Σε κόντρα όλων αυτών που έχουν συμβιβαστεί ή βολεύονται με την συρρίκνωση του μπασκετικού ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια και αντιδρούν σε κάθε φωνή που απλά ζητάει να βάλουμε τον "πήχη" λίγο πιο ψηλά, να θέσουμε ρεαλιστικούς στόχους που αρμόζουν στη μεγαλύτερη ομάδα μπάσκετ της Ελλάδος και να δούμε πως μπορούμε να τους πετύχουμε θα ασχοληθούμε με την περίπτωση του Λάζαρου Παπαδόπουλου και την προοπτική να ενισχύσει την ομάδα μας κάτω από τα καλάθια. Ο τίτλος του άρθρου είναι απλά "πιασάρικος" και τη δεδομένη χρονική στιγμή τουλάχιστον  όχι μόνο δεν υπάρχουν διαπραγματεύσεις μεταξύ του αθλητή και της ομάδος αλλά αντιθέτως γίνεται μια προσπάθεια να πεισθεί ο κόσμος ότι μια τέτοια κίνηση θα ήταν παράλογη.

Ας δούμε πως ξεκίνησε αυτή η ιστορία και γιατί τις τελευταίες ημέρες στα μπασκετικά στέκια αποτελεί βασική αφορμή για διαφωνίες και φιλικές εντάσεις.  Η σπίθα προήλθε από τον ίδιο τον αθλητή που σε πρόσφατη συνέντευξη του δήλωσε "θα με εξίταρε να παίξω στον ΑΡΗ", η φωτιά άναψε με το άκουσμα της κλήρωσης για το κύπελλο Ελλάδος και την προοπτική της συμμετοχής σε έναν τελικό υστέρα από πάρα πολλά χρόνια και φούντωσε ακόμη περισσότερο με τις μεταγραφικές κινήσεις ενίσχυσης που ολοκλήρωσε πριν από λίγο ο Πανιώνιος με τους Κυρίτση και Σκορδίλη. Και αν ο δεύτερος μας είναι αδιάφορος, ο Αλέξης Κυρίτσης από το καλοκαίρι υποτίθεται ότι ήταν ένα εκ των φαβορί να καλύψει τα κενά των Πάσαλιτς και Βεργίνη στη περιφέρεια. Μια κίνηση που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να μην έχει κάποιον έμπειρο παίκτη με έφεση στο σκοράρισμα στις θέσεις 1-2 και έτσι η ομάδα όπως φάνηκε από τα πρώτα 3 επίσημα παιχνίδια και ήταν λογικό εξαρχής να κολλάει επιθετικά και μετά βίας να φθάνει τους 65 πόντους. Τα πράγματα είναι απλά και ξεκάθαρα. Ο ΑΡΗΣ έχει μια τεράστια ευκαιρία να βρεθεί στον τελικό του κυπέλλου μιας και θα αγωνιστεί σε ένα νοκ άουτ παιχνίδι με τον Πανιώνιο μέσα στο Παλέ, για αυτό θα πρέπει διοίκηση και προπονητής να κάνουν ότι μπορούν για να αυξήσουν τις πιθανότητες πρόκρισης. Και όταν μιλάμε για τον Λ.Παπαδόπουλο τα λόγια είναι περιττά. Σίγουρα δεν βρίσκεται στο απόγειο της καριέρας του αλλά ακόμη και έτσι όπως απέδειξε τα προηγούμενα 2 χρόνια εν μέσω τραυματισμών και "χαμηλών πτήσεων" μπορεί να κάνει τη διαφορά. Μια απλή ματιά στην στατιστική του τα προηγούμενα 2 χρόνια είναι αρκετή. Ενώ η ισχυρή προσωπικότητα του σε συνδυασμό με την πλούσια καριέρα του μπορεί να αποτελέσει έμπνευση για τους νεαρούς παίκτες της ομάδος μας.  Τα περί μπάτζετ, οικονομικού βάρους κτλ είναι περιττά μιας και η ομάδα μας πολύ εύκολα μπορεί να βγάλει το συμβόλαιο του παίκτη από τα έσοδα του ημιτελικού και του τελικού(εφόσον προκριθούμε) αλλά και από την αύξηση στα εισιτήρια που θα είναι το αποτέλεσμα της αγωνιστικής ανόδου της ομάδος. Ενώ δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε για έναν παίκτη που αγωνίστηκε επι 2 χρόνια στον συμπολίτη σχεδόν τζάμπα αν όχι 100%  τζάμπα.   

Από την άλλη υπάρχουν και αρκετά αρνητικά που θα πρέπει να υπολογίσουμε. Αρχίζοντας από τα ασήμαντα θα αναφερθώ σε μια μερίδα κόσμου, που χωρίς διάθεση για κριτική σκέψη έχει μπει στο τριπάκι ότι ο Λ.Παπαδόπουλος αποτελεί κόκκινο πανί για τον κόσμο του ΑΡΗ, για λόγους καθαρά αδιευκρίνιστους. Θα μπορούσα να αναλύσω με μπόλικα επιχειρήματα γιατί ο συγκεκριμένος αθλητής θα έπρεπε να είναι παράδειγμα προς μίμηση για πολλούς συναδέλφους τους αλλά θα αρκεστώ ότι από τη στιγμή που είδα τον Γιαννούλη να φοράει τα κιτρινόμαυρα μπορώ να δεχθώ τα πάντα. Άλλωστε μόνο τυχαίο δεν είναι ότι οι ίδιοι που μας "έπεισαν" ότι δεν πειράζει ο Γιαννούλης να έρθει στον ΑΡΗ καταφέρθηκαν πολλές φορές δημόσια κατά του Λ.Παπαδόπουλου. Στα σοβαρά θέματα τώρα πιστεύω ότι η ομάδα θα αποκτήσει ακόμη ένα πρόβλημα. Όχι λόγω της αγωνιστικής αξίας του Παπαδόπουλου αλλά λόγω της αγωνιστικής "φιλοσοφίας" του Αγγέλου. Μπορεί στον Χαρίση και στον Σαρικόπουλο με ευκολία να τους έχουμε κρεμάσει το ταμπελάκι του "μέτριου προς άχρηστου" αλλά με έναν σεντερ της αξίας του Παπαδόπουλου η ανυπαρξία του επιθετικού πλάνου του Αγγέλου και κυρίως η έλλειψη οργανωμένου παιχνιδιού κοντά στο καλάθι δεν θα μπορεί να κρυφθεί. Έτσι λοιπόν από τη στιγμή που ο Λ.Παπαδόπουλος δεν μπορεί να σουτάρει 3ποντα όπως σουτάρει για παράδειγμα ο Ασημακόπουλος ή ο Τσακαλέρης μάλλον και αυτός θα μπει στο ροτέισον των πραγματικών σέντερ με αποτέλεσμα να μοιράζεται ένα 15λεπτο με τους Χαρίση και Σαρικόπουλο. Και επειδή ο Λάζος δεν κρύβεται και λέει τα πράγματα με το όνομα τους σίγουρα θα έχουμε άλλα... Άσε που ο αν ο Λαρεντζάκης που ήταν από την αρχή της προετοιμασίας και έπαιξε σε όλα τα φιλικά έχει αγωνιστεί μόλις τα τελευταία κρίσιμα 11 δεύτερα στο χαμένο παιχνίδι με τον μπαογκ επειδή δεν έχει προλάβει να ενταχθεί ακόμη στο παιχνίδι της ομάδος τότε ο Παπαδόπουλος μετά βίας θα προλάβει τα πλέιοφς...

Όπως και να έχει το παραπάνω θέμα η παρουσία της ομάδος στον τελικό ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα στην επετειακή χρονιά των 100 χρόνων ζωής του συλλόγου θα είναι σημείο αναφοράς τόσο για τη διοίκηση Αρβανίτη, τον προπονητή μας Β.Αγγέλου αλλά και όλο τον κόσμο του ΑΡΗ που ψάχνει απεγνωσμένα από κάπου να πιαστεί για να χαρεί λιγάκι. Με λίγα λόγια, ωραία ακούγονται οι δηλώσεις για τα κρασιά στα βαρέλια που πρέπει να ωριμάσουν, τα τυριά στους τενεκέδες κτλ που θέλουν τον χρόνο τους αλλά όταν μιλάμε για στόχους όπως είναι η νίκη μέσα στο κατάμεστο Παλέ απέναντι στον Πανιώνιο τότε ο Αρειανός θέλει ΑΜΕΣΑ αποτελέσματα! Αν από την άλλη θέλετε να είστε ωραίοι και μάγκες και είστε βέβαιοι ότι και έτσι η ομάδα μπορεί να πάρει την πρόκριση τότε μακάρι να βγείτε αληθινοί. Σε περίπτωση όμως αποτυχίας, δικαιολογίες δεν υπάρχουν. 2 μήνες σχεδόν έχουν μείνει, ξεκινήστε να δουλεύετε από τώρα για την πρόκριση!