Με νίκη η αγαπημένη μας ομάδα στην Καρδίτσα έδωσε τέλος στο μαρτύριο τεσσάρων χρόνων με την ελπίδα όλων μας να μην ξαναζήσουμε τέτοιες στιγμές. Μια ξεχωριστή πανάξια νίκη που για ακόμη μια φορά μας κάνει να νιώθουμε υπερήφανοι που είμαστε Αρειανοί. Γιατί όταν ζεις σε μια χώρα όπου όσοι καίγονται για βαθμούς τις τελευταίες αγωνιστικές μεταμορφώνονται σε τρένα και οπαδοί ζητάνε από τις ομάδες τους να χάσουν για να βοηθήσουν ή να βλάψουν άλλες ομάδες, ε ναι σαν Αρειανοί πρέπει να νιώθουμε υπερηφάνεια που δεν χαρίσαμε ούτε τον σωτήριο βαθμό της ισοπαλίας σε ένα 100% αδιάφορο παιχνίδι .

Ο Δ.Σπανός όπως ήταν αναμενόμενο και σήμερα παρέταξε την ομάδα με μπόλικες αλλαγές. Αυτό όμως δεν εμπόδισε τους παίκτες να μετατρέψουν το παιχνίδι σε μονόλογο και να φθάσουν κάμποσες φορές κοντά στο γκολ. Το τετ α τετ του Πασσά   ήταν η σημαντικότερη φάση του Α΄ημιχρόνου όπου η υπέρ μας κατοχή είχε ξεπεράσει ακόμη και το 70%. Στην επανάληψη όμως είδαμε έναν άλλο ΑΡΗ που παρασυρόμενος από τον αργό ρυθμό των παικτών της Καρδίτσας που στόχευε στο 0-0 είδαμε περισσότερο την ομάδα να κάνει αγγαρεία παρά να διεκδικεί τη νίκη.  Πέρα από ένα δοκάρι του Τσουμάνη δεν μπορέσαμε να απειλήσουμε ουσιαστικά την Καρδίτσα μέχρι τις καθυστερήσεις του αγώνα όπου ο Πασσάς πολύ ωραία έσπασε το τεχνητό οφσάιντ των γηπεδούχων βρέθηκε με αντίπαλο τον τερματοφύλακα και κέρδισε ένα πεντακάθαρο πέναλτι. Ο Λώττας ψύχραιμα έστειλε την μπάλα στα δίχτυα χαρίζοντας τη δίκαιη νίκη στην ομάδα μας στέλνοντας ταυτόχρονα την Καρδίτσα στην Γ Εθνική.

Και τυπικά η περιπλάνηση μας στις χαμηλές κατηγορίες έλαβε τέλος.  Τα λάθη που μας οδήγησαν σε αυτή την τετραετή περιπέτεια καλό είναι να μην τα ξεχάσουμε ποτέ ώστε να μην  τα επαναλάβουμε. Αυτά όμως που περάσαμε σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ορίζουν το μέλλον μας και καλό είναι ότι όσοι στο μυαλό τους κάνουν σκέψεις όπως σιγά σιγά και βήμα βήμα να τις αφήσουν στην άκρη.. Όχι άλλες εκπτώσεις  στα όνειρα μας. Μοναδικός στόχος η κορυφή!

ΥΓ. Ποτέ δεν με έψησε ο προπονητής Σπανός και παρά την πετυχημένη του πορεία δεν μπορώ να πω ότι εντυπωσιάστηκα. Αν κάτι όμως αναγνωρίζω στον συγκεκριμένο προπονητή είναι η ειλικρίνεια και η ευθύτητα του στις συνεντεύξεις τύπου. Ποτέ δεν προσπάθησε να μας πείσει ότι είδε κάτι διαφορετικό στο γήπεδο, ποτέ δεν άφησε υπονοούμενα για οτιδήποτε, ποτέ δεν κρύφθηκε πίσω από το δάχτυλο του. Σε ευχαριστούμε για την συνεισφορά σου και σου ευχόμαστε ολόψυχα καλή τύχη!

Χωρίς να ιδρώσει ιδιαίτερα η ομάδα μας έφθασε σε ακόμη ένα τρίποντο κερδίζοντας με 3-0 την Αναγέννηση Καρδίτσας σε ένα παιχνίδι μονόλογο από την αρχή μέχρι το τέλος.  Μπορεί στο πρώτο ημίχρονο η ατυχία και ο εκπληκτικός Γκέκας να κράτησε ανέπαφη την εστία του στην επανάληψη όμως το παιχνίδι πήρε την φυσιολογική του μορφή όπως ξεκάθαρα αποτυπώνεται από το τελικό 3-0.

Σε αντίθεση με τα περισσότερα παιχνίδια ο ΑΡΗΣ μας μπήκε δυνατά στο παιχνίδι κυνηγώντας από νωρίς να ανοίξει το σκορ. Λίγο η ατυχία λίγο ο εκπληκτικός τερματοφύλακας της Καρδίτσας και παρά τις εκπληκτικές ευκαιρίες των Μπαστακού, Δεληζήση, Πασά, Μουμίν και Σόουζα το σκορ έμεινε στο μηδέν. Φυσικά στα πρώτα 45’ δεν έλειψαν τα γνωστά «λαθάκια» της διαιτησίας με κανονικό γκολ να ακυρώνεται ως οφσάιντ και πεντακάθαρο χέρι μέσα στην περιοχή να μην δίνεται πέναλτι. Στην επανάληψη όμως η γκίνια έσπασε και μόλις από το πρώτο λεπτό ο Σόουζα με κοντινή προβολή άνοιξε το σκορ. Παρά το 1-0 οι παίκτες της Καρδίτσας δεν μπόρεσαν ούτε για μια στιγμή να αντιδράσουν και να ανησυχούν τον τερματοφύλακα μας που παρέμεινε θεατής από την αρχή μέχρι το τέλος της αναμέτρησης. Στο 63’ ο Πασάς ανατράπηκε ξεκάθαρα μέσα στην περιοχή με το «κοράκι» να αναγκάζεται αυτή την φορά να δείξει την άσπρη βούλα.  Ο Πλατέλλας με ψύχραιμη εκτέλεση έκανε το 2-0  και εκεί τελείωσε ουσιαστικά το παιχνίδι. Στα εναπομείναντα λεπτά οι παίκτες μας έκαναν απλή διαχείριση του παιχνιδιού σε ρυθμούς  προπόνησης μέχρι το 93’ όπου ο Ντούνης έβγαλε έξυπνη πάσα στον Μιλούνοβιτς με τον τελευταίο να τελειώνει εξαιρετικά την φάση κάνοντας το τελικό 3-0. Πολύ καλός ο ΑΡΗΣ μας σήμερα παρά την ατυχία του πρώτου ημιχρόνου. Από την στιγμή όμως που η ομάδα δημιουργεί πολλές ευκαιρίες και καταφέρνει να παίρνει τους 3 βαθμούς τα πάντα δείχνουν ότι η ομάδα βαδίζει  στον σωστό δρόμο προς την άνοδο!

Κόντρα στην διαιτησία και το σπρώξιμο που δέχεται ο ΟΦΗ, ο ΑΡΗΣ μας κάνει αυτό που πρέπει από το ξεκίνημα της σεζόν. Η αύξηση της διαφοράς από την 3^η θέση σε συνδυασμό με την εικόνα της ομάδος μας κάνει να αισθανόμαστε σχεδόν σίγουροι ότι ο στόχος θα επιτευχθεί. Ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία ο πρώτος γύρος και όσο περνάνε οι αγωνιστικές το άγχος θα είναι αποκλειστικά στους διώκτες μας. Μέχρι όμως να «κλειδώσει» και μαθηματικά η άνοδος άπαντες πρέπει να συνεχίζουν να βρίσκονται σε εγρήγορση!

Μόλις ελάχιστα δευτερόλεπτα χρειάστηκαν μετά τη σέντρα του αγώνα για να ανοίξει η ομάδα μας το σκορ με το γκολ του Ντούνη και να κάνει την αρχή για μια εύκολη νίκη! Μπορεί το γρήγορο γκολ χρονικά να ήταν συμπτωματικό αλλά η συνολική καλή παρουσία της ομάδος σίγουρα έχει να κάνει με την αποπομπή του Νίκου Αναστόπουλου. Όλοι όσοι αγωνίσθηκαν έδειξαν ιδιαίτερη διάθεση, υπήρχε γρήγορη και καλή κυκλοφορία μεσοεπιθετικά ενώ και στις διεκδικήσεις οι παίκτες μας έβγαιναν νικητές, στοιχεία που έλειψαν σε προηγούμενα παιχνίδια.

Το δίδυμο Καπνίδη και Ίλιτς ήταν αυτό που διαφοροποίησε την ενδεκάδα σε σχέση με άλλους αγώνες και όπως φάνηκε λειτούργησε μια χαρά παρόλο που κανείς από τους 2 δεν μπόρεσε να σκοράρει. Ο μεν Καπνίδης προσπαθούσε να χωθεί σε όλες τις φάσεις στην επίθεση κρατόντας απασχολημένους τους αντίπαλους αμυντικούς, την ίδια στιγμή που ο Ίλιτς κρατούσε και μοίραζε σωστά τη μπάλα με κάθε ευκαιρία. Ο Παυλίδης ήταν αυτός που έκλεψε την παράσταση με 2 πανομοιότυπα πολύ ωραία γκολ με μακρινό σουτ!  Μετά το 70' με το σκορ να είναι στο 3-0 και οι δύο ομάδες έριξαν ρυθμούς και περίμεναν απλά το σφύριγμα της λήξης. Όσο όμως χρειάστηκε είδαμε έναν ΑΡΗ να τρέχει, να έχει καλή κυκλοφορία, να μην τα χάνει από την πίεση των αντιπάλων και να συνδυάζεται αρκετά καλά στην επίθεση. Μπορεί να μην χρειάστηκε η ομάδα να πιέσει περισσότερο, είχε όμως τις ευκαιρίες να πετύχει και άλλο γκολ.

Σχεδόν κανόνας είναι ότι η αλλαγή προπονητή λειτουργεί ευεργετικά για μια ομάδα και αυτό ακριβώς είδαμε σήμερα. Αρκεί φυσικά  αυτό που είδαμε να μην ήταν απλά η αντίδραση των παικτών λόγω της απόλυσης Αναστόπουλου αλλά η γενικότερη αλλαγή φιλοσοφίας που θα συνεχιστεί και στα επόμενα παιχνίδια. Η διαφορά των 8 βαθμών παρέμεινε αλλά αν θέλουμε να προλάβουμε το τραίνο της ανόδου τότε το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να σταματήσουμε να πετάμε βαθμούς. Η νίκη σήμερα ήταν μονόδρομος, όπως μονόδρομος είναι οι νίκες και σε όλα τα εναπομείναντα παιχνίδια.

ΥΓ. Αυτή τη στιγμή τα ρεπορτάζ θέλουν να περιμένουμε τον Ελευθερόπουλο να ξεμπλέξει από τον Αστέρα Τρίπολης. Αναμένουμε λοιπόν...

Με το αριστερό μπήκε η ομάδα στο πρωτάθλημα της Football League πετώντας μόλις από το πρώτο παιχνίδι 2 βαθμούς κόντρα σε μια από τις μικρομεσαίες ομάδες της κατηγορίας. Οι αλχημείες του Αναστόπουλου και η αμυντική του προσέγγιση στο παιχνίδι δεν απέδωσαν καρπούς, η ομάδα έπασχε δημιουργικά και το πλήρωσε. Πλέον αν και ακόμη είμαστε στο ξεκίνημα θα πρέπει άμεσα να δούμε αποτελέσματα μιας και την φετινή χρονιά ο στόχος της ανόδου είναι αδιαπραγμάτευτος και μόνο το τελικό αποτέλεσμα μετράει.

Αναγκαστικές αλλαγές και εκπλήξεις είχε  η 11αδα και αυτό είχε ως συνέπεια να μην έχει μεσοεπιθετικά η ομάδα τη ζωντάνια που είχε κόντρα στον Αιγινιακό.  Αν και μπήκαμε νωθρά όσο περνούσε ο χρόνος οι παίκτες μας ανέβαζαν απόδοση και πήρα τον έλεγχο του παιχνιδιού. Παρά την κατοχή και την πρωτοβουλία των κινήσεων εκτός από ελάχιστες περιπτώσεις δεν καταφέραμε να γίνουμε απειλητικοί. Το αυστηρό πέναλτι στο ξεκίνημα του δεύτερου ημιχρόνου έκανε τα πράγματα ακόμη πιο δύσκολα. Ο Ρ.Μπράβο ισοφάρισε με κοντινή κεφαλιά αλλά η ανατροπή δεν έγινε ποτέ.  Μπούρμπος και Αντρέου αν και δεν αγωνίστηκαν κόντρα στον Αιγινιακό τελικά όπως και σχεδόν όλα τα φιλικά ο Αναστόπουλος τους εμπιστεύτηκε, χωρίς όμως να τον δικαιώσουν. Οι αλλαγές έγιναν με αρκετή καθυστέρηση ενώ γενικότερα οι επιλογές του Αναστόπουλου δημιουργούν ερωτηματικά και προβληματισμό. 

Όταν μιλάμε για τον ΑΡΗ στην Football League κάποια πράγματα θα πρέπει να τα θεωρούμε αυτονόητα. 'Οτι οι αντίπαλοι θα παίζουν άμυνα και αντεπιθέσεις δίνοντας χώρο και κατοχή στη ομάδα μας είναι κάτι το αυτονόητο. Οπότε η ουσία είναι να δημιουργείς φάσεις και να βάζεις το γκολ. Όταν όμως η προσέγγιση σου ακόμη και στα φιλικά είναι ένα αμυντικογενές ποδόσφαιρο κατοχής χωρίς έντονη επιθετική δραστηριότητα τότε λογικό είναι η ομάδα να παλεύει σε κάθε αγώνα στα όρια του Χ. Σίγουρα αν οι παίκτες μας έδειχναν περισσότερη μαχητικότητα και πάθος θα μπορούσε να είχε έρθει. Παρόλα αυτά όμως οφείλει ο προπονητής να αντιμετωπίζει τα παιχνίδια διαφορετικά και να κατεβάζει την ομάδα με πιο επιθετικούς προσανατολισμούς. Τέτοια αρχή δεν γίνεται να μας αφήνει ικανοποιημένους. Ας μην ξεχνάμε ότι φέτος είναι περισσότερα τα παιχνίδια, όλοι θα παίξουν με όλους και τίποτα δεν κρίνεται από την πρώτη αγωνιστική. Το μόνο που κρατάμε από αυτή την ισοπαλία-ήττα είναι η αντίδραση του προέδρου που επέβαλλε πρόστιμο. Κάλη κίνηση από τον Καρυπίδη που ίσως με αυτόν τον τρόπο να αντιληφθούν άπαντες στην ομάδα ότι η ισοπαλία για τον ΑΡΗ ισοδυναμεί με ήττα.

ΥΓ. Απαράδεκτη η τοποθέτηση του Αναστόπουλου για την κακή εκτίμηση του Διούδη όπως και για την ικανοποίηση που εξέφρασε για μια εμφάνιση χωρίς ούτε μια κλασσική ευκαιρία. Μάλλον ο Ανάστο δεν έχει καταλάβει ότι αυτά τα παιχνίδια θα πρέπει να τα καθαρίζει από το ημίχρονο και να τελειώνουν με 2-3 γκολ διαφορά.

ΥΓ2. Όπως στο μπάσκετ έτσι ακριβώς και στο ποδόσφαιρο τα πάντα κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Όταν δεν κερδίζεις τότε θέλοντας και μη, μνημονεύεις όλα τα κακώς κείμενα των μεταγραφών, της προετοιμασίας και των εμμονών του εκάστοτε προπονητή.  Δεν σημαίνει ότι όταν κερδίζεις γίνονται όλα σωστά. Αλλά όταν κάνεις ότι σου κατεβαίνει στο κεφάλι χωρίς καμία λογική τότε όταν έρχεται η στραβή απλά "ξεβρακώνεσαι"...

ΥΓ3. Που πας με τις ροζ φανέλες...