Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την δουλειά του Β.Αλεξανδρή στον φετινό ΑΡΗ αλλά όπως φαίνεται υπάρχουν κάποιες αδυναμίες της ομάδος που όσο και αν το παλεύει ο κόουτς δεν λύνονται. Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση και όσο και αν θέλουμε να δούμε κάθε παιχνίδι που έχουμε χάσει στις λεπτομέρειες ξεχωριστά νομίζω ότι σχεδόν σε όλα η συμπεριφορά της ομάδος καθώς πλησιάζουμε προς το τέλος του αγώνα και εκεί όπου κρίνεται ουσιαστικά η νίκη είναι ακριβώς η ίδια. Τραγικές επιθετικές επιλογές, αβίαστα λάθη και ολιγωρία στα ριμπάουντ είναι τα 3 συμπτώματα που παρουσιάζει η ομάδα μας σε κάθε παιχνίδι όταν αρχίζει να καίει η μπάλα και κάθε φάση είναι καθοριστική για την έκβαση της αναμέτρησης.  Σε ένα τέταρτο δεκάλεπτο που το παιχνίδι ξεκίνησε ισόπαλο η ομάδα μας κατάφερε να πετύχει μετά βίας μόλις 10 πόντους με τους 4 από αυτούς μόλις στο τελευταίο λεπτό της αναμέτρησης, δηλαδή στο πιο καθοριστικό δεκάλεπτο της αναμέτρησης πετύχαμε σε 9' μόλις 6 πόντους. Φυσικά αν ήμασταν πιο εύστοχοι στο τέλος θα δίναμε λιγότερη σημασία στο απίστευτο στατιστικό των ρίμπαουντ όπου ο Κολοσσός μάζεψε 50(!!!) ενώ εμείς 30.  Εξίσου εντυπωσιακή είναι η στατιστική και του Τσάμη όπου πέτυχε 21 πόντους με εξαιρετικά ποσοστά ευστοχίας και μάζεψε και 10(!!!!) ριμπάουντ! Ιδίως στο πρώτο ημίχρονο ο Τσάμης κρατούσε σχεδόν μόνος του την ομάδα της Ρόδου μιας και είχε πετύχει 15 πόντους με απόλυτη ευστοχία. Σίγουρα ο συγκεκριμένος παίκτης διανύει την καλύτερη περίοδο της καριέρας του αλλά ρε παίκτες του ΑΡΗ δεν είναι και ο Γκάλης να φορτώνει με τόση ευκολία το καλάθι μας με πόντους, 31 χρόνων είναι ο άνθρωπος 5 χρόνια είναι στον Κολοσσό, τον έχουμε ξαναδεί... Είναι δυνατόν ρε Βαγγέλη να μην υπάρχει ούτε ένας παίκτης στην ομάδα μας που να μπορεί να παίξει άμυνα στον Τσάμη? Και δεν μιλάμε να μην τον αφήσει να βάλει πόντο αλλά τουλάχιστον να τον περιορίσει και όχι να του επιτρέψει να σκοράρει με ποσοστά που αγγίζουν το τέλειο! Μιας και το παιχνίδι το κρίνουμε καθαρά από στατιστικής πλευράς και με βάση το play by play του ΕΣΑΚΕ λόγω της μη τηλεοπτικής μετάδοσης παρά την μεγάλη διαφορά στις βολές δεν μπορούμε να κάνουμε κάποιο παραπάνω σχόλιο. Τα 20 περισσότερα ριμπάουντ που οδήγησαν σε σαφώς περισσότερες επιθέσεις τους παίκτες του Κολοσσού αλλά και τα σχεδόν 2πλάσια σουτ 3 πόντων που σουτάραμε από τους αντιπάλους μας δικαιολογούν την διαφορά στις βολές. Ξέρουμε πως έχει χτιστεί ο φετινός μπασκετικός ΑΡΗΣ, όπως γνωρίζουμε και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν όλοι όσοι αποτελούν αυτή την ομάδα αυτή όμως η κατάσταση με τα τόσα χαμένα παιχνίδια με τον ίδιο ακριβώς τρόπο έχει αρχίσει να κουράζει. Τα περιθώρια ολοένα και στενεύουν και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να τερματίσουμε κάτω από την 6η θέση, για αυτό συγκεντρωθείτε γρήγορα και ολοκληρώστε μια προσπάθεια αντί να πετάτε ότι χτίζετε σε ολόκληρο το παιχνίδι μέσα σε 2' στα σκουπίδια. Ο ΑΡΗΣ ποτέ δεν ήταν looser και ιστορικά  πάντα είχε αυτή την μαγεία να γυρίζει παιχνίδια που έδειχναν χαμένα. Ας μην γράψετε εσείς τώρα μια άλλη ιστορία από αυτήν που μάθαμε από μικρά παιδιά... Δεν ξέρω ακριβώς τι να περιμένω να βγει από αυτήν την Γ.Σ. της ΛΦΑ με βασικό θέμα το μπάσκετ. Ελπίζω πάντως αντί να δούμε την γνωστή παρέα να προσπαθεί να παραμείνει γαντζωμένη στην καρέκλα της να δούμε μια διάθεση για αλλαγή. Μια αλλαγή που ίσως να δώσει την δυνατότητα στον Β.Αλεξανδρή να κάνει έστω μια διορθωτική κίνηση με έναν παίκτη ελαφρώς πιο εύστοχο, ελαφρώς πιο ψύχραιμο, ελαφρώς πιο ηγετική φυσιογνωμία από αυτούς που ήδη έχουμε... Ζητάω πολλά? Δεν ξέρω...

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!