες σπουδαίες ιστορικές στιγμές. Καλό είναι μέχρι να έρθουν νέοι σπουδαίοι αθλητές να βρούμε τον τρόπο ώστε την ιστορία του συλλόγου να την τιμάμε και να την έχουμε κοντά μας.

Αίσιο τέλος είχε για την αγαπημένη μας ομάδα το σήριαλ Καββαδά, με τον παίκτη να μένει ελεύθερος από τον Ολυμπιακό και χθες το βράδυ με κάθε επισημότητα να ανακοινώνεται από τον Αυτοκράτορα! Μια μεταγραφική κίνηση που αλλάζει τα δεδομένα, μιας και πρόκειται για παίκτη που προορίζεται για βασικός και βάσει στατιστικών και της βελτίωσης που δείχνει ο παίκτης μπορεί να καλύψει επάξια το κενό του Χάγκινς δίνοντας παράλληλα την δυνατότητα στον Δ.Πρίφτη να καλύψει τις άλλες 4 θέσεις με Αμερικάνους παίκτες. Αν μάλιστα καταφέρουμε να κλείσουμε είτε Έλληνα(πχ. Μαυροειδή) είτε κοινοτικό ακόμη έναν σέντερ τότε η θέση του σέντερ θα έχει καλύφθει με απόλυτη επιτυχία!

Ο Κάββαδας εδώ και χρόνια φλέρταρε με τον ΑΡΗ και ίσως το ότι έγινε τώρα αυτός ο "γάμος" να είναι το ιδανικό σενάριο τόσο για την ομάδα μας όσο και για τον ίδιο τον παίκτη. Με τον αθλητή να έχει γεμίσει ως ένα σημείο τις τσέπες του από το πλουσιοπάροχο συμβόλαιο που είχε με τον Ολυμπιακό, να έχει νιώσει την "μοναξιά του πάγκου και της κερκίδας" όπως ήταν η αγωνιστική του παρουσία στον Ολυμπιακό αλλά και να έχει βρει ξανά τα πατήματα του πάνω στο παρκέ πραγματοποιώντας μια εξαιρετική χρονιά ως  "δανεικός" στον Αρκαδικό φαντάζει πιο ώριμος μπασκετικά από ποτέ. Το ότι αναδείχτηκε πρώτος σε κοψίματα (36), σε εύστοχα δίποντα (119) και σε κερδισμένα φάουλ (146), ενώ ήταν δεύτερος σε ευστοχία στα δίποντα (70.83%) στην Basket League  τα  λέει όλα. Σίγουρα ο ΑΡΗΣ δεν είναι Αρκαδικός και οι απαιτήσεις στην ομάδα μας είναι περισσότερες, αλλά οι συμπαίκτες και οι βοήθειες που θα έχει από αυτούς ο Καββαδάς στον ΑΡΗ θα του επιτρέψουν να ξεδιπλώσει το ταλέντο του ακόμη πιο εύκολα! Μάλιστα  η απόκτηση του Κάμινγκς που φαντάζει σαφώς πιο κλασσικός πόιντ γκαρντ από ότι ήταν ο Γουότερς σε συνδυασμό με τον ερχομό του Καββαδά δείχνει ότι ίσως φέτος ο ΑΡΗΣ να καταφέρει να αποκτήσει inside game και να μην βασίζεται τόσο πολύ στο μακρινό σουτ.

Πολύς λόγος έχει γίνει όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα για τον μεταγραφικό σχεδιασμό του ΑΡΗ όπως και για την φυγή των 4 Αμερικανών που υποτίθεται ότι κάποιοι αυτούς θα αποτελούσαν τον συνδετικό κρίκο με την ομάδα της νέας χρονιάς. Στον επαγγελματικό αθλητισμό όμως του 2016 συναισθηματισμοί δεν χωράνε. Και όπως με μεγάλη ευκολία παίκτες που γουστάραμε και πρόσφεραν στην ομάδα μας έφυγαν με συνοπτικές διαδικασίες αναζητώντας μεγαλύτερα συμβόλαια εξίσου εύκολα εφόσον υπάρχει η απαραίτητη βούληση από την διοίκηση Λάσκαρη μπορούν να έρθουν αξιόλογοι παίκτες και να δημιουργήσουν ένα σύνολο πολύ πιο ανταγωνιστικό από το περσινό. Μας γέμισε ικανοποίηση η απόκτηση του Καββαδά και ελπίζουμε να υπάρχει ανάλογη και γιατί όχι ακόμη καλύτερη συνέχεια. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στον ΑΡΗ οι μεταγραφές παικτών εγνωσμένης αξίας όπως είναι ο Καββαδάς μεταφράζονται σε ενθουσιασμό του κόσμου και διαρκείας! Φτιάξε μας και άλλο πρόεδρε!

ΥΓ. Μπορεί στους Αμερικάνους οι χρονοβόρες διαπραγματεύσεις να κουράζουν αλλά όταν μιλάμε για Έλληνες ευγνωσμένης αξίας όπως είναι ο Γιάνκοβιτς αξίζει να το κυνηγήσεις όσο αντέχεις.

ΥΓ2. Αγιάτρευτη αρρώστια η διχόνοια μεταξύ των Αρειανών... μην τολμήσεις να εκφράσεις άποψη που ξεφεύγει από τη γραμμή ευτυχίας-ουτοπίας, κατευθείαν να σου κρεμάσουν το ταμπελάκι "ανυπόμονος, γκρινιάρης, μίρλας, αχάριστος, ποντίκι, εχθρός του συλλόγου, κτλ"