Από το κακό στο χειρότερο βαδίζει η αγαπημένη μας ομάδα, κάτι που φάνηκε και σήμερα στην Σπάρτη όπου σύμφωνα με την εικόνα μας και ο ένας βαθμός της ισοπαλίας θα πρέπει να θεωρείται ικανοποιητικός. Ομάδα χωρίς πλάνο, παίκτες χωρίς διάθεση και ένας ΑΡΗΣ που  αγνοεί τη νίκη εδώ και αρκετές αγωνιστικές αλλά και δικαιολογημένα προβληματίζει για το αν μπορεί έστω και στο τέλος να πετύχει τον στόχο του. Ανήμπορος να αλλάξει κάτι ο Αναστόπουλος, επικίνδυνα αδιάφορος ο Καρυπίδης που δείχνει να μην σέβεται ούτε τα χρήματα που έχει βάλει.

Η πιο προβλέψιμη ομάδα της λίγκας μοιάζει να είναι ο ΑΡΗΣ όπου υπό καθεστώς πίεσης, κυρίως στον χώρο του κέντρου βραχυκυκλώνει και χάνεται. Και ενώ το πρόβλημα είναι γνωστό από την αρχή της σεζόν δεν φαίνεται η παραμικρή διάθεση από τον Αναστόπουλο για να αλλάξει το πλάνο του να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό μπας και αυτοί οι παίκτες αρχίζουν να αποδίδουν. Έτσι και σήμερα για πολλοστή φορά είδαμε τον ΑΡΗ να μην μπορεί να κυκλοφορήσει την μπάλα, τους παίκτες του να χάνουν όλες τις μονομαχίες και τον Διούδη να είναι αυτός που διακρίνεται όταν σχεδόν σε ολόκληρο το Β ημίχρονο ο τερματοφύλακας της Σπάρτης ήταν απλός θεατής. Οι αλλαγές που έγιναν ούτε αυτή τη φορά βοήθησαν και ο ΑΡΗΣ έχασε άλλους 2 βαθμούς, με το -8 από τις θέσεις της ανόδου να είναι πολύ πιθανό με την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου. 

Παίκτες που φαίνεται να έχουν πεισθεί από τον προπονητή τους ότι δεν είναι καλύτεροι από τους αντιπάλους και ένας προπονητής που επιμένει να πιστεύει ότι τα κάνει όλα σωστά. Τα περιθώρια στενεύουν επικίνδυνα. Αν αύριο κερδίσει η Λαμία ούτε με το -6 δεν μπορούμε να αισθανόμαστε αισιόδοξοι με αυτή την εικόνα. Ανεξήγητες οι εμμονές του Αναστόπουλου,  περίεργη η απάθεια των παικτών, επικίνδυνος ο εφησυχασμός του Καρυπίδη  που φαίνεται να μην σέβεται ούτε τα χρήματα του. Κουράγιο σε όλους μας...

ΥΓ. Κάτι τέτοιες ημέρες ξαναργυνάνε στο μυαλό σου εκείνοι οι αγώνες μερικών συνΑρειανών μας για να πέσει ο ΑΡΗΣ στη Γ Εθνική ...και να γίνει το "restart".