Δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να αισιοδοξεί κανείς για τη συνέχεια μετά την αποκαρδιωτική εμφάνιση μέσα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας αλλά σαν γνήσιος ρομαντικός-ονειροπόλος οπαδός του Αυτοκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού το αυριανό παιχνίδι αποτελεί την τελευταία ευκαιρία για να κάνουμε το βήμα παραπάνω στο φετινό πρωτάθλημα σε σχέση με πέρσι. Έστω μια 5η θέση μπορεί να μας δώσει σαφώς περισσότερες πιθανότητες πρόκρισης στα πλειοφς άσχετα με την λατρεμένη συνήθεια των παικτών(και του πρώην προπονητή) του ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια ότι θα τους κρίνουμε στο τέλος και ότι η ομάδα θα "φορτσάρει" στα πλέιοφς. Η 4αδα χάθηκε από το ξεκίνημα του πρωταθλήματος ενώ η 5η θέση περνάει από την Κηφισιά.

Πραγματικά τη δεδομένη χρονική στιγμή δεν θα ήθελα να ήμουν στη θέση του Μ.Μίνιτς που λογικά θα πονοκεφαλιάζει μελετώντας την εμφάνιση μας την περασμένη αγωνιστική. Τι να πρωτοδιορθώσεις και ποιον να πρωτοσυμβουλέψεις;  Να μιλήσεις για το γνωστό χαλαρό ξεκίνημα; Για την κακή κυκλοφορία της μπάλας; Για την έλλειψη επιθετικού πλάνου; Για τη θολούρα στα κρίσιμα; Τόσα πολλά τα προβλήματα που η λογική λέει ότι δεν δημιουργήθηκαν τώρα από τον τραυματισμό του Γκίκα και του Σαρικόπουλου αλλά υπήρχαν από την αρχή. Προβλήματα σημαντικά που με μαγικό τρόπο κατάφερναν να τα κουκουλώνουν εντός και εκτός γηπέδου. Για παράδειγμα στην Πυλαία ο ΑΡΗΣ με λίγη σοβαρότητα παραπάνω θα μπορούσε να είχε φύγει νικητής, άρα θα υπήρχε ικανοποίηση άρα λίγοι θα έβρισκαν την διάθεση να ασχοληθούν με το αγωνιστικό έκτρωμα μιας και η άποψη ότι το αποτέλεσμα μετράει δυστυχώς έχει πολλούς υποστηρικτές. Άρα για να κερδίσει ο ΑΡΗΣ αύριο μια φορμαρισμένη ομάδα όπως είναι η ΑΕΝΚ σίγουρα θα πρέπει να παρουσιαστεί 100% διαφορετικός από ΄τον ΑΡΗ που είδαμε την προηγούμενη αγωνιστική. Ίσως να μπορούμε να κρατήσουμε την καλή άμυνα που παίχτηκε για περίπου 25' αλλά από την στιγμή που στο μπάσκετ δεν υπάρχει ισοπαλία ο σκοπός είναι να βάλεις περισσότερα καλάθια από τον αντίπαλο σου. Εκεί θα πρέπει επιτέλους ο Μίνιτς να πιέσει τους παίκτες του να παίρνουν περισσότερες πρωτοβουλίες αλλά και να δοκιμάσει τον Λαρετζάκη που ίσως μπορεί να προσφέρει κάποια ποιοτικά λεπτά και λύσεις στην επίθεση μιας και φημίζεται για το καλό μακρινό του σουτ. Ενώ και η κατάσταση που θα παρουσιαστεί ο Γκίκας θα παίξει σημαντικό ρόλο γιατί πολύ απλά είναι με διαφορά το πιο κλασσικό πόιντ γκαρντ που έχουμε και θα πρέπει επιτέλους η μπάλα να αρχίσει να κυκλοφορεί καλύτερα και να πηγαίνει και κάτω από το καλάθι. Διαφορετικά θα ελπίζουμε τα 3ποντα να μπουν αυτή τη φορά. Κατά τα άλλα άμυνα άμυνα άμυνα απέναντι σε μια ομάδα που έχει έμπειρους παίκτες και όπως απόδειξε στο πρώτο παιχνίδι με μόλις 2 παίκτες(Κρόκερ και Λιακόπουλος είχαν πετύχει τους 42 από τους 65 πόντους) σε καλή ημέρα είναι ικανή να κάνει τη ζημιά.

Ηρεμία, τάξη και ασφάλεια επικρατεί στην ΚΑΕ και όλα βαδίζουν ομαλά λες και ο ΑΡΗΣ είναι μέσα στους στόχους του. Πλησιάζοντας στον τελικό του κυπέλλου αντί η ομάδα να ανεβάζει στροφές βλέπουμε μια ανεξήγητη καθίζηση και έναν προπονητή που να μοιάζει ανήμπορος να αλλάξει τα πράγματα. Μακάρι αύριο η ομάδα να μας διαψεύσει, ο ΑΡΗΣ να επιστρέψει με το ροζ φύλλο αγώνα και σε συνδυασμό με τον αγώνα με το Ρέθυμνο εντός έδρας που ακολουθεί την ερχόμενη Τετάρτη να μπορέσουμε να κάνουμε ένα μικρό σερί που θα μας ανεβάσει βαθμολογικά αλλά θα τονώσει και το ηθικό όλων μας ενόψει του μεγάλου τελικού! Το διπλό ρε Αρειανάρα, το διπλό...