Παρά την αρνητική τροπή που έχουν πάρει τα φετινά πλέιοφς (αν και είχαμε τεράστια ευκαιρία για να πάρουμε την πρώτη θέση) έχουν απομείνει δυο αγώνες όπου η ομάδα μας θα πρέπει να κάνει ότι μπορεί ώστε να τους κερδίσει και να αποφύγει την τελευταία θέση. Και όταν μιλάμε για αποφυγή της τελευταία θέσης προσωπικά δεν αναφέρομαι στο πόσους  προκριματικούς γύρους θα αγωνιστούμε για την είσοδο μας στους ομίλους του Europa League και το πότε θα ξεκινήσει η προετοιμασία της ομάδος για το οποίο γίνεται πολύ συζήτηση αλλά στο καθαρά ηθικό κομμάτι της όλης ιστορίας που ειλικρινά δεν μπορώ να δεχθώ οτι σε αυτά τα πλέιοφς με αυτούς τους αντιπάλους στην κατάσταση που βρίσκονται οτι η τελευταία θέση μας αξίζει. Και αν για τον Ολυμπιακό υπάρχει η δικαιολογία οτι ξεκίνησε με +4 για την ΑΕΚ δεν υπάρχει η παραμικρή δικαιολογία. Όπως είναι γνωστό απουσίες έχουμε πολλές και σημαντικές αλλά εξίσου πολλές και σημαντικές έχει και ο Ολυμπιακός και με δεδομένο το όλο αρνητικό κλίμα που υπάρχει στην ομάδα του Πειραιά είναι ευκαιρία να κάνουμε αυτό που δεν κάναμε την τελευταία αγωνιστική μέσα στο Καραϊσκάκη εξαιτίας του Ντάκου και να πάρουμε την πολυπόθητη νίκη. Το τραγελαφικό σε αυτήν μας την προσπάθεια είναι οτι και πάλι μπροστά μας θα βρούμε τον Ντάκο. Δεν νομίζω να υπάρχει κανείς που να μπορεί να κατανοήσει την συγκεκριμένη απόφαση ορισμού του Ντάκου σε αυτό το παιχνίδι μιας και αυτός ουσιαστικά είχε καθορίσει το αποτέλεσμα του αγώνα αλλά και παράλληλα εκτέλεσε στο απόλυτο την αποστολή του δείχνοντας την κόκκινη κάρτα στον Αράνο ενόψει τελικού. Και για όσους είχαν πεισθεί οτι ο Αράνο έφταιγε που έδωσε το δικαίωμα στον Ντάκο να τον αποβάλει πιστεύω οτι το πρόσφατο παιχνίδι του Ολυμπιακού με τον μπαοκ θα τους υπενθύμισε οτι για τους παίκτες μας ισχύουν άλλοι "νόμοι". Φυσικά για να φτάσουμε στο σημείο να ανησυχούμε  για τον Ντάκο θα πρέπει πρώτα να δείξουμε μέσα στο γήπεδο οτι είμαστε αποφασισμένοι για την νίκη και αυτοί που θα αγωνιστούν να δείξουν το ίδιο και ακόμη περισσότερο πάθος με αυτό που έδειξαν στον αγώνα απέναντι στην ΑΕΚ. Εκτός βέβαια απο το πάθος και την αποφασιστικότητα σίγουρα θα πρέπει να υπάρχει και συγκέντρωση όχι απλά για 90' αλλά μέχρι το τελικό σφύριγμα της λήξης γιατί φέτος αρκετές φορές έχουμε πληρώσει τον πανικό των τελευταίων λεπτών. Τα 2 αυτά παιχνίδια με τον Ολυμπιακό και τον μπαοκ είναι και ενα μεγάλο στοίχημα για τον Κούπερ κατα πόσο θα μπορέσει να διατηρήσει την ομάδα συγκεντρωμένη μέχρι τέλους αλλά και για τους παίκτες ώστε να αποδείξουν οτι θέλουν να μείνουν και να παλέψουν. Όσο για εμάς παρά την πίκρα δεν ξενερώνουμε, έχουμε περάσει τόσο δύσκολες στιγμές που η αποτυχία στα πλέιοφς μας φαίνεται παιχνιδάκι! Νίκη λοιπόν στο Καραϊσκάκη και προετοιμασία για την Τετάρτη ώστε να δώσουμε στους συμπολίτες μια γεύση απο αυτό που θα τους περιμένει στα προκριματικά του Champions League.

Πραγματικά αυτά που είδαν τα καημένα τα ματάκια μας στα τελευταία παιχνίδια της ομάδος αν και κανονικά θα έπρεπε να ανήκουν σε κάποιο σενάριο επιστημονικής φαντασίας κάποιου σεναριογράφου που μισεί την ομάδα μας δυστυχώς είναι μια πικρή πραγματικότητα που αν και πρέπει είναι πολύ δύσκολο να συμβιβαστούμε με αυτήν. Και πάλι απέναντι μας είχαμε μια ανύπαρκτη ΑΕΚ, ακόμη χειρότερη απο αυτήν της περασμένης Κυριακής που αρκέστηκε για 92' σε παθητικό ρόλο και παρόλα αυτά στην τελευταία φάση του παιχνιδιού βρήκε με αυτόν τον περιπετειώδη τρόπο τον δρόμο προς τα δίχτυα. Σκόρερ για άλλη μια φορά ο Λεονάρντο που σε αυτά τα πλέιοφς είναι σίγουρα ο δήμιος της ομάδος με 3 γκολ που μας πόνεσαν πάρα πολύ. Παρά το πικρό αποτέλεσμα θα πρέπει να παραδεχτούμε οτι η ομάδα μας έπαιξε καλά, είχε τον απόλυτο έλεγχο του παιχνιδιού και σχεδόν όσοι αγωνίστηκαν τα έδωσαν όλα προκειμένου να πάρουμε την νίκη. Μάλιστα παίκτες σαν τον Αράνο, τον Πρίτα, τον Φερνάντεζ ήταν τόσο καλοί που υπερκάλυψαν και την ανυπαρξία μερικών συμπαικτών τους. Αντού και Κόκε ήταν κάτι παραπάνω απο ανύρπακτοι στο παιχνίδι και σε συνδυασμό με τον τραυματισμό του Τζόνσον ήταν η βασική αιτία που η ομάδα μας αντί να πάρει μια άνετη νίκη έμεινε στο απογοητευτικό Χ. Μαζί με τους προαναφερθέντες θα προσθέσω και τον Χαβίτο που αν και το παιδί έτρεξε αμέτρητα χιλιόμετρα, έδωσε και την ψυχή του μέσα στο γήπεδο αυτό που χρειαζόταν η ομάδα δεν το έδωσε σε καμιά περίπτωση ακυρώνοντας με αυτόν τον τρόπο την όλη του παρουσία για ακόμη μια φορά. Δεν ξέρω αν είναι η κατάλληλη στιγμή για να βγάλουμε συμπεράσματα αλλά προσωπικά νομίζω οτι έχω καταλήξει στο που ακριβώς εντοπίζω το πρόβλημα του ΑΡΗ, την αιτία που του στερεί να κάνει το βήμα παραπάνω και να κερδίσει σημαντικά παιχνίδια απέναντι σε αντιπάλους που είναι σίγουρα στα μέτρα μας εαν όχι υποδεέστεροι. Δεν είναι ούτε το πάθος, ούτε η δύναμη, ούτε η νοοτροπία νικητή  που λείπει απο τους παίκτες μας και δεν μπορούν κερδίσουν παιχνίδια σαν το σημερινό αλλά η επιθετική μας αναποτελεσματικότητα και η έλλειψη του killer instict απο τους βασικούς μας παίκτες που κινούνται στον χώρο της επίθεσης. Μάλιστα αυτό που ενισχύει την αδυναμία μας στον συγκεκριμένο τομέα είναι η συμπεριφορά κάποιων παικτών όπως για παράδειγμα του Κόκε και του Χαβίτο όπου ο μεν πρώτος ξαφνικά απο μόνος του  έχει πάρει αποκλειστικά τον ρόλο του "οργανωτή"  μένοντας εκτός μεγάλης περιοχής και ακόμη και όταν βρίσκεται σε θέση για να σκοράρει προτιμάει να μοιράζει πάσες στους συμπαίκτες τους... Απο την άλλη ο Χαβίτο δυστυχώς το παιδί δεν το "έχει" καθόλου το γκολ και όταν μάλιστα παίζει με συμπαίκτες σαν τους Αντού, Κόκε, Ντέιλι που και αυτοί δυσκολεύονται στο σκοράρισμα τότε η συγκεκριμένη αδυναμία του γίνεται ακόμη πιο έντονη σε σημείο να μας προκαλεί εγκεφαλικό. Υπο φυσιολογικές συνθήκες τόσο την Κυριακή όσο και σήμερα με τις ευκαιρίες που δημιουργήσαμε, με την κατοχή μπάλας που είχαμε και με τις αντεπιθέσεις που κάναμε θα έπρεπε η ΑΕΚ να παρακαλάει να σταματήσουμε να σκοράρουμε. Αντί για αυτό όμως στρογγυλοκαθήσαμε  στο εύθραυστο προβαδίσμα ενός γκολ και τελικά το πληρώσαμε. Το πληρώσαμε με αυτό το περίεργο παιχνίδι της μπάλας που αν εξαιρέσω εκείνο το τυχερό γκολ του Χαβίτο στην Σαραγόσα για άλλη μια φορά η τύχη μας γύρισε την πλάτη. Μετά λοιπόν και απο τα σημερινά αποτελέσματα όπου η θέση του Champions League έκλεισε και χάθηκαν βαθμοί που θα μας βοηθούσαν να προσπεράσουμε την ΑΕΚ περιμένω απο διοίκηση και προπονητή να δείξουν το σθένος τους και την "προσωπικότητά" τους και να μην αφήσουν την ομάδα μας στα 2 παιχνίδια που έχουν απομείνει να δείξει σημάδια κατάρρευσης. Περιμένω έστω στα 2 τελευταία παιχνίδια να δω το ίδιο πείσμα και ακόμη περισσότερο απο αυτό που είδα σήμερα απο την πλειοψηφία των παικτών. Ο ΑΡΗΣ δεν "τελείωσε" ούτε σήμερα και ούτε την Κυριακή. Αυτή η αποτυχία μας στα πλέιοφς και η πίκρα που νιώθουμε όλοι μας δεν είναι η καταστροφή του ΑΡΗ αλλά η επιβεβαίωση οτι έχουμε αλλάξει σελίδα και απαιτούμε το βήμα παραπάνω. Πλέον στόχοι όπως είναι η έξοδος στην Ευρώπη και η συμμετοχή μας στο τελικό του κυπέλλου δεν μας καλύπτουν και αυτό είναι το μήνυμα που πρέπει να λάβει απο εμάς η διοίκηση της ΠΑΕ και αυτή με την σειρά της να μας το "επιστρέψει" με τον καλοκαιρινό σχεδιασμό ενδυνάμωσης της ομάδος μας ώστε του χρόνου να μην είμαστε απλά "ρυθμιστές" του πρωταθλήματος αλλά πρωταγωνιστές! Όσο για εσάς τους πιο πικραμένους Αρειανούς απο εμάς  που επιλέξατε να μην έρθετε σήμερα στο γήπεδο, συγχαρητήρια! δικαιωθήκατε! φάγαμε γκολ στο 93' !

Είναι μερικοί αντίπαλοι φέτος όπως η ΑΕΚ και ο Παναθηναϊκός που αν και δεν έχουμε καταφέρει να τους κερδίσουμε έχουμε χάσει στις λεπτομέρειες κάτι που όπως είναι λογικό μας αφήνει με ένα μεγάλο παράπονο μιας και ήταν φανερό οτι λίγο παραπάνω πιο προσεκτικοί να ήταν οι παίκτες μας εύκολα θα είχαμε πάρει σημαντικές νίκες. Χωρίς καμία αμφισβήτηση το παιχνίδι που βρίσκεται στην κορυφή αυτής της σειράς των χαμένων αγώνων που πολύ εύκολα θα μπορούσαμε να είχαμε κερδίσει είναι σίγουρα αυτό της περασμένης Κυριακής κόντρα στην ΑΕΚ όπου δικαιολογημένα χαρακτηρίστηκε ως αυτοκτονία. Χωρίς να έχω την παραμικρή διάθεση να υποτιμήσω την ομάδα της ΑΕΚ και τους παίκτες της δεν μπορώ με τίποτα να παραδεχθώ οτι φέτος είναι καλύτερη ομάδα απο εμάς ασχέτως το τι δείχνουν οι βαθμολογίες και τα αποτελέσματα. Και δεν μπορώ να πιστέψω οτι και οι ίδιοι οι παίκτες μας θεωρούν τους εαυτούς τους υποδεέστερους απο αυτούς της ΑΕΚ! ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΝΤΕ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΤΟΥΣ! Δεν με νοιάζει ποιοι απουσιάζουν. Δεν με νοιάζει ποιοι θα αγωνιστούν. Δεν με νοιάζει αν η ΑΕΚ προηγηθεί πάλι στο σκορ απο μια άτυχη στιγμή ανάλογη του 1-0 με τον Τζιμπούρ στο ΟΑΚΑ. Το μόνο που με νοιάζει είναι η ομάδα μας να καταφέρει να πάρει αυτήν την νίκη που και για να πούμε και τα πράγματα με το όνομα τους δεν πρόκειται για κανα άθλο ή για κάποια εντυπωσιακή επιτυχία. Το ίδιο ίσχυε και για την Κυριακή. Η νίκη ήταν το αυτονόητο και το λογικό αποτέλεσμα απέναντι σε αυτήν την ΑΕΚ. Όσο για τις απουσίες θεωρώ οτι για τους αντιπάλους μας είναι ακόμη πιο σημαντικές γιατί πολύ απλά δεν έχει τις εναλλακτικές λύσεις που έχουμε εμείς. Ο Αντού και ο Κόκε που πιθανόν να αντικαταστήσουν τους Κάλβο και Κάμπορα μπορεί και να αποδώσουν καλύτερα. Όσο για τα προβλήματα στην άμυνα αυτά ξεπερνιούνται πολύ εύκολα εαν περιορίσουμε τους αντιπάλους μας σε παθητικό ρόλο. Εαν πάλι δείξουμε τον φόβο που δείξαμε την Κυριακή και χωρίς λόγο κλειστούμε στην περιοχή μας τότε σίγουρα θα δεχτούμε γκολ γιατί πολύ απλά η ΑΕΚ έχει τους παίκτες στην επίθεση που ξέρουν να εκμεταλλεύονται κάθε λάθος της αντίπαλης άμυνας. Φαντάζομαι πως ο Κούπερ θα έβγαλε πάρα πολλά χρήσιμα συμπεράσματα απο την πικρή ήττα της Κυριακής και σίγουρα θα έχει σκεφτεί καλύτερους τρόπους αντιμετώπισης των αυριανών μας αντιπάλων. Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι αύριο στο πλευρό της ομάδος μας στο Κ.Βικελίδης θα υπάρχουν και χιλιάδες Αρειανοί που θα αφήσουν στην άκρη την απογοήτευση τους και θα ενισχύσουν με όλες τις δυνάμεις τους την προσπάθεια των παικτών μας. Άλλωστε δεν θα είναι η πρώτη φόρα που θα δείξουμε στην υπόλοιπη φίλαθλη Ελλάδα οτι εμείς δεν είμαστε σαν τους άλλους. Εμείς ξέρουμε καλύτερα απο όλους οτι μόνο με την επιμονή και την συσπείρωση γύρω απο την ομάδα θα προχωρήσουμε μπροστά και αυτό θα κάνουμε για ακόμη μια φορά το απόγευμα της Τετάρτης. Εμείς την "δουλειά" μας και την γνωρίζουμε πολύ καλά και την κάνουμε ακόμη καλύτερα. Καιρός λοιπόν να αντεπεξέλθουν και οι παίκτες μας στις προσδοκίες μας και να κερδίσουν επιτέλους αυτό το "χάλι" που λέγεται ΑΕΚ!

Κάτι τέτοιους αγώνες σαν και αυτόν που παρακολουθήσαμε σήμερα είναι πολύ δύσκολο να τον περιγράψεις με λόγια και ακόμη πιο δύσκολο να αναλύσεις το τι έφταιξε για να έρθει αυτή η οδυνηρή ήττα που ουσιαστικά μας βγάζει εκτός απο τον μεγάλο μας στόχο της 2ης θέσης! Ακόμη δεν μπορώ να ηρεμήσω και να πιστέψω το πως χάθηκε αυτό το παιχνίδι. Ένα παιχνίδι μπάχαλο χάρη στις αποφάσεις του Κουκουλάκη που παρόλα αυτά όμως ήμασταν αγκαλιά με την νίκη μέχρι που ξαφνικά οι παίκτες μας δείχνοντας για ακόμη μια φορά την αρρωστημένη νοοτροπία που προσπαθούμε να αποβάλλουμε τα χάσανε εντελώς και μέσα σε περίπου 25 λεπτά δεχτήκανε 3 γκολ απο την μετριότατη ΑΕΚ και γκρεμίσανε έτσι απλά τα όνειρα μας... Η άμυνα παράπαιε, οι επιθετικοί μας χάνανε τα άχαστα και το κέντρο ώρες ώρες έμοιαζε απάτητη περιοχή για τους παίκτες. Μια εικόνα εντελώς αντίθετη απο αυτή που δείξανε οι ίδιοι παίκτες στο μεγαλύτερο διάστημα του παιχνιδιού  όπου είχαν την κατοχή, καλή ανάπτυξη, σωστή αμυντική συμπεριφορά και απειλούσαν την εστία της ΑΕΚ με κάθε ευκαιρία. Ευθύνες για αυτήν την τροπή που πήρε το παιχνίδι λίγο πολύ έχουν όλοι γιατί όταν μια ομάδα έχει τέτοια εικόνα δεν γίνεται να φταίει μόνο ένας ή δυο. Εαν όμως πρέπει να ξεχωρίσουμε τους πιο αρνητικούς σήμερα τότε θα αναφερθώ στην χειρότερη φετινή παρουσία του Σηφάκη όπου τόσο στα 2 γκολ του Λεονάρντο όσο και σε πολλές άλλες φάσεις του αγώνα είχε τραγική αντίδραση. Αυτόν όμως που μπορώ να χαρακτηρίσω ως μοιραίο είναι ο Έκτορ Ραουλ Κούπερ όπου με την απόφαση του να αντικαταστήσει τον Αράνο με τον Φερνάντεζ άνοιξε μια τεράστια τρύπα στην αριστερή πλευρά όπου πλέον κάλυπτε ο Αργεντινός και όπως φάνηκε ήταν ανήμπορος να ελέγξει τις επελάσεις του Τζιμπούρ και του Σκόκο. Μόνο τυχαίο δεν είναι οτι και τα 2 γκολ όπως και το κερδισμένο πέναλτι(ο θεός να το κάνει πέναλτι) της ανατροπής της ΑΕΚ ξεκίνησαν απο εκείνη την πλευρά. Προφανώς ο Κούπερ υποτίμησε τους επιθετικούς των αντιπάλων μας ή πολύ απλά περίμενε πολύ καλύτερες αλληλοκαλύψεις απο τους Νασούτι και Γκιάρο που και αυτοί βρέθηκαν σε μέτρια μέρα. Το πρόβλημα πάντως που έχει ο ΑΡΗΣ τα τελευταία χρόνια το εντοπίζω καθαρά στον τομέα της ψυχολογίας/νοοτροπίας και αυτό νομίζω οτι φάνηκε απο την στιγμή που η ΑΕΚ έκανε το 1-0. Στο διάστημα  που ακολούθησε μέχρι το τέλος του ημιχρόνου η ομάδα έδειξε εντελώς αποδιοργανωμένη και έτοιμη να παραδοθεί στις διαθέσεις του αντιπάλου. Και όλα αυτά επειδή είχαμε μια άτυχη στιγμή που την εκμεταλλεύτηκε ο Τζιμπούρ και βρέθηκαν οι αντίπαλοι μπροστά ενώ είχαμε την υπεροχή και τις ευκαιρίες?!?!? Ο ΑΡΗΣ και οι οπαδοί του είναι μαχητές και δεν τα παρατάνε όσες και είναι οι αναποδιές και αυτό περιμένουμε κάποια στιγμή να το δούμε και απο τους παίκτες μας. Να δούμε ακόμη και σε παιχνίδια που δεν εξελίσσονται όπως θα θέλαμε να υπάρχει αντίδραση, πείσμα και πάθος για να αλλάξει η αρνητική εξέλιξη του αγώνα και όχι απλά να περιμένουμε μοιρολατρικά το σφύριγμα της λήξης και το αρνητικό αποτέλεσμα. Δεν μπορώ να ξέρω τι φταίει και αρκετές φορές βλέπουμε τέτοιου είδους αγωνιστικές νοοτροπίες αλλά πιστεύω οτι ήρθε ο καιρός ο ΑΡΗΣ μας απο αυτό το καλοκαίρι να αλλάξει πάλι σελίδα, να ανέβει ακόμη ενα σκαλί πιο ψηλά και η διοίκηση σε συνεργασία με τον προπονητή να βρούν αυτά τα στοιχεία που λείπουν ώστε απο μια ποιοτική, ανταγωνιστική ομάδα να αρχίζουμε να διεκδικούμε πρωτάθλημα και κύπελλο κάθε χρόνο. Όσο για τα πλέιοφς όπως είπα και πριν παρά την πίκρα απο την σημερινή ήττα δεν πρέπει να τα παρατήσουμε, θα πρέπει να γεμίσουμε την Τετάρτη το Κλ.Βικελίδης και αυτήν την ΑΕΚ της πλάκας να την πατήσουμε επιτέλους... Τέλος θα πρέπει να κάνουμε μια αναφορά στον Κουκουλάκη όπου προσπαθώντας με το ζόρι να κρατήσει ισορροπίες στο παιχνίδι το έκανε μπάχαλο και εκτέθηκε και με το παραπάνω. Πολύ αυστηρό το πέναλτι πάνω στον Σκόκο και εντελώς για γέλια οι 2 αποβολές των Κάμπορα και Κάλβο. Όσο για τον Καφέ και το πανέξυπνο σκηνικό που έστησε για να εκβιάσει την αποβολή του Κάμπορα( ή τουλάχιστον για να δημιουργήσει σύγχυση και να κυλήσει ο χρόνος ) τι να πούμε? Όλοι αυτοί που μας τα έχουν πρήξει με τους ξένους μας και αισθάνονται υπερήφανοι για τους Έλληνες ποδοσφαιριστές ας πάρουν την φωτογραφία του Καφέ να την βάλουν εκεί δίπλα σε αυτήν του Καραγκούνη και του Γιαννακόπουλου! Αθάνατο Ελληνικό ποδόσφαιρο!

Την νίκη που θα μας ξαναβάλει γερά σε τροχιά εξόδου στο Champions League θα προσπαθήσει να πάρει αύριο η ομάδα μας κόντρα στην ΑΕΚ των πολλών προβλημάτων. Το  παιχνίδι με τον μπαοκ ανήκει για τα καλά στο παρελθόν και πλέον η ομάδα μας έχει την ευκαιρία να διορθώσει την άσχημη κατάσταση που δημιουργήθηκε απο την προηγούμενη Κυριακή. Αν και στα δύο παιχνίδια της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος απέναντι στην ΑΕΚ δεν καταφέραμε να κερδίσουμε παρόλα αυτά φτάσαμε πολύ κοντά και αν ήμασταν πιο προσηλωμένοι στην τελική προσπάθεια σίγουρα θα είχαμε πάρει την νίκη. Βέβαια απο εκείνους τους αγώνες μέχρι τον αυριανό έχουν αλλάξει πάρα πολλά πράγματα τόσο στην πλευρά μας όσο(και ακόμη περισσότερο) στο στρατόπεδο των αντιπάλων μας. Δεν πρόκειται για κρυφό μυστικό αλλά είναι δεδομένο οτι η ΑΕΚ όσο περνάει ο καιρός βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στα προβλήματα της. Προπονητής και σημαντικοί παίκτες είναι μια ανάσα μακριά απο την πόρτα της εξόδου κάτι που τους κάνει περισσότερο αδιάφορους αλλά και απρόβλεπτους. Στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκη οι Πειραιώτες για να πάρουν τους 3 βαθμούς χρειάστηκαν σημαντική βοήθεια απο την σφυρίχτρα που ουσιαστικά καθόρισε το τελικό αποτέλεσμα άρα αυτό απο μόνο του δείχνει οτι σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει να υποτιμήσουμε τον αντίπαλο και να πιστέψουμε οτι θα πάρουμε την νίκη μόνο και μόνο επειδή οι αντίπαλοι μας αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά. Τα δικαιολογημένα παράπονα που είχε η ΑΕΚ στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό και το άκουσμα του ονόματος του Κουκουλάκη(δεν είχε δώσει 3 καθαρά πέναλτι στον εντος έδρας αγώνα με την Καβάλα) για την διαιτητή της αναμέτρησης μας έχει όλους ανησυχήσει. Όσο και αν ελπίζουμε ο Κουκουλάκης να σταθεί στο ύψος του πολύ φοβάμαι οτι για άλλοι μια φορά οι "φήμες" θα επιβεβαιωθούν... Πάντως ότι και αν συμβεί θα πρέπει οι παίκτες μας να ματώσουν και να μην αφεθούν στις ορέξεις του Κουκουλάκη και των παικτών της ΑΕΚ. Πέρσι την προτελευταία αγωνιστική που έπρεπε να κερδίσουμε οπωσδήποτε για να βγούμε Ευρώπη με μια καλή εμφάνιση είχαμε πάρει το πολύτιμο δίπλο με γκολ του Κόκε. Μπορεί ο Κόκε να απουσιάζει απο αυτόν τον αγώνα αλλά σίγουρα ο Κούπερ έχει έτοιμες τις εναλλακτικές λύσεις. Επίσης η επιστροφή του Νασούτι που θα αγωνιστεί κανονικά είναι τεράστιο κέρδος. Στα πόδια των παικτών είναι να πάρουν 2 νίκες με τη ΑΕΚ και να μπουν και πάλι γερά για την κατάκτηση της 2ης θέσης! ΑΡΗ γερά μέσα στο ΟΑΚΑ!

Όπως αρκετές φορές είχαμε αναφέρει στις συζητήσεις μας, η κατάλληλη ώρα για να γίνει το "ταμείο" και η ανάλυση όλων των λανθασμένων χειρισμών που μας οδήγησαν στην πιο μαύρη χρονιά των τελευταίων ετών  είναι την στιγμή που θα τελειώσουν οι αγωνιστικές υποχρεώσεις της ομάδος. Δυστυχώς αυτό έγινε πολύ πιο νωρίς απο οτι περιμέναμε και η μαύρη σελίδα στην ιστορία του μπασκετικού ΑΡΗ ολοκληρώθηκε ακριβώς όπως άρχισε. Για να αλλάξει οριστικά σελίδα ο μπασκετικός ΑΡΗΣ και να μην ξαναζήσουμε τέτοια χρονιά το πρώτο βήμα είναι να κατανοήσουμε τα λάθη που μας οδήγησαν σε αυτήν την κατάσταση. Για να γίνει και πιο εύκολος ο σχολιασμός θα αριθμήσω τα σχόλια μου. Επίσης θέλω να ξεκαθαρίσω προς όλους οτι δεν έχω την παραμικρή γνώση σχετικά με τα συμβόλαια των παικτών ώστε να γίνει κάποιος συσχετισμός με την προσφορά τους και το κατα πόσο άξιζε κάποια μεταγραφή ως επένδυση.

Προσωπικά σαν άνθρωπος πιστεύω στην σωστή οργάνωση, στον καλό σχεδιασμό και στο οτι σε κάθε εταιρία(ομάδα) η διοίκηση και οι αποφάσεις της είναι αυτές που καθορίζουν τα πάντα. Φυσικά όταν μιλάμε για ομάδες και ενα άθλημα σαν το μπάσκετ τα πράγματα δεν είναι λειτουργούν 100% τεχνοκρατικά μιας και υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που καθορίζουν το τελικό αποτέλεσμα.

1) Θανάσης Τζεβελέκης : Αν και είναι ελαφρώς παράδοξο να κατηγορείς έναν άνθρωπο που αποδεδειγμένα έχει βάλει σημαντικά ποσά στον μπασκετικό ΑΡΗ σε δύσκολες εποχές δυστυχώς ο πρώην πρόεδρος της ΚΑΕ ΑΡΗΣ ήταν αυτός που όχι μόνο πήρε λάθος αποφάσεις, προχώρησε την ομάδα χωρίς ουσιαστικό πλάνο αγωνιστικό και οικονομικό αλλά όταν ήρθε αντιμέτωπος με την αποτυχία παρά τις μεγάλες δηλώσεις που όλοι γουστάραμε αποφάσισε να αποσυρθεί με τον χειρότερο τρόπο με αποκορύφωμα το εξώδικο του πρώην αρχηγού της ομάδος μας Σ.Ηλιάδη. Κατα την προεδρία του Θ.Τζεβελέκη για λόγους που δεν γνωρίζω όσοι ήταν κοντά στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ(Γένεσις) και στήριζαν την ομάδα οικονομικά αποφάσισαν να απέχουν. Το οτι επέστρεψαν τόσο αυτοί που ήδη ήταν όπως το οτι εμφανίστηκαν και νέοι επιχειρηματίες(Σαρισα) με όρεξη να στηρίξουν οικονομικά την ομάδα μου δείχνει οτι το πρόβλημα ήταν ο Θ.Τζεβελέκης ή ακόμη χειρότερα δεν έγινε η παραμικρή προσπάθεια απο την διοίκηση Θ.Τζεβελέκη για ενίσχυση της ομάδος οικονομικά. Παρόλα αυτά ακούγαμε συνεχώς παράπονα για την μοναξιά του στην προεδρία της ΚΑΕ... Αν και υποτίθεται οτι υπήρχε διάθεση ώστε να φτάσει ο ΑΡΗΣ ψηλά υπερήφανες πωλήσεις σαν και αυτές των Γουίλκινσον, Ράιτ και Μάσεϊ έδειχναν κάτι εντελώς διαφορετικό. Το αποκορύφωμα της αλλαγής πλεύσης του Θ.Τζεβελέκη ήταν η πώληση του Σέκουλιτς στην μέση της χρονιάς στην Άλμπα Β. κάτι που προσωπικά το θεωρώ προσβολή για την ιστορία του συλλόγου μιας και είναι τακτική παραδοσιακά μικρών ομάδων. Και μιλάμε για έναν Σέκουλιτς που την δεδομένη χρονική στιγμή ήταν πρώτος ριμπάουντερ και δεύτερος σκόρερ της ομάδος. Η νοοτροπία που είχε ο Θ.Τζεβελέκης νομίζω οτι αντικατοπτρίζετε απόλυτα με την ιδιαίτερη αδυναμία που είχε στον Αντρέα Ματζόν. Ένας προπονητής εξαιρετικός για μια μικρομεσαία ομάδα που παλεύει για να σωθεί και εντελώς ακατάλληλος για ιστορική ομάδα σαν τον ΑΡΗ με απαιτήσεις.  Η απομάκρυνση του παρά την τεράστια επιτυχία του να οδηγήσει τον ΑΡΗ στην 2η θέση της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος όπως και στις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης δεν ήταν καθόλου τυχαία αντιθέτως θα έλεγα οτι ηταν μια δικαιολογημένη λαϊκή απαίτηση μιας και το Παλέ άρχιζε να αδειάζει σιγά σιγά... Ξαφνικά όλοι λόγοι που οδήγησαν τον Ιταλό στην έξοδο ξεχάστηκαν και είχαμε την επιστροφή του στον πάγκο της ομάδος κόντρα στην κοινή γνώμη μιας και ο Ιταλός αποτελούσε το ιδανικό δεκανίκι ώστε με ελάχιστα έξοδα να έχει μια αξιοπρεπής ομάδα και έναν προπονητή που να προσπαθεί να πείσει τους φιλάθλους του ΑΡΗ οτι η επιβίωση είναι ο στόχος μας! Όλα αυτά εξαφάνισαν την νοοτροπία νικητή που είχε κάποτε ο ΑΡΗΣ μας και ξενέρωσαν τον κόσμο σε μεγάλο βαθμό κάτι που φαίνεται σχεδόν σε όλα τα εντός έδρας παιχνίδια των τελευταίων χρόνων.

2) Γιάννης Δαμιανίδης : Αν και για τον νυν πρόεδρο της ΚΑΕ υπάρχουν αρκετά ελαφρυντικά μιας και ο ρόλος του είναι καθαρά διαχειριστικός και όχι αυτός του χρηματοδότη (άρα και τα προηγούμενα χρόνια ο λόγος του ήταν καθαρά συμβουλευτικός) δυστυχώς το καλοκαίρι που μας πέρασε κυριολεκτικά "έχασε την μπάλα". Δεν κατάφερε να συνεννοηθεί με τον Τζεβελέκη, άργησε να βρει αλλού χρηματοδότες, δεν ξεκαθάρισε το μέγεθος του μπάτζετ και προφανώς δεν ήταν κοντά στην ομάδα όπως θα έπρεπε μιας και θα είχε διαπιστώσει το τεράστιο πρόβλημα που υπήρχε στο αγωνιστικό κομμάτι και θα μπορούσε να είχε προλάβει κάποιες αρνητικές καταστάσεις. Το μεγαλύτερο του λάθος όμως έχει να κάνει με την τεράστια συμμετοχή του στη υποκρισία που υπάρχει στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ τα τελευταία χρόνια με αποκορύφωμα την "υπερήφανη" πώληση του Παπανικολάου. Απο την μια έχουμε δηλώσεις του στυλ νοικοκυρεμένο σωματείο γεμάτο αξιοπρέπεια και οικονομική υγεία και απο την άλλη την δήλωση οτι εαν δεν πουλούσαμε τον Παπανικολάου στον Ολυμπιακό δεν θα υπήρχε ΑΡΗΣ την επόμενη μέρα. Κάποια στιγμή θα πρέπει να ειπωθεί η αλήθεια απο τον ίδιο τον Δαμιανίδη σχετικά με τα οικονομικά της ΚΑΕ.  Τελικά είμαστε οικονομικά υγιής ομάδα ή εξαρτόμαστε απο το αν θα παίξει κάποιος έφηβος αθλητής μας καλά με την εθνική Ελλάδος και καταφέρουμε και τον πουλήσουμε για υπέρογκα ποσά.

3)Πώληση Παπανικολάου στον Ολυμπιακό : Το να μας "κλέβουν" παίκτες ο ΠΑΟ και Ολυμπιακός δελεάζοντας τους με περισσότερα χρήματα είναι κάτι που σε κανέναν δεν αρέσει αλλά δυστυχώς δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι. Το να πουλάμε όμως οικειοθελώς "δικά μας παιδιά" σε ομάδες τις οποίες τις βλέπουμε ανταγωνιστικά είναι κάτι που καταρρακώνει τον ήδη πεσμένη μπασκετική μας υπερηφάνεια. Αυτό που εμένα με εξόργισε τόσο πολύ είναι οτι αυτόν τον παίκτη για τον οποίο έγινε τόσο ντόρος και ο Ολυμπιακός ξόδεψε περισσότερο απο 1 εκ. ευρώ εγω τον είχα να καθαρίζει τον πάγκο σε 2 χρονιές που αγωνιστικά ήμουν μέτριος και τον ελάχιστα λεπτά σκόρπια σε ασήμαντους αγώνες(αν θυμάμαι καλά συνολικό χρόνο συμμετοχής με την φανέλα του ΑΡΗ είχε 54' και κάτι).... Κατα τα άλλα και να τον κρατούσαμε η αγωνιστική του προσφορά δεν νομίζω να συγκρινόταν με την οικονομική του προσφορά και αργά ή γρήγορα με το που έληγε το συμβόλαιο του πάλι θα τον άρπαζε άλλη ομάδα.

4) Αντρέα Ματζόν: Δυστυχώς χάρη στον Ιταλό λέξεις σαν το μπάτζετ μας έγινε καθημερινή συνήθεια. Ξαφνικά ο ΑΡΗΣ που κάποτε πάλευε με τα μεγαθήρια της Ευρώπης υπο αντίξοες συνθήκες σταμάτησε να κοιτάει στα μάτια οποιονδήποτε αντίπαλο που είχε μεγαλύτερο μπάτζετ απο αυτόν! Ακόμη και αν αυτός ο αντίπαλος λέγεται Πανελλήνιος ή Μαρούσι απο την στιγμή που έχει μεγαλύτερο μπάτζετ δεν μπορούμε να τον νίκησουμε και η περίπτωση νίκης θα πρέπει να θεωρηθεί ώς υπέρβαση. Δηλώσεις όπως το "έχουμε 2ετές πλάνο για βγούμε Ευρωλίγκα", "στόχος του ΑΡΗ η επιβίωση", "Αισθάνομαι χαρούμενος που ο Παπανικολάου πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό", "σκοπός η ομάδα να βγάζει παίκτες και να τους πουλάει" μόνο που τις θυμόμαστε μας ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. Μόνο και μόνο για αυτές δεν θα έπρεπε να ξαναπατήσει το πόδι του στην Θεσσαλονική. Ντροπιαστικές ήττες στο κατάμεστο Παλέ απο τον Παναθηναϊκό με 34 πόντους διαφορά, απο τον πεθαμένο μπαοκ,  η απίστευτη αυτοκτονία στο Eurocup και το αποκαρδιωτικό στυλ μπάσκετ που προτιμούσε ο Ιταλός είναι μερικά απο αυτά που φανερώνουν την αξία του. Το χειρότερο όμως απο όλα είναι οτι πάντα είχε την δικαιολογία και παρουσίαζε καταστάσεις τραγικές για τον ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΑΡΗ σαν άκρως φυσιολογικές. Οι απαράδεκτες επιλογές ξένων παικτών(Στίνσον, Κουίντον Ντέι, Μπέσλερ) και η μηδαμινή προετοιμασία που μάλλον ήταν καλοκαιρινές διακοπές στην πατρίδα του έβαλε γερά τις βάσεις για αυτό που είδαμε φέτος. Οι καλές ομάδες χτίζονται το καλοκαίρι και σαν παράδειγμα θα πρέπει να έχουμε τόσο το Μαρούσι όσο και τον Πανελλήνιο που με σωστό σχεδιασμό παρουσίασαν ένα αξιοζήλευτο σύνολο.

5) Χατζηβρέττας, Ντικούδης, Κακιούζης : Πολύ λόγος έγινε για την τριπλέτα των συγκεκριμένων παικτών που λόγο ηλικίας απο πολλούς θεωρήθηκε ως αποτυχημένη κίνηση απο την πρώτη στιγμή.  Αυτό που έλειπε απο τον ΑΡΗ τα προηγούμενα χρόνια ήταν παίκτες με προσωπικότητα και νοοτροπία νικητή που δεν θα φοβόντουσαν στα δύσκολα και θα σηκώνανε την ομάδα στις πλάτες τους όταν όλοι άλλοι όπως πάντα θα κρυβόντουσαν στον πάγκο. Αυτό το ειδικό βάρος θέλησε να προσθέσει το τεχνικό τιμ στην ομάδα κάτι που δυστυχώς δεν μας βγήκε. Ο Ντικούδης όπως είχε φανεί και απο το πέρασμα του απο τον Πανιώνιο οι δυνατότητες του ήταν πλέον περιορισμένες και δεν νομίζω να περίμενε κανείς πολλά πράγματα απο αυτόν παρά μόνο μια εναλλακτική λύση πίσω απο τον Μπέτς για λίγα λεπτά. Οι σημαντικοί τραυματισμοί που είχε τον "τέλειωσαν" .  Η μεγαλύτερη απογοήτευση  με διαφορά ήταν ο Νίκος Χατζηβρέττας. Δικό μας παιδί, Αρειανάκι, που έκανε θαύματα με την φανέλα του Ηρακλή, κατέκτησε τα πάντα με τον Παναθηναϊκό και ήρθε στον ΑΡΗ σαν αρχηγός στην θέση του αρχηγού(Ηλιάδη). Άνευρος, άστοχος, αδύναμος, άτολμος και πολλά άλλα αρνητικά στοιχεία χαρακτήρισαν το παιχνίδι του σε όλη την χρονιά. Αν και στα μαυροσκούφεια είχα δει άλλα στοιχεία τελικά  ο Χατζηβρέττας έπιασε πάτο για τα καλά και δυσκολεύομαι να πιστέψω οτι ο συγκεκριμένος παίκτης μπορεί να προσφέρει κάτι στον ΑΡΗ μας. Τέλος άφησα τον Μιχάλη Κακιούζη ο οποίος με την παρουσία του φέτος δικαίωσε αυτούς που τον επέλεξαν, έδωσε ακριβώς αυτά τα στοιχεία που περιμέναμε απο παίκτες αυτού του μεγέθους και απέδειξε οτι σωστά έπραξαν και έφεραν αυτούς τους μεγάλους παίκτες στο Παλέ με την διαφορά οτι οι άλλοι 2 ή μας πιάσανε κορόιδα ή είναι πολύ "μικροί" για να φοράνε την φανέλα του ΑΡΗ. Εαν Χατζηβρέττας και Ντικούδης είχαν το μισό πάθος, όρεξη και την μισή προσφορά του Μιχάλη Κακιούζη ο ΑΡΗΣ μας σίγουρα δεν θα τερμάτιζε 7ος...

6) Φώτης Κατσικάρης: Όταν τα οικονομικά σου είναι περιορισμένα αναγκαστικά δεν μπορείς να πας στον "μεγάλο και σίγουρο" και αναγκαστικά πηγαίνεις στον "ελπιδοφόρο νέο" ελπίζοντας οτι μέσα απο τις επιτυχίες που θα έχει με την ομάδα σου θα γίνει και οι 2 παρέα "μεγάλοι" και με λιγότερα χρήματα. Έτσι λοιπόν όλοι μας πιστέψαμε έναν πρώην μικρό παίκτη της ΑΕΚ οτι μπορεί να γίνει ο νέος μεγάλος προπονητής του ΑΡΗ. Και πως να μην το πιστέψουμε μετά το έκτρωμα που είδαμε απο τον Ματζόν... Δυστυχώς σχεδόν όλοι μας κάναμε λάθος και ο Κατσικάρης αποδείχτηκε μια απο τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις της χρονιάς. Το χειρότερο απο όλα δεν είναι οτι απλά απέτυχε αλλά οτι καταχράστηκε την εμπιστοσύνη μας όσο κανένας άλλος. Όπως αποκαλύφθηκε(εκ των υστέρων) ο Κατσικάρης είπε όχι στον Σόλομον όπως και στον Μάσεϊ που δεν μπορούσε να τον περιμένει άλλο και προτίμησε το λαβράκι που λέγεται Λάμποβιτς. Πήρε την μεγάλη απόφαση να αλλάξει τον εκπληκτικό(και ιδιόρρυθμο) Ντίξον με τον Πάουνιτς και παρόλα αυτά τον στηρίξαμε χωρίς δεύτερη σκέψη. Μετά απο όλες αυτές τις αλλαγές, την στήριξη του κόσμου, τις οικονομικές θυσίες της διοίκησης και ενώ η ομάδα δείχνει οτι βρίσκει τον δρόμο της λίγο μετα απο την σπουδαία νίκη στο Ισραήλ σε μια απο τις καλύτερες εμφανίσεις της ομάδος αποφασίζει να εγκαταλείψει τον ΑΡΗ και να παει στα ήρεμα "νερά" της Ισπανίας όπου εκεί και να υποβιβαζόταν με το Μπιλμπάο κανείς δεν θα του έλεγε τίποτα. Συμπέρασμα θέλεις μεγάλα αρ@@@ια για να είσαι κομμάτι του ΑΡΗ και εσυ Φώτη μου δεν τα έχεις... Απο τους σημαντικότερους λόγους που δεν μπορέσαμε να βρούμε τον δρόμο μας.

7) H απόκτηση του Ματ Γουώλς αντί για ψηλό: Η έλευση του Μπλάτ σε αυτήν την μαύρη χρονιά ήταν μια όαση παρόλα αυτά και ο Αμερικανοισραηλινός κόουτς προφανώς επηρεασμένος απο την μαύρη αύρα που επικρατούσε την Πάλε πήρε την τρελή απόφαση κόντρα σε κάθε πρόβλεψη και αντί για τον πολυαναμενόμενο ψηλό που θα βοηθούσε τον Μπέτς που ήταν τραγικά μόνος προχώρησε στην απόκτηση ακόμη ενός περιφερειακού με αδυναμία στα σουτ 3πόντων! Αυτή η απόφαση νομίζω οτι ήταν καταδικαστική για την ομάδα γιατί πολύ απλά επισημοποιήθηκε με αυτον τον τρόπο ένα άναρχο αγωνιστικό στυλ μπάσκετ, βασισμένο στα μακρινά σουτ και με μια τεράστια τρύπα μέσα στην ρακέτα όποτε απουσίαζε ο Μπέτς ή απλά ο άγγλος σέντερ είχε τις "μαύρες" του...

8 ) Τραυματισμοί : Ok, τα λάθη πολλά και σημαντικά αλλά και η ατυχία που μας κυνηγούσε φέτος δεν είχε προηγούμενο. Όχι μόνο είχαμε σημαντικούς τραυματισμούς αλλά πολλοί απο αυτούς ήταν στους πιο φορμαρισμένους παίκτες μας την συγκεκριμένη χρονική περίοδο, πάνω που η ομάδα μας προσπαθούσε να βρει ρυθμό! Κλάρκ, Αργυρόπουλος, Ντικούδης, Μπάρλος, Κακιούζης, πάλι Μπάρλος, Μάιλς, πάλι Ντικούδης, Ρίτσαρντσον, Χατζηβρέττας, Μπέτς, Γουώλς είναι η λίστα με τους τραυματίες με τους περισσότερους απο αυτούς τους τραυματισμούς να άφησαν τους παίκτες μας εκτός αγωνιστικών υποχρεώσεων για τουλάχιστον 2 εβδομάδες. Πως να στρώσεις την ομάδα με τόσες ατυχίες... Τώρα το αν ευθύνεται για όλους αυτούς τους τραυματισμούς η κακή καλοκαιρινή προετοιμασία είναι κάτι που δεν το γνωρίζω.

9) Εχθρική διαιτησία : Μπορεί ο ΑΡΗΣ να ήταν όλη σχεδόν την χρονιά μέτριος ως κακός αγωνιστικά αλλά σίγουρα πληρώσαμε και την προκλητικά κακή διαιτησία σε πολλά παιχνίδια όπως αυτά κόντρα σε ΑΕΚ, Μαρούσι, Πανιώνιο, ΠΑΟ, Ολυμπιακό κ.α. Προφανώς αυτοί οι άνθρωποι με τα γκρι και οι αυτοί που τους κατευθύνουν κουβαλάνε τεράστιο κόμπλεξ απέναντι στον ΑΡΗ απο την εποχή της παντοκρατορίας μας και με κάθε ευκαιρία το εκδηλώνουν. Δεν ξέρω κατά πόσο εύκολο η νέα διοίκηση της ΚΑΕ μπορεί να κάνει κάτι για αυτό αλλά σίγουρα θα πρέπει να το ψάξει το θέμα.

10) Αδιαφορία απο τον Super 3 και την πλειοψηφία του κόσμου της ομάδος : Τέλος άφησα αυτό που θεωρώ και πιο σημαντικό, αυτό που θεωρώ την μεγαλύτερη ήττα του μπασκετικού ΑΡΗ και δεν είναι άλλο απο το άδειο Παλέ. Παρατηρώντας την αγάπη, το πάθος, τον ζήλο και την συσπείρωση που δείχνουν όλοι γύρω απο το ποδοσφαιρικό τμήμα του συλλόγου η συμπεριφορά προς την ομάδα μπάσκετ, η κίνηση των εισιτηρίων διαρκείας και η ελάχιστη προσέλευση κόσμου για τα δικά μας δεδομένα σχηματίζουν εικόνα εγκατάλειψής. Το έναυσμα όμως για αυτήν την συμπεριφορά την έδωσαν τόσο ο Super 3 όσο και η Λέσχη Φίλων ΑΡΗ παρέα με αρκετούς επώνυμους Αρειανούς που ενώ έχουν αγκαλιάσει το ποδόσφαιρο το μπάσκετ το αφήσανε στην τύχη τους. Ο Super 3, η ασπίδα του συλλόγου(χωρίς καμία δόση ειρωνίας) αν και έκανε μια αξιοθαύμαστη κίνηση το περασμένο καλοκαίρι προπληρώνοντας εναν μεγάλο αριθμό διαρκείας στις θύρες 5 και 6 η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Μάλιστα πολλές φορές πριν απο αγώνες αντί να προσπαθήσουν να πορώσουν τον κόσμο και να τον αναγκάσουν να σηκωθεί απο τον καναπέ  του και να πάει ως το Παλέ επικεντρωνόντουσαν στην ποδοσφαιρική επικαιρότητα. Η συνέντευξη του Γ.Δαμιανίδη στην εκπομπή του Super 3 όπου αν και ο κόσμος περίμενε να ασκηθεί κριτική και να πάρει απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα ήταν τελικά μια "σούπα"  μιας και δεν έγιναν οι ερωτήσεις που όλος ο κόσμος περίμενε με αγωνία κάτι που δείχνει οτι δεν υπήρχε ιδιαίτερη διάθεση για να εμπλακούν με τα μπασκετικά για λόγους που αγνοώ...

Ελπίζω να μην στεναχώρησα κανέναν με τα παραπάνω αλλά πιστεύω οτι όλα αυτά όχι μόνο μας οδήγησαν στην απόλυτη φετινή αποτυχία αλλά έχουν κάνει και πολύ πιο δύσκολο το έργο της ανάκαμψης. Σύντομα θα ακολουθήσει και ποστ για την επόμενη μέρα στην ΚΑΕ που πιστεύω οτι είναι και το πιο σημαντικό γιατί καλώς ή κακώς ο καταλογισμός ευθυνών δεν σου εξασφαλίζει τίποτα για το μέλλον.

Ούτε και σήμερα μπόρεσε ο ΑΡΗΣ μας να κάμψει την αντίσταση του Ολυμπιακού και της σφυρίχτρας και μοιραία γνώρισε την ήττα και μέσα στο Παλέ που είχε μόλις 2000 άτομα περίπου. Αν και ξεκινήσαμε δυνατά και φαινόταν οτι θα καθαρίζαμε το παιχνίδι εύκολα άρχισαν σιγά σιγά οι διαιτητές να κάνουν το ενα λάθος μετά το άλλο κατα σύμπτωση εις βάρος της ομάδος μας, κάτι που ο Ολυμπιακός το εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο, ανέβασε αισθητά την απόδοση του και πήρε στο τέλος μια εύκολη νίκη που κανείς μας δεν το περίμενε. Αν και οι αντίπαλοι μας ήταν κατα πολύ ανώτεροι στο Β ημίχρονο δεν γίνεται να αφήσουμε ασχολίαστα τα εκνευριστικά σφυρίγματα που και σήμερα όπως και όλη την χρονιά μας σπάσανε τα νεύρα. Το νέο διοικητικό σχήμα εκτός απο τον σωστό σχεδιασμό που θα πρέπει να κάνει για την επόμενη χρονιά, σίγουρα θα πρέπει να κοιτάξει και το θέμα της διαιτησίας. Μπορεί ο ΑΡΗΣ φέτος να ήταν κακός αλλά και οι διαιτησίες που αντιμετώπισε σε παιχνίδια όπως κόντρα στον Πανιώνιο, την ΑΕΚ, το Μαρούσι, τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό ήταν κάτι παραπάνω απο εχθρικές. Τέλος κακό, όπως κακή ήταν και η αρχή  και όλη η  φετινή χρονιά που ας ελπίσουμε να μην ξαναζήσουμε παρόμοια. Περίεργο το κοουτσάρισμα του Μπλάτ με αρκετούς παίκτες να μην τους δίνει ούτε ενα δευτερόλεπτο συμμετοχής, γνωρίζοντας οτι αυτό είναι το τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς. Άραγε μήπως ήθελε να δείξει ποιον υπολογίζει και ποιον δεν υπολογίζει για την επόμενη χρονιά? Στα 2 αυτά παιχνίδια με τον Ολυμπιακό έδωσε και ευκαιρίες και στον Σκορδίλη και νομίζω οτι τα πήγε εξαιρετικά. Το παλικάρι έχει εκπληκτικά αθλητικά προσόντα και το οτι προσπαθεί να τελειώνεις τις φάσεις με κάρφωμα δείχνει ότι εχει και καλή νοοτροπία. Νομίζω οτι με αυτές τις εμφανίσεις του στα 2 αυτά παιχνίδια εξέθεσε τον προπονητή του που αδικαιολόγητα τον είχε χαντακώσει στον πάγκο. Όπως ήταν αναμενόμενο και η προσέλευση του κόσμου σήμερα ήταν τραγική για ενα τέτοιο παιχνίδι. Ελπίζω η νέα διοίκηση σαν πρώτο στόχο να βάλει την αφύπνιση του κόσμου της ομάδος που είναι και το μεγάλο μας όπλο. Το πως θα το πετύχει αυτό δεν είναι κάτι που θέλω να το αναλύσω τώρα αλλά υπάρχουν τρόποι. Μπορεί να μην υπάρχουν πολλά να σχολιάσουμε για αυτό το παιχνίδι αλλά υπάρχουν αμέτρητα που μπορούμε να σχολιάσουμε για αυτά που ζήσαμε την φετινή μαύρη χρονιά. Σύντομα θα επιστρέψω με αναλυτικό πόστ γιατί κάποια πράγματα τουλάχιστον τώρα που φτάσαμε στο τέλος θα πρέπει να ειπωθούν και να σχολιαστούν. Ελπίζω πάντως μερικούς παίκτες απο αυτούς που πιστέψαμε και προσδοκούσαμε να προσφέρουν πολλά να μην τους ξαναδούμε με την φανέλα του ΑΡΗ μας παρά μόνο ως θεατές στο Παλέ. Όσο για τον Ολυμπιακό και την προσπάθεια του στο final four του εύχομαι απο καρδιάς στα παιχνίδια που θα δώσει να έχει ανάλογη διαιτησία με αυτήν που είχε ο ΑΡΗΣ σε αυτά τα πλέιοφς...

Αν και όπως ήταν φυσιολογικό με αυτές τις πίκρες που έχουμε πάρει απο τον μπασκετικό ΑΡΗ τα φετινά πλέιοφς αναγκαστικά τα βλέπω πιο χαλαρά, πιο αδιάφορα, πιο ξενέρωτα. Μετά όμως απο το ξεντρόπιασμα των διαιτητών και των παικτών του Ολυμπιακού στο ΣΕΦ θέλω όσο τίποτε άλλο να κερδίσω σήμερα! Όχι γιατί θα καταφέρουμε να κάνουμε το μπρέικ και να σώσουμε την χαμένη χρονιά αλλά για να τους χαλάσουμε την ηρεμία τους και το όμορφο κλίμα που προσπαθούν με νύχια και με δόντια να διατηρήσουν πριν το final four. Το οτι δεν θα μας αφήνανε το ξέραμε απο πριν και απλά το παιχνίδι στο ΣΕΦ ήταν η επιβεβαίωση των φόβων μας αλλά νομίζω σε ένα γεμάτο Παλέ τα πράγματα θα είναι πολύ διαφορετικά. Με τόσες φωνές πάνω απο το κεφάλι του θα αναγκαστεί να το σκεφτεί λίγο παραπάνω ο διαιτητάκος πριν ανακαλύψει σφύριγμα υπέρ του Ολυμπιακού ή πριν κλείσει τα μάτια σε οφθαλμοφανέστατες παραβάσεις των αντιπάλων. Έτσι κι αλλιώς το πιο πιθανό είναι το σημερινό παιχνίδι να είναι το τελευταίο εντός έδρας για αυτό καλό είναι όλοι εσείς που το σκέφτεστε να κάνετε τον κόπο να έρθετε ως το Παλέ και να δείξετε με την παρουσία σας σε όλους αυτούς της διοίκησης οτι ο κόσμος της ομάδος διψάει για να ξαναδεί τον ΑΡΗ πρωταγωνιστή. Τελευταίο παιχνίδι είναι, ας δείξουμε οτι είμαστε κοντά ενόψει και της νέας χρονιάς γιατί αυτό το καλοκαίρι θα είναι καθοριστικό για το μέλλον του μπασκετικού ΑΡΗ. Όσο για το αγωνιστικό νομίζω οτι ο Ντ.Μπλάτ είχε προετοιμάσει ιδανικά την ομάδα μέσα στο ΣΕΦ απλά στο Β ημίχρονο οι παίκτες μας δεν άντεξαν στην πίεση των διαιτητών αλλά και οι αντίπαλοι πήραν τα πάνω τους με όλο αυτό το σπρώξιμο. Θα πρέπει να δείξουμε εξίσου καλή κυκλοφορία της μπάλας, περισσότερη προσήλωση στην άμυνα και να μειώσουμε τα λάθη που στο ΣΕΦ στην επανάληψη κάναμε αρκετά. Ας πεισμώσουν κι άλλο οι παίκτες μας μετά απο αυτήν την άδικη ήττα και ας δώσουν ενα καλό μάθημα στα χαϊδεμένα παιδιά του Πειραιά έτσι για το "καλή τύχη" στο final four στο Παρίσι...

Για άλλη μια φορά η ομάδα μας γνώρισε την ήττα στο γήπεδο της Τούμπας με την γνωστή συνταγή ξύλο/αντιαθλητικό παιχνίδι των αντιπάλων, εκνευριστική ανοχή απο τον διαιτητή και αδυναμία της ομάδος μας να αντιδράσει. Το οτι ο μπαοκ θα έμπαινε δυνατά να πιέσει, οτι θα κλωτσούσαν και θα τσαμπουκαλευόντουσαν σε κάθε ευκαιρία και οτι θα είχαν και το ελεύθερο απο το Σταθόπουλο λίγο πολύ το περιμέναμε. Αυτό όμως που δεν περίμενε κανείς μας ήταν η αδυναμία της ομάδος μας να αντιδράσει, να δείξει την απαιτούμενη ψυχραιμία και με καθαρό μυαλό να φτάσει προς την εστία του αντιπάλου. Αντιθέτως είδαμε τους παίκτες μας να αιφνιδιάζονται απο το σκληρό πρέσιγκ των αντιπάλων, να κλείνονται πίσω και να διώχνουν την μπάλα φοβισμένα σε κάθε ευκαιρία. Το πόσο κακός ήταν ο ΑΡΗΣ φάνηκε κυρίως απο την συμπεριφορά της αμυντικής μας γραμμής που αρκετές φορές έδειχνε να τα έχει χαμένα και να κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο κάτι στο οποίο δεν μας έχει συνηθίσει. Ανυπαρξία στο κέντρο και καμιά προσπάθεια για σωστή ανάπτυξη του παιχνιδιού. Φυσικά για να κυριαρχήσει ο μπαοκ στο παιχνίδι έπρεπε να γίνει αυτό το κλασσικό ξεκίνημα που αποτελεί  δυσφήμιση του ποδοσφαίρου με τους κλωτσιές να φεύγουν η μια μετά την άλλη, να προκαλούν διαρκώς και ο Σταθόπουλος να σφυρίζει αδιάφορα. Όταν μάλιστα στο χτύπημα του Ίβιτς εκτός φάσης που ακολούθησε το δυνατό κλάδεμα του Γκαρσία αντί ο Σταθόπουλος να τιμωρήσει και τους 2 παίκτές του μπαοκ και κυρίως τον Ιβιτς που η ενέργεια του σήκωνε μέχρι και κόκκινη αυτός προτίμησε να δείξει απο μια κάρτα σε Νέτο και Ιβιτς για τις κοκορομαχίες. Την ίδια στιγμή που γινόταν όλα αυτά ο επόπτης που βρισκόταν στην πλευρά κάναμε επίθεση στο Α ημίχρονο έδειχνε μια απίστευτη υπερευαισθησία και σε κάθε γέμισμα προς τα μέσα σήκωνε σημαία για φάουλ. Παρόλο το απίστευτο πάθος/ξύλο που τρώγανε οι παίκτες μας τα περισσότερα φάουλ με διαφορά είχαν σφυριχτεί εις βάρος μας, κάτι που σίγουρα έπαιξε ρόλο στην εξέλιξη του παιχνιδιού. Πάντως παρόλα αυτά βασική αιτία αυτής της ήττας ήταν η κακή μας παρουσία και η κακή προετοιμασία για αυτό το παιχνίδι. Μπορεί ο Κούπερ να ήθελε πολλά παραπάνω σήμερα και για αυτό να τοποθέτησε το επιθετικό δίδυμο Τζόνσον και Κάμπορα αλλά οι παίκτες μας παίξανε τόσο φοβισμένα που δεν υπήρχαν περιθώρια για εφαρμογή συστημάτων. Δύσκολα να ξεχωρίσω κάποιον παίκτη με εξαίρεση τον Σηφάκη που ήταν πολύ καλός και μας γλίτωσε απο τον διασυρμό. Κατα τα άλλα ο Νέτο αν και προσπάθησε ήταν πολύ μόνος για να κάνει κάτι καλό. Μεγαλύτερη απογοήτευση οι Τζόνσον και Αντού που υποτίθεται οτι ήταν σε ανοδική πορεία και περιμένανε και άλλες ευκαιρίες απο τον προπονητή τους... Μπορεί να μας πίκρανε η ομάδα σήμερα αλλά τίποτα δεν έχει τελειώσει. Θα πρέπει απο αυτό το παιχνίδι να βγούμε ακόμη πιο δυνατοί  για την συνέχεια και στα 2 παιχνίδια που ακολουθούν με την ΑΕΚ να πάρουμε 6 βαθμούς! Οσο για αυτούς θα τους περιμένουμε με ανοιχτές αγκαλιές στις 16 του μηνός...

Αν και δεν το συνηθίζει ο Ντ. Μπλάτ δεν άντεξε και στην συνέντευξη τύπου που ακολούθησε το παιχνίδι αναφέρθηκε στα αστεία πράγματα που έγιναν σήμερα στο ΣΕΦ απο την πλευρά των 3 διαιτητών. Να πούμε οτι το είδαμε πρώτη φορά? Να πούμε οτι οι διαιτητές βρέθηκαν σε άσχημη μέρα? Να πούμε οτι δεν το περιμέναμε? Ότι και αν πούμε διαφορετικό θα είναι ψέματα και όσο και αν κάποιοι βολεύονται με το χάιδεμα αυτιών απο τα ΜΜΕ εμείς ποτέ δεν θα πάψουμε να φωνάζουμε για τον συνεχόμενο διασυρμό του Ελληνικού μπάσκετ και ας γινόμαστε γραφικοί. Ο ΑΡΗΣ σήμερα δεν έκανε ένα τέλειο παιχνίδι αλλά ξεκίνησε ιδιαίτερα καλά και ήταν πολύ μαχητικός δημιουργώντας τεράστια προβλήματα στον Ολυμπιακό που για να βρει τον ρυθμό και να πάρει τα ηνία του αγώνα έπρεπε για άλλη μια φορά να γίνουν όργια. Τι ανύπαρκτα φάουλ εφευρέσεις σε κάθε επίθεση του Ολυμπιακού, τι επιθετικά φάουλ, τι βήματα και άλλες πολλές αλλοιώσεις των κανονισμών είδαμε σήμερα ώστε να έρθουν τα πάνω κάτω και ο υποψήφιος πρωταθλητής Ευρώπης να πάρει αυτήν την νίκη που αν γινόταν με Ευρωπαίους διαιτητές το παιχνίδι θα το είχε χάσει απο το Α ημίχρονο. Μια ματιά να ρίξει κάποιος στην στατιστική ανα δεκάλεπτα μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστώσει οτι για άλλη μια φορά εκεί που δεν μπορούσε ο Ολυμπιακός να αντιδράσει, οι διαιτητές τον έσπρωχναν προς την ανάκαμψη. Στο πρώτο ημίχρονο που η ομάδα μας στο μεγαλύτερο διάστημα ήταν μπροστά στο σκορ με  διψήφια διαφορά πόντων οι βολές ήταν 16 για τον Ολυμπιακό και μόλις 2  για εμάς και χωρίς να υπάρχει διαφορά στα μακρινά σουτ ανάμεσα στις 2 ομάδες! Και όπως κάθε φορά με το που πήρε διαφορά ο Ολυμπιακός και φάνηκε να καθαρίζει το παιχνίδι αλλάξανε τα σφυρίγματα τους 100% ώστε να υπάρχει μια φαινομενική ισορροπία σε βολές και φάουλ απο στατιστική πλευρά. Για γέλια και για κλάματα μαζί. Αυτή η γελοία νοοτροπία που θέλει με το ζόρι Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό να παίζουν αντιμέτωποι στον τελικό του κυπέλλου και του πρωταθλήματος έχουν χαντακώσει το μπάσκετ και δεν το αφήνουν να σηκώσει κεφάλι. Μέχρι και οι ίδιοι τους οι οπαδοί τους απαξιώνουν και δεν πηγαίνουν στο γήπεδο... Και φυσικά όσο αφορά την Ευρώπη εκεί τα πράγματα θα είναι πολύ πιο δύσκολα για τον Ολυμπιακό(όπως και για τον Παναθηναϊκό) γιατί δεν θα έχουν τους προστάτες τους και μάλιστα υπάρχει και το ενδεχόμενο να αντιμετωπίσουν και κακή διαιτησία. Κάτι που στην Ελλάδα δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει ποτέ... Στο καθαρά αγωνιστικό όσο μπορούμε να το αναλύσουμε γιατί και οι παίκτες μας λογικό ήταν να επηρεαστούν απο τα σφυρίγματα θα έλεγα οτι παίξανε πολύ καλά και σε άμυνα και σε επίθεση. Κυρίως στην επίθεση είχαν εξαιρετική κυκλοφορία της μπάλας και βγάζανε συνεχώς ελεύθερα σουτ. Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν οι έξυπνες πάσες μέσα στο καλάθι κυρίως απο τον Μπέτς που δεν μας είχε συνηθίσει σε κάτι τέτοιο.  Πλέον η ομάδα μας παίζει με την πλάτη στον τοίχο και θα πρέπει πάση θυσία το απόγευμα της Δευτέρας να πάρουμε την νίκη. Μόνο και μόνο για να τους την σπάσουμε, να τους κουράσουμε και να τους αναγκάσουμε στο τρίτο παιχνίδι να βάλουν ακόμη πιο "αποφασισμένους" διαιτητές για να μην ξεφτιλυστούν...