Ήταν φθινόπωρο του 95(δεν θυμάμαι ακριβώς ημερομηνία) όταν η κλήρωση του κυπέλου Κόρατς έβγαλε στην φάση του Β γύρου αντίπαλο μας την Πολωνική Στάλ Μπόμπρεκ, υπο νορμάλ συνθήκες όλα καλά και εύκολα αλλά έλα όμως που λόγω λανθασμένων διοικητικών χειρισμών ο ΑΡΗΣ θα αγωνιζότανε χωρίς τους 2 ξένους που φυσικά αποτελούσαν και μεγάλο μέρος της δυναμικής της ομάδας! Αν και υπήρχε προβληματισμός και πριν τον αγώνα στην Πολωνία σε κανενός το μυαλό δεν είχε περάσει έστω και για λίγο η λέξη αποκλεισμός γιατι πολύ απλά η Πολωνία μπασκετικά και τότε όπως και σήμερα δεν είχε να επιδείξει κάτι ιδιαίτερο. Και να όμως που η ομάδα μας γνωρίζει την συντριβή στην Πολωνία και χάνει με το τελικό 80-54! Μιας και δεν υπήρχε ούτε στο 2ο αγώνα δικαίωμα συμμετοχής των ξένων το +27 φάνταζε άπιαστο. Και όμως με πρωταγωνιστές τους Αγγελίδη, Λιαδέλη και προπονητή τον Σούλη Μαρκόπουλο ο ΑΡΗΣ πραγματοποιεί μια επική ανατροπή και σκορπίζει τους πολωνούς κερδίζωντας τους με +43 πόντους! Απίστευτο παιχνίδι, απο το 1' μέχρι το 40' η διαφορά ανέβαινε και ο κόσμος στην κερκίδα παραληρούσε, ο απόλυτος εκστασιασμός! Όσο και εαν φαίνεται παράδοξο για τον Αυτοκράτορα ΑΡΗ να πανηγυρίζει την πρόκριση στους ομίλους του Κόρατς και όμως εκείνη η νίκη γιορτάστηκε όσο λίγες. Αισθάνομαι τυχερός που βρέθηκα σε εκείνο το παιχνίδι και είναι κάτι που μένει πραγματικά αξέχαστο! Για να καταλάβετε στην παρέα έχει μείνει ώς ατάκα "Πάμε να τους κάνουμε Στάλ Μπόμπρεκ" η οποία χρησιμοποιείται και ως σήμερα όταν η ομάδα μας γ!#$ει τον αντίπαλο! Άσχετα με την πρόκριση είναι και θέμα γοήτρου να κερδίσουμε αυτούς τους Λιθουανούς που μας κέρδισαν 3 φορές φέτος, άλλα και μας απέκλεισαν και πριν λίγα χρόνια απο τα προημιτελικά του Uleb Cup! Για ομάδα που μετράει σχεδόν 15 χρόνια ζωής έχει πάρει πολύ αέρα και πρέπει να τους τον κόψουμε. 'Η εμείς ή κανείς! Αυτό θα είναι το σύνθημα αύριο ώστε να καταλάβουν οι Λιθουανοί οτι δεν μπορούν να έρχονται και να ελπίζουν σε νίκη στο Παλέ για να προκριθούνε. Στάλ Μπόμπρεκ λοιπόν, αυτό θα γίνει αύριο! Στάλ Μπόμπρεκ...