Μπορεί ο ΑΡΗΣ μας την χρονιά που ολοκληρώθηκε πάνω στα παρκέ να μην κέρδισε τίποτα παραπάνω πέρα από τον σεβασμό των αντιπάλων του αλλά κατάφερε να αναδείξει τα "στελέχη" του και να τα οδηγήσει σε σημαντικές προσωπικές διακρίσεις. Μετά τον Όκαρο Γουάιτ που αναδείχθηκε MVP της κανονικής διάρκειας της Basket League και μέλος της κορυφαίας 5αδας ήρθε η σειρά του κόουτς Δημήτρη Πρίφτη να αναδειχθεί ως κορυφαίος προπονητής της Basket League αφήνοντας στην 2η θέση(και με διαφορά βάσει ψήφων) τον πρωταθλητή Σφαιρόπουλο. Μάλιστα το ότι ο Δημήτρης Πρίφτης κατάφερε αυτή την προσωπική διάκριση χωρίς να έχει κατακτήσει κάποιο τίτλο με την ομάδα μας δίνει ακόμη μεγαλύτερη αξία στην επιτυχία του.

Σίγουρα ως οπαδοί θα προτιμούσαμε(σίγουρα και ο ίδιος θα το προτιμούσε) ο κόουτς μας να ήταν στην θέση του Σφαιρόπουλου ή του Τζόρτζεβιτς που αν και δεν "διακρίθηκαν" σε ψηφοφορίες γεύτηκαν την χαρά ενός τίτλου με τις ομάδες του αλλά κάθε επιτυχία ενός μέλους της οικογένειας του ΑΡΗ μας γεμίζει με υπηρηφάνεια! Τιμή για την ομάδα μας είναι που ο Δημήτρης Πρίφτης είναι μέλος της Εθνικής ομάδας, τιμή για την ομάδα μας είναι που ψηφίσθηκε κορυφαίος προπονητής της χρονιάς, τιμή για την ομάδα μας που ο Όκαρο Γουάιτ όλη την χρονιά τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του και αποτελεί ένα από τα πιο "καυτά" ονόματα του καλοκαιριού. Και όπως πολύ σωστά δήλωσε ο κόουτς το έργο του που τον οδήγησε σε αυτή την διάκριση αντιπροσωπεύει την συλλογική προσπάθεια που γίνεται στον ΑΡΗ μας τα τελευταία χρόνια. Μια προσπάθεια ειλικρινής που ναι μεν μπορεί να είχε ένα "ταβάνι" αλλά αν αξιοποιηθεί σωστά μπορεί να αποτελέσει την βάση μιας προσπάθειας όπου στόχος θα είναι η κορυφή σε κάθε διοργάνωση που συμμετέχουμε όπως πραγματικά αξίζει σε αυτή την ομάδα και τον κόσμο της.

Και αν το δούμε καθαρά οπαδικά, μακριά από "προσωπολατρίες" θα διαπιστώσουμε ότι ο ΑΡΗΣ μετά και από αυτές τις διακρίσεις του Πρίφτη και του Γουάιτ  αλλά και του Βεζένκοφ πέρσι, πλέον φαντάζει ως ένα ιδανικό περιβάλλον για κάποιον φιλόδοξο αθλητή ή προπονητή που θέλει να δουλέψει και να διαπρέψει, κάτι που τα προηγούμενα χρόνια έμοιαζε με ανέκδοτο λόγω της διοικητικής και οικονομικής αβεβαιότητας που επικρατούσε.. Βέβαια η σκληρή πραγματικότητα λέει ότι ο ΑΡΗΣ την δεδομένη χρονική στιγμή αποτελεί για παίκτες και προπονητές το "σκαλοπάτι" στην καριέρα τους και αυτό ίσως είναι το μεγάλο στοίχημα της διοίκησης Λάσκαρη που θα πρέπει να κερδίσει. Γιατί αν οι προσωπικές διακρίσεις των στελεχών της ομάδος, μας κάνουν μια φορά χαρούμενους ένας τίτλος θα μας απογείωνε! Συγχαρητήρια στον κόουτς και στον Όκαρο και αναμένουμε τα καλύτερα!

ΥΓ. Ο Ιτούδης κατέκτησε την κορυφή της Ευρώπης με την ΤΣΣΚΑ, ο Μπαρτζώκας έκανε την "έκπληξη" με την Κουμπάν που την οδήγησε στο Final Four, ο Πρίφτης αναδείχθηκε ως κορυφαίος της Basket League! Ας το έχει στο νου του ο Βασιλακόπουλος την επόμενη φορά που θα πρέπει να διαλέξει προπονητή για την Εθνική Ελλάδος.

ΥΓ2. Η συγκεκριμένη βράβευση προς τον κόουτς έδωσε και απαντήσεις στις διάφορες διαφωνίες μας. Τόσο για το έργο του Δ.Πρίφτη αυτά τα 2 χρόνια όσο και για το ποιος είναι ο πιο κερδισμένος από αυτή τη συνεργασία Πρίφτη - ΑΡΗ.

ΥΓ3. Πάλι καλά που αυτή η βράβευση ήρθε μετά την υπογραφή νέου συμβολαίου. Διαφορετικά το παζάρι θα ήταν ακόμη πιο σκληρό.

ΥΓ4. Ρε κόουτς, τώρα που το "σηκώσαμε" μήπως να κάνουμε και καμιά μεταγραφή?

 Την ίδια στιγμή που σε άλλες ομάδες προσθέτουν σημαντικά κομμάτια στα ρόστερ τους ενόψει της νέας χρονιάς στον ΑΡΗ μας επικρατεί μια αγχωτική ηρεμία σε ότι έχει να κάνει με τις μεταγραφές. Ναι μεν ο Σπύρος Μούρτος και ο Βασίλης Σίμτσακ υπέγραψαν με συνοπτικές διαδικασίες και υπάρχουν οι Ξανθόπουλος, Ζάρας, Φλιώνης, Δίπλαρος και Χρηστίδης που έχουν συμβόλαιο(ο Πελεκάνος θα αποδεσμευτεί) αλλά αυτό που καίει όλους μας και λογικά και τον Δημήτρη Πρίφτη είναι οι παίκτες που θα σηκώσουν το βάρος της ομάδος την νέα χρονιά και θα πρωταγωνιστήσουν πάνω στο παρκέ.

Οι "οικογένειες" σκόρπισαν, τα δάκρυα σκορπίστηκαν και πλέον ο επαγγελματισμός και το χρήμα είναι αυτό που έχει απομείνει ακόμη και σε παίκτες σαν τον Μακνήλ που δεν μάσησαν να κάνουν αντι-επαγγελματικές δηλώσεις του τύπου "αν μείνει ο κόουτς εγώ συνεχίζω...".  Τα παζάρια ξεκίνησαν γρήγορα γρήγορα με τον Γουότερς να είναι ο πρώτος παίκτης που θυσιάζεται στην λογική "όχι στους πλειστηριασμούς" και κρεμώντας του ταμπελάκι "λίγος για τον ΑΡΗ" προσπαθεί να εξαργυρώσει την καλή του χρονιά σε  κάποια άλλη ομάδα. Κάτι που μοιάζει λίγο οξύμωρο αν σκεφτεί κανείς ότι ο Γουότερς την χρονιά που μας πέρασε ήταν η πιο τρανταχτή απόδειξη για την δουλειά που γίνεται στις προπονήσεις μιας και μέσα στο 2016 είδαμε έναν άλλον εκπληκτικό Γουότερς σε σχέση με αυτόν στην αρχή της περιόδου.  Ο MVP της κανονικής περιόδου Όκαρο Γουάιτ σε περίπτωση που παραμείνει θα αποτελέσει τεράστια έκπληξη και όσο θετικό και αν μοιάζει το γεγονός ότι αρνήθηκε σημαντικές προτάσεις από ομάδες της Ευρωλίγκας οι πιθανότητες παραμονής είναι απειροελάχιστες. Ακόμη και στην περίπτωση του Χάγκινς που όπως βγαίνει προς τα έξω ο κόουτς θέλει να τον κρατήσει υπάρχει μια στάση αναμονής σχεδόν ανεξήγητη. Στα υπόλοιπα... το σήριαλ Καββαδά θα τραβήξει καιρό όπως φαίνεται, το όνομα του πολύ καλού Ντίλαρντ ξαφνικά χάθηκε από τα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ ενώ μετά την αποτυχία στην περίπτωση του Μιλόσεβιτς που δεν συγκινήθηκε(ο παλιοχαρακτήρας) από το όμορφο κλίμα στο Παλέ και προτίμησε τα χρήματα από το μπ@@ρδέλο της ΑΕΚ υπάρχει μια βροχή ονομάτων που περισσότερο προβληματίζει παρά ενθουσιάζει. Παίκτες άπειροι, από κολέγια, χωρίς ευρωπαϊκή εμπειρία με το ρίσκο της προσαρμογής τους να μοιάζει τεράστιο. Με πιο τρανταχτό παράδειγμα αυτό του Θανάση Αντετονκούμπο που χωρίς να έχει δώσει ούτε έναν επαγγελματικό αγώνα πέρα από την Ελληνική Α2 και το χαβαλέ αναπτυξιακό πρωτάθλημα του NBA προσπαθεί να εξαργυρώσει το όνομα που "έχτισε" μέσα στα γήπεδα ο αδερφός του. Όχι ότι τα χρονικά όρια είναι στενά ή αν δεν βιαστούμε να κλείσουμε παίκτες δεν θα βρίσκουμε μετά, αλλά σε σχέση με πέρσι όπου κάποιες κινήσεις έγιναν πιο γρήγορα  και στο στόχαστρο μπήκαν κατευθείαν παίκτες από το Ελληνικό πρωτάθλημα με λιγότερο ρίσκο υπάρχει μια δικαιολογημένη ανησυχία στον κόσμο της ομάδος. 

Και από την στιγμή που δεν έχουμε ουσιαστική μεταγραφολογία να ασχοληθούμε με το ρόστερ της νέας χρονιάς η προσοχή μας όλη επικεντρώνεται στο νεοσύστατο Champions League της FIBA. Εκεί όπου από την στιγμή που έγιναν γνωστές οι ομάδες που θα συμμετέχουν όλων μας έχει ανοίξει η όρεξη για μια σπουδαία πορεία. Και όταν λέμε σπουδαία πορεία μιλάμε για ημιτελικούς και τελικούς και όχι κάποια "υπερήφανη πρόκριση" στην επόμενη φάση. Μπορεί να βιαζόμαστε λιγάκι και να βάζουμε τον πήχη ψηλά αλλά έχοντας στο μυαλό την ομάδα που είδαμε πέρσι, την δεδομένη αύξηση στο μπάτζετ(σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες) και διαβάζοντας τους αντιπάλους μας στην Ευρώπη, η κορυφή επιβάλλεται να είναι ο στόχος του ΑΡΗ μας σε αυτή τη διοργάνωση. Όταν ο περσινός ΑΡΗΣ κατάφερε να κερδίσει με ευκολία την Αρμάνι Μιλάνο και να κερδίσει 2 φορές στα ημιτελικά τον Παναθηναϊκό τότε σε αυτή την διοργάνωση με αυτούς τους αντιπάλους δεν έχει να φοβηθεί κανέναν. Καιρός είναι να αφήσουμε στην άκρη στόχους με υπότιτλους ώστε να μπορεί να καταλαβαίνει ο καθένας την αξία τους και να επικεντρωθούμε στην διεκδίκηση τίτλων, όπως ακριβώς αρμόζει στην ιστορία και στον κόσμο της ομάδος που λατρεύουμε!

ΥΓ. Σίγουρα ως προς την δυναμική το Eurocup (εφόσον αυτό γίνει) έχει πιο δυνατές ομάδες από το Champions League της FIBA αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν καλές ομάδες στο Champions League και αν σηκώσουμε την κούπα δεν θα γουστάρουμε σαν τρελοί.

ΥΓ2. Μεταγραφές? Υπομονή να τελειώσει το προολυμπιακό τουρνουά και βλέπουμε...

ΥΓ3. Κορμός χωρίς τους 4 από τους βασικούς 5 παίκτες γίνεται? Ιδού το ερώτημα!

ΥΓ4. Η φημολογία για πρόβλημα στις σχέσεις Γκάλη-Λάσκαρη ολοένα και φουντώνει. Είπαμε κάποιες νοοτροπίες που βρήκε η οικογένεια Λάσκαρη ερχόμενη στον ΑΡΗ θα πρέπει να  "ξηλωθούν" ελπίζοντας κάποια στιγμή να δούμε έναν μπασκετικό ΑΡΗ πλαισιωμένο με ανθρώπους που όχι απλά ξέρουν από μπάσκετ αλλά τίμησαν και την ομάδα με την παρουσία τους πάνω στο παρκέ.

Ανάμεικτα συναισθήματα άφησε η επίσημη ανακοίνωση της συνέχισης της συνεργασίας με τον Δημήτρη Πρίφτη, με τον Νίκο Λάσκαρη να προτιμάει τελικά μια σίγουρη λύση(με βάση τα χρήματα που ήθελε να δώσει για προπονητή) για τον πάγκο δίνοντας συνέχεια σε αυτό που ξεκίνησε πριν 2 χρόνια από την διοίκηση Αρβανίτη. Το αν αυτή η απόφαση σημαίνει ουσιαστικά την "παράταση" της μεταβατικής χρονιάς που πριν λίγες ημέρες ολοκληρώθηκε ή ισοδυναμεί με την πλήρη στήριξη και εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του προπονητή με τον οποίο πιστεύει ο Ν.Λάσκαρης ότι ο ΑΡΗΣ μπορεί να κάνει το βήμα παραπάνω είναι κάτι που θα φανεί ξεκάθαρα από τον τρόπο που θα κινηθεί μεταγραφικά η ομάδα μας τις επόμενες ημέρες.

Η "σφιχτή" πρόταση του μεγαλομετόχου της ΚΑΕ σε συνδυασμό με το ξαφνικό ταξίδι του Δ.Πρίφτη στην γειτονική χώρα ήταν η αφορμή για να ανάψουν τα σενάρια περί διαζυγίου και η αγωνία να κορυφωθεί τα προηγούμενα 24ωρα. Τελικά Λάσκαρης και Πρίφτης έδωσαν τα χέρια και αυτό κατά κάποιο τρόπο δίνει την δυνατότητα στην ομάδα μας να συνεχίσει ακριβώς από το σημείο που σταμάτησε και προσθέτωντας τα στοιχεία που έλειπαν από την περσινή ομάδα να μπορέσει ο ΑΡΗΣ να κάνει το βήμα παραπάνω. Ένα βήμα παραπάνω το οποίο οφείλει η διοίκηση της ΚΑΕ να το κάνει ξεκάθαρο από την αρχή και να μην το αφήσει για ακόμη μια χρονιά να αιωρείται μεταξύ 3ης και 4ης θέσης στο πρωτάθλημα, τιμητικής συμμετοχής στην Ευρώπη και πορεία κυπέλλου βάσει κλήρωσης... Σίγουρα όπως πολλές φορές έχουμε τονίσει είναι σχεδόν αδύνατο να δούμε να διατηρείται ένας "κορμός" παικτών από πέρσι. Τουλάχιστον παικτών που είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα. Όταν όμως σε μια ομάδα παραμένει ο προπονητής αυτό σημαίνει ότι η αγωνιστική φιλοσοφία της ομάδος παραμένει η ίδια και αυτό αναμένεται να λειτουργήσει ευεργετικά. 

Ότι άποψη και αν έχει ο καθένας μας για τον Δ.Πρίφτη ελάχιστη σημασία έχει μιας και από την στιγμή που χαίρει της εμπιστοσύνης του προέδρου επιβάλλεται ότι θα πρέπει να τον στηρίξουμε όλοι μας μιας και το καλό του προπονητή συμβαδίζει με αυτό του ΑΡΗ μας. Μακάρι ο Δ.Πρίφτης να μεγαλουργήσει στον πάγκο της ομάδος μας και να πετύχει στόχους που δεν θα χρειάζονται "υπότιτλους" και συζητήσεις επί συζητήσεων για να καταλήξουμε αν είναι επιτυχία ή αποτυχία. Άλλωστε ο κ.Λάσκαρης είναι αυτός που θα του δώσει τα "όπλα" και θα του θέσει τους στόχους για τη νέα χρονιά. Είτε μιλάμε για μια ακόμη μεταβατική χρονιά, είτε θα είναι μια χρονιά όπου ο ΑΡΗΣ θα σταματήσει να "κρύβεται" και θα βροντοφωνάξει ότι είναι εδώ αποφασισμένος να διεκδικήσει την κορυφή! 

ΥΓ. Όταν γράφουμε και ξαναγράφουμε για τη νοοτροπία του κόσμου που μερικές φορές μικραίνει την ομάδα εννοούμε ακριβώς αυτά που  ζήσαμε τις τελευταίες ημέρες με συνΑρειανούς μας να είναι έτοιμοι να πηδήξουν από το μπαλκόνι αν έφευγε ο προπονητής και άλλοι να πανηγυρίζουν για την διάψευση ειδήσεων σαν και αυτές που ήθελαν τον Λυκογιάννη(!?!?!?!?!) να είναι ο αντικαταστάτης του κόουτς. Ας ελπίσουμε κάποια ημέρα η αύρα που θα υπάρχει στον μπασκετικό ΑΡΗ να είναι τέτοια που  ακόμη και η σκέψη ότι μπορούν να έρθουν προπονητές με το βιογραφικό του συμπαθή κατά τα άλλα Λυκογιάννη ή παίκτες του επιπέδου του Κασελάκη θα είναι ανέκδοτο και όχι φήμη... Είτε αυτά τα δημοσιεύματα προέρχονται από μάνατζερς, είτε από αλλόθρησκους δημοσιογράφους που θέλουν να σπάσουν πλάκα μαζί μας.

ΥΓ2. Αναμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε τις μεταγραφικές κινήσεις της ομάδος μας. Ελπίζουμε αυτό το καλοκαίρι οι αρμόδιοι για τις μεταγραφές να συνυπολογίσουν ότι στο μπάσκετ τα πάντα κρίνονται στα πλέιοφς και εκεί επιβάλλεται ο ΑΡΗΣ να δείξει το καλύτερο του πρόσωπο.

ΥΓ3. Μερικοί δεν λένε να καταλάβουν με τίποτα... Αυτά τα "όλοι το θέλουν", "συντριπτική πλειοψηφία", "95% συμφωνεί" κτλ κτλ μας έφεραν ως έδω. Η παρουσία του κόσμου στο γήπεδο είναι το μοναδικό κριτήριο για το αν ο κόσμος συμφωνεί ή όχι. Ας ελπίσουμε τη νέα χρονιά να δούμε αυτόν τον κόσμο να γεμίζει το Παλέ.

Σχεδόν 3 εικοσιτετράωρα μετά την επίσημη λήξη της αγωνιστικής χρόνιας και σίγουρα η στιγμή είναι σαφώς πιο κατάλληλη για να κάνουμε έναν ψύχραιμο απολογισμό του μπασκετικού ΑΡΗ στην πρώτη γεμάτη χρονιά της οικογένειας Λάσκαρης στο τιμόνι της ΚΑΕ. Αναμφισβήτητα το πρόσημο είναι θετικό και πως αλλιώς θα μπορούσε να είναι το πρόσημο όταν ο Νίκος Λάσκαρης κατάφερε μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να πείσει άπαντες ότι ο ΑΡΗΣ έχει γυρίσει σελίδα και ότι το μέλλον του ανήκει. Η αποπληρωμή μέρους των χρεών, το λίφτινγκ στο γήπεδο και ο εκσυγχρονισμός πολλών λειτουργιών της ΚΑΕ σε συνδυασμό με την αύξηση του μπάτζετ και την οικονομική σταθερότητα που υπήρχε ολόκληρη την χρονιά είναι μερικά από τα επιτεύγματα του νέου ιδιοκτήτη της ΚΑΕ.  Αν θέλουμε όμως να είμαστε αντικειμενικοί θα πρέπει να διαχωρίσουμε το αγωνιστικό κομμάτι από το διοικητικό και να δούμε κατά πόσο ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του ανταποκρίθηκαν στις φετινές μας προσδοκίες. Ενώ φυσικά το ενδιαφέρον όλων μας έχει επικεντρωθεί στις κινήσεις για την επόμενη χρονιά όπου οι στόχοι αναμένεται να είναι σαφώς πιο υψηλοί.

Σε μια προσπάθεια να είμαστε όσο πιο αντικειμενικοί γίνεται(και για να μην μας κατηγορήσουν ως εμπαθείς) θα χωρίσουμε την αγωνιστική ανάλυση μας σε 2 κομμάτια. Στην θετική πλευρά και στην αρνητική πλευρά του Αυτοκράτορα πάνω στο παρκέ.

ΣΤΑ ΘΕΤΙΚΑ

Οι 4 Αμερικάνοι που ήρθαν φέτος βάσει του αγωνιστικού μπάτζετ αποδείχθηκαν πολύ καλές επιλογές. Παράλληλα βοήθησαν στο να παίξει η ομάδα πιο ελκυστικό μπάσκετ και σε γενικές γραμμές να γουστάρουμε αυτό που βλέπουμε πάνω στο παρκέ. Οι υπόλοιποι είχαν τις αναλαμπές τους αλλά σίγουρα οι 4 Αμερικάνοι έκλεψαν την παράσταση. Οι νίκες στην Ευρώπη επί αντιπάλων όπως η Ούνιξ και η Αρμάνι είναι σημείο αναφοράς όπως και η 3η θέση στην κανοινκή διάρκεια της σεζόν που ήρθε με καλές νίκες  όπως στο ΟΑΚΑ επί της ΑΕΚ και στο κρατικό επί του συμπολίτη. Ενώ στα πλέιοφς σίγουρα οι 2 νίκες επί του Παναθηναϊκού ήταν  ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς όλους ότι αυτός είναι και θα είναι ο ΑΡΗΣ από εδώ και πέρα και όχι ο ΑΡΗΣ των τελευταίων ετών όπου στο άκουσμα και μόνο ενός αντιπάλου όπως είναι ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός έχανε με κατεβασμένα χέρια. Όλα αυτά βοήθησαν να γεμίσει το Παλέ και η σπίθα του Αυτοκράτορα και των ακόλουθων του που ποτέ δεν είχε σβήσει να αρχίσει να δυναμώνει.

ΣΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ

Η ομάδα αν και έδειξε από το ξεκίνημα ότι έχει δυνατότητες σε κανένα σημείο της χρονιάς δεν μπόρεσε να σταθεροποιήσει την απόδοση της. Οι μεταπτώσεις στην απόδοση λόγω έλλειψης ενέργειας, εμπειρίας ή ακόμη και ξεκάθαρου αγωνιστικού πλάνου ήταν ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά μας. Όσο "εύστοχος" ήταν ο Δ.Πρίφτης στις επιλογές του ξένου τόσο άστοχος(ή άτυχος) ήταν στις υπόλοιπες επιλογές του. Η ομάδα κατά την διάρκεια της χρονιάς ουσιαστικά έπαιζε χωρίς 3αρι και αναπληρωματικό 5αρι ενώ και στον άσσο λόγω του παραγκωνισμού των Φλιώνη και Δίπλαρου οι Γουότερς και Ξανθόπουλος δεν μπορούσαν να πάρουν ανάσα. Ο χρόνος που πήραν παίκτες σαν τον Τσούπκοβιτς, τον Ζάρα και τον Πελεκάνο όπως και η ανάδειξη του Σίμτσακ ως βασικότατου παίκτη της ομάδος ενώ προοριζόταν ως 5ος ψηλός δείχνει πολλά. Στα αρνητικά θα πρέπει να προσθέσουμε ότι δεν δόθηκε η ευκαιρία στον Λαρετζάκη που κατέληξε στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Ευρώπης μετά από 2 καλές χρονιές στην Ρόδο αλλά και οι Φλιώνης και Δίπλαρος δεν μπήκαν ποτέ στο ροτέισον της ομάδος αν και στον ελάχιστο χρόνο που πήραν έδειξαν καλά στοιχεία και όταν την ίδια στιγμή σε μια εκ των διεκδικητών του τίτλου οι συνομίληκοι και συμπαίκτες τους στην Εθνική Ελλάδος ξεκινούσαν μέχρι και βασικοί... Όλα αυτά τα προβλήματα ήταν αναμενόμενο κάποια στιγμή να στοιχίσουν στην ομάδα με αποτέλεσμα στην Ευρώπη σε μια βατή διοργάνωση να μην γίνει ένα ή και περισσότερα βήματα ενώ στην Ελλάδα η 3η θέση στην κανονική σεζόν που κατακτήθηκε πανάξια να χαθεί σχετικά εύκολα από μια ομάδα-καφενείο. Το τελικό αποτέλεσμα της 4ης θέσης που είναι ακριβώς η ίδια με πέρσι όπου είχες χαμηλότερο μπάτζετ και πιο δυνατούς αντιπάλους σε συνδυασμό  με την απουσία μεταγραφών "κορμού"(κάτι  που θα φανεί ξεκάθαρα μέσα στις επόμενες ημέρες) ώστε να έχει αυτή η ομάδα μια συνέχεια δύσκολα μπορούν να θεωρηθούν ως επιτυχία.

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ

Πριν καν τελειώσει το πρωτάθλημα και η μεταγραφολογία σχετικά με τον Όκαρο Γουάιτ και τον Δημήτρη Πρίφτη είχε αρχίσει ήδη να οργιάζει. Η παραμονή του Γουάιτ θα είναι μια ευχάριστη έκπληξη μιας και πολύ δύσκολα ο MVP της φετινής Basket League να προτιμήσει τον ΑΡΗ μας. Από την μια το NBA που είναι ο στόχος του, από την άλλη η Ευρωλίγκα με ομάδες που προσφέρουν εκτός από πολλά χρήματα και  "πρόσβαση" σε τίτλους και τον ΑΡΗ μας από την άλλη πλευρά εκτός από τον πρωταγωνιστικό ρόλο και το "όμορφο κλίμα" να μην μπορεί να δώσει το κάτι παραπάνω σε χρήμα και στόχους(με τα σημερινά δεδομένα τουλάχιστον). Φυσικά τα πάντα θα κριθούν από την παραμονή του Δ.Πρίφτη μιας και η πρόταση ανανέωσης που του έγινε από τον Ν.Λάσκαρη με γοργούς ρυθμούς μέσα σε λίγες ώρες έχει πάρει τον χαρακτήρα "σήριαλ". Σεβαστή η δουλειά του Δ.Πρίφτη στον ΑΡΗ αλλά καλό είναι να μην είμαστε "τεχνοκράτες" μόνο στα μπάτζετ των αντιπάλων που μας κερδίζουν αλλά και στην επίτευξη των στόχων. Συν ότι το να είσαι προπονητής στον ΑΡΗ επιβάλλει να έχεις υψηλούς στόχους και μεγάλη ευθύνη πάνω σου. Αν παραμείνει ο Δ.Πρίφτης τότε πολύ πιθανό να γίνει μια προσπάθεια να διατηρηθούν 5-6 παίκτες από την φετινή χρονιά συν τους πιτσιρικάδες. Σε διαφορετική περίπτωση πολύ δύσκολα να αποφύγουμε την δημιουργία μιας ολοκαίνουργιας ομάδας στημένη πάνω σε διαφορετική φιλοσοφία. Οι πληροφορίες σχετικά με το μπάτζετ της νέας χρονιάς αναφέρουν διπλασιασμό(ίσως και παραπάνω) κάτι που ναι μεν είναι θετικό αλλά αν μιλάμε για παραμονή των 4 Αμερικανών που φέτος με τις εμφανίσεις τους ανέβασαν σημαντικά το κασέ τους τότε ένα μεγάλο μέρος θα φύγει στην προσπάθεια να διατηρηθείς στα ίδια επίπεδα. 

Ο "ΚΟΡΜΟΣ"  ΣΕ ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ... 

Γουάιτ, Μακνήλ, Γουότερς και Χάγκινς, 4 Αμερικάνοι που βοήθησαν πάρα πολύ φέτος και αν υπάρχει η δυνατότητα σίγουρα είναι προτιμότερο να παραμείνουν από το να ρισκάρει ο ΑΡΗΣ να βρει αντίστοιχους ή και καλύτερους. Σίγουρες λύσεις που ξέρεις πλέον τι μπορείς να πάρεις από τον καθένα.

Πελεκάνος και Ζάρας δεν ανταποκρίθηκαν στον ρόλο τους και ιδίως ο πρώτος λόγω και ηλικίας δύσκολα να παραμείνει. 

Ο Κοέν αν και έδειξε εξαιρετικά στοιχεία ποτέ δεν τον εμπιστεύτηκε απόλυτα ο Πρίφτης και αυτό πιθανόν να τον έχει οδηγήσει πριν καν τελειώσει η χρονιά σε άλλους προορισμούς όπως ακούγεται. 

Ο Ξανθόπουλος αν και συχνά έμεινε από δυνάμεις είναι από τους παίκτες που "έβγαλε" τα λεφτά του και σαν δεύτερος ή τρίτος πόιντ γκαρντ σίγουρα θα πρέπει να παραμείνει. 

Ο αρχηγός Σπύρος Μούρτος που μένει ελεύθερος αν δεν "πιέσει" πράγματα και καταστάσεις όπως έκανε στην προηγούμενη ανανέωση του συμβολαίου του μάλλον θα παραμείνει. Μπορεί να μην είναι ο αρχηγός που θα θέλαμε στον ΑΡΗ μας αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι σε κάθε αγώνα τα δίνει όλα χωρίς δεύτερη σκέψη.

Ο "φιλότιμος" Βασίλης Σίμτσακ παρά την εξαιρετική χρονιά που έκανε(όπως και πέρσι) σύμφωνα με όλη την επαγγελματική του καριέρα εφόσον μείνει ο Πρίφτης, υπάρχουν πολλές πιθανότητες να παραμείνει. Παρόλο που η οικογένεια του είναι στην Αθήνα και οι φήμες λένε ότι υπάρχει αρχική συμφωνία με ομάδα Α2 από την Αθήνα. Πάντως αν παραμείνει καλό είναι να περιοριστεί στον ρόλο του και να μην αναδειχθεί σε αρκετά παιχνίδια ως ο βασικός σέντερ της ομάδος μιας και για να αναγκάζεσαι να περιμένεις να σε σώσει ο συμπαθής Σίμτσακ στα 35 του, τότε κάτι λάθος έχεις κάνει στον σχεδιασμό σου.

Για την περίπτωση Τσούπκοβιτς τα λόγια είναι περιττά...

Με λίγα λόγια ο ΑΡΗΣ στην καλύτερη περίπτωση και εφόσον συμφωνήσει ο Δ.Πρίφτης να πάει για 5 έμπειρους παίκτες. Διαφορετικά μπορεί να δούμε μέχρι και διψήφιο αριθμό... 

Το σίγουρο είναι ότι όσο και αν είναι το μπάτζετ, ο προπονητής της ομάδος οφείλει να το αξιοποιήσει όσο καλύτερα μπορεί αποφεύγοντας μεταγραφές έμπειρων παικτών που θα αγωνίζονται μόλις 5΄ ή και καθόλου. Ευχής έργον είναι να αποκτηθούν κάποιοι καλοί έμπειροι Έλληνες που μαζί με τους πιτσιρικάδες που θα αποκτήσουν ενεργό ρόλο στην ομάδα να δημιουργηθεί ένας καλός Ελληνικός "κορμός" με προοπτική και όχι ημερομηνία λήξης. Μόνο έτσι μαζί με τους Αμερικάνους μπορείς να κάνεις ένα σύνολο που να σπάσει την 2αδα. Όσο για αυτό το τελευταίο, θεωρώ τη νέα σεζόν απαραίτητο η ομάδα να ξεκινήσει έχοντας ξεκάθαρους υψηλούς στόχους. Το να βγαίνεις 4ος και την επόμενη χρονιά να ξαναβγαίνεις 4ος και να πανηγυρίζεις όταν έχεις καταφέρει μόλις 3 φορές να βγείς 3ος τα τελευταία 23 χρόνια είναι πέρα από μίζερο και προσβλητικό για την δυναμική του ΑΡΗ και του κόσμου του. Οπότε ανεξάρτητα από παίκτες και προπονητή είναι ευθύνη της διοίκησης να θέσει ξεκάθαρα τους στόχους της νέας χρονιάς σε Ελλάδα και Ευρώπη. Στόχους που να αρμόζουν στην ιστορία της ομάδος, στο μεγαλείο του κόσμου της και στην δυναμική του ιδιοκτήτη της!

ΥΓ. 70.000€ για τον πρώτο χρόνο η πρόταση του Ν.Λάσκαρη και οι θαυμαστές-μάνατζερ του κόουτς έσπευσαν να την χαρακτηρίσουν μικρή... Δηλαδή οικογένεια, συγκίνηση, χαμηλά το κεφάλι, αργά βήματα, οικονομία στον Λάσκαρη, μικρά μπάτζετ, "υπερβάσεις" τύπου Κολοσσου και Καβάλας αλλά η αμοιβή αμοιβή;

ΥΓ2. Τεράστιε Νίκο Λάσκαρη! Αν κάνει το κόλπο-γκρόσο τότε θα γράψω επισήμως εδώ "συγνώμη" για τις όσες φορές σε κατ ιδίαν συζητήσεις είπα ότι τον παρασέρνουν τον πρόεδρο!

ΥΓ3. Όλα τα παραπάνω είναι μια προσωπική άποψη με την οποία ελεύθερα ο καθένας μπορεί να διαφωνήσει στο ίδιο μέσο που δημοσιεύτηκε.

Με τον Χάγκινς να συμμετέχει στην αποστολή παρόλο που δεν είναι 100% έτοιμος ο ΑΡΗΣ μας θα προσπαθήσει να δώσει συνέχεια στην εντυπωσιακή νίκη της περασμένης Τετάρτης όπου υπέταξε την ΑΕΚ χωρίς να έχει στην διάθεση του τους 3 από τους 4 ξένους του. Αυτή τη φορά δεν έχουμε κάποια "έκπληξη" από τον αθλητικό δικαστή, τον αθλητικό εισαγγελέα ή κάποια άλλη άρχη οπότε οι ξεκούραστοι Γουάιτ και Γουότερς θα συμμετέχουν κανονικά μαζί με τους υπόλοιπους που φρόντισαν να δείξουν ότι σε αυτή την σειρά αγώνων και παρά το ανέλπιστο αρχικό 2-0 η ΑΕΚ δεν έχει καμία τύχη!

Μπόρει η παρουσία του Χάγκινς να έχει να κάνει περισσότερο με την "ψυχολογική ενίσχυση" της ομάδος δεν θα είναι και έκπληξη αν τον δούμε να παίρνει και κάποια λεπτά. Ιδίως αν οδηγηθούμε σε ένα παιχνίδι παρωδία σαν το προηγούμενο στο ΟΑΚΑ που το ολοκληρώσαμε με μόλις 2 παίκτες πάνω στο παρκέ... Κατά τα άλλα η νίκη της περασμένης Τετάρτης έχει φέρει άλλον αέρα στην ομάδα μας αλλά και μια σειρά εσωτερικών προβλημάτων στην ΑΕΚ που δύσκολα να την αφήσουν ανεπηρέαστη σήμερα. Οι Γουότερς και Γουάιτ σαφώς πιο ξεκούραστοι από όλους τους υπόλοιπους είναι ικανοί να κάνουν την διαφορά, παρέα με τον "κουρασμένο" Μακνήλ. Ενώ όπως αποδείχθηκε ακόμη και ο "φιλότιμος" Σίμτσακ αποτελεί σημαντικό όπλο στα χέρια του Πρίφτη όπως και ο Κοέν που τουλάχιστον στο αμυντικό κομμάτι τα πηγαίνει εξαιρετικά. Με τους 2 προπονητές να μαθαίνουν από παιχνίδι σε παιχνίδι καλύτερα τον αντίπαλο ίσως ο Δ.Πρίφτης να πρέπει να σκεφτεί πιο πονηρά και να μην αφήσει τους παίκτες της ΑΕΚ να βρουν ρυθμό στα μακρινά σουτ. Άλλωστε με την επιστροφή του Γουότερς και του Ξανθόπουλου σε κανονικούς αγωνιστικούς ρυθμούς και τον Φλιώνη να έχει πάρει για τα καλά το βάπτισμα του πυρός θα πρέπει να πιεστούν παραπάνω τα γκάρντ της ένωσης. Ακόμη και αυτός ο Σάκοτα που με τα τρίποντα του μπορεί να κάνει την ζημιά. Πάντως η αποκαρδιωτική εικόνα της ΑΕΚ στο δεύτερο ημίχρονο του αγώνα της Τετάρτης και η ηρωική εμφάνιση των παικτών μας είναι αυτό που μας δίνει ξεκάθαρο προβάδισμα παρά το γεγονός ότι αγωνιζόμαστε εκτός έδρας.

Απόλυτη εμπιστοσύνη υπάρχει στις αγωνιστικές δυνατότητες της ομάδος χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι είναι αρκετό για να έρθει η σημερινή νίκη. Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα αν η συμβολική διαμαρτυρία με το "κεκλεισμένων των θυρών" Παλέ θα ευαισθητοποιήσει τους "άρχοντες του αγώνα" αφήνοντας τους παίκτες των 2 ομάδων να κοντραριστούν στα ίσια ή θα γίνουμε θεατές σε άλλο ένα show παρόμοιο με αυτό των Γκόντα, Φούφη και Μπήτη στην τελευταία μας επίσκεψη στο ΟΑΚΑ. Αυτή την φορά θα πρέπει οι παίκτες μας να είναι πιο υποψιασμένοι, να μην απαντήσουν στις προκλήσεις των αντιπάλων τους, να μην πέσουν στην παγίδα των διαιτητών και να μείνουν προσηλωμένοι στις οδηγίες του προπονητή τους. Έτσι θα έρθει η νίκη! Διπλό μες στο ΟΑΚΑ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

Με μια ηρωική εμφάνιση και ολική επαναφορά στο δεύτερο ημίχρονο ο λειψός (λόγω της σκανδαλώδης απόφαση του αθλητικού δικαστή) ΑΡΗΣ υπέταξε την ΑΕΚ και έκανε την αρχή για την απόλυτη ανατροπή! Μια νίκη που ισοδυναμεί με τον εξευτελισμό της ΕΟΚ, της ΚΕΔ, του ΕΣΑΚΕ, ακόμη και αυτού του απίθανου αθλητικού δικαστή. Συγκλονιστικός ο Βασίλης Σίμτσακ  που μαζί με τον Μακνήλ και τον Κοέν ήταν οι πρωταγωνιστές αυτής της επικής νίκης! Η αλλαγή πλάνων του Δ.Πρίφτη στο Β ημίχρονο ήταν η κίνηση ματ  στην σκακιέρα των προπονητών που άλλαξε τα δεδομένα του αγώνα.

Αν και οι παίκτες μας στο ξεκίνημα έδειξαν ιδιαίτερη διάθεση να πιέσουν και να μπουν γερά στην διεκδίκηση της νίκης ήταν ολοφάνερο ότι τίποτα δεν δούλευε σωστά. Οι κακές επιθετικές επιλογές, η εκνευριστική αστοχία στα τρίποντα, η αφλογιστία του Μακνήλ, η εμμονή στον Τσούπκοβιτς (που μαζί με τον Σίμτσακ δεν μάρκαραν σχεδόν ποτέ στον "αέρα") και στο μαν το μαν έδωσε την ευκαιρία στην ΑΕΚ με σχετική ευκολία να προηγείται και να ανεβάζει συνεχώς τη διαφορά. Η αρχή του κακού έγινε κυρίως κοντά στο καλάθι όπου οι παίκτες της ΑΕΚ χωρίς κανένα εμπόδιο έφθαναν σε εύκολα καλάθια, ενώ η συνέχεια ήρθε έξω από τα 6.75 όταν οι αντίπαλοι μας βρήκαν ρυθμό. Το +14 έδειχνε ότι αυτή η πολύ καλή σεζόν για την ομάδα μας θα έληγε άδοξα σε ένα άδειο Παλέ. Ο ΑΡΗΣ όμως δεν είχε πει ακόμη την τελευταία του λέξη. Ο Δ,Πρίφτης αλλάζοντας την άμυνα σε ζώνη και βάζοντας τον Κοέν(που σε κάθε φάση κοντά στο καλάθι προσπαθούσε να μπλοκάρει τον αντίπαλο) να παίξει δίπλα στον Σίμτσακ κατάφερε να αλλάξει σημαντικά την αμυντική λειτουργία της ομάδος μας και να βραχυκυκλώσει εντελώς την επίθεση της ΑΕΚ που μέχρι εκείνο το σημείο έκανε πλάκα. Με τον Μακνήλ να ανεβαίνει και τον Σίμτσακ να συνεχίζει να πουλάει τρέλα σκοράροντας με κάθε ευκαιρία ο ΑΡΗΣ κατάφερε να ροκανίσει την διαφορά και να κλειδώσει τη νίκη φθάνοντας στο +7 λίγα δευτερόλεπτα πριν την λήξη.

Μια νίκη πανάξια για τους παίκτες και τον προπονητή μας κόντρα στις ιδιαίτερες συνθήκες του αγώνα και τα προγνωστικά που ήθελαν την ΑΕΚ να φέρνει μαζί της "σκούπα". Παρά τις προσπάθειες του αθλητικού δικαστή και αυτού του σάπιου κατεστημένου της ΕΟΚ και της ΚΕΔ (αλλά και του ΕΣΑΚΕ που επιμένει στον ρόλο του απλού παρατηρητή) ο ΑΡΗΣ απέδειξε ότι είναι πολύ σκληρός για να πεθάνει και αναμφισβήτητα ότι είναι πολύ καλύτερη ομάδα από αυτήν την τραγική ΑΕΚ. Ο κόσμος που ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του Ν.Λάσκαρη και βρέθηκε έξω από το Παλέ πανηγύρισε δικαιολογημένα εντόνα αυτή τη νίκη και μαζί και όλοι οι υπόλοιποι που αρκέστηκαν στην τηλεοπτική μετάδοση. Πλέον με ξεκούραστο τον Γουάιτ και τον Γουότερς, τον Χάγκινς να αρχίζει να πατάει διστακτικά στο παρκέ και όλους όσους αγωνίσθηκαν σήμερα ιδιαίτερα ανεβασμένους πάμε για το "break" στο ΟΑΚΑ για να "εγκαινιάσουμε" με τον καλύτερο τρόπο την μετονομασία του σε ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΛΗΣ!!!

ΥΓ. Μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε ένας αγώνας μπάσκετ να τελειώσει 2 εναντίον 3, οι διαιτητές να τιμωρηθούν για τις αποφάσεις τους και ιδιαίτερα για αυτήν την συγκεκριμένη και ο αθλητικός δικαστής να αποφασίζει να τιμωρήσει επιλεκτικά από όσους αποβλήθηκαν τους 2 κορυφαίους παίκτες μας...

ΥΓ2. Μόνο τυχαίος δεν ήταν ο ορισμός των συγκεκριμένων 3 διαιτητών, με τους 2 από τους 3 να θεωρούνται κορυφαίοι και εκνευριστικά ακριβοδίκαιοι. Φυσικά τέτοιοι διαιτητές πάντα επιλέγονται για τα εντός έδρας παιχνίδια του ΑΡΗ. Αφού τα πήγαν καλά σήμερα ας βάλουν τους ίδιους και στο ΟΑΚΑ.

ΥΓ3. Αυτήν την ΑΕΚ επιβάλλεται να την προσπεράσεις στην τελική κατάταξη.

ΥΓ4. Επειδή αρκετή συζήτηση έγινε γύρω από το θέμα "κεκλεισμένων των θυρών" εμείς θα το ξαναγράψουμε μπας και μερικοί το καταλάβουν. Τι και αν γράφουν τα site, οι εφημερίδες, φωνάζουν στα ράδια κτλ το αν ο κόσμος στηρίζει μια απόφαση ή όχι όπως η αποχή από το γήπεδο, τα συλλαλητήρια στους δρόμους ή έξω από τα δικαστήρια, την κατάληψη στο γήπεδο, τον δρόμο της Γ εθνικής κτλ κτλ  η αληθινή συμμετοχή του κόσμου ή η μη συμμετοχή του είναι η απόδειξη για το αν στηρίζει ή όχι.

Την αντίδραση του ΑΡΗ μας περιμένουμε να δούμε σήμερα στο ΟΑΚΑ όπου θα προσπαθήσει να κάνει αυτό που δεν έκανε την περασμένη Τετάρτη στο Παλέ, επιτρέποντας στην ΑΕΚ να πάρει το πλεονέκτημα έδρας σε αυτή την σειρά αγώνων. Το πρόβλημα που παρουσιάστηκε με τον Γουάιτ δεν φαίνεται ικανό για να τον κρατήσει εκτός αγώνα, το ενδιαφέρον όμως όλων επικεντρώνεται στο πλάνο νίκης του Δ.Πρίφτη και στο αν θα καταφέρει να εμπνεύσει τους παίκτες του ώστε να βγάλουν την απαραίτητη ενέργεια που χρειάζεται για να έρθει η νίκη.

Τα δύο πρόσωπα που έδειξε ο ΑΡΗΣ στον αγώνα της Τετάρτης έχουν μπερδέψει αρκετά τα πράγματα. Όσοι είδαμε το παιχνίδι ακόμη και αν χάθηκε όπως  χάθηκε η αίσθηση που μας άφησε είναι ότι από αυτήν την ΑΕΚ είμαστε καλύτεροι και με λίγη σοβαρότητα παρά πάνω μπορούμε να φθάσουμε στις 3 νίκες. Ναι μεν έχουμε την απουσία του Χάγκινς και ο "πάγκος" μας δεν διαθέτει και τόσο αξιόπιστες λύσεις όπως της ΑΕΚ αλλά η απουσία του Μαυροκεφαλίδη(αναμφίβολα ο φετινός MVP με διαφορά από τον δεύτερο για την ΑΕΚ) όπως και του Γκριν είναι πάρα πολύ σημαντική. Ο Ζντοβς ανακάτεψε την τράπουλα στο β ημίχρονο και αιφνιδίασε τον Πρίφτη με το χαμηλό σχήμα που χρησιμοποίησε αλλά και δίνοντας την εντολή στους παίκτες του να κυνηγήσουν το ένας με ένας στην επίθεση(η γνωστή τακτική isolation που χρησιμοποιείται κατά κόρον στο NBA). Μπορεί να έπιασε στο πρώτο παιχνίδι αλλά τώρα αυτό το "χαρτί" είναι ανοιχτό και σίγουρα τις προηγούμενες ημέρες ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του δούλεψαν σε αυτό το σενάριο. Κατά τα άλλα δύσκολα να δούμε ξανά την έλλειψη συγκέντρωσης από τους παίκτες μας που είδαμε στο β ημίχρονο της Τετάρτης. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι και οι ίδιοι έχουν συνειδητοποιήσει ότι από μόνοι τους επέτρεψαν στην ΑΕΚ να "μπει στο παιχνίδι" της 3ης θέσης.

Αν υπάρχει κάτι άσχημο στον φετινό ΑΡΗ αυτό δεν έχει να κάνει με την αγωνιστική πορεία της ομάδος αλλά με τον τρόπο που διαχειρίζεται ο κόσμος τις νίκες και τις ήττες κατά την διάρκεια της χρονιάς. Ευτυχώς η διοίκηση, ο προπονητής και οι παίκτες μας φαίνεται να την διαχειρίζονται την κατάσταση σαφώς καλύτερα από εμάς. Ας τα αφήσουμε όλα αυτά στην άκρη και ας στείλουμε όλη μας την θετική ενέργεια στον Αυτοκράτορα που είναι έτοιμος να αλώσει για ακόμη μια φορά το ΟΑΚΑ! Είμαστε καλύτερη ομάδα από την ΑΕΚ και σήμερα θα τους το ξαναθυμίσουμε! 

ΥΓ. Και όπως έγραψε ένας φίλος του PlanetARIS.gr και αξίζει να το αναδημοσιεύσουμε για όλους όσους ψάχνουν το κίνητρο σε αυτά τα παιχνίδια ""Από την περίόδο 1991-1992 μέχρι και την περιόδο 2014-15, (Το 1991 πήραμε το τελευταίο μας πρωτάθλημα.)3 (τρεις) φορές όλες κι όλες τελειώσαμε τρίτοι το πρωτάθλημα""

Την ήττα-αποκλεισμό γνώρισε η ομάδα μας στο ΟΑΚΑ σε ένα παιχνίδι που ο ΑΡΗΣ προσπάθησε αλλά δεν μπόρεσε να ακολουθήσει τον ρυθμό των αντιπάλων του με τους Φελντέιν και Γκίστ να είναι αυτοί που έκαναν την διαφορά για τον Παναθηναϊκό. Το κακό πρώτο ημίχρονο και η έλλειψη λύσεων σε άμυνα και επίθεση ήταν αυτό που στοίχισε στην ομάδα μας.

Κάτι από την αναμέτρηση της Τετάρτης θύμισε το πρώτο δεκάλεπτο με τον Παναθηναϊκό να μπαίνει δυνατά και τον ΑΡΗ να δυσκολεύεται να αντιδράσει. Μάλιστα οι "πράσινοι" είχαν την "τύχη" να έχουν και στο πλευρό τους, τους 3 διαιτητές που στα πρώτα δέκα λεπτά επέτρεψαν την σκληρή άμυνα  των παικτών του Παναθηναϊκού και σε τουλάχιστον 4 φάσεις που θα έστελναν υπό φυσιολογικές συνθήκες τους παίκτες μας στις βολές έκλεισαν τα μάτια δίνοντας έτσι ένα μεγάλο ψυχολογικό πλεονέκτημα στους αντιπάλους μας. Πάνω σε αυτό το καλό ξεκίνημα "επένδυσε" ο Παναθηναϊκός και άφησε τους παίκτες μας να παλεύουν να μειώσουν το σκορ. Και αν και αρκετές φορές βρεθήκαμε στο -6 με την ευκαιρία να μειώσουμε ακόμη περισσότερο τελικά δεν καταφέραμε να κάνουμε κάτι καλύτερο μιας και στην άμυνα δεν μπορέσαμε να περιορίσουμε τα ατού του αντιπάλου. Πολύ καλός ο Γουάιτ, συγκινητικός ο Μούρτος που έκανε το double double  με 10 πόντους και 11 ριμπάουντ, προσπάθησαν οι Μακνήλ και Γουότερς αλλά ήταν αρκετά άστοχοι. Θετική παρουσία και ο Τσούπκοβιτς αν και ώρες ώρες με κάποιες ενέργειες του χαλούσε τις καλές εντυπώσεις. Οι υπόλοιποι δεν μπόρεσαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους και αυτός ίσως να ήταν και ο λόγος που ο ΑΡΗΣ μας σήμερα δεν μπόρεσε να κάνει κάτι καλύτερο.

Παρά την σημερινή ήττα αναμφισβήτητα ο ΑΡΗΣ κέρδισε κατά κράτος τις εντυπώσεις κόντρα στον Παναθηναϊκό. Οι 2 συνεχόμενες νίκες στην Θεσσαλονική πέρα από την χαρά που πρόσφεραν στον κόσμο σίγουρα θα γέμισαν με περισσότερη αυτοπεποίθηση τους παίκτες μας ενόψει της συνέχειας. Το Παλέ αποδείχθηκε ότι είναι το απόρθητο φρούριο και από τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να φύγει νικητής από εκεί πόσο μάλλον να το καταφέρει η ΑΕΚ. Κρατάμε το βήμα παραπάνω που έκανε η ομάδα μας φέτος κοιτώντας στα μάτια τον Παναθηναϊκό και πάμε για "σκούπα" με την ΑΕΚ!

ΥΓ. Τελικά μόνο σε επικοινωνιακά τρικ αρκέστηκε ο κόσμος του Παναθηναϊκού που ούτε σήμερα δεν ήρθε μαζικά στο γήπεδο. Και μετά σου λέει μπασκετικός λαός...

ΥΓ2. Τεράστιος ο Λάσκαρης που έχει καταφέρει να δώσει άλλη πνοή στην ομάδα και όραμα σε όλους μας. Όπως φάνηκε και από την ατμόσφαιρα στο γήπεδο, κακώς δεν βρέθηκε δίπλα στην ομάδα.

Ψυχωμένος ΑΡΗΣ για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες ημέρες υπέταξε τον Παναθηναϊκό και απέδειξε ότι μόνο τυχαία δεν ήταν η νίκη της Δευτέρας! Εντυπωσιακός ο Όκαρο Γουάιτ που κυριάρχησε στον "αέρα", συγκλονιστικός ο Μακνήλ που δεν τα παράτησε ούτε για μια στιγμή ενώ ο Γουότερς ήταν και πάλι καθοριστικός πετυχαίνοντας κρίσιμα καλάθια! Μαγική ατμόσφαιρα στο κατάμεστο Παλέ με τον κόσμο να αναγνωρίζει τις ευαισθησίες των "πρασίνων" στα υβριστικά και τον Διαμαντίδη να αποχαιρετά το Παλέ με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως στην πρώτη φορά που αγωνίσθηκε σε αυτό το γήπεδο... με το κεφάλι σκυμμένο!

Η απουσία των τριών ξενύχτηδων του Παναθηναϊκού αν και δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία για μια ομάδα με τέτοιο ρόστερ δημιούργησε περισσότερες προσδοκίες σε όλους μας αλλά το πολύ καλό ξεκίνημα των αντιπάλων μας αιφνιδίασε τόσο εμάς όσο και τους παίκτες μας. Με τους παίκτες μας να χάνουν το ένα ελεύθερο σουτ μετά το άλλο ο δρόμος προς το καλάθι έμοιαζε με πραγματικό λαβύρινθο. Ενδεικτικό της κακής επιθετικής παρουσίας όλων των παικτών μας ήταν το γεγονός ότι στο πρώτο ημίχρονο πετύχαμε μόλις 19 πόντους με τον νεαρό Φλιώνη που πέτυχε ένα τρίποντο ψυχολογίας να είναι δεύτερος σκόρερ... Το πάθος και η ενέργεια που έβγαζαν οι αντίπαλοι μας σε όλες τις φάσεις έδωσαν ξεκάθαρο πλεονέκτημα στον Παναθηναϊκό που κατάφερε να πάει την διαφορά σε διψήφια επίπεδα από νωρίς. Και ενώ όλα έδειχναν ότι τα πράγματα θα ήταν πολύ δύσκολα λόγω της απίστευτης αστοχίας, οι παίκτες μας άφησαν τον κακό τους εαυτό στα αποδυτήρια και μέσα σε 3 μαγικά λεπτά στο Β ημίχρονο κατάφεραν να φέρουν το παιχνίδι στα ίσα. Με τον ΑΡΗ να μην θυμίζει σε τίποτα τον ΑΡΗ του πρώτου ημιχρόνου και η εκνευριστική μας αστοχία να έχει "κάτσει" πάνω στους παίκτες του Παναθηναϊκού, το σερί σε αυτό το ονειρικό δεκάλεπτο έφθασε στο 19-5! Η κιτρινόμαυρη μηχανή είχε πάρει μπροστά και δύσκολα ο Παναθηναϊκός μπορούσε να την σταματήσει. Ο Μακνήλ ανέλαβε ηγετικό ρόλο, ο Γουάιτ έκανε τα πάντα πάνω στο παρκέ και ο Γουότερς έβαλε τα σουτ που έπρεπε ώστε να μην επιτρέψει στον Παναθηναϊκό να γυρίσει το παιχνίδι. Στην σκακιέρα των προπονητών και πάλι ο κόουτς Πρίφτης εξέθεσε τον  Πεδουλάκη που αυτή την φορά μετά τις "σοκαριστικές ύβρεις" της Δευτέρας κρύφθηκε πίσω από τις απουσίες της ομάδος του.

Όπως φάνηκε 1 ημίχρονο ήταν αρκετό για να κερδίσουμε αυτόν τον Παναθηναϊκό και παρά τις απουσίες του αντιπάλου είναι ένας πολύ δυνατός αντίπαλος με ποιοτικότερο και πιο πλήρη ρόστερ από τον ελλειπή ΑΡΗ. Αυτές οι 2 νίκες είναι το ξεκάθαρο μήνυμα της αναγέννησης του ΑΡΗ μας και αυτός είναι ο λόγος που πανηγυρίστηκαν τόσο έντονα από τον εκπληκτικό κόσμο της ομάδος. Όσο για τους "ευαισθητούληδες" του Παναθηναϊκού που σοκάρονται με τα υβριστικά συνθήματα ίσως θα πρέπει αντί να το παίζουν ωραίοι και άνετοι να οργανωθούν λιγάκι και να κάνουν τα "γνωστά κόλπα" τους ενόψει του πέμπτου αγώνα. Ξέρει ο τράκης... λίγο "επικοινωνία" με τους διαιτητές για να βεβαιωθούν ότι θα σφυρίξουν "πενηνταρήσια", "φουσκωτοί" να κόβουν βόλτες στα αποδυτήρια και τις φυσούνες, "χορωδίες" πίσω από τον πάγκο της ομάδος μας κτλ  άλλωστε οι μισθοφόροι-δημοσιογράφοι εξ Αθηνών έχουν ξεκινήσει από προχθές να προσπαθούν να σηκώσουν τους φίλους του Παναθηναϊκού από τον καναπέ τους και να τους φέρουν "οργισμένους" στο γήπεδο. Ρε τον Εξασφύριχτο που ήθελε και "σκούπα"...

ΥΓ. Το γλέντι από το Παλέ μεταφέρεται σε γνωστό μπαράκι στο κέντρο. Επίτιμοι καλεσμένοι μας οι Γκίστ, Φελντέιν και Χέινς!

ΥΓ2. Έτσι γιατί δεν χορταίνεις να το βλέπεις αυτό το κάρφωμα ξανά και ξανά

ΥΓ3. Και τώρα πάμε να σπάσουμε και την έδρα!

2 παρατάσεις και ένα απίστευτο buzzer-beater αυτοκαλάθι(!!!!) του Μάρσαλ της Κηφισιάς χρειάστηκε για να φύγει ο ΑΡΗΣ μας νικητής από το Ζηρίνειο. Σε ένα παιχνίδι με τρομερή εξέλιξη και ενδιαφέρον παρά τα πολλά λάθη, τις εκατέρωθεν χαμένες βολές και την εκνευριστική διαιτησία που σε κάθε ευκαιρία έκοβε τον ρυθμό των 2 ομάδων. Ο Γουότερς και Γουάιτ έκαναν τα πάντα στο παιχνίδι, ενώ καθοριστικό ρόλο στο να έρθει η σημερινή νίκη έπαιξε τόσο ο Κοέν όσο και ο Μακνήλ ερχόμενοι από τον πάγκο. Ο τραυματισμός του Χάγκινς μετρίασε ως ένα σημείο την χαρά της νίκης και όλοι μας περιμένουμε με αγωνία να μάθουμε αν είναι κάτι το σημαντικό.

Ορεξάτη μπήκε στο παιχνίδι η ομάδα μας με το αρχικό 7-0 να δείχνει ότι σήμερα κατεβήκαμε αποφασισμένοι για τη νίκη. Ο Ελ Αμίν όμως είχε διαφορετική γνώμη και με ένα προσωπικό επιθετικό ρεσιτάλ άλλαξε τις ισσοροπίες του αγώνα και έδωσε το προβάδισμα στην Κηφισιά που όσο περνούσε ο χρόνος έβρισκε ολοένα και πιο εύκολα τον δρόμο προς το καλάθι. Η χαλαρή άμυνα μας, τα πολλά λάθη, η αστοχία στις βολές και το απίστευτο κόμπλεξ των 3 διαιτητών έδωσαν το δικαίωμα στους γηπεδούχους να προηγηθούν μέχρι και με 17 πόντους. Και όμως στο δεύτερο ημίχρονο ο ΑΡΗΣ έδειξε αυτό το πείσμα που θέλουμε να βλέπουμε όταν το παιχνίδι στραβώνει. Δεν τα παράτησε, πίεσε στην άμυνα, βρήκε λύσεις στην επίθεση και ροκάνιζε ασταμάτητα την διαφορά. Στο τέλος οι ομάδες συμβάδιζαν στο σκορ και αν ο Γουότερς δεν έχανε από υπερβολική σιγουριά το λέιαπ με την λήξη της κανονικής διάρκειας του αγώνα δεν θα χρειαζόταν να πάμε σε 2 παρατάσεις. Στην πρώτη παράταση και πάλι η ομάδα μας κολλάει επιθετικά και ενώ η Κηφισιά καταφέρνει και ξεφεύγει στο σκορ τελικά πάλι οι παίκτες μας βρίσκουν τον τρόπο και φθάνουν μια ανάσα από την ισοφάριση. Μια ισοφάριση που έρχεται δια χειρός Μάρσαλ σε νεκρό χρόνο σε μια φάση που δεν είχαμε ξαναδεί όσα χρόνια παρακολουθούμε μπάσκετ. Η χαρά και το γέλιο που πρόσφερε ο Μάρσαλ με το buzzer beater στο δικό τους καλάθι όπως ήταν λογικό άδειασε ψυχολογικά την ομάδα της Κηφισιάς όπου στην δεύτερη παράταση δεν μπόρεσε να ακολουθήσει τον ρυθμό του ΑΡΗ μας. 29 πόντους και 9 ασίστ "έγραψε" σήμερα ο Γουότερς που αν απέφευγε τα πολλά λάθη θα μιλούσαμε ίσως για την καλύτερη του εμφάνιση με την φανέλα του ΑΡΗ. Εξίσου εντυπωσιακός ήταν και ο Όκαρο Γουάιτ που έφθασε και αυτός μια ανάσα από το double double με 27 πόντους 9 ριμπάουντ και 2 εντυπωσιακά κοψίματα! Για ακόμη ένα παιχνίδι πολύ καλός ο Κοέν που πέρα από τους 13 πόντους που πέτυχε ανταποκρίθηκε και σαν σέντερ μαζεύοντας 11 ριμπάουντ ,  συν 1 κόψιμο και μια ασίστ. Ενώ και η άμυνα του κάτω από το καλάθι ήταν πολύ καλή και μπόρεσε να περιορίσει αισθητά τον Γλυνιαδάκη που μας είχε δημιουργήσει αρκετά προβλήματα. Καθοριστικός για την νίκη ήταν και ο Μακνήλ που μπορεί σε όλη την διάρκεια του αγώνα τα περίεργα σφυρίγματα των διαιτητών να μην τον άφηναν να βρει ρυθμό αλλά στο τέλος με τα κλεψίματα του και τα καθοριστικά καλάθια του έβαλε και αυτός το λιθαράκι του για να έρθει η σημερινή νίκη.

Τέλος καλό, όλα καλά παρόλα αυτά δεν θα πρέπει να μείνουμε απλά στην χαρά της νίκης στο σημερινό επεισοδιακό παιχνίδι. Για ακόμη έναν αγώνα η ομάδα μας δεν ήταν αυτή που έπρεπε. Είναι αδιανόητο να δέχεσαι 81 πόντους από μια ομάδα σαν την Κηφισιά και να μην βρίσκεις λύση στο μαρκάρισμα ενός παίκτη όπως είναι ο Κασελάκης... Μας πήγαν ως ένα σημείο τα μακρινά σουτ αλλά δεν είναι τρόπος επιθετικής λειτουργία αυτή η εμμονή στα τρίποντα. Ενώ σίγουρα θα πρέπει μέχρι τα παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό οι παίκτες μας να περάσουν ατελείωτες ώρες κάνοντας προπόνηση στις βολές. Ναι μεν ο Παναθηναϊκός είναι το ακλόνητο φαβορί αλλά ο ΑΡΗΣ οφείλει να παλέψει με όλες του τις δυνάμεις σε αυτά τα παιχνίδια και να διεκδικήσει με αξιώσεις τις όποιες πιθανότητες του αναλογεί. Άλλωστε όταν στον πλευρό σου έχεις τόσους τρελαμένους οπαδούς που διψάνε τόσο πολύ για διάκριση που σε ακολουθούν μαζικά και στην Αθήνα κόντρα σε κάποια Κηφισιά τότε οφείλεις να τα δώσεις όλα ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο αντίπαλος σου. ΤΡΕΛΑΝΕ ΜΑΣ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Και εκεί που λες ότι μετά από τόσα χρόνια που παρακολουθείς μπάσκετ τα έχεις δει όλα έρχεται ένας Μάρσαλ και βάζει ένα buzzer beater που θα γραφτεί για πάντα στην ιστορία του μπάσκετ.

ΥΓ2. Κρίμα για αυτόν τον Κασελάκη... που μόνος του πάλευε με τα θηρία... κρίμα... στεναχωρεθήκαμε...

ΥΓ3. Ά ρε Αναστόπουλε... και κομπλεξικός και ανίκανος... άντε να δούμε για πόσα χρόνια θα σε τρώμε ακόμη στην μάπα.

ΥΓ4. Κρίμα και για τον Βασιλειάδη που μάλλον δεν θα τον δούμε στο Παλέ...