Ιδανικός αυτόχειρας αποδείχτηκε η ομάδα μας όπου κατάφερε και αποκλείστηκε μετά το 3 στα 3 του 1ου γύρου και μάλιστα με νίκη εκτός έδρας! Ποιός θα μπορούσε να φανταστεί οτι η αδιάφορη ισραηλινή ομάδα που η εικόνα που μας έδειξε μέσα στο Παλέ ήταν μιας ομάδας χωρίς αρχή και τέλος θα ήταν αυτή που θα μας έφραζε τελικά τον δρόμο προς την επόμενη φάση. Σίγουρα ο σημερινός αγώνας είχε τις ιδιαιτερότητες του λόγω της εμπόλεμης κατάστασης που επικρατεί μερικά χιλιόμετρα μακριά απο το γήπεδο που διεξήχθει ο αγώνας αλλά δεν νομίζω οτι αυτό μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία για την σημερινή ήττα. Δυστυχώς τηλεοπτική μετάδοση δεν υπήρχε ούτε καν στο Ισραήλ και έτσι δεν μπορούμε να αναφερθούμε σε αγωνιστικές λεπτομέρειες. Σύμφωνα πάντως με την ραδιοφωνική μετάδοση του αγώνα και την ζωντανή στατιστική της ULEB η ομάδα συνέχισε τις μέτριες εμφανίσεις των τελευταίων αγωνιστικών χωρίς την γνωστή καλή της άμυνα αλλά και χωρίς συγκέντρωση στην επίθεση. Οι 41(!!!) προσπάθειες 3 πόντων έναντι μόλις 20 για 2 πόντους φανερώνει την αναρχία στο παιχνίδι μας. Εκτός απο ενα δυναμικό ξεκίνημα όπου είχε την πρωτοπορία στο σκόρ σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού η ομάδα μας πάλευε για να φτάσει τον αντίπαλο της. Η διαφορά υπέρ της Μπνέι Χάσαρον είχε φτάσει και στους 14 πόντους! Στα τελευταία 3 λέπτα του παιχνιδιού κυρίως χάρη στην ευστοχία του Τσαλδάρη απο τα 6.25 η ομάδα μας έκανε μεγάλη προσπάθεια για να γυρίσει το παιχνίδι, μείωσε στους 2 πόντους αλλά ήταν πολύ αργά... Το να ψάχνουμε να βρούμε δικαιολογίες ή φταίχτες νομίζω οτι είναι εντελώς ανούσιο. Πάντως ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω τι συμβαίνει εδώ και αρκετούς αγώνες και ο ΑΡΗΣ έχει χάσει όλα εκείνα τα στοιχεία που τον έκαναν να ξεχωρίζει σαν ομάδα όπως ήταν η σκληρή άμυνα και η ομαδικότητα στην επίθεση. Ηταν φανερό και το είχαμε επισημάνει εδώ και καιρό οτι παρόλο που η ομάδα κερδίζει θα έπρεπε να προβληματιστούν οι υπεύθυνοι για τις τελευταίες εμφανίσεις γιατι κάποια στιγμή θα το πληρώναμε... Δυστυχώς το πληρώσαμε σε εναν πολύ σημαντικό αγώνα που σημαίνει και το τέλος του ευρωπαϊκού ονείρου μας...